Drosanthemum pulchrum

Drosanthemum pulchrum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap van Worcester tot by De Doorns en Montagu voorkom.

Die spesie is deel van die renosterveld- en fynbos-biome. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 296 km² en daar is minder as tien subpopulasies wat bedreig word deur gewasverbouing en ontwikkeling. In die renosterveld het 70% van die populasie reeds verdwyn.


Drosanthemum thudichumii

Drosanthemum thudichumii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap by Worcester voorkom. Die spesie is deel van die renosterveld-bioom. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 20 km² en daar is minder as vyf subpopulasies wat bedreig word deur steengroefbedrywighede, menslike ontwikkeling en die aanlê van wingerde.


Drosanthemum tuberculiferum

Drosanthemum tuberculiferum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en van Worcester tot by Robertson in die Wes-Kaap voorkom. Die spesie is deel van die fynbos-bioom. Dit het 'n voorkomsgebied van 273 km² en daar is drie subpopulasies wat bedreig word deur die aanlê van wingerde.


Drosanthemum worcesterense

Drosanthemum worcesterense is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap in die Breederiviervallei, tussen Tulbagh en Worcester, ooswaarts tot by Touwsrivier en Karoopoort, voorkom. Die spesie is deel van die renosterveld-bioom en dit het 'n voorkomsgebied van 2 124 km². Die plant het reeds 60% van sy habitat afgestaan aan menslike ontwikkeling en gewasverbouing.


Drosanthemum acuminatum

Drosanthemum acuminatum is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum austricola

Drosanthemum austricola is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap op die Agulhasvlakte voorkom.

Dit het 'n voorkomsgebied van 7200 km² en daar is nege subpopulasies. Die plant word bedreig deur gewasverbouing soos proteas en wingerde, indringerplante en menslike ontwikkeling aan die kus. Die plant is deel van die fynbos-bioom.


Wingfield Aerodrome

Wingfield Aerodrome was eers die Kaapstadse Munisipale lughawe, daarna Lugmagstasie Wingfield onder die SALM, voordat dit as 'n Fleet Air Arm-basis deur die Britse Vloot (Royal Navy) gebruik is. Na die Tweede Wêreldoorlog het die vliegveld vir 'n rukkie teruggekeer na 'n munisipale lughawe. Die geskiedenis van Wingfield is sinoniem met die geskiedenis van lugvaart in Suid-Afrika, insluitend baanbrekerspogings tot kommersiële lugvaart.


Apatesia

Apatesia (vetkousies) is 'n vetplant genus wat hoort tot die Aizoaceae en is die eerste keer in 1927 beskryf. Die genus is endemies aan Suid-Afrika.


Drosanthemum wittebergense

Drosanthemum wittebergense is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum albens

Drosanthemum acuminatum is 'n vetplant in die vygiefamilie, wat inheems aan Namibië en Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.


Drosanthemum ambiguum

Drosanthemum ambiguum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum archeri

Drosanthemum archeri is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum brevifolium

Drosanthemum acuminatum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Shiji

Shiji (Historiese Rekords), ook bekend as Taishigong shu (Aantekeninge van die Groot Historikus), is die eerste Chinese werk wat die hele Chinese geskiedenis beskryf. Die boek het 'n buitengewone invloed op Chinese letterkunde in die algemeen en Chinese geskiedskrywing in die besonder gehad. Die werk is deur Sima Tan begin en is ná sy dood deur sy seun Sima Qian voltooi. Die werk is sy magnum opus. Die datum van voltooiing is onbekend, maar is na 99 vC. Shiji begin met die Geel Keiser (Huangdi), die eerste van die mitiese Vyf Antieke Keisers, en gaan voort tot in die bewind van keiser Han Wudi (r. 140-87 vC) van die Han-dinastie en tydgenoot van Sima Qian. Die hele werk strek oor 130 juan en het volgens Sima Qian 526 500 karakters bevat. Die boek het as model gedien vir alle latere amptelike dinastiese geskiedenisse en word dus as die eerste werk in daardie reeks beskou.


Drosanthemum chrysum

Drosanthemum chrysum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap naby Ladismith voorkom. Daar is tien subpopulasies met 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km².

Die spesie word op die hellings op hoogtes van 750-1100 m gevind. Die plant is deel van die renosterveld- en fynbos-biome en word as seldsaam beskou.


Drosanthemum curtophyllum

Drosanthemum curtophyllum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat inheems aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap asook Namibië voorkom.


Drosanthemum cymiferum

Drosanthemum cymiferum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord- en Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum deciduum

Drosanthemum deciduum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum delicatulum

Drosanthemum delicatulum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Apatesia pillansii

Die vetkousie (Apatesia pillansii) is 'n vetplant in die vygiefamilie wat inheems aan Suid-Afrika is en kom in die Wes-Kaap voor waar dit op die duine aan die Weskus groei. Die spesie is 'n jaarplant wat tot 15 cm hoog word en is deel van die fynbos-bioom. Die plant blom in September en Oktober, die blomme is geel.


Silkaatsnek

Sikaatsnek (1 328 m) is 'n bergpas van 1,1 km in die Magaliesberg op die R511-streeksroete suid van Brits in die Noordwesprovinsie.

Silkaatsnek word soms ook as Zilkaatsnek gespel. Dit loop op die NW-SO-as deur 'n laagtepunt in die Magaliesbergreeks en verbind Pretoria en sy buitewyke met Brits. Die pas is eenvoudig met twee ligte kurwes, maar dit is redelik steil naby die kruin sowel as op die suidoostelike afdraande. Alhoewel die gemiddelde gradiënt 'n ligte 1:36 behels, is die steilste helling wel 1:6, wat beslis sommige van die kleiner motors in die dun Hoëveldse lug sal belas.


Drosanthemum flavum

Drosanthemum flavum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.

Die spesie het 'n voorkomsgebied van 1 688 km² en word tussen die Botrivier, Swellendam en Bredasdorp gevind. Daar is agt, klein gefragmenteerde subpopulasies wat almal minder as 1000 plante bevat. Die plant het reeds van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en word verder bedreig deur oorbeweiding en indringerplante.

Die plant is deel van die fynbos en renosterveld-biome.


Kommandonek

Kommandonek (1 249 m) is 'n nek van 2,4 km in die Magaliesberg op die R560-streeksroete suid van Brits in die Noordwesprovinsie.

Dit is 'n beskeie pas wat verby 'n ou militêre buitepos bekend as Kommandonek strek. Dit verbind Hekpoort in die weste met die dorpie Hartbeespoort in die ooste via die R560 / R512. Dit styg net 56 m oor 2,4 km en lewer 'n maklike gemiddelde helling van 1:43, met die steiler gedeeltes wat voor en na die kruin teen 1:14 voorlê. Die pas bied lieflike uitsigte oor die Hartbeespoortdam asook toegang tot van die ruïnes van die ou blokhuise wat uit die Anglo-Boereoorlog dateer.


Guillain-Barré-sindroom

Guillain-Barré-sindroom (GBS) is 'n spierswakheid wat vinnig ontwikkel en veroorsaak word deur die immuunstelsel wat die perifere senuweestelsel beskadig. Albei kante van die liggaam word gewoonlik geraak. Die aanvanklike simptome is veranderings in sensasie of pyn, gewoonlik in die rug, tesame met spierswakheid wat in die voete en hande begin en dan dikwels na die arms en bolyf versprei. Die simptome kan oor ure of weke ontwikkel.

Tydens die akute stadium van die siekte kan die aandoening lewensbedreigend wees, met sowat 15% van mense wat 'n swakheid van die asemhalingspiere ontwikkel en dus aan 'n meganiese ventilator gekoppel moet word. Sommige pasiënte word geraak deur veranderings in die funksie van die senuweestelsel, wat kan lei tot gevaarlike abnormaliteite in hartklop en bloeddruk.

Hoewel die oorsaak onbekend is, behels die onderliggende meganisme 'n outo-immuunsiekte waarin die liggaam se immuunstelsel die perifere senuwees per abuis aanval en hulle miëlienskede beskadig. Soms word dié immuundisfunksie deur 'n infeksie, chirurgie (minder dikwels) of inenting (baie selde) veroorsaak.Die diagnose word dikwels geskoei op die tekens en simptome deur die uitsluiting van alternatiewe oorsake en ondersteun deur toetse van die senuweestelsel en die bestudering van serebrospinale vog.

Daar is 'n paar ondertipes, gebaseer op die areas van swakheid, die resulte van senuweestudies en die teenwoordigheid van sekere antiliggaampies. Die siekte word geklassifiseer as 'n akute polineuropatie.

In mense met kwaai spierswakheid sal spoedige behandeling met binneaarse immunoglobulien of plasmaforese, saam met goeie ondersteuningsbehandeling, in die meeste gevalle tot 'n goeie herstel lei. Herstel kan weke tot jare duur, met sowat 'n derde van pasiënte wat permanente swakheid oorhou. Sowat 7,5% van mense met die siekte sterf wêreldwyd.

Die sindroom is genoem na die Franse neuroloë Georges Guillain en Jean Alexandre Barré, wat dit in 1916 saam met die Franse fisikus André Strohl beskryf het.


Drosanthemum floribundum

Drosanthemum floribundum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos- en Wes-Kaap voorkom.

Dit kom vanaf Elandsbaai op die Weskus tot by Gqeberha in die Oos-Kaap op vlaktes langs die kus voor. Dit is onder andere deel van die strandveld en die fynbos-biome. Die spesie word bedreig deur ontwikkeling aan die kus en indringerplante.


Drosanthemum fourcadei

Drosanthemum fourcadei is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos-Kaap voorkom.


Sharm El Sheikh Internasionale Lughawe

Sharm El Sheikh Internasionale Lughawe ( Maṭār Sharm El Sheikh El Dawli ) is 'n internasionale lughawe geleë in Sharm El Sheikh, Egipte. Dit is die derde besigste lughawe in Egipte ná Kaïro Internasionale Lughawe en Hurghada Internasionale Lughawe. Die lughawe was voorheen bekend as Ophira Internasionale Lughawe.

Die lughawe is op 14 Mei 1968 as 'n Israeliese lugmagbasis geopen. Na die ondertekening van die Egipte-Israel-vredesverdrag in 1979 en die daaropvolgende Israeliese onttrekking aan die Sinai-skiereiland, is dit as 'n burgerlike lughawe heropen.

Die grootste gereelde vliegtuig wat die lughawe benut het, was 'n Boeing 747-400 wat deur Transaero Airlines bedryf word. Hierdie vlugte wat vanaf Moskou vertrek het, het geëindig toe Transaero se bedrywighede in Oktober 2015 gestaak is. British Airways het die enigste gereelde geskeduleerde Boeing 777-200ER -diens (vanaf Gatwick-lughawe) bedryf. Hierdie diens is egter gestaak weens kommer oor die neerstort van Metrojet-vlug 9268 op 31 Oktober 2015.

In 2008 het die Egiptiese Lughawehouermaatskappy planne aangekondig om 'n derde nuwe terminaal by die lughawe te bou. In Julie 2009 het die Egiptiese Beheermaatskappy vir Lughawens en Lugnavigasie (EHCAAN) 'n kontrak met die Spaanse konstruksie-ontwerpers Pointec vir die derde terminaal onderteken. Die terminaal is beplan om die lughawe se kapasiteit van 7,5 tot 15 miljoen passasiers per jaar te verdubbel. Die projek se primêre koste is op $420 miljoen geraam. Die ontwerpfase sou vroeg in 2010 voltooi wees. Internasionale kontrakteurs is toe genooi vir 'n oop tender om die terminaal te bou, wat geskeduleer was om heeltemal gebou te wees teen 2015. Teen September 2016 het konstruksie nog nie begin nie.

Teen November 2015 het passasiersgetalle aansienlik afgeneem weens die val van Metrojet-vlug 9268 op 31 Oktober 2015. Dit het daartoe gelei dat lugdienste vlugte vanaf die lughawe gekanselleer het en reddingsvlugte vir gestrande passasiers onderneem het. Regerings van Rusland en Europese lande soos die Verenigde Koninkryk het lugrederye verbied om na die lughawe te vlieg, met verwysing na veiligheidskwessies wat na die ongeluk uitgelig is. Die regering van die Verenigde Koninkryk, het alle reise na en van Sharm El Sheikh afgeraai.

In Januarie 2018 is aangekondig dat EgyptAir Express 'n basis by die lughawe sal open vir sy inkomende vloot Airbus A220's. Dit sal die hoeveelheid bestemmings wat deur die lugredery by die lughawe bedien word, verhoog met die moontlikheid om ononderbroke na stede in Italië, Duitsland, Marokko en Indië te vlieg.

Op 22 Oktober 2019 het die VK die vlugverbod op vlugte tussen Britse lughawens en Sharm El Sheikh opgehef.

Op 1 November 2019 het TUI AG, moedermaatskappy van TUI Airways en TUI UK 'n hervatting van vlugte na die lughawe aangekondig, wat in Februarie 2020 sou begin.

Op 9 Augustus 2021 het Rossiya Airlines die eerste vlug in 5 jaar tussen Rusland en Sharm El Sheikh onderneem, sedert die verbod op vlugte tussen die oord en Rusland, weens die val van Metrojet-vlug 9268.


Rafael Orozco Maestre

Rafael José Orozco Maestre (gebore 24 Maart 1954, Becerril, Colombia – 11 Junie 1992, Barranquilla, Colombia) was 'n Colombiaanse sanger en liedjieskrywer. Hy was die sanger van die groep El Binomio De Oro De América, wat hy in 1976 saam met Israel Romero gestig het. Hy was een van die hoofverteenwoordigers van Colombiaanse volksmusiek en skrywer van die lied "Solo para tí" wat hy vir sy vrou gekomponeer het.

Hy is op 11 Junie 1992 oorlede nadat hy deur 'n dwelmhandelaar geskiet is.


Drosanthemum framesii

Drosanthemum framesii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum giffenii

Drosanthemum giffenii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.

Die spesie word in die Klein-Karoo tussen Montagu, Prins Albert en Riversdal aangetref, waar dit deel vorm van die renosterveld-bioom. Dit het 'n voorkomsgebied van 8 341 km² en daar is minder as tien subpopulasies bekend. Die plant word bedreig deur oorbeweiding.


Drosanthemum glabrescens

Drosanthemum glabrescens is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.


Drosanthemum gracillimum

Drosanthemum gracillimum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Ierse Vrystaat

Die Vrystaat sou deel van die Statebond bly as 'n heerskappy en sou byna heeltemal onafhanklik word met die Statuut van Westminster. Nadat 'n nuwe grondwet in 1937 aanvaar is, het Ierland homself nie meer as deel van die Statebond beskou nie. Met die proklamasie van die republiek in 1949 is die laaste skakel met Londen ook verbreek. Sedertdien is daar na die land verwys as Ierland.


2020-Drienasiesreeks

Die 2020-Drienasiesreeks was die 24ste jaarlikse rugbytoernooi tussen die nasionale spanne van Argentinië, Australië en Nieu-Seeland. Vanweë die werêldwye Covid-19-pandemie het Suid-Afrika dié keer nie aan die toernooi deelgeneem nie, waarvolgens dit na die Drienasiesreeks teruggekeer het. Die toernooi word bedryf deur SANZAAR, 'n gesamentlike onderneming van die vier lande se nasionale rugbyunies. Die spanne is onderskeidelik die Pumas, Wallabies en die All Blacks.

Nieu-Seeland het die toernooi vir die 17de keer gewen. Buitendien het hulle die Bledisloebeker ingepalm, terwyl Australië met die Poematrofee weggestap het.


Drosanthemum hispifolium

Drosanthemum hispifolium is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en van Clanwilliam tot by Koeberg in die Wes-Kaap voorkom.

Die spesie het 'n voorkomsgebied van 14 400 km² en daar is tans net agt subpopulasies oor. Dit is deel van die fynbos- en renosterveld-biome. Die plant het baie van sy habitat aan gewasverbouing in die Olifantsriviervallei en Swartland afgestaan. Dit word steeds bedreig deur ontwikkeling, indringerplante en verdere landbou aktiwiteite.


Drosanthemum inornatum

Drosanthemum inornatum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suider-Afrika is en in die Noord-Kaap en Namibië voorkom.


Drosanthemum intermedium

Drosanthemum intermedium is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum karrooense

Drosanthemum karrooense is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum latipetalum

Drosanthemum latipetalum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum laxum

Drosanthemum laxum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Bolsjoi tsjelowjek

Bolsjoi tsjelowjek (Russies: Большой человек; Die groot man) is 'n Russiese rolprent uit 1908 wat geregisseer is deur Aleksandr Drankof. Die film word as verlore beskou. Dit is 'n verwerking van die gelyknamige toneelstuk deur Iosif Kolisjko.


Brussel Lughawe

Brussel Lughawe (IATA: BRU, ICAO: EBBR) (ook genoem / of Luchthaven Zaventem) is 'n internasionale lughawe 12 km noordoos van Brussel, die hoofstad van België. In 2019 het meer as 26 miljoen passasiers by die lughawe Brussel aangekom of vertrek, wat dit die 24ste besigste lughawe in Europa maak. Dit is geleë in die gemeente Zaventem in die provinsie Vlaams-Brabant in die Vlaamse streek van België. Dit is die tuiste van ongeveer 260 maatskappye, wat saam direk 20 000 mense in diens het en dien as die tuisbasis vir Brussels Airlines en TUI fly Belgium.

Op 22 Maart 2016 is die lughawe se vertreksaal erg beskadig deur terroriste met twee bomontploffings. Die lughawe was gesluit tot 3 April 2016, toe dit heropen is met tydelike fasiliteite teen minder as 20% van sy vorige kapasiteit. Dit het sedertdien teruggekeer na volle bedrywighede, met 'n rekord van 90 000 passasiers op 29 Julie 2016.


Drosanthemum leipoldtii

Drosanthemum leipoldtii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.


Drosanthemum leptum

Drosanthemum leptum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap naby Robertson voorkom. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km² en is deel van die fynbos-bioom. Dit groei in rotsklowe op hoogtes van 215-300 m en word as seldsaam beskou.


Drosanthemum longipes

Drosanthemum longipes is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord- en Wes-Kaap voorkom. Die spesie word op die noordooste van die Sederberg tussen die Botterkloofpas, Pakhuispas en Wuppertal aangetref.

Die plant het 'n voorkomsgebied van 753 km² en is deel van die fynbos- en Sukkulente Karoo-biome. Dit groei meestal op suidelike en westelike hellings. Daar is tien subpopulasies bekend; die plant word moontlik bedreig deur die uitbreiding van die rooibosteebedryf.


Slagpale

Slagpale, ook bekend as abattoir, is 'n fasiliteit waar diere geslag word, meestal (hoewel nie altyd nie) om kos vir mense te voorsien. Slagpale voorsien vleis, wat dan die verantwoordelikheid van 'n verpakkingsfasiliteit word.

Om diere te slag op groot skaal hou probleme in op met betrekking tot logistiek, dierewelsyn en die omgewing, en die proses moet aan openbare gesondheidsvereistes voldoen. As gevolg van openbare afkeer in baie kulture, moet die oorweging van waar om slagpale te bou bepaal word.

Diereregte-groepe wek gereeld kommer oor die metodes van diere na en van slagpale te vervoer, voorbereiding voor slagting, veetoerusting en die slag van diere.


Lazar Berman

Lazar Naumowitsj Berman ( , Lazarʹ Naumovič Berman; 26 Februarie 1930 - 6 Februarie 2005) was 'n Sowjet-Russiese klassieke pianis en Erekunstenaar van die RSFSR (1988). Sy speelwerk is gekenmerk deur 'n reusagtige, oordonderde tegniek wat hom 'n opwindende tolk van Liszt en Rachmaninoff, en 'n laat verteenwoordiger van die uitnemende skool van die Russiese Romantiese pianisme gemaak het. Emil Gilels het hom beskryf as 'n "fenomeen van die musiekwêreld".


Elektroniese teistering

Elektroniese teistering, elektromagnetiese marteling of psigotroniese marteling is 'n samesweringsteorie dat regeringsagente van elektromagnetiese bestraling (soos die mikrogolf-ouditiewe effek, die menslike waarneming van hoorbare geluide wat veroorsaak word deur gepulsede of gemoduleerde radiofrekwensies), radar en toesigstegnieke gebruik maak om klanke en gedagtes na mense se koppe toe oor te dra, mense se liggame te beïnvloed, en vir teistering van mense. Individue wat beweer dat hulle dit beleef, noem hulself 'geteikende individue'. Hulle beweer dat hulle slagoffers is van bende-agtervolging en dat baie mense by ondersteunings- en voorspraakgroepe aangesluit het.

Verskeie mediese kundiges het beoordeel dat hierdie ervarings hallusinasies is; die gevolg van wanordelike afwykings of psigose, dieselfde bronne waaruit godsdienstige drogbeelde, berigte van ontvoering van vreemdelinge en oortuigings van besoeke deur dooie familielede ontstaan. Dit kan moeilik wees om mense wat dit ervaar te oorreed dat hulle geloof in 'n eksterne invloed misleidend is.


Wilbur Ross

Wilbur Louis Ross jr. (gebore 28 November 1937) is 'n Amerikaanse belegger en voormalige Minister van Finansies van die Verenigde State. Op 30 November 2016 het die toenmalige presidentskandidaat Donald Trump aangekondig dat hy Ross vir daardie amp sou nomineer. Ross is op 27 Februarie 2017 in 'n 72–27-stemming in die Amerikaanse senaat bevestig. Hy is op 28 Februarie 2017 ingesweer en het gedien as Minister van Finansies tot 20 Januarie 2021.

Voor sy aanstelling as Minister van Finansies was Ross 'n bankier wat daarvoor bekend was dat hy mislukte maatskappye in industrieë soos staal, steenkool, telekommunikasie en tekstiel sou koop, herstruktureer en teen 'n wins verkoop.

Ross was 'n ondersteuner van die Demokratiese Party voordat hy in November 2016 by die Republikeinse Party aangesluit het.


Jean Dujardin

Dujardin het internasionale roem verwerf en groot lof gekry met sy opvoering van George Valentin in die 2011 bekroonde stille film The Artist. Die rol het hom verskeie toekennings verower, waaronder die Oscar-toekenning vir beste akteur (die eerste vir 'n Franse akteur), die Golden Globe-toekenning vir beste akteur - Motion Picture Musical of Comedy, die BAFTA-toekenning vir beste akteur in 'n leidende rol, die skerm Actors Guild Award vir uitmuntende uitvoering deur 'n manlike akteur in 'n leidende rol en die Cannes-rolprentfees Beste akteur. Hy het later verskyn in Martin Scorsese se swart komedie The Wolf of Wall Street in 2013 en George Clooney se historiese drama, The Monuments Men, in 2014.


Henry L. Stimson

Henry Lewis Stimson (New York, 21 September 1867 - Long Island, 20 Oktober 1950) was 'n Amerikaanse politikus.


William Halsey Jr.

Vlootadmiraal William Frederick Halsey Jr., KBE (30 Oktober 1882 - 16 Augustus 1959), bekend as Bill Halsey of "Bull" Halsey, was 'n Amerikaanse admiraal in die Amerikaanse vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy is een van die vier individue wat die vloot-admiraal van die Amerikaanse vloot bereik het; die ander is Ernest King, William D. Leahy en Chester W. Nimitz.

Hy is gebore in Elizabeth, New Jersey, en studeer in 1904 aan die Amerikaanse vlootakademie. Hy dien in die Groot Wit Vloot en het tydens die Eerste Wêreldoorlog die vernietiger USS Shaw beveel. Hy het in 1935 na die vliegtuigvaartuig USS Saratoga die leiding geneem nadat hy 'n kursus in die lugvaart voltooi het en in 1938 tot die rang van agterste admiraal bevorder. Aan die begin van die oorlog in die Stille Oseaan (1941–1945) het Halsey die taak gelas krag gesentreer op die vervoerder USS Enterprise in 'n reeks aanvalle op Japannese teikens.

Halsey is as bevelvoerder in die Suid-Stille Oseaan gebied gemaak en het die Geallieerde magte gelei gedurende die stryd om Guadalcanal (1942–43) en die stryd teen die Solomon-ketting (1942–45). In 1943 word hy bevelvoerder van die Derde Vloot, die pos wat hy deur die res van die oorlog beklee het. Hy neem deel aan die Slag van Leyte Golf, die grootste vlootgeveg van die Tweede Wêreldoorlog en, volgens sommige kriteria, die grootste vlootgeveg in die geskiedenis. Hy is in Desember 1945 bevorder tot admiraalvloot en is in Maart 1947 uit aktiewe diens.


Ernest King

Ernest Joseph King (23 November 1878 - 25 Junie 1956) was tydens die Tweede Wêreldoorlog die opperbevelhebber van die Verenigde State se vloot (COMINCH) en hoof van vlootoperasies (CNO). As COMINCH-CNO het hy die Amerikaanse vloot se bedrywighede, beplanning en administrasie gelei en was hy lid van die gesamentlike stafhoofde. Hy was die tweede grootste offisier van die Vloot van die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog na die vlootadmiraal William D. Leahy, wat as stafhoof by die opperbevelhebber gedien het.

King, gebore in Lorain, Ohio, het in die Spaans-Amerikaanse Oorlog gedien terwyl hy nog aan die Amerikaanse vlootakademie was. Hy ontvang sy eerste opdrag in 1914, waar hy die vernietiger USS Terry in die besetting van Veracruz gelei het. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hy gedien aan die personeel van vise-admiraal Henry T. Mayo, die bevelvoerder van die Amerikaanse Atlantiese vloot. Na die oorlog het King gedien as hoof van die Naval Postgraduate School, opdrag gegee om 'n duikboot-eskader en dien as hoof van die Buro vir Lugvaartkunde. Na 'n periode in die Algemene Raad van die Vloot, word King in Februarie 1941 bevelvoerder van die Atlantiese vloot.

Kort nadat die Japannese aanval op Pearl Harbor die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog gebring het, is King aangestel as opperbevelvoerder van die Amerikaanse vloot. In Maart 1942 neem King Harold Stark op as hoof van vlootoperasies. In Desember 1944 word King die tweede admiraal wat tot vlootadmiraal bevorder is. King het in Desember 1945 aktiewe diens verlaat en is in 1956 oorlede.


William D. Leahy

Vlootadmiraal William Daniel Leahy (6 Mei 1875 - 20 Julie 1959) was 'n Amerikaanse vlootbeampte wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog as die mees militêre offisier van die Verenigde State op aktiewe diens gedien het. Hy het verskeie titels gehad en was die middelpunt van alle belangrike militêre besluite wat die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog geneem het.

As Chief of Naval Operations van 1937 tot 1939 was hy die senior offisier in die vloot en het toesig gehou oor die voorbereidings vir oorlog. Nadat hy uit die vloot uitgetree het, word hy in 1939 deur sy hegte vriend, president Franklin D. Roosevelt, aangestel as goewerneur van Puerto Rico. In sy mees kontroversiële rol het hy 1940-42 as die Amerikaanse ambassadeur in die Verenigde State gedien, maar het daarin geslaag om die Vichy-regering vry te hou van Duitse beheer.

Leahy is in 1942 as aktiewe stafhoof by president Franklin D. Roosevelt herroep en het gedurende die Tweede Wêreldoorlog in daardie pos gedien. Hy was voorsitter van die stafhoofde en was 'n belangrike besluitnemer gedurende die oorlog. Hy het voortgegaan onder president Harry S. Truman totdat hy uiteindelik in 1949 uitgetree het. Vanaf 1942 tot sy aftrede in 1949 was hy die hoogste lid van die Amerikaanse weermag en het slegs verslag gedoen aan die president. Hy was die eerste de facto-voorsitter van die Verenigde State van die gesamentlike stafhoofde (nie sy amptelike titel nie), en hy was ook voorsitter van die Amerikaanse afvaardiging na die gesamentlike stafhoofde, toe die Amerikaanse en Britse personeel saamgewerk het.

As vlootadmiraal was Leahy die eerste Amerikaanse vlootbeampte wat ooit 'n vyfster-rang in die Amerikaanse weermag beklee het. USS Leahy (DLG-16) is ter ere van hom aangewys.


Frank Jack Fletcher

Frank Jack Fletcher (29 April 1885 - 25 April 1973) was 'n admiraal in die Amerikaanse vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Fletcher was die operasionele bevelvoerder by die belangrike veldslae van Coral Sea en Midway. As luitenant is Fletcher bekroon met die ere-medalje vir sy optrede in die geveg by Veracruz. Hy was die neef van admiraal Frank Friday Fletcher, wat ook die medalje van eer vir toekennings op Veracruz ontvang het.


Raymond A. Spruance

Raymond Ames Spruance (3 Julie 1886 - 13 Desember 1969) was 'n Admiraal van die Amerikaanse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was in bevel van die Amerikaanse vlootmagte tydens twee van die belangrikste vlootgevegte wat in die Pasifiese Teater plaasgevind het: die Slag van Midway en die Slag van die Filippynse See. Op Midway behaal Spruance die eerste groot oorwinning vir die Verenigde State oor Japan; die meeste geskiedkundiges beskou Midway as die keerpunt van die Stille Oseaan-oorlog.

Die amptelike vloot-historikus Samuel Eliot Morison het die prestasie van Spruance as 'voortreflik' gekenmerk en gesê dat hy 'uit die stryd een van die grootste bewonderaars in die Amerikaanse vlootgeskiedenis' is.

Spruance het die bynaam 'elektriese brein' gekry vir sy kalmte, selfs in oomblikke van die opperste krisis, 'n reputasie wat versterk is deur sy suksesvolle taktiek op Midway. Na die oorlog is Spruance aangestel as president van die Naval War College, en dien hy later as Amerikaanse ambassadeur in die Filippyne.


Gehardesuikerbos

Die gehardesuikerbos (Protea tenax) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in die Outeniekwa-, Tsitsikamma-, Kouga- en Groot-Winterhoekberge asook die Baviaanskloof. Dit is deel van die fynbos-bioom. Die struik rank laag op die grond en word 4 m in deursnee en blom hoofsaaklik van Mei tot September.

Die plant vrek in 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie, na twee jaar vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei in verskillende habitatte op hoogtes van 1 250 – 1 750 m.

In Engels staan dit as die Tenacious sugarbush bekend.


Marie-se-roossuikerbos

Die Marie-se-roossuikerbos (Protea vogtsiae) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Outeniekwa-, Kouga- en Baviaanskloofberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is klein en het 'n deursnee van 50 cm en word net 25 cm hoog en blom hoofsaaklik van Augustus tot November.

Die plant vrek in 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie, na twee jaar vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei op steil, rotsagtige, suidelike hellings in sandsteengrond op hoogtes van 1 000 - 1 500 m.

In Engels staan dit as die Kouga sugarbush bekend.


Inyanga-suikerbos

Die Inyanga-suikerbos (Protea asymmetrica) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Zimbabwe waar dit voorkom in die Inyanganiberge en Chingamwe-plato. Die struik word tot 1,6 m hoog en blom hoofsaaklik van Junie tot Augustus.

Die plant spruit weer uit na 'n brand. Die saad word in 'n doppie geberg en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van kewers. Die plant groei op grasvelde op hoogtes van 2 000 m.

In Engels staan dit as die Inyanga sugarbush bekend.


Marc Mitscher

Marc Andrew "Pete" Mitscher (26 Januarie 1887 - 3 Februarie 1947) was 'n pionier in lugvaart wat 'n admiraal geword het in die Amerikaanse vloot en dien gedurende die laaste helfte van die Tweede Wêreldoorlog as bevelvoerder van die Fast Carrier Task Force in die Stille Oseaan.


Stefan Johannes Bleicher

Stefan Johannes Bleicher (gebore in 1962) is 'n Duitse orrelis. Hy het orrel studeer onder onderskeidelik Lionel Rogg in Genève en Ewald Kooiman in Amsterdam, asook historiese uitvoeringspraktyk onder Nikolaus Harnoncourt aan die Mozarteum. Hy is 'n dosent aan die Landesmusikakademie Ochsenhausen en is sedert 1991 die hoof van die Süddeutsche Orgelakademie in Baden-Württemberg.

Sy konserttoere het hom na die belangrikste katedrale en kerke in Europa geneem. Sy diskografie bestaan uit ongeveer 20 opnames, waaronder 'n CD bestaande uit werke van J.S. Bach (welke CD onder meer insluit Bach se Toccata en Fuga in D-mol BWV 565, Concerto in G majeur BWV 592, Sonate III in D mineur BWV 527 en sy Prelude, Largo en Fuga in C majeur BWV 545) wat opgeneem is op 28 en 29 November 1996 voor die Historische Holzey-Orgel in Weissenau, Duitsland vir die Arte Nova plate-etiket. Hy was tot 2011 orrelis by die Stadtkirche Winterthur en is professor in orrel aan die Hochschule für Musik Trossingen.


Warm Neptunus

'n Warm Neptunus is 'n soort reuseplaneet met 'n massa soortgelyk aan dié van Uranus of Neptunus wat naby aan sy ster wentel, gewoonlik binne 1 AE (die afstand tussen die Son en die Aarde). Die eerste warm Neptunus wat met sekerheid ontdek is, was Gliese 436 b in 2007. Dit is 'n eksoplaneet sowat 33 ligjare van die Aarde af. Onlangse navorsing het 'n groter potensiële teenwoordigheid van warm Neptunusse in die Melkweg onthul as wat vroeër gedink is. Warm Neptunusse kan ontstaan óf op die plek waar hulle wentel óf op 'n ander plek.


Serwiese Republiek

Die Serwiese Republiek (Serwies: Република Српска (РС), Republika Srpska (RS)), is een van twee entiteite wat saam die federale staat Bosnië en Herzegowina vorm. Die andere entiteit is die Federasie van Bosnië en Herzegovina. In die daaglikse gebruik bly die naam van dié entiteit in nie-Slawiese lande meestal onvertaald as Republika Srpska, om verwarring met die land wat as Serwië bekendstaan, te vermy.

Hoewel die hoofstad van die Serwiese Republiek amptelik Sarajevo is, tewens die hoofstad van gehele Bosnië en Herzegowina, word die entiteit in die praktyk tot 1998 vanuit Pale en sedertdien vanuit Banja Luka bestuur.


Wentzel-se-suikerbos

Wentzel-se-suikerbos (Protea wentzeliana) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant kom in die Chingamweberge in Zimbabwe, asook in Malawi, Mosambiek, suid-Tanzanië en sentraal-Angola voor. Die struik word tot 1,6 m hoog en blom hoofsaaklik van Mei tot Desember. Die stam is dun met min takkies aan.

Die plant spruit weer uit na 'n brand. Die saad word in 'n doppie geberg, vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van kewers. Die plant groei op swakgedreineerde en nat grond in dongas en slote in miombo-boomland.

In Engels staan dit as die Wentzel's sugarbush bekend.


Vrbasrivier

Die Vrbas (Serwiese Cyrilies: Врбас) is 'n hoofrivier met 'n lengte van 250 km in die weste van Bosnië en Herzegowina, Sentraal-Europa. Dit is 'n regtersytak van die Savarivier. Die stad Banja Luka is op sy oewers geleë.


Alexander Vandegrift

Generaal Alexander Archer Vandegrift, USMC (13 Maart 1887 - 8 Mei 1973) was 'n vierster-generaal van die Amerikaanse Marinierskorps. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy die 1ste Mariniers-afdeling aangevoer tot oorwinning in die eerste grondoffensief van die oorlog, die Slag van Guadalcanal. Vir sy optrede op 7 Augustus tot 9 Desember 1942 in die veldtog Salomo-eilande, ontvang hy die ere-medalje. Vandegrift het later gedien as die 18de kommandant van die Marinierskorps. Hy was ook die eerste vierster-generaal op aktiewe diens in die Marinierskorps.


Richmond K. Turner

Admiraal Richmond Kelly Turner (27 Mei 1885 - 12 Februarie 1961), algemeen bekend as Admiraal Kelly Turner, het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Amerikaanse vloot gedien en is veral bekend daarvoor dat die Amfibiese Mag tydens die veldtog oor die Stille Oseaan onder sy beheer was.


Holland Smith

Holland McTyeire "Howlin' Mad" Smith, KCB (20 April 1882 - 12 Januarie 1967) was 'n generaal in die Amerikaanse Marinierskorps tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy word soms die 'vader' van moderne Amerikaanse amfibiese oorlogvoering genoem. Sy bynaam, "Howlin 'Mad" Smith, is in 1916 deur sy troepe in die Dominikaanse Republiek aan hom gegee.

Aan die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog het generaal Smith uitgebreide opleiding van weermag-, vloot- en mariene-amfibieë gelei, wat 'n belangrike faktor was in die suksesvolle Amerikaanse landings in die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan. Daarna het hy die Amerikaanse weermag- en Kanadese troepe op die Kiska- en Attu-landings help voorberei, en daarna die V Amfibiese Korps gelei in die aanvalle op die Gilbert-eilande, die Marshall-eilande, die eiland Saipan en Tinian in die Marianas.

Tydens die Marianas-operasie het hy, behalwe die V Amfibiesekorps, ook al die ekspedisietroepe beveel, ook diegene wat Guam herower het. Hy dien daarna as die eerste kommandant-generaal van Vloot Mariniersmag, Stille Oseaan, en was die aanvoerder van Task Force 56 (Expeditionary Troops) by Iwo Jima, wat al die stormtroepe in daardie geveg insluit.


Joseph Stilwell

Joseph Warren Stilwell (19 Maart 1883 - 12 Oktober 1946) was 'n generaal van die Amerikaanse leër wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog in die China Burma India Theatre gedien het. Sy sure persoonlikheid word weerspieël in die bynaam "Vinegar Joe".

Wantroue in sy bondgenote en 'n gebrek aan hulpbronne het beteken dat Stilwell gedurig moes improviseer. Hy was berug met sy verskille oor strategie en grondtroepe teenoor lugmag, met sy ondergeskikte, Claire Chennault, wat nou verbind was met Generaal Chiang Kai-shek. Generaal George C. Marshall, die stafhoof van die weermag, het erken dat hy Stilwell 'een van die moeilikste' opdragte van enige teaterbevelvoerder gegee het.


Gramola

Gramola is die Oostenrykse been van die Brits-Tsjeggiese platemaatskappy van dieselfde naam wat in 1924 in Wene gestig is en aktief geword het op alle gebiede van klassieke musiek.

Dit het aanvanklik gefokus op die groot komponiste van Weense klassieke musiek, soos Haydn, Mozart, Beethoven , en Schubert, maar die platemaatskappy se fokus val sedertdien veral op CD-produksie en die bevordering van jong Oostenrykse musikante, of musikante wat tans in Oostenryk woon. Met 70 jaarlikse nuwe vrystellings, hoofsaaklik van die werk van Oostenrykse kunstenaars, is die maatskappy die grootste klassieke plate-etiket in Oostenryk.

Gramola werk tans saam met exil.arte, 'n organisasie wat gewy is aan navorsing oor, en bewaring van werke, deur Oostenrykse komponiste en musikoloë wat tydens Nasionale-Sosialisme uitgestoot, verban of vermoor is.


Ontwerp

'n Ontwerp is 'n plan of spesifikasie vir die konstruksie van 'n voorwerp of stelsel of vir die implementering van 'n aktiwiteit of proses, of die resultaat van daardie plan of spesifikasie in die vorm van 'n prototipe, produk of proses. Die aktiwiteit is om 'n ontwerp te ontwikkel. In sommige gevalle kan die direkte konstruksie van 'n voorwerp sonder 'n eksplisiete voorafgaande plan (soos handwerk, sommige ingenieurswerke, kodering en grafiese ontwerp) ook as 'n ontwerpaktiwiteit beskou word. Die ontwerp moet gewoonlik aan sekere doelstellings en beperkinge voldoen, kan estetiese, funksionele, ekonomiese of sosio-politieke oorwegings in ag neem, en daar word verwag dat dit met 'n sekere omgewing sal omgaan. Belangrike voorbeelde van ontwerpe sluit argitektoniese bloudrukke, ingenieurstekeninge, sakeprosesse,stroombaandiagramme en naaldwerkpatrone in.

Die persoon wat 'n ontwerp doen, word 'n ontwerper genoem, wat 'n term is wat algemeen gebruik word vir mense wat professioneel in een van die verskillende ontwerpareas werk - wat gewoonlik spesifiseer watter gebied behandel word soos 'n tekstielontwerper, mode-ontwerper, produkontwerper, konsepontwerper, webontwerper (webwerfontwerper) of interieurontwerper, maar ook ander soos argitekte en ingenieurs. Die volgorde van aktiwiteite van 'n ontwerper word 'n ontwerpproses genoem, moontlik deur ontwerpmetodes te gebruik. Die proses om 'n ontwerp te skep, kan kort wees ('n vinnige skets) of lank en ingewikkeld, wat aansienlike navorsing, onderhandeling, besinning, modellering, interaktiewe aanpassing en herontwerp behels.


Billie Eilish

Billie Eilish Pirate Baird O'Connell (), gebore op 18 Desember, 2001) is 'n Amerikaanse sangeres en liedjieskrywer. Sy het die media se aandag begin trek in 2016 to sy die liedjie "Ocean Eyes" op SoundCloud vrygestel het. Daarna is dit vrygestel deur Interscope Records wat verwant is aan Darkroom. Die liedjie is geskryf en vervaardig deur haar broer Finneas, saam met wie sy opvoerings doen. Haar debuut EP, Don't smile at me (2017), het die top 15 in die VSA, die Verenigde Koningkryk, Kanada en Australië bereik.

Eilish se debuut album, When We All Fall Asleep, Where Do We Go? (2019) was bo aan die lys van Billboard 200 en het ook die beste opvoerende album van 2019 in die V.S.A. geword. Dit het ook nommer een posisie gekry in die Verenigde Koninkryk behaal. Die album het ses liedjies wat reeds een van Billboard Hot 100 se top 40-liedjies was: "When the Party's Over", "Bury a Friend", "Wish You Were Gay", "Xanny", "Everything I Wanted", and "Bad Guy" Laasgenoemde lied het ook haar eerste nommer een enkelsnit in die V.S.A. geword.


Harold Rainsford Stark

Harold Rainsford Stark (12 November 1880 - 20 Augustus 1972) was 'n offisier in die Amerikaanse vloot tydens die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Wêreldoorlog, wat vanaf 1 Augustus 1939 tot 26 Maart 1942 as die 8ste hoof van vlootoperasies gedien het.


Italo Gariboldi

Italo Gariboldi (20 April 1879 - 3 Februarie 1970) was 'n Italiaanse senior offisier in die Royal Army (Regio Esercito) voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy is bekroon met die Knight's Cross of the Iron Cross deur die Duitse Führer Adolf Hitler vir sy leiding van die Italiaanse magte in die Slag van Stalingrad.


Ettore Bastico

Ettore Bastico (9 April 1876 - 2 Desember 1972) was 'n Italiaanse militêre offisier voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Behalwe dat hy 'n generaal van die Royal Italian Army was, was hy ook 'n senator en goewerneur. Hy het hoë opdragte gehad tydens die Tweede Italo-Ethiopiese oorlog (Ethiopië), die Spaanse burgeroorlog en die Noord-Afrikaanse veldtog.


Manuel Azaña

Hy was 'n medewerker aan verskeie publikasies in die 1910's en het tydens die Eerste Wêreldoorlog in die pro-geallieerde kamp uitgestaan.

Na die Proklamasie van die Tweede Spaanse Republiek in April 1931, word Azaña Minister van Oorlog van die Voorlopige Regering en het militêre hervorming in werking getree, op soek na 'n moderne weermag met minder weermagoffisiere. Later word hy in Oktober 1931 premier.

Die Spaanse Burgeroorlog het uitgebreek terwyl hy president was. Met die nederlaag van die Republiek in 1939 het hy na Frankryk gevlug, uit sy amp bedank en kort daarna in ballingskap gesterf.


Balkana-meer

Balkana is 'n kunsmatige meer teen die hange van die Lisina-berg, in die munisipaliteit van Mrkonjić Grad, entiteit van Republika Srpska, in die westelike deel van Bosnië en Herzegowina. Die meer bestaan eintlik uit twee afsonderlike dele, hoewel verbind deur klein uitkomste, komme, die boonste een groter en die laer een kleiner, met 'n baie klein verskil in watertafelvlakke. Die totale oppervlakte van albei komme is 56 000 m². Balkana kry sy water van verskeie bergbronne en twee klein bergstrome, Cjepalo en Skakavac, terwyl die uitvloei daarvan Crna Rijeka is, wat deur Mrkonjić Grad van suid na noord loop en na 17 km by Vrbas aansluit.


Geelsuikerbos

Die Geelsuikerbos (Protea aurea) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Dit staan ook as die langknop-suikerbos bekend. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in Riviersonderend, die Langeberg en Outenikwaberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is groot en word tot 5 m hoog en blom hoofsaaklik van Januarie tot Junie.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 150 - 800 m.

Die boom se FSA-nommer is 90.3. In Engels staan dit as die Common shuttlecock sugarbush bekend.


Potbergsuikerbos

Die Potbergsuikerbos (Protea aurea subsp. potbergensis) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Dit is endemies aan Suid-Afrika en kom slegs in die Potberg naby Kaap Infanta voor. Die struik is groot en word tot 5 m hoog en blom hoofsaaklik van Mei tot Junie.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 200 - 360 m.

Die boom se FSA-nommer is 90.6. In Engels staan dit as die Potberg protea bekend. Die plant het ook 'n subspesie: Protea aurea subs. aurea


Ibrahim al-Jaafari

Hy was een van die twee vise-presidente van Irak onder die Irakse tussentydse regering van 2004 tot 2005, en hy was die hoofwoordvoerder van die Islamitiese Dawa-party. Hy het sy nominasie vir premierskap vir die permanente regering onttrek omdat hy met sommige van die Koerdiese leiers nie saamgestem het oor die beveiliging van Kirkuk as deel van Irak nie. Lede van sy eie groep, die Verenigde Irakse alliansie, het 'n sameswering met die Soennitiese en Koerdiese politici wat pres. George W. Bush en die Britse premier Tony Blair onder druk geplaas het om al-Jafari te oortuig om sy nominasie te onttrek. Al-Jafari het enige buitelandse inmenging in Irakse politiek geweier en het die Verenigde Irakse alliansie in plaas daarvan die keuse gegee om te besluit wie hulle wil hê, of dit nou hy of 'n ander politieke figuur as premier is.


Adil Abdul-Mahdi

Adil Abdul-Mahdi al-Muntafiki (Arabies: عادل عبد المهدي المنتفكي, gebore op 1 Januarie 1942) is 'n Irakse politikus wat sedert Oktober 2018 as premier van Irak dien. Abdul-Mahdi is 'n ekonoom en was van 2005 tot 2011 een van die vise-presidente van Irak. Hy was voorheen minister van finansies in die tussentydse regering en olie-minister van 2014 tot 2016.

Abdul-Mahdi is 'n voormalige lid van die magtige Sji-party, die Supreme Islamic Iraqi Council, oftewel SIIC. Die groep, wat in die naburige Iran gevestig was, het 'n Amerikaanse regering teengestaan terwyl hy noue bande gehad het met die ander, US-gesteunde, groepe wat Saddam Hoesein teëgestaan het, waaronder die Koerde en die Irakse nasionale kongres.


Haider al-Abadi

Hy is op 11 Augustus 2014 deur president Fuad Masum as premier aangewys om Nouri al-Maliki op te volg en is op 8 September 2014 deur die Irakse parlement goedgekeur.


Peter O'Neill

Peter Charles Paire O'Neill, CMG (gebore op 13 Februarie 1965) is 'n Papoea-Nieu-Guinese politikus. Hy is sedert 2002 'n parlementslid en beklee 'n aantal kabinetsposte in die periode tot 2011. In daardie tydperk was hy ook drie jaar buite die regering: 2004-2007. Hy was destyds leier van die opposisie. Hy was die sewende eerste minister van Papoea-Nieu-Guinee, in die amp tussen 2011 en 2019. Hy het 'n wantroue deur bedanking vermy. 'N Komplekse stel maneuvers het sy party in die regering gelaat en Peter O'Neill as leier van sy party. Hy is opgevolg deur James Marape as premier.


Troshofiesuikerbos

Die troshofiesuikerbos (Protea welwitschii) is 'n struik wat aan die bekende Protea-genus van die Proteaceae-familie behoort. Dit is meestal 'n struik met 'n veelvoudige stam of 'n klein verkrompte boom wat in grasveld en bosveld voorkom. Die blare is blougroen en harig aan die basis as hulle volwasse is. Blomme kom gewoonlik in trosse van , en die vrugte is 'n digte harige neut.

Die spesie is wydverspreid in Afrika suid van die Sahara en kom in Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Suid-Afrika, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe voor.

Dit is die eerste keer deur Adolf Engler beskryf.

Die boom se FSA-nommer is 98.2. In Engels staan dit as die Cluster-head sugarbush bekend, wat aanleiding gee tot sy ander Afrikaanse naam troshofiesuikerbos.


Jack G. Hills

Jack G. Hills is 'n Amerikaanse sterrekundige en 'n teoretikus van sterdinamika. Hy het werk oor die Oortwolk gedoen; die binneste deel van die wolk, die Hillswolk, is na hom genoem.

Hills het 'n groot deel van sy loopbaan by die Nasionale Laboratorium Los Alamos in Nieu-Mexiko deurgebring en het in 1998 'n fellow van die laboratorium geword.

Ook die Hillsmeganisme in astrofisika is na hom genoem. Hy het die meganisme in die 1980's voorgestel.


Tempel 1

Tempel 1 (amptelike naam: 9P/Tempel) is 'n kortperiodekomeet van die Jupiterfamilie wat in 1867 deur Wilhelm Tempel ontdek is. Dit voltooi elke 5,5 jaar 'n wentelbaan om die Son. Tempel 1 was in 2005 die teiken van die Deep Impact-ruimtesending, waartydens 'n opsetlike hoëspoedbotsing teen die komeet gefotografeer is. Dit is op 14 Februarie 2011 weer besoek, dié keer deur die Stardust-ruimtetuig. Dit het in Augustus 2016 weer sy perihelium bereik.


Witsuikerbos

Die Witsuikerbos (Protea lacticolor) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Dit staan ook as die hottentotwitsuikerbos bekend. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom vanaf die Slanghoek- tot die Hottentots-Hollandberge en ook die Groenlandberg voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is groot, regop en word tot 6 m hoog en blom hoofsaaklik van Maart tot April.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op die banke langs strome of nat Sederberg-skalie op hoogtes van 600 - 1 500 m.

In Engels staan dit as die Hottentot sugarbush bekend. Die plant se FSA-nommer is 90.


Waterwitsuikerbos

Die Waterwitsuikerbos (Protea punctata) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus en is endemies aan Suid-Afrika. Die plant kom vanaf die Sederberg tot Riviersonderendberge en die Swartberg, Kammanassieberge en Kougaberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is groot, regop en word tot 4 m hoog en blom hoofsaaklik van Maart tot April.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op hellings in skalie of sandsteen op hoogtes van 1 200 - 2 000 m.

In Engels staan dit as die Water sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer 94.1.


Lippeblomsuikerbos

Die Lippeblomsuikerbos (Protea subvestita) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is inheems aan Suid-Afrika en kom voor op die eskarp van die Wakkerstroom in Mpumalanga, Vrystaat, KwaZulu-Natal, Lesotho, die Oos-Kaap (tot by Somerset-Oos) en die Klein Swartberg. Die struik is groot en regop, word tot 5 m hoog en blom hoofsaaklik van Januarie tot Maart.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg, vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op bergland suurveld en fynbos op hoogtes van 1 200 - 2 300 m.

In Engels staan dit as die Waterlily sugarbush bekend. Die plant se FSA-nommer is 98.


2020 Superrugbyseisoen

Die 2020 Superrugbyseisoen was die 25ste seisoen van Superrugby, 'n jaarlikse rugbykompetisie georganiseer deur SANZAAR tussen die spanne van Argentinië, Australië, Japan, Nieu-Seeland en Suid-Afrika. Sedert die 2018-seisoen is teruggekeer na 'n 15-spanformaat in drie geografiese konferensies. Die huidige kampioen is die wat hul 10de titel in 2019 ingepalm het.


Simon Bolivar Buckner, Jr.

Simon Bolivar Buckner Jr. (/ˈsaɪmənˈbɒlɪvərˈbʌknər/ SY-mən BOL-i-vər BUK-nər; 18 Julie 1886 - 18 Junie 1945) was 'n luitenant-generaal in die Amerikaanse Weermag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy dien in die Pacific Theatre of Operations en was in bevel van die verdediging van Alaska vroeg in die oorlog. Na die opdrag voltooi is, is hy bevorder tot bevelvoerder van die Tiende leër wat op 1 April 1945 die amfibiese landing op die Japanese eiland Okinawa uitgevoer het. Hy is die Amerikaanse militêre offisier met die hoogste rang wat tydens die Tweede Wêreldoorlog weens vyandelike vuur gesterf het. Hy sou die hoogste militêre lid bly wat gedood is deur 'n buitelandse gewapende optrede tot die dood van luitenant-generaal Timothy Maude tydens die aanvalle op 11 September 2001.

Buckner, Lesley J. McNair, Frank Maxwell Andrews, en Millard Harmon, almal luitenant-generaals ten tyde van hul dood, was die Amerikaners met die hoogste rang wat in die Tweede Wêreldoorlog gesneuwel het. Buckner en McNair is op 19 Julie 1954 postuum bevorder tot die rang van vierster-generaal deur 'n Spesiale Kongreswet (Publiekreg 83-508).


Claire Chennault

Claire Lee Chennault (6 September 1893 - 27 Julie 1958) was 'n Amerikaanse militêre vlieënier wat veral bekend was vir sy leierskap van die Flying Tigers en die Republiek van die China se lugmag in die Tweede Wêreldoorlog.

Chennault was 'n ywerige voorstander van agtervolging of onderskeppervliegtuie gedurende die dertigerjare, toe die United States Army Air Corps hoofsaaklik op die bombardement van hoë hoogtes gefokus was. Chennault het in 1937 by die Amerikaanse Lëer uitgetree en gewerk as lugvaartadviseur en opleidingsbeampte in China.

Sedert die begin van 1941 was Chennault in bevel van die eerste Amerikaanse vrywilligersgroep (met die bynaam Flying Tigers). Hy was 'n leier van sowel die vrywilligersgroep as die uniform lugmag-eenhede van die Amerikaanse Leër wat dit in 1942 vervang het. Hy het voortdurend met generaal Joseph Stilwell, die Amerikaanse weermagbevelvoerder in China, gespook en gehelp om China se generalissimo Chiang Kai-shek te oortuig om president Roosevelt te oortuig om Stilwell te verwyder in 1944. Die teater China-Birma-Indië was strategies noodsaaklik om baie belangrike elemente van die Japanse keiserlike leër op die Chinese vasteland vas te lê om die gebruik daarvan teen Geallieerde magte wat in die twee Stille Oseaan-veldtogte gevorder het, te beperk.


Rotssuikerbos

Die rotssuikerbos (Protea venusta) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Groot Swartberg en Kammanassieberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is groot en het 'n deursnee van 3 m, maar word slegs 70 cm hoog en blom hoofsaaklik van Januarie tot Februarie.

Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op rotsagtige, suidelike hellings in koel gebiede op hoogtes van 1 700 - 2 000 m.

In Engels staan dit as die Cascade sugarbush bekend.


Aardroos-suikerbos

Die aardroos-suikerbos (Protea amplexicaulis) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom vanaf Citrusdal tot die Kogelberg, asook in die Langeberg voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik bly laag en uitgesprei, word 1,3 m in deursnee en blom van Junie tot September.

'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van rotte en muise. Die plant groei in sandsteengrond op hoogtes van 180 – 1 600 m.

In Engels staan dit as die Clasping-leaf sugarbush bekend.


Hartblaargrondsuikerbos

Die hartblaargrondsuikerbos (Protea cordata) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor vanaf die Kogelberg en Du Toitskloofberge tot by Bredasdorp, Riviersonderend en die Langeberg en is deel van die fynbos-bioom Die plant word 30 cm in deursnee en 50 cm hoog en blom van Junie tot Julie.

Brande vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en daarna deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van rotte en muise. Die plant groei die beste in Sederberg-skalie op hoogtes van 0 – 1 200 m.

In Engels staan dit as die Heart-leaf sugarbush bekend.


Overbergsuikerbos

Die Overbergsuikerbos (Protea decurrens) is 'n struik wat aan die bekende Proteagenus behoort en is endemies aan Suid-Afrika. Die plant kom voor vanaf die Langeberg, Shaw se pas en op die Potberg. Dit is deel van die fynbos- en renosterveld-biome. Die plant word 50 cm in deursnee en 60 cm hoog en blom van Julie tot Augustus.

'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en daarna deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van rotte en muise. Die plant groei in silkreetgruis op hoogtes van 150 - 700 m.

In Engels staan dit as die Linear-leaf sugarbush bekend.


Grassuikerbos

Die grassuikerbos (Protea humiflora) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom vanaf die Du Toitskloofberge tot die Langeberg en Waboomsberge voor. Dit is deel van beide die fynbos- en renosterveld-biome. Die plant word 2 m in deursnee en blom van Julie tot September met die hoogtepunt in Augustus.

'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en daarna deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van rotte en muise. Die plant groei op droë hellings van Karoo-fynbos op hoogtes van 450 – 1 200 m.

In Engels staan dit as die Patentleaf sugarbush bekend.


Twerskajastraat

Twerskajastraat (Russies: Тверская улица [tvʲɪrˈskajə ˈulʲɪt͡sə] Tverskaja oelitsa), tussen 1935 en 1990 bekend as Gorkistraat (улица Горького oelitsa Gorkogo), is die hoofstraalpad van Moskou. Dit loop in noordwestelike rigting vanuit die sentrale Manezjnaja-plein (digby die Kremlin geleë) oor 'n afstand van sowat twee kilometer tot die Tuinring waar dit oorgaan in die Eerste Twerskaja-Jamskaja-straat, die Leningradski-Laan en die Leningradskoje-snelweg - die beginpunt van die M10 na Sint Petersburg.

Vroeër is na Twerskaja dikwels verwys as die "Tsarestraat" - Russiese heersers wat amptelike besoeke aan Moskou gebring of om ander redes vanuit die nuwe hoofstad Sint Petersburg na die Moskwametropool gereis het, het Moskou op Twerskaja binnegekom - so ook Pieter die Grote. Vir die gerieflikheid van tsare was Twerskaja een van die eerste steen-geplaveide strate in Moskou.

Die meeste Moskowiete sal na Twerskaja as dié of tenminste een van Moskou se hoofstrate verwys, al is van die beste restaurante en winkels in die systrate geleë.


Giulio Andreotti

Sedert 'n protokol van Alcide De Gasperi, het Andreotti op 'n jong ouderdom 'n kabinetsrang verwerf en in die loop van 'n veertig jaar lange politieke loopbaan al die belangrikste kantore van die staat beklee, wat gesien is as 'n gerusstellende figuur deur die staatsdiens, sakegemeenskap, en Vatikaan. In die buitelandse beleid het hy die integrasie van die Europese Unie in Italië gelei en nouer betrekkinge met die Arabiese wêreld gevestig. Bewonderaars van Andreotti het gesien dat hy politieke en sosiale teenstrydighede bemiddel het, wat die transformasie van 'n wesenlik landelike land in die vyfde grootste ekonomie ter wêreld moontlik gemaak het. Kritici het gesê dat hy niks gedoen het om 'n beskermingstelsel uit te daag wat tot deurdringende korrupsie gelei het nie. Andreotti het die Vatikaan en 'n kapitalistiese struktuur sterk ondersteun terwyl hy die Italiaanse Kommunistiese Party teengestaan het. Na die gewilde Italiaanse sentiment van destyds, het Andreotti ook die ontwikkeling van 'n sterk Europese gemeenskap ondersteun wat neo-liberale ekonomie speel. Alhoewel Andreotti aan die regse behoort, was hy nie teëstand teen die implementering van die Europese Sosiale Fonds en die Streekfonds in die opbou van die Europese ekonomie nie.

Op die hoogtepunt van sy aansien as staatsman is Andreotti aan strafregtelike vervolging onderwerp. Aanklagte van samespanning met Sisiliaanse Mafia kon howe nie bewys dat hy ná 1980 sy bande met hulle gehandhaaf het nie en het die saak betyds beslis. Die opspraakwekkendste bewering kom van aanklaers in Perugia, wat hom aangekla het dat hy die moord op 'n joernalis beveel het. Hy is tydens 'n verhoor skuldig bevind, wat gelei het tot klagtes dat die regstelsel 'mal geword het'. Nadat hy vrygespreek is van alle aanklagte (eintlik, deels as gevolg van beperkings op wetgewing), het Andreotti opgemerk: "Afgesien van die Puniese oorloë, waarvoor ek te jonk was, word daar die skuld gegee vir alles wat in Italië gebeur het."

Andreotti het in talle ministeriële poste gedien, onder meer as Minister van Binnelandse Sake (1954 en 1978), Minister van Finansies (1955–58), Minister van Tesourie (1958–59), Minister van Verdediging (1959–66 en 1974), Minister van Planning and the Budget (1974–76) en Minister van Buitelandse Sake (1983–89) en was lewenslank 'n senator van 1991 tot sy dood in 2013. Hy was ook 'n joernalis en skrywer. Andreotti is soms Divo Giulio genoem (van die Latynse Divus Iulius, 'Goddelike Julius', 'n bynaam van Julius Caesar na sy postuum-verheerliking).


Giovanni Goria

Giovanni Giuseppe Goria (Italiaanse uitspraak: [dʒoˈvanni dʒuˈzɛppe ɡoˈriːa]; 30 Julie 1943 - 21 Mei 1994) was 'n Italiaanse politikus. Hy was van 1987 tot 1988 die 46ste Eerste minister van Italië.


Giovanni Spadolini

Giovanni Spadolini (21 Junie 1925 - 4 Augustus 1994) was 'n Republikeinse Italiaanse politikus, die 44ste Eerste minister van Italië, die eerste sedert 1945 om nie lid van die Christelike Demokrasie te wees nie, en 'n koerantredakteur, joernalis en historikus.


Arnaldo Forlani

Forlani, 'n regterlid van die Christelike Demokrasie, was een van die belangrikste Italiaanse politici van die 1970's tot die vroeë negentigerjare. Op 94-jarige ouderdom is Forlani tans die oudste lewende voormalige Italiaanse premier.


Mariano Rumor

Mariano Rumor (Italiaanse uitspraak: [maˈrjaːno ruˈmor]; 16 Junie 1915 - 22 Januarie 1990) was 'n Italiaanse politikus en staatsman. As lid van die Christelike Demokrasie (DC) het hy gedien as Eerste minister van Italië van 1968 tot 1970 en weer van 1973 tot 1974. As premier het hy vyf verskillende regerings gelei, ondersteun deur verskillende koalisies. Hy was ook van 1959 tot 1963 Minister van Landbou, Minister van Buitelandse Sake van 1974 tot 1976 en Minister van Binnelandse Sake in twee kort periodes, in 1963 en van 1972 tot 1973. Van 1964 tot 1969 was hy ook sekretaris van die Christelike Demokrasie.


David Beresford Pratt

David Beresford Pratt (1 Oktober 1908 - 1 Oktober 1961) was 'n Suid-Afrikaanse sakeman en anti-apartheidsaktivis wat die Suid-Afrikaanse premier Hendrik Verwoerd in 1960 geskiet het. Verwoerd het oorleef, maar is ses jaar later deur Demetrios Tsafendas vermoor.


Naaldblaarsuikerbos

Die naaldblaarsuikerbos (Protea subulifolia) is 'n blomdraende struik wat tot die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Stettynskloof tot Riviersonderendberge, Langeberg, Botrivier tot by die Elim-vlakte voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die plant word 50 cm in deursnee en 70 cm hoog en blom van Julie tot September.

'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en daarna deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en bestuiwing vind deur die werking van rotte en muise plaas. Die plant groei in sanderige tot swaar kleigrond op hoogtes van 60 – 1 300 m. Die blare is baie veranderlik, naaldagtig tot gegroef-rond. Omhullende skutblare is sag papieragtig, bruin of pienk.

In Engels staan dit as die Awl-leaf sugarbush bekend.


Herman Coster

Hermanus Jacobus Coster (Alkmaar, Nederland, 30 Junie 1865 - Elandslaagte, Zuid-Afrikaansche Republiek, 21 Oktober 1899) was 'n Nederlandse advokaat en Minister van Justisie van die Zuid-Afrikaansche Republiek.


Grootsuikerbos

Die grootsuikerbos (Protea gaguedi) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus en is endemies aan Suidelike Afrika. Die plant kom voor in Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Kenia, KwaZulu-Natal, Limpopo, Malawi, Mosambiek, Mpumalanga, Namibië, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe. Die plant is regop, kwasterig en word 3 m hoog en blom van Augustus tot Februarie met die hoogtepunt in Desember tot Februarie.

Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls en kewers. Die plant groei meestal op droë, rotsagtige hellings op hoogtes van 600 - 2 500 m.

In Engels staan dit as die African Sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer is 89.


Minister van Justisie (Zuid-Afrikaansche Republiek)

Die Minister van Justisie van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) was die hoogste regsbeampte van die ZAR.


Boswitsuikerbos

Die boswitkopsuikerbos (Protea mundii) is 'n struik wat aan die bekende Protea-genus van die Proteaceae-familie behoort. In Engels staan dit as die Forest sugarbush bekend.

Die blomdraende struik is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap, is deel van die fynbos-bioom en en groei aan woudrande op hoogtes van 200 tot 1 300 m . Dit word tot 8 m hoog. Die plant dra wit tot ivoorkleurige blomme, wat bye, skoenlappers en voëls aanlok. Die spesifieke naam is ter ere van Johannes Ludwig Leopold Mund, 'n Duitse natuurgeskiedenisversamelaar wat tot 1831 aan die Kaap en later dieper binneland toe aktief was.

Protea mundii word ook as 'n tuinplant verbou. Hierdie boom se FSA-nommer is 93.


Emilio Colombo

Emilio Colombo (11 April 1920 - 24 Junie 2013) was 'n Italiaanse politikus en die Eerste minister van Italië van 1970 tot 1972. Benewens die feit dat hy die hoogste posisies in die Italiaanse regerings beklee het, was hy ook die president van die Europese Parlement. In 2003 word hy lewenslank 'n Italiaanse senator aangestel, 'n setel wat hy tot sy dood beklee het. In die eerste vyf jaar as senator was hy 'n onafhanklike. Vanaf 2008 tot sy dood in Junie 2013, was Colombo 'n lid van die groep Autonomies, hoofsaaklik gevorm deur uitverkorenes in Trentino-Suid-Tirol.


Giovanni Leone

Giovanni Leone (Italiaanse uitspraak: [dʒoˈvanni leˈoːne]; 3 November 1908 - 9 November 2001) was 'n Italiaanse politikus. Hy was die 37ste Eerste minister van Italië van 21 Junie 1963 tot 4 Desember 1963 en weer van 24 Junie 1968 tot 12 Desember 1968. Hy was ook die sesde president van Italië van 1971 tot 1978.


Manica-suikerbos

Die Manica-suikerbos (Protea caffra gazensis) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant kom voor aan die oostelike hooglande van Zimbabwe en Mosambiek. In Engels staan dit as die Manica Sugarbush bekend. Dit word as 'n subspesie van die Gewone protea Protea caffra beskou.


Drakensbergsuikerbos

Die Drakensbergsuikerbos (Protea dracomontana) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant kom in die Oos-Kaap, Lesotho, KwaZulu-Natal en die eskarp van die Vrystaat asook Zimbabwe voor. Die struik word tot 1.5 m hoog en blom hoofsaaklik van Januarie tot Maart.

Die plant spruit weer uit na 'n brand. Die saad word vrygelaat nege tot twaalf maande nadat die blomme gevorm is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op alpynse grasvelde op hoogtes van 1 600 m tot 2 600 m.

In Engels staan dit as die Drakensberg sugarbush bekend.


Kaiingsuikerbos

Die kaiingsuikerbos (Protea glabra) is 'n blomdraende boom wat aan die bekende Protea-genus hoort en endemies aan Suid-Afrika is. Die plant kom voor in die Wes-Kaap, die Bokkeveld-eskarp tot by die Olifantsrivier en Koue Bokkeveld en is deel van die fynbos-bioom. Die plant word tot 5 m hoog en het 'n koniese vorm. Dit blom van Julie tot November met die hoogtepunt in November.

Die plant spruit weer uit na dit gebrand het maar groei normaalweg in lae brand risiko areas. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls en kewers. Die plant groei in vlak sandsteengrond of krake in rots op hoogtes van 500 - 1 500 m.

Die boom se FSA-nommer is 89.1. In Engels staan dit as die Clanwilliam sugarbush bekend.


Slag van Berlyn

Die Slag van Berlyn, aangewys as die Berlynse Strategiese Aanstootlike Operasie deur die Sowjetunie, en ook bekend as die Val van Berlyn, was een van die laaste groot offensiewe van die Europese teater van die Tweede Wêreldoorlog.

Na die Vistula-Oder-offensief van Januarie tot Februarie 1945 het die Rooi Leër tydelik gestaak op 'n lyn 60 km oos van Berlyn. Op 9 Maart het Duitsland sy verdedigingsplan vir die stad met Operasie Clausewitz opgestel. Die eerste verdedigingsvoorbereidings aan die buitewyke van Berlyn is op 20 Maart onder die pas aangestelde bevelvoerder van die Army Group Vistula, generaal Gotthard Heinrici, gedoen.

Toe die Sowjet-offensief op 16 April hervat is, het twee Sowjet-fronte (leërgroepe) Berlyn uit die ooste en suide aangeval, terwyl 'n derde Duitse magte noord van Berlyn geposisioneer het. Voordat die hoofgeveg in Berlyn begin het, het die Rooi Leër die stad omsingel ná suksesvolle gevegte van die Seelow Heights en Halbe. Op 20 April 1945, Hitler se verjaardag, het die 1ste Belo-Russiese Front onder leiding van Marshal Georgi Zjoekof, wat uit die ooste en noorde gevorder het, die Berlynse middestad begin beskiet, terwyl die 1ste Oekraïense front van Marshal Iwan Konef deur die Army Group Center gebreek en in die rigting van die suidelike voorstede van Berlyn. Op 23 April het generaal Helmuth Weidling die magte binne Berlyn oorgeneem. Die garnisoen het bestaan uit verskillende afgebakende en ongeorganiseerde Wehrmacht- en Waffen-SS-afdelings, tesame met swak opgeleide Volkssturm- en Hitler Jeug. In die loop van die volgende week het die Rooi Leër geleidelik die hele stad ingeneem.

Op 30 April het Hitler selfmoord gepleeg (met enkele van sy amptenare wat kort daarna ook selfmoord gepleeg het). Die stad se garnisoen het op 2 Mei oorgegee, maar die gevegte het voortgegaan in die noordweste, weste en suid-weste van die stad tot die einde van die oorlog in Europa op 8 Mei (9 Mei in die Sowjetunie), terwyl sommige Duitse eenhede weswaarts geveg het sodat hulle hulle aan die Westerse bondgenote kon oorgee eerder as aan die Sowjets.


J. Lawton Collins

Generaal Joseph Lawton Collins (1 Mei 1896 - 12 September 1987) was 'n senior offisier van die Amerikaanse weermag. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy in sowel die Stille Oseaan as die Europese teaters van operasies gedien, een van 'n paar senior Amerikaanse bevelvoerders om dit te doen. Hy was tydens die Korea-oorlog stafhoof van die Amerikaanse leër.

Collins se ouer broer, majoor-generaal James Lawton Collins, was ook in die Amerikaanse weermag. Sy neef, brigadier-generaal James Lawton Collins Jr. het in die Tweede Wêreldoorlog, die Koreaanse oorlog en die Viëtnamoorlog gedien. 'n Ander neef, Michael Collins, was die vlieënier van die kommando-module op die Apollo 11-sending in 1969 wat die eerste twee mans op die maan geplaas het en as hoofgeneraal van die Amerikaanse lugmag sou uittree.


Henry H. Arnold

Henry Harley "Hap" Arnold (25 Junie 1886 - 15 Januarie 1950) was 'n Amerikaanse generaal in beide die Amerikaanse Leër en Amerikaanse Lugmag. Arnold was 'n lugvaartpionier, hoof van die Air Corps (1938–1941), bevelvoerende generaal van die United States Army Air Forces, die enigste Amerikaanse lugmaggeneraal om 'n vyfsterrang te beklee, en die enigste offisier wat 'n vyfsterrang beklee het in twee verskillende Amerikaanse militêre dienste. Arnold was ook die stigter van Project RAND, wat ontwikkel het tot een van die grootste nie-winssoekende dinkskrums oor wêreldbeleid, die RAND Korporasie, en een van die stigterslede van Pan American World Airways.

Hy is in die vliegkuns opgelei deur die Wright-broers as een van die eerste militêre vlieëniers wêreldwyd en een van die eerste drie gesertifiseerde vlieëniers in die geskiedenis van die Amerikaanse Lugmag. Hy het sy vrees vir vlieg te bowe gekom met al sy wedervaringe in die vroeë dae van lugvaart, toesig gehou oor die uitbreiding van die lugmag gedurende die Eerste Wêreldoorlog en 'n protégé geword van generaal Billy Mitchell.

Arnold is net voor die Amerikaanse toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog aangestel as bevelvoerder van die United States Army Air Forces en het die honderdvoudige uitbreiding van 'n organisasie van net meer as 20 000 man en 800 eerste-linie vegvliegtuie na die grootste en magtigste lugmag in die wêreld gelei. Hy was 'n voorstander van tegnologiese navorsing en ontwikkeling. Gedurende sy ampstermyn het hy die ontwikkeling van die interkontinentale bomwerper, die straalvliegtuig, die uitgebreide gebruik van radar, uitbreiding van wêreldwye lugvaart en atoomoorlogvoering as steunpilare van die moderne lugmag deurgevoer.

Arnold se mees gebruikte bynaam, Hap, kort vir happy, moontlik toegeken deur kollegas wat saam met hom in Oktober 1911 aan 'n stilfilm gewerk het, waar hy as waaghalsvlieënier verskyn het, of deur sy vrou, wat in 1931 die bynaam in haar korrespondensie begin gebruik het na die dood van Arnold se ma. Hy is in sy jeug deur sy familie Harley en deur beide sy moeder en vrou 'Sunny' genoem. Arnold was onder sy West Point-klasmaats bekend as 'Pewt' of 'Benny'. Sy onmiddellike ondergeskiktes en personeel van die hoofkantoor het na hom verwys as 'Die baas'.


Carl Spaatz

Carl Andrew Spaatz (gebore Spatz; 28 Junie 1891 - 14 Julie 1974), bynaam "Tooey", was 'n Amerikaanse generaal in die Tweede Wêreldoorlog. As bevelvoerder van Strategiese Lugmagte in Europa in 1944, het hy suksesvol aangedring op die bomaanval op die vyand se olieproduksiefasiliteite as 'n prioriteit bo ander teikens. Hy word in 1947 stafhoof van die nuutgestigte Amerikaanse Lugmag.


Gebruikerservaringsontwerp

Gebruikerservaringsontwerp (UXD, UED of XD) is die proses om gebruikersgedrag te manipuleer deur bruikbaarheid, toeganklikheid en wenslikheid wat voorsien word in die interaksie met 'n produk. Gebruikerservaringsontwerp omvat tradisionele mens-rekenaar-interaksie-ontwerp (human–computer interaction - HCI) en brei dit uit deur alle aspekte van 'n produk of diens soos deur gebruikers beskou, aan te spreek. Gebruikerservaringontwerp is die praktyk van die ontwerp van produkte, prosesse, dienste, gebeure, meerkanaal-ondersoeke en omgewings, met die klem op die kwaliteit van die gebruikerservaring en kultuurrelevante oplossings. Ervaringsontwerp word nie deur 'n enkele ontwerpdissipline gedryf nie. In plaas daarvan vereis dit 'n perspektief van 'n dissipline wat verskeie aspekte van die handelsmerk / besigheid / omgewing / ervaring van produkte, verpakkings en kleinhandelomgewing in ag neem tot die kleding en houding van werknemers.

Duur (inisiasie, onderdompeling, gevolgtrekking en voortsetting)

Intensiteit (refleks, gewoonte, betrokkenheid)

Breedte (produkte, dienste, handelsmerke, benamings, kanale / omgewing / promosie, en prys)

Interaksie (passief ↔ aktief ↔ interaktief)

Snellers (alle menslike sintuie, konsepte en simbole)

Belangrikheid (betekenis, status, emosie, prys en funksie)


Rossotroednitsjestwo

Rossotroednitsjestwo Россотрудничество

Federale agentskap

Ligging en hoofkantoor

Wozdwizjenka-herehuis in Moskou

Stigting

6 September 2008

Direkteur

Eleonora Mitrofanowa

Verteenwoordiger in Suid-Afrika

Pawel Alexejewitsj Nowozjilof

Russiese Ambassade, Pretoria

Webtuiste

rs.gov.ru

Rossotroednitsjestwo (Russies: Россотрудничество; in die agentskap se eie transkripsie: Rossotrudnichestvo) is 'n federale agentskap wat deur die Russiese Federasie se Departement van Buitelandse Sake bestuur word en omsien na aangeleenthede van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS) en GOS-burgers wat in die buiteland bly. Daarnaas bevorder die agentskap internasionale kulturele samewerking en verskaf omvattende inligting oor Rusland vir belangstellendes in die buiteland wat graag 'n objektiewe beeld van die land wil verkry. Met sy aktiwiteite fokus die agentskap op die sogenaamde «nabygeleë buiteland», dit wil sê voormalige Sowjetrepublieke wat intussen as onafhanklike state bestaan, en lande soos Duitsland met 'n lang geskiedenis van politieke, kulturele en ekonomiese betrekkinge met Rusland.

Volgens sy webtuiste word Rossotroednitsjestwo tans in 80 lande wêreldwyd deur altesaam 95 kantore verteenwoordig - waarvan 72 Russiese sentra vir wetenskap en kultuur in 62 lande en 23 verteenwoordigers van die agentskap wat in kantore in die Russiese ambassades in 21 lande (insluitende Suid-Afrika) werksaam is. In 2012 het die agentskap sowat 600 personeellede in diens gehad (van wie 415 plaaslik aangestel is) - aansienlik minder as soortgelyke instellings soos die Verenigde Koninkryk se British Council met 7 000 medewerkers.Mathilde Chatin and Giulio M. Gallarotti (reds.): Emerging Powers in International Politics. The BRICS and Soft Power. Abingdon, Oxon and New York, NY: Routledge 2018, hoofstuk 5. Oorspronklik gepubliseer as: The limits of Russia's 'soft power'''. Peter Rutland and Andrei Kazantsev. Journal of Political Power, volume 9, issues 1-3 (March-October 2016) pp. 395-413


Groottolsuikerbos

Die groottolsuikerbos (Protea inopina) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea-genus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, skaars, uiters geïsoleerd en kom slegs in die Olifantsrivierberge naby Paleisheuwel voor waar dit deel van die fynbos-bioom is.

Die plant word 1 m hoog en het baie stamme. Die plant spruit weer uit na dit gebrand het. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sandsteengrond op hoogtes van 600 - 650 m en blom van September tot Desember.

In Engels staan dit as die Large-nut sugarbush bekend.


Abstraksie

Abstraksie is in sy belangrikste sin 'n konsepsuele proses waar algemeen reëls en konsepte afgelei word uit die gebruik en klassifikasie van spesifieke voorbeelde, letterlike ("werklike" of "konkrete") aanduiders, eerste beginsels, of ander metodes.

'n "Abstraksie" is die resultaat van hierdie proses - 'n konsep wat as 'n algemene selfstandige naamwoord vir alle ondergeskikte konsepte dien, en alle verwante begrippe as 'n groep, veld of kategorie verbind.

Konseptuele abstraksies kan gevorm word deur die inligtinginhoud van 'n konsep of 'n waarneembare verskynsel te filter, deur slegs die aspekte te kies wat relevant is vir 'n spesifieke subjektief gewaardeerde doel. Byvoorbeeld, die abstrahering van 'n leer-sokkerbal na die meer algemene idee van 'n bal, selekteer slegs die inligting oor algemene balkenmerke en -gedrag, met uitsondering van, maar nie die eliminasie van, die ander fenomenale en kognitiewe eienskappe van daardie spesifieke bal nie. In 'n tipe van teken onderskeid, 'n tipe (byvoorbeeld bal ) is meer abstrak as die tekens daarvan (bv. 'daardie leer-sokkerbal').


Shunroku Hata

Shunroku Hata (畑俊六, Hata Shunroku, 26 Julie 1879 - 10 Mei 1962) was 'n veldmaarskalk (Gensui) in die Keiserlike Japanse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die laaste oorlewende Japannese militêre offisier met die rang van 'n moerasse. Hata is skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is na die oorlog tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.


Hajime Sugiyama

Hajime Sugiyama (杉山 元, Sugiyama Hajime / Sugiyama Gen, 1 Januarie 1880 - 12 September 1945) was 'n Japannese veldmaarskalk wat onderbroke gedien het as hoof van die Imperiale Japanese Army General Staff, en minister van oorlog tussen 1937 en 1945. As oorlogsminister in 1937 was hy een van die belangrikste argitekte van die China Incident wat gelei het tot die Tweede Chinees-Japannese Oorlog. Later, as stafhoof van die weermag in 1940 en 1941, was hy 'n toonaangewende voorstander van uitbreiding na Suidoos-Asië en later voorkomende oorlog teen die Verenigde State. Na die uitbreek van vyandelikhede in die Stille Oseaan op 7 Desember 1941, het Sugiyama toesig gehou oor alle leërbedrywighede totdat hy in Februarie 1944 deur premier Hideki Tojo bedank is. Na Tojo se ousie beklee hy weer die pos van Minister van Oorlog in Kuniaki Koiso se kabinet tot sy ontbinding in April 1945.


Yasuji Okamura

Yasuji Okamura (岡村 寧次, Okamura Yasuji, 15 Mei 1884 - 2 September 1966) was 'n generaal in die Keiserlike Japannese Leër, en hoofbevelvoerder van die China Expeditionary Army van November 1944 tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog.

Hy is ná die oorlog deur die Shanghai War Crimes Tribunal onskuldig bevind aan enige oorlogsmisdade. As een van die top-Chinese kenners van die Japannese weermag, het generaal Okamura sy hele militêre loopbaan op die Asiatiese vasteland deurgebring.


Hisaichi Terauchi

Graaf Hisaichi Terauchi (寺内 寿一, Terauchi Hisaichi, 8 Augustus 1879 - 12 Junie 1946) was 'n Gensui (of Veldmaarskalk) in die Keiserlike Japanse Leër en bevelvoerder van die Suidelike Ekspedisie Leërgroep tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was in bevel om die besetting van Suidoos-Asië (Singapoer en Indonesië) te lei.


Seishirō Itagaki

Seishirō Itagaki (板垣 征四郎, Itagaki Seishirō, 21 Januarie 1885 - 23 Desember 1948) was 'n generaal in die Imperiale Japanse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog en 'n oorlogsminister. Hy is in 1948 skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is tereggestel.


Yoshijirō Umezu

Yoshijirō Umezu (梅津 美治郎, Umezu Yoshijirō) (4 Januarie 1882 - 8 Januarie 1949) was 'n Japannese generaal in die Tweede Wêreldoorlog en hoof van die Generale Staf van die Leër gedurende die laaste jare van die konflik. Hy is aan oorlogsmisdade skuldig bevind en tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.

Hy is op 8 Januarie 1949 in die gevangenis aan dikdermkanker oorlede.


Iwane Matsui

Iwane Matsui (松井 石根, Matsui Iwane, 27 Julie 1878 - 23 Desember 1948) was 'n generaal in die Keiserlike Japanse Leër en die bevelvoerder van die ekspedisie-mag wat in 1937 na China gestuur is. Hy is skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is deur die Geallieerdes tereggestel vir sy betrokkenheid by die Nanjing-slagting.

Matsui, wat in Nagoja gebore is, het 'n militêre loopbaan gekies en in die Russiese-Japanse Oorlog (1904–05) geveg gedien. Hy het hom vrywillig aangebied vir 'n oorsese opdrag daar kort nadat hy in 1906 aan die Army War College in 1906 gegradueer het. Toe Matsui deur die geledere opgestyg het, het hy 'n reputasie verwerf as die voorste kenner van die Japanse weermag oor China, en hy was 'n ywerige voorstander van pan-asiatisme. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die stigting van die invloedryke Vereniging vir Groot-Asië.

Matsui het in 1935 uit die diens getree, maar is in Augustus 1937 aan die begin van die Tweede Chinees-Japannese Oorlog weer in gebruik geneem om die Japannese magte te lei wat betrokke was by die Slag van Sjanghai. Na die oorwinning van die geveg het Matsui daarin geslaag om Japan se hoë opdrag om na die Chinese hoofstad Nanjing te vorder, te oortuig. Die troepe onder sy bevel wat Nanjing op 13 Desember gevange geneem het, was verantwoordelik vir die berugte Nanjing-slagting.

Matsui het uiteindelik uit die leër in 1938 onttrek. Na die nederlaag van Japan in die Tweede Wêreldoorlog is hy skuldig bevind aan oorlogsmisdade by die Internasionale Militêre Tribunaal vir die Verre Ooste (IMTFE) en tereggestel. Hy en ander veroordeelde oorlogsmisdadigers is in 1978 by die Yasukuni-heiligdom vasgelê, 'n daad wat kontroversie ontlok het.


Nobutake Kondō

Nobutake Kondō (近藤 信竹, Kondō Nobutake, 25 September 1886 - 19 Februarie 1953), was 'n admiraal in die Japannese Keiserlike Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. As bevelvoerder van IJN 2de vloot, die belangrikste losstaande mag van die vloot vir onafhanklike operasies, is Kondō slegs as tweede belangrik vir Admiraal Isoroku Yamamoto beskou.


Jisaburō Ozawa

Vise-admiraal Jisaburō Ozawa (小沢 治三郎, Ozawa Jisaburō, 2 Oktober 1886 - 9 November 1966) was 'n admiraal in die Japannese Keiserlike Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die laaste opperbevelvoerder van die Gekombineerde Vloot. Baie militêre historici beskou Ozawa as een van die bekwaamste Japanese vlagoffisiere.


Hitoshi Imamura

Hitoshi Imamura (今村 均, Imamura Hitoshi, 28 Junie 1886 - 4 Oktober 1968) was 'n generaal wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Imperiale Japanse Leër diens gedoen het.


Masaharu Homma

Masaharu Homma (本間 雅晴, Honma Masaharu, 27 November 1887 - 3 April 1946) was tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n luitenant-generaal in die Japanse Keiserlike Leër. Homma was in bevel van die Japanse 14de leër, wat die Filippyne binnegeval en ook in bevel van die Bataan-doodsmars. Na die oorlog is Homma skuldig bevind aan oorlogsmisdade wat verband hou met die optrede van troepe onder sy direkte bevel en op 3 April 1946 gefusilleer.


Santu Mofokeng

Santu Mofokeng (19 Oktober 1956, Soweto – 26 Januarie 2020) was 'n fotograaf wat dokumentêre swart-en-wit-fotografie tot kunsvorm omgeskep het. Sy werk het gefokus op aktiwiteite van mense in die townshipomgewing. Een van sy bekende werke is: The Drumming, Johannesburg-Soweto Line, from Train Church, 1986. Aanvanklik het hy nie sukses behaal in Suid-Afrika nie, maar nadat hy in Frankryk, Switserland, België en Amerika uitgestal het, het dit verbeter. Sy mentor was David Goldblatt. Mofokeng het aan die International Centre of Photography in New York gestudeer.

Sy hele lewe lank het hy teen depressie geveg; hy het aan bipolêre gemoedsteuring gely. Hy is op 26 Januarie aan progressiewe supranukleuêre gestremdheid in Johannesburg oorlede. Hy word oorleef deur sy vrou, Boiumelo, en drie kinders, Thato, Reikanne en Ntshadi.


Rein Arndt

Dr. Reinhardt Richard Arndt (1929–2020) was 'n wetenskaplike en president van die WNNR. Hy matrikuleer in 1947 aan Grey-kollege in Bloemfontein en studeer daarna aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat waar hy hom onderskei in organiese wetenskappe. Hy verwerf 'n MBA aan die Universiteit van Pretoria.

In 1967 word hy hoof van die chemiese departement van die nuutgestigte RAU. In 1995 word hy president van die WNNR.

Hy sterf op 1 Januarie 2020 in Stellenbosch. Hy word oorleef deur sy vrou, Aritha, vier dogters en vier skoonseuns.


Ochsenhausen

Ochsenhausen (Duitse uitspraak: ɔksn̩haʊ̯zn̩) is 'n stad in die Biberach-distrik, Baden-Württemberg, Duitsland, geleë in die hartland van Bo-Swabe. Die grootste nabygeleë nedersettings is Biberach en Memmingen. Dit beskik oor 'n bevolking van 8 856 (soos op 31 Desember 2018). Naas sy hoë lewensgehalte en toeristiese waarde (Ochsenhausen word amptelik as herstellingsoord erken) word die stad deur 'n florerende ekonomie gekenmerk. In die plaaslike groot aanleg van Liebherr (Liebherr-Hausgeräte Ochsenhausen GmbH), een van die grootste vervaardigers van koel- en vrieskaste in Duitsland en belangrike rolspeler op die wêreldmark met 'n jaarlikse omset van meer as €10 miljard, vervaardig bykans 2 000 medewerkers jaarliks meer as 800 000 toestelle.

Ochsenhausen is langs 'n argitektoniese en kulturele toerismeroete geleë, die Oberschwäbische Barockstraße of Bo-Swabiese Barokroete wat oor 'n afstand van 500 km tussen Ulm en Friedrichshafen aan die Bomeer (Bodensee) loop. Vanweë die digtheid van eersterangse monumente van barokargitektuur word na die streek ook verwys as die «Hemelryk van Barok». Ochsenhausen se eie barokjuweel is die grootskaalse kloosterkompleks, 'n voormalige Ryksabdy van die Benediktyne-orde.


Kleinsuikerbos

Die kleinsuikerbos (Protea parvula) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea-genus behoort. In Engels staan dit as die Dainty sugarbush bekend.


Kranssuikerbos

Die kranssuikerbos (Protea rupicola) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Dit het 'n vertakte stam en word tot 2 m hoog. In Engels staan dit as die Krantz sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer is 88.2.


Géza Anda

Géza Anda (Hongaarse uitspraak: ɡeːzɒ ˈɒndɒ; 19 November 1921 - 14 Junie 1976; Oosterse naamorde: Anda Géza) was 'n Switsers-Hongaarse pianis. Hy was 'n gevierde interpreteerder van die klassieke en romantiese repertorium en was veral bekend om sy uitvoerings en opnames van die musiek van Mozart. Hy was ook 'n uitnemende interpreteerder van die musiek van Beethoven, Schumann, Brahms en Bartók. Hy was op sy dag as 'n uitsonderlike kunstenaar beskou, wat oor 'n pragtige, natuurlike en foutlose tegniek beskik het wat aan sy konserte 'n unieke kwaliteit verleen het. Sedert sy afsterwe in 1976 op vier-en-vyftigjarige ouderdom het sy hoë reputasie egter ietwat vergete geraak. Die meeste van sy opnames was op die Deutsche Grammophon plate-etiket gemaak.


Slanksuikerbos

Die slanksuikerbos (Protea simplex) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea-genus behoort. Die plant kom voor op die eskarp van die Drakensberg vanaf Mariepskop deur Mpumalanga en Eswatini tot by Vryheid in KwaZulu-Natal asook Lesotho. Die plant is klein, platterig en word 16 cm in deursnee en blom van Desember tot Maart.

Die plant spruit weer uit nadat dit gebrand het. Die saad word geberg in 'n doppie, na 9-12 maande losgelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in rotsagtige, oop grasvelde in suurgrond op hoogtes van 1 300 - 2 150 m.

In Engels staan dit as die Dwarf grassveld sugarbush bekend.


Blinksuikerbos

Die blinksuikerbos (Protea burchellii) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor van die Hottentots-Hollandberge tot die Olifantsrivierberge, Kaapstad tot Hopefield-vlakte, Witzenbergvlakte, Piketberg en boonste gedeelte van die Breederiviervallei waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is regop en word tot 3.0 m hoog en blom hoofsaaklik van Junie tot Augustus.

Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in 'n verskeidenheid habitatte maar verkies meer vrugbaarder grond.

In Engels staan dit as die Burchell's Sugarbush bekend.


Niu Niu

Niu Niu (die skuilnaam of verhoognaam van Zhang Shengliang; gebore in 1997) is 'n Chinese pianis.

Niu Niu is gebore in 'n musikale familie in Xiamen in die Fujian-provinsie in China. Nadat hy op driejarige ouderdom talent getoon het, het hy sy eerste klavierlesse by sy pa ontvang. Hy het enkele weke na sy sesde verjaardag sy buiging gemaak met 'n program wat onder andere 'n Mozart-klaviersonate en Chopin-étude ingesluit het. Hy het op agtjarige ouderdom die jongste ingeskrewe student in die Shanghaise Musiekkonservatorium se 85-jarige geskiedenis geword.

Hy het sedert tienjarige ouderdom onder professor Hung-Kuan Chen studeer, aanvanklik aan die Shanghaise Musiekkonservatorium en later aan die Nieu-Engelandse Konservatorium in Boston, waarheen Niu Niu en sy gesin verhuis het. In 2014 is Niu Niu, steeds onder leiding van prof. Chen, op 'n beurs tot die Juilliard-skool in New York aanvaar. In 2018 het hy sy honneursgraad verwerf.

In 2007 het Niu Niu 'n kontrak met EMI Classics (nou Warner Classics) onderteken en die jongste pianis geword wat 'n eksklusiewe kontrak met 'n groot internasionale platemaatskappy onderteken het. Sy debuutalbum, Niu Niu Plays Mozart (2008), is gevolg deur Niu Niu plays Chopin — The Complete Études (2010) en Niu Niu Liszt Transcriptions (2012). 'n Opname van Rachmaninoff se Tweede Klavierconcerto en Rapsodie op 'n Tema deur Paganini saam met die Warskouse Filharmoniese Orkes onder leiding van die musiekdirekteur Jacek Kaspszyk in 2014 het gelei tot 'n uitnodiging om saam met die Warskouse Filharmoniese Orkes op te tree. Hy het sy sesde album, Niu Niu Portrait in 2016 uitgereik. Nadat hy in Desember 2017 'n kontrak met Universal Music Hong Kong aangegaan het, is sy eerste album vir Decca Classics (opgeneem in Berlyn) in Junie 2018 uitgereik.

Niu Niu het die 2014/'15-seisoen geopen met die uitvoering van die Dvořák-klavierconcerto saam met Jiří Bělohlávek en die Tsjeggiese Filharmoniese Orkes tydens die Dvořák-Praagfees. In Maart 2014 het hy saam met Yutaka Sado en sy Super Kids Orchestra deur die grootste konsertsale in Japan getoer. Hy het later in die somer teruggekeer met 'n bekroonde toer, en by die mees luisterryke liggings soos Tokio se Suntory-saal en Die Simfoniesaal, Osaka, gespeel. In Augustus 2016 het hy 'n toer van 16 stede in China voltooi.

Ander loopbaanhoogtepunte sluit in 'n uitnodiging na die 2007 Pearl Awards in die Royal Festival Hall in Londen, met 'n uitvoering van Sjostakowitsj se Klavierconcerto No. 1, gelei deur sy mentor Leslie Howard in die teenwoordigheid van die Prins van Wallis. In 2007 is sy uitvoering tydens die CCTV Ministerie van Kultuur-lentefeesgala landwyd uitgesaai.

In Oktober 2010 is Niu Niu in Berlyn aangewys as die wenner van die PRIX Montblanc, wat jaarliks aan opkomende klassieke instrumentaliste toegeken word. Sedertdien het hy in baie van die wêreld se luisterrykste konsertsale opgetree, waaronder Londen se Wigmore Hall, die Sjanghaise Oriental Arts Centre en Beijing se nasionale sentrum vir uitvoerende kunste (NCPA) (die jongste pianis wat by die NCPA opgetree het). Benewens sy optredes in Japan en China, het hy ook saam met die Zürichse Kamerorkes in Switserland en Frankryk getoer en konserte in Berlyn, Hamburg, Dortmund en Essen gelewer.

In 2011 het hy Rachmaninoff se Rapsodie op 'n Tema deur Paganini en Sjostakowitsj se Klavierconcerto No. 1 by die Hyogo- Uitvoerendekunstesentrum saam met Yutaka Sado opgevoer. Die volgende jaar, as eerste wenner van die Artemisiastigting, het hy sy buiging in Boston se Jordansaal en Yale-universiteit se Spraguesaal gemaak.

In 2017 het Niu Niu by vier somermusiekfeeste in Duitsland en Frankryk opgetree.


Hobokwartet (Mozart)

Die Hobokwartet in F-majeur, K. 370/368b, is 'n werk wat vroeg in 1781 deur Wolfgang Amadeus Mozart geskryf is. Die kwartet is geskryf vir hobo , viool, altviool en tjello. Mozart is in 1780 uitgenooi na München om prins-elektor Karl Theodor te besoek, wat die opera Idomeneo vir 'n karnavalviering aangevra het. Terwyl hy in München was, het Mozart opnuut kennis gemaak met Friedrich Ramm, te wete 'n virtuoos hoboïs in die Münchense-orkes.

Mozart het die kwartet vir Ramm gekomponeer sodat Ramm sy virtuositeit, en die verbeterings wat destyds aan die hobo aangebring is, ten toon kon stel. Een manier waarop hierdie stuk onder andere die instrument se kwaliteite vertoon het, was die gebruik van die Hoë F bokant die notebalk, welke noot selde gespeel is in enige repertorium wat voorheen vir die hobo geskryf is.

Alhoewel die stuk 'n kamermusiekwerk is, bevat dit elemente van ander musikale genres, en is dit 'n veeleisende stuk werk wat 'n redelike mate virtuositeit vereis. Vanweë die groot hoeveelheid virtuose spel aan die kant van die hobo, en die mate waarin die strykinstrumente in groot dele van die werk bloot die hoboïs vergesel, is dit byna soortgelyk aan 'n concerto, maar met slegs vier spelers in die plek van 'n hele orkes. Ten spyte hiervan vereis die werk ook heelwat ensemblespel, byvoorbeeld soos in die bekende 13-maat passasie in die finale beweging waarin die hobo in gewone tyd teen 'n 6/8 begeleiding gespeel word.


Botriviersuikerbos

Die Botriviersuikerbos (Protea compacta) - ook bekend as die Kleinmondprotea - is 'n blomdraende boom wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in Agulhas, van Kleinmond tot Bredasdorp. Die plant word 3.5 m hoog en blom van April tot September.

Die plant gaan dood nadat dit gebrand het maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 0 - 200 m.

Deur stedelike groei, landbou en indringerplante het die plant die laaste 60 jaar (ongeveer 3 generasies) 'n geraamde 35% van sy voorkomsgebied en 23% van sy habitat verloor. Verder hibridiseer dit met kultivars wat vir snyblomme gekweek word.

In Engels staan dit as die Bot River Sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer is 87.1.


Breëblaarsuikerbos

Die breëblaarsuikerbos (Protea eximia) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en is deel van die fynbos-bioom. Dit kom voor in Keeromsberg naby Worcester, langs die Langeberg, Outeniekwa- en Tsitsikammaberge tot by Van Stadensberg naby Port Elizabeth. Dit word ook gevind op die Waboomsberg, Rooiberg, Swartberg, Kammanassieberge en Kougaberge, asook Strydomsberg. Die plant is regop en word 5 m hoog en blom van Julie tot Desember met die hoogtepunt van Augustus tot Oktober.

Die plant gaan dood nadat dit gebrand het maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sandsteen en kwartsietgrond op hoogtes van 0 - 1 000 m.

Hierdie boom se FSA-nommer is 88.3. In Engels staan dit as die Broad-leaf sugarbush bekend.


Koronavirus

Koronavirusse is 'n groep virusse wat siektes by soogdiere en voëls veroorsaak. By mense veroorsaak die virusse respiratoriese infeksies – insluitend gewone verkoue – wat gewoonlik lig is. Vorme van mediese belang is die Ernstige akute respiratoriese sindroom (EARS), Midde-Oosterse respiratoriese sindroom (MORS) en nuwe koronavirus wat die dodelike Koronavirussiekte-2019 veroorsaak en die Wuhan-koronavirus-uitbraak van 2019 tot 2022 meegebring het. By beeste en varke veroorsaak koronavirusse diarree. By hoenders veroorsaak dit 'n boonste respiratoriese siekte. Daar is geen entstowwe of antivirale middels wat goedgekeur is vir voorkoming of behandeling nie.

Koronavirusse is virusse in die subfamilie Orthocoronavirinae in die familie Coronaviridae, in die orde Nidovirales.

Koronavirusse word beskryf as omhulde virusse met 'n positiewe sin, enkelstring, RNS-genoom en met 'n nukleokapsied van heliese simmetrie. Positiewe sin beteken dat 'n spesifieke virale RNS-volgorde direk vertaal kan word in die gewenste virale proteïene. Daarom kan die virale RNS-genoom onmiddellik deur die gasheersel vertaal word. Enkelstring beteken net die een helfte van die bekende dubbele heliksstruktuur van DNS. nukleokapsied is die proteïenbedekking van 'n virus se kern.

Die genomiese grootte (die totale hoeveelheid DNS wat in een eksemplaar van 'n volledige genoom bestaan) van die koronavirus wissel van ongeveer 26 tot 32 kilobase, die grootste vir 'n RNS-virus.


Jacob Winkler Prins

Jacob Winkler Prins (5 Februarie 1849, Tjalleberd - 25 November 1904, Keltiese See) was 'n Nederlandse digter, prosaskrywer en kunsskilder wat in sy vroeëre werke van die skuilnaam Kaspar Brandt gebruik gemaak het.