Aaalekh: रेटा

समूहांचा रेटा मोठा प्रभावी असतो. वेगवेगळ्या माध्यमांतून समूह आपली मते लोकांच्या गळी उतरवण्यात यशस्वी ठरत जातात. सामान्यांमधून असामान्य नायक उभे करणे, ह्या नायकांचे उदात्तीकरण करून येणार्‍या पिढ्यांसमोर आदर्शांचा देखावा उभे करण्याच्या ह्या "कोव्हर्ट" मोहिमा सातत्याने सुरूच असतात. येणार्‍या पिढ्यादेखील बव्हंशी मागच्या पिढ्यांप्रमाणे गाफील आणि प्रवाहानुगामी असल्याने आपल्यासमोर येतील त्या देखाव्याना समाजाचे नायकत्व प्रदान करण्यात मागेपुढे बघत नाहीत. आपल्या पुढ्यात आलेल्या नायकांची वस्तुनिष्ठ चिकित्सा करू पाहण्याची प्रवृत्ती पिढ्यांमध्ये क्वचितच दिसून . त्यातही वेगळा विचार करणार्‍यांचा प्रभाव ह्या रेट्यांपुढे अगदीच कमी पडतो. ह्या विरोधाची, विद्रोहाची धार यथावकाश कमी पडत जावून ती नष्ट होत जाते. प्रत्येकच गोष्टीप्रमाणे ह्या स्युडो नायकीकरणास अपवाद आहेत, पण ह्या ब्रॅंडींगच्या काळात ज्या झपाट्याने बुजगावणी उभी केली जात आहेत ते बघून असे अपवाद उरतील की नाही अशी शंका वाटते आहे
बेरंग - भाग एक
कथा म्हणून लिहायला सुरुवात केलेल्या या गोष्टीची बघता बघता लघु कादंबरी झाली. अजून संपादन व्ह्यायचे आहे, पहिल्या भागाच हा अंतरिम खर्डा. ...
बेरंग - भाग १
कथा म्हणून लिहायला सुरुवात केलेल्या या गोष्टीची बघता बघता लघु कादंबरी झाली. अजून संपादन व्ह्यायचे आहे, पहिल्या भागाच हा अंतरिम खर्डा. --...
कधी काळ आपला नाही म्हणून कधी लोक आपले नाहीत म्हणून कधी रस्ते ओळखीचे नाहीत म्हणून कधी आधार सापडले नाहीत म्हणून कधी व्यवस्था आपली नाही म...
एलिझाबेथ बिशपची एक 'सेस्टीना'
न्याहारीत मिळालेला चमत्कार सहा वाजता आम्ही कॉफीची वाट पाहात होतो कॉफी आणि पाव जे एका विशिष्ट बाल्कनीतून वाटले जाणार होते एखाद्...
मी बरेच दिवस झाले लिहायचे ठरवतो आहे. पण काही लिहून होत नाही. म्हणजे लांब पल्ल्याचं लिखाण. एखादी कादंबरी किंवा कथा लिहीली पाहिजे. पात्र कल्प...
बेरंग - भाग एक
कथा म्हणून लिहायला सुरुवात केलेल्या या गोष्टीची बघता बघता लघु कादंबरी झाली. अजून संपादन व्ह्यायचे आहे, पहिल्या भागाच हा अंतरिम खर्डा. ...
बेरंग - भाग ४ , ५
मोठ्याच अंतराळानंतर घरी आलो आहोत. आईला आनंद होतो. ती काहीबाही बोलत राहते. एवढ्यात काय काय होवून गेलयं ते सांगते. दरवेळी एखाद दुसरा नातेवाईक...
समुद्र किनार्‍यावर बसून लाटांचे बनणे - फुटणे बघणे हा जितका आनंददायी अनुभव आहे तितकाच विलक्षणही. हे चित्र बघणारा अनेक गोष्टींमध्ये हरवून ...
गझल - परिवेश, परंपरा आणि अर्थवत्तेची साधने
गझल - परिवेश, परंपरा आणि अर्थवत्तेची साधने ग झलेचा भारतीय उपखंडावरील प्रभाव स्पष्ट आहे. गेल्या दोन-तीनशे वर्षांच्या काळातील गझल लेखना...


कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट
वरील टेबल मध्ये कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट किंमत ## आहे.
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट नवीनतम किंमत May 28, 2018वर प्राप्त होते
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट दर नियमितपणे बदलते. कृपया कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट - वापरकर्तापुनरावलोकने
चांगले , 1 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट वैशिष्ट्य
फोकल लेंग्थ 28 140 mm
डिजिटल झूम Yes, 5x
ऑडिओ विडिओ इंटरफेस NTSC or PAL
रेड इये रेडुकशन Yes
स्क्रीन सिझे 3 inch
मेमरी कार्ड तुपे SD/SDHC
इनबिल्ट मेमरी 27 MB
बिल्ट इन फ्लॅश Yes
कोडॅक इत्स्यशारे म५७५ पॉईंट & शूट
3/5 (1 रेटिंग )
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
पॉल धावसंख्या फोन ते किती चांगले आहे हे निर्धारित करण्यासाठी वापरकर्ता रेटिंग संख्या आणि एक स्कोअर उपयुक्त users.This करून दिले जाते सरासरी रेटिंग वापरून मोजला पूर्णपणे सत्यापित वापरकर्ते सामान्य रेटिंग आधारित आहे.
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक किंमतIndiaयादी
कूपन शेंग ईएमआय मोफत शिपिंग शेअरपैकी वगळा
निवडा उच्च किंमतकमी कमी किंमतकरण्यासाठीउच्च
वरील टेबल मध्ये निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक किंमत ## आहे.
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक नवीनतम किंमत May 28, 2018वर प्राप्त होते
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅकस्नॅपडील, गिफिक्स, फ्लिपकार्ट उपलब्ध आहे.
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक सर्वात कमी किंमत आहे, , जे फ्लिपकार्ट ( 4,750)
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक दर नियमितपणे बदलते. कृपया निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक - वापरकर्तापुनरावलोकने
चांगले , 7 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक - किंमत इतिहास
 आपण जवळजवळ तेथे आहात.
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक वैशिष्ट्य
लेन्स तुपे Nikkor Lens
अपेरतुरे रंगे f/3.3 - f/5.9
सेल्फ टाइमर 10 sec
सुपपोर्टेड लांगुलगेस 27 Languages
ऑप्टिकल सेन्सर रेसोलुशन 10.1 MP
सेन्सर तुपे CCD Sensor
मॅक्सिमम शटर स्पीड 1/2000 sec
मिनिमम शटर स्पीड 4 sec
ईमागे स्टॅबिलिझेर Electronic VR
व्हाईट ब्लांसिन्ग Auto, Manual
रेड इये रेडुकशन Yes
मॅक्रो मोडे 5 cm
डिस्प्ले तुपे TFT LCD
स्क्रीन सिझे 2.7 Inches
ईमागे डिस्प्ले रेसोलुशन 230000 dots
सुपपोर्टेड आस्पेक्ट श 4:3, 16:9
मेमरी कार्ड तुपे SD, SDHC, SDXC
इनबिल्ट मेमरी 47 MB
बिल्ट इन फ्लॅश Yes
बॅटरी तुपे AA Battery
निकॉन कूलपिक्स स्३० पॉईंट & शूट डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
मीटू ते राममंदिर,उद्धव ठाकरे यांच्या भाषणातील १० प्रमुख मुद्दे
२५ नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार, उद्धव ठाकरेंची घोषणा
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
सेंद्रीय शेतीत सिक्कीम जगात ठरलं अव्वल
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
वाढदिवसाच्या दिवशीच एन. डी. तिवारी यांनी घेतला जगाचा निरोप
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
ऐश्वर्या नारकरनं आपल्या 'लाडक्या लेकी'ला काय दिला सल्ला
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
जान्हवी कपूर बहिणींसोबत आली भावाचा सिनेमा पाहायला
दुर्गामातेच्या दर्शनाला पोचला वरुण धवन
स्वस्तात सोनं खरेदी करण्याची संधी, फक्त उद्याचा एक दिवस आहे ही ऑफर
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
दुष्काळग्रस्त मराठवाड्यातच धरणातलं लाखो लीटर पाणी चोरीला, पोलिसांत गुन्हा दाखल
शरीरसंबंध ठेवण्यास नकार दिल्यामुळे डोक्यात स्टूल घालून केली मॉडेलची हत्या
क्रिकेटमध्ये पुन्हा वादळ, अफगाणिस्तानच्या खेळाडूने ठोकले ६ चेंडूंत ६ षटकार
उमेश यादवने घडवला इतिहास, 19 वर्षानंतर केली 'ही' कामगिरी
भारताने वेस्ट इंडिजला 10 विकेट्सने लोळवलं, 2-0 ने मालिकाही जिंकली
IND vs WI : वेस्ट इंडिजच्या दुसऱ्या डावात 127 धावा, भारतासमोर 72 धावांचं लक्ष्य
#MeToo तेव्हाच का नाही बोलली
मतभेदानंतरही गांधीजी म्हणाले जवाहरलाल हाच माझा वारस
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
VIDEO : ड्रोन कॅमेऱ्यातून 'शिवतीर्था'वरील भगवे वादळ
VIDEO : भगवानगडावर शुकशुकाट
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
उत्तर प्रदेशात लग्नाचं रजिस्ट्रेशन अनिवार्य
योगी सरकारनेही रजिस्ट्रेशन सक्तीचं करण्याची सूचना महिला कल्याण विभागाला केलीय. त्यानुसार या कायद्याचे निकष आता महिला कल्याण विभाग ठरवणार आहे.
13 जून : उत्तर प्रदेशात योगी आदित्यनाथ सरकार लग्नाचं रजिस्ट्रेशन सरसरट सगळ्यांना कम्पलसरी करणार आहे.या आधी बिहार, हिमाचल प्रदेश , राजस्थान आणि केरळ या राज्यांनी लग्नाचे रजिस्ट्रेशन अनिवार्य केलंय.
काही दिवसांपूर्वी सुप्रीम कोर्टाने लग्नाचे रजिस्ट्रेशन बंधनकारक करण्याची सूचना राज्य सरकारांना केली होती. त्यानुसार बिहार, हिमाचल प्रदेश , राजस्थान आणि केरळ या राज्यांनी रजिस्ट्रेशन सक्तीचं केलं आणि न करणाऱ्यास दंडाचीही तरतूद केलीय. आता त्याच मार्गावर योगी सरकारनेही रजिस्ट्रेशन सक्तीचं करण्याची सूचना महिला कल्याण विभागाला केलीय. त्यानुसार या कायद्याचे निकष आता महिला कल्याण विभाग ठरवणार आहे.
या आधी रजिस्ट्रेशन सक्तीचं करण्यासाठी अहमद हसन कमिटी,अखिलेश सरकारने राज्यात बसवली होती. पण त्या कमिटीने काहीच ठोस निर्णय घेतले नव्हते.
आता मात्र यातून कुठल्याच समुदायाला सूट दिली जाणार नाही.ज्यांची लग्न हा कायदा येण्याच्या आधी झाली त्यांना मात्र सूट दिली जाईल. रजिस्ट्रेशन न करणाऱ्यांना मात्र दंड भरावा लागेल.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
सेंद्रीय शेतीत सिक्कीम जगात ठरलं अव्वल
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
वाढदिवसाच्या दिवशीच एन. डी. तिवारी यांनी घेतला जगाचा निरोप
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
शरीरसंबंध ठेवण्यास नकार दिल्यामुळे डोक्यात स्टूल घालून केली मॉडेलची हत्या
Video- इथे छतावर सुकवत होते ५ कोटी रुपये
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
स्वबळाच्या नारा कायम, हिंदुत्वावरून उद्धव ठाकरेंनी केलं मोदींना लक्ष्य
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


International Womnes day | ‘स्वतंत्र’ नव्हे; ‘सह’ हवे! | Webdunia Marathi

शुक्रवार, 19 ऑक्टोबर 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
‘स्वतंत्र’ नव्हे; ‘सह’ हवे
(महिला दिनानिमित्त विशेष लेख...)
‘तमाम महिला वाचकांना आणि त्यांच्या कुटुंबियांना महिला दिनानिमित्त हार्दिक शुभेच्छा
मी असं लिहिलेलं पाहून ‘कुटुंबियांच्या’ कपाळावर अठी वगैरे पडलीय का किंवा चेहऱ्यावरची रेषही हललेली दिसत नाहीय का किंवा चेहऱ्यावरची रेषही हललेली दिसत नाहीय का या दोन्ही परिस्थितीमध्ये ‘कुटुंबियांनी’ आपल्या घरातल्या किंवा एकूणच समाजातल्या महिलांसंबंधीच्या आपल्या धारणा तपासून घ्यायला हव्यात, एवढाच सल्ला लेखाच्या सुरवातीला देतो. अधिक काही लिहीत नाही.
नुकत्याच जाहीर झालेल्या केंद्रीय अर्थसंकल्पात महिलांच्या अनुषंगानं काही भरीव तरतुदी करण्यात आल्यात. यातल्या दोन अभिनव घोषणांकडं इतरांप्रमाणंच माझंही लक्ष वेधलं गेलं. त्या म्हणजे महिलांसाठी स्वतंत्र बँकेची स्थापना आणि महिलांच्या संरक्षणासाठी ‘निर्भया फंडा’ची घोषणा या दोन्हींसाठी प्रत्येकी हजार कोटी रुपयांची तरतूदही करण्यात आलीय. हे निर्णय व्यापक समाजहिताच्या दृष्टीनं घेण्यात आले आहेत, असं मी गृहित धरतो. तरीही या निर्णयांनी काही साध्य होईल, असं या क्षणापर्यंत तरी मला वाटत नाही. निर्भया फंडाच्या बाबतीत बोलायचं झालं तर नेमकं या फंडातून महिलांसाठी कशी तरतूद करणार, हे स्पष्ट नाही. त्यांच्या संरक्षणासाठी वेगळी कोणती तरतूद करणार, काही नवीन यंत्रणा उभारणार की दिल्लीतल्या ‘निर्भया’प्रमाणं अत्याचारपिडित महिलांच्या उपचारासाठी निधीचा वापर करणार, काहीच स्पष्टता नाही. महिलांच्या स्वतंत्र बँकेचा विषय तर मला त्याहून गहन वाटतो. ‘महिलांकडून महिलांसाठी’ असं जरी बँकेचं स्वरुप असलं तरी अंतिम साध्यता काय, हा प्रश्नही अद्याप अनुत्तरित आहे. आपल्या देशात सार्वजनिक बँकांचं जाळं विस्तीर्ण असलं तरी हे क्षेत्र अगदी तळागाळापर्यंत पोहोचलंय, अशी परिस्थिती नाहीय. त्या दिशेनं प्रयत्न निश्चितपणे सुरू आहेत. अगदी अल्प उत्पन्न गटातील लोकांना सुद्धा स्थान देण्यासाठी बँका प्रयत्नशील आहेत. तसंच, बँकिंग सेक्टरकडून कुठं महिलांना दुय्यम वागणूक दिल्याचं ऐकिवात नाही. उलट महिला बचत गटांना कमी व्याज दरानं कर्ज देण्यामध्ये या सार्वजनिक क्षेत्रातील बँका अग्रेसर आहेत. त्याच प्रमाणं ग्राहक महिला असो वा पुरूष, बँकांकडून कुठं दुजाभाव केला जातो, असंही नाही. त्यामुळं स्वतंत्र महिला बँकेची सुरवात, तिची रुजवात, तिचा विस्तार आणि तिचं दीर्घकालीन भवितव्य या विषयी मनात कुशंका येतात. अत्यंत धोरणीपणानं, दूरदृष्टीनं हा प्रकल्प सरकारनं राबवला तरच यश मिळेल, अन्यथा नाही.> > आपल्या देशात स्त्री-पुरूष लोकसंख्येचं गुणोत्तर घटलं असलं तरी ते हजाराला ९४० इतकं आहे. सहा वर्षांखालील वयोगटात हे प्रमाण हजाराला ९१४ इतकं खाली आलंय. म्हणजे एकूणात ४५ ते ४७ टक्के महिला आपल्या देशात आहेत. जवळपास ५० टक्केच या दोन्हींसाठी प्रत्येकी हजार कोटी रुपयांची तरतूदही करण्यात आलीय. हे निर्णय व्यापक समाजहिताच्या दृष्टीनं घेण्यात आले आहेत, असं मी गृहित धरतो. तरीही या निर्णयांनी काही साध्य होईल, असं या क्षणापर्यंत तरी मला वाटत नाही. निर्भया फंडाच्या बाबतीत बोलायचं झालं तर नेमकं या फंडातून महिलांसाठी कशी तरतूद करणार, हे स्पष्ट नाही. त्यांच्या संरक्षणासाठी वेगळी कोणती तरतूद करणार, काही नवीन यंत्रणा उभारणार की दिल्लीतल्या ‘निर्भया’प्रमाणं अत्याचारपिडित महिलांच्या उपचारासाठी निधीचा वापर करणार, काहीच स्पष्टता नाही. महिलांच्या स्वतंत्र बँकेचा विषय तर मला त्याहून गहन वाटतो. ‘महिलांकडून महिलांसाठी’ असं जरी बँकेचं स्वरुप असलं तरी अंतिम साध्यता काय, हा प्रश्नही अद्याप अनुत्तरित आहे. आपल्या देशात सार्वजनिक बँकांचं जाळं विस्तीर्ण असलं तरी हे क्षेत्र अगदी तळागाळापर्यंत पोहोचलंय, अशी परिस्थिती नाहीय. त्या दिशेनं प्रयत्न निश्चितपणे सुरू आहेत. अगदी अल्प उत्पन्न गटातील लोकांना सुद्धा स्थान देण्यासाठी बँका प्रयत्नशील आहेत. तसंच, बँकिंग सेक्टरकडून कुठं महिलांना दुय्यम वागणूक दिल्याचं ऐकिवात नाही. उलट महिला बचत गटांना कमी व्याज दरानं कर्ज देण्यामध्ये या सार्वजनिक क्षेत्रातील बँका अग्रेसर आहेत. त्याच प्रमाणं ग्राहक महिला असो वा पुरूष, बँकांकडून कुठं दुजाभाव केला जातो, असंही नाही. त्यामुळं स्वतंत्र महिला बँकेची सुरवात, तिची रुजवात, तिचा विस्तार आणि तिचं दीर्घकालीन भवितव्य या विषयी मनात कुशंका येतात. अत्यंत धोरणीपणानं, दूरदृष्टीनं हा प्रकल्प सरकारनं राबवला तरच यश मिळेल, अन्यथा नाही.> > आपल्या देशात स्त्री-पुरूष लोकसंख्येचं गुणोत्तर घटलं असलं तरी ते हजाराला ९४० इतकं आहे. सहा वर्षांखालील वयोगटात हे प्रमाण हजाराला ९१४ इतकं खाली आलंय. म्हणजे एकूणात ४५ ते ४७ टक्के महिला आपल्या देशात आहेत. जवळपास ५० टक्केच या पार्श्वभूमीवर आपल्या देशातल्या महिलांना ‘स्वतंत्र’ नव्हे तर ‘सह’ म्हणजे पुरूषांच्या बरोबरीचं स्थान देण्याची आवश्यकता आहे. देशातल्या महिला सामाजिक, आर्थिक दृष्ट्या सक्षम, स्वावलंबी, आत्मनिर्भर झाल्या पाहिजेत, ही अपेक्षा रास्तच आहे. त्यासाठी त्यांचं व्यक्तीस्वातंत्र्य जपणं, जोपासणं योग्यच आहे; मात्र, प्रत्येक गोष्ट स्वतंत्र देणं, हा उपाय होऊ शकत नाही. भारतीय राज्य घटनेनं सामाजिक समतेबरोबरच स्त्री-पुरूष समानतेच्या मूल्याचा पुरस्कार केला आहे. हे समानतेचं मूल्य भारतीय समाजाच्या मनीमानसी रुजवणं, ही खरं तर आजची गरज आहे. तथापि, महिलांच्या मनात स्त्री-स्त्री समानतेचं मूल्य रुजणं, ही त्याहून महत्त्वाची गोष्ट आहे.
जातीधर्माच्या पलिकडं जाऊन महिलांच्या मनात अन्य जातीय, अन्य धर्मीय महिलांविषयी सह-संवेदना जागृत होणं, ही अत्यंत आवश्यक बाब आहे. लोकल ट्रेनचं उदाहरण घ्या ना. एखादी महिला कुटुंबासोबत जनरल डब्यात चढली, तर पटकन उभं राहून जागा देण्याचं सौजन्य पुरूष सहप्रवासी दाखवतात. पण अशीच एखादी ज्येष्ठ किंवा गर्भवती महिलांच्या डब्यात चढली तरी तिला जागा मिळेलच, याची शाश्वती नाही. उलट ‘कशाला गर्दीच्या वेळी प्रवास करायचा अशा वयात (किंवा अवस्थेत)’ असेच उद्गार कानी पडतात. दुसरं उदाहरण म्हणजे साताऱ्याच्या आशा शिंदे या तरुणीचं. आंतरजातीय विवाह करणाऱ्या आशाला तिच्या बापानंच ‘ऑनर किलींग’च्या गोंडस नावाखाली ठार मारलं; तर तिची आई, आजी तिच्या मातीलाही गेल्या नाहीत. उलट ‘मारलं ते बरंच केलं’ असेच उद्गार कानी पडतात. दुसरं उदाहरण म्हणजे साताऱ्याच्या आशा शिंदे या तरुणीचं. आंतरजातीय विवाह करणाऱ्या आशाला तिच्या बापानंच ‘ऑनर किलींग’च्या गोंडस नावाखाली ठार मारलं; तर तिची आई, आजी तिच्या मातीलाही गेल्या नाहीत. उलट ‘मारलं ते बरंच केलं’ असे उद्गार काढले. पोटच्या मेलेल्या मुलीविषयी आपली संवेदना जात्यंधतेपोटी इतकी बोथट होत असेल, तर इतर महिलांविषयी काही बोलायलाच नको. या जातिगत संवेदनांतून किमान महिलांनी बाहेर पडलं पाहिजे, अशी माझी माफक अपेक्षा आहे. महिलांमध्ये तरी अभिजन, बहुजन, मागास, इतर मागास, आदिवासी, अल्पसंख्याक, हायर इन्कम ग्रुप, मिडल इन्कम ग्रुप अथवा लोअर इन्कम ग्रुप अशी वर्गवारी, स्टेटस डिस्ट्रीब्युशन व्हायला नकोय. ‘महिलांचे प्रश्न आणि त्यांची सोडवणूक’ या एकाच मुद्यावर त्यांनी एकत्र आलं पाहिजे आणि तोच त्यांचा अंतिम अजेंडा असला पाहिजे.
आजच्या काळातही महिलांची सनातन मानसिकता हाही चिंतेचा विषय आहे. घराण्याला वारस हवा या भूमिकेतून स्त्री-भ्रूण हत्या घडविण्यात पुरूषांच्या बरोबरीनं किंवा त्यांना भरीस पाडणारी ही घरातली महिला असते, यापेक्षा दुर्दैव दुसरे कोणते सासू-सूनेमधील विसंवाद हा बऱ्याच ठिकाणी न्यूक्लिअर फॅमिलीला जन्म देण्यात कळीची भूमिका बजावतो, हेही वास्तव आहे. त्यामुळं महिलांमध्ये कौटुंबिक पातळीपासून सुसंवादाची प्रस्थापना होणं, ही अत्यावश्यक बाब आहे. त्यातून बऱ्याचशा प्रश्नांचे निकाल कुटुंबाच्या स्तरावरच लागतील. सामाजिक पातळीवरच्या सुसंवादाची ही सुरवात असेल.
आज प्रसारमाध्यमांतल्या मार्केट-धार्जिण्या जाहिरातींच्या भडीमारानं भौतिकवादी, चंगळवादी दृष्टीकोन रुजण्याला खतपाणी मिळतंय. स्त्रियांच्या संदर्भात पूर्णतः शारीर पातळीवरचे थेट संदेश जाहिरातींमधून दिले-घेतले जात आहेत. पुरूषांना आकर्षित करण्यासाठी (बरेचदा सिड्युस करण्यासाठी) हे असं करणं खूप आवश्यक आहे, असा संदेश महिलांसाठी प्रसृत केला जातो. त्याच वेळी पुरूषांमध्येही स्त्रियांकडे उपभोग्य वस्तू (कमॉडिटी) म्हणून पाहण्याचा दृष्टीकोन रुजतो.
खरं तर स्त्री- पुरूष शरीर रचना ही प्रजोत्पादनासाठीची एक अतिशय सुंदर अशी नैसर्गिक निर्मिती (क्रिएशन) आहे. स्त्री-पुरूषांच्या प्रेमळ साहचर्यातूनच सृजनाचा आविष्कार होऊ शकतो, हा संदेश निसर्गानंच दिलाय. त्यासाठी त्यांचा एकमेकांकडं पाहण्याचा दृष्टीकोन निकोप आणि आदराचा असला पाहिजे. स्त्री-पुरूषांमध्ये शारीर आकर्षणाच्या पलिकडं जाऊन मैत्रीची, सामाजिक सहजीवनाची निखळ भावना निर्माण झाली पाहिजे. एकमेकांच्या शारिरीक मर्यादा, क्षमता यांची जाणीव विकसित झाली पाहिजे. आपापसांतील भिन्नता सुसंवादाचे पूल बांधून संपवून टाकून, तिचं सक्षमतेत रुपांतर करण्याची आवश्यकता आहे. पण नेमक्या याच गोष्टीला आजच्या जीवनशैलीमध्ये फाटा दिला जातोय. त्यामुळंच यावर ‘स्वतंत्र’ हे उत्तर नाही, तर ‘सह’ हेच आहे. स्त्री-पुरूष सहशिक्षणातून, सहजीवनातून, सहवासातून आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे सुसंवादातून बदलत्या जगाचा आणि जगण्याचा संदर्भ अधिक खुलेपणानं लावता येणं, चर्चिला जाणं शक्य आहे- स्वतंत्र ध्रुवीकरणातून नव्हे
सौंदर्य तुमच्या व्यक्तिमत्त्वात भर घालते. पण स्त्री
स्त्रियांनी का ओलांडला उंबरठा
महिला दिन विशेष: 10 मौल्यवान वचन
महिला दिन विशेष : घुसमट
यावर अधिक वाचा :
स्मशानात भयाण शांतता पसरली होती. अर्थात ती तर नेहमीच असते. पण यावेळी मात्र स्मशानातील ...
राष्ट्रपिता महात्मा गांधी यांचा गुजरात राज्यातील साबरमती आश्रम जगप्रसिद्ध आहे. त्याचबरोबर ...
या जगातल्या सर्व महान धर्मांच्या मुलभूत सत्यावर माझा विश्वास आहे. ही सगळी देवाचीच देणगी ...
इम्रान यांनी शरीफ यांच्या म्हशीहून कमावले किमान 14 लाख
पाकिस्तान सरकार यांनी माजी पंतप्रतधान नवाझ शरीफ यांच्या पाळीव आठ म्हशींचा लिलाव करून ...
लिंगायत समाजने केल्या २० मागण्या, मुख्यमंत्री यांच्या सोबत ...
मराठा समाज आणि इतर समाजाने आपल्या मागण्या जोरदार पद्धतीने आणि आंदोलन करत सरकार समोर ...
प्रत्येक आजारांवर सोपे उपाय
कैरीच्या कोयीचे चूर्ण दही किंवा पाण्यासोबत सकाळ-संध्याकाळ घेतल्याने कृमी रोगात आराम ...
रोजच्या पेहरावाला नवरात्रीचा साज
भरजरी चनिया चोली, आरशांनी सजिवलेला घागरा, त्याला साजेसे अलंकार असा शृंगार करून नवरात्रीत ...
पनीरच्या सेवनामुळे हृदयविकाराच्या झटक्या धोका कमी होतो
दररोज 40 ग्रॅम पनीर खाल्ल्यामुळे हृदयविकाराच्या झटक्याचा धोका कमी होतो. चीनमधील सूचो ...
काय आपल्याला माहीत आहे हात धुण्याची योग्य पद्धत
लहानपणापासून स्वच्छ हात धुऊन मग जेवायला बस असे ऐकले आहे. दिवसभर कित्येक वस्तूंना हात लागत ...
फेशियल करताना घेण्यात येणारी काळजी
व्यवस्थित देखरेख नाही केली तर पुरळ (पिंपल) उठू शकतात. नॉर्मल त्वचा असल्यास सॉफ्ट साबणाने ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


राजकारण | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
राजकारणात तरुण कसे येतील
६० च्या वर निवॄत्ति हवी का
व्व्व्व् फ्फ्फ्फ् फ्फ्फ्फ् फ्फ् र्व्त्व्त् व् त्व्त्३ ३व्३५त्व्४ ३५३२५३२ ३व्फ्व्ग्व्र् वेव्त्र्त्
द्स्स्फ् द्फ्द्फ्फ् र्वेव्त्४५२५ ३२२५२ द्फ्स्ग् स्ग्र्य्तेत्रेर् वेत्व्त्व्त्
राजकारणात येणार्‍यांसाठी वयाची अट नको
राजकारणात तरुण कसे येतील
- या ठिकाणि लोकसभेतील* खासदारांची वयानुसार वर्गवारी काढता येते त्यानुसार तरुणांची आकडेवारी खालीलप्रमाणे;
२५ ते ३५ वयोगट - २१/५४२
३५ ते ४५ वयोगट - १००/५४२
हे प्रमाण पुरेसे नाही का मग आपल्या अपेक्षेनुसार कोणत्या वयोगटाची संख्या किती असावी
६० च्या वर निवॄत्ति हवी का
- नाही, माझ्यामते निवडुन येण्यास येथे दिलेल्या पात्रता पुरेशा आहेत, त्यात निवृत्ती वयाची अट नको.
* लोकसभा फक्त उदाहरण म्हणून घेतले आहे, संपुर्ण भारतातील राजकारण्यांचा विदा माझ्याकडे नाही.
मला मदत हवी आहे
चर्चेच्या प्रस्तावामधील दोन वाक्यानंतर जे लिहीलय ते मला वाचता म्हणजे उच्चारताच येत नाही.
हा कोणता मंत्र आहे का
एखाद्याला फेफरं आलं कि जीभ वाकडी होते तशाच पद्धतीने बोलत वरील वाक्ये वाचण्याचा प्रयत्न करायचा
राजकारण हे क्शेत्र इतर व्यवसायिक क्शेत्रांसारखे नाही. इतर क्शेत्रांमध्ये तुम्ही कोणती तरी सेवा इतरांना देता त्या मोबदल्यात तुम्हाला मोबदला मिळतो वा मिळू शकतो. पण राजकारण ह्या क्शेत्रात -
'तुम्हाला येणार्‍या परीस्थितीची किती व केवढी समज आहे.',
'परीस्थिती येण्याआधी तुम्ही कसे आडाखे मांडू शकता, तयारी करू शकता',
'प्राप्त परीस्थितीला तुम्ही कसे सामोरे जाता
या अशा गोश्टीवर त्या व्यक्तीचे यश-अपयश व अस्तित्व अवलंबून असते.
अस्तित्व टिकवताना प्रेम, पैसा, प्रणय ह्या गोश्टी गौण असतात.
तरूण व्यक्तीसाठी प्रेम, आसक्ती, द्वेश, मत्सर या सारखे विशय मर्यादा होवू शकतात/ असतात. ह्या सगळ्या अनुभवांमधून गेल्यानंतरच 'स्वतःच्या मनातलं झाकता येवून, दुसर्‍याच्या मनातलं ओळखण्याची' कला प्राप्त होते.
आणि म्हणूनच राजकारणात तरूण (राजकीय घराण्यात जन्म न घेतलेले) येवू शकत नाहीत.
आता शेवटी प्रश्न उरतो 'निवृत्तीचा'.
हा प्रश्न बहुतेकदा नियतीच, त्या व्यक्तीने आतापर्यंत जे व जसे 'राजकारण' शिकले आहे त्यावर 'अत्यंत किचकट परीस्थिती समोर आणून' कुरघोडी करीत सोडवते.
उपक्रमावर स्प्यामर लोक ओव्हरटाइम करत आहेत असे दिसते. हे कंत्राट घेतले असेल की अंतःप्रेरणेने करत असतील
अंतःप्रेरणेने करत असतील तर फ्री विल (म्हणजे फुकट मिळणारा विल स्मिथ नव्हे) वर एक चर्चा व्हायला हवी असे वाटते.
३. क;श्फह्स्ज्स्ध्ज्द्झ्ज्ज्ज्ज्ज्क्स्ध्फ्ज्क स्क्फ्;अह्हिऔस्द्फ्न्;ओइअस्द् ; अश्द्फ्;असु
कधी कधी तुम्ही काय बोलताय हे तुम्हालाहि कळत नाहि, इतके तुम्ही हुशार आहात का
पहील्या दोन मुद्यांवर चर्चा होऊ शकेल कदाचीत पण तिसर्‍या उत्तराशी पूर्ण सहमत :-)
नितिन थत्ते [25 Aug 2010 रोजी 12:26 वा.]
असेच म्हणतो. पण तिसर्‍या मुद्द्याच्या बाबत खालील म्हणणे लक्षात घेणे आवश्यक.
रचनेच्या प्रश्नाला उत्क्रांतीवादाने दिलेलं उत्तर या स्वरूपाचं आहे. टकमक टोकावर जायचं असेल तर खालून वर उडी मारता येत नाही. गडावर चढण्याचा हत्तीमार्ग शोधावा लागतो. उत्क्रांतिवादाचा थोडा उहापोह आपण पुढच्या लेखात करू. (नमनाला आणखी थोडं तेल पडलं, पण ही लेखमालाही एकदम उडी न मारता हत्तीमार्गाने नेण्याचा प्रयत्न आहे.) एका नामवंत प्राणी शास्त्रज्ञाने म्हटले आहे "दुर्दैवाने उत्क्रांतिवादाचा प्रॉब्लेम असा आहे की तो आपल्याला कळला आहे असं सगळ्यांना वाटतं." आपल्याला शाळेत शिकवल्यापैकी "माकडापासून माणूस झाला" "माणसाची शेपटी न वापरल्याने झिजून गेली" "जिराफाची मान लांब झाली" "सर्वायव्हल ऑफ द फिटेस्ट" "समूहाच्या भल्यासाठी.." अशा तुकड्यापलिकडे फारसं काही लक्षात नसतं. मानवाला सतावणाऱ्या सर्वात महत्त्वाच्या प्रश्नांची उत्तरं त्यात आहेत हे तर कोणी सांगितलेलंही नसतं.
यावरून तूच आहेस तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार हे सिद्ध होते.
(कॅरॅक्टर काऊंटर स्टिल हॅज द बग, सो आय डोण्ट हॅव टु राईट धिस वे)
बाबा, महाराज कि जय
बाबांनी लिहीलेली 'ती दोन वाक्ये' मला उच्चारता ही येत नव्हती. पण नितिन महाराजांनी त्यातील गुढ अर्थ सांगितला, अन् मी धन्य झालो.
राज्यकर्तेच लोकशाहीच्या नावा खाली स्वतःच :जनतेला लुटून रजाकाराच
राजकारणात तरुण का येत नाहीत कारण आज राजकारण चांगल्या लोकांचे राहिलेले नाही तर पूर्वीच्या काळी पेंढारी,रोहिल्ला ,रजाकार हे ज्या प्रमाणे राजाच्या नावा खाली राज्यात गुंडगिरी करून रयतेला त्या प्रमाणे आजचे राजकीय नेतेच राज्यकर्तेच लोकशाहीच्या नावा खाली स्वतःच :जनतेला लुटून रजाकाराची भूमिका बजावत आहेत. या मुळे आयुष्यात कांही तरी करून दाखवण्याची महत्वकांक्षा बाळगणारे तरुण राजकारणाकडे वळत नाही.हे तरुण जर राजकारणाकडे वळावे असे वाटत असेल तर राजकारणाचा समग्र ढाचा बदलणे आवश्यक आहे. राजकारण्यांच्या स्वातंत्र्याच्या स्वेराचाराला सर्व प्रथम लगाम घालणे आवश्यक आहे. आज जो एकच नेता अनेक पदे उपभोगतो, स्वतःच्या घरातच सत्ता राहील याची खबरदारी घेतो. गुन्हेगारांना राजकारणात तत्काळ बंदी.पक्षांतर बंदी. लहान पदा पासून सुरवात करून नंतर मोठ्या पदावर बढती, एकच वेळी एका ठिकाणी निवडणूक लढवणे, मुदतपूर्व पद सोडून दुसरी निवडणूक लढवण्यास बंदी. एका पदावर फक्त २ वेळा संधी. आणि स्वतःचा पोटापाण्याचा उद्योग असणे बंधनकारक करावे.इतर उपाय सुचवावेत
त्यापेक्षा शिकून, अमेरिकेला जाऊन सेटल होणे जास्त सोपे नाही का
भारतात/भारताचं काय व्हायचं ते होऊनदे, आपण फक्त अमेरिकेतून कळफलक बडविणे जास्त सोपे नाही का
सुचवायला लाख सुचवू हो, पण ते आमलात कोण आणणार, त्यासाठि जीव धोक्यात कोण घालणार
एक तो सतीश शेट्टी मेला बिचारा, त्याच्या मार्गाने जाणारे सगळे त्याच्याच प्रमाणेच मरणार.


Toughpro मोडली अस्तर Semi-metallic नॉन-करड्या रंगाचा WVA :19017 BFMC：रायमंड/1/5 - चीन Toughpro मोडली अस्तर Semi-metallic नॉन-करड्या रंगाचा WVA :19017 BFMC：RW/1/5 पुरवठादार,कारखाना –Huangshan Feiying

हांगझोई फेयिंग ऑटोप्टर्समध्ये आपले स्वागत आहे
घर » उत्पादने » ब्रेक अलाईनिंग
टचप्रो ब्रेक अस्तर अर्ध-धातूचा गैर-एस्बेस्टस डब्ल्यूव्हीए: एक्सएनएक्सएक्स बीएफएमसी: आरडब्ल्यू / एक्सएक्सएक्स / एक्सएक्सएक्स
ड्रम खराब करु नका
टी / टी, एलसी, वेस्ट युनियन
HUANGSHAN FEIYING AUTOPARTS कं., लि. विकसित करणे आणि जड DUTYS फॉर ब्रेक अस्तर ती मोडली आणि त्यांना एकही विविध प्रकारच्या उत्पादन विशेष एक छान आजार आहे, आमच्या कंपनी 1995 आढळले आहे, 40000 चौरस मीटर क्षेत्र व्यापते, 400 कर्मचारी पेक्षा जास्त. आता आपली उत्पादन क्षमता असू शकते 8000SETS / DAY, आम्ही उच्च कार्यक्षमता दाबून मशीन, एक AUTOMETIC batching प्रणाली, आणि प्रगत चाचणी 50 संच आणि mACHINES.WE आपण चांगले आणि स्थिर पुरवठा करू शकता विकसितगुणवत्ता उत्पादने, स्पर्धात्मक किंमत, वेळेवर पुरवणी, आणि चांगले सर्विसेस
आम्ही एक्सएक्सएक्सपेक्षा जास्त उत्पादन लाईनसह ब्रेकच्या अस्तरांच्या उत्पादनात विशेष आहोत.
2. हुआंगशन फेयिंगचा सर्वात मोठा फायदा काय आहे
स्थिर उच्च दर्जाची आमची सर्वात मोठी शक्ती आहे
3. Huangshan Feiying सह सहकार्य करण्याची आशा काय आहे
गेल्या 20 वर्षात, आमचे डीलर आम्ही विकसनशील असल्यामुळे वाढत आहेत, ते व्यवसायात नशीब बनवत आहेत.
WVA: 19017, बीएफएमसी: आरडब्ल्यू / 1 / 5
ट्रक ब्रेक अस्तर नवीन 153 F
व्यक्तीशी संपर्क साधा: शेल्फ्यूंस शॉ
मोबाइल फोन:+ 86-159 8848 3714(व्हाट्सएप)
पत्ता: 22 # Longquan RD, कँगकियन आर्थिक विकास क्षेत्र, हांगझोऊ शहर, झेजियांग प्रांत, चीन.
व्यक्तीशी संपर्क साधा: शेल्फ्यूंस शॉ
मोबाइल फोन:+ 86-159 8848 3714(व्हाट्सएप)
पत्ता: 22 # Longquan RD, कँगकियन आर्थिक विकास क्षेत्र, हांगझोऊ शहर, झेजियांग प्रांत, चीन.


गृहपाठ केला नाही म्हणून दिली 500 उठाबशांची शिक्षा!

इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
मीटू ते राममंदिर,उद्धव ठाकरे यांच्या भाषणातील १० प्रमुख मुद्दे
२५ नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार, उद्धव ठाकरेंची घोषणा
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
सेंद्रीय शेतीत सिक्कीम जगात ठरलं अव्वल
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
वाढदिवसाच्या दिवशीच एन. डी. तिवारी यांनी घेतला जगाचा निरोप
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
ऐश्वर्या नारकरनं आपल्या 'लाडक्या लेकी'ला काय दिला सल्ला
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
जान्हवी कपूर बहिणींसोबत आली भावाचा सिनेमा पाहायला
दुर्गामातेच्या दर्शनाला पोचला वरुण धवन
स्वस्तात सोनं खरेदी करण्याची संधी, फक्त उद्याचा एक दिवस आहे ही ऑफर
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
दुष्काळग्रस्त मराठवाड्यातच धरणातलं लाखो लीटर पाणी चोरीला, पोलिसांत गुन्हा दाखल
शरीरसंबंध ठेवण्यास नकार दिल्यामुळे डोक्यात स्टूल घालून केली मॉडेलची हत्या
क्रिकेटमध्ये पुन्हा वादळ, अफगाणिस्तानच्या खेळाडूने ठोकले ६ चेंडूंत ६ षटकार
उमेश यादवने घडवला इतिहास, 19 वर्षानंतर केली 'ही' कामगिरी
भारताने वेस्ट इंडिजला 10 विकेट्सने लोळवलं, 2-0 ने मालिकाही जिंकली
IND vs WI : वेस्ट इंडिजच्या दुसऱ्या डावात 127 धावा, भारतासमोर 72 धावांचं लक्ष्य
#MeToo तेव्हाच का नाही बोलली
मतभेदानंतरही गांधीजी म्हणाले जवाहरलाल हाच माझा वारस
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
VIDEO : ड्रोन कॅमेऱ्यातून 'शिवतीर्था'वरील भगवे वादळ
VIDEO : भगवानगडावर शुकशुकाट
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
गृहपाठ केला नाही म्हणून दिली 500 उठाबशांची शिक्षा
कोल्हापूर जिल्ह्यातील कानूर गावात ही घटना घडली आहे. या गावातील भावेश्वरी शाळेत संबंधित विद्यार्थिनी आठवीत शिकते आहे.
कोल्हापूर, 13 डिसेंबर: गृहपाठ केला नाही म्हणून एका विद्यार्थिनीला 500 उठाबशांची शिक्षा देण्याचा धक्कादायक प्रकार घडला आहे. त्यातच 300 उठाबशा काढून ही विद्यार्थिनी कोसळली असून सध्या तिच्यावर कोल्हापुरात उपचार सुरू आहेत.
कोल्हापूर जिल्ह्यातील कानूर गावात ही घटना घडली आहे. या गावातील भावेश्वरी शाळेत संबंधित विद्यार्थिनी आठवीत शिकते आहे. तिने गृहपाठ केला नव्हता. या कारणासठी शाळेच्या शिक्षिका अश्विनी देवाण यांनी तिला 500 उठबशा काढण्याची शिक्षा सुनावली. 300 उठबशा काढल्यावर मुलगी कोसळली. तिला तात्काळ रूग्णालयात भरती करण्यात आलं आहे. सध्या तिच्यावर सीपीआर रूग्णालयात उपचार सुरू आहे.
दरम्यान देवाण यांच्याविरूद्ध गुन्हा दाखल करण्यात आला आहे. तरी अजूनही या शिक्षिकेवर काहीही कारवाई करण्यात आलेली नाही.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
स्वबळाच्या नारा कायम, हिंदुत्वावरून उद्धव ठाकरेंनी केलं मोदींना लक्ष्य
मुंबईत विजांच्या कडकडाटासह पाऊस; मराठवाडा आणि विदर्भ मात्र कोरडाच
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
स्वबळाच्या नारा कायम, हिंदुत्वावरून उद्धव ठाकरेंनी केलं मोदींना लक्ष्य
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


म..म.. मराठी, ग.. ग.. गोष्टी - प्रवेशिका ८ (कविन) | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /म..म.. मराठी, ग.. ग.. गोष्टी - प्रवेशिका ८ (कविन)
म..म.. मराठी, ग.. ग.. गोष्टी - प्रवेशिका ८ (कविन)
मायबोली आयडी - कविन
पाल्याचे नाव - सानिका नवरे
वय - ८ वर्षे
गोष्टीचे नाव- कापसाची म्हातारी
ग ग गोष्टी २०१२
मराठी भाषा दिवस २०१२
ही स्वरचित आहे का
ही स्वरचित आहे का सानिका
येकदम झोकात सांगीतली आहे. शाब्बास.
सानिका, मस्तच गोष्ट... खूप आवडली
सानिका तुझी गोष्ट खूप आवडली
सानिका तुझी गोष्ट खूप आवडली
मस्तच सांगितलेय गोष्ट. शाब्बास सानिका आणि कविता.
शाब्बास सानिका. मस्त सांगितली
शाब्बास सानिका. मस्त सांगितली आहेस गोष्ट
मस्तच गं सानिका आवाज खूप गोड
मस्त गं सानिका तुझी कापसाची
मस्त गं सानिका तुझी कापसाची म्हातारी आवडली.
सानिका, छान आहे हं गोष्ट
सानिका, छान आहे हं गोष्ट
सानिका शाब्बास. ती मधली
सानिका शाब्बास. ती मधली कविता / लय पण मस्त.
 किती लयीत, छान सांगितली आहे गोष्ट गोष्टीची निवडही आवडली बरं का गोष्टीची निवडही आवडली बरं का
इतकं कौतूक वाचून सानिका आज
इतकं कौतूक वाचून सानिका आज एकदम खुष होणार
ही गोष्ट मायबोलीकर सावलीची आहे. मायबोलीवर पोस्ट केलेय तिने. सावली मावशीच्या गोष्टी एकदम हिट असतात आमच्या घरी
हा गोड आवाज ऐकून वाटले
हा गोड आवाज ऐकून वाटले आपल्याला एक मुलगी हवी होती
सानिका मस्त मस्त गोष्ट.
सानिका मस्त मस्त गोष्ट.
 सानिकाचा आवाज एकदम मस्त
 सानिकाचा आवाज एकदम मस्त आहे
कापसाची म्हातारी भारीच आहे.
कित्ती छान सांगितलीय गोष्ट
कित्ती छान सांगितलीय गोष्ट  प्रत्येकाचे वाक्य किती छान डिफाईन केलय. शाब्बास सानिका
गोड आवाज... खूप छान सांगितली
गोड आवाज... खूप छान सांगितली आहे गोष्ट..
छान सांगितली आहे हां गोष्ट
छान सांगितली आहे हां गोष्ट सानिकाने, कापसाची म्हातारी आवडली
मस्त सांगितली आहे गोष्ट
मस्त सांगितली आहे गोष्ट सानिकाने शाब्बास सानिका
सानिका, गोष्ट एकदम मस्त बरं
सानिका, गोष्ट एकदम मस्त बरं का
शाब्बास सानिका, एकदम मस्त
शाब्बास सानिका, एकदम मस्त सांगीतलीय्स हां गोस्
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
मराठी भाषा दिवस २०१२
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


परदेशातील मराठी मंडळे | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
परदेशात आल्यावर बरेचसे भारतीय, आपला समाज, आपली माणसे जोडलेली राहावीत या हेतूने भारतीय मंडळांचे/ संघांचे सदस्यत्व घेतो. भारतीय समाज, सण, कार्यक्रम या सर्वांशी आपली नाळ जोडलेली राहावी या भावनेतून. मराठी मंडळेही याच भावनेतून जोडली जातात. अर्थातच, प्रत्येकाला या मंडळांचे बरे वाईट अनुभव येतात. एक उदा. सांगायचे झाले तर:
इंडिएनापोलिसचे आमचे मंडळ तसे लहान आहे. त्यात फारसे राजकारण नाही, हेवेदावे नाहीत परंतु एक गोष्ट प्रभावाने जाणवते ती म्हणजे अनास्था. मध्यंतरी बीएमएमसाठी आलेल्या एका कलावंताचा अतिशय सुरेख कार्यक्रम मंडळाने आयोजीत केला होता. कार्यक्रमाची प्रसिद्धी, लोकांना इमेल्स पाठवणे, फोनवरून आमंत्रणे देणे इ. इ. ही व्यवस्थित झाले होते. प्रत्यक्ष कार्यक्रमास मात्र फक्त ३४ जण उपस्थित राहिले. (हीच संख्या पाडवा-गणपतीला सुमारे १५० ते २०० च्या घरात असते.) आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे बरेच सदस्य मराठी कार्यक्रमात आपल्याला कोणतीही रुची नसल्याचे सांगतात. इतर वेळेसही, केवळ मराठी गाण्यांचा कार्यक्रम ठेवणे अशक्य होते कारण लोकांना हिंदी गाणी लागतात. मंडळाचे अंक निघतात त्यात मुलांना इंग्रजी लेख छापण्याची मुभा असते पण मोठेही 'आजकाल मराठी कोण वाचतो हो...आम्हाला इंग्रजीत लिहू द्या.' अशी मागणी करतात.
एकंदरीत आपला मराठी बाणा दाखवण्यास प्रत्येकजण उत्सुक असतो हा अनुभव अनेकांना आला असेल.
एकमेकांवर राळ उडवण्यासाठी ही चर्चा सुरु केलेली नाही हे ही नमूद करावेसे वाटते. मंडळांचे कारभार व्यवस्थित कसे चालावे लोकांना आकर्षित कसे करावे लोकांना आकर्षित कसे करावे त्यांच्या औदासिन्यावर उपाय शोधले आहेत का त्यांच्या औदासिन्यावर उपाय शोधले आहेत का या पिढीनंतर पुढची पिढी या मंडळांना जोडली जाईल का या पिढीनंतर पुढची पिढी या मंडळांना जोडली जाईल का (खरंतर, आताच्याच तरूण पिढीकडून अनास्था दिसत आहे, आम्हाला मराठीतलं काही कळत नाही असे सांगणारी भारतातूनच येणारी पिढी निर्माण होते आहे.) हे सर्व प्रश्न मंडळात स्वेच्छेने काम करणार्‍या मंडळींपुढे कधीनाकधी उपस्थित झाले असावेत तर सदस्यत्व घेतलेल्या लोकांनाही अनेक अनुभव आले असावेत.
उपक्रमावर परदेशातील अनेक मंडळी आहेत. त्यापैकी बरेच मराठी मंडळांशी जोडलेलेही असतील. बे एरिया किंवा त्यासमान मोठ्या मंडळातील अनुभव आणि लहान मंडळातील कटु-गोड अनुभव येथे मांडावेत, जेणेकरून अनास्था, औदासिन्य कसे टाळता येईल याची कल्पना यावी.
विशेष सूचना: कटु अनुभव मांडताना तिरप्या तिरप्या प्रतिसादांच्या वादांची झुंबड उडणार नाही आणि उपक्रमाच्या ध्येयधोरणांकडे लक्ष द्यावे.
(खरंतर, आताच्याच तरूण पिढीकडून अनास्था दिसत आहे, आम्हाला मराठीतलं काही कळत नाही असे सांगणारी भारतातूनच येणारी पिढी निर्माण होते आहे.)
तसेही मला वाटले होते की विशेषतः अमेरिकेतील मराठीमंडळे एकदम उत्साही आणि कार्यरत आहेत. बर ..आता बरेच काही कळेल ..
--('डे' एरिआत राहणारा) लिखाळ.
नेहमी फॉरिनच्या देशांत टूर चे दौरे करित असल्याने मी मराठी फारसे वाचत नाही :)
विशेषतः अमेरिकेतील मराठीमंडळे एकदम उत्साही आणि कार्यरत आहेत.
अहो पण तुमच्या जर्मनीत मंडळ आहे का तुम्ही तेथे जाता का तुम्ही तेथे जाता का मंडळ असून जात नसाल तर का नाही मंडळ असून जात नसाल तर का नाही तुम्हाला तुमचे काही अनुभव आहेत का तुम्हाला तुमचे काही अनुभव आहेत का ते आम्हालाही सांगा की.
(युरोपातील उखाळ्यापाखाळ्यांत इंटरेश्टेड) प्रियाली.
आमच्या इथे ब्रेमेन, स्टुटगार्ट, फ्रांकफूर्ट या आणि अशा मोठ्या शहरांत मराठी माणसे एकत्र येवून गणपती, दिवाळी वगैरे साजरी करतात असे ऐकून आहे. (कुणिससं म्हणत होतं बुवा ). मागल्या वर्षी स्टुटगार्ट येथे दिलीप प्रभावळकर कार्यक्रमास आले होते असे ऐकले. यंदा सुद्धा बव्हेरियामध्ये सर्व जर्मनीभरच्या मराठी लोकांचे संमेलन आहे. पण मी जावू शकेन असे दिसत नाही. :(
मी जेथे राहतो तेथे दोन मराठी लोक आहोत :) ( आणि आम्ही दोन मंडळे स्थापन केली आहेत :) तसे नाही उगीच मजा. आम्ही दोघेच असल्याने आम्ही कार्यक्रम करु शकत नाही. पण एका संक्रांतीला इतर मंडळींना कटाची आमटी आणि पुरणपोळी करुन बेत जमवला होता. (पुरणाची पोळी कसली  पुरणाचे पराठे होते ते  पुरणाचे पराठे होते ते  असं कुणिससं म्हणत होतं बुवा  असं कुणिससं म्हणत होतं बुवा
नेहमी फॉरिनच्या देशांत टूर चे दौरे करित असल्याने मी मराठी फारसे वाचत नाही :)
महाराष्ट्रात मंडळे स्थापन करुन,त्यांच्यात मराठीची आवड निर्माण करायची
मग ते कोणत्याही देशात गेले,तर मंडळाचे काम मनासारखे होईल.
आयडीया में दम है
महाराष्ट्रात मंडळे स्थापन करुन,त्यांच्यात मराठीची आवड निर्माण करायची
मग ते कोणत्याही देशात गेले,तर मंडळाचे काम मनासारखे होईल.
तुम्ही हे गांभीर्याने म्हणाला का ते कळले नाही परंतु कल्पना वाईट नाही. लहान मुलांना ती इंग्रजी शाळेत गेली (किंवा नाही गेली) तरी मराठीशी संबंधीत संस्थांशी जोडलेले ठेवले तर मोठेपणी ते उत्साहाने अशा संस्थांत भाग घेतील असे वाटते.
इंग्रजी शाळेत गेली (किंवा नाही गेली) तरी मराठीशी संबंधीत संस्थांशी जोडलेले ठेवले तर मोठेपणी ते उत्साहाने अशा संस्थांत भाग घेतील असे वाटते.
गंभीरपणे म्हणते( म्हणतोच्या ऐवजी म्हणते.नाव बदलल्यामुळे ) .
परदेशातील मराठी मंडळाबद्दल लिहायचे आहे पण त्याआधी (पटकन लिहीता येईल असे वाटत असल्याने) "महाराष्ट्रातील मंडळाच्या" अनुभवावर लिहीतो.
इंग्रजी माध्यम असो-नसो, मराठी वाड्मय मंडळ असणे चांगले ठरू शकते. आमच्या शाळेत तसे होते. अर्थात तसे शिक्षक लागतात आणि सुदैवाने तसा उत्साह असलेले काही शिक्षक होते. परीणामी नवीन वाचायच्या गोष्टी, कविता, नाटके इत्यादीची माहीती झाली.
व्हि. जे. टि. आय. मधे पण उत्साही प्राध्यापकांमुंळे चांगले मंडळ होते. (आता परिस्थिती माहीत नाही). तिथले स्वरूप अर्थातच थोडे निराळे म्हणजे वेगवेगळ्या कक्षेत्रातील व्यक्तींना बोलावणे आणि मराठी नाटक बसवणे असे होते. पण तिथे अनेक नामवंत हजेरी लावून गेले आहेत- लेखक, लेखिका, कवी, कवियत्री, राजकारणी आणि नट.
मी सरदार पटेल मधे असताना, तिथे पण मंडळ होते कळले. पहील्या वर्षी ५ रू वर्गणी वर्गातून गोळा करायला मदत केली. पण काहीच कार्यक्रम झाला नाही. दुसर्‍या वर्षी परत जेंव्हा मदत मागायला कार्यकारीणी आली, तेंव्हा म्हणले आधीच्या वर्षाचे पैसे वापरा मगच मी पैसे परत गोळा करायला मदत करीन नाहीतर बहीष्कार. मुले चांगली होती, कदाचीत (परिक्षांमुळे) उत्साह कमी असेल, गैरव्यवहार नव्हता पण जेव्हढा पाहीजे तेव्हढा प्राध्यपकांकडून पाठींबा नव्हता. मग डॉ. आनंद नाडकर्णींना भाषण देयला बोलवायचे ठरवले, तेंव्हा भवन्स कँपस मधे (जेथे सरदार पटेल आहे) ड्र्ग्जचे प्रकार घडले होते. नाडकर्णी तेंव्हा या विषयावर प्रसिद्ध होत होते. त्यांना भेटायला गेलो, तर ते म्हणाले की बोलायला येईन पण विषय ड्रग्ज नसेल तर विषयाचे नाव असेल, "कामसंवाद". मी जरा बिचकलो की आता काय करायचे कार्यकारीणीला अर्थातच उत्साह आला कार्यकारीणीला अर्थातच उत्साह आला पण प्राध्यापक आढेवेढे घेयला लागले. पण शेवटी मान्य झाले. आणि हा शुद्ध मराठी कार्यक्रम अतिशय सुसंस्कृतपणे भाषण आणि प्रश्नोत्तराच्या रूपात प्राध्यापक आणि मराठी आणि अमराठी मुलांच्या "उत्साही" सहभागाने पार पडला. तसेच एकदा श. ना. नवरे पण आले होते. मी शब्दवेध (what's the good word) आयोजीत केले होते आणि त्याला उदंड प्रतिसाद लाभला होता.
थोडक्यात स्वदेशात मराठी मंडळे असावीत आणि ती उत्साहाने चालवावीत. अमेरिकेत "बूक क्लब्स" असतात तशी आणि अनेक नवीन कल्पनांनी.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे [09 Aug 2007 रोजी 15:13 वा.]
स्वदेशात मराठी मंडळे असावीत आणि ती उत्साहाने चालवावीत.
सहमत,पण मंडळात केवळ साहित्य गप्पा नसाव्यात.तर वेगवेगळे सण,त्यांचे नवीन संदर्भ,इतिहासाच्या चर्चा,गाणी (मराठी,हिंदी) कोडी,खेळ,असे काही असले की,मग त्यात कंटाळा नसतो,कधी तरी व्याख्यान पण संवादरुपी, अध्यात्मिक तत्वज्ञानावर फारसे बोलूच नये असे वाटते,आणि 'ती' मनमोहिनी म्हणते त्या प्रमाणे,एकदा की तरुणांमधे अशी आवड निर्माण झाली की,मग ती कोणत्याही देशात गेली,तरी मंडळांचा उत्साह कमी होणार नाही,असे वाटते.खरे तर परदेशातील मंडळांचे स्वरुप कसे असते,हे फारसे माहित नसल्यामुळे जरा अंदाजेच हा प्रतिसाद लिहितो आहे.
"स्वदेशात मराठी मंडळे असावीत आणि ती उत्साहाने चालवावीत "
जर साध्य झालेच तर कोठे कोठे आहेत ह्याची सुची देखील प्रसारित / प्रसिध्द करावी
पण मंडळात केवळ साहित्य गप्पा नसाव्यात.तर वेगवेगळे सण,त्यांचे नवीन संदर्भ,इतिहासाच्या चर्चा,गाणी (मराठी,हिंदी) कोडी,खेळ,असे काही असले की,मग त्यात कंटाळा नसतो,कधी तरी व्याख्यान पण संवादरुपी, अध्यात्मिक तत्वज्ञानावर फारसे बोलूच नये असे वाटते,आणि 'ती' मनमोहिनी म्हणते त्या प्रमाणे,एकदा की तरुणांमधे अशी आवड निर्माण झाली की,मग ती कोणत्याही देशात गेली,तरी मंडळांचा उत्साह कमी होणार नाही,असे वाटते
मी देखील गेलो होतो एकदा कार्यक्रमाला हिंदी गाण्याची भेंडी खेळून खेळून थकलो तोच एकाने नरेन्द्र (कोकणवाले) बाबाचे भजन व भाषण लावले  वरती हा सल्ला देखील मराठी मंडळामध्येच "राज भाई, सुन रहे हो ना  वरती हा सल्ला देखील मराठी मंडळामध्येच "राज भाई, सुन रहे हो ना  क्या गजब बोलतो माहीत आहे, शेकडो लोगों की भिड लगती है, सिर्फ उन्हे देखने के लिए  क्या गजब बोलतो माहीत आहे, शेकडो लोगों की भिड लगती है, सिर्फ उन्हे देखने के लिए
बस तो आमचा आखरी सलाम मंडळाला
मी सध्या स्वाक्षरी शोधत आहे सध्या मिळाली की येथे लिहीनच.
"स्वदेशात मराठी मंडळे असावीत आणि ती उत्साहाने चालवावीत "
जर साध्य झालेच तर कोठे कोठे आहेत ह्याची सुची देखील प्रसारित / प्रसिध्द करावी
शुद्धलेखनाच्या चुका कृपया मोठ्या दिलाने(काळजाने) दुर्लक्षित कराव्यात.
ह्याला काय वाटतं आणि त्याला काय वाटेल याचा विचार करण्यात आपण तो क्षण जगत नाही.
तुम्ही फक्त आय. आय. टी. खडगपूर च्याच मराठी मंडळाचा दुवा दिला आहे.
मी सध्या स्वाक्षरी शोधत आहे सध्या मीळाली की येथे लिहीनच.
कृपया चर्चा परदेशातील मराठी मंडळांवर आहे तेव्हा स्वदेशातील मराठी मंडळांवर यापुढे विषयांतर नको. स्वदेशात मराठी साहित्य, कार्यक्रम, वाहिन्या, मराठी समाज जितक्या मुबलकपणे मिळते तितक्या मुबलकपणे परदेशात ते नसल्याने मराठी भाषा, साहित्य, कलावंत यांच्याशी येथील मंडळींना बांधून ठेवण्यासाठी काय करावे
लोकांचे औदासिन्य कसे दूर करावे
काही कटु-गोड अनपेक्षित अनुभव आणि त्यावर योजलेले उपाय इ. वर चर्चा व्हावी असे अपेक्षित आहे.
याबरोबरच वर* लिहिल्याप्रमाणे कोणावरही राळ उडवण्यासाठी या चर्चेचा वापर करू नये ही विनंती.
वर म्हणजे मुख्य चर्चाप्रस्तावात.
१. मराठीची ची गोडी जपण्यासाठी प्रथम मराठी पुस्तके / कथा / कादंबरी / मासिके मडंळामध्ये उपलब्ध असावीत.
२. मंडळाचा सर्व प्रथम नियम असावा कि येथे मंडळामध्ये फक्त व फक्त मराठीमध्येच बोलावे.
३. गाणी / नाटके / भाषण / आरती जे काही करावयाचे आहे त्या आधी सदस्यांचे मत घ्यावे.
४. मराठी मंडळामध्ये आल्यावर असे वाटावयास हवे की आपण महाराष्ट्रामध्येच एका कार्यलयात आलो आहोत ( असे नको की दिल्ली मध्ये आहे तर दिल्लीचा कुतबमीनार व लाल किल्ला भिंतीवर टांगला )
५. चुकुन माकुन एखादा असदस्य- मराठी मानव जर तुमच्याकडे माहीती साठी आला तर त्याला योग्य ती माहीती व वागणूक मिळावी. ( अनुभव खुप वाईट आहेत ते देखील देशी - भारतातलेच)
बस, अजून काही सुचले तर लिहीनच येथे.
मी सध्या स्वाक्षरी शोधत आहे सध्या मीळाली की येथे लिहीनच.
कृपया चर्चा परदेशातील मराठी मंडळांवर आहे तेव्हा स्वदेशातील मराठी मंडळांवर यापुढे विषयांतर नको.
मला माहीत नव्हते की येथे (या चर्चेमध्ये) जे परदेशी बांधव आहेत त्यांनीच लिहावयाचे आहे अहो आम्ही अजून नेपाळ नाही पोहचलो तो जर्मनी काय अन् अमेरीका काय आम्हाला काय ठाव.
मी चूकून दोन वेळा (पण वेगळेगळा) प्रतिसाद दिला व त्यामुळे चर्चे मध्ये आलेल्या खंड ह्या बद्दल माफी असावी.
वर* लिहिल्याप्रमाणे कोणावरही राळ उडवण्यासाठी या चर्चेचा वापर करू नये
मी सध्या स्वाक्षरी शोधत आहे सध्या मीळाली की येथे लिहीनच.
मला माहीत नव्हते की येथे (या चर्चेमध्ये) जे परदेशी बांधव आहेत त्यांनीच लिहावयाचे आहे
असे कोठेही म्हटलेले नाही, कृपया वाक्यांचा विपर्यास नको. चर्चेच्या शीर्षकापासून मसुद्यापर्यंत चर्चा परदेशी मराठी मंडळांसाठी आहे, कारण सदस्यांच्या प्रतिसादातून काही प्रश्नांची उत्तरे अपेक्षित आहेत. एखाद दोन विषयांतरीत प्रतिसाद बरे वाटतात/ चालून जातात परंतु चर्चेचा रोख बदलावा असे चर्चाप्रस्ताविकेला वाटत नाही. (वरील प्रतिसाद लिहिला तोपर्यंत नंदन, विकास आणि खिरे यांचे प्रतिसाद आले नव्हते, त्यामुळे चर्चेचा रोख बदलतो आहे की काय असे वाटणे गैर नाही असे वाटते.)
अर्थात, यात माफी मागण्यासारखे किंवा गैरसमज करून घेण्यासारखे काहीच नाही.
स्वदेशातील मराठी मंडळे, जसे इतर राज्यांतील मराठी मंडळे वगैरे यावर चर्चा होणे हे ही उत्तम आहे परंतु ती चर्चा वेगळ्या चर्चाप्रस्तावाखाली किंवा इतरत्र व्हावी. या चर्चेत नको इतकेच म्हणायचे होते.
भारतीय/मराठी जेवण मिळतं या कारणामुळे पहिल्या वर्षी विद्यार्थीदशेत महाराष्ट्र मंडळाच्या कार्यक्रमांना मी हजेरी लावली. दुसर्‍या वर्षी समितीत सहभागी झालो. गेल्या वर्षभरात अध्यक्ष म्हणून काम केले आणि या वर्षी जरी समितीमध्ये नसलो, तरी अधूनमधून स्वयंसेवकगिरी करत असतो. त्यामुळे प्रेक्षक म्हणून आणि आयोजक म्हणून गाठीशी असणार्‍या ह्या थोड्याशा अनुभवाच्या जोरावर ही प्रतिक्रिया देतो आहे.
अध्यक्ष म्हणून म्हणा किंवा आयोजक म्हणून, पुढील अडचणी येत असतात. अर्थात, यात सामान्यीकरण करण्याचा, सरसकट अमेरिकेतील मराठी मंडळींना दोष देण्याचा हेतू नाही.
१. आर्थिक पाठबळाची समस्या -- वर्षभरात साधारण जरी सहा कार्यक्रम जरी बसवायचे ठरवले (संक्रांत, गुढीपाडवा, महाराष्ट्र दिन, क्रीडा दिवस, नाटके, सहल, गणपती, कोजागिरी/दांडिया, दिवाळी यापैकी), तरी जेवण, हॉलचे भाडे, इन्शुरन्स, इतर खर्च पकडला तरी एका माणसामागे दर कार्यक्रमाला साधारण ८ ते १० डॉलर्स खर्चावे लागतात. बहुतांश सभासद खळखळ करत नाहीत, परंतु कधीकधी "अहो, या रेस्टॉरंटमधले जेवण आहे का. त्यांचा बुफे तर ७ डॉलर्सला असतो. तुम्ही कार्यक्रमाचे १० डॉलर्स का घेता आहात" अशा प्रश्नांनाही तोंड द्यावे लागते.
२. प्रेक्षकांचा प्राधान्यक्रम -- 'लग्नात मुलगी वराचे रुप बघते, मुलीची आई आर्थिक स्थैर्य पाहते, वधूपिता चार लोकांचे मत अजमावतो परंतु इतरेजनांना फक्त जेवणाचा बेत काय आहे याचीच चिंता असते', अशा अर्थाचे एक संस्कृत सुभाषित आहे. त्याप्रमाणे जेवण हाच मुख्य कार्यक्रम आहे, अशी काही मंडळींची (सर्वच नाही) समजूत असते. आधी जाहीर केलेल्या वेळापत्रकानुसार जर १० ते १२ कार्यक्रम, १२ ते १ जेवण, १ ते ३ पुन्हा इतर कार्यक्रम असे असेल, तर साडेबाराशिवाय सभागृह भरत नाही.
दुसरे म्हणजे, प्रेक्षकांत मुख्यत्वे तीन भाग पडतात. पहिला म्हणजे विद्यार्थी किंवा नुकतेच नोकरीला लागलेल्या अविवाहितांचा/नवीन दांपत्यांचा. दुसरा म्हणजे ३५-४५ वयोगटातील जोडप्यांचा, आणि तिसरा माहिती तंत्रज्ञानाची लाट येण्यापूर्वी अमेरिकेत वीस-तीस वर्षांपूर्वी येऊन स्थायिक झालेल्या मध्यमवयीन/वृद्ध मंडळींचा. अर्थात, शहरा-शहरामागे कुठला भाग अधिक आहे हे बदलत जाते.
तिसर्‍या गटातली मंडळी आवर्जून कार्यक्रमांना हजेरी लावतात, कौतुक करतात आणि क्वचित कधी आमच्या येथे वाढलेल्या पिढीने मराठी संस्कृती जपली नाही अशी हळहळ व्यक्त करतात. दुसर्‍या गटातील प्रेक्षक हवे असतील, तर लहान मुलांचे कार्यक्रम ठेवणे (वेशभूषा स्पर्धा, नृत्याचे कार्यक्रम किंवा अगदी लहान मुलांसाठी श्लोक म्हणणे, चित्रकला स्पर्धा) अपरिहार्य असते. या कार्यक्रमांचा पहिल्या गटातील मंडळींना जाम कंटाळा येतो, त्यामुळे महाराष्ट्र मंडळ म्हणजे हे असलेच काहीतरी असते, अशी समजूत करून घेऊन ते फिरकत नाहीत.
शिवाय मग ज्यांना शास्त्रीय संगीत की हिंदी ऑर्केस्ट्रा, दांडिया की कोजागिरी, नाटके की क्रीडास्पर्धा अशा प्रत्येकाच्या आवडीनिवडी असतातच.
हे औदासीन्य दूर करायचे असेल, तर मुळात प्रेक्षकांकडून प्रतिसाद हवा हे खरं पण त्याशिवाय मंडळांना देखील काही करता येण्यासारखे आहे. म्हणजे, अमेरिकेत वाढलेल्या १० ते १६ वयोगटांतील मुलांचा 'यूथ क्लब' तयार करून त्यांच्यावर कार्यक्रमातील काही भागाची जबाबदारी देणे, केवळ दोन-तीन महिन्यांतून एखादा कार्यक्रम न करता महाराष्ट्र मंडळ हे समस्त मराठी मंडळींकरता एक व्यासपीठ म्हणून सदैव उपलब्ध राहील हे पाहणे. सतत चांगले, वेगवेगळे कार्यक्रम केले की हळूहळू का होईना सभासदांचा प्रतिसाद वाढतो असा अनुभव आहे. मौखिक प्रसिद्धीचा यात मोठा हातभार लागतो. अर्थात, वैयक्तिक गैरसमज, हेवेदावे या गोष्टी असायच्याच पण केवळ अमका अमका मंडळात आहे, म्हणून आम्ही तिकडे जाणं बंद केलं याला काही अर्थ नाही.
इतर भाषकांच्या मंडळांनाही थोड्याफार प्रमाणात याच समस्या भेडसावतात, असे एक-दोघांशी बोलल्यावर ध्यानी आले. गणपती आणि दिवाळी यांना जेवढी गर्दी होते, तितकी इतर महाराष्ट्र मंडळांच्या कार्यक्रमांना होत नाही . हीच गत बंगाली मंडळाच्या दुर्गापूजेची आणि गुजराती मंडळाच्या दांडियाची. तरीही अनेक मंडळे दरवर्षी नाटके बसवणे, महाराष्ट्रातून येणार्‍या कलाकारांचे कार्यक्रम सादर करणे आणि इतर उपक्रम राबवणे (सॅन होजे महाराष्ट्र मंडळाने मराठी विकीपीडीयाला हातभार लावण्यासाठी तेथील निवृत्त मंडळींना उद्युक्त केले होते. मिलिंदराव, यासंबंधी अधिक माहिती देऊ शकतील.), हे सारे करत असतात -- हे कौतुकास्पद आहे. सक्रिय सहभाग जमला नाही तरी हजेरी लावून आपला खारीचा वाटा प्रत्येकाने उचलावा असे वाटते.
[अर्थात, महाराष्ट्र मंडळाच्या कार्यक्रमांना हजेरी लावल्याने मराठी संस्कृती जपली जाते, असा येथे दावा करायचा नाही. तो चर्चेचा विषयच नाही.]
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. अगदी माझ्या मनातलं लिहिल्याप्रमाणे वाटलं.
विशेषतः सदस्यांचे जे गट पाडले ते अगदी पटले. पहिल्या गटाची अनास्था नेहमीच मनाला विशाद देऊन जाते.
दिवाळीला आमच्या मंडळात बाहेरून कार्यक्रम बोलावला जातो. यावेळेस आम्हाला काही इंटरेश्ट नाही हो एकपात्री कार्यक्रमात नाहीतर नाटकांत म्हणून येणं टाळलं जातं किंवा जेवणाच्या वेळेस मंडळी येतात. ४ वाजताचे कार्यक्रम ५ वाजता आणि ६ वाजताचे कार्यक्रम ७ वाजता हे ठरलेले.
समितीत या असे सांगताना अक्षरशः लोकांचे पाय धरणे बाकी राहते. थँकलेस जॉब असतो, तो आम्हाला नको असे सांगितले जाते. याच्या अगदी उलट चित्र आमच्या येथील तेलगू मंडळात दिसते. हा विरोधाभास का ते मात्र कळत नाही.
तुम्ही सुचवलेले पर्याय आवडले.
काही समस्या काही उपाय
दिवाळीला आमच्या मंडळात बाहेरून कार्यक्रम बोलावला जातो.
आमच्या कडे मुलांचे कार्यक्रम झाले पण मग ज्यांची मुले काम करताहेत ते सभागृहात बाकिचे बाहेर गप्पा मारण्यात मग्न.
४ वाजताचे कार्यक्रम ५ वाजता आणि ६ वाजताचे कार्यक्रम ७ वाजता हे ठरलेले.
शक्य तितका वेळेवर कार्यक्रम चालू करायचा प्रय्तन् करायचे (अगदीच कमी लोक असली आणि बाहेरचे कलाकार असल्यास जरा सांभाळावे लागते). हळू हळू लोकांना सवय होते.
परंतु कधीकधी "अहो, या रेस्टॉरंटमधले जेवण आहे का. त्यांचा बुफे तर ७ डॉलर्सला असतो.
जेंव्हा बॉस्टन भागात प्रथमच उडीपी भवनमुळे दाक्षिणात्य खाद्यपदार्थ मिळू लागले (आता ते बंदझाले आणि पंजाबी रेस्टॉरंट मधे डोसा मिळतो), तेंव्हा तत्कालीन समितीने ठरवले की आपण अमुक कार्यक्रमासाठी ईडली/मेदू वडा सांबार आणि असेच काही अजून पदार्थ ठेवू या. लोकं एकंदरीत खूष होती. पण उडप्याचा अंदाज थोडा चुकला आणि सांबार थोडेच कमी आले. सर्वांना मिळाले पण जरा हात राखून. पण कुणाला काही प्रश्न नव्हता...
माझ्या ओळखीतील एका (कमिटीवर नसलेल्या पण मधून मधून मदत करणार्‍या) व्यक्तीने कुणाला तरी विचारले की कसा वाटला आजचा मेन्यू अपेक्षेप्रमाणे उत्तर आले, मेन्यू चांगला होता पण सांबार कमी पडले त्यामुळे जरा कमी खाल्यासारखे वाटले.
तिने लगेच त्यांना शांतपणे आणि सभ्यपणे समजावले: " अहो, असे बघा, माणसे आजकाल ८० वर्षांपर्यंत जगतात असे धरू. त्यात १० व्या वर्षापासून मोठ्या व्यक्तीसारखे खातो असे समजले, तर ७०वर्षे झाली. त्यात ३६५ दिवस आपण दोनदा जेवण, एकदा ब्रेकफास्ट, दुपारचे काहीतरी तोंडात टाकणे असा सर्व हिशेब केला तर एक लाखापेक्षा जास्त वेळा खातो. त्यात एकावेळेस सांबार अर्धी वाटी कमी आले तर काय झाले
" अहो, असे बघा, माणसे आजकाल ८० वर्षांपर्यंत जगतात असे धरू. त्यात १० व्या वर्षापासून मोठ्या व्यक्तीसारखे खातो असे समजले, तर ७०वर्षे झाली. त्यात ३६५ दिवस आपण दोनदा जेवण, एकदा ब्रेकफास्ट, दुपारचे काहीतरी तोंडात टाकणे असा सर्व हिशेब केला तर एक लाखापेक्षा जास्त वेळा खातो. त्यात एकावेळेस सांबार अर्धी वाटी कमी आले तर काय झाले
 हे पाठ करून ठेवते. वापरण्याची संधी मिळणार याची खात्री आहे
मूळ प्रतिसाद अद्यापही वाचलेला नाही, बहुधा उद्या उजाडणार.
अप्रासंगिक रस आणि टिप्पण्या.
तिने लगेच त्यांना शांतपणे आणि सभ्यपणे समजावले: " अहो, असे बघा, माणसे आजकाल ८० वर्षांपर्यंत जगतात असे धरू. त्यात १० व्या वर्षापासून मोठ्या व्यक्तीसारखे खातो असे समजले, तर ७०वर्षे झाली. त्यात ३६५ दिवस आपण दोनदा जेवण, एकदा ब्रेकफास्ट, दुपारचे काहीतरी तोंडात टाकणे असा सर्व हिशेब केला तर एक लाखापेक्षा जास्त वेळा खातो. त्यात एकावेळेस सांबार अर्धी वाटी कमी आले तर काय झाले
हा हा..मजेशीर अनुभव आणी मस्त उत्तर. लोकांना उदरभरणात इतका (अप्रासंगिक) रस का असतो नकळे
पण अश्या उत्तरावर 'आम्ही पैसे मोजले होते म्हणून सांगतो ' हे प्रत्युत्तर नाही आले म्हणजे मिळवली.
नेहमी फॉरिनच्या देशांत टूर चे दौरे करित असल्याने मी मराठी फारसे वाचत नाही :)
कन्या वरयते रुपं माता वित्तं पिता श्रुतम्|
बान्धवा: कुलमिच्छान्ति मिष्टान्नमितरे जना:||
आठवला :). अशीच धारणा असावी बहुधा.
वा छान. मी सुद्धा तो आठवायचा प्रयत्न करित होतो.
नेहमी फॉरिनच्या देशांत टूर चे दौरे करित असल्याने मी मराठी फारसे वाचत नाही :)
अक्षरे लाल का होत आहेत काय माहित
नेहमी फॉरिनच्या देशांत टूर चे दौरे करित असल्याने मी मराठी फारसे वाचत नाही :)
मला हे सुभाषित माहीत नव्हते, आता पाठच करून ठेवीन
हा कार्यक्रम ममं च्या माध्यमातून करण्यासाठी किती पापड बेलावे लागलेत, तुला काय सांगू नंदन.
पापड लाटावे लागले.. लाटण्याने, बेलनने नाही. ;-) असो.
पण पापड लाटण्याचा काही उपयोग झाला का म्हणजे याविषयी लिहिलेले लेख आठवतात पण प्रत्यक्ष कृती कोणी केली का म्हणजे याविषयी लिहिलेले लेख आठवतात पण प्रत्यक्ष कृती कोणी केली का किंवा विकिवर सहभाग घेतला का
प्रकाश घाटपांडे [28 Aug 2007 रोजी 04:20 वा.]
(सॅन होजे महाराष्ट्र मंडळाने मराठी विकीपीडीयाला हातभार लावण्यासाठी तेथील निवृत्त मंडळींना उद्युक्त केले होते. मिलिंदराव, यासंबंधी अधिक माहिती देऊ शकतील.),
त्यासाठी मिलिंदरावांनी त्यांचे वर्ग चालवले होते. आम्हाला बी प्रवृत्त करा की. तांत्रिक दृष्ट्या तेवढे सक्षम करा. आम्ही बी खारीचा वाटा उचलू.
बरं - हे माझे अनुभव
कृपया चर्चा परदेशातील मराठी मंडळांवर आहे तेव्हा स्वदेशातील मराठी मंडळांवर यापुढे विषयांतर नको.
प्रयत्न करून पाहीला पण उपयोग होत नाही असे दिसतयं (ह. घ्या.),त्यामुळे आता मला माझ्या आगामी आत्मचरीत्रातला थोडा भाग येथे आधीच द्यावा लागत आहे
ज्ञानेश्वरीच्या बाबतीत म्हणतात की "एक तरी ओवी अनुभवावी". तसेच मला म्हणावेसे वाटते की "एकदा तरी संस्था (त्यात काम करून) अनुभवावी"
मराठी मंडळावर (न्यू इंग्लंड मराठी मंडळ - बॉस्टन) काम करायचा मला पाच वर्षांचा अनुभव आहे. कुठल्याही संस्थात्मक संघटनेत काम करताना जे काही अनुभव येयला हवेत ते आले, पण कटूता मात्र आली नाही . मला सुरवातीस, मी ज्या कंपनीत काम करायला लागलो तिथल्या एका मराठी व्यवस्थापकाने आग्रह केल्यामुळे मी मंडळात काम करायला लागलो. भांडाभांडी/वादविवाद होऊ शकतात असे एकंदरीत मराठी मंडळांबद्दल बोलले जाते म्हणून म्हणले की येऊन पाहीन, जमले नाही तर क्षमा करा. त्यांनी मान्य केले. त्या वेळी जे अध्यक्ष होते ते अगदी मेटिक्यूलस होते. त्याचा चांगला प्रभाव पडला. सर्व कार्यकारीणी माझ्यापेक्षा मोठ्या वयाची आणि .कॉमच्या आधीच्या काळातील होती त्यामुळे मध्यमवर्गीय मराठी कुटूंबांचे वागणे असायचे. काही पटायचे काही वेळेस समजायचे नाही....
त्याच सुमारास बी एम एम बॉस्टनच्या तयारीची सुरवात चालू झाली. त्यामुळे बी एम एम बॉस्टनच्या बिझिनेस कन्व्हेन्शनच्या कमिटीत सामील झालो. बी एम एम बॉस्टन अतिशय यशस्वी झाले - नुसता कार्यक्रम म्हणून नाही तर "टिम वर्क" म्हणून ही. याचा अर्थ असा नाही की कुठे "भांड्याला भांडे" लागलेच नसेल, ते कुठेही लागते. पण "हा आपल्या गावात कार्यक्रम होतो आहे, तो माझा कार्यक्रम आहे" या प्रकारची एक वृत्ती सर्वांमधे तयार झाली होती आणि ते त्या अधिवेशनाचे खरे यश होते.
त्यानंतरच्या वर्षी खरे म्हणजे मी बाहेर पडणार होतो पण उपाध्यक्ष होण्याचा आग्रह धरला. सर्व नवीन आणि समवयस्कर प्रतिनिधी म्हणून त्या वर्षी प्रथमच आले. वेगळाच उत्साह होता. त्यामुळे आधीपेक्षा वेगवेगळे कार्यक्रमही झाले. गणपतीच्या वेळेस फक्त मुलांसाठी स्पर्धा न होता गृहीणींसाठी मोदक स्पर्धा तसेच अजूनही काही कार्यक्रम झाले. एकंदरीत मजा आली. एक तक्रार नवीन लोकांची असते/असायची की मंडळात लोकं आपापले ग्रूप्स करून बसतात त्यामुळे आम्हाला यावेसे वाटत नाही. त्यात तथ्यही असते. या वरून ओळखी करण्याचा प्रयत्न ही झाला, पण तो पुरेसा होत नाही. वास्तवीक याबाबत माझे मत जरा वेगळे होते. आपण नवीन ठिकाणी येतो, नवीन ठिकाणी काम करायला लागतो, सर्वत्र लगेच ओळखी होतात का पण आपण ते मान्य करतो आणि रूळतो. मी असल्या लष्कराच्या भाकर्‍यांची आवड असल्याने कोणी ओळखीचे नसूनही गेलो आणि हळू हळू ओळखी झाल्या. तीच गोष्ट अजून काही मित्रांची . असो.
नंतरच्या वर्षी तसा अचानकच अध्यक्ष झालो कारण अध्यक्षांना कामानिमित्त बाहेर जावे लागले. मंडळात सातत्य राहण्यासाठी थांबायचे ठरवले पण अध्यक्ष होण्याचा सुरवातीस विचार नव्हता. एका अर्थी नव्याने .कॉम मुळे येणार्‍या नवीन समवयस्क पिढीचा आणि आधी आलेल्या पिढीबरोबर काम केलेला असा एक दुवा झालो. पण आधीच्या पिढीतील तसे कोणीच नवीन कमिटीवर नसल्याने काहीजणांना (जुन्याजाणत्यांना) जरा "कल्चरल शॉक" बसला. (नंतर् कोणीतरी म्हणल्याप्रमाणे कामराज प्लॅन न ठरवता, विना उद्देश झाला...) . कारण जी नव्यांची तक्रार (कोणी ओळखीचे नाही) तीच जुन्यांची.. त्यात मी लहान वाटत असल्याने मग मला सुचना करायला अनेक फोन येयचे, अरे असे कर, करू नकोस, अमुक आवडले नाही, आणि अर्थातच नवीन कमिटी चांगले काम करत आहे असे सांगणारे पण फोन असायचे. त्यावर्षी मंडळात १२ महीन्यात १३ कार्यक्रम झाले. त्यात दोनदा नाटके झाली, एक एकपात्री (भक्ती बर्वे), एक शास्त्रीय संगीताचा कार्यक्रम, संक्रांत, होळी-पाडवा (मराठी चित्रपट), गणेशोत्सव, कार्यक्रमाच्या वेळेस स्पर्धा, (मोदक स्पर्धा, मुलांची श्लोक स्पर्धा, मोठयांसाठीरैंग्रजी शब्दाला मराठी प्रतिशब्द शोधण्याची स्पर्धा - ह्यात खूप मजा आली होती), सत्यनारायण, स्थानीक सहल, दिवाळी, स्थानीक मराठी लोकांचे भारतीय कार्यक्रमात (स्वातंत्र्यदिनाच्या) प्रायोजन करणे, स्थानीक देवळात दाक्षिणात्य जास्त असल्याने गनपतीच्या वेळेस त्यांना वाटे की मराठी माणसांचा हा सामाजीक सण असून ते नसतात, मग त्या वर्षी मंडळाच्या (फक्त कमिटीच्या नाही) सदस्यांनी उत्साहाने स्वैपाकातीला काही भाग (काहीशे माणसांसाठी) केला, तिथे पुजेला जोरात आरत्या म्हणून गणपती बाप्पा म्हणले वगैरे, सत्यनारायणाच्या पुजेस जमणारी दक्षिणा पुजा सांगणार्‍यांची परवानगी घेऊन भारतात काम करणार्‍या संस्थेस दिले. बी एम एम मधे मिळालेल्या पैशांमधून जे व्याज मिळते त्यातून परत मंडळ सदस्यांना परत देयचे असते (स्वस्तात कार्यक्रम वगैरे), तो दिलाच पण मराठी चित्रपटांच्या कॅसेटस एका स्थानीक ग्रंथालयात ठेवल्या. इत्यादी इत्यादी.
पण हे सर्व झाले ते कमिटीत उत्साही आणि मनापासून आलेली लोकं होती आणि यातील प्रत्येक कल्पना सुचवायचे म्हणून. आणि अर्थातच घरात (कधी त्रागा झाला तरी) समजून पेशन्स ठेवणार्री सहचारीणी असल्यामुळे. आधीच्या अध्यक्षांबरोबर, कमिटींबरोबर शिकलो आणि स्वतःच्या काही गोष्टी त्यात घातल्या. एक महत्वाचे म्हणजे सार्वजनीक संस्था आहे त्यामुळे त्याचा ताळेबंद हिशेब वर्षाअखेरीस दिला (शिवाय तोही लाल रंगात नाही). त्यामुळे जे थोडे लोकं माझ्यावर लहान आहे वगैरे म्हणत वागायचे त्यांनी कौतूक करायला फोन तरी केले किंवा गप्प झाले. अर्थात हे परत शक्य झाले कारण तसे खजीनदार होते ज्यांनी पैशाचा चोख हिशोब ठेवला, कार्यक्रम न बघता बाहेर बसताना कुरकुर केली नाही की कोणी काही वेड्या सारखे बोलले (इतके कसे पैसे, यावेळीस तरी खाणे मिळणार का वगैरे..) तरी शांतपणे दुर्लक्ष केले.
हे सर्व होत असताना सतत बघावे लागायचे की कुठे विसंवाद (मिसकम्यूनिकेशन) होत नाही आहे ना, कमिटीत अथवा इतरांशी. कधी कधी काही निर्णय घेताना, कार्यक्रम ठरवताना एखाद्याला आवडणे न आवडणे होयचे पण त्या वेळेस स्वतःकडे वाईटपणा घेण्याची तयारी ठेवावी लागते. पण शक्यतो त्यातून व्यक्तिगत वितुष्ट येऊन न देता. एका गोष्टीचा त्रास होयचा म्हणजे लोकं आर एस व्ही पी करायची नाहीत, त्यामुळे कधी जेवण जास्त तर कधी कमी. कमी असले की काही लोकं कुरकुर करणार (तरी $५ च्यावर खाण्याचे तिकीट ठेवत नसू) त्यातून मग तक्रारी, मागे बोलणे किंवा मंडळाच्या कार्यक्रमाला येऊन वाद घालणे असे १-२% लोकं असतातच. जास्त असले आणि मग उरले म्हणून शेवटी असलेल्या लोकांमधे वाटले की म्हणणार घरी घेऊन जाण्यासाठी ठेवले (तरी बरं कोणालाही ते वातले जायचे आणि असे किती दिवस त्यातून पोट भरणार (तरी बरं कोणालाही ते वातले जायचे आणि असे किती दिवस त्यातून पोट भरणार) पण जरी त्रागा झाला तरी दुर्लक्ष आणि कधी कठोर व्हावे लागायचे, पण ते तेव्हढ्यापुरते मर्यादीत ठेवता येणे महत्वाचे असते. कारण अहंकार ठेवून कुठलेही सार्वजनीक काम करता येत नाही. जरी संपूर्ण अहंकार घालवणे शक्य नसले तरी तसे प्रयत्न करत काम करावे लागते. जी गोष्ट आपण स्वेच्छेने स्वयंसेवी म्हणून करतोय त्यामुळे जर रात्री झोप लागणार नसली अथवा डोक्यात नकारात्मक विचार वाढीस लागणार असले तर माझे म्हणणे आहे की त्यापेक्षा करू नका. पण जर हे थोडाफार त्रास होऊन का होईना करण्याची तयारी असेल तर अवश्य करा कारण त्यात आपली नकळत मानसीक वाढ होत असते, कमितकमी स्वत:च्या व्यावसायीक आयुष्यात मनुष्य स्वभावाला तोंड देताना तर ते जाणवतेच. त्याचे चांगले फायदे हे त्यातल्या कटकटींपेक्षा जास्त ठरू शकतात. शिवाय आपण काहीतरी स्वत:बाहेर जाऊन चांगले करतो ते वेगळेच.
संघटना या त्या त्या वेळच्या व्यक्तींच्या एकत्रीत येण्यामुळे चालतात किंवा गुमान पडून राहतात पण संस्थेच्या जीवनात कधी स्थितीस्थापकत्व येऊ नये असे वाटते. म्हणजे, एखाद्या व्यक्तीने कायम अध्यक्ष राहू नये अथवा त्याच त्याच लोकांनी कमिटीत पण राहू नये. त्यामुळे नवीन कल्पनांना वाव मिळत नाही. तसेच आपण नसले तर संस्था चालणार नाही हा अहंकार स्वतःस आणि त्या संस्थेस मारक असतो. भले चुका होऊ देत, एखादी गोष्ट न आवडूदेत त्यावर बोला, पण नवीन लोकं (ज्यांनी आधी काम केले नाही अशी नवीनची व्याख्या) येऊदेत. त्यामुळे नंतर मंडळातून बाहेर आलो पण मंडळातील नवीन लोकांना मदत करण्यापासून अथवा (विचारले तरच) मार्गदर्शन करण्यापासून नाही. फायदा म्हणाल तर एक नक्की झाला - कुटूंबच्या कुटूंबांमधे आधी काही ओळख नसताना देखील कायम स्वरूपी मैत्री झाली आणि परदेशात राहत असून पुढच्या पिढ्यांना स्थानीक मावश्या-काका मिळाले...
मला माझ्या आगामी आत्मचरीत्रातला थोडा भाग येथे आधीच द्यावा लागत आहे
सर्वप्रथम आपल्या आगामी आत्मचरित्राला माझ्या मनःपूर्वक शुभेच्छा :)) आणि विस्तृत प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मुद्दे पटण्यासारखे आहेत हे वेगळे सांगायला नकोच.
एक तक्रार नवीन लोकांची असते/असायची की मंडळात लोकं आपापले ग्रूप्स करून बसतात त्यामुळे आम्हाला यावेसे वाटत नाही. त्यात तथ्यही असते.
याबाबत मात्र आमच्या ममं मध्ये उलट दिसते आणि याचे कारण हे मंडळ रिलेटिवली लहान असावे. जसे, आम्ही नव्याने सदस्यत्व घेतले तेव्हा ओळखपाळख नसताना अनेकजण जवळ येऊन विचारपूस करणे, किंवा घरी येण्याचे आमंत्रण देणे अशा गोष्टी घडल्या. बहुधा त्यामुळेच मला मंडळाविषयी आपुलकी वाटली परंतु नंदनने गट पाडल्याप्रमाणे हे करणारी मंडळी तिसर्‍या गटातील. ( माहिती तंत्रज्ञानाची लाट येण्यापूर्वी अमेरिकेत वीस-तीस वर्षांपूर्वी येऊन स्थायिक झालेल्या मध्यमवयीन/वृद्ध मंडळींचा. ) पहिला गट हा आपल्याच मित्रमंडळीत-गटात रममाण असतो.
अहंकार ठेवून कुठलेही सार्वजनीक काम करता येत नाही.
मला वाटतं की एखाद्याला अशा समितीवर काम करायचे असेल तर हा 'थँकलेस जॉब' आहे, लोक पाठून वाईट बोलणार, ना ना प्रश्न विचारून भंडावून सोडणार, प्रसंगी अपमानही होणार हे लक्षात घेऊनच काम करायला हवे. जर समितीवरील मंडळी विचारांची पक्की असतील तर बरीच कामे सुरळीत पार पडतात असे वाटते आणि प्रसंगी होणारी प्रशंसा सुखावून जाते.
'थँकलेस जॉब'हा शब्द अगदी योग्य आहे. आणि तसा तो कुठल्याही सार्वजनीक कामात असतो, असे गृहीत धरून (पण पॉझीटीव्ह विचारांनी) जर आपण करू लागलो तर यश मिळेल याची १००% खात्री देणार नाही पण १००% अपयश मिळणार नाही एव्हढे मात्र नक्की म्हणीन. या वरून बिल कॉस्बीचे एक छान वाक्य आठवले, " I don't know the key to success, but the key to failure is trying to please everybody."
तुम्ही अनुभव तर सुरेख दिला आहेच. वाचायला आवडला
अनुभवाचे बोल व प्रबोधनही आवडले. काही प्रमाणात प्रेरणाही मिळाली.
मला ही असे असे कडू गोड अनुभव आले आहेत. काही भारतातले भेद तसेच्या तसे इथे घडतानाही पहिले आहेत. (बोलता बोलता 'आडनाव काय म्हणालात' असं त्याने विचारून, मी ते सांगितल्यावर इतकावेळ आरामात गप्पा मारणारा बहुदा एकारांत माणूस चक्क न बोलता चालायलाच लागला' असं त्याने विचारून, मी ते सांगितल्यावर इतकावेळ आरामात गप्पा मारणारा बहुदा एकारांत माणूस चक्क न बोलता चालायलाच लागला मी चाट नि खुप अस्वस्थ झालो होतो मी चाट नि खुप अस्वस्थ झालो होतो
मग 'आम्ही पुण्याचे' - 'आम्ही मुंबईचे (त्यात परत आम्ही दादर तुम्ही डोंबिवली चे असे ही)' असे भेदही दिसले. (यात काय विशेष असते ते कळले नाही असो.) यात ही दोन गावे सोडून बाकीचे सगळे ग्रामीण असे काहीसे :)
मला अगदी उपरेपणा जाणवला. मग माझा पण उत्साह गेला... काही दिवस फिरकलोच नाही. महा. मं. मध्ये जाऊन तरी काय करायचे उगाच परत तेच नि तेच असे वाटले
 थोडक्यात युटिलिटी व्य्हॅल्यु (सतत तीच असावी असा अजिबातच आग्रह नाही/नव्हता पण इतर भावनिक काही मिळत नसेल, तर ते तरी असं. ) तर काहीच दिसत नव्हती बाकी 'इतर बरेच काही' दिसत होते
(खरं तर तेव्हढा एकच अनुभव होता, अशी धारणा करुन घ्यायला नको होती असे नंतर वाटले
पण आता ते विचारही मागे टाकले.
अर्थात, "अरे हे आहे म्हणून यायचेच नाही असे कसे आपणच हे चित्र बदलायचे आहे... तर ये आता मंडळात." असा एका जवळच्या मित्राने दिलेला आग्रहाचा सल्लाही कारणीभूत आहेच आपणच हे चित्र बदलायचे आहे... तर ये आता मंडळात." असा एका जवळच्या मित्राने दिलेला आग्रहाचा सल्लाही कारणीभूत आहेच या वर्षी सदस्यत्व घेतले आहे. कार्यक्रमांनाही नियमित पणे (धडपडत वेळेवर जाण्याच्या प्रयत्नासह या वर्षी सदस्यत्व घेतले आहे. कार्यक्रमांनाही नियमित पणे (धडपडत वेळेवर जाण्याच्या प्रयत्नासह) जातो आहे. आवडायलाही लागले आहे... मागच्यावेळी भेटलेली मंडळी नशिबाने आताशा दिसतही नाहियेत
या वर्षी तर मंडळाचा मुख्य कार्यभार फक्त तरुण मंडळीच सांभाळत आहेत असे दिसले.
त्यांचे काही कार्यक्रम नोंद घेण्यायोग्य होते.
परिसंवाद /चर्चा - घरात मराठी बोलावे की इंग्रजी
(तरुण जाणत्या झालेल्या मुलांचा सूर चक्क घरात मराठीच असावे असा होता... हा एक मोठा आशादायक भाग वाटला)
मराठी गाण्यांचा सुरेख कार्यक्रम - सादरीकरण, सूत्रसंचालन वगैरे सगळे काही तरुण मंडळी (... अर्थाच कार्यक्रम जोषपूर्ण नि जोरदार सिडनीच्या म. संमेलनातही चांगल्यापैकी गाजला सिडनीच्या म. संमेलनातही चांगल्यापैकी गाजला
मुलांनीच बनवलेला साधासा नेटका जेवणाचा मेनूही डोकेबाज वाटला
एकूणच महा. मंडळ एका कंपूचे नसून 'आपलेही' आहे, असे काहीसे वाटायला लागले आहे... :) कदाचित काही दिवसात काही पेलेल तितकी जबाबदारीही घेईन.
(आवांतर: इथे उपक्रमावर नवीन येणार्‍या सदस्यांनाही असाच उपरे पणाचा अनुभव जाणवत असेल का
इथे उपक्रमावर नवीन येणार्‍या सदस्यांनाही असाच उपरे पणाचा अनुभव जाणवत असेल का
तुम्ही सांगितलेले अनुभव विशेषत: आडनावाच्या बाबतीत कमी अधिक प्रमाणात सर्वांनाच येतात आणि सर्वत्रच येतात. आडनाव सांगितल्यावर जर त्यावरून तुमची नेमकी जात कळत नसेल (जसे, देसाई, देशपांडे, राव, कुलकर्णी) तर प्रश्न अधिकच खोलात शिरून विचारले जातात तेव्हा उबगही येतो.
हा अनुभव उपक्रमावर सध्या तरी फार कमी प्रमाणात येत असावा कारण येथे त्यामानाने कमी सदस्य आहेत आणि फारशी कंपूबाजी दिसत नाही. इतरत्र मात्र असे अनुभव घेतले आहेत.
एकूणच महा. मंडळ एका कंपूचे नसून 'आपलेही' आहे, असे काहीसे वाटायला लागले आहे
असे वाटणे उत्तम आहे कारण कोणा एका कंपूची किंवा काही सदस्यांची मक्तेदारी इतरांना कंटाळवाणी होऊ लागते. ती होऊ नये म्हणून इतरांनी मजा बघत गप्प न बसता नव्या सदस्यांना सांभाळून घेण्याची, मदत करण्याची तयारी दाखवणे गरजेचे आहे.
चर्चा वाचताना मजा येत आहे. आमचे दाणापाणी मातृभूमीतच असल्याने या चर्चाप्रस्तावावर मतप्रदर्शन करणे अवघड जात आहे. मात्र राज जैन व निनाद यांनी सांगितल्याप्रमाणे महाराष्ट्रातील मंडळांमध्ये आडनाव ऐकल्यानंतर अंगावर पाल पडल्याप्रमाणे प्रतिक्रिया व्यक्त केली जाते असा अनेक मित्रांचा अनुभव आहे.
उपक्रमावर नवीन येणार्‍या सदस्यांना उपरेपणाचा अनुभव जाणवत नसावा असे वाटते.
शुद्धलेखनाच्या नियमांचे पालन केलेली आजानुकर्ण यांची माहितीपूर्ण अनुदिनी आता नवीन आकर्षक स्वरुपात. एकदा भेट देऊन शुद्धलेखनाची खात्री करा.
वरील सर्वांचे म्हणणे, अनुभव कॉमन आहे. पटते आहे. थोडक्यात सुचवतो, सगळीकडे हे घडते का माहीत नाही, असेल देखील. पण करून बघण्यासारखे आहे.
बरेचदा एक कार्यकारणी सगळे आयोजन करते, श्रेय कमी नावे जास्त ठेवली जातात अगदी तोंडावर नाही तरी ..
१) ज्या त्या भागातील इतर यशस्वी संस्था आहेत (इतर धर्मीय, राजकीय, सामजीक, सांस्कृतीक्) त्यांची आपल्याला पचतील अशी व्यवस्थापननीती आणली, (मारुन मुटकून / अनीहाऊ) सदस्यांकडून काय कार्यक्रम हवे ते लिहुन घेतले व त्यातील निवडले तर सहभाग जास्त असेल,( हे सहज होणारे काम नाही ) पण समजा दर दिवाळीला पुढील वर्षी काय हवे ते ईमेल ने पाठ्वा शक्यतो "टीक" करता येईल असा फॉर्म किंवा ऑनलाइन सर्व्हे.
२) मंडळाच्या संकेतस्थळावर असे (चर्चा) व्यासपीठ सदस्यांसाठी उपलब्ध करुन् देणे, जेणे करुन लोकांचा सहभाग वाढेल मग आपसुक हे आपले आहे ही भावना, पाठींबा व वाढता सहभाग
३) लहान मुलांसाठी, तरुण मुलांसाठी स्वतंत्र विभाग करुन त्याचे व्यवस्थापन त्यांच्याकडे सोपवणे.
४) मराठी मंडळ हे मराठी (थोड संकुचीत वाटतय, मराठी येत असलेल्या, किंवा सहभागी होऊ इच्छीणार्‍या) माणसाठीचे मंडळ हवे, मराठी सांस्कृतीक् मंडळ नको. तेथील (जेथे रहाता तेथील, त्या काळातील, फक्त महाराष्ट्र|तल्या, आपल्या लहानपणच्या आठवणीतल्या मराठमोळ्या वातावरणतील नाही) मराठी माणसाच्या व तेथील सामाजीक आयुष्याचा त्यात ठसा, चालीरीती (लगेच नकरात्मक दृष्टीकोन नको, परदेशातील सर्व काही वाईट नसते) आल्यातर पुढील पीढीला पण आजी आजोबा, आई बाबांचे मंडळ न वाटता त्यांचे मंडळ पण वाटेल.
५) लहान मुलांना लेखी मराठी शिकवायची सोय असावी.
बाकी आपण मराठी माणसे, जर का कोणाला (कोणीही असो) नावे नाही ठेवू शकलो तर थू आपल्या मराठीपणावर....ह. घ्या.
आपण म्हणत असलेल्यातील एक "सहज" शक्य असलेला ऍप्रोच म्हणजे :मंडळाच्या संकेतस्थळावर असे (चर्चा) व्यासपीठ सदस्यांसाठी उपलब्ध करुन् देणे. ही कल्पना खरेच चांगली ठरू शकेल.
बाकी मंडळात कुणालाही येता येऊ शकतं. जेंव्हा आंतर्देशीय विवाह असलेले लोकं येतात तेंव्हा त्यांचे इतर (भिन्न) वंशीय "बेटर हाफ" पणं येतात. गणपतीला कधी कधी मुंबईतून आलेले गुजराथी पण येतात.
मराठी मंडळ हे मराठी (थोड संकुचीत वाटतय, मराठी येत असलेल्या, किंवा सहभागी होऊ इच्छीणार्‍या) माणसाठीचे मंडळ हवे, मराठी सांस्कृतीक् मंडळ नको.
आपला हा मुद्दा न पटणारा आहे. मंडळ हे मराठी माणसासाठीच तर असते. त्यात सांस्कृतीक कार्यक्रम पण येणारच - म्हणजे संक्रांत, गणपती, दिवाळी इत्यादी. त्या वयतिरिक्त बाकीचे कार्यक्रम पण होतातच की . त्यासाठी कोणी धोतर-लुगडी नेसून येत नाही. आजकाल झब्बे घातले तर ते झी टिव्हीच्या प्रभावाने असे म्हणावे लागेल. बाकी इथले वाईत आहे असे कोणीच म्हणत नसते. ते प्रत्येकजण आपापल्या आवडिनिवडीप्रमाणे "एन्जॉय" करतेच पण त्याचा मराठीशी काहीच संबंध लागत नाही. उ. दा. मराठी मंडळाने तरूण मुलांना आकर्षीत करायला उद्या "डान्स फ्लोअर" वर डान्स करायला दिला, तर् ते काय कुठेही मिळते त्याला मराठी मंडळ कशाला हवे आहे एक प्रयत्न झाला आहे जरी कमी प्रमाणात तरी - तो म्हणजे इथले (अमेरिकेतील) आपले सामाजीक विषय घेऊन त्यावर नाटक करणे.
लहान मुलांना लेखी मराठी शिकवायची सोय असावी.
बॉस्टनमधे त्यासाठी शिशूभारती आहे आणि ते ज्या भाषांसाठी विद्यार्थी आहेत त्या शिकवतात. मराठी मुले बरीच असतात, ही शाळा दर रविवारी न चुकता असते.
मंडळात कुणालाही येता येऊ शकतं
हो. तसे पण (९९.९९% वेळा ) इतर कोणी आले तर आपण नाही म्हणत नाही.
माझे वाक्य "मराठी मंडळ हे मराठी माणसाठीचे मंडळ हवे, मराठी सांस्कृतीक् मंडळ नको." हे मला माझ्या टिप्पणी शिवाय ((थोड संकुचीत वाटतय, मराठी येत असलेल्या, किंवा सहभागी होऊ इच्छीणार्‍या) )संकुचीत वाटले. "मराठी"च्या सेवेला नाही तर मंडळात येणार्‍यांच्या अपेक्षा / गरजा भागवणारे मंडळ असे म्हणायचे आहे.
तसेच "मराठी सांस्कृतीक् मंडळ नको." मधे "फक्त "मराठी सांस्कृतीक् मंडळ नको." असे हवे होते. जर परदेशी वातावरणात वाढलेल्या मराठी मुलांना त्या नेहमीच्या सांस्कृतीक कार्यक्रमात रस राहीला नाही , ते जसे मोठे होतील तसे. तर त्या युवा पिढीला अगदी पुर्णपणे आर्कषीत नाही करू शकलो तरी त्यांना यावस वाटेल, त्यांची रुची राहील असे काहीतरी असावे असे मला म्हणायचे आहे. डान्स फ्लोअर किंवा अजुन काही हे ज्या त्या मंडळाने ठरवायचे. लहान असताना आईवडलांबरोबर येतात मुले, मोठे झाले की काय ह्या बाबत मी विचार करतोय.
एक प्रयत्न झाला आहे जरी कमी प्रमाणात तरी - तो म्हणजे इथले (अमेरिकेतील) आपले सामाजीक विषय घेऊन त्यावर नाटक करणे.
यु गॉट द पॉईंट.
जेथे जेथे मराठी मंडळ तेथे किंवा त्या गावात / भागात लेखी मराठी शिकवायची व्यवस्था झाली तर उत्तम किंवा सोपे म्हणजे परत आंतरजालाचा वापर, ऑनलाईन सोय झाली तर उत्तमच. मराठी शिकलेले पालक, आजी आजोबा असा अभ्यासक्रम स्वता शिकुन मुलांना घरच्या घरी शिकवू शकतील. जेष्ठ व तज्ञ सभासद जर का असा अभ्यासक्रम विकसीत करु शकले तर सहीच.
तुम्ही सुचवलेले सुधारित उपाय आवडले. होतं काय की कोणतेही अतिरिक्त कार्यक्रम करायचे झाले की पैशांची गरज लागते आणि बरेच उपक्रम तेथेच बारगळतात.
तो म्हणजे इथले (अमेरिकेतील) आपले सामाजीक विषय घेऊन त्यावर नाटक करणे
हा उपाय उत्तम. ऑनलाईन चर्चांत भाग घ्यायला लावणे हा ही उत्तम उपाय.
येथे एक गोष्ट आमच्या मंडळाबाबत सांगावी लागते की आमच्या शहरात आयटी तंत्रज्ञांची संख्या कमी आहे. बाकीची लोकसंख्या तिसर्‍या गटातील किंवा संगणकाशी फारशी जवळीक नसलेली 'नेटसॅवी नसलेली' आहे. मंडळाच्या वेबसाईटवर भाग घ्या/ प्रतिक्रिया लिहा/ संस्थ तपासत जा/ सूचना द्या असे कानी कपाळी ओरडून अद्याप फारसा प्रतिसाद दिसत नाही. अर्थात, ओरडण्याची संधी सोडत नाही, तेव्हा माघार घेतलेली नाही. :)
एक प्रयत्न झाला आहे जरी कमी प्रमाणात तरी - तो म्हणजे इथले (अमेरिकेतील) आपले सामाजीक विषय घेऊन त्यावर नाटक करणे.
अगदी योग्य... उगाच संगीत मानपमान वगैरे बसवण्यापेक्षा सुसंगत वाटते...
तसं आता आमच्या कडे हिंदी इंग्रजीचा मारा इतका आहे की महाराष्ट्रात प्रत्येक गावा एक मराठी मंडळ काढायची वेळ आली आहे
एक शीललेख पण हवा "इस क्षेत्रमे सन २००० से पहले मराठी भाषा बोली जाती थी, कहते है की इस भाषा मे वर्तमान पत्र कुछ महाजला स्थल भी कभी हुआ करते थे"
हरियाणवी अतो ऍग्रेसिव हिंदी भाषीकांनी वैतागलेला
सा रम्या पुण्यनगरीमध्ये शनवारवाड्यासमोर हा फलक लावावा काय
अवांतर: शनवारवाडा हा शुद्ध शब्द आहे याची नोंद शुद्धपंडितांनी घ्यावी.
शुद्धलेखनाच्या नियमांचे पालन केलेली आजानुकर्ण यांची माहितीपूर्ण अनुदिनी आता नवीन आकर्षक स्वरुपात. एकदा भेट देऊन शुद्धलेखनाची खात्री करा.
तुमचे मूळ विचार अगदी मार्मिक आहेत.
ही मराठी मंडळांची अनास्था इथल्या बे एरियातल्या महाराष्ट्र मंडळातदेखिल जाणवते. सर्व प्रतिसाद वाचले नाहित पण नंदन यांचा प्रतिसाददेखिल उच्च आहे. मला वाटते मराठीशी आणि पर्यायानी आपल्या संस्कृतीशी कमी कमी होणारं नातं नंदन ह्यांनी दिलेल्या वर्गिकरणात (आणि माझ्या प्रत्यक्ष अनुभवात) दिसून येते. याचमुळे तिसर्‍या गटातील लोक जिथे जास्त (उदा. न्यू जर्सी) तिथे संस्कृतीक कल जास्त तर अफाट प्रयत्न करुनसुद्धा जिथे पहिल्या गटातील मंडळी जास्त (उदा. बे एरिया) तिथे सहल, क्रिडा, ऑर्केस्ट्रा इत्यादींवर जास्त भर. इथे म्हणूनच 'कला' नावाची केवळ मराठी सांस्कृतीक कार्यक्रम करणारी एक वेगळी संस्था आहे - महाराष्ट्र मंडळाशी त्याचे सलोख्याचे संबंध आहेत (असं बाहेरून तरी वाटतं), पण आपल्या आवडी आणि कार्यक्षेत्र वेगळं आहे हे जाणून दोन्ही संस्थांमध्ये दिसणारे लोकही वेगळे असतात. बे एरिया सारख्या मराठी लोकांचा सुळसुळाट असलेल्या ठिकाणी सुद्धा ह्या दोन्ही संस्थांचे कार्यक्रम क्वचितच तुडुंब भरलेले असतात.
 तर मला वाटतं की इंग्रजी आणि पाश्चात्य वळणाच्या आवडी तसेच हिंदी / उर्दू आणि बॉलिवूड मधून आलेल्या आवडींचं प्रभुत्व येती काही वर्ष तरी असणार आहे, हे प्रथम आपण मराठी प्रेमींनी मान्य करायला पाहिजे. आणि आपली अपेक्षा आपण त्याप्रमाणेच मोजकी ठेवली पाहिजे. जसे आपल्याला मराठी कार्यक्रम,नाटकं, शास्त्रीय संगीत, भावगीतं आवडतात तशीच ती सर्वांना आवडतील अशी अपेक्षा ठेऊ नये. कारण तूर्तासतरी अशी लोकं कमीच असणार आहेत. अगदी महाराष्ट्रात आणि पुण्यात देखील अशी मंडळं काढायचा प्रस्ताव त्यामुळे अगदी स्तुत्य आहे. पण विषयावरून न भरकटता - अशा कमी गर्दीची अपेक्षा करून जर कार्यक्रम योजले, तर मग प्रत्येक कार्यक्रमाचा प्रवेशशुल्क वाढवला पाहिजे असे दिसते - अर्थातच हा आपल्या जगावेगळ्या आवडींसाठी द्यायचा "जिझिया" कर आहे.
पण मला आशा वाटते की ही परिस्थिती काही वर्षांनी सुधारेल. स्वतःच्या अनुभवावरुन सांगतो, कि ज्या पाश्चात्य संस्कृतीत अगदी लहानाचा मोठा झालो (भारतातच) त्याच्याबद्दल मला अजूनही आपलेपणा आणि सहजता वाटत नाही. निखळ आनंद मिळतो तो बरेचदा नवीन मराठी कार्यक्रमातूनच. पण ह्या गोष्टींचं महत्व कळायला काही वर्ष दुसर्‍यांची उसनी वस्त्र स्वतःचे अलंकार म्हणून मिरवायला लागतात आणि त्यानंतरच ती कितीही आपलीशी केली तरी आपली होत नाहित हे जाणवतं.
ह्या गोष्टींचं महत्व कळायला काही वर्ष दुसर्‍यांची उसनी वस्त्र स्वतःचे अलंकार म्हणून मिरवायला लागतात आणि त्यानंतरच ती कितीही आपलीशी केली तरी आपली होत नाहित हे जाणवतं.
हे म्हणणं खरंच आहे, मला पटतही... पण काय कोणास ठाऊक इतकी अनास्था मनाला त्रास देऊन जाते.(विशेषतः पहिल्या गटाचे ह्यॅ मराठी कार्यक्रम काय अशा तर्‍हेचे उद्गार ऐकले की विशाद वाटतो. एक मजेशीर गोष्ट पाहिली आहे की आमच्या मंडळात त्यामानाने अमेरिकेत जन्मलेली मुले कार्यक्रमात रुची दाखवतात. आम्ही गाणी शोधतो, कार्यक्रम बसवतो इ. सांगतात तेव्हा बरंही वाटतं.)
या सर्व मंडळांबद्दल बोलताना आणि त्यातही पुढच्या पिढीच्या संदर्भात बोलताना एक गोष्ट जाणून करणे गरजेचे आहे ते म्हणजे घरात मराठी संवाद "सहज" करणे. सहज अशासाठी म्हणले कारण त्यात मुलांना मजा वाटली पाहीजे, त्या भाषेबद्दल प्रेम वाटले पाहीजे त्यात जाच नसावा. मी येथे आधीच्या पिढीतील असे बरेच जागृक पालक पाहीलेत ज्यांची मुले त्या अर्थाने "नॉर्मल" राहीली आहेत. त्यांना कार्यक्रमाला आई-बाबांबरोबर येताना लाज वाटत नाही, आई-बाबा ज्यांच्याशी बोलतात त्यांच्याशी बोलायला (उगाच तटस्थपणे न उभे राहता) काचकूच होत नाही.
शेवटी मंडळे हे काही क्लब नसतात तर त्यातून जसा मोठ्या पिढीला विरंगूळा मिळतो तसाच पुढच्या पिढ्यांना लहान असताना लहान सहान कार्यक्रम/सप्र्धांमधून प्रोत्साहन मिळणे, स्वतःच्या माणसांबद्दल/भाषेबद्दल/संस्कृतीबद्दल न्यूनगंड न वाटणे असे अनेक पैलू त्यात असतात. याचा अर्थातच अर्थ असा नाही की फुकाचा अभिमान तयार करावा, अथवा इंग्रजी बोलू नये, इथल्या पद्धतीने मजा करू नये वगैरे. पण योग्य वापर केल्यास आपण दोन्ही पद्धतीने (परदेशी आणि भारतीय) चांगल्या गोष्टी "एन्जॉय" करू शकतो आणि त्यामुळे मुलांना पण वर म्हणल्याप्रमाणे न्यूनगंड येत नाही...
लंडनमधील मराठी झेंड्यांची पंच्याहत्तरी
लंडनमधील मराठी झेंड्यांची पंच्याहत्तरी
सायबाच्या देशात गेली ७५ वर्षे मराठीचा जरीपटका अखंडपणे फडकवत ठेवणारे लंडनचे महाराष्ट्र मंडळ २५ ऑगस्टपासून आपला अमृतमहोत्सव साजरा करतेय. त्यानिमित्त या मंडळाबद्दल आणि या सोहळ्याबद्दल माहिती देणारा हा खास लेख थेट लंडनहून...
लंडनमधील मराठी कुटुंबात आज लगीनसराईची धामधूम आहे. कारण त्याच्या घरात आज तेवढाच महत्त्वाचा सोहळा होणार आहे. लंडनच्या मराठी माणसाच्या मनातील जागा असलेले महाराष्ट्र मंडळ ७५ वर्षे पूर्ण करत आहे. उद्या जेव्हा मराठीचा इतिहास लिहिला जाईल, तेव्हा भारताबाहेर मराठीचा प्रसार करणाऱ्या आद्य संस्थांमध्ये लंडनच्या महाराष्ट्र मंडळाचा निश्चितच समावेश असेल.
१९३२ साली झालेल्या गोलमेज परिषदेच्या वेळी साहित्यसम्राट न. चि. केळकर लंडनला आले असताना महाराष्ट्र मंडळाची स्थापना झाली. त्यावेळी डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर, बॅरिस्टर जयकर, कोल्हापूरचे दिवाण सूर्वे आणि केसरी वृत्तपत्राचे ताम्ण्हणकर आदी मान्यवर उपस्थित होते.
या मंडळाचे कार्य तेव्हापासून बहरले ते आज ७५ वर्षे उलटली तरी तेवढेच ताजेतवाने आहे. दूरदेशी आलेल्या पाखरांना कडाक्याच्या थंडीतही घराच्या मायेची उब देण्याचे फार मोठे योगदान या संस्थेकडे जाते.
माणसाच्या आयुष्यात येतात तशीच स्थित्यंतरे संस्थेच्या आयुष्यातही येतात. लंडनच्या महाराष्ट्र मंडळानेही अशीच स्थित्यंतरे अनुभवली आहेत. विशेषत: दुसऱ्या महायुद्धानंतर संस्थेने अनेक बऱ्यावाईट प्रसंगाना तोंड दिले. पण १९५२ मध्ये बाळासाहेब खेर यांची लंडनमध्ये भारतीय राजदूत म्हणून निवड झाली आणि मंडळाला नवी पालवी फुटली. ते बहरलेले झाड आजही लंडनमधील मराठी माणसांचे हक्काची सावली बनून राहिली आहे.
भारतावर ब्रिटिशांना १५० वर्षाहून अधिक काळ राज्य केले. त्यामुळे सायबाच्या बोलण्याचालण्याचे अनुकरण आपण केलेच, त्याच्या देशाबद्दलही अनेक भारतीयांना आकर्षण होते. तसेच सत्तर-ऐशी वर्षापूवीर्चा काळ पाहता त्यावेळी व्हीसाचे बंधनही त्रासदायक नव्हते. त्यामुळे अनेक कर्तबगार आणि जिद्दी मराठी माणसे डॉक्टर्स, इंजिनिअर्स म्हणून किंवा उच्च शिक्षण घेण्यासाठी लंडनमध्ये आपले नशीब काढण्यासाठी आले.
त्यातील काही कोकणातले होते तर काही पश्चिम महाराष्ट्रतले... एवढेच नव्हे तर त्यातील अनेकांच्या मराठीचा लहेजाही वेगवेगळा होता. पण सातासमुदापारच्या त्या भूमीत हे अंतर त्यांना एकत्र येण्यापासून रोखू शकले नाही कारण तेथे ते होते फक्त भारतीय मराठी. असे भेदाभेद त्यांनी तेथे पाळले नाहीत म्हणून ते यशस्वीपणे गेली ७५ वर्षे अखंडपणे एकत्र नांदू शकले.
या साऱ्या लंडनमधल्या आद्य मराठींमध्ये पांडुरंग बनारसे यांचे नाव अग्रक्रमाने घ्यावे लागेल. बनारसे हे लंडनमधले पहिले मराठी कारखानदार म्हणून ओळखले जातात. तसेच लंडनच्या आजीबाई म्हणून मराठी भाषकांना ख्यात आसलेल्या बनारसेआजी या युरोपातील पहिल्यावहिल्या हिंदू मंदिराच्या संस्थापक ठरल्या. अशा अनेक जणांनी या दूरदेशात आपापले कामधंदे सांभाळून मराठी भाषा, मराठी संस्कृती जपण्यासाठी मनापासून प्रयत्न केला.
१९८९ मध्ये लंडनमधल्या महाराष्ट्र मंडळाला स्वत:चे घर मिळाले. खुद्द लंडनच्या वायव्येला असलेल्या एका जुन्या चर्चची वास्तू मंडळासाठी घेण्यात आली. त्यापाठी सहस्त्रबुद्धे, प्रभू, चौगुले, दिघे ही कुटुंबे तसेच राम मराठे आदींचे फार मोठे योगदान आहे. या स्वत:च्या भव्य आणि प्रशस्त वास्तूत मग संस्थेच्या कार्याला खऱ्या अर्थाने स्थैर्य लाभले.
मंडळात जवळपास दहा ते बारा कार्यक्रम दरवषीर् नियमितपणे होतात. त्यात गणेशोत्सव, दिवाळी, संक्रांतीचे हळदीकुंकू, आंनदमेळा, संगीताच्या बैठकी, स्थानिक कलाकारांची नाटके, लहान मुलांसाठी सुटीतील शिबीर, ज्ञानेश्वरी वाचन, आरोग्य शिबीर, प्रदर्शन आदींचा समावेश असतो. यातील प्रत्येक उपक्रमातील अबालवृद्धांचा सहभाग आयोजकांच्या उत्साहाला प्रोत्साहन देत राहतो. त्यामुळे नव्या कार्यक्रमासाठी ऊर्जा मिळते आणि उत्साहाचा उत्सव असाच वाढत राहतो.
अशा तऱ्हेने नव्या पिढीला आपल्या संस्कृतीची ओळख करून देण्याचे कार्य लंडनचे महाराष्ट्र मंडळ मोठ्या जिद्दीने करत आहे. तसेच इथल्या यशवंतांच्या कौतुकातही मंडळाने कधीच हात आखडता घेतला नाही. उदाहरणच द्यायचे तर, जेव्हा दिवंगत शंकराराव जोशी, शरद डोंगरे, शंकर नायरी, सतीश देसाई आदींना आपल्या कतृत्त्वाबद्दल इंग्लंडच्या राणीचा बहुमान मिळाला, तेव्हा महाराष्ट्र मंडळानेही त्या बहुमानाबद्दल त्यांचा मोठ्या कौतुकाने गौरव केला.
मंडळाचे आज हजाराहून अधिक सभासद आहेत. गणेशोत्सवासारख्या कार्यक्रमात तर सात आठशे माणसे एकत्र जमतात, गणरायाच्या पूजाअर्चनेत रममाण होतात. दरवषीर्च्या गदीर्मधील या चेहऱ्यांमध्ये आता अनेक अनोळखी चेहरे वाढले आहेत. यापाठी नवा आयटी कन्सल्टंटचा ओघ दिसतो. पण हेच तर या गदीर्चे सौंदर्य आहे. नव्या जुन्याचा संगम घडतोय, म्हणूनच ही संस्था खंबीरपणे उभी राहिलेली दिसते.
इकडल्या सुपरमाकेर्टमध्ये गेलो, तर मध्येच काही तरुण जोडप्यांची मराठीतून चाललेली कुजबूज कानावर पडते. तर कधीकधी एखादा मराठी तरुणांचा कंपूच स्टेशनवर टवाळकी करताना आढळतो. तेव्हा खरोखर मनाला सुखद धक्का बसतो. हे मराठीपण कुठेही असलो तरी असेच पिंपळपानासारखे जपलेले राहावे असे वाटत राहते. हे विचारच मनाला पुढील काम करण्यासाठी नवी उभारी देतात.
याच उभारीने काम करणारे लंडनचे महाराष्ट्र मंडळ पंच्याहत्तर वर्षांचे झाले. या अमृतमहोत्सवासाठी २५, २६ ऑगस्ट आणि १, २ सप्टेंबरला इंलिंग येथील प्रशस्त व्हिक्टोरिआ हॉलमध्ये भव्य सोहळा आयोजित करण्यात आला आहे. जगभरातील हजारो मराठी या सोहळ्यासाठी लंडनमध्ये जमले आहेत. या सोहळ्यात विविध कार्यक्रमांची रेलचेल तर असेलच पण सोबत असेल अनेक मराठी दिग्गजांची आणि जंगी मेजवानीची. मग या सोहळ्याची शोभा वाढवायला येताय ना
दोनेक वर्षांपूर्वी लंडनला जाण्याआधी सहज म्हणून तिथल्या महाराष्ट्र मंडळाशी संपर्क साधला होता. त्यावेळेस त्यांच्याकडुन ( ४ दिवसांनी ) आलेल्या अतिशय रुक्ष उत्तरावरुन परत कधी ह्या फंदात न पडण्याचा निर्णय घेतला.
मला काही त्या मंडळाबाबत माहीती नाही किंवा अनुभव नाही. पण आमच्या मंडळाच्या नावात न्यू इंग्लंड हा शब्द असल्याने, मी अध्यक्ष असताना अधूनमधून इ-मेल्स येयच्या की मी लंडनला येतोय/येतेय काही माहीती मिळेल का वगैरे. मग त्यांना कळवायचो की लंडन हे इंग्लंड मधे आहे तर न्यू इंग्लंड हे अमेरिएकेत...


सद्भावनेतून कृती (विधी आणि न्यायव्यवहार) - विकिपीडिया

सद्भावनेतून कृती (विधी आणि न्यायव्यवहार)
सद्भावनेतून कृती (विधी आणि न्यायव्यवहार) हा मराठी विकिपीडिया वरील न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक केवळ विश्वकोशीय लेख आहे,यात फारच सर्वसाधारण स्वरुपाची माहिती असून, ती माहिती, अधिकृत, सक्षम, परवानाधारक व्यावसायिक सल्लागाराच्या सल्ल्याची जागा घेऊ शकत नाही. जर तुम्हाला, कायदा, किंवा जोखीम व्यवस्थापन किंवा अशाच एखाद्या विशिष्ट क्षेत्रातील सल्ल्याची गरज असेल तर, असा सल्ला आपण कृपया योग्य अशा परवानाधारक किंवा त्या क्षेत्रातील ज्ञानवंत असेल अशा व्यक्तीकडूनच मिळवावा. विकिपीडिया हे संस्थळ, कोणताही व्यावसायिक सल्ला देत नाही.येथे व अशा प्रकारच्या लेखात, सर्वसाधारण उत्तरदायकत्वास नकार आणि न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक उत्तरदायकत्वास नकार या बाबी लागू होत आहेत.
नेहमीचे प्रश्न आणि उत्तरदायकत्वास नकार
मुख्य पान: विकिपीडिया:सर्वसाधारण उत्तरदायकत्वास नकार
विकिपीडिया कायदेविषयक मते अथवा सल्ला देत नाही.
विकिपीडियावर कायदे विषयक लेख, अथवा विकिपीडियावर लेखन करताना घ्यावयाच्या सुयोग्य काळजीचा भाग म्हणून सद्भावनेतून सर्वसाधारण सजगतेच्या दृष्टीने माहिती देण्याचा प्रयत्न केलेला असू शकतो. विकिपीडियावरील माहितीच्या अचूकतेबद्दल कोणतीही खात्री/हमी उपलब्ध नाही, हे कृपया लक्षात घ्यावे. तशी कोणतीही जबाबदारी विकिपीडिया,विकिमिडिया अथवा तीचे दुसरे सद्स्य मुळीच घेत नाहीत.
आपणास कायदे विषयक अधिकृत सल्लागार अथवा वकीलांशी संपर्क करावयाचे इतर माध्यमाची कल्पना नसल्यास, आपल्या न्यायक्षेत्रातील संबंधीत न्यायालयांच्या अधिकृत व्यक्ती अथवा बार ॲसोसिएशन सारख्या अधिकृत संस्थांच्या अधिकृत प्रतिनिधींकडून अधिक माहिती करून घेणे श्रेयस्कर असू शकते.
विकिमिडीया फाऊंडेशन त्यांच्या सर्वर्स वरील संस्थळे ज्यात की विकिपीडियाचाही समावेश होतो आणि येथे लेखन करणारे कोणतेही संपादक/लेखक सदस्य, येथील कोणत्याही माहितीच्या माध्यमातून, कोणत्याही प्रकारे कायदा विषयक सल्ला देत नाहीत अथवा उपलब्ध करत नाहीत, अथवा कायदा क्षेत्रात प्रॅक्टीसच्या नात्याने येथे कोणतीही, कृती जसेकी लेखन संपादन इत्यादी करत नाहीत.
अधिकृत संकेतस्थळ:विकिपीडिया:सर्वसाधारण उत्तरदायकत्वास नकार येथे नमुद केल्या प्रमाणे येथे लिहिलेल्या कोणत्याही गोष्टीची/माहितीची परिपूर्णता, तिचा अचूकपणा किंवा तिची विश्वासार्हता यांची संबधित विषयांतील तज्‍ज्ञ व्यक्तीकडून पडताळणी झाली असल्याची/माहितीचे समसमी़क्षण झाले असल्याची कोणतीही खात्री/हमी उपलब्ध नाही, हे कृपया लक्षात घ्यावे. तशी कोणतीही जबाबदारी विकिपीडिया,विकिमिडिया अथवा तीचे दुसरे सद्स्य मुळीच घेत नाहीत.
याचा अर्थ असा नव्हे की, विकिपीडियात महत्त्वाची व अचूक माहिती असणारच नाही. उलट, येथे असलेली बरीच माहिती आपल्याला महत्त्वाची व अचूक अशीच आढळेल.
तरीपण, विकिपीडिया येथे आढळण्यार्‍या माहितीच्या वैधतेची हमी (खात्री, guarantee) देता येत नाही.
वाचकांनी हेही लक्षात घ्यावे कि काही वेळा काही अधिकृत संकेतस्थळे अनधिकृतपणे कोणत्याही क्षणी कोणत्याही कालावधीकरिता हॅक अथवा उत्पातित झालेली असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. त्यामुळे तेथील माहितीची पडताळणी तुमच्या स्वतःच्या जबाबदारीवर तुम्ही स्वतः दक्षतेने करणे नेहमीच गरजेचे असते.
बर्‍याचदा मराठी विकिपीडिया आणि विश्वकोश संकल्पनेची कल्पना नसलेले लोक गूगल सारख्या शोध संकेतस्थळावरून मराठी विकिपीडियातील ते शोधत असलेल्या संस्थेबद्दलच्या लेखावर पोहोचतात तो लेख म्हणजे अधिकृत सल्ला देणारे संकेतस्थळ नाही हे न समजल्यामुळे त्याच पानावर/चर्चा पानावर अथवा विकिपीडिया मदतकेंद्रावर आपल्या शंका आणि समस्या अनवधानाने मांडताना आढळून येतात. (त्यानंतर बहूतेक वेळा मराठी विकिपीडिया संपादक तो मजकुर उत्पात म्हणून वगळून टाकतात आणि मराठी विकिपीडिया बद्दल विनाकारण गैरसमज निर्माण होऊ शकतात.)
हे टाळण्याच्या दृष्टीने न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक लेखात लावण्या करिता {{कोशीयलेख/न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक लेख}} ({{साचा:न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक लेख}}) लघुपथ {{न्याविका}} हा साचा बनवला आहे तो सर्व न्यायव्यवहार, विधी अथवा कायदा विषयक लेखात आवर्जून लावण्यात वाचक आणि सदस्यांनी सहकार्य करावे.
कायदा आणि न्यायव्यवहाराच्या परिभाषेनुसार, सद्भावनेतून कृती (इंग्रजी bona fide action in good faith) म्हणजे नुकसान अथवा फसवणूक करण्याचा उद्देश नसलेली, सद्भावनेने केलेली रास्त, प्रामाणिक कृती होय.
विवीध कायद्यांपैकी काही कायद्यात, काही विवक्षीत कृती सद्भावनेने केल्या गेल्यास चुकीच्या गृहीत धरल्या जात नाहीत अथवा कृती सद्भावनेने केली गेल्याच्या बचावास न्यायालये प्रत्येक मामल्याचा विशीष्ट परिस्थिती लक्षात घेऊन स्विकारू शकतात. [ संदर्भ हवा ] अंकीत मजमुदार आणि नंदन कामथ यांच्या लेखातील मतानुसार कायदा माहित नसणे हा बचाव होऊ शकत नाही मात्र एखादी विशीष्ट वस्तुस्थिती माहित नसणे हा ग्राह्य युक्तीवाद होऊ शकतो. [१]
भारतीय दंड संहितेचे कलम ५२ सद्भावनेचा युक्तीवाद ग्राह्य होण्यासाठी सुयोग्य (रास्त, वाजवी, सयुक्तीक) दक्षता आणि काळजी घेतली जाण्याची अपेक्षा करते. [२] एखादी गोष्ट/कृती चुकीने घडली हे पुराव्यानिशी सिद्ध करण्याची जबाबदारी बचावपक्षाची असते.
१ सुयोग्य दक्षता आणि काळजीचे घटक
२.१ भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ कलम ७६
३ विवीध कायद्यांतर्गत संबंधीत कलमे
३.१ न्यायालयीन निकालांचे दाखला अभ्यास
सुयोग्य दक्षता आणि काळजीचे घटक[संपादन]
सुयोग्य म्हणजे रास्त, वाजवी. सयुक्तीक. सुयोग्य दक्षता आणि काळजी मध्ये अस्वाभाविक विश्वासांचा सहज स्विकार नसावा, लक्षपुर्वकता[३] असावी, निष्काळजीपणा नसावा, सत्या पर्यंत पोहोचण्याचा प्रामाणिक प्रयत्न अभिप्रेत असतो. भारतीय दंड संहितेनुसार निष्काळजीपणा असलेली चूक, प्रामाणिक असलीतरीही क्षम्य समजली जात नाही. तर जनरल क्लॉजेस ॲक्ट (महाराष्ट्र जनरल क्लॉजेस ॲक्टचे कलम ३ व्याख्या २० मध्ये) कृती सद्भावनेची ठरण्यासाठी निष्काळजीपणा असो अथवा नसो प्रामाणिकता महत्वाची आहे.[४]
Codification, Macaulay and the Indian Penal Code: या ग्रंथातील (पृष्ठ क्रमांक ११५) मध्ये नमुद मतानुसार जनरल क्लॉजेस ॲक्टमेध्ये दिलेली गूड फेथची व्याख्या भारतीय दंड संहिता सोडता इतर सर्व कायद्यांना लागू होते. भारतीय न्यायालयांच्या निकालांच्या सर्वसाधारण् अभ्यासानुसार विश्वास रास्त आणि वाजवी असण्या पेक्षा तो किती प्रामाणिक आहे ह्यास अधीक महत्व दिले जाते[५] [ दुजोरा हवा].
रमण मित्तलयांच्या मतानुसार, आमेरिकी अथवा जर्मन काँट्रॅक्ट कायद्यांप्रमाणे भारतीय आणि इंग्लिश (ब्रिटीश) काँट्रॅक्ट ॲक्टच्या बाबतीत गूड फेथ तत्वाची सरळ उपलब्धता नाही, फ्री कंसेंट चे तत्व अप्रत्यक्षपणे अंशत: गूड फेथची काळजी घेते, पण भारतीय परिस्थितीत काही स्थितीत गूड फेथचा अभाव असलातरी काँट्रॅक्ट वैध राहू शकतो. [६]
Oxforddictionaries.com/ अनुसार "Good faith" म्हणजे Honesty or sincerity of intention अर्थ उद्द्देशाची प्रामाणिकता असा दिला आहे.[७]. अर्थात प्रत्येक कायद्याच्या परिभाषेत शब्दांना अधिक अथवा वेगवेगळी परिमाणे अथवा व्याख्या किंवा अर्थ असू शकतात.
भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ कलम ७६[संपादन]
(या कायद्याच्या या विशीष्ट कलमाचे विश्लेषण करणारी भारतीय न्यायालयातील केसस्टडी उपलब्ध असल्यास/ भविष्यात उपलब्ध झाल्यास संदर्भासाठी हवी आहे.)
शक्य अनुवाद : - भारतीय प्रताधिकात कायदा १९५७ चे अनुपालन करताना, सद्भावनेतून केलेली अथवा सद्भावनेच्या उद्देशाने करावयाच्या कोणत्याही कृती च्या संबंधाने कोणत्याही व्यक्ती विरुद्ध खटला किंवा कायदे विषयक कार्यवाही होणार नाही.
इतर बऱ्याच कायद्यांमध्ये त्या विशिष्ट कायद्या अंतर्गत good faith म्हणजे काय हे सांगितलेले असते तशी विशीष्ट व्याख्या भारतीय प्रताधिकात कायदा १९५७ मध्ये आढळत नाही. 'to be done in pursuance of this Act' मध्ये प्रथमत: कायद्याचे पालन होणे अभिप्रेत आहे. दिल्ली उच्चन्यायालयाने २०१० मध्ये सुपर कॅसेट वि. हमार टेलीव्हीजन या निकाला मध्ये "fair minded" आणि "honest person" असण्याची अपेक्षा केली आहे [८] याच निकालाच्या परिच्छेद ९ मध्ये Blackwood And Sons Ltd. And Ors. vs A.N. Parasuraman And Ors.[९] या १९५८च्या केसचा हवाला देत प्रताधिकार भंग हा दुसऱ्याच्या मालमत्तेवर घाला असल्यामुळे intention of the infringer is irrelevant असेही म्हटले असल्याची न्या. शकधर यांनी नोंद घेतली आहे[१०]. शिवाय फेअर डिल तत्वांचा सबब (पळवाट) म्हणून उपयोग होऊ नये असे एका निकालात म्हटले गेले आहे.
भारतीय विधीतत्वमिमांसा कायद्याची माहिती नसल्यामुळे होणाऱ्या चूकांना सहसा क्षम्य धरत नाहीत, परंतु (इतर) वस्तुस्थितीची कल्पना नसताना प्रामाणिकपणे आणि सद्भावनेतून चूक झाली तर ती त्यास सुरक्षा मिळण्याचा संभव असू शकतो. परक्या व्यक्तीच्या मालमत्तेच्या अनधिकृत पझेशनच्या संबंधाने लेखक Ugo Mattei यांच्या मतानुसार, फारतर मालमत्ता दुसऱ्या व्यक्तीची आहे हे माहित नाही तो पर्यंतच गूड फेथ हा बचाव होऊ शकतो, ज्या क्षणी मालमत्ता हि दुसऱ्या व्यक्तीची आहे याची माहिती होते त्या क्षणी गूड फेथ खालील उपलब्ध संरक्षण संपते. [११]
Super Cassettes Industries ... vs Mr Chintamani Rao & Ors. on 11 November, 2011 हि दिल्ली हायकोर्टाने २०११ मध्ये निकाल दिलेली केस मध्ये उधृत झालेल्या काही विश्लेषणात काही अप्रत्यक्ष संदर्भ म्हणता येतील असे उल्लेख दिसतात, जसे की:
विवीध कायद्यांतर्गत संबंधीत कलमे[संपादन]
कलम ५२ भारतीय दंड संहिता
कलम ७९ भारतीय दंड संहिता
कलम ४९९ भारतीय दंड संहिता मध्ये नमुद विवीध अपवाद
न्यायालयीन निकालांचे दाखला अभ्यास[संपादन]
केस शक्यतो ऑनलाईन दुव्यासहीत
माननीय उच्च अथवा सर्वोच्च न्यायालय
(आणि उपलब्ध असल्यास दाखला मजकुर
(दाखला अभ्यास विश्लेषण असल्यास केवळ उचित संदर्भासहीत)
१ राज कपूर वि. लक्ष्मण किशनलाल गवई १(इंडियनकानून.ऑर्ग वर) सर्वोच्च न्यायालय १४ डिसेंबर, १९७९ कलम ७९ भारतीय दंड संहिता WHY DOESN'T IGNORANTIA JURIS EXCUSE
उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण
उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण
उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण
उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण
उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण उदाहरण
↑ https://www.nls.ac.in/students/SBR/issues/vol10/1002.pdf दिनांक ५ एप्रील २०१५ सायं १८-२५ वाजता संस्थळाची गूगल कॅश आवृत्ती जशी अभ्यासली
↑ http://indiankanoon.org/doc/1180351/ दिनांक ५ एप्रील २०१५ सायं १८-२५ वाजता संस्थळाची आवृत्ती जशी अभ्यासली
↑ http://bombayhighcourt.nic.in/libweb/acts/1904.01.pdf संस्थळ दुवा दिनांक ६ एप्रील २०१५ सकाळी १० वाजून ३० मिनीटांना जसा अभ्यासला
 या परीच्छेदाची पुढेचालून Super Cassettes Industries ... vs Mr Chintamani Rao & Ors] ह्या दिल्ली उच्चन्यायालयाने २०११ मध्ये निकाल दिलेल्या Super Cassettes Industries ... vs Mr Chintamani Rao & Ors हि केसच्या परिच्छेद ८१ मध्ये दखल घेतली आहे. : केसेस वाचताना कायद्यात अमेंडमेंट केव्हा आणि काय झाल्या आणि अद्ययावत न्यायालयीन निकाल केव्हा आणि कोणते यांबांबीकडे लक्ष देताय ना  : आपल्या मतांची शंकांची विकिपीडिया चर्चा:(छाया)चित्र, माध्यम संचिकांचे प्रताधिकार, उचित वापर अपवाद, परीघ आणि जोखीम येथे चर्चा करा. *Indian Copyright Law हा लेख इंग्रजी विकिस्रोत प्रकल्पात अभ्यासताना (तो अचानक अयोग्य पद्धतीने बदलला गेलेला नाही हे लेख इतिहास तपासून खात्री करा;) मूळ कायदा दस्तएवजांसोबत अचूकते साठी पडताळून घ्या. बेअर ॲक्ट वाचून झाल्या नंतर संबंधीत कलमांचा उल्लेख झालेले न्यायालयीन निकालही वाचून घेणे सयुक्तीक असू शकते हे लक्षात घ्या.
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल १८ जून २०१८ रोजी २२:२५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Loksatta Vyakti Vedh Vinit Joshi | विनीत जोशी | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
दहावी व बारावीच्या दोन प्रश्नपत्रिका फुटल्या.
काही दिवसांपूर्वीच केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळाच्या (सीबीएससी) दहावी व बारावीच्या दोन प्रश्नपत्रिका फुटल्या. हे प्रकरण मंडळ तसेच मनुष्यबळ विकासमंत्री प्रकाश जावडेकर यांनी बालिशपणे हाताळल्याने पंतप्रधान मोदीही कमालीचे अस्वस्थ झाले होते. देशभरात या पेपरफुटीवरून विद्यार्थी व पालकांमध्ये गोंधळ निर्माण झाला असतानाच केंद्र सरकारने राष्ट्रीय परीक्षा यंत्रणेचे – नॅशनल टेस्टिंग एजन्सी (एनटीए) – प्रमुख म्हणून ज्येष्ठ सनदी अधिकारी विनीत जोशी यांची नियुक्ती केली. या विनीत जोशी यांची ओळख ‘सीबीएसईचे माजी (२०१०-१४) प्रमुख’ अशीच आहे.
केंद्रीय अर्थमंत्री अरुण जेटली यांनी गतवर्षी अर्थसंकल्प सादर करताना उच्च शिक्षणातील विविध अभ्यासक्रमांच्या प्रवेशासाठी एकच यंत्रणा स्थापन करण्याची घोषणा केली होती. आतापर्यंत सीबीएसई, एआयसीटीईसारख्या विविध संस्थांमार्फत प्रवेश परीक्षा घेतली जात असे. हे काम एकाच संस्थेमार्फत व्हावे यासाठी आता एनटीएची स्थापना झाली असून पुढील वर्षी प्रथमच जेईईची प्रवेश परीक्षा एनटीएमार्फत घेतली जाणार आहे.
१९९२ च्या तुकडीतील मणिपूर केडरचे आयएएस अधिकारी असलेले विनीत जोशी हे मूळचे अलाहाबादचे. त्यांचे शालेय शिक्षण स्थानिक अ‍ॅनी बेझंट शाळेत झाले. आयआयटी कानपूर येथून पदवी घेतल्यानंतर त्यांनी लखनऊ आयआयएममधून एमबीए केले. प्रशासकीय सेवेत आल्यानंतर युवक कल्याण व क्रीडा, खाद्यान्न प्रक्रिया मंत्रालय अशा अनेक विभागांत त्यांनी जबाबदारीची पदे भूषवली. २०१० मध्ये सीबीएससीचे अध्यक्ष म्हणून त्यांची नियुक्ती झाली. येथील कारकीर्दीत त्यांनी विद्यार्थ्यांसाठी अनेक चांगल्या योजना राबवल्याने त्यांच्या कामाचे कौतुक झाले. मंडळातर्फे घेतल्या जाणाऱ्या परीक्षांमधील ग्रेडिंगच्या पद्धतीत सुधारणा त्यांच्या काळात झाल्या. विविध भागांत जाऊन विद्यार्थी आणि त्यांच्या पालकांशी संवाद साधण्याचा उपक्रमही त्यांनी सुरू केला होता. तेथील कार्यकाळ संपल्यानंतर मणिपूरचे दिल्लीतील निवासी आयुक्त म्हणून त्यांची नियुक्ती झाली. तेथून एनटीएचे महासंचालक या नव्यानेच निर्माण झालेल्या महत्त्वाच्या पदावर त्यांना आणण्यात आले आहे. या नव्या यंत्रणेत शिक्षणाच्या विविध ज्ञानशाखांतील तज्ज्ञांची नेमणूक केली जाणार आहे. देशभरातील सुमारे ४० लाख विद्यार्थी उच्च शिक्षणासाठीच्या विविध स्पर्धा परीक्षा देत असतात. त्यामुळे या परीक्षांचा दर्जा कायम राखणे, सर्व परीक्षा वेळेत घेणे, त्यांचे निकाल योग्य कालावधीत लागणे, नंतरची प्रवेश प्रक्रिया पारदर्शक ठेवणे अशी अनेक आव्हाने जोशी यांच्यासमोर आता असतील.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
...तर राम मंदिर शिवसेना बांधेल, 25 नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार : उद्धव ठाकरे
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
Dasara Melava 2018 : पीडित महिलांनी मीटू करण्याऐवजी शिवसेनेकडं यावं - उद्धव ठाकरे
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
मीटू ते राममंदिर,उद्धव ठाकरे यांच्या भाषणातील १० प्रमुख मुद्दे
२५ नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार, उद्धव ठाकरेंची घोषणा
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
सेंद्रीय शेतीत सिक्कीम जगात ठरलं अव्वल
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
वाढदिवसाच्या दिवशीच एन. डी. तिवारी यांनी घेतला जगाचा निरोप
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
ऐश्वर्या नारकरनं आपल्या 'लाडक्या लेकी'ला काय दिला सल्ला
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
जान्हवी कपूर बहिणींसोबत आली भावाचा सिनेमा पाहायला
दुर्गामातेच्या दर्शनाला पोचला वरुण धवन
स्वस्तात सोनं खरेदी करण्याची संधी, फक्त उद्याचा एक दिवस आहे ही ऑफर
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
दुष्काळग्रस्त मराठवाड्यातच धरणातलं लाखो लीटर पाणी चोरीला, पोलिसांत गुन्हा दाखल
शरीरसंबंध ठेवण्यास नकार दिल्यामुळे डोक्यात स्टूल घालून केली मॉडेलची हत्या
क्रिकेटमध्ये पुन्हा वादळ, अफगाणिस्तानच्या खेळाडूने ठोकले ६ चेंडूंत ६ षटकार
उमेश यादवने घडवला इतिहास, 19 वर्षानंतर केली 'ही' कामगिरी
भारताने वेस्ट इंडिजला 10 विकेट्सने लोळवलं, 2-0 ने मालिकाही जिंकली
IND vs WI : वेस्ट इंडिजच्या दुसऱ्या डावात 127 धावा, भारतासमोर 72 धावांचं लक्ष्य
#MeToo तेव्हाच का नाही बोलली
मतभेदानंतरही गांधीजी म्हणाले जवाहरलाल हाच माझा वारस
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
VIDEO : ड्रोन कॅमेऱ्यातून 'शिवतीर्था'वरील भगवे वादळ
VIDEO : भगवानगडावर शुकशुकाट
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
या महिलांनी क्रांतीची सुरुवात केलीय- अक्षय कुमार
सामना झाल्यानंतर हरलेल्या संघाला धीर देण्यासाठी अक्षय त्यांच्या भेटीला गेला आणि आम्ही तुमच्या पाठीशी आहोत असे त्यांना म्हटले.
24 जुलै : काल झालेल्या महिला विश्वकप स्पर्धेत जरी भारतीय महिला टीमचा पराभव झाला असला तरी या महिला संघाने भारतीयांची मनं मात्र जिंकलीयत. काल झालेला सामना अटीतटीचा ठरला मात्र विश्वविक्रमाचा किताब इंग्लंडच्या पदरात पडलाय. भारतीय संघाचा पराभव झाला असली तरी सोशल मीडियावर महिला संघाला जोरदार पाठिंबा मिळालाय.
तुम्ही पराभवानंतरही जिंकला आहात, अशाच प्रतिक्रिया सोशल मीडियावर उमटल्या आहेत. ही मॅच बघण्यासाठी अक्षय कुमार देखील लॉर्ड्सला गेला होता.यावेळी सामना झाल्यानंतर हरलेल्या संघाला धीर देण्यासाठी अक्षय त्यांच्या भेटीला गेला आणि आम्ही तुमच्या पाठीशी आहोत असे त्यांना म्हटले.
याबाबत त्याने एक फोटो देखील सोशल मीडियावर टाकला आहे.तुटलेली मनं देखील हसू शकतात,या महिलांनी क्रांतीची सुरुवात केलीय, असं अक्षय कुमार याने ट्विटरवर ट्विट करत एक फोटो शेअर केला आहे.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
Tags: Akshay Kumarworld cupअक्षय कुमारमहिला क्रिकेट संघ
ऐश्वर्या नारकरनं आपल्या 'लाडक्या लेकी'ला काय दिला सल्ला
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
जान्हवी कपूर बहिणींसोबत आली भावाचा सिनेमा पाहायला
दुर्गामातेच्या दर्शनाला पोचला वरुण धवन
#TRPमीटर : यावेळी चालली नाही सुबोधची जादू, टीआरपीमध्ये मोठा बदल
नवाजुद्दीन आणि राधिका आपटे पुन्हा एकदा एकत्र
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
स्वबळाच्या नारा कायम, हिंदुत्वावरून उद्धव ठाकरेंनी केलं मोदींना लक्ष्य
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


Satyashodhak | Truth Prevails!

कुमार केतकर माफी मागणार का
जेम्स लेन म्हणतो, “भांडारकर संस्था हे भारतातील माझे ज्ञानप्राप्तीचे घर आहे. संस्थेचे ग्रंथपाल वा.ल.मंजुळ यांनी त्याला शिवचरित्र लिहायला सांगितले.” संस्थेचे मानद सचिव श्रीकांत बहुलकर हे जेम्स लेनच्या “द एपिक ऑफ शिवाजी” या पुस्तकाचे सहलेखक आहेत. १४ जानेवारी २००४ रोजी जेम्स लेनच्या पुस्तकावर बंदी घातलेली असताना सुध्दा जुन २००३ ते ६ मे २००७ पर्यंतच्या काळात भांडारकरच्या
शेतकऱ्यांचे स्वराज्य – प्रबोधनकार ठाकरे
अखिलभरतखंडातल्या सर्व समाजांच्या पूर्व इतिहासाची निर्दय छाननी केलीं, तर ब्राम्हण व पारशी समाज वगळून बाकीच्या सर्व जातीचे हिन्दी समाज अस्सल शेतकरीच असल्याचे प्रत्ययाला येईल. परिस्थितीच्या पालटामुळे हे समाज आपल्या पिढीजात नांगराला पारखे होऊन, साधेल ते इतर व्यवसाय करीत असले, तरी प्रत्येक जण जर आपापल्या घराण्याचा वंशवृक्ष मुळाच्या दिशेने शोधीत गेला, तर ढोपरभर चिखलाच्या शेतात नांगर
‘बाबां’च्या मार्गावर मराठा समाजाची वाटचाल
दलित आणि मुस्लिम समाज कमीअधिक प्रमाणात समदु:खी आहे. त्यांना सामाजिक, राजकीय आणि आर्थिकदृष्ट्या वंचित ठेवले आहे. संविधानामुळे आशेचा किरण निर्माण झाला आहे. पण पुन्हा धर्मांधांच्या संविधान बदलाच्या भूमिकेमुळे चिंता वाढली आहे. मराठा सेवा संघाच्या स्थापनेला २०१५ मध्ये पंचवीस वर्षे पूर्ण झाली. त्यानिमित्त अकोला येथे रौप्यमहोत्सवी महाअधिवेशन घेतले होते. शिक्षणसत्ता, माध्यमसत्ता, अर्थसत्ता राजसत्तेत मराठा, कुणबी समाज
आव्हान… धर्मसत्तेला अन् राजसत्तेला
दरवर्षी १२ जानेवारीला मराठा सेवा संघातर्फे सिंदखेडराजा येथे जिजाऊ जन्मोत्सव साजरा केला जातो. मराठा सेवा संघाचे संस्थापक अध्यक्ष अॅड. पुरुषोत्तम खेडेकर हे शिवधर्मपीठावरून मार्गदर्शन करतात, यावर्षीच्या मार्गदर्शनाचा दैनिक लोकमतचे पत्रकार राजेश शेगोकार यांनी घेतलेला वेध.
दरवर्षी मोठ्या उत्साहात साजरा होणारा, राजमाता जिजाऊंचा जन्मोत्सव यावर्षीही मोठ्या थाटामाटात साजरा झाला. यावर्षीचा जन्मोत्सव गर्दीचा उच्चांक मोडणारा आणि नवयुवकांचा सहभाग दाखवणारा ठरला. मराठा सेवा संघाचे संस्थापक अध्यक्ष पुरुषोत्तम खेडेकर यांचे मार्गदर्शन लाभले. त्याचे स्थानिक वृत्तपत्रांमधील वार्तांकन.
मराठा तितुका मेळवावा आणि शेतकरी वाचवावा
मराठा सेवा संघ हि एक शक्तिशाली सामाजिक संघटना आहे. दिल्लीच्या पातशाहीला हादरे देण्याचा मराठेशाहीचा गौरवशाली इतिहास आहे. बहुजनांच्या हितासाठी दिल्लीला जागे करण्याची ताकत आज या संघटनेमध्ये आहे; परंतु हि ताकत कुठे आणि केंव्हा वापरावी याचे नियोजन फार महत्वाचे आहे. मराठा सेवा संघाच्या रौप्यमहोत्सवी अधिवेशनाच्या निमित्ताने विजय लोडम यांनी केलेले मराठा सेवा संघाच्या कार्याचे विश्लेषण.
श्रीमंत छत्रपती उदयनराजे प्रतापसिंह महाराज भोसले
राजर्षी शाहू महाराजांचा वैज्ञानिक दृष्टीकोन - श्रीमंत कोकाटे
देवळांचा धर्म आणि धर्माची देवळे...
लाल महालातील शाहिस्तेखान ते दादोजी
दादोजी कोंडदेव: वाद आणि वास्तव
शिवचरित्रावरील कलंक वाघ्या कुत्रा