लगेच श्रीगोंद्याला औद्योगिक वसाहत मंजूर करू- खा. सुळे | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

लगेच श्रीगोंद्याला औद्योगिक वसाहत मंजूर करू- खा. सुळे
श्रीगोंदा – राज्यातील आणि देशातील सरकारविषयी जनतेच्या मनात प्रचंड रोष आहे. दिवसेंदिवस महागाई वाढतच चालल्याने जनसामान्यांना जगणे मुश्‍कील बनत चालले आहे. भाजप सरकार केवळ घोषणाबाजी करून जनतेची दिशाभूल करीत आहे. राज्यात कॉंग्रेस-राष्ट्रवादी आघाडीचे सरकार आल्यास पहिल्याच महिन्यात श्रीगोंदयासाठी औद्योगिक वसाहत मंजूर करू, असे आश्‍वासन राष्ट्रवादीच्या खासदार सुप्रिया सुळे यांनी दिले.
मंगळवारी (दि.2) खा. सुळे श्रीगोंद्याच्या दौऱ्यावर होत्या. यावेळी महिला व प्रमुख कार्यकर्त्यांच्या मेळाव्यात बोलताना सुळे म्हणाल्या, भाजप सरकारच्या काळात समाजातील प्रत्येक घटक असमाधानी आहे. पेट्रोल, डिझेलचे दर गगनाला भिडत चालले आहेत. सिलेंडरचे भाव जवळपास दुप्पट झाले आहेत. शेतकऱ्यांना दीडपट हमीभाव देण्याची फसवी घोषणा ठरली आहे. भाजपचे आमदार, मंत्री आणि पदाधिकारी बेताल वक्तव्य करीत आहे. मात्र मुख्यमंत्री या बाबींवर शब्दही बोलत नाहीत. या सर्व बाबींमुळे भाजप सरकारबद्दल जनतेच्या मनात प्रचंड रोष निर्माण झाला आहे. नगर जिल्ह्याने राष्ट्रवादी पक्ष आणि पवार कुटुंबावर नेहमीच भरभरून प्रेम केले आहे. श्रीगोंदा तालुका देखील राष्ट्रवादीच्या बरोबर राहिला आहे. श्रीगोंद्याचे आमदार राहुल जगताप यांचे काम कौतुकास्पद असल्याचे गौरवोद्गार राष्ट्रवादीच्या खा. सुळे यांनी काढले.
आमदार राहुल जगताप म्हणाले, माजी मंत्री बबनराव पाचपुते माझ्यावर बिनबुडाचे आरोप करतात. गेल्या चार वर्षांत तालुक्‍यासाठी हजारो कोटींचा निधी आणल्याच्या खोट्या भूलथापा मारतात. पाचपुते यांनी त्यांच्या संपूर्ण कार्यकाळात तालुक्‍यात केलेली विकासकामे आणि मी गेली चार वर्षांत विरोधी पक्षाचा आमदार असताना केलेली विकासकामे याबाबत कधीही खुल्या मंचावर चर्चा करण्याची माझी तयारी आहे, असेही आमदार जगताप यांनी यावेळी सांगितले. आमदार राहुल जगताप म्हणाले, भाजपचे घोषणाबाज सरकार उलथवून टाकण्यासाठी येत्या लोकसभा आणि विधानसभा निवडणुकीत उमेदवार कोणीही असले तरी सर्वांनी एकदिलाने काम करण्याची गरज आहे.
यावेळी राष्ट्रवादीचे जिल्हाध्यक्ष राजेंद्र फाळके, कार्याध्यक्ष संदीप वर्पे, जिल्हा परिषदेच्या माजी अध्यक्षा मंजुषा गुंड, प्रा. तुकाराम दरेकर, हरिदास शिर्के आदी उपस्थित होते.
खा. सुळेंनी साधला विद्यार्थिनीशी संवाद
खा.सुळे यांनी येथील महाराजा जिवाजीराव शिंदे महाविद्यालयातील विद्यार्थ्यांशी मुक्तपणे ‘युवासंवाद’ साधला. विद्यार्थी, विद्यार्थिनींनी विचारलेल्या प्रश्‍नांना खा.सुळे सविस्तर उत्तरे दिली. महागाई, शेतकरी आणि त्याच्या समस्या, शिक्षक, फी वाढ, मुलींची सुरक्षितता, राजकारणातील तरुणांचा सहभाग आदी विषयांवर विद्यार्थ्यांनी खा.सुळे यांच्याशी तब्बल तासभर चार केली.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleआसू परिसरात वन्य प्राण्याचा वावर
Next articleशेंडी गावाची दारूबंदी करावी-आ. पिचड


आमची पहिली गाडी | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /आमची पहिली गाडी
झालं असं की घराचे सगळे पैसे देऊन झाले आणि हप्ते पण सुरू झाले. काही दिवसांनी हातात थोडे पैसे खुळखुळायला लागले. तोपर्यंत घरात दोनाचे चार मेंबर्स झाले होते आणि जबाबदार पालकांप्रमाणे स्कूटरवरून दोन मुलांना घेऊन जाणे किती धोक्याचे आहे वगैरे विचार आपोआप डोक्यात यायला लागले. मग मी आणि माझा नवरा याच्या तार्किक शेवटाकडे पोचलो, ते म्हणजे आपल्याला एक चारचाकी गाडी घ्यायला पाहिजे. संन्याशाच्या लग्नाला शेंडीपासून तयारी. नवरा लगेच ड्रायव्हिंग शिकायला ड्रायव्हिंग स्कूलमधे जायला लागला. ड्रायव्हिंगच्या बाबतीत माझा आधीपासूनच आनंद एक बारीकशी सनी होती तीही तोपर्यंत गंजून जाऊन विकून झाली होती. आणि गाडीत बसून जायला मिळालं तरी मी तेवढ्यावर खूष होते. शिवाय ड्रायव्हिंग शिकून घेतलं तर नवरा तेही काम माझ्यावर सोपवून आरामात राहील अशी साधार भीती होती. त्यामुळे नवरा एकटाच ड्रायव्हिंग स्कूलला गेला. त्या शिकवणार्‍या गुरूने काय पाहून देव जाणे पण याला प्रोफेशनल लायसन्स काढायचा अर्ज भरायला लावला. साहजिकच आर टी ओ ने प्रथेनुसार एकदा नापास करून दुसर्‍या टेस्टमधे त्याला एकदाचे लायसन्स दिले.
लायसन्स काढून झाले. आता गाडी घेऊया म्हणून विचारविनिमय सुरू झाला. तेव्हा नवी मारूती ८०० तशी आमच्या आवाक्याबाहेर होती. माटिझ, इंडिका वगैरे नव्या नव्या दिसायला लागल्या होत्या. गाड्यांची कर्जे आतासारखी स्वस्त आणि सहज मिळत नव्हती. आणि आवाक्याबाहेर कर्ज काढायचं नाही हा आमचा कोकणातला बाणा. साहजिकच तेव्हा मुबलक प्रमाणात उपलब्ध असलेली एखादी सेकंड हॅण्ड प्रीमियर पद्मिनी ऊर्फ "फियाट" घेऊया असा विचार सुरू झाला. ती गाडी प्रीमियर पद्मिनी हे मला माहित आहे पण तिचं प्रचारातलं नाव फियाटच. तेव्हा मी तेच म्हणणार ही १९९६-९७ ची गोष्ट आहे हे लक्षात घ्या. महाराष्ट्रात नंतरही बरीच वर्षे फियाट गाड्या चालत होत्या, पण गोव्यात फियाट तेव्हा खूप स्वस्त मिळायला लागल्या होत्या. तसेही तिथे सगळे वर्रात गोंयकार ही १९९६-९७ ची गोष्ट आहे हे लक्षात घ्या. महाराष्ट्रात नंतरही बरीच वर्षे फियाट गाड्या चालत होत्या, पण गोव्यात फियाट तेव्हा खूप स्वस्त मिळायला लागल्या होत्या. तसेही तिथे सगळे वर्रात गोंयकार आमच्या बँकेतला शिपाई म्हणे, "तू फियाट घ्यायच्यापेक्षा ट्रक का घेत नाहीस आमच्या बँकेतला शिपाई म्हणे, "तू फियाट घ्यायच्यापेक्षा ट्रक का घेत नाहीस" पण आपण नवीनच ड्रायव्हिंग शिकलोय, तेव्हा भलीभक्कम लोखंडी फियाटच बरी. कुठे आपटली तर काय घ्या" पण आपण नवीनच ड्रायव्हिंग शिकलोय, तेव्हा भलीभक्कम लोखंडी फियाटच बरी. कुठे आपटली तर काय घ्या असा विचार करून माझ्या नवर्‍याने फियाटच घ्यायची ठरवली.
दर पावसाळ्याच्या आधी तो स्कूटर रंगवायला द्यायचा त्या गॅरेजवाल्याचा चारचाकी गाड्या रंगवणे आणि दुरुस्ती करणे हा खरा प्रमुख धंदा. त्याच्या कानावर आम्हाला फियाट घ्यायची आहे हे पडताच त्याने उत्साहाने जुन्या गाड्या शोधायला सुरुवात केली. एक दिवस त्याचा फोन आला. "पात्रांव, उसगावला एकाची जुनी फियाट विकायची आहे. बघून येऊया." माझा नवरा लगेच धावला. गाडी पाहताच कोणीही प्रेमात पडेल अशी देखणी. फिकट निळ्या रंगाची डौलदार गाडी पाहून माझा नवरा खूश झाला. शिवाय गाडीचा मालक आर टी ओ चा भाऊ. तेव्हा कागदपत्रांचाही काही प्रॉब्लेम नव्हता. गाडी फारशी चाललेली नाही हे ऐकल्यावर आम्हाला वाटलं की गाडी नव्यासारखी असेल, टायर बरे दिसत होते. शेवट २५००० ला गाडी घ्यायची ठरली. तिथून बाहेर पडताना गाडीच्या मालकाची मुलगी सहज म्हणाली, "तुम्ही आमची गाडी घेताय आम्ही आता नवी गाडी घेणार आहोत. ही गाडी एकसारखी बंद पडते आम्ही आता नवी गाडी घेणार आहोत. ही गाडी एकसारखी बंद पडते" तेव्हा शंकेची पाल खरं म्हणजे चुकचुकायला हवी होती. पण आम्हाला वाटले की गाडी फार वापरात नाही, त्यामुळे असं होत असेल. बरं मेक्यानिक मोहंमद म्हणाला "पात्रांव तू भिऊ नको. मी गाडी नीट ठेवीन तुझ्यासाठी." झालं. गाडीची बारीक सारीक कामे करून गाडी एकदाची घरी आली आणि आम्ही गाडीचे मालक झालो
ही फियाटची कामे म्हणजे काय याचा कोणी अनुभव घेतला असेल त्याला कळेल. एक तर ती पत्र्याची गाडी, त्यामुळे गंज येणे, पत्र्याला भोके पडणे, काहीवेळा पत्रा कोणीतरी खाल्ल्यासारखा दिसणे इ नाना प्रकार असतात. उन्हापावसात फियाट ठेवली की तिची रया गेलीच ही गाडी बराच काळ छप्पराखाली जागेवर उभी असायची त्यामुळे पत्र्याची कामे नसली तरी विजेची, ब्रेक वगैरेची दुरुस्ती, पॉलिश, सीट कव्हर्स इ इ करायला हवे होते. तर त्या कामांचे आणखी १० एक हजार झाले. पण गाडी दिसत होती फारच सुरेख. माझा नवरा गाडीला रोज इंजिन चालू करून सोसायटीत चक्कर मारून आणायचा. तेवढ्यात सासूसासरे आले होते. मग प्ल्यान केला की आपल्या गाडीने देवळात जाऊया. दिवसभर बाहेर रहायचे आणि नवर्‍याला तर गाडी चालवायची सवय नाही म्हणून एक धंदेवाईक ड्रायव्हर बरोबर घेतला आणि आमची गाडी निघाली.
१०/१२ किमि जाईपर्यंत कसला तरी जळका वास यायला लागला. थोड्याच वेळात इंजिनाकडून धूर यायला लागला आणि गाडी बंद पडली. आम्ही पटापट गाडीतून बाहेर आलो. ड्रायव्हरने गाडीचा जबडा उघडला आणि थंड व्हायला दिली. तोपर्यंत त्या गावातले लोक जमा होऊन सल्ले द्यायला लागले होते. गाडी सुरू होत नाही हे लक्षात आल्यावर सगळे प्ल्यान गुंडाळून ठेवले आणि आमची वरात परत घरी गेली. नवरा स्कूटर घेऊन महंमदकडे धावला.
महंमदने गाडी सोडून दिली होती तिथे जाऊन पाहणी केली आणि सुवार्ता दिली की इंजिनात पाणी गेलंय. गाडीचं इंजिन उतरवायला पाहिजे. झालं होतं असं की रेडिएटर गळका होता. फियाटच्या रेडिएटरमधे रोज पाणी भरून त्याची पातळी बघत बसावी लागते. आता या गाडीचा रेडिएटर गळका आहे हे त्या महंमदच्या आधीच लक्षात आलं का नाही देवजाणे. शंका घ्यायला वाव नक्कीच होता. पण हे आम्हाला तेव्हा माहित नव्हतं. गाडी टो करून तो घेऊन गेला. मग नवर्‍याचे त्याच्या गॅरेजकडे हेलपाटे सुरू झाले. दोन एक महिने काढून, कायबाय करून गाडी परत चालती झाली. दरम्यान महंमदचं "हे काम करूया ते काम करूया" वगैरे सुरूच होतं. शेवटी त्याच्याकडचा इलेक्ट्रिशियन सांतान हळूच म्हणाला, "महंमदचं सगळं ऐकू नको रे गाडी चालू झाली की पुरे गाडी चालू झाली की पुरे" झाली एकदाची गाडी तयार.
आता माझा नवरा अगदी लक्ष देऊन रेडिएटरमधे पाणी भरणे वगैरे कामे करायला लागला. जवळपासच्या फेर्‍या सुरू झाल्या. एकदा आम्ही त्या सांतानलाच बरोबर घेऊन रत्नागिरीला सुद्धा जाऊन आलो. आणि गाडी नीट चालते आहे म्हणून आम्ही सुटकेचा श्वास टाकला. पुढच्या वेळेला माझ्या नवर्‍याने एकट्याने गाडी चालवत सुखरूप रत्नागिरी गाठली. ४ दिवसांनी परत येताना निघायला जरा उशीरच झाला होता. कुडाळला पोचेपर्यंत ५ वाजून गेले. बाजारात चहा प्यायला थांबलो आणि परत निघताना गाडी सुरूच होईना फियाट बंद पडली की बरेच लोक जमा होतात हा माझा अनुभव आहे. तसेच बरेच जण आले, आणि एकाने न सांगताच बाजूला असलेल्या गॅरेजवाल्याला बोलावले. तो दुरुस्ती करीपर्यंत आणखी उशीर झाला आणि मग काळोखातून ड्रायव्हिंग नको म्हणत आम्ही तिथेच मुक्काम ठोकला. दुसर्‍या दिवशी सकाळी उठून गोव्याला आलो. त्यामुळे आणखी एक रजा घ्यावी लागली. आणखी काही दिवसांनी रविवारी फिरायला म्हणून गेलो आणि तिथे गाडी बंद पडली. मजा अशी की गाडी जिथे बंद पडायची तिथून १००/१५० मीटर्सच्या अंतरात एखादे गॅरेज नक्की असायचेच फियाट बंद पडली की बरेच लोक जमा होतात हा माझा अनुभव आहे. तसेच बरेच जण आले, आणि एकाने न सांगताच बाजूला असलेल्या गॅरेजवाल्याला बोलावले. तो दुरुस्ती करीपर्यंत आणखी उशीर झाला आणि मग काळोखातून ड्रायव्हिंग नको म्हणत आम्ही तिथेच मुक्काम ठोकला. दुसर्‍या दिवशी सकाळी उठून गोव्याला आलो. त्यामुळे आणखी एक रजा घ्यावी लागली. आणखी काही दिवसांनी रविवारी फिरायला म्हणून गेलो आणि तिथे गाडी बंद पडली. मजा अशी की गाडी जिथे बंद पडायची तिथून १००/१५० मीटर्सच्या अंतरात एखादे गॅरेज नक्की असायचेच तशी मोठी गुणाची गाडी
फियाट जास्त चाललेली नाही हा प्लस पॉइंट नव्हे हे आतापर्यंत आम्हाला कळले होते. दरम्यान माझ्या नवर्‍याने गाडीचा डॉक्टर बदलला. हा दत्ता मेक्यानिक कायम दारू प्यायलेला असायचा. दारू प्यायला नाही तर त्याचे हात थरथरायचे म्हणे त्याच्या गॅरेजमधे एक झुरळांनी कुरतडल्यासारखा दिसणारा फियाटचा सांगाडा होता आणि त्यात एक नरकासूर कायमचा उभा करून ठेवलेला होता. मुलांना पण तिथे गेले की मज्जा वाटायची. फियाटचे स्पेअर पार्ट्स खूप स्वस्त मिळायचे आणि मेक्यानिकची फी पण अगदी थोडी. त्यामुळे गाडीची दुरुस्ती महाग वाटत नसे. काही दिवस बरे गेले. आम्ही एक दोन वेळा बेळगाव, एकदा मालवण, आणि एकदा रत्नागिरीला फार काही न होता जाऊन आलो.
पण आतापर्यंत माझ्या नवर्‍याचा गाडीबद्दलचा उत्साह कमी झाला होता. रोज इंजिन सुरू करणे म्हणजे कंटाळवाणे काम. त्यामुळे हळूहळू २ दिवसांनी, मग ४ दिवसांनी, मग आठवड्याने अशी गाडीला सुरू करण्यातली गॅप वाढत चालली होती. साहजिकच गाडीची बॅटरी चार्ज न झाल्यामुळे इंजिन सुरू न होणे वगैरे प्रकार व्हायला लागले होते. बॅटरी काढून २/३ वेळा चार्ज करून आणावी लागली होती. फियाटचा एक दुर्गुण म्हणजे तिला जर रोज स्टार्ट मारला नाही तर इंजिन पटकन सुरू होत नाही. मग शेजारच्या पोरांना बोलावून ती ढकलायला लागते. तेही प्रकार सुरू झाले होते. मग गाडीचे टायर्स एकदा बदलून झाले. नंतर गाडी हळूहळू घरापेक्षा जास्त वेळ दत्ताच्या गॅरेजमधे पडून रहायला लागली होती.
अशातच एकदा नवरा मुलीला आणायला तिच्या शाळेत गेला. घरी येताना बस स्टॆँडच्या बाजूच्या मुख्य चौकात गाडी बंद पडली. लगेच दोन पोरांनी मदत करून गाडी बाजूच्या पेट्रोलपंपावर ढकलून ठेवली आणि मग दत्ताला बोलावून आणून ती परत चालू करणे वगैरे सोपस्कार पार पडले. पण घरी येताच कन्यारत्नाने जाहीर केले की बाबाने मला घरी न्यायला यायचे असेल तर फियाट आणता कामा नये. स्कूटर चालेल. तोपर्यंत चिरंजीवसुद्धा फियाटमधून कुठेही जाऊया नको म्हणायला लागले होते. मग आम्हीच कधीतरी हायवेवर एक फेरी मारून यायचो. होता होता एक दिवस एक भंगारवाला विचारायला आला, "साहेब तुमची गाडी द्यायची आहे काय" आम्हाला कसंतरीच वाटलं. कारण काही झालं तरी ती आमची पहिली गाडी. दिसायला फार सुंदर. आणि गुणीसुद्धा. हो. कधीही मेक्यानिकपासून लांब बंद पडली नाही" आम्हाला कसंतरीच वाटलं. कारण काही झालं तरी ती आमची पहिली गाडी. दिसायला फार सुंदर. आणि गुणीसुद्धा. हो. कधीही मेक्यानिकपासून लांब बंद पडली नाही त्या भंगारवाल्याला पळवून लावला. पण मग आणखी भंगारवाले यायलाच लागले.
तोपर्यंत गाडीची १५ वर्षे पुरी झाली होती. एकदा ग्रीन टॅक्स भरून गाडी परत पास करून घ्यावी लागली. शेवटी नवराही कंटाळला. "गाडी दुरुस्तीला दिली आहे का" याऐवजी, "गाडी दत्ताकडून परत आणली वाटतं" याऐवजी, "गाडी दत्ताकडून परत आणली वाटतं" असं शेजारी विचारायला लागले. तेव्हा अगदीच अति झालं असं म्हणून एका भंगारवाल्याला ती गाडी दहा हजाराला देऊन टाकली आणि माझ्या नवर्‍याने सुटकेचा श्वास टाकला. त्या गाडीची त्याला इतकी दहशत बसली होती की नंतर जेव्हा दुसरी गाडी घेणं सोपं झालं तेव्हाही तो गाडी घ्यायला कसाच तयार होईना. मग “आता तू जर दुसरी गाडी घेतली नाहीस तर मी ड्रायव्हिंग शिकून मीच गाडी घेईन” अशी धमकी द्यावी लागली, तेव्हा कुठे आमच्याकडे मारुती ८०० आली. पण तरी गाडी म्हटली की अजून ती फियाटच आठवते
सुंदर लिहिलय, मनापासून, साधे
सुंदर लिहिलय, मनापासून, साधे , सरळ.
कांही अंशी, माझाच अनुभव लिहिलाय.
अजून माझी पहिली फियाट म्हणजे प्रिमियर आठवते. ती एकच गाडी आहे जिचा नंबर अजून आठवतो. सी एच ए- आणि पंजाबीत म्हणायचे बाराबत्ती १२३२.
लाडाची असते हो फियाट सगळ्यांच्याच
छान लिहिलं आहे.. आमची Palio
आमची Palio आहे पण कुणी कुठली गाडी विचारली तर फियाटच सांगतो.. फियाट सिर्फ नाम ही काफी है..
भारी अनुभव आहे. ९०च्या दशकात
भारी अनुभव आहे. ९०च्या दशकात फियाट बहुतेकांच्या आवडीची होती.
अंड्याकडे सध्या गाडी काय गाडीचा टायरही नसल्याने तुर्तास लेखनसीमा.
अंड्या ... इथही तेच... सध्या दुचाकी वर समाधान आहे...
चारचाकी अजुन ही आवाक्या बाहेरच वाटते..
छान आठवणी. त्या काळात फियाट
त्या काळात फियाट आवडती होती कारण आंबा शिटर गाडी व्यतिरिक्त तोच एक बरा चॉइस होता. मारूत्या वगैरे नवीनच आल्या होत्या. अन तशा महागच होत्या.
हिशोब करून पाहिला तर त्या काळी सोनं ४.५-५ हजार रुपये १० ग्रामला होते. त्या काळी मारूती ४.५ लाखाला होती.
आज सोने ३०-३२ हजारावर आहे, अन मारूती साडेतीन-४ लाखाला. सो तुलनेने मारूती एक दशांश किमतीला मिळते आहे. अन कर्जही तेव्हा जे १७-१८%ने मिळत असे, ते ९% वर आले आहे.
या सगळ्यामुळे अजून एक उद्योग त्याकाळी तेजीत होता. पेट्रोलवर चालणारी सेकंडहँड फियाट घ्यायची अन तिला डिझेल इंजिन बसवून घ्यायचे. गुजरातेत शिप ब्रेकिंग यार्ड्स आहेत तिथे ही इंजिने स्वस्तात मिळत असत. हा असा जुगाडही बरेच लोक वापरत असत.
छान लिहिलंय. मला आधी वाटलं
छान लिहिलंय. मला आधी वाटलं फोटो वगैरे असतील नव्या कोर्‍या स्विफ्ट, सिटी, सिव्हिक चे, पण ही स्टोरी खूप छान आहे. आपल्या मध्यमवर्गीयांना पहिल्या प्रत्येक गोष्टीबद्दल खूप अप्रूप असते नै
हिशोब करून पाहिला तर त्या
हिशोब करून पाहिला तर त्या काळी सोनं ४.५-५ हजार रुपये १० ग्रामला होते. त्या काळी मारूती ४.५ लाखाला होती.
आज सोने ३०-३२ हजारावर आहे, अन मारूती साडेतीन-४ लाखाला. सो तुलनेने मारूती एक दशांश किमतीला मिळते आहे. अन कर्जही तेव्हा जे १७-१८%ने मिळत असे, ते ९% वर आले आहे.
ओह, तरीच आज उठसूठ लोक गाड्या घेत आहेत.
पण त्यामुळे ट्राफिक, पार्किंगचे जाम प्रॉब्लेम झालेत राव.
तसेच तेलपेट्रोल या नैसर्गिक संपत्तीचा झपाट्याने र्हास होत असेल ते वेगळेच.
एक सहज प्रश्न - त्या काळी पेट्रोलचे भाव काय होते हो
@ अंड्या, तेव्हा पेट्रोल
@ अंड्या, तेव्हा पेट्रोल काहीतरी २१/२२ रुपये लीटर आणि डिझेल १०/११ रुपये होतं वाटतं
@ इब्लिस, तेव्हा फियाट ५-१० हजाराला घेऊन गॅस किट बसवून घ्यायचा उपद्व्यापही लोक काही दिवस करत असत
खुप मस्त आठवणी.... माझ्या
खुप मस्त आठवणी.... माझ्या बाबांची पण पहिली गाडी (१९८२) फियाटच होती. त्या नंतर २ री पण फियाटच घेतली . पहिली पेट्रोल होती. उगाचच दुसरी घेताना डिझेल घेतली ( साधारण १९९४) आणि त्या गाडीने जे पीदवलय.... बाबारे बाबा.... आठवलं तरी घाम फुटतो. चालुच न होणे, चिखलात अडकणे, मुंबई पुणे घाटात न चढणे, गरम होणे, हे सगळे प्रकार तिने केले. नवी कोरी गाडी असुनही खुप नखरे केले. बाबांनी वैतागुन मारुती घेतली दोन वर्षात.... भयानक छळवणुक..... परत बाबा ऑटोमोबाईलच्याच व्यवसायात असुनही त्यांना आणि त्यांच्या ड्रायव्हर ला खुप त्रास झाला.
त्या गाडीची एक भयानक आठवण म्हणजे आम्ही माझ्या लग्नाची आमंत्रणं करायला कल्याणला गेलो होतो. येताना रात्र झाली आणि मॅडम (नशीब म्हणुन) एका पेट्रोल पंपा जवळ बंद पडल्या. आम्ही कल्याण ठाणे बाय्पास वर होतो. रात्रीचे ९ वाजलेल. बरोबर मी, आई आणि बाबा सगळा अंधार. गाडी ठेवायला पंप वाला तयार झाला. पण ठाण्याला पोचणार कसं सगळा अंधार. गाडी ठेवायला पंप वाला तयार झाला. पण ठाण्याला पोचणार कसं तेंव्हा त्यानेच एक ओळखीचा रिक्षावाला आणला. त्या रात्री बाबांची जी तंतरली होती... तरुण मुलगी आणि पन्नाशीतली बायको आणि ते एकटे तेंव्हा त्यानेच एक ओळखीचा रिक्षावाला आणला. त्या रात्री बाबांची जी तंतरली होती... तरुण मुलगी आणि पन्नाशीतली बायको आणि ते एकटे पण चालवणारा रिक्षेवाला भला होता. आम्हाला अगदी घरा पर्यंत सोडलं त्याने. २०० रुपये घेतले ( १९९६ चे २०० रुपये) पण काही वाटलं नाही.
तेंव्हा पासुन बाबांनी त्या फियाटचं नावच टाकलं.... ड्रायव्हरच ती गाडी दुसर्‍या दिवशी घेवुन आला....
बाकी मी घेतलेल्या नंतरच्या गाड्यां नी मात्र अशी करामत परत कधीच केली नाही. माझी पहिली गाडी पण मारुतीच होती. १९९८. तिला माझा नवरा लाडाने "पिंटी" म्हणायचा.... नंतर मग ऑफिसच्या खुप गाड्या मिळाल्या, अगदी सँट्रो पासुन ते टोयोटा कोरोला पर्यंत... पण पिंटी ती पिंटीच.....
साध्या शब्दांत छान मांडलंय...
साध्या शब्दांत छान मांडलंय... नॉस्टाल्जिक होऊन लिहीलंय
छान लिहिलयं आमचीही पहिली
छान लिहिलयं आमचीही पहिली गाडी फियाटच.
मोहन की मीरा... "...तिला माझा
"...तिला माझा नवरा लाडाने "पिंटी" म्हणायचा...."
अरेच्या अशी एक 'पिंटी' मी इथे....कोल्हापूरात, अगदी आमच्या कॉलनीत पाहिल्याचे आठवते. नाव मागील काचेवर लिहिले होते, मोठ्या अक्षरात आणि शेजारी बार्बीसम एका बाहुलीचा फोटोही....आत्ता गाडीचे मॉडेल आठवत नाही. कदाचित तुमचीच गाडी असेल ती.
असेच गाडीच्या काचेवर लिहिलेले एक नाव लक्षात राहिले...."टुटुल". अर्थ काही समजला नाही टुटुलचा, पण भावले मात्र.
नाही मामा... आमची पिंटी काही
आमची पिंटी काही लिहिलेली नव्हती. आणि दुसरं म्हणजे नवर्‍याने ती त्याच्या नात्यात कोकणातल्या घरी देवुन टाकली.... विकली नाही.....
पिंटी हे नाव ही मीच शोधले
पिंटी हे नाव ही मीच शोधले होते....
रच्याकने... मला अशी गमतीची नावं ठेवायची सवय आहे... एक कबुतर रोज येतं त्याला ' पिकलु" , मुलगी लहान असताना तिच्या एका बाहुल्याला " ड्रिंबीक" , ती झोपायची नाही, मग जो मुलांना घेवुन जायला यायचा तो " ड्रीपाँग" , तिच्या दुसर्‍या बाहुल्याला "पिचाकिलु"..... अशी अनेक....
वरच्या मोहनकीमीराताईंच्या पोस्टला फेसबूकस्टाईल लाईक
मलाही अशीच आवडकीछंद आहे.
वाडीतल्या पोरांना अन शाळाकॉलेजातल्या मित्रांना एकसोएक नावे मीच ठेवतो.
पण ते पुन्हा कधीतरी, इथे त्यावर चर्चा नको.
बाकी यावरून अमिताभच्या "अकेला" नामक चित्रपटातील "रामपियारी" आठवली.
सहि आहे लेख, थोड्याफार
सहि आहे लेख, थोड्याफार प्रमाणात रिलेट झाला. मी हात साफ प्रिमियर पद्मिनीवरच केला. त्यावेळेला (अर्ली एटीज) चॉइस अगदिच लिमिटेड होते - अँबेसेडर, पद्मिनी, काँटेसा किंवा स्टँडर्ड. परंतु आमची पद्मिनि बर्‍यापैकी रिलाएबल होती; कस्टम मेड होती म्हणुन असेल कदाचीत - मुळ मालक मधुसुदन वैराळे (किरण वैराळेचे बाबा). बहुतेक मंत्री होते, म्हणुनच गाडीचा टॅग ४४४४ होता. मित्रांमध्ये चार चौका याच नावाने संबोधली जायची...
ज्यो.. छानच लिहीलेय.. फियाट
ज्यो.. छानच लिहीलेय.. फियाट आपल्याला पण बघायला आवडते..
सर्व वाचकांना आणि आवर्जून
सर्व वाचकांना आणि आवर्जून प्रतिक्रिया देणार्‍यांना मनापासून धन्यवाद
"गाडी दुरुस्तीला दिली आहे का" याऐवजी, "गाडी दत्ताकडून परत आणली वाटतं" याऐवजी, "गाडी दत्ताकडून परत आणली वाटतं" असं शेजारी विचारायला लागले. >>>
मस्त लिहिलयस ग <<मजा अशी की
मस्त लिहिलयस ग <<मजा अशी की गाडी जिथे बंद पडायची तिथून १००/१५० मीटर्सच्या अंतरात एखादे गॅरेज नक्की असायचेच तशी मोठी गुणाची गाडी तशी मोठी गुणाची गाडी
मजा अशी की गाडी जिथे बंद
मजा अशी की गाडी जिथे बंद पडायची तिथून १००/१५० मीटर्सच्या अंतरात एखादे गॅरेज नक्की असायचेच तशी मोठी गुणाची गाडी तशी मोठी गुणाची गाडी
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


राधे माँ आता वेबसीरिजमध्ये चमकणारANN News

राधे माँ आता वेबसीरिजमध्ये चमकणार...
राधे माँ आता वेबसीरिजमध्ये चमकणार
स्वयंघोषित अध्यात्मिक गुरु राधे माँहिनं अध्यात्माच्या मार्गावर चालता चालता अभिनयाकडं मोर्चा वळवला आहे. 'राह दे माँ' या वेबसीरिजमध्ये ती मुख्य भूमिकेत दिसणार आहे. तिनं स्वत:च मालिकेची निर्मिती केली असून नुकताच या वेबसीरिजचा ट्रेलर लाँच झाला आहे.
ही वेबसीरिज अध्यात्मिक असेल, असा अनेकांचा अंदाज होता. मात्र, राधे माँनं हा अंदाज खोटा ठरवला आहे. या वेबसीरिजमधून समलैंगिकतेच्या मुद्द्यावर भाष्य करण्यात आलं आहे. ट्रेलरची सुरुवातच एका बोल्ड दृष्यानं होते. राधे माँच्या आयुष्यातील अनेक प्रसंगांचं चित्रण या वेबसीरिजमध्ये दाखवण्यात येणार आहे.
गेल्या काही दिवसांपासून राधे माँचे मॉर्डन लूकमधले फोटो सोशल मीडियावर व्हायरल होत आहेत. हे फोटो वेबसीरिजच्या ट्रेलर लाँचिग कार्यक्रमातील असल्याचं आता उघड झालंय. राधे माँचा हा नवा अवतार लोकांना किती भावतो, हे पाहावं लागणार आहे.
बारावी पेपरफुटीचे सत्र सुरूच
ओबामांनी माझे फोन टॅप केले: डोनाल्ड ट्रम्प
सीबीएसई’ बोर्ड परीक्षा पुन्हा सुरू होणार
पाकिस्तानमधील मंदिरांच्या सुरक्षेत वाढ
या शुभ मुहूर्तावर करा ‘करवा चौथ’ची पूजा
तामिळनाडूत दुसऱ्या दिवशीही रेल्वे रोको आंदोलन
सोशल मिडीयावर भारताच्या ‘मिसाईल मॅन’च्या आठवणींना उजाळा
केजरीवाल यांना हार्दिक पटेलांचा पाठिंबा


याचा शेवट काय?

इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
मीटू ते राममंदिर,उद्धव ठाकरे यांच्या भाषणातील १० प्रमुख मुद्दे
२५ नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार, उद्धव ठाकरेंची घोषणा
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
सेंद्रीय शेतीत सिक्कीम जगात ठरलं अव्वल
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
वाढदिवसाच्या दिवशीच एन. डी. तिवारी यांनी घेतला जगाचा निरोप
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
ऐश्वर्या नारकरनं आपल्या 'लाडक्या लेकी'ला काय दिला सल्ला
तनुश्रीच्या तक्रारीवर CINTAAनं पाठवलेल्या नोटिशीला नानानं दिलं हे सविस्तर उत्तर
जान्हवी कपूर बहिणींसोबत आली भावाचा सिनेमा पाहायला
दुर्गामातेच्या दर्शनाला पोचला वरुण धवन
स्वस्तात सोनं खरेदी करण्याची संधी, फक्त उद्याचा एक दिवस आहे ही ऑफर
मुलाला मारण्यासाठी खेळण्यातील गाडीत ठेवली स्फोटकं
दुष्काळग्रस्त मराठवाड्यातच धरणातलं लाखो लीटर पाणी चोरीला, पोलिसांत गुन्हा दाखल
शरीरसंबंध ठेवण्यास नकार दिल्यामुळे डोक्यात स्टूल घालून केली मॉडेलची हत्या
क्रिकेटमध्ये पुन्हा वादळ, अफगाणिस्तानच्या खेळाडूने ठोकले ६ चेंडूंत ६ षटकार
उमेश यादवने घडवला इतिहास, 19 वर्षानंतर केली 'ही' कामगिरी
भारताने वेस्ट इंडिजला 10 विकेट्सने लोळवलं, 2-0 ने मालिकाही जिंकली
IND vs WI : वेस्ट इंडिजच्या दुसऱ्या डावात 127 धावा, भारतासमोर 72 धावांचं लक्ष्य
#MeToo तेव्हाच का नाही बोलली
मतभेदानंतरही गांधीजी म्हणाले जवाहरलाल हाच माझा वारस
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
VIDEO : ड्रोन कॅमेऱ्यातून 'शिवतीर्था'वरील भगवे वादळ
VIDEO : भगवानगडावर शुकशुकाट
VIDEO : CCTVमध्ये कैद झालेल्या या लाईव्ह सुसाईडनं खळबळ; विद्यार्थ्याची ९व्या मजल्यावरून उडी
VIDEO : पतीच्या मृत्यूनं खचून न जाता ती चालवतेय संसाराची 'टॅक्सी'
परवा झालेल्या पाकिस्तानी हल्ल्यात ह्या दोन्ही जवानांना वीरमरण आलंय. गेल्या सहा महिन्यात जवळपास डझनभर मराठी जवानांनी देशासाठी प्राण गमावलेत. सवाल असाय याचा शेवट काय
25 जून : महाराष्ट्राच्या दोन वीर जवानांवर त्यांच्या मूळगावी अंत्यसंस्कार करण्यात आले. परवा झालेल्या पाकिस्तानी हल्ल्यात ह्या दोन्ही जवानांना वीरमरण आलंय. गेल्या सहा महिन्यात जवळपास डझनभर मराठी जवानांनी देशासाठी प्राण गमावलेत. सवाल असाय याचा शेवट काय
संदीप जाधव हे मुलाच्या पहिल्या वाढदिवसाला घरी येणार होते, वर्षभराच्या बाळाचा वाढदिवस धूमधडाक्यात करण्याचा विचार वडील म्हणून संदीप जाधव यांनी केलेला. तयारी कुठपर्यंत आलीय ह्याची माहितीही ते अधूनमधून घरी फोन करून घ्यायचे. पण काळाच्या पोटात वेगळंच काही असावं. पाकिस्तानच्या हल्ल्यात परवा दोन जवान शहीद झाले. हे दोन्ही जवान महाराष्ट्राचे असल्याचं उशिरा कळलं. त्यात संदीप जाधव हे एक होते. मुलाच्या वाढदिवसाला ते घरी आले पण शवपेटीतून. देशासाठी संदीप जाधवांना वीरमरण आलं. त्यांचं मुळगाव असलेल्या केळगावात त्यांच्यावर लष्करी इतमामात अंत्यसंस्कार केले गेले.
संदीप जाधव शहीद झाल्याचं त्यांच्या घरी उशिरा कळवलं गेलं. त्यातही फक्त त्यांच्या वडिलांना. तोपर्यंत टीव्हीवरून दोन्ही जवानांची माहिती दिली जात होती. सुनेपासून मृत्यूची बातमी लपवावी म्हणून संदीप जाधवांच्या वडिलांनी मोठी खटाटोप केली पण घरातल्या टीव्हीनं ते सांगितलंच. मग ती सगळी रात्र गावकऱ्यांची वाट बघण्यात गेली.
कोल्हापूरच्या सावन मानेंचं तर लग्नही झालेलं नव्हतं. चार वर्षापूर्वी ते लष्करात रुजू झाले. त्यांच्या लग्नाची घरचे तयारीही करत होते. बोलणी सुरू होती असं समजतं. पण शेवटी देशासाठी त्यांनाही वीरमरण आलं. त्यांचं मूळगाव असलेल्या गोगवेत त्यांच्यावर अंत्यसंस्कार केले गेले. त्यांना निरोप देण्यासाठी पंचक्रोशी जमलेली होती. काही काळ पाकिस्तान मुर्दाबादच्या घोषणाही दिल्या गेल्या.
ढगं भरून आलीयत. शिवार हिरवा झालाय. पावसानं काही ठिकाणी दडी मारलीय. गेल्या सहा महिन्यात महाराष्ट्रानं डझनभरापेक्षाही जास्त जणांनी हिमालयाचं रक्षण करताना जीव गमावलाय. सीमेवरचा तणाव इतका जास्त आहे की कुणाच्या मृत्यूची बातमी कधी येऊन धडकेल सांगता येत नाही.संदीप जाधव आणि सावन माने यांना निरोप देताना महाराष्ट्राचा मात्र बांध फुटला. डोळ्यात अश्रू दाटले.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
महाराष्ट्राच्या या उपमुख्यमंत्र्यांवरही झाले होते लैंगिक गैरवर्तनाचे आरोप
दुष्काळाचं सावट : ऐन पावसाळ्यात पिकं करपली, मराठवाडा, खानदेश, कोकणातही टँकर
#Durgotsav2018 : ‘नापास’ शाळांना ‘मेरिट’मध्ये आणणाऱ्या अधिकाऱ्याचा थक्क करणारा प्रयोग
'मी बंड केलं तर सर्वांना थंड करून टाकेन',भाजप आमदाराचा पक्षालाच इशारा
#Durgotsav2018 : लाखोंचा व्यवसाय सोडून महिलांच्या जटामुक्तीसाठी राबणाऱ्या नंदिनी जाधव
#Durgotsav2018 : बिबट्याचा हल्ला परतवून त्याला जीवदान देणाऱ्या धाडसी डॉक्टरची थरारक कहाणी
इंदू मिलवरच्या बाबासाहेबांच्या स्मारकाचं 2020 मध्ये लोकापर्ण - मुख्यमंत्री
नरभक्षक वाघिणीने फस्त केला गोऱ्हा; आता वन विभागाच्या ट्रॅपवर
डॉक्टरांनी चक्क स्वत:चीच केली एनडोस्कोपी; वैद्यकीय क्षेत्रात नवा विक्रम
तातडीनं दुष्काळ जाहीर करा, नाहीतर शिवसेना रस्त्यावर उतरणार - उद्धव ठाकरे
स्वबळाच्या नारा कायम, हिंदुत्वावरून उद्धव ठाकरेंनी केलं मोदींना लक्ष्य
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


अमेरिकन काँग्रेसमधील ठराव | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
काल वाचनात आले की अमेरिकन काँग्रेसने भारताने अस्पृश्यता निवारणासाठी सक्रीय होण्यावरून आणि त्या विषयाची अमेरिकन् काँग्रेसला काळजी वाटते अशा आशयाचा ठराव संमत केला. संपूर्ण ठराव आपण आधीच्या वाक्यातील दूव्यावर टिचकी मारून वाचू शकता.
अस्पृश्यता ही मनापासून सर्वत्र भारतातून आणि भारतीयांतून जायला हवी हे जितके मान्य आहे तितकाच एका राष्ट्राने दुसर्‍या राष्ट्राने त्यांच्या अंतर्गत बाबी कशा हातळाव्या ह्या विषयी असा ठराव आणणे हे खोडसाळपणाचे वाटले. असा ठराव ते ना धड सौदी अरेबियाबद्दल (स्त्रीया आणि इतर धर्मीयांना मिळनारी वागणूक) या विषयी करू शकतात ना चीन बद्दल. स्वतः अमेरिकेत काय अजूनही चालू आहे यावर गोष्टी लिहीता येऊ शकतात. अर्थात कायद्याने सर्व उत्तमच आहे, पण तसे काय आपल्याकडेपण घटनेने अस्पृश्यतेवर स्वातंत्र्यापासून बंदी आणली आहे आणि अनेक जण त्यावर काम करत आहेत.
मला वाटले की आत्ता अणूकरार होत असताना काही लोकांना जर पोटशूळ होत असेल तर तो थांबवण्या करता म्हणून हा ठराव आणला असावा. आपल्या सरकारने पण "तुम्ही ढवळाढवळ करायचा प्रश्न नाही" या अर्थी काही प्रतिक्रीया देल्याचे वाचण्यात तरी (कालपासून) आले नाही.
ढवळाढवळ अशी नाही ती. सगळ्या देशाची रया गेलेली आहे. आपल्याला नैतिक भूमिका घेता येते ह्यावर स्वतःचाच विश्वास उडालेला आहे. म्हणून मधूनमधून असलं काहीतरी करतात. गेली चाळीसपन्नास वर्षं आपण जगभर aidची खिरापत वाटतो असा उगाचाच भ्रम झाला होता, तोही गेला. हे ख्रिश्चन धर्माचं असं झालेलं आहे. पापांचा घडा भरतो आहेसं वाटल्यावर लगेच स्वतःला दिलासा देणारी भंकस दिखाऊ गोष्ट करणं, हे जिकडेतिकडे चालतं. श्याट्पण होणार नाही. झालंच तर थोडे पैसे पाठवतील, आपल्या आधुनिक जागतिकीकृत कार्पोरेशन्सना खायला. ह्याला खोडसाळ म्हणण्याइतके ढ राजकारणी भारतात असतील असं वाटत नाही.
(ज्यांना राजकारणातलं ओ का ठो कळत नाही ते अभियंते होऊन श्यालोआल्टोला राहायला गेले असं ऐकतो ... )
"तेव्हा कुठे गेला होता राधासुता तुझा धर्म" हा प्रश्नच मुळात संदर्भाला सोडून आहे.
किंबहुना मूळ महाभारतातच कर्णावर केलेले आरोप प्रक्षिप्त असावेत असे मला वाटते.
केवळ अर्जुन या नायकाची भलावण करण्यासाठी हे प्रसंग त्यात घुसडले असावेत असे वाटते.
आणि त्याच कर्णाला , "... अशी कोमलांगी द्रौपदी तुझी भार्या होईल" ही लाच देऊन पांडवांकडे
वळवण्यासाठी हाच भगवान श्रीकृष्ण गेला होता हाही भाग प्रक्षिप्त आहे असेच मला वाटते.
इतर कोणताही देश जेंव्हा परक्या देशाबद्दल निषेधाचा ठराव करतो तेंव्हा तो केवळ आपले मत
अमेरिकेचे तसे नाही. केवळ मत प्रदर्शन करून ती थांबत नाही. अशा ठरावावर कारवाई करणे
हे तिचे जणू कर्तव्यच आहे असे ती (म्हणजे तिचे सरकार) मानते.
अमेरिकेच्या मदतीने अनेक ख्रिस्ती मिशनरी भारतात "अस्पृश्यांचे संरक्षण" करतच आहेत.
तेंव्हा आता अमेरिकेचे सी.आय्.ए. आणि जरूरच पडली तर सैन्यही भारतातील अस्पृश्यांचे संरक्षण
करायला भारतात उतरणार काय - अशी शंका मनाला येते. कारण आपण दिलेल्या प्रत्येक
उदाहरणात आणि इतरही अनेक वेळी अमेरिकेने तसेच केले आहे.
(मन चिंती ते वैरी न चिंती)
भारतातील अस्पृश्यता सर्वस्वी निंदनीय आहे हे पूर्णपणे मान्य. पण त्यात अमेरिकेचा हस्तक्षेप कशाला
त्यांना इतकाच जर अस्पृश्यांचा पुळका आला असेल तर भारतातील सार्‍या अस्पृश्यांना ते घेऊन का जात नाहीत त्यांच्या देशात
(किंवा इथल्याच एका चर्चेप्रमाणे-) अस्पृश्यांवर अन्याय करणार्‍या समस्त स्पृश्य समाजाला अमेरिकेने अमेरिकेत घेऊन जावे म्हणजे
साप मरे और लाठी भी न टूटे.
विपर्यास करत बोलायच्या आधी काही गोष्टी ध्यानात ठेवा: भारतीय जनमानासातून सर्वत्र (अपवाद वगळल्यास) जरी अस्पृश्यता नाहीशी झाली नसली तरी कायद्याने अस्पृश्यता वगैरे पाळणे याला बेकायदेशीरच आहे. अर्थात सरकारी पातळीवर, राजकीय पातळीवर आणि सामाजीक चळवळींच्या पातळीवर अस्पृश्यता अमान्य केली गेली आहे. अनेक शतकांचा हा रोग संपूर्ण बरा होण्यासाठी स्वातंत्र्यानंतर एक शतकभर वेळ लागला तरी आश्चर्य वाटायला नको. (म्हणून तेंव्हा पासून सावरकर आंतर्जातीय विवाहांना प्रोत्साहन द्या म्हणून उच्च वर्णीयांसमोर ओरडत होते).
थोडक्यात जो काही प्रश्न आहे तो "स्टेट स्पॉन्सर्ड" नाही आहे. दोन देशांचे संबंध हे राजनैतीक पातळीवरचे असतात. उद्या अमेरिकन काँग्रेसने ठराव केला की स्वतःच्या लोकांना वीज पुरवता येत नाही, कर्जाचे डोंगर उभे केलेत आणि तरी महाराष्ट्राचे लाडके मुख्यमंत्री हे अमेरिकेतील बृहन्महाराष्ट्र मंडळाला ५०लाख डॉलर्स कसे देतात. ह्याचा आम्ही निषेध करतो. तर हे राजनैतीक पातळीत बसणारे आहे का तर अर्थातच नाही. तो देणे हा त्या मुख्यमंत्र्यांचा आणि घेणे हा बृहनमहाराष्ट्र मंडळाचा प्रश्न आणि नैतिकता आहे. त्या मधे अमेरिकन काँग्रेसच काय तत्वतः पंतप्रधान् मनमोहनसिंगपण काही करू शकणार नाही तर अर्थातच नाही. तो देणे हा त्या मुख्यमंत्र्यांचा आणि घेणे हा बृहनमहाराष्ट्र मंडळाचा प्रश्न आणि नैतिकता आहे. त्या मधे अमेरिकन काँग्रेसच काय तत्वतः पंतप्रधान् मनमोहनसिंगपण काही करू शकणार नाही अथवा कट्रीना नंतर भारतीय संसदेने अमेरिकेतील कृष्णवर्णियांची काळजी वाटणारा आणि बुश सरकार काही करत नाही म्हणणारा ठराव केला असता तर यांना चालेल का अथवा कट्रीना नंतर भारतीय संसदेने अमेरिकेतील कृष्णवर्णियांची काळजी वाटणारा आणि बुश सरकार काही करत नाही म्हणणारा ठराव केला असता तर यांना चालेल का तेंव्हा या अमेरिकन राधासुताच्या धर्माची काळजी वाटली का आपल्याला
राहता राहीला आपण उपस्थित केलेल्या उदाहरणांचा प्रश्न: त्याला सरसकट उत्तर असे आहे की ज्यामुळे राष्ट्रीय सुरक्षा/सार्वभौमत्व अथवा आंतरराष्ट्रीय सुरक्षा आणि स्थैर्य धोक्यात येईल अशा संदर्भात एखाद्या देशा विरुद्ध एखाद्या देशाला अणि जगाला ओरडण्याचा हक्क आहे.आणि गंमत म्हणजे आपण उल्लेखलेल्या बर्‍याच उदाहरणात अगदी (सुरवातीस) हिटलरच्यापण, अमेरिका गप्प बसली (इतकी की पळून आलेल्या ज्यूंचे जहाज परत जर्मनीस पाठवले).
अमेरिकन काँग्रेसचा ठराव जर नीट वाचला तर लक्षात येईल की ख्रिस्ती मिशनर्‍यांना USAID funding मिळवण्यासाठी पळवाटा तयार होत आहेत. आपल्याला माहीत असेलच की जगभरात सर्वात जास्त ख्रिस्ती मिशनरी हे अमेरिकेतून जातात आणि त्यांना पैसे पण सर्वात जास्त अमेरिकेतून जातात. ते जेंव्हा भारतात येतात तेंव्हा नुसता रिलीजन घेऊन येत नाहीत तर त्याबरोबर फुटीरता पण आणतात आणि म्हणून हा राष्ट्राच्या सार्वभौमत्वाचा प्रश्न आहे आणि म्हणून हा ठराव अयोग्य आहे.
तर अशा या अमेरिकन काँग्रेसच्या वागण्याला नाक खुपसणे म्हणतात. आपल्याला हे माहीत आहे पण उगाच वाद काढत आहात झाले
१. पाकिस्तानाने मदरशांमध्ये कसे शिक्षण द्यावे, मुल्ला मौलवींच्या जहाल इस्लामला खतपाणी द्यावे की नाही, ही पाकिस्तानची अंतर्गत बाब.
२. सुदान ने डारफर भागात जंजावीदांना तेथे अत्याचार करण्यास पाठबळ पुरवणे ही सुदानची अंतर्गत बाब.
३. ब्रह्मदेशाने नोबेल पुरस्कार विजेत्या लोकशाहीवादी आँगसँगसूकी ह्यांना कैदेत ठेवणे, ही ब्रह्मदेशाची अंतर्गत बाब.
४. तमीळ जनतेला सर्वसामान्य अधिकार नाकारणे ही श्रीलंकेची अंतर्गत बाब.
अाजकाल असल्या फॉर्म्युल्याची वक्रोक्ती असलेले "टॉक शोज" अमेरिकतले बेवडे सुद्धा ऐकत नाहीत.
भारतातील अस्पृश्यता स्टेट-स्पॉन्सर्ड आहे की नाही
प्रतिक्रीया: आपण म्हणता तसा ह्या चर्चेचा हा मूळ विषय नाही(भारतातील अस्पृश्यता स्टेट-स्पॉन्सर्ड आहे की नाही ). आपण दिलेल्या "अंतर्गत बाबी" या प्रतिसादातील उदाहरणांमुळे की ज्यांना "स्टेट स्पॉन्सर्ड" म्हणता येईल आणि जेथे अमेरिकेने दुर्लक्ष केले त्यामुळे हा उप-विषय या चर्चेत चालू झाला. आपण दिलेल्ल्या उदाहरणांचा आणि या चर्चेचा संबंध आहे असे अजून वाटते का). आपण दिलेल्या "अंतर्गत बाबी" या प्रतिसादातील उदाहरणांमुळे की ज्यांना "स्टेट स्पॉन्सर्ड" म्हणता येईल आणि जेथे अमेरिकेने दुर्लक्ष केले त्यामुळे हा उप-विषय या चर्चेत चालू झाला. आपण दिलेल्ल्या उदाहरणांचा आणि या चर्चेचा संबंध आहे असे अजून वाटते का जरा समजावून सांगीतले तर बरे होईल की नक्की यात राधासुताचा धर्म कोणता ते..
स्टेट स्पॉन्सर्ड टेररीझमची अमेरिकन स्टेट डिपार्टमेंटची व्याख्या बघा ज्यात आपण दिलेली उदाहरणे बसतात. पण ज्या मधे अमेरिकन धोरणे ही थोडा-फार वेळ निष्क्रीय राहीली कारण तसे राहणे त्यांच्या त्या त्यावेळच्या फयद्याचे होते म्हणून
१. पाकिस्तानाने मदरशांमध्ये कसे शिक्षण द्यावे, मुल्ला मौलवींच्या जहाल इस्लामला खतपाणी द्यावे की नाही, ही पाकिस्तानची अंतर्गत बाब. - स्वतःची लोकं मरत असून अमेरिकेने बिलीयन्स डॉलर्स दिले, शस्त्रास्त्रे दिली.
२. सुदान ने डारफर भागात जंजावीदांना तेथे अत्याचार करण्यास पाठबळ पुरवणे ही सुदानची अंतर्गत बाब.- फिडेलीटी सारख्या कंपन्यांनी पैसे गुंतवले म्हणून आर्थिक स्वार्थाकडे बघून कदाच्ईत हीटलरपेक्षाही निर्घृण हत्याकांड चालू असून अमेरिकेने दुर्लक्ष केले. आता ब्रिटीश पंतप्रधानाला थोडे का होईना इराकच्या (स्वतः करत असलेल्या चुकांच्या) बाजूने ठेवताना थोडेसे काहीतरी करणे मान्य केले.
३. ब्रह्मदेशाने नोबेल पुरस्कार विजेत्या लोकशाहीवादी आँगसँगसूकी ह्यांना कैदेत ठेवणे, ही ब्रह्मदेशाची अंतर्गत बाब.- पुन्हा तेच दुर्लक्ष - नाही म्हणायला या देशाबरोबर (जर बरोबर आठवत असेल तर) व्यवहार करत नाहीत.
४. तमीळ जनतेला सर्वसामान्य अधिकार नाकारणे ही श्रीलंकेची अंतर्गत बाब.- अमेरिकेने काय केले माहीत तरी नाही. कॅनडाने निदान विस्थापितांना घेतले.
५. पुटीन चे अनेक शत्रू पत्रकार विषप्रयोगाने अचानक मेले, ही रशियाची अंतर्गत बाब - हि अंतर्गत बाब म्हणणे चुकीचे आहे कारण दुसर्‍या स्वायत्त राष्ट्रात जाऊन हा "राडा" केला गेला होता.
६. तिएन्मन् चौकात अनेक आंदोलनकारी विद्यार्थ्यांची हत्या, ही चीनची अंतर्गत बाब.- परत अमेरिकेने (मोठ्या बूशच्या काळात) त्यावेळी जे कोणी चीनी आले त्यांना सरसकट विस्थापीत मानून लगेच ग्रीन कार्ड दिले पण बाकी दुर्लक्ष कारण कंपन्यांचे हितसंबंध.
७. वर्णभेद ही दक्षिण आफ्रिकेची अंतर्गत बाब.- अमेरिकेने कधीच "ऍपर्थाईड" जाण्यासाठी दबाव आणला नाही की मंडेलाला सोडण्यासाठी प्रयत्न केले नाहीत - कारण यांच्या धंद्याच्या मधे येत होते.
८. बोस्निया-हर्जगोव्हिना येथील मुस्लिमांचा सर्बियाने केलेला छळ, ही बोस्नियाची अंतर्गत बाब. - उशीरा का होईना पण क्लिंटन असताना या बाबत शहाणपण सुचून लाखो निरपराध मेल्यावर लष्करी मदत पाठवली.
९. हीटलरने केलेला ज्यूजचा नरसंहार, ही जर्मनीची अंतर्गत बाब.- आधी म्हणल्याप्रमाणे यातही अमेरिकेने सुरवातीस मदत केली नाही.
जरा डोळे तिरके करून बघितले, तर अण्वस्त्र निर्मिती हीदेखील (जोवर ती अस्त्रे देशाची सीमा पार करत नाहीत तोवर) देशाची अंतर्गत बाबच म्हणाल का  अंतर्गत बाब नक्कीच नाही. म्हणूनच तर भारताची आजही भुमीका अशीच आहे की अण्वस्त्रांवर जागतीक बंदीच हवी, त्यात आहेरे नाहीरे प्रकार असता कामा नये. आहे का मान्य तुम्हाला अंतर्गत बाब नक्कीच नाही. म्हणूनच तर भारताची आजही भुमीका अशीच आहे की अण्वस्त्रांवर जागतीक बंदीच हवी, त्यात आहेरे नाहीरे प्रकार असता कामा नये. आहे का मान्य तुम्हाला तत्कालीन पंतप्रधान नरसिंहवरावांनी अमेरिकन काँग्रेसच्या संयुक्त सभेपुढे भाषणात यावरून चांगले सुनावले होते.
अस्पृश्यताविरोधी कायदे करूनही त्यांची सरकारने कठोर अंमलबजावणी केली नाही, तर अस्पृश्यता ही स्टेट स्पॉन्सर्ड आहे, असे म्हणण्याशिवाय गत्यंतर नाही. या पद्धतीने रॉडने किंग्ज ते कट्रीना असलेल्या अमेरिकेत पण आजही स्टेत स्पॉन््सर्ड वंशवाद आहे असे आपण म्हणणार असाल तर हा युक्तीवाद मान्य करतो. नाहीतर आपले शब्द बापूडे केवळ वारा असे समजून थांबतो.
अाजकाल असल्या फॉर्म्युल्याची वक्रोक्ती असलेले "टॉक शोज" अमेरिकतले बेवडे सुद्धा ऐकत नाहीत.
असले प्रतिवाद आजकाल भारतातल्या सुद्न्यासमोर टीकत नाहित.लमानरावान्चे सर्व मुद्दे योग्य आहेत् .इथलि चर्चा बेवड्यान्समोर चालत नाही याचे भान असु द्यावे.
म्हणून लिहीते आहे. सध्या भारतवारीवर असल्याने इथे येणे तसे कमीच होते.
भारतातील अस्पृश्यता ही स्टेट स्पाँन्सर्ड असल्यास अश्या भारताशी राजनैतिक संबंध ठेवायची गरज अमेरिकेला आहे असे वाटत नाही किंवा जर असे एखादा (कोणताही) देश किंवा राज्य करीत असेल तर अश्या राज्यांत किंवा देशांत अमेरिकेने गुंतवणूक करायची गरजही नाही.
अजून एक म्हणजे अमेरिकन ठरावात अमेरिकेचे हित कशात आहे ते सुचवले आहे. भारताने (पर्यायाने भारतीयांनी) आपले हित कशात आहे हे बघावे म्हणजे झाले. भारताचे हित आज अनेक गोष्टींत आहे - दलितांना त्यांच्या सध्याच्या अवस्थेतून बाहेर काढण्यात ते आहे, आपली कार्यक्षमता वाढवण्यात आहे आणि इतर देखील बर्‍याच गोष्टींत आहे. ते बघावे आणि त्या दृष्टीने जे जमतील ते प्रयत्न करावे हा सर्वांना न मागता दिलेला सल्ला.
आत्ता "१२३ करार" चर्चेत सावरकरांचा संदर्भ देत असताना मला तत्कालीन पंतप्रधान नरसिंहरावांनी अमेरिकेच्या संयुक्त सभेपुढे (सिनेट-काँग्रेस) जे उत्तर दिले ते परत आठवले. आधी लिहीले नसल्याने ते खाली लिहीत आहे. त्या उत्तराचे तात्पर्य येथे पण लागू होते:
रावांना कुठल्यातरी अमेरिकन लोकप्रतिनिधीने प्रश्न विचारला की तुम्ही (भारत) अण्वस्त्रबंदी करारावर सही का करत नाही आणि अण्वस्त्रे न ठेवण्याचे आश्वासन का देत नाही त्यावर रावांनी खालील गोष्ट सांगीतली:
एकदा एक माणूस गांधीजींकडे आला आणि म्हणाला की माझ्या मुलाला काहीतरी सांगा, तो फार साखर खातो. णंधीजी म्हणाले की महीन्याने ये. तो मुलाला घेऊन परत महीन्याभराने आश्रमात गेला, तेंव्हा गांधीजी त्या मुलाला म्हणाले "बाळ जास्त साखर खात जाऊ नकोस". त्यावर त्या माणसाला आश्चर्य वाटले आणि त्याने विचारले की "एव्हढेच बोलणार होता तर ते महीन्यापूर्वीच का नाही सांगीतलेत" गांधीजी त्याला म्हणाले की, "महीन्याभरापुर्वी मी पण खूप साखर खात होतो. आधी मी स्वतः कमी केले आणि स्वाचरण केल्यावर त्याला सांगीतले."
अमेरिकन लोकप्रतिनिधी गप्प बसले...
तळटीपः ही गोष्ट वास्तवीक रामकृष्ण परमहंसांची असून त्यात मुलगा गूळ खायचा आणि त्यामुळे त्याल त्रास होयचा तरी पण आवडीने अ़ऊन खायचा. कदाचीत इथल्या लोकांना समजणार नाही म्हणून रावांनी त्यात रामकृष्णांच्या ऐवजी गांधीजींचे नाव घेतले असावे.


50languages मराठी - इंडोनेशियन नवशिक्यांसाठी | सार्वजनिक परिवहन = Kendaraan umum dalam kota |

Home > 50languages.com > मराठी > इंडोनेशियन > अनुक्रमणिका
बस थांबा कुठे आहे
कोणती बस शहरात जाते
मी कोणती बस पकडली पाहिजे
मला बस बदली करावी लागेल का
कोणत्या थांब्यावर मला बस बदली करावी लागेल
तिकीटाला किती पैसे पडतात
शहरात पोहोचेपर्यंत किती थांबे आहेत
आपण इथे उतरले पाहिजे.
आपण (बसच्या) मागच्या दाराने उतरावे.
पुढची भुयारी ट्रेन ५ मिनिटांत आहे.
पुढची ट्राम १० मिनिटांत आहे.
पुढची बस १५ मिनिटांत आहे.
शेवटची भुयारी ट्रेन किती वाजता सुटते
शेवटची ट्राम कधी आहे
शेवटची बस कधी आहे
आपल्याजवळ तिकीट आहे का
 – नाही, माझ्याजवळ नाही.
तर आपल्याला दंड भरावा लागेल.
आपण एकमेकांशी जे बोलतो ते स्पष्ट का असते आपल्याला एकमेकांच्या विचारांची देवाणघेवाण करायची असते आणि एकमेकांना समजून घ्यायचे असते. भाषा उत्त्पन्न कशी झाली हे एकीकडे अजूनही अस्पष्टच आहे. यावर खूपसे लेख उपलब्ध आहेत. विशिष्ट काय आहे कि, भाषा ही खूप जुनी गोष्ट आहे. बोलण्यासाठी काही भौतिक वैशिष्ट्यांची गरज होती. ध्वनी उपलब्ध करण्याची आपली गरज होती. पूर्वी निएंडरथल्स लोकांना ध्वनी निर्माण करण्याचे सामर्थ्य होते. याप्रकारे ते स्वतःला प्राण्यांपासून वेगळे दर्शवू शकतात. आणखीन, एक मोठा, कणखर आवाज संरक्षणासाठी महत्वाचा होता. एखादा माणूस याद्वारे शत्रूंना घाबरवू किंवा शत्रूंशी लढू शकतो. यापूर्वीही, हत्यारांचा आणि अग्नीचा शोध लागला होता. हे सर्व ज्ञान कसेतरी पुढे जायला हवे. भाषण हेसुद्धा गटाने शिकारी करण्यासाठी महत्वाचे आहे. जवळजवळ 2 करोड वर्षांपूर्वी लोकांमध्ये साधे आकलन होते. अभ्यासाचे पहिले घटक चिन्हे आणि हावभाव होते. पण. लोकांना एकमेकांशी खूप प्रखर संवाद साधायचा होता. महत्वाचे म्हणजे, त्यांना एकमेकांकडे न बघता संवाद साधायचा होता. म्हणूनच, भाषेचा विकास झाला आणि याने हावभावांची जागा घेतली. आजच्या अर्थाने, भाषा कमीतकमी 50,000 वर्षांपूर्वीची आहे. जेव्हा होमो सेपियन्सने आफ्रिका सोडली, त्यांनी पूर्ण जगात भाषेचा विस्तारकेला. विविध प्रदेशांनुसार भाषा ही एकमेकांपासून वेगळी झाली. असे म्हटले जाते की, विविध भाषिक कुटुंबे अस्तित्वात आली. मात्र, त्यांचाकडे फक्त भाषेची पायाभूत पद्धतीच होती. पहिली भाषा ही सध्याचा भाषेपेक्षा खूप कमी गुंतागुंतीची होती. नंतर पुढे तिचा व्याकरण, आवाजाच्या आणि भाषेच्या अभ्यासाने विकास झाला. असेही म्हणता येईल कि, वेगवेगळ्या भाषांना विविध उपाय मिळाले. पण समस्या नेहमीच समान होती: मी काय विचार करतो हे कसे दर्शवायचे
Contact book2 मराठी - इंडोनेशियन नवशिक्यांसाठी


विजेते | ‘मी सावरकर २०१८’ - एक "अभिनव" खुली वक्तृत्वस्पर्धा

‘मी सावरकर २०१८’ - एक "अभिनव" खुली वक्तृत्वस्पर्धा
‘मी सावरकर २०१८’ - एक "अभिनव" खुली वक्तृत्वस्पर्धा
मी सावरकर २०१८ - पारितोषिक विजेते
मी सावरकर २०१८ स्पर्धेतील गटवार विजेत्यांची नावे खालील प्रमाणे आहेत. सर्व विजेत्यांचे अभिनंदन.
( सर्व स्पर्धकांना आणि विजेत्यांना रविवारच्या पुण्यातील पारितोषिक वितरण समारंभाकरीता निमंत्रण. कार्यक्रमाकरिता आपण आपल्या आप्तेष्टांना जरून घेऊन यावे. प्रत्येक गटातील एक विजेत्याचे भाषण २७ मे च्या समारंभामध्ये होईल. अधिक माहिती करिता संपर्क - ९८२३०३८०८८ )
गट क्र १ - इयत्ता ५ ते ८
विजेता : ओजस जोशी, मुंबई - साहित्यिक सावरकर
उपविजेता : सोहम कुलकर्णी, नाशिक - समाजसुधारक सावरकर
श्रीनिवास हसबनीस, सांगली - विज्ञाननिष्ठ सावरकर
सानवी तुळपुळे, बेळगाव ,कर्नाटक - समाजसुधारक सावरकर
श्रनिवास कुलकर्णी , कोल्हपूर - साहित्यिक सावरकर
श्रिया अभिजित बर्वे, पुणे - साहित्यिक सावरकर
आदी शेखर माळवदे, मुंबई - योध्दा सावरकर
गट क्र २ - इयत्ता ९ ते १२
विजेता : स्वप्नजा वालवडकर, औरंगाबाद - साहित्यिक सावरकर
उपविजेता : अनुष्का आपटे, बेळगाव - विज्ञाननिष्ठ सावरकर
रिद्धी करकरे, डोंबिवली - योद्धा सावरकर
वैष्णवी वि प्रभुदेसाई, बोरिवली (प) - द्रष्टे सावरकर
भक्ती देशमुख, अमरावती - हिंदुत्ववादी सावरकर
अथर्व मुलमुळे, मुंबई - द्रष्टे सावरकर
समर्थ दरेकर, सोलापूर - साहित्यिक सावरकर
गट क्र ३ महाविद्यालयीन विद्यार्थी पदवीपर्यंत
विजेता : स्वरदा फडणीस, कोल्हापूर - साहित्यिक सावरकर
उपविजेता : आशिष आठवले, रत्नागिरी - विज्ञाननिष्ठ सावरकर
बागेश्री पारनेरकर, नाशिक - समाजसुधारक सावरकर
मधुरा घोलप, नाशिक - समाजसुधारक सावरकर
शिवांजय बुटेरे, बदलापूर- द्रष्टे सावरकर
शिवराज दोनवडे, पुणे - विज्ञाननिष्ठ सावरकर
नुपूर पाटील, नंदुरबार - साहित्यिक सावरकर
युवा गट वय वर्षे २२ ते ४५ पर्यंत
विजेता: हेमांगिनी जावडेकर - पुराणिक , पुणे - साहित्यिक सावरकर
उपविजेता: दिपाली कुलकर्णी, बेळगाव - हिंदुत्ववादी सावरकर
रूपा झरिये , बँकॉक - साहित्यिक सावरकर
विजयश्री सावजी, बुलढाणा - हिंदुत्ववादी सावरकर
मिलिंद धर्माधिकारी, भुसावळ - हिंदुत्ववादी सावरकर
श्रेद्धा दुसाने, मुंबई - साहित्यिक सावरकर
मोहिनी गर्गे - कुलकर्णी, देहरादून, उत्तराखंड - द्रष्टे सावरकर
वरिष्ठ गट - वय वर्षे ४५ ते ६० पर्यंत
विजेता : अभिजित फडणीस, ठाणे - हिंदुत्ववादी सावरकर
उपविजेता : गणनाथ मोहरीर, वॉशिंग्टन डी. सी - द्रष्टे सावरकर
मुग्धा गोखले, सांगली - समाजसुधारक सावरकर
मीरा पोतदार, चिपळूण- साहित्यिक सावरकर
पूजा संजय कात्रे, रत्नागिरी - साहित्यिक सावरकर
श्रीराम लाखे, नागपूर - साहित्यिक सावरकर
गिरीशकुमार दुबे, चिखली - साहित्यिक सावरकर
ज्येष्ठ गट -वय वर्षे ६० आणि पुढे
विजेता : विनय वाटवे, सांगली - द्रष्टे सावरकर
उपविजेता: किशोर मधुकर काकडे, बेळगाव ,कर्नाटक - समाज सुधारक सावरकर
विवेक सरपटवर, चंद्रपूर - द्रष्टे सावरकर
विवेक कुलकर्णी, सांगली - हिंदुत्ववादी सावरकर
नंदा मानखेडकर, पुणे- साहित्यिक सावरकर
चारुदत जोशी, मुंबई - द्रष्टे सावरकर
सुनीती मराठे, गोवा - योद्धा सावरकर
Copyright © 2018 ‘मी सावरकर २०१८’ - एक "अभिनव" खुली वक्तृत्वस्पर्धा -All Rights Reserved.


आई म्हणते... | Webdunia Marathi

शुक्रवार, 19 ऑक्टोबर 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
आई गर्भातल्या मुलीला म्हणते
नको येऊ या जगात
स्त्रीवर कुठेही होतो बलात्कार
आणि स्त्री ही स्त्रीची शत्रू,
सासू करते सूनेवर अत्याचार
स्त्री जात नाही स्वातंत्र्यात
कधी बापाकडे, तर कधी
नको येऊ तू जगात...
अधिकार मिळणार नाही घरात
कुठपर्यंत हा त्रास सोसायचा
पदराचा नकाब का ओढायचा
तू तर रणरागिणी, धैर्यवती
जागतिक महिला दिन विशेष ‘ती’
नारळ पाण्याचे पाच फायदे
पितृदिन विशेष : बाप
यावर अधिक वाचा :
स्मशानात भयाण शांतता पसरली होती. अर्थात ती तर नेहमीच असते. पण यावेळी मात्र स्मशानातील ...
राष्ट्रपिता महात्मा गांधी यांचा गुजरात राज्यातील साबरमती आश्रम जगप्रसिद्ध आहे. त्याचबरोबर ...
या जगातल्या सर्व महान धर्मांच्या मुलभूत सत्यावर माझा विश्वास आहे. ही सगळी देवाचीच देणगी ...
इम्रान यांनी शरीफ यांच्या म्हशीहून कमावले किमान 14 लाख
पाकिस्तान सरकार यांनी माजी पंतप्रतधान नवाझ शरीफ यांच्या पाळीव आठ म्हशींचा लिलाव करून ...
लिंगायत समाजने केल्या २० मागण्या, मुख्यमंत्री यांच्या सोबत ...
मराठा समाज आणि इतर समाजाने आपल्या मागण्या जोरदार पद्धतीने आणि आंदोलन करत सरकार समोर ...
प्रत्येक आजारांवर सोपे उपाय
कैरीच्या कोयीचे चूर्ण दही किंवा पाण्यासोबत सकाळ-संध्याकाळ घेतल्याने कृमी रोगात आराम ...
रोजच्या पेहरावाला नवरात्रीचा साज
भरजरी चनिया चोली, आरशांनी सजिवलेला घागरा, त्याला साजेसे अलंकार असा शृंगार करून नवरात्रीत ...
पनीरच्या सेवनामुळे हृदयविकाराच्या झटक्या धोका कमी होतो
दररोज 40 ग्रॅम पनीर खाल्ल्यामुळे हृदयविकाराच्या झटक्याचा धोका कमी होतो. चीनमधील सूचो ...
काय आपल्याला माहीत आहे हात धुण्याची योग्य पद्धत
लहानपणापासून स्वच्छ हात धुऊन मग जेवायला बस असे ऐकले आहे. दिवसभर कित्येक वस्तूंना हात लागत ...
फेशियल करताना घेण्यात येणारी काळजी
व्यवस्थित देखरेख नाही केली तर पुरळ (पिंपल) उठू शकतात. नॉर्मल त्वचा असल्यास सॉफ्ट साबणाने ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


स्वच्छ महाराष्ट्र अभियानांतर्गत महाराष्ट्र “हागणदारीमुक्त’ | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

स्वच्छ महाराष्ट्र अभियानांतर्गत महाराष्ट्र “हागणदारीमुक्त’
मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस;राज्यात 60 लाखांपेक्षा अधिक शौचालयांचे बांधकाम
मुंबई – केंद्र शासनाच्या स्वच्छ भारत अभियानांतर्गत महाराष्ट्रात स्वच्छ महाराष्ट्र अभियान राबविण्यात आले. सर्व प्रशासकीय यंत्रणेने मिशन मोडवर राज्यात शौचालय बांधण्याचे काम हाती घेऊन राज्यात 60 लाखापेक्षा अधिक शौचालयाचे बांधकाम केले असून महाराष्ट्र “हागणदारीमुक्त’ झाल्याचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी घोषित केले.
सह्याद्री अतिथीगृह येथे आयोजित पत्रकार परिषदेत त्यांनी ही घोषणा केली. याप्रसंगी पाणी पुरवठा व स्वच्छता मंत्री बबनराव लोणीकर, ग्रामविकास मंत्री पंकजा मुंडे, राज्यमंत्री सदाभाऊ खोत, पाणी पुरवठा व स्वच्छता विभागाचे अपर मुख्य सचिव शामलाल गोयल उपस्थित होते.
मुख्यमंत्री फडणवीस म्हणाले, राज्यात सन 2012च्या बेसलाईन सर्वेनुसार केवळ 45 टक्के कुटुंबाकडे शौचालये होती. स्वच्छ महाराष्ट्र अभियानांतर्गत 55 टक्के कुटुंबांसाठी शौचालय बांधण्याचे आवाहनात्मक काम होते. पाणी पुरवठा व स्वच्छता मंत्री बबनराव लोणीकर तसेच ग्रामविकास मंत्री पंकजा मुंडे, राज्यमंत्री सदाभाऊ खोत, विभागाचे अपर मुख्य सचिव शामलाल गोयल यांनी स्वच्छ महाराष्ट्र मिशन अंतर्गत उत्कृष्ट काम केले आहे. त्याचबरोबर स्वच्छ महाराष्ट्र अभियानांतर्गत संपूर्ण प्रशासकीय यंत्रणेने नवनवीन कल्पना राबवून मिशन मोडवर काम करुन आपले उद्दिष्ट साध्य केले आहे.
विविध तंत्रज्ञानाच्या माध्यमातून देश प्रगती करीत असताना 50 टक्के भारतीयांकडे शौचालय सुविधा नसणे ही गंभीर बाब असल्याने देशाचे पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी “स्वच्छ भारत अभियान’ घोषित करून 2019 पर्यंत संपूर्ण देश हागणदारीमुक्त करण्याचे जाहीर केले. या अंतर्गत महाराष्ट्रात स्वच्छ महाराष्ट्र अभियान राबवून 2018 मध्येच महाराष्ट्र हागणदारीमुक्त करण्याचे काम केले आहे.महाराष्ट्रात एकूण 60 लाख 41 हजार 138 शौचालये बांधण्याचे काम करण्यात आले आहे. यासाठी 4 हजार कोटी पेक्षा अधिक खर्च केंद्र व राज्य शासनाच्या निधीमधून करण्यात आला आहे. विविध जिल्ह्यात उपलब्ध साधनसामुग्रीचा वापर करुन तेथील प्रशासकीय यंत्रणेने शौचालय बांधण्याचे काम केले आहे.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleन्या. लोया यांच्या मृत्यू संदर्भातील याचिका सर्वोच्च न्यायालयाने फेटाळली
Next articleअर्जुनाच्या हाती बाण आल्याने दानवाचा वध होणार – खोतकर
अडीच-अडीच वर्ष मुख्यमंत्री पदाचा आठवले फॉर्म्युला
पाणी टंचाईचे आव्हान (अग्रलेख)
महाराष्ट्रभर 21 ऑक्‍टोबर रोजी मानवी साखळीचे आयोजन
निविदा प्रकिया नियमानुसार नसेल तर कारवाईचा बडगा
महिनाभरात मेळघाटात कुपोषणाने 72 बालकांचा मृत्यू : हायकोर्टाचा गंभीर सवाल
जितेंद्र आव्हाड मातोश्रीवर; राजकीय चर्चांना उधान


August | 2010 | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
एकदा एका जंगलात एका सिंहाला एक शेळी दिसली. तिचं बिचारीचं लक्षच नव्हतं सिंहाकडे. अगदी सिंह जवळ येऊन पोहोचला, तरी पण ती आपलं गवत खात होती. सिंह अगदी खूप जवळ आला, इतक्या जवळ की जर त्याने पंजा मारला असता तर शेळी … Continue reading →
इराणी म्हणजे चहा आणि ब्रून मस्का खाण्याचे ठिकाण असे समजणारे बरेच आहेत. तर काही लोकांना इराणी हॉटेल= ऑम्लेट पाव खाण्याचे ठिकाण असे समिकरण वाटते. पण खरंच तसं आहे का मला वाटतं नाही , अजूनही बरेच चांगले इराणी हॉटेल्स आहेत मुंबईला- … Continue reading →
“श्वास” हा एक अतिशय वाईट्ट सिनेमा आहे.
श्वास हा एक अतिशय वाईट्ट सिनेमा आहे. आज पर्यंत जितक्या वेळेस पाहिला असेल तितक्या वेळेस डोळ्यातून पाणी काढलंय त्या सिनेमाने. इतकं असूनही तो सिनेमा पुन्हा पुन्हा पहाण्याची इच्छा का बरं होते बरेचदा तर मुद्दाम खूप उदास व्हायचं म्हणूनही हा सिनेमा … Continue reading →
Posted in सामाजिक	| Tagged अश्रू, चित्रपट, मराठी, श्वास, सिनेमा, shvas	| 68 Comments
कधी कोणाशी आपण कसे जोडले जाऊ ते समजत नाही. परवाच लोकसत्ता मधल्या एका लहानशा बातमीने लक्ष वेधून घेतलं. त्यात लिहिले होते की प्राची पाटकर यांचे डेंग्यु च्या आजाराने निधन झाले. अगदी आत्ता आत्ता पर्यंत हे नांव पुर्णपणे अपरिचित होते. कधीच … Continue reading →
एकदा माझ्या चुलत आजोबांनी एक कागद दाखवला होता, त्यावर समस्त कुलकर्णी वंशवृक्ष इ.स. ११०० पासून काढलेला होता. आधी तर माझा त्यावर विश्वासच बसला नाही, की इतकी जुनी माहिती ऑथेंटीक असू शकते म्हणून. पण आजोबा म्हणाले की ही माहिती त्यांनी स्वतः … Continue reading →
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
सिक्रेट मेसेज कसा पाठवायचा
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


२२ जुलै २००९ च्या सकाळचे सुंदर सूर्यग्रहण | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
२२ जुलै २००९ च्या सकाळचे सुंदर सूर्यग्रहण
गेल्या जुलैच्या २२ तारखेला एक सुंदर सूर्यग्रहण झाले. या ग्रहणाची काही सुंदर छायाचित्रे माझ्याकडे आहेत.. या छायाचित्रांबरोबरच सूर्यग्रहणावर चर्चेद्वारे माहिती व्हावी यासाठी अल्पसा हा प्रयत्न ...
अतिशय सुरेख आणि अप्रतिम छायाचित्रे आहेत.
पहिली २ चित्रे आधी पाहिली होती. तिसरे चित्र पहिल्यांदाच बघत आहे. ते फारच मोहक आहे.
हे फोटो काढताना कॅमेरा कोणता अपरर्चर आणि स्पीड काय वापरले अपरर्चर आणि स्पीड काय वापरले ट्रायपॉड वापरला का वगैरे माहिती ऐकायला आवडेल
वरील छायाचित्रे मी नाही काढलेली. ई-मेलद्वारे एका मित्राने पाठवली होती. तीच देत आहे...
कृपया गैरसमज नको... तेव्हा इतर टेक्निकल डिटेल्स् माझ्याकडे उपलब्ध नाहीत ...
तिसरे सुंदर छायाचित्र बिहारच्या पाटणा येथून घेतलेले आहे...
माझ्यामते यावेळच्या सूर्यग्रहणाचे सर्व जगभरातून घेतलेल्या छायाचित्रांपैकी हे सर्वोत्कृष्ट छायाचित्र आहे :)
कोणत्याही खग्रास सूर्य ग्रहणाच्या वेळेस दोन वेळा हिर्‍याच्या अंगठीचे दृष्य (डायमंड रिंग इफेक्ट) हे दिसतेच. आपल्या पहिल्या दोन फोटोत हे दृष्य फार सुरेख चित्रित झाले आहे.तिसर्‍या फोटोतील दृष्य कितीही मोहक दिसत असले तरी प्रत्यक्षात कॅमेरा हलल्यामुळे मल्टीपल इमेजेस आल्या असल्याने चित्रित झाले असावे असे वाटते.
आइनस्टाईनच्या सापेक्षता सिद्धांताची, पहिली निरिक्षण करता येऊ शकणारी सिद्धता, खग्रास सूर्यग्रहणाच्या वेळी संशोधकांना मिळाली होती. ग्रहणाच्या वेळच्या सूर्याच्या स्थानाच्या अगदी मागे असणारे तारे, ग्रहणाच्या वेळी सूर्याच्या जवळ दिसतात. या तार्‍यांचे, ग्रहणाच्या वेळी दिसणारे स्थान हे इतर वेळी दिसणार्‍या स्थानापेक्षा, थोडे बाजूला असल्यासारखे दिसते. याचे कारण असे आहे की या तार्‍यांपासून निघणारे प्रकाशकिरण, जेंव्हा सूर्याच्या जवळून जातात तेंव्हा सूर्याच्या आत्यंतिक गुरुत्वाकर्षणामुळे, हे प्रकाश किरण थोडे वाकतात व त्यामुळे त्यांचे स्थान बदलल्यासारखे दिसते. आइनस्टाईनच्या अवकाश-काल संकल्पनेची ही निरिक्षण करण्यासारखी सिद्धता असल्याने अतिशय महत्वाची आहे.
आइनस्टाईनच्या सापेक्षता सिद्धांताची, पहिली निरिक्षण करता येऊ शकणारी सिद्धता, खग्रास सूर्यग्रहणाच्या वेळी संशोधकांना मिळाली होती. ग्रहणाच्या वेळच्या सूर्याच्या स्थानाच्या अगदी मागे असणारे तारे, ग्रहणाच्या वेळी सूर्याच्या जवळ दिसतात. या तार्‍यांचे, ग्रहणाच्या वेळी दिसणारे स्थान हे इतर वेळी दिसणार्‍या स्थानापेक्षा, थोडे बाजूला असल्यासारखे दिसते. याचे कारण असे आहे की या तार्‍यांपासून निघणारे प्रकाशकिरण, जेंव्हा सूर्याच्या जवळून जातात तेंव्हा सूर्याच्या आत्यंतिक गुरुत्वाकर्षणामुळे, हे प्रकाश किरण थोडे वाकतात व त्यामुळे त्यांचे स्थान बदलल्यासारखे दिसते
सूर्याच्या स्थानाच्या अगदी मागे असणारे तारे इतर वेळी कसे दिसतात  ते फक्त ग्रहणाच्या वेळीच दिसू शकतात.
सूर्याच्या स्थानाच्या अगदी मागे असणा-या तार्‍याचे गणीतानुसार काढलेले स्थान व प्रत्यक्ष दिसणारे स्थान यातील तफावत हे सिद्ध करते की गुरुत्वाकर्षणामुळे प्रकाश किरण थोडे वाकतात. हे तारे फक्त ग्रहणाच्या वेळीच दिसू शकल्याने हि सिद्धता फक्त खग्रास सूर्यग्रहणाच्या वेळीच करता येते.
याबाबत सिद्धांताचे गणित तपासायचे आहे. सूर्येतर तार्‍यांचे एकमेकांच्या सापेक्ष दिसणारे स्थान (म्हणजे कोनीय अंतर) हे आदल्या आणि नंतरच्या सिद्धांतांमधल्या गणितात वेगळे आहे.
आदल्या सिद्धांताप्रमाणे प्रकाशकिरण सरळ मार्गाने जातात. अध्येमध्ये एखाद्या प्रचंड गुरुत्वाकर्षक पिंडाजवळून किरण गेले तरी काही फरक पडत नाही. तारा 'अ' आणि तारा 'ब' या दोहोंमधले कोनीय अंतर हे तिथपासून पृथ्वीपर्यंत सरळ येणार्‍या किरणांमधील साधा कोन आहे. तो दिवसा-दिवसाला फारसा बदलत नाही. (दूरवरचे तारे हलतात खरे, पण कोनीय अंतर बदलण्याइतपत हलायला शेकडो हजारो वर्षे लागतात.)
सामान्य सापेक्षता सिद्धांताच्या अनुसार प्रकाशकिरण गुरुत्वाकर्षणाने वाकतात. पण ते आपल्या यंत्रांना तपासण्याइतके वाकण्यासाठी गुरुत्वाकर्षण उत्पन्न करणारे पिंड प्रचंड असावे लागते. असे एक पिंड म्हणजे सूर्य आहे. म्हणजे तारा 'अ' किंवा तारा 'ब' यांच्यापासून येणार्‍या प्रकाशकिरणांमधला रात्री दिसणारा कोन 'क' आहे समजा. त्या तार्‍यापैकी एकाचे किरण सूर्याजवळून पृथ्वीवर पोचत असेल, तर ते वाकेल, आणि अशा परिस्थितीत 'अ' आणि 'ब' यांच्यातले कोनीय अंतर रात्री दिसले त्यापेक्षा वेगळे असेल. असे गणित आहे. पण थोडी गडबड होते. अशा परिस्थितीत जर 'अ'चे किरण सूर्याजवळून पृथ्वीवर पोचत असेल, तर पृथ्वीवरून 'अ' तारा हा सूर्याच्या खूप जवळ दिसते. सूर्याच्या प्रखर प्रकाशामुळे या 'अ' तार्‍याकडून येणारे किरण झाकोळले जाते. इतकेच काय दिवसाउजेडी 'ब' तार्‍याकडून येणारे किरणही दिसत नाही मग सूर्याजवळून प्रकाशकिरण आल्यास कोनीय अंतर बदलले, हे मोजताच येत नाही.
मात्र सूर्यग्रहणाच्या वेळी, 'अ' आणि 'ब' हे तारे दिवसाही स्पष्ट दिसतात, आणि त्यांच्यामधले कोनीय अंतर मोजता येते. हे रात्री मोजलेल्या कोनीय अंतरापेक्षा वेगळे आहे, असा ताळा लावता येतो. शिवाय कोन किती वेगळा आहे, त्याचे नेमके गणित करून त्या गणिताचा ताळा लावता येतो. पुढे असे सांगता येते, की जुन्या सिद्धांताच्या गणितापेक्षा नवीन सिद्धांताचे गणित अधिक नेमका ताळा देते. अशा प्रकारे नवा सिद्धांत अधिक ग्राह्य ठरतो.
तात्पर्य हे : सूर्याजवळ तारा 'अ' असताना, म्हणजे दिवसा, त्याचे तारा 'ब'पर्यंत कोनीय अंतर मोजण्यासाठी सूर्याचा प्रखर उजेड झाकला जावा लागतो, म्हणून सूर्यग्रहणाचा फायदा या निरीक्षणासाठी होतो.
तिसऱ्या छायाचित्रात मल्टीपल इमेजेस असाव्यात अशी शंका मलासुद्धा आली होती. पण रिंगची डाव्या बाजूची कडा थोडी जास्त तेजस्वी आहे तशी कडा उजव्या बाजूला दिसली नाही त्यामुळे ते तसेच दिसले असावे असे वाटले.
त्याच छायाचित्रात रिंगच्या खाली लागूनच आणखी काहीतरी दिसतेय. तो लेन्सचा डाग आहे की प्रकाशाचा काही परिणाम
तिसर्‍या छायाचित्रात रिंगच्या खाली लागूनच काहीतरी आहे ते म्हणजे लेन्स फ्लेअर असावी. लेन्सचा डाग नाही. दुसर्‍या छायाचित्रातही चंद्राच्या मध्यभागी असे काही दिसत आहे.
आकाशातील सर्व तारे(सूर्य सोडून) रोज ४ मिनिटे लवकर उगवताना दिसतात. त्यामुळे सूर्याच्या ग्रहणकालाच्यावेळी त्याच्या अगदी मागे असलेले व अर्थातच दिवसा उगवलेले तारे, काही महिन्यांनंतर रात्री उगवतात. त्या वेळचे त्यांचे स्थान व ग्रहण कालात दिसलेले त्यांचे स्थान यात हा फरक दिसतो.
मागचे तारे / लपलेले तारे
माझ्या (अत्यल्प) ऐकीव माहितीनूसार खग्रास ग्रहणाच्यावेळी जे तारे एरवी सूर्यामागे लपायला हवे होते ते तारेही दिसतात /दिसले व त्यावरून हा नियम सिद्ध झाला.
असो चित्र आवडली.. पण स्वतः काढलेली चित्र दिली असती तर अधिक रोचक वाटले असते
समाजातली सामाजिक जाणीवही अगदी नसल्यातच जमा आहे. सुस्त, मद्दड जनता गोळाभर अन्न गिळून, टीव्हीवरच्या मालिका बघून झोपी जात आहे - सन्जोप राव


ऑनलाइन वर्गणीदार होण्यासाठी

सा. विवेकचे ऑनलाइन वर्गणीदार होण्यासाठी
(ग्राहकांनी आपले पैसे जामा केल्यानंतर आपण विवेकमध्ये 27810235/36 नंबर किंवा 9594961839 फोन करावा...)
मुख्य कार्यालय 5/12, कामत औद्योगिक वसाहत,
396 स्वा. वीर सावरकर मार्ग
प्रशासकीय कार्यालय विवेक भवन (कृष्णा रिजन्सी),
12 वा मजला, प्लॉट क्र. 40,
सेक्टर क्र. 30, सानपाडा (प.),
विभागीय कार्यालय पुण 020-24481392,
जळगाव व नाशिक 9594961852
पहिले पान | आमची ओळख | आमची प्रकाशने | छायाचित्रे | मागील अंक | संपर्क
Copyright © 2014 सर्व अधिकार राखिव


Best Commentator in Tennis Cricket from Pune…..Mr Naresh Dhome | Tennis Cricket

“वाघांची दहाड फोडला पहाड…. “ क्रिकेटच्या स्पर्धेत हा आवाज एेकला की क्रिकेटरसिक हमखास समजतात कि, श्री नरेश ढोमे समालोचन करत आहेत. संपुर्ण भारतात सर्वात प्रसिध्द स्थानिक खेळ म्हणजे “टेनिस बॉल क्रिकेट” तसेच ग्रामीण भागात सर्वात जास्त गर्दी खेचणारा खेळ म्हणजे “टेनिस बॉल क्रिकेट” आणि त्यामुळे प्रेक्षकांना खिळवुन ठेवण्यासाठी समालोचन हे आेघाने आलेच.
” टेनिस बॉल क्रिकेट” मध्ये कोणतेही भविष्य नसताना केवळ आवड व सभाधीटपणा यामुळे वयाच्या तेराव्या वर्षी नरेश ढोमेंच्या हातात माईक आला व ओघवत्या शैलीतुन त्यांनी गेले १५ वर्षे क्रिकेट रसिकांना भुरळ पाडली आहे. क्रिकेटच्या समालोचनातुन सामन्याच्या रसभरीत वर्णनाबरोबरच अनेक संदर्भ देण्याची त्यांची हातोटी प्रभावशाली आहे. क्रिकेटमधील अनेक किस्से, अनेक रेकॉर्डस, खेळाडुंचीे वैयक्तिक माहीती त्यांची तोंडपाठ आहे. विनोद, म्हणी, वाक्प्रचार, अभंग, श्लोक, ओव्या, कविता, सुविचार, शेरो- शायरी, एेतिहासिक दाखले, विज्ञानाविषयी संदर्भ चपखलपणे देऊन ते प्रेक्षकांना मंत्रमुग्ध करतात व खेळाडुंना प्रोहोत्साहन देतात. याशिवाय स्रीभ्रुण हत्या, वृक्ष संवर्धन, ग्लोबल वॉर्मिंग, दारुबंदी, गावकी भावकीवरुन उद्भवणारे वाद यावर मिष्किल टिप्पणी करुन ते समाजप्रबोधनही करतात.
पिंपरखेड, ता. शिरुर( पुणे) या खेड्यातुन त्यानी समालोचनास सुरुवात केली. आपल्या अलौकीक प्रतीभेच्या जोरावर , पुणे, मुंबई, रायगड, नाशिक, अहमदनगर या जिल्ह्यांमध्ये मोठ्या स्पर्धांसाठी त्यांना मोठी मागणी असते. तर अनेक आयोजक त्यांच्या उपलब्धतेनुसार स्पर्धांचे आयोजन करतात. श्री नरेश ढोमे हे बी. एस्. सी. पदवीधारक आहेत. MKCL चे संगणक प्रशिक्षण ते चालवितात. तसेच पिंपरखेड गावचे उपसरपंच पदही त्यांनी भुषविले आहे. विशेष कार्यकारी अधिकारी व अनेक सामाजिक संस्थांवर काम करुन त्यांनी सामाजीक बांधीलकी जपलेली आहे. 10 वर्षापुर्वी समालोचन हा व्यवसाय आहे असे म्हटल्यावर कोणीही वेड्यात काढले असते. परंतु जिद्द, निष्ठा व प्रचंड मेहनतीच्या जोरावर त्यांनी या व्यवसायाला प्रतिष्ठा मिळवुन दिली आहे. त्याच्या पावलावर पाऊल ठेऊन पुणे जिल्ह्यात १५ ते २० तरुण या क्षेत्रात आले आहेत. व स्पर्धांचे प्रमाण पाहता या सर्वांना खुप मागणी आहे. चंदु बोर्डे, संदिप पाटील अशा अनेक खेळाडुंनी नरेश ढोमेंचे भरपुर कौतुक केले आहे.


Tools (साधन सामग्री) - krushi kranti

1) शेती साठी मॅॅनेजर पाहिजे ७…
ऍग्री राईज क्रॉप कव्हर चे…
*गणेशा अॅग्रो फार्म बिजवडी*…
उत्तम प्रतीचे मल्चिंग पेपर…
N.M.K गोल्डन सीताफळाची रोपे…
श्री ब्रह्म इंडस्ट्रीज …
अगरवूड ची शेती फायद्याची:…
मोबाईल मोटरपंप स्टार्टर मोबाईल मोटरपंप स्टार्टर
नमस्कार .. स्मार्ट खेती मोबाइल मोटर पंप स्टार्टर आता झोप मोडीला करा राम राम मोटार चालू बंद करणे , पाण्यावर व इलेकट्रिक सप्लाय वर लक्ष या कंटाळवाण्या व वेळकाढू गोष्टींची काळजी आता स्मार्ट खेती घेणार असल्याने तुम्ही निवांतपणे…
Pune Division 20-08-18 मोबाईल मोटरपंप स्टार्टर
Mauli eco planter माऊली इको प्लान्टर एक शेतकरी एकच प्लान्टर ओळखून गरज काळाची करा बचत वेळेची मजुरी लागेल कमी पैसे बचतीची हमी..... हाताळायला अगदी सोपे व हलके. रोपे लावतांना वाकायची गरज नाही. रोपांची लागवड सरळ रेषेत रोपांचे मुळावर दबाव पडत नाही…
फवारणी यंत्र फवारणी यंत्र
नमस्कार शेतकरी बधुंनो ⚙ फवारणी करताय,मग हे नक्की वाचा या यंत्राची वैशिष्ट्य म्हणजे: 16 litres capacity ⚙ हे यंत्र बॅटरी वर चालते ⚙एकाच वेळी चार तासाने/ सर्यानां/ रागांना आपण फवारणी करता येते. ⚙वीस मिनिटात एक एकरावर फवारणी करता येते.…
नमस्कार शेतकरी बधुंनो ⚙…
*गणेशा अॅग्रो फार्म बिजवडी* आमच्याकडे बॅग पॅकिंग मधील ओरीजिनल *कोंबडी खत* मिळेल... सर्व पिकांसाठी उपयोगि. 15 ते 20% उत्पादनात वाढीची हमी. भेसळ मुक्त ओरीजिनल खत. 35 किलो बॅग पॅकिंग. शेतामध्ये पोच करून देण्याची सुविधा. रासायनिक मुक्त शेती. जमिनीवर…
*गणेशा अॅग्रो फार्म बिजवडी*…
ठिंबक , पाॅलीहाऊस , गीनहाऊस , शेडनेट उभारनी करून मिळेल
ठिंबक , पाॅलीहाऊस , गीनहाऊस ,…
Home - Tools (साधन सामग्री)


wrestling Kolhapur Nilesh kandurkar | कुस्तीच्या मैदानात कोसळलेल्या निलेश कंदूरकरचा अखेर मृत्यू | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
कुस्तीच्या मैदानात कोसळलेल्या निलेश कंदूरकरचा अखेर मृत्यू
कुस्तीच्या मैदानात कोसळलेल्या निलेश कंदूरकरचा अखेर मृत्यू
कोल्हापूरातील बांदिवडे गावात कुस्ती स्पर्धा आयोजित करण्यात आली होती. त्यावेळी प्रतिस्पर्धी कुस्तीपटूशी झुंज सुरु असताना एका डावात निलेशच्या मानेला गंभीर दुखापत झाली. रिंगणामध्येच कोसळलेल्या निलेशला
कोल्हापूरातील कुस्तीपटू निलेश कंदूरकरची मागच्या सहा दिवसांपासून मृत्यूशी सुरु असलेली झुंज अखेर अपयशी ठरली आहे. आज सकाळी पहाटे चारच्या सुमारास त्याने कराडच्या कृष्णा रुग्णालयात अखेरचा श्वास घेतला. कोल्हापूरातील बांदिवडे गावात कुस्ती स्पर्धा आयोजित करण्यात आली होती. त्यावेळी प्रतिस्पर्धी कुस्तीपटूशी झुंज सुरु असताना एका डावात निलेशच्या मानेला गंभीर दुखापत झाली.
रिंगणामध्येच कोसळलेल्या निलेशला कोल्हापूरच्या मेट्रो हॉस्पिटलमध्ये दाखल करण्यात आले होते. पण तिथे त्याच्या प्रकृतीत फारशी सुधारणा होत नसल्याने कोल्हापूरचे पालकमंत्री चंद्रकात पाटील यांनी त्याला मुंबईत हलवण्याचा निर्णय घेतला होता. त्याला मुंबईला आणत असताना प्रकृती अधिकच खराब झाल्याने त्याला कराडच्या कृष्णा रुग्णालयात दाखल करण्याचा निर्णय घेण्यात आला. अखेर आज पहाटे चारच्या सुमारास निलेशची प्राणज्योत मालवली.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
कोल्हापूरात वस्त्रोद्योग कारखान्यांना सील, दहा हजार जणांचा रोजगार धोक्यात
कोल्हापूर महालक्ष्मी मंदिराकडे जमा असलेल्या सोन्याची किंमत १२ कोटी २१ लाख रुपये
लग्नासाठी दोन महिला पोलिसांकडून छळ, कोल्हापूरात पोलिसाने संपवले जीवन
 कोल्हापुरात २० नगरसेवकांचं पद रद्द
Asian Games 2018 Blog : साक्षी, विनेशकडून सोनेरी कामगिरीची अपेक्षा
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


‘शतदा प्रेम करावे’ मध्ये रंगणार महानाट्य | सायली-रोहनचं लग्न उन्मेष थांबवू शकेल? - MarathiCineyug.com | Marathi Movie News | TV Serials | Theatre

‘शतदा प्रेम करावे’ मध्ये रंगणार महानाट्य | सायली-रोहनचं लग्न उन्मेष थांबवू शकेल
Previous Article बिग बॉस च्या घरामधील ६१ वा दिवस - आज रंगणार “ध्वज विजयाचा उंच धरा रे” हे कॅप्टनसीचे कार्य
स्टार प्रवाहच्या 'शतदा प्रेम करावे' या मालिकेत एक वेगळं वळण आलं आहे. सायली आणि उन्मेषच्या नात्यात रोहनच्या रुपानं एक अडथळा निर्माण झाला आहे. त्यामुळे सायली आणि रोहनचं होणारं लग्न उन्मेष थांबवू शकेल का याची उत्सुकता निर्माण झाली आहे.
सायलीला मिळवण्यासाठी रोहन कोणत्याही थराला जायला तयार आहे. म्हणूनच आपल्याबरोबर लग्न न केल्यास उन्मेषला उध्वस्त करण्याची धमकी रोहन सायलीला देतो. सायली घाबरून रोहनबरोबर लग्न करण्यास राजी होते. मात्र, सायली आपल्याला का सोडून गेली, याचं कारण उन्मेषला कळत नाही. त्यामुळे अस्वस्थ झालेल्या उन्मेषला खरं कारण कळेल का आणि सायली-रोहनचं लग्न तो थांबवू शकेल का, या प्रश्नाचं उत्तर प्रेक्षकांना महाएपिसोडमध्ये मिळणार आहे.
'शतदा प्रेम करावे' या मालिकेतलं हे नाट्य आता टिपेला पोहोचलं आहे. त्यामुळे न चुकता पहा 'शतदा प्रेम करावे'चा महाएपिसोड रविवारी, १७ जूनला दुपारी १ आणि सायंकाळी ७ वाजता फक्त स्टार
Previous Article बिग बॉस च्या घरामधील ६१ वा दिवस - आज रंगणार “ध्वज विजयाचा उंच धरा रे” हे कॅप्टनसीचे कार्य
‘शतदा प्रेम करावे’ मध्ये रंगणार महानाट्य | सायली-रोहनचं लग्न उन्मेष थांबवू शकेल
‘लेक माझी लाडकी’ मालिकेचा अंतिम भाग - ऋषीला मिळणार का त्याच्या कुकर्मांची शिक्षा
कोकण कन्याने पटकावले 'संगीत सम्राट पर्व २' चे विजेतेपद
"आम्ही दोघी" मालिकेत 'कुछ कुछ होता है' चित्रपटाची झलक
"सिनेमा कट्टा" च्या मार्फत 'सिध्दार्थ चांदेकर' पहिल्यांदाच घेऊन येतोय एक नवा चॅट शो
'हर्षदा खानविलकर' यांच्यासाठी नवरात्र आहे खास
अशोक सराफ आणि पद्मिनी कोल्हापुरे यांच्या 'प्रवास' चित्रपटाचा दिमाखदार मुहूर्त संपन्न
'बॉईज-2' च्या 'स्वाती डॉर्लिंग' ची होतेय सर्वत्र चर्चा - अभिनेत्री शुभांगी तांबाळे
‘लेक माझी लाडकी’ मालिकेचा अंतिम भाग - ऋषीला मिळणार का त्याच्या कुकर्मांची शिक्षा
कोकण कन्याने पटकावले 'संगीत सम्राट पर्व २' चे विजेतेपद
"आम्ही दोघी" मालिकेत 'कुछ कुछ होता है' चित्रपटाची झलक
"सिनेमा कट्टा" च्या मार्फत 'सिध्दार्थ चांदेकर' पहिल्यांदाच घेऊन येतोय एक नवा चॅट शो
'हर्षदा खानविलकर' यांच्यासाठी नवरात्र आहे खास
अशोक सराफ आणि पद्मिनी कोल्हापुरे यांच्या 'प्रवास' चित्रपटाचा दिमाखदार मुहूर्त संपन्न
'बॉईज-2' च्या 'स्वाती डॉर्लिंग' ची होतेय सर्वत्र चर्चा - अभिनेत्री शुभांगी तांबाळे


माझे नाडी ग्रंथ भविष्य लेखन कार्य भाग ६ | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
माझे नाडी ग्रंथ भविष्य लेखन कार्य भाग ६
माझे नाडीग्रंथ भविष्य लेखन कार्य
...“महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलन समिती” ही एक “सर्कस” आहे... इति - बोध अंधश्रद्धेचा...
नाडीग्रथांवरील माझे लेखन वाचून सांगलीच्या श्री कुंभोजकरांनी कळवले की डॉ. जयंत नारळीकरांना आम्ही मानतो. त्यांचे मत आपण घ्यावे. त्यांनी जर नाडीभविष्याच्या अदभूततेला मान्यता दिली तर आमच्या सारख्यांना आपल्या लेखनावर विश्वास ठेवायला सोईचे जाईल. त्यांच्या प्रतिक्रियेचा मान ठेवून मी डॉ. नारळीकरांची प्रत्यक्ष भेट घेऊन त्यांना माझे 'चक्रावून टाकणारा चमत्कार - नाडी भविष्य' पुस्तक सप्रेम भेट दिले. त्यांनी मला आपला नकारात्मक अभिप्राय लेखी कळवून व अंनिसला त्या पत्राची प्रत पाठवून या विषयाची बोळवण केली.
त्यानंतर अंनिसचे कार्यवाह डॉ. दाभोळकरांनी पत्रव्यवहारातून, दै. पुढारी, अंनिवार्तापत्रातून भले मोठे लेख लिहून व चर्चा, सभा आयोजित करून हा विषय अंनिसच्या मुख्य कार्यावळीवर ठेवला. नंतर ज्योतिषशास्त्राच्या संदर्भातील अंनिसचा गड सांभाळणाऱ्या त्यांच्या दोन शिलेदारांनी पुढे लेखन कार्य चालू ठेवले. फारच गवगवा झाल्यावर ओंकार पाटील नामक व्यक्तीने तांबरमच्या नाडीकेंद्रास भेट देऊन नाडी भविष्यावर अंनिसची ऑफिशियल मतमांडणी केली. त्यावर पुस्तक ही प्रकाशित झाले.
एका बाजूला हे सर्व होत असताना ठाण्याच्या डॉ. विजय बेडेकरांनी अंनिसच्या विविध प्रकरणांतील खरेखोटेपणावर प्रकाश टाकणारे ‘शोध अंधश्रद्धेचा’ नावाचे पुस्तक प्रकाशित केले होते. नाडीग्रंथ भविष्यावरील प्रकरणात अंनिसशी झालेला प्रदीर्घ पत्रव्यवहार व अन्य लेखनावर आधारित एकूण 70 परिशिष्ठांनी गच्च भरलेला आहे. तो पाहून त्याचे पुस्तकात रुपांतर करणे ही ऐतिहासिक गरज आहे असे वाटून त्यांनी प्रकाशन करायचा निश्चय केला व 26 जानेवारी 1999 ला 'बोध अंधश्रद्धेचा अर्थात नाडी भविष्यने केला अंनिसचा पराभव' या उपशीर्षकाचे पुस्तक तयार झाले. (किंमत 150 रुपये.) त्याची एक प्रत दाभोळकरांना दिली गेली. त्यानंतर त्यांनी लिहिलेल्या पुस्तकात या पुस्तकातील माझ्या लेखनाची तिरकसपणे उल्लेख करून दखल घेतली गेली. मात्र त्यानंतर ते वा त्यांचे चेले नाडी ग्रंथांच्याशी आपले काही देणे घेणे नाही असे दाखवून आहेत.
‘बोध अंधश्रद्धेचा’ पुस्तकाच्या मागील कव्हरवरील खालील मजकूर सर्व सांगून जाईल. खरे तर मला याबाबत आणखी लिहायला रस नाही. तरीही या लेखमालेचा भाग म्हणून मी या पुस्तकाच्या संदर्भातील छोटी झलक दाखवतो. अर्थात वाचकांना या विषयावर अघिक माहिती माझ्या या पुस्तकातून उपलब्ध होईल. ती त्यांनी वाचावी ही विनंती.
	...“महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलन समिती” ही एक “सर्कस” आहे. आपण (दाभोळकर) या सर्कसचे रिंगमास्टर असल्याने, “माझ्या रिंगणात या, मग मी तुम्हाला कसा लोळवतो ते पहा” असा आपला पवित्रा तुमच्या दृष्टीने शास्त्रीय पायावर आधारित पण भविष्यकाळात कसेही करून अंग काढून पसार व्हायला सोईचा आहे. तथापि, या इथे नाडी भविष्यकर्ते महर्षी “हे रिंगमास्टर” आहेत भविष्याच्या आसूडाला तो “थोतांड” म्हणून आव्हान देऊन आपण रिंगणात उतरला आहात भविष्याच्या आसूडाला तो “थोतांड” म्हणून आव्हान देऊन आपण रिंगणात उतरला आहात वर्तमानपत्रातून परिपत्रके काढून व लेख लिहून मला मधे घालून, “पहा या रिंगमास्टरची कशी ऐशी की तैशी करतो वर्तमानपत्रातून परिपत्रके काढून व लेख लिहून मला मधे घालून, “पहा या रिंगमास्टरची कशी ऐशी की तैशी करतो नाहीतर 5 लाख देतो” नाहीतर 5 लाख देतो” असे डरकाळ्या फोडणारे आवाज आपण वेळोवेळी साताऱ्यात बसून काढता असे डरकाळ्या फोडणारे आवाज आपण वेळोवेळी साताऱ्यात बसून काढता मात्र मद्रास भागातील नाडीकेंद्रास भेटी देण्याचे नाव काढत नाही. कारण तेथे जाऊन पराजित झाल्यामुळे अंनिसला व पर्यायाने आपल्याला तोंड काळे करुन घ्यायचे नाही मात्र मद्रास भागातील नाडीकेंद्रास भेटी देण्याचे नाव काढत नाही. कारण तेथे जाऊन पराजित झाल्यामुळे अंनिसला व पर्यायाने आपल्याला तोंड काळे करुन घ्यायचे नाही
	... “आपल्या ‘अंनिस सर्कस’ चालायचे दिवस आता फार जिकिरीचे झाले आहेत. प्रवीण कसरत पटू शिष्यगण आपणांस सोडून गेले आहेत. इतर शिलेदारांनाही आपल्या आसुडाचा बेगडीपणा लक्षात आला आहे. वर्तनामानपत्रवाले एकजात आपल्या विविध कृत्यांना आपल्यामागे कुत्सितपणे हसून नावे ठेवतात. मात्र तोंडावर व वर्तमानपत्रात नावे ठेवायला आपल्या सर्कसचा दरारा मोठा असल्याने टाळतात. पण जे आपल्या कल्पनाविश्वात तल्लीन असतात अशा आपणांस हे लक्षात आलेले नाही...
	...नाडी भविष्याबाबत आपल्या समितीचे मद्रासला पानिपत (वॉटर्लू) होणार हे ओळखून आपण तिकडे गेला नाहीत तरी न जाताच स्वतःच्या घरी (महाराष्ट्रात) न जाण्यानेच तिचे पानिपत झाले आहे. समितीचा मुकुट येथेच धुळीला मिळाला आहे ...
	... अपरोक्ष वाद घालण्यापेक्षा पुण्या-मुंबईत, उभयतांच्या सवडाने केंव्हाही एका व्यासपीठावर वाद–संवाद करायला ओक तय़ार आहेत. मात्र त्याआधी दाभोळकर व नारळीकरांनी स्वतःच्या व अन्य 10 जणांच्या संदर्भात नाडी भविष्याची शास्त्रीय कसोटी मद्रासला जाऊन ओकांच्या उपस्थितीत करून घ्यावी लागेल. अशी अट यासाठी की त्यांच्या उपस्थिती शिवाय कसोटी न करता केलेली चर्चा निरर्थक होईल... त्यामुळे अंनिसने अन्य कितीही ओंकारांना पाठवून काहीही उपयोग नाही.
	...“त्यामुळे सवंग जाहिरात करण्यासाठी केलेली कुठलीही कृती अंनिसचा बेगडीपणा निर्णायकपणे उघडकीस आणेल.”
वरील लेखनातील मद्रासला जाऊन नाडी भविष्याची शास्त्रीय कसोटी करा. असे 1996-97 सालातील तात्कालिक घटनाक्रमातून लिहिले गेले होते. आता परिस्थिती फार बदललेली आहे. आता इच्छा असेल तर अशी कसोटी घ्यायला इतके दूर जायची ही गरज उरलेली नाही. नाडी ग्रंथ केंद्रे पुणे, मुंबई, नागपूर नव्हे कोल्हापुर, नाशिक, जळगाव-धुळे, अकोला सारख्या ठिकाणीही उपलब्ध आहेत.
कदाचित यावर अधिक लिखाणासाठी विचारणा केली गेली तर पुढे पाहू.
मला भविष्य नाडी, फीत, पट्टी, दोरी वगैरे संबंधी फारसे काही कळत नाही पण ही नाडीचर्चा वाचून नाडीने माझा गळा आवळला गेल्यासारखे वाटू लागले आहे.
चंद्रशेखरकाका नाडीचर्चा वाचून गळा आवळल्यावानी होऊन राह्यला तव्हा-
तुम्हाला हे लेख वाचाच असा आग्रह कोनी धरला
ह्याला काय वाटतं आणि त्याला काय वाटेल याचा इचार करायमधी आपून टैम नै घालीत फटकन लिहून मोकळं
प्रकाश घाटपांडे [01 Sep 2009 रोजी 03:35 वा.]
आदुगर वाचल्याबिगर कस काय समजनार् चंद्रशेखरना कि गळा आवळल्यावानी व्हतोय का नाईआन ते कव्हा म्हन्ले कि लिहु नकाआन ते कव्हा म्हन्ले कि लिहु नका आता त्येन्ला तरास झाला म्हनुन ते तस बोल्ले. आता चार मान्स यका ठिकानी आल्याव व्हनारच ना थ्वॉड हिकड तिकडं
आमाला नाई तरास् होत ब्वॉ
वसंत सुधाकर लिमये [02 Sep 2009 रोजी 20:12 वा.]
तुमचे लेख वाचुन मला चित्पावन असल्याची शरम वाटली.
कुठे ते समाजसुधारक, बुद्धिप्रामाण्यवादी असे महर्षी कर्वे, र धो कर्वे, आगरकर, सावरकर आणि कुठे तुम्ही काळाच्या मागे धावणारी ओक वर्तक मंडळी.. छ्या
हैयो हैयैयो [03 Sep 2009 रोजी 05:10 वा.]
लिमये साहेब, असे भावनाविवश होऊ नका. विचारप्रणालीस 'भावना' हे योग्य प्रत्युत्तर नव्हे. आपण समाजसुधारक आणि बुद्धिप्रामाण्यवादी लोकांचा वारसा सांगता, तेंव्हा एवढा साधा सरळ एक विचार आपणांस उमजण्यास काही प्रत्यवाय नसावा.
तात्पर्य : विचारप्रणालीस योग्य प्रत्युत्तर काय असू शकते ह्याचा विचार व्हावा.
तमिळ्नाट्लेर्न्दु डैर्रक्टा मराट्टिदेडत्तुक्कु वंदु सेट्लान ओरु चिन्नमनिदनिन एळुत्तु यिदु


thane railway station completes 165 year first train | बिनबैलाच्या गाडीची गोष्ट.. | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
एवढी प्रचंड गर्दी एकाच वेळी वाहून नेणारी ही गाडी पाहून ठाणेकर सुखावले.
ठाण्याच्या रेल्वे स्थानकात बघ्यांची मोठी गर्दी गोळा झाली होती. संध्याकाळचे सव्वाचार वाजले आणि मुंबईच्या दिशेने साऱ्या नजरा वळल्या. लांबवर धुराचा लोट आकाशात झेपावताना दिसताच गर्दीत आनंदाच्या लाटा उसळल्या.. बिनबलाची, बिनघोडय़ाची गाडी, लोखंडी रस्त्यावरून दुडुदुडु धावत, धापा टाकत पुढे सरकत होती आणि बघ्यांच्या नजरा विस्फारल्या होत्या. ४ वाजून २७ मिनिटे झाली आणि गाडी स्टेशनात येऊन थांबली. तब्बल चारशे माणसे गाडीच्या वेगवेगळ्या डब्यांतून उतरू लागली. एवढी प्रचंड गर्दी एकाच वेळी वाहून नेणारी ही गाडी पाहून ठाणेकर सुखावले. गाडी परतीच्या प्रवासाला लागली आणि ठाण्यापासून बोरीबंदरापर्यंत लोखंडी रस्त्याच्या दुतर्फा बघ्यांची गर्दी तोंडात बोटे घालूनच हा चमत्कार न्याहाळू लागली.. काहींनी गाडीवर फुले उधळली, कुणाला ही भुताटकी वाटली, कुणाला चमत्कार भासला.. ‘साहेबाचा पोर लई आकली रे, बिनबैलाची गाडी कशी हाकली रे..’ असे गाणे पुढे जो तो गुणगुणू लागला..
ही गोष्ट एकशे पासष्ट वर्षांपूर्वीची तेव्हाचा हा चमत्कार गेल्या १६५ वर्षांत आपल्या एवढा अंगवळणी पडला, की आयुष्यातील प्रत्येक दिवसाचा निम्मा वेळ या गाडीत एका पायावर प्रवास करण्यातच वाया जातो, हेही आपण विसरून गेलो. तेव्हा चार डब्यांतील ४०० प्रवाशांनी भरलेली ही गाडी म्हणजे जादू वाटत होती. आता एकाच डब्यात त्याहून अधिक प्रवासी कोंबून धावते, तरी तिचे आम्हाला काही कौतुक वाटतच नाही. तेव्हा याच प्रवासाला ५७ मिनिटे लागली होती. काळ कितीही पुढे गेला, तरी अंतर आणि वेळ या गोष्टी जागच्या जागीच असतात. उलट, बदलत्या काळासोबत, आपण कितीही पुढे सरकत असलो, जगण्याची गती कितीही वाढत असली, तरी रेल्वेच्या गतीचे गणित नेमके उलटय़ा दिशेनेच चालत असते. बोरीबंदरचे छशिमट झाले असले, तरी तेथून ठाण्याकडे धावणाऱ्या गाडीच्या वेळेचा वेग मात्र आज इंडिकेटरवरील लाल आकडय़ांपुरताच उरला आहे. त्याचा घडय़ाळाशी काहीही संबंध नसतो, म्हणून आजही दुपारी ३ वाजून ३१ मिनिटांनी छशिमट सोडणारी गाडी ५७ मिनिटांत ठाण्याला पोहोचेलच अशी खात्री नसते. गेल्या १६५ वर्षांत या रेल्वेच्या सवयी पुरत्या बदलून गेल्या आणि तिच्यासोबत जगणाऱ्या मुंबईकरांच्याही सवयी रेल्वेच्या तालावर नाचण्याच्या नादात सुटून गेल्या आहेत, हे आम्हाला जाणवलेच नाही. आता बिनबलाची ही गाडी वेळेवर सुटणे आणि वेळेत पोहोचणे या चमत्काराचा अनुभव आला तरच आमची बोटे तोंडात जातात. आता आम्ही गाडी फलाटावर येण्याची वाट उत्सुकतेने पाहात नाही आणि ती येऊन थांबताच त्यातून उतरणाऱ्या लोंढय़ांकडे ढुंकूनही पाहात नाही. आम्हाला आमची जागा पकडण्यासाठी पळापळ करावयाची असते. गाडीत बसायला मिळाले की आयुष्यातील तो दिवस सार्थ झाला, एवढय़ाच आमच्या अपेक्षा उरल्या आहेत. तरीही, १६५ वर्षांत या रेल्वेगाडीने आम्हाला जगणे शिकविले, माणुसकी शिकविली आणि अनेक अनुभवांची पोतडीही आमच्या अकलेच्या कप्प्यात भरून ठेवली. या गाडीच्या बाकडय़ावरील चौथी सीट हा माणुसकीचा कोपराही आम्हाला इथेच गवसला आणि मदतीचा हात देत सहप्रवाशाला सांभाळून घेण्याची मानवताही याच गाडीने शिकविली. लाखो मुंबईकरांना अंगाखांद्यावर घेऊन या टोकापासून त्या टोकापर्यंत धावणारी, मुंबईच्या जगण्याच्या नाटकाची ही महानायिका १६५ वर्षांची झाली असली, तरी ती दमलेली नाही. दिवसागणिक तिला तारुण्याची झळाळी येत आहे. तिच्या विस्कटलेल्या तालावर नाचण्यातही आनंद आहे..
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
...तर राम मंदिर शिवसेना बांधेल, 25 नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार : उद्धव ठाकरे
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
Dasara Melava 2018 : पीडित महिलांनी मीटू करण्याऐवजी शिवसेनेकडं यावं - उद्धव ठाकरे
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


article on Sugarcane Farmers issues in Maharashtra | | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
मग ऊस उत्पादकच दोषी कसे
मग ऊस उत्पादकच दोषी कसे
कारखाने शेतकऱ्यांकडून उसाची थेट खरेदी करत असल्यानं शेतकऱ्यांना उसाची पूर्ण रक्कम मिळते.
शेती हाही एक व्यवसाय आहे. त्यामुळं साहजिकच शेतकरी जास्त नफा देणाऱ्या आणि गुंतवणूक बुडण्याचा धोका कमी असलेल्या पिकांची निवड करणार. सध्या तरी त्याला केवळ ऊस हाच पर्याय उपलब्ध आहे. त्यामुळं उसाला खूप पाणी लागतं, उसामुळं मराठवाडय़ाचं वाळवंट होईल, अशी ओरड करून हाती काहीच लागणार नाही.
दोनच वर्षांपूर्वी मराठवाडा दुष्काळानं होरपळत होता. लातूरला रेल्वेनं पाणीपुरवठा करण्याची वेळ आली होती. मराठवाडय़ासारख्या अवर्षणग्रस्त भागात उसाखालील क्षेत्र वाढल्यानं दुष्काळाची धग वाढली होती. त्यानंतर मराठवाडय़ात ऊस लागवडीवर बंधनं घालण्याचा विचार राज्य सरकारनं जाहीर केला. प्रत्यक्षात ही फक्त घोषणाच ठरली. असं कुठलंही बंधन घातलं गेलं नाही. त्यामुळं २०१६ आणि २०१७ मध्ये चांगला पाऊस झाल्यानंतर शेतकरी उसाकडे वळले. मराठवाडय़ातील उसाखालील क्षेत्रात दुपटीपेक्षा अधिक वाढ झाली. बहुतांशी शेतकरी उसाचं खोडवा (दुसऱ्या वर्षीचं) पीक घेतात. त्यामुळं या वर्षी किंवा पुढील वर्षी उसाखालील क्षेत्र कमी होण्याची शक्यता नाही. त्यातच २०१८ किंवा २०१९ मध्ये मान्सूननं दगा दिल्यास मराठवाडय़ात पुन्हा भीषण दुष्काळ पडणार हे निश्चित. आता या परिस्थितीला जबाबदार कोण ऊस उत्पादक शेतकऱ्यांना नेहमीप्रमाणं बेजबाबदार ठरवून ठोकून काढायचं
इतर पिकांच्या तुलनेत जास्त पाणी लागत असल्यानं उसाला नेहमीच कुप्रसिद्धी मिळते. सामाजिक संस्था, विशेषत: जलसंधारणाचं काम करणाऱ्या उसाकडं आजार म्हणून पाहतात. उसाखालील क्षेत्र कमी झाल्यास शेतीचे सर्व प्रश्न सुटतील असा भाबडा विश्वासही काहींमध्ये असतो. प्रत्यक्षात ऊस हा आजार नसून शेतीला ग्रासलेल्या विविध आजारांचं लक्षण आहे. शेतकरी ऊसच का निवडतात हे जाणून घेतलं तर शेतीला भेडसावणाऱ्या प्रश्नांची उकल होईल आणि उसाखालील क्षेत्रही कमी करता येईल.
केंद्र सरकारनं मागील काही वर्षांत निश्चित केलेल्या किमान आधारभूत किमती या अनेक पिकांसाठी फक्त कागदोपत्री राहिल्या. बहुतांशी वेळा शेतकऱ्यांना किमान आधारभूत किमतीपेक्षा कमी दरानं शेतमालाची विक्री करावी लागली. सध्या शेतकऱ्यांना तूर आणि हरभऱ्याची बाजारपेठेत किमान आधारभूत किमतीपेक्षा ३० टक्के कमी दरानं विक्री करावी लागत आहे. चालू वर्ष अपवाद नाही. मागील वर्षीही शेतकऱ्यांना सोयाबीन, तूर, मूग, उडीद या पिकांची विक्री करताना हमीभाव पदरात पडला नाही. उसाच्या बाबतीत मात्र शेतकऱ्यांना बहुतांश वेळा केंद्र सरकारनं निश्चित केलेला रास्त आणि किफायतशीर दर (एफआरपी) मिळतो. कारखान्यांनी एक वर्ष रक्कम थकवली तर ते पुढच्या वर्षी आर्थिक स्थिती सुधारल्यानंतर थकीत रक्कम देतात. अनेक साखर कारखाने राजकीय नेते थेट किंवा अप्रत्यक्षपणे चालवत असल्यानं तेही साखर उद्योग अडचणीत येऊ नये यासाठी प्रयत्नशील असतात.
तेलबिया, कडधान्ये, भाजीपाला यांची लागवड करतानाचा दर शेतकऱ्यांना काढणीच्या वेळी मिळेल याची काही खात्री नसते. जून २०१६ मध्ये तुरीची पेरणी करताना दर होता १०,५०० रुपये. शेतकऱ्यांनी तुरीची काढणी करून माल जेव्हा फेब्रुवारी २०१७ मध्ये बाजारात आणला तेव्हा दर होते ३४०० रुपये. कांदा, बटाटे, कोबी अशा भाजीपाल्यांच्या दरात याहीपेक्षा तीव्र चढउतार होत असतो. तीन महिन्यांत ४० रुपये किलोनं विकणाऱ्या टोमॅटोचे दर १ रुपयावर येतात आणि तेवढय़ाच वेगानं वरही जातात. शीतगृहांची अपुरी क्षमता असल्यानं शेतकऱ्यांना मिळेल त्या भावानं भाजीपाला विकण्याशिवाय पर्याय नसतो. दरातील या अस्थिरतेमुळं शेतकऱ्यांना किती उत्पन्न मिळेल याचा अंदाज नसतो. याउलट ऊस उत्पादक शेतकऱ्यांना अंदाजे किती रक्कम मिळणार याची लागवड करतानाच ढोबळ कल्पना असते. त्यानुसार त्यांना इतर गोष्टींचं नियोजनही करता येतं.या स्थिरतेमुळं ऊस उत्पादकांना पतपुरवठा करताना बँका आणि इतर वित्तीय संस्था हात आखडता घेत नाहीत. एक एकर उसासाठी ३० हजारांपेक्षा अधिक कर्जपुरवठा होतो. मात्र तुरीसारख्या पिकांना एकरी १० हजारही मिळत नाहीत.
कारखाने शेतकऱ्यांकडून उसाची थेट खरेदी करत असल्यानं शेतकऱ्यांना उसाची पूर्ण रक्कम मिळते. कडधान्ये, तेलबिया, भाजीपाला यांच्या बाबतीत मात्र अजूनही दलालांची भली मोठी साखळी अस्तित्वात आहे. लासलगाव बाजारपेठेत कांद्याची किंमत ३० रुपये झाल्यानंतर तिथून केवळ २२५ किलोमीटरवर असणाऱ्या मुंबईमध्ये ग्राहकाला कांद्यासाठी ६० रुपये मोजावे लागतात. याउलट साखरेची घाऊक किंमत ३० रुपये असेल तर मुंबईतील ग्राहकाला ती चाळीस रुपयांत सहज उपलब्ध होते. शेतकरी आणि ग्राहक यांच्यामधील व्यापाऱ्यांची साखळी तोडण्यासाठी अनेक घोषणा करण्यात आल्या. प्रत्यक्षात अजूनही उत्पादक ते ग्राहक या साखळीतील बहुतांशी नफा व्यापारी शोषून घेत असल्यानं शेतकऱ्यांना नाममात्र नफा मिळतो. मात्र दर पडल्यानंतर संपूर्ण तोटा सहन करावा लागतो.
कडधान्य आणि खाद्यतेल यांच्या आयातीवर आपल्याला दर वर्षी जवळपास एक लाख कोटी रुपयांपेक्षा अधिक रक्कम खर्च करावी लागते. त्यामुळं मराठवाडय़ासारख्या पाण्याचा तुटवडा असलेल्या भागातील शेतकऱ्यांनी उसाऐवजी सोयाबीन, सूर्यफूल, तूर, हरभरा यांचं उत्पादन घेतलं तर देशाला या वस्तूंच्या आयातीवर परकीय चलन खर्च करावं लागणार नाही. याबाबत राज्य आणि केंद्र सरकार शेतकऱ्यांना आवाहनं करत असतं. प्रत्यक्षात शेतकरी जेव्हा त्याला प्रतिसाद देतात तेव्हा त्यांना वाऱ्यावर सोडलं जातं. तूर आणि इतर कडधान्यांचे दर भडकल्यानंतर २०१५ आणि २०१६ मध्ये पंतप्रधान नरेंद्र मोदी शेतकऱ्यांना तुरीखालील पेरा वाढवण्यासाठी आवाहन करत होते.
२०१४ आणि २०१५ मध्ये पडलेल्या दुष्काळामुळं मराठवाडय़ातील शेतकऱ्यांना उसाची लागवड करणं शक्य नव्हतं. त्यामुळं त्यांनी पंतप्रधानांच्या आवाहनाला प्रतिसाद देत २०१६ मध्ये तूर, मूग, हरभरा अशा कडधान्यांखालील पेरा वाढवला. मात्र त्यांनी जेव्हा या पिकांची काढणी केली तेव्हा त्यांना उत्पादन खर्चही मिळणं दुरापास्त झालं. तूर उत्पादक शेतकऱ्यांनी दोन-तीन आठवडे रांगेत उभं राहून सरकारला तूर विकली. विकलेल्या तुरीचे पैसे मिळावेत यासाठी पुन्हा सरकार दरबारी हेलपाटे घातले. ज्यांना हे शक्य नव्हतं त्यांनी चक्क हमीभावापेक्षा ४० टक्के कमी दर स्वीकारून आपला माल खासगी व्यापाऱ्यांना विकला. यानंतर हे शेतकरी उसाकडे वळले नसते तरच नवल.
उसाला इतर पिकांच्या तुलनेत जास्त पाणी लागतं. त्यामुळं चांगला पाऊस झाल्यानंतर साहजिकच शेतकरी उसाकडे वळतात. अशा वर्षांमध्ये त्यांना इतर पिके घेण्यासाठी समजावणं कठीण असतं. याउलट दुष्काळी परिस्थितीत त्यांना नाइलाजास्तव तेलबिया आणि कडधान्यांकडं वळावं लागतं. ते जेव्हा उसाकडून इतर पिकांकडं वळतात तेव्हाच त्यांना ती नफा मिळवून देतील यासाठी सरकारी पातळीवर प्रयत्न करण्याची गरज आहे. इतर पिकांतूनही आपण नफा मिळवू शकतो हा विश्वास शेतकऱ्यांना दिल्यास ते साहजिकच उसाखालील पेरा कमी करून इतर पिकांना जागा देतील.
दुर्दैवाने ऊस उत्पादक शेतकरी इतर पिकांकडे वळतो तेव्हा सरकार त्या पिकांना दर मिळणार नाही याची तजवीज करते. २०१६/१७ मध्ये कडधान्यांचं विक्रमी उत्पादन होऊनही देशामध्ये कडधान्यांची विक्रमी आयात झाली. तेलबियांच्या उत्पादनात वाढ होऊनही सरकारनं खाद्यतेलावरील आयात शुल्क कमी केलं. त्यामुळं पुरवठा वाढून दर पडले. हात पोळलेले शेतकरी त्यामुळे पुन्हा उसाकडे वळले. ते तेलबिया, कडधान्ये किफायतशीर झाल्याशिवाय किंवा दुष्काळ पडल्याशिवाय परत त्या पिकांकडे वळणार नाहीत. शेती हाही एक व्यवसाय आहे. त्यामुळं साहजिकच शेतकरी जास्त नफा देणाऱ्या आणि गुंतवणूक बुडण्याचा धोका कमी असलेल्या पिकांची निवड करणार. सध्या तरी त्याला केवळ ऊस हाच पर्याय उपलब्ध आहे. त्यामुळं उसाला खूप पाणी लागतं, उसामुळं मराठवाडय़ाचं वाळवंट होईल, अशी ओरड करून हाती काहीच लागणार नाही. याउलट उसाप्रमाणं इतर पिकं शेतकऱ्यांना खात्रीलायक उत्पन्न कशी देतील याची तजवीज करावी लागेल. त्यानंतर शेतकरी स्वत:हून उसाखालील क्षेत्र कमी करून सातबाऱ्यावर इतर पिकांना जागा देतील.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
...तर राम मंदिर शिवसेना बांधेल, 25 नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार : उद्धव ठाकरे
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
Dasara Melava 2018 : पीडित महिलांनी मीटू करण्याऐवजी शिवसेनेकडं यावं - उद्धव ठाकरे
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


तर्कक्रीडा:५३:शापित कोण? | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
[ ठाणवईचे कोडे अवघड असल्याचे काही जणांनी कळविले. म्हणून हे नेहमीच्या पठडीतील कोडे; प्रा. रेमण्ड स्मुलियन यांच्या एका कोड्यावर आधारित.]
अमरद्वीपावरील गंध्रर्व नेहमी खरे बोलतात तर यक्ष खोटेच बोलतात हे आपल्याला ज्ञात आहेच.
....या बेटाच्या अतिपूर्वेकडील भागात गंधर्व आणि यक्षच रहातात,पण त्यातील काहीजण शापित असतात.शापित गंघर्व (अथवा यक्ष) हा दिवसा सामान्य गंधर्व(अथवा यक्ष) वागावा तसाच वागतो. मात्र रात्री हा शापित धोकादायक बनतो.शापित कोण कोण आहेत हे सर्व गंधर्व यक्ष यांना ठाऊक असते.त्यामुळे सर्वजण योग्य ती दक्षता घेतात.
...एकदा एक तर्कशास्त्री या अतिपूर्वेकडील भागात गेले.त्यावेळचे हे तीन भिन्न प्रसंग आहेत.सर्व प्रसंग दिवसा घडले आहेत.
(१) तर्कशास्त्रींना अ,ब, क अशी तीन स्थानिक माणसे भेटली. त्यातील एकच शापित असून तो गंधर्व होता.दोघांनी पुढील विधाने केली:
....अ: आम्हा तिघांत किमान एकतरी यक्ष आहे.
.....बः क हा शापित आहे.
 अ, ब की क
(२) तर्कशास्त्रींना भेटलेल्या अ,ब, क या तिघांत एकच शापित असून तो गंधर्व होता.अन्य दोघे यक्ष होते.ब म्हणाला क शापित आहे.
(३) या वेळी तर्कशास्त्रींना अ आणि ब असे दोघेच भेटले. त्यांतील एकच शापित होता.
....अ: आम्हा दोगांत जो यक्ष आहे तो शापित आहे.
....बः आम्हा दोघांत जो गंधर्व आहे तो शापित आहे.
मराठी असे आमुची मायबोली तिला बैसवूं वैभवाच्या शिरी |
श्री. धनंजय यांनी या कोड्याचे अचूक उत्तर दिले आहे. तसेच त्यांच्या नेहमीच्या पद्धतीने त्यांनी युक्तिवादही लिहिला आहे.
मराठी असे आमुची मायबोली तिला बैसवूं वैभवाच्या शिरी |
श्री वाचक्नवी यांचे उत्तर आले. पहिल्या दोन प्रसंगांची उत्तरे अगदी अचूक आहेत. तिसर्‍या प्रसंगातील उत्तरात किंचित् दोष आहे. त्याचे ते निवारण करतील.
किंचित दोष एवढाच की मी जास्तीची माहिती दिली आहे, ती काढून टाकली की उत्तर अचूक.(तशी टीप मी उत्तरात लिहिली होती.)--वाचक्‍नवी
मराठी असे आमुची मायबोली तिला बैसवूं वैभवाच्या शिरी |
श्री.अमित कुलकर्णी यांनी तीनही प्रसंगांत शापित कोण ते अचूक ओळखले आहे.
तसेच श्री.ॠषीकेश यांनीही याकोड्याची उत्तरे पाठवली आहेत ती सर्व बरोबर आहेत. पुरेसा युक्तिवादही लिहिला आहे.


bhandup-railwayANN News

भांडुप रेल्वे स्टेशनचा तब्बल १६४ वर्षांनी कायापालट...
भांडुप रेल्वे स्टेशनचा तब्बल १६४ वर्षांनी कायापालट
ब्रिटीशकाळात 1853 साली पहिल्या
रेल्वेमार्गात सी.एस.टी, भायखळा, भांडूप व ठाणे या स्थानकांचा समावेश होता.
तब्बल 164 वर्षात दुर्लक्षलेल्या भांडूप स्थानकाचे रूपडे बदलत असून इतक्‍या
वर्षानंतर स्थानकाच्या कायापलटाचे काम जोरात सुरू आहे.
भांडूप स्थानकाच्या दुरूस्तीसाठी अनेक वर्ष अथक प्रयत्न करण्यात येत होते
परंतु यासाठी कोणतीही ठोस पाऊले उचलली गेली नाहीत. 164 वर्षानंतर या
प्रयत्नांचे चीज झाले असून
मुंबई रेल्वे विकास कार्पोरेशन कडून भांडूप स्थानकाचे काम सुरू असून यात जुनी
ब्रिटीशकालीन इमारत पाडण्यात आली आहे. येथे तयार होणाऱ्या नवीन पादचारी पुलाचे
काम सुरू आहे. जुन्या इमारतीला ब्रिटीशकालीन लाकडी कमानी हेरीटेज वस्तु म्हणूण
त्या रेल्वेच्या हेरीटेज विभागात जतन करण्यात येणार आहे. येथील स्कायवॉकवर
नवीन तिकीटघर बनविण्यात येत असून यामुळे प्रवाशांना खूप सोयीचे होणार आहे.
भांडूपची लोक संख्या दिवसेंदिवस वाढत असल्याने या स्थानकावर प्रवाशांचा लोढ
वाढत आहे. यामुळे या स्थानकातील आधुनिक रूपांतराने मोठी ऐसपेस आणि प्रशस्त
जागेमुळे प्रवाशांची गैरसोय थांबण्यास नक्कीत मदत होईल. या स्थानकातील दुसऱ्या
प्रवेशव्दाराचे कामही लवकर हाती घेण्यात येणार असून हे प्रवेशव्दार पहिल्या
क्रमांकाच्या फलाटाला जोडण्यात येणार आहे. स्थानकाच्या आजुबाजुला बसणाऱ्या
फेरीवाल्यांना हटविल्याने स्वच्छ व मोकळा परिसर प्रवाशांना ये-जा करण्यास मिळत
बारावी पेपरफुटीचे सत्र सुरूच
ओबामांनी माझे फोन टॅप केले: डोनाल्ड ट्रम्प
सीबीएसई’ बोर्ड परीक्षा पुन्हा सुरू होणार
पाकिस्तानमधील मंदिरांच्या सुरक्षेत वाढ
या शुभ मुहूर्तावर करा ‘करवा चौथ’ची पूजा
तामिळनाडूत दुसऱ्या दिवशीही रेल्वे रोको आंदोलन
सोशल मिडीयावर भारताच्या ‘मिसाईल मॅन’च्या आठवणींना उजाळा
केजरीवाल यांना हार्दिक पटेलांचा पाठिंबा


राजकीय | ऐसीअक्षरे

२जीमध्ये भ्रष्टाचार झाला का
श्री पुतीन यांचा रशियन ख्रिश्चन पितृशाहीचा खरा कुरूप चेहरा बाहेर येत आहे
By मिलिन्द १ वर्ष 8 months ago
23 By धनंजय वैद्य १ वर्ष 8 months ago
आगमन-बंदीच्या विरोधात लिबरटेरियन प्रवृत्तीच्या लोकांचे युक्तिवाद:
By मिलिन्द १ वर्ष 8 months ago
आसाद / पुतीन अलेप्पो, सीरिया मध्ये निरपराध नागरिकांच्या प्रचंड कत्तली करत आहेत
परंपरा गतं न शोच्यं
By अक्षरमित्र १ वर्ष 10 months ago
7 By प्रकाश घाटपांडे १ वर्ष 10 months ago
आगामी कार्यक्रम - राष्ट्रगीताचं सहस्रावर्तन
By ३_१४ विक्षिप्त अदिती १ वर्ष 10 months ago
37 By ३_१४ विक्षिप्त अदिती १ वर्ष 10 months ago
द अ‍ॅक्सिडेंटल प्राईम मिनिस्टर
By ए ए वाघमारे १ वर्ष 10 months ago
अमेरिकन निवडणूक : ट्रंपच्या विजयाचा अर्थ
अमेरिकन निवडणुकीत काय होणार
सुप्रीम कोर्टाने त्रिवार तलाक २००२ सालीच अवैध ठरविला आहे
इस्रायलकडून भारताने धडे गिरवावेत का
By गब्बर सिंग 2 वर्षे १ आठवडा ago
49 By गब्बर सिंग 2 वर्षे 6 दिवस ago
सर्जिकल स्ट्राईक: आधी, नंतर आणि आजूबाजूने
By ए ए वाघमारे 2 वर्षे 2 आठवडे ago
25 By मिलिन्द 2 वर्षे १ आठवडा ago
बलुचिस्तानचा स्वातन्त्र्यलढा अन पाकिस्तानचे भविष्य
By उडन खटोला 2 वर्षे 1 month ago
डोनाल्ड ट्रम्प आणि इमिग्रेशन पॉलिसी
आयसिस = "धर्मोध्दारक भाईबंदांचे बंड" (इखवान)
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
2 By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
17 By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
ब्रेक्झिट - ब्रिटीश स्वातंत्र्य
ओर्लान्डो मधील कत्तल : काही निरीक्षणे
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 4 months ago
शेतकऱ्यांनी ‘सुईसाईड बाँब’ बनावे : प्रकाश आंबेडकर
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
सूफी कव्वाल अमजद साबरी यांची पाकिस्तानात हत्या
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
9 By नितिन थत्ते 2 वर्षे 3 months ago
सीरियातील 80 टक्के हत्या आसाद च्या राजवटींने केल्या आहेत
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
अमेरिकेची पोलीस यंत्रणा वाटेल ती नावे पुराव्याशिवाय घालू शकते
By मिलिन्द् पद्की 2 वर्षे 3 months ago
स्मिता पाटील (जन्म : १७ ऑक्टोबर १९५५)
जन्मदिवस : तत्त्वज्ञ व नोबेलविजेता लेखक हेन्री बर्गसन (१८५९), 'दुर्दैवी रंगू' कादंबरीचे लेखक भारताचार्य चिं. वि. वैद्य (१८६१), अभिनेत्री मेलिना मर्क्यूरी (१९२०), अभिनेता क्लाउस किन्स्की (१९२६), अभिनेता ओम पुरी (१९५०), टेनिसपटू मार्टिना नवरातिलोवा (१९५६).
मृत्युदिवस : गणितज्ज्ञ चार्ल्स बॅबेज (१८७१), शास्त्रज्ञ थॉमस अल्वा एडिसन (१९३१), मराठीतील आद्य महिला नाटककार हिराबाई पेडणेकर (१९५१), ज्ञानपीठविजेते तेलुगू कवी विश्वनाथ सत्यनारायणन (१९७६), लेखक शंकर पाटील (१९९८), संतसाहित्यिक डॉ. गं. बा. ग्रामोपाध्ये (२००२)
१३८६ : हाईडेलबर्ग विद्यापीठाची स्थापना.
१८५१ : हर्मन मेलव्हिललिखित 'मोबी डिक' कादंबरीची प्रथमावृत्ती प्रकाशित.
१९०६ : महर्षी विठ्ठल रामजी शिंदे ह्यांनी मुंबईत 'डिप्रेस्ड क्लास मिशन'ची स्थापना केली.
१९२२ : 'बीबीसी'ची स्थापना.
१९५४ : टेक्सस इन्स्ट्रुमेंट्सने पहिल्या ट्रान्झिस्टर रेडिओची घोषणा केली.
१९६७ : रशियन अंतराळयान व्हेनेरा-४ शुक्रावर उतरले. परग्रहावर उतरणारे ते पहिले यान होते.
१९७७ : 'रेड आर्मी फॅक्शन' (उर्फ बादर-माइनहॉफ गट) ह्या कडव्या डाव्या संघटनेचे तीन सदस्य आंद्रिआस बादर, गुड्रुन एन्स्लिन, यान-कार्ल रास्प ह्यांची तुरुंगात आत्महत्या.
२००४ : कुख्यात चंदनतस्कर वीरप्पन पोलीसहल्ल्यात ठार.
२००७ : माजी पंतप्रधान बेनझीर भुत्तो पाकिस्तानात परतल्यावर त्यांच्या मोटार ताफ्यावर आत्मघातकी हल्ला. भुत्तो सुखरूप, पण १३९ मृत आणि ४५० जखमी.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 0 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


krushi kranti

RhljbOZPwVA14 घुंटे शेत जमीन…
नाशिक औरंगाबाद रोड लगत उत्तम…
नाशिक औरंगाबाद रोड निफाड नाशिक…
शेती वीकणे आहे शेती वीकणे आहे
१२एकर सलग एकच शेत ज्यज्या मध्ये एक विहीर एक बोअर . ओलीताची सुविधा तसेच डाबर रोडला लागून असलेली शेतजमीन विकणे आहे जील्हा अमरावती ता चांदुर रेल्वे संपर्क ---- ७८८७५४४६२८
१२एकर सलग एकच शेत ज्यज्या…
शेती विकणे आहे शेती विकणे आहे
माझी शेती ही 7.5 एकर आहे आणि लाल मातीची जमीन आहे.
माझी शेती ही 7.5 एकर आहे आणि…
शेती विकणे आहे शेती विकणे आहे
शेतजमीन विकणे आहे Agriculture Land For Sell चिकुंदा ता तुळजापुर जिल्हा उस्मानाबाद
शेतजमीन विकणे आहे Agriculture…
शेतजमीन विक्रीसाठी उपलब्ध शेतजमीन विक्रीसाठी उपलब्ध
सोनेवाडी रोड, केडगाव देवी , अहमदनगर येथे २२ एकर जमीन विकणे आहे. संपर्क : 8830560670 & 9503951002
सोनेवाडी रोड, केडगाव देवी ,…
Ahmadnagar 01-11-17 शेतजमीन विक्रीसाठी उपलब्ध
शेत विकणे आहे शेत विकणे आहे
11 एकर शेत जमीन विकणे आहे. बुलढाणा नांदूरा रोड वरती नांदू्रया पासून 17 किलोमीटर डांबरी रोड ला लागून (रोड टच). सुपीक जमीन सोबतच भरपूर पाण्याची विहीर आहे.
11 एकर शेत जमीन विकणे आहे.…


shiv sena bjp alliance sudhir mungantiwar | शिवसेनेला युती करायची नसेल तर हरकत नाही! | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
शिवसेनेला युती करायची नसेल तर हरकत नाही
शिवसेनेला युती करायची नसेल तर हरकत नाही
शिवसेनेला युती करायची नसेल तर आमची हरकत नाही, असे नमूद करत भाजप निवडणुकांना ताकदीने सामोरे जाणार असून आगामी निवडणुकीतही भाजपचे एक पाऊल पुढेच पडेल, असा
अर्थमंत्री सुधीर मुनगंटीवार यांची भूमिका
युती ही दोन पक्षांच्या इच्छेने होत असते. शिवसेनेशी निवडणूकपूर्व युती व्हावी, ही भाजपची इच्छा आहे. पण शिवसेनेला युती करायची नसेल तर आमची हरकत नाही, असे नमूद करत भाजप निवडणुकांना ताकदीने सामोरे जाणार असून आगामी निवडणुकीतही भाजपचे एक पाऊल पुढेच पडेल, असा विश्वास अर्थमंत्री सुधीर मुनगंटीवार यांनी सोमवारी व्यक्त केला.
विधिमंडळाचे पावसाळी अधिवेशन नागपुरात घेण्याबाबत चर्चा करण्याच्या निमित्ताने शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांच्या भेटीची वेळ अर्थमंत्री मुनगंटीवार यांनी मागितली आहे. उद्धव ठाकरे परदेशी गेल्याने एप्रिलच्या पहिल्या आठवडय़ात होणारी ही भेट बारगळली होती. सोमवारी मुनगंटीवार-ठाकरे भेट होणार असे वृत्त होते. मात्र ठाकरे यांच्या भेटीची वेळ मिळू न शकल्याने पुन्हा ही भेट बारगळली. शिवसेनेचा विरोध असतानाही केंद्रीय पातळीवर नाणार येथील रिफायनरी प्रकल्पाबाबत करार झाला. त्याचबरोबर कडेगावमधील शिवसैनिकांच्या हत्येवरून उद्धव ठाकरे नाराज असून त्यामुळेच बैठकीची वेळ पुढे जात असल्याचे समजते. त्याचबरोबर शिवसेना नेते संजय राऊत यांनी पुन्हा एकदा कोणत्याही परिस्थितीत युती होणार नाही, असे विधान केले.
या पाश्र्वभूमीवर मुनगंटीवार यांच्याकडे माध्यमांच्या प्रतिनिधींनी विचारणा केली असता आम्ही युती करणारे आहोत. युती तोडणारे आम्हाला व्हायचे नाही. त्याचबरोबर कॉंग्रेस-राष्ट्रवादीच्या सरकारने राज्यात अनेक प्रश्न निर्माण करून ठेवले. भाजप-शिवसेनेचे सरकार ते सोडवत आहे. लोकांच्या हिताचे निर्णय घेतले जात आहेत. त्यामुळे अशा परिस्थितीत युती तोडून पुन्हा लोकांच्या अपेक्षांचा भंग करण्यात अर्थ नाही. याच भावनेने युती करण्याचा भाजपचा विचार आहे. पण एकाच्या इच्छेने युती होत नसते. शिवसेनेची इच्छा नसेल तर हरकत नाही, असे मुनगंटीवार यांनी स्पष्ट केले.
राज ठाकरे यांनी रोजगाराबाबत राज्य सरकारवर केलेल्या टीकेचाही त्यांनी समाचार घेतला. राज ठाकरे यांची भाषणे आम्ही गांभीर्याने घेत नाही. १०० रिक्षा वाटून रोजगाराचा प्रश्न सोडवत असल्याचे त्यांना वाटत असेल तर त्यावर काहीच बोलता येणार नाही, असा टोलाही त्यांनी लगावला.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
‘जग’ते रहो : लक्झ्मबर्ग.. नाम तो सुना होगा
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात