Osho philosophy | समुद्राचं नदी होणं! | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
नदी असणं किती विलक्षण आहे,
नदी असणं किती विलक्षण आहे,
जणु तुमच्यासोबत नाचणं, गाणं,
मग सागरापर्यंत पोहोचायचंय कुणाला
कधीकधी मनात आस दाटून येते, पण मला माहीत नाही ती कशासाठी असते ती.
तुम्ही ओळखाल असं तुम्ही म्हणता
ते ऐकून खूप आनंद होतो.
पण, पुन्हा याचा अर्थ म्हणजेही
आणि कोणाला तिथे जायचंय,
हे आयुष्य विश्वास न बसण्याइतकं
की मला खरा मुद्दाच समजत नाहीये का
समजून घेतलं पाहिजे असं काही आहे का यात कृपा करून मला उत्तर सांगा.
माफ कर पण मला वाटतं, तुला यातला खरा मुद्दाच समजत नाहीये. हे आयुष्य सुंदर आहे, हे अस्तित्व विलक्षण आहे, हा क्षण आनंदाने ओतप्रोत भरलेला आहे; पण याहीपेक्षा अधिक असं खूप काही आहे. ही तर केवळ सुरुवात आहे आणि सुरुवातीलाच असं थांबणं याहून दुसरं दुर्दैव नाही. आणि कुठे तरी आत, खोलवर तुलाही हे जाणवतंय; नाहीतर हा प्रश्नच तुला पडला नसता.
तू म्हणतो आहेस, ‘‘नदी असणं किती विलक्षण आहे, पण सागरापर्यंत पोहोचायचं कोणाला मग मुळात हा प्रश्न तुझ्या मनात उमटलाच का मग मुळात हा प्रश्न तुझ्या मनात उमटलाच का वरकरणी असं वाटतंय की तुला सागरापर्यंत पोहोचायचंच नाहीये- ही नदी सुंदर आहे, तिचं गाणं सुंदर आहे, तिचं नृत्य सुंदर आहे. पण ती समुद्रात विरघळते ना, तेव्हा ते अधिक मोठय़ा गाण्यात विरघळणं असतं. ती समुद्रात मिसळते, तेव्हा वैश्विक अशा गाण्यात, शाश्वत अशा नृत्यात मिसळणं असतं. नद्या येतात आणि जातात, सागर मात्र कायम असतो. आणि नदीचं ते नृत्य, तिचं गाणं, तिचं सौंदर्य समुद्रामुळेच तर असतं. ती नाचते, आनंदी होते; कारण प्रत्येक क्षणाला ती समुद्राच्या जास्त जवळ जात असते. हीच नदी जर वाळवंटात लुप्त होणार असेल, तर तिचं नृत्य नाहीसं होईल, तिचं गाणं थांबेल. ते एक मरणच असेल.
नदी अतीव सुखात असते, कारण ती समुद्राला मिळणार आहे हे तिला माहीत असतं. समुद्राशी पोहोचली की, नदी नाहीशी झाल्यासारखी वाटते खरी, पण खरं तर तिचे काठ तेवढे नाहीसे झालेले असतात- नदी असतेच. आणि हे काठ म्हणजे तरी काय, बंधनच. नदी नाचत होती, पण तिच्या पायात साखळदंड होते. ते काठ म्हणजे तिच्यासाठी तुरुंगच होता. नृत्य सुरूच राहील, उलट ते अधिक मुक्त होईल- ते इतकं विस्तीर्ण असेल की, तुला ते दिसणारही नाही कदाचित, कारण नदी कधीच नाहीशी होणार नाही, तिचा समुद्र होणार आहे..
तू महत्त्वाचा प्रश्न विचारला आहेस. कारण, प्रवास करणाऱ्या प्रत्येकाला हा प्रश्न पडतो. सुरुवातच इतकी सुंदर असते की, बहुतेकांना वाटतं ते पोहोचलेच आहेत जिथे पोहोचायचं होतं तिथे आणि आता पुढे जाण्याची गरजच नाही. प्रत्येक आरंभाचं रूपांतर कधीही थांब्यात करायचं नाही, तर त्यातून आणखी नवीन आरंभ करायचा हे तुला लक्षात ठेवावं लागेल. आणि प्रवास तर नेहमी अमर्यादच असतो. त्यामुळे तुला जेव्हा केव्हा वाटेल की हीच ती थांबण्याची जागा, तेव्हा तू चुकत असशील, कारण अस्तित्व कुठेही थांबत नाही. ते सतत उमलत, पुढे जात राहतं. त्याला ना मर्यादा असते, ना सीमा हे आपण नदीच्या दृष्टिकोनातून बघितलं- आणि तू तर नदी नाहीस, तू केवळ नदीकडे बघत आहेस- ती समुद्रात नाहीशी झाल्यासारखी वाटतेय. पण तू याच्या उलटही म्हणू शकतोस- समुद्र नदीत नाहीसा झालाय.
या देशातल्या महान द्रष्टय़ांपैकी एक कबीर. त्यांच्या तरुणपणी त्यांनी प्रथमच अनंतात विरघळणं, मिसळणं अनुभवलं, तेव्हा एक छोटीशी कविता केली- त्यातल्या दोन ओळी अशा आहेत :
दवबिंदू नाहीसा झाला महासागरात.
कबीर आता नाहीयेत. कबिरांनी शोधाचा आरंभ केला होता, त्यांना जे शोधायचं होतं सापडलंही; पण शोधणारा हरवून गेलाय. या ओळी सुंदर आहेत पण कबीर शेवटच्या घटका मोजत होते तेव्हा त्यांनी त्यांच्या मुलाला, कमालला, बोलावलं आणि त्याला म्हणाले, ‘‘तू त्या दोन ओळींमध्ये बदल कर. मी खूप लहान होतो तेव्हा आणि माझ्यासाठी तो अनुभव नवीनच होता. ‘‘दवबिंदू महासागरात नाहीसा झाला, हे मी लिहिलं, पण मी लिहिलं होतं त्याच्याविरुद्ध काही तरी मला या पिकल्या वयात दिसतंय. तेव्हा त्यात बदल कर. लिही :
दोन्ही सत्य आहेत पण त्यातल्या दुसऱ्या ओळीला अधिक गहिरा ध्वन्यार्थ आहे. मानवच ईश्वराच्या शोधात असतो असं नाही. मानवच ईश्वरात विलीन होतो असं नाही; ईश्वरही मानवाच्या शोधात असतोच. आणि जेव्हा ही भेट होते, तेव्हा असं म्हणणं अधिक अर्थपूर्ण होतं की, ईश्वर मानवात नाहीसा झाला. तुला याची जाणीव आहे; अन्यथा तुझ्या मनात हा प्रश्नच आला नसता.
महान सम्राट अकबराने त्याच्या ‘अकबरनामा’ या आत्मचरित्रात लिहिलेली एक घटना तुझ्या या प्रश्नाच्या दृष्टीने महत्त्वाची आहे. अकबर शिकारीसाठी जंगलात गेला होता आणि रस्ता चुकला. सूर्यास्त होत होता. तो एका झाडाखाली नमाज पढण्यासाठी बसला. नमाज सुरू असताना एक तरुण मुलगी त्याच्या बाजूने पळत गेली, त्याला जवळपास धक्का देऊन. तो काही बोलू शकला नाही पण अतिशय संतापला. पहिली गोष्ट म्हणजे नमाज सुरू असताना कोणाचंही लक्ष विचलित करायचं नसतं. आणि तो सामान्य नव्हताच, तो सम्राट होता. अकबराची नमाज अदा करून झाली. तो त्या मुलीच्या परतीची वाट बघत बसला. ती परत आली. अकबराचा राग अजून शमलेला नव्हता. तो म्हणाला, ‘‘तू तर खूपच उद्धट आणि असंस्कृत दिसतेस. तुला दिसलं नाही मी नमाज अदा करत होतो ते आणि मी सम्राट आहे या देशाचा.’’ ती मुलगी म्हणाली, ‘‘मला माफ करा पण मला विचाराल तर मी तुम्हाला बघितलंच नाही. माझा तुम्हाला धक्का लागला असेल पण तुमचा स्पर्श मला झाला की नाही हेही मला आठवत नाही. कारण, मी माझ्या प्रियकराला भेटायला निघाले होते. त्याच्या स्मृतींनी मला असं काही भारून टाकलं होतं की, मी माझ्यात नव्हतेच. मी काही जाणूनबुजून तुमचं चित्त विचलित केलं नाही. पण मला तुम्हाला एक प्रश्न विचारायचा आहे. मी माझ्या सामान्य प्रियकराला भेटायला निघाले होते आणि तुम्ही जगातल्या सर्वात महान प्रियकराची, देवाची, प्रार्थना करत होतात, तरीही तुमचं चित्त विचलित झालं, तुम्ही रागावलात, मला शिक्षा करण्यासाठी माझी वाट बघत बसलात. ती प्रार्थना नव्हतीच. नाही तर तुमच्या लक्षातच आलं नसतं, इथून कोणी गेलं हे, तुम्हाला त्याचा धक्का लागला हे. तुम्ही त्या सर्वोच्च प्रियकरासोबत खोल हरवून गेला असतात.’’ अकबर समजूतदार सम्राट होता. तो मुलीला म्हणाला, ‘‘तुझं बरोबर आहे. तुझं प्रेम खरं आहे. माझी प्रार्थना खोटी,केवळ दिनचर्या.’’
जेव्हा नदी गात, नाचत निघते, तेव्हा ती तिच्या प्रियकराकडे, सागराकडे निघालेली असते. या क्षणाचं सौंदर्य अनुभवण्यात चूक काहीच नाही. पण लक्षात ठेव, हे सौंदर्य वाढत गेलं पाहिजे. आणि आत खोलवर तुझीही हीच इच्छा आहे. म्हणूनच तू म्हणतो आहेस, ‘‘पर्वा कोणाला आहे कोणाला सागरापर्यंत पोहोचायचं आहे कोणाला सागरापर्यंत पोहोचायचं आहे कधी कधी खूप आसही वाटते.’’ ही आस कशासाठी आहे कधी कधी खूप आसही वाटते.’’ ही आस कशासाठी आहे- कारण हे नृत्य आणि आनंद सागरासाठीच आहे हे तू लक्षात घेत नाही आहेस. म्हणूनच तुला कशाची आस लागलीये हे तुला कळत नाहीये. ती तुझ्या हृदयातच आहे- सागराची आस
तुला असं वाटतं का की, ही सीमा आहे तुला वाटतं हे एवढंच आहे तुला वाटतं हे एवढंच आहे तुला अचूक माहीत आहे सगळं. तू कितीही दडपत राहिलास, तरी तुझ्या आत्म्याला माहीत आहे की हे एवढंच नाही. हा केवळ आरंभ आहे- याला अंत समजू नकोस. खरं तर, अंत असा काही नसतोच. ही नेहमी सुरुवातच असते, अधिकाधिक उंची गाठायची, अधिकाधिक खोली गाठायची, अधिकाधिक जवळ पोहोचायचं. पण हा नेहमी आरंभच असतो. आणि हीच उदात्तता आहे आयुष्याची- तुम्ही कधीही पूर्णविरामाशी पोहोचत नाही, कारण पूर्णविराम म्हणजे मृत्यू. आयुष्यात स्वल्पविराम, अल्पविराम येऊ देत कितीही पण पूर्णविराम नको कधीच. आयुष्य खुलं ठेव नेहमी. मग तुझं नृत्य अधिक समृद्ध होईल, गाणं अलौकिक होईल.
तुला यातली मेख समजत नाही आहे. तू किती छोटय़ा गोष्टींत समाधान मानतोस. एक आध्यात्मिक शोधक काहीशा विचित्र समतोलात कायम राहतो. त्याला जे काही मिळतं त्यात तो समाधानी असतो, तरीही आणखी मिळवण्यासाठी असामाधानाची भावना तो सोडत नाही. हा मुद्दा समजून घेणं कठीणच आहे. कारण, तो विसंगत भासतो. आपल्याला वाटतं की एक तर कोणी समाधानी असू शकतो किंवा असमाधानी. अर्थात आध्यात्मिक शोधक हे दोन्ही असतो. आयुष्याने जे काही दिलं आहे त्यात तो समाधानी असतो पण त्यापेक्षा खूप काही आणखी आहे हे माहीत असल्याने तो असमाधानीही असतो. भूतकाळासाठी समाधानी आणि भविष्यकाळासाठी असमाधानी. म्हणूनच, त्याला प्रत्येक क्षणाला काही तरी नवीन गवसत राहतं.
भाषांतर – सायली परांजपे
( ओशो -‘द रेझर’स् एड्ज्’ या पुस्तकातून साभार, सौजन्य -ओशो टाईम्स इंटरनॅनशल / ओशो इंटरनॅशनल फाऊंडेशन)
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
...तर राम मंदिर शिवसेना बांधेल, 25 नोव्हेंबरला अयोध्येला जाणार : उद्धव ठाकरे
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
Dasara Melava 2018 : पीडित महिलांनी मीटू करण्याऐवजी शिवसेनेकडं यावं - उद्धव ठाकरे
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


कथालेखनस्पर्धा (सुरुवात आमची, कथा तुमची ) - सुरुवात क्र.३ | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /कथालेखनस्पर्धा (सुरुवात आमची, कथा तुमची ) - सुरुवात क्र.३
कथालेखनस्पर्धा (सुरुवात आमची, कथा तुमची ) - सुरुवात क्र.३
मनगट खूपच दुखल्याने भरपूर रडून झाल्यावर सानिया ( आपली मिर्झा हो ) खोली बाहेर पडली.. जरा कॉफी प्यावी म्हणजे बरं वाटेल असा विचार करून ऑलिंपीक विलेज च्या कॉफी शॉप च्या दिशेने निघाली..तसही इथे कोणी फारसं आपल्याला ओळखत नाही त्यामुळे एकेरी आणि दुहेरीत धुव्वा झाल्याचा निषेध-बिषेध करायला कोणी येणार नाही असा विचार तिने आधी केला होताच. दुकानातल्या चिनी मुलीशी "संवाद" साधून आपल्याला हवी ती कॉफी एकदाची मिळाल्यावर ती बाहेर पडली.. तितक्यात मागून आवाज.."Hey Sania, how are you dear) खोली बाहेर पडली.. जरा कॉफी प्यावी म्हणजे बरं वाटेल असा विचार करून ऑलिंपीक विलेज च्या कॉफी शॉप च्या दिशेने निघाली..तसही इथे कोणी फारसं आपल्याला ओळखत नाही त्यामुळे एकेरी आणि दुहेरीत धुव्वा झाल्याचा निषेध-बिषेध करायला कोणी येणार नाही असा विचार तिने आधी केला होताच. दुकानातल्या चिनी मुलीशी "संवाद" साधून आपल्याला हवी ती कॉफी एकदाची मिळाल्यावर ती बाहेर पडली.. तितक्यात मागून आवाज.."Hey Sania, how are you dear would you join me for coffee" "आयला... रॉजर फेडरर  हा आपल्याला नावनी ओळखतो हा आपल्याला नावनी ओळखतो आणि आपल्याला एक काम नाही पण हा इथे कसा आणि आपल्याला एक काम नाही पण हा इथे कसा ह्याची quarter final आजच होती ना ह्याची quarter final आजच होती ना आणि चेहेरा असा ओढलेला का दिसतोय आणि चेहेरा असा ओढलेला का दिसतोय आणि त्याची ती girl friend की बायको असते प्रत्येक मॅच ला ती कुठे दिसत नाही  आणि त्याची ती girl friend की बायको असते प्रत्येक मॅच ला ती कुठे दिसत नाही  पण दिसतो बा़की हँडसम हा पण दिसतो बा़की हँडसम हा " हा एव्हडा सगळा विचार मनात करून प्रत्यक्ष काय बोलावं हे न समजल्याने फक्त "hehehehee.. ya.. I mean sure.. I mean why not " हा एव्हडा सगळा विचार मनात करून प्रत्यक्ष काय बोलावं हे न समजल्याने फक्त "hehehehee.. ya.. I mean sure.. I mean why not" असं काहिसं म्हणाली...
मंडळी तुम्हाला करायच एव्हडंच की सानिया आणि रॉजर मधला ह्या पुढचा संवाद रंगवायचाय.
१.मर्यादा : साधारण ५०ओळी.
२. प्रसंग काल्पनिक असल्याने अर्थातच लेखकाला पूर्ण स्वातंत्र्य आहे. पुढचे संवाद मराठी त लिहावे. अधे मधे इंग्रची चा वापर चालेल.
३. मनातले विचार किंवा actions (e.g. खूर्ची वर बसत.. हसत.. एकडे तिकडे पहात इ.) कंसामधे लिहावे.
४. एक आयडी कितीही प्रवेशिका टाकू शकतो फक्त त्या वेगवेगळ्या पोस्ट मधे लिहाव्या.
५. निकाल जनमत चाचणी ने.
६. स्पर्धेची अंतिम मुदत सोमवार १५ सप्टेंबर.
मायबोली गणेशोत्सवातील स्पर्धा प्रवेशिका स्विकारण्याही मुदत संपली आहे. यापुढे कुठलीही प्रवेशिका स्पर्धेसाठी स्विकारली जाणार नाही. लवकरच निकालासाठीचे मतदान सुरु केले जाईल त्यात सर्व मायबोलीकरांना मतदान करता येईल.
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


उपक्रम | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /मराठी भाषा दिन २०१८ /मराठी भाषा दिन २०१८ विषयवार यादी /विषय /उपक्रम
मराठी भाषा दिन २०१८ - समारोप लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 24 Mar 8 2018 - 9:35pm
रसग्रहण: मी पृथ्वीचा झालो प्रियकर - विंदा करंदीकर लेखनाचा धागा स्वाती_आंबोळे 33 Apr 2 2018 - 4:06am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - काव्यालंकार - ३ मार्च २०१८ - अनुप्रास अलंकार लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 4 Mar 3 2018 - 11:00pm
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - शब्दशॄंखला - १ मार्च लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 78 Mar 6 2018 - 9:49pm
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - काव्यालंकार - १ मार्च २०१८ - यमक लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 7 Mar 1 2018 - 2:06pm
रसग्रहण-कुसुमाग्रज-पावनखिंडीत लेखनाचा धागा सिम्बा 24 Jun 18 2018 - 5:12am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - वाक्य बनवा - २८ फेब्रुवारी लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 23 Mar 6 2018 - 9:49pm
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - काव्यालंकार - २८ फेब्रुवारी २०१८ - स्वभावोक्ती लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 6 Feb 28 2018 - 2:06pm
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - गोष्ट तशी छोटी - २८ फेब्रुवारी २०१८ लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 4 Mar 3 2018 - 3:19am
ते दोघे < भिंतीवरील घड्याळकाका आणि मोबाईल > - गोल्डफिश लेखनाचा धागा गोल्डफिश 4 Feb 28 2018 - 3:12am
रसग्रहण-बालकवी-औदुंबर कविता लेखनाचा धागा आदीसिद्धी 9 Mar 8 2018 - 12:50am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - अर्थ माझा वेगळा लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 239 Mar 7 2018 - 1:46am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - गोष्ट तशी छोटी - २७ फेब्रुवारी २०१८ लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 26 Mar 15 2018 - 7:22am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - काव्यालंकार - २७ फेब्रुवारी २०१८ - अतिशयोक्ती लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 5 Feb 27 2018 - 11:20am
मराठी भाषा दिन २०१८ - खेळ - सवाल जवाब - २७ फेब्रुवारी - मराठी चित्रपट लेखनाचा धागा मभा दिन संयोजक 39 Mar 6 2018 - 9:50pm
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
मराठी भाषा दिन २०१८
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


कॉर्पोरेटजग ते घनकचरा व्यवस्थापन | Webdunia Marathi

शुक्रवार, 19 ऑक्टोबर 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
कॉर्पोरेटजग ते घनकचरा व्यवस्थापन
कॉर्पोरेट जगतात काम केल्यानंतर तिथलं झगमगाटी आयुष्य जगल्यानंतर आणि गलेलठ्ठ पगार मिळवल्यानंतर समाजसेवा कराणं, त्यातही समाजातल्या एका गंभीर समस्येवर काम करणं तसं कठिणच पण मालिनी परमार यांनी ते शक्य करून दाखवलं.
स्टोनसुप डॉट इन च्या माध्यमातून कचर्‍याची समस्या दूर करण्यासाठी त्या झटत आहेत. मालिनी या स्टोनसुप डॉट इनच्या सहसंस्तापिका आहेत. खरं तर समाजसेवेच्या क्षेत्रात त्या अपघातानेच आल्या. पण नंतर
ते त्यांचं जीवन बनून गेलं. आयुष्याचं व्रत बनून गेलं. कार्पोरेट आयुष्यातून ब्रेक घेऊन त्यांनी समाजकार्य करायचं ठरवलं आणि नंतर मागे वळून पाहिलंच नाही. वडिल सीमा सुरक्षा दलात असल्याने मालिनी यंना देशभरात फिरता आलं. वेगवेगळ्या रज्यांमध्यला शाळांमध्ये त्यांनी शिक्षण गेतलं. दिल्लीच्या डीसीई संस्थेतून त्यांनी अभियांत्रिकीची पदवी घेतली. त्यानंतर 'एचसीएल' कंपनीत वर्षभर काम केलं. आयआयएम कोलकातातून पुढचं शिक्षण घेतलं. त्यानंतर 'टाईम्स बँक', पुन्हा 'एचसीएल', इन्फोसिस, 'विप्रो' या आयटी क्षेत्रातल्या बड्या कंपन्यांमद्ये त्यांनी काम केला. त्या कही वर्ष अमेरिकेतही होत्या.
ज्येष्ठ नागरिकांसाठी एनजीओ सुरू करण्याच्या उद्देशाने त्यांनी 2010मध्ये नोकरी सोडली. 2012मध्ये त्या एका छोट्या कंपनीत रुजू झाल्या. अर्थात त्यावेळी त्यांनी घनकचरा व्यवस्थापनाच्या क्षेत्रात काम करण्याचं ठरवलं नव्हतं. 'स्पेस' या संस्थेसोबत त्या काम करत होत्या. यावेळी कचर्‍याच्या गंभीर समस्येकडे त्यांचं लक्ष गेलं. ही समस्या सोडवण्यासाठी पावलं उचलण्याची गरज असल्याचं त्यांच्या लक्षात आलं. यासोबत महिलांसाठी रोजगारनिर्मिती करण्याचा विचारही त्यांच्या मनात आला. सामाजिक क्षेत्रात काम करण्यासाठी त्यांनी एक वर्ष ब्रेक घेतला आणि त्यांचं आयुष्यच बदलून गेलं.
यातूनच स्टोनसुपची निर्मिती झाली. कचरा व्यवस्थापनाच्या क्षेत्राता काही तरी करण्याची इच्छा आणि स्वत:सोबत इतरांसाठी रोजगार निर्माण करण्याच्या कल्पनेतून स्टोनसुपचं रोपटं रूजलं. घनकचरा व्यवस्थापन एकट्या मालिनी यांचं काम नाही. त्यासाठी अनेक हातांची गरज असते. मालिनीचं कुटुंब या कामी मदत करतं. त्यांनी दोन मुली दत्तक घेतल्या आहेत. मालिनी यांची आईसुद्धा या कामात मदत करते. मालिनी यांच्या 70 टक्के वेळ घनकचरा व्यवस्थापनाच्या कामात जातो. 'ग्रीन इव्हेंट्स', 'बारो अ बॅग' सारखे प्रकल्प त्यांनी राबवले. 'स्टोनसुप कंपोस्ट मेकर' आणि 'स्टोनसुप विंग्ज' हा मासिक पाळीदरम्यान वापरण्यासाठीच्या कपची निर्मिती त्यांनी केली. या कामातून 'स्वच्च भारत मोहिमे'साठी प्रत्येकाने पुढाकार घेण्याची गरज असल्याचा संदेश मालिनी देतात. प्रत्येकाने त्यांचा आदर्श ठेवायला हवा.
स्त्रियांनी का ओलांडला उंबरठा
महिला दिन विशेष: 10 मौल्यवान वचन
काँग्रेसच्या रंजीत रंजन बाइकवरून संसदेत
यावर अधिक वाचा :
स्मशानात भयाण शांतता पसरली होती. अर्थात ती तर नेहमीच असते. पण यावेळी मात्र स्मशानातील ...
राष्ट्रपिता महात्मा गांधी यांचा गुजरात राज्यातील साबरमती आश्रम जगप्रसिद्ध आहे. त्याचबरोबर ...
या जगातल्या सर्व महान धर्मांच्या मुलभूत सत्यावर माझा विश्वास आहे. ही सगळी देवाचीच देणगी ...
इम्रान यांनी शरीफ यांच्या म्हशीहून कमावले किमान 14 लाख
पाकिस्तान सरकार यांनी माजी पंतप्रतधान नवाझ शरीफ यांच्या पाळीव आठ म्हशींचा लिलाव करून ...
लिंगायत समाजने केल्या २० मागण्या, मुख्यमंत्री यांच्या सोबत ...
मराठा समाज आणि इतर समाजाने आपल्या मागण्या जोरदार पद्धतीने आणि आंदोलन करत सरकार समोर ...
प्रत्येक आजारांवर सोपे उपाय
कैरीच्या कोयीचे चूर्ण दही किंवा पाण्यासोबत सकाळ-संध्याकाळ घेतल्याने कृमी रोगात आराम ...
रोजच्या पेहरावाला नवरात्रीचा साज
भरजरी चनिया चोली, आरशांनी सजिवलेला घागरा, त्याला साजेसे अलंकार असा शृंगार करून नवरात्रीत ...
पनीरच्या सेवनामुळे हृदयविकाराच्या झटक्या धोका कमी होतो
दररोज 40 ग्रॅम पनीर खाल्ल्यामुळे हृदयविकाराच्या झटक्याचा धोका कमी होतो. चीनमधील सूचो ...
काय आपल्याला माहीत आहे हात धुण्याची योग्य पद्धत
लहानपणापासून स्वच्छ हात धुऊन मग जेवायला बस असे ऐकले आहे. दिवसभर कित्येक वस्तूंना हात लागत ...
फेशियल करताना घेण्यात येणारी काळजी
व्यवस्थित देखरेख नाही केली तर पुरळ (पिंपल) उठू शकतात. नॉर्मल त्वचा असल्यास सॉफ्ट साबणाने ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


“सूर नवा ध्यास नवा – छोटे सूरवीर” च्या ऑडिशन्सला उदंड प्रतिसाद - MarathiCineyug.com | Marathi Movie News | TV Serials | Theatre

“सूर नवा ध्यास नवा – छोटे सूरवीर” च्या ऑडिशन्सला उदंड प्रतिसाद
Previous Article बिग बॉस च्या घरामधील ९६ वा दिवस - सदस्य झाले भाऊक
Next Article अभिनेत्री 'सुहास जोशी' यांचे 'ललित २०५' मालिकेतून छोट्या पडद्यावर पुनरागमन
कलर्स मराठी वरील “सूर नवा ध्यास नवा – छोटे सुरवीर” या कार्यक्रमाच्या ऑडीशन्स संपूर्ण महाराष्ट्रात पार पडत आहेत. रत्नागिरी, कोल्हापूर, नागपूर, पुणे, मुंबई, ठाणे, औरंगाबाद आणि नाशिक मध्ये ऑडिशन्स नुकत्याच पार पडल्या. कार्यक्रमाच्या ऑडिशन्सला प्रेक्षकांचा उदंड प्रतिसाद दिला. मुलांचा उत्साह आणि त्यांची तयारी वाखाणण्याजोगी होती. सगळीच मुलं प्रचंड तयारीने आली होती हे त्यांच्या गाण्यावरूनच कळत होते. कार्यक्रमाच्या ऑडिशन्समध्ये खूप मुलांनी सहभाग घेतला.
सूर नवा ध्यास नवा छोटे सूरवीरच्या मुंबई केंद्रावर पार पडलेल्या निवड चाचणीतून मुंबईतील मेगा ऑडीशन्ससाठी आठ स्पर्धक निवडण्यात आले. रसिका वायंगणकर, संगमेश्वरी मोरे, नेहा केणे, ओम देशमुख, अंशिका चोणकर, शिवानी स्वामी, हिमानी गढवी आणि श्रावणी वागळे यांची निवड झाली आहे तर ठाण्यामधून गौरी अमृतकर, मिथिला माळी, ओंकार कानिटकर, राजयोग धुरी, सई जोशी, तनिष्का पोवळे, विश्वजा जाधव यांची निवड झाली आहे. औरंगाबादमधून रोहन देशपांडे, सक्षम सोनावणे, सायली टाक, श्रीधर पानसरे, रागिणी शिंदे यांची निवड झाली आहे. या कार्यक्रमाचा शुभारंभ ऑगस्ट महिन्यामध्ये होणार आहे. कार्यक्रमाचे परीक्षक असणार आहेत आपल्या सगळ्यांचा लाडका अवधूत दादा, शाल्मली खोलगडे आणि महेश काळे. कार्यक्रमामध्ये सूत्रसंचालकाच्या भूमिकेत कोण असेल हे सध्या गुलदसत्यात आहे.
मुंबईत ७ आणि ८ ऑगस्टला रंगणार मेगा ऑडीशन
ऑडिशन्सला आलेल्या बऱ्याच स्पर्धकांनी त्यांच्या उत्तम सादरीकरणामुळे मने जिंकली परंतु या निवड चाचणीमधून निवड झालेल्या काही स्पर्धकांना मुंबईला येऊन मेगा ऑडिशन्स मध्ये त्यांचे गाणे सादर करण्याची संधी मिळाली. सूर नवा ध्यास नवाचे मागील पर्व हे प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरले त्या पर्वाला प्रेक्षकांनी उदंड प्रतिसाद दिला. हे पर्व छोटे सुरवीर गाजवणार हे नक्की. या बालगोपाळांचे सुरेल गाणं ऐकायला संपूर्ण महराष्ट्र आतूर आहे.
Previous Article बिग बॉस च्या घरामधील ९६ वा दिवस - सदस्य झाले भाऊक
Next Article अभिनेत्री 'सुहास जोशी' यांचे 'ललित २०५' मालिकेतून छोट्या पडद्यावर पुनरागमन
“सूर नवा ध्यास नवा – छोटे सूरवीर” च्या ऑडिशन्सला उदंड प्रतिसाद
‘लेक माझी लाडकी’ मालिकेचा अंतिम भाग - ऋषीला मिळणार का त्याच्या कुकर्मांची शिक्षा
कोकण कन्याने पटकावले 'संगीत सम्राट पर्व २' चे विजेतेपद
"आम्ही दोघी" मालिकेत 'कुछ कुछ होता है' चित्रपटाची झलक
"सिनेमा कट्टा" च्या मार्फत 'सिध्दार्थ चांदेकर' पहिल्यांदाच घेऊन येतोय एक नवा चॅट शो
'हर्षदा खानविलकर' यांच्यासाठी नवरात्र आहे खास
अशोक सराफ आणि पद्मिनी कोल्हापुरे यांच्या 'प्रवास' चित्रपटाचा दिमाखदार मुहूर्त संपन्न
'बॉईज-2' च्या 'स्वाती डॉर्लिंग' ची होतेय सर्वत्र चर्चा - अभिनेत्री शुभांगी तांबाळे
‘लेक माझी लाडकी’ मालिकेचा अंतिम भाग - ऋषीला मिळणार का त्याच्या कुकर्मांची शिक्षा
कोकण कन्याने पटकावले 'संगीत सम्राट पर्व २' चे विजेतेपद
"आम्ही दोघी" मालिकेत 'कुछ कुछ होता है' चित्रपटाची झलक
"सिनेमा कट्टा" च्या मार्फत 'सिध्दार्थ चांदेकर' पहिल्यांदाच घेऊन येतोय एक नवा चॅट शो
'हर्षदा खानविलकर' यांच्यासाठी नवरात्र आहे खास
अशोक सराफ आणि पद्मिनी कोल्हापुरे यांच्या 'प्रवास' चित्रपटाचा दिमाखदार मुहूर्त संपन्न
'बॉईज-2' च्या 'स्वाती डॉर्लिंग' ची होतेय सर्वत्र चर्चा - अभिनेत्री शुभांगी तांबाळे


krushi kranti

सोयाबीन विकणे आहे सोयाबीन विकणे आहे
मांझा जातीचे सेंद्रिय पद्धतीचे सोयाबीन एकरी उत्पादन 500 kg
मांझा जातीचे सेंद्रिय पद्धतीचे…
सेंद्रीय शेती सेंद्रीय शेती
ग्राहक सेवा केंद्र सुरु करा आपल्या गावात...
ग्राहक सेवा केंद्र सुरु करा…
सेंद्रिय शेती विषमुक्त शेती सेंद्रिय शेती विषमुक्त शेती
सेंद्रिय शेती विषमुक्त शेती खर्च कमी ऊतपन्न जास्त मिळते रोग कमि जमिनिचा पोत सुधारतो, सर्व सेंद्रिय खते (NPK), किटकनाक्षके, बुरशिनाक्षके. सर्व विक्रीसाठ उपलब्ध संपुर्ण मार्गदर्शन मिळेल. काॅल:— योगेश नलावडे. 8888167755 , 9834869192
सेंद्रिय शेती विषमुक्त शेती…
Maharashtra 21-09-18 सेंद्रिय शेती विषमुक्त शेती ₹780
सेंद्रिय शेती कार्यक्रम सेंद्रिय शेती कार्यक्रम
सेंद्रिय शेती कार्यक्रम 22 एप्रिल 2018 रोजी संगमनेर मध्ये सकाळी 10.30 ते 3 .00 संध्याकाळी 1)फारमर प्रोड्युसर कंपनी व त्याचे फायदे 2) सेंद्रिय शे व प्रमाणीकरण 3) सेंद्रिय शेती ला हामी भाव 4) सेंद्रिय शेतीत प्रयोग करावयाचे खते व औषदांची माहिती. 5)सेंद्रिय…
सेंद्रिय शेती कार्यक्रम 22…
Ahmadnagar 12-04-18 सेंद्रिय शेती कार्यक्रम ₹200
सेंद्रिय शेती सेंद्रिय शेती
गुरूकृपा अॉग्रो ट्रेडर्स सर्व प्रकार चे सेंद्रिय खते, औषधि तसेच सर्व प्रकार चे जिवाणू मिळेल. १= हुमनी साठी १००% ऊपाय कारक औषधि ऊपलध आहे. २= डांळीब बागाचे आजार व ऊपाय चे पुर्ण माहीती दिली जाईल. ३= ऊस वाढी साठी पुर्ण जेविक खते ४= १००% जेविक, सेद्रिय…
गुरूकृपा अॉग्रो ट्रेडर्स सर्व…
Ayurveda plants (आयुर्वेदिक वनस्पतीया )


निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
वरील टेबल मध्ये निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक किंमत ## आहे.
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक नवीनतम किंमत May 28, 2018वर प्राप्त होते
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक दर नियमितपणे बदलते. कृपया निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक - वापरकर्तापुनरावलोकने
चांगले , 1 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक वैशिष्ट्य
ऑप्टिकल सेन्सर रेसोलुशन 20 MP
सेन्सर तुपे CMOS Sensor
सेन्सर सिझे 1 / 2.3 Inch
ऑप्टिकल झूम 35 X
मॅक्सिमम शटर स्पीड 1/4000 sec
मिनिमम शटर स्पीड 1/2000 sec
डिजिटल झूम 4 X
आसो रेटिंग 80 - 3200
डिस्प्ले तुपे TFT LCD
स्क्रीन सिझे 3 Inches
मेमरी कार्ड तुपे SD / SDHC / SDXC
बिल्ट इन फ्लॅश Yes
निकॉन कूलपिक्स अ९०० डिजिटल कॅमेरा ब्लॅक
3/5 (1 रेटिंग )
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


बडोदा, मुंबई, कर्नाटक यांचे चमकदार विजय | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

बडोदा, मुंबई, कर्नाटक यांचे चमकदार विजय
विजय हजारे करंडक एकदिवसीय क्रिकेट स्पर्धा
बंगळुरू – बडोदा, मुंबई आणि कर्नाटक यांनी आपापल्या प्रतिस्पर्ध्यांवर चमकदार विजयाची नोंद करताना येथे सुरू असलेल्या विजय हजारे करंडक एकदिवसीय क्रिकेट स्पर्धेत आगेकूच केली.
चिन्नास्वामी स्टेडियमवर पार पडलेल्या एलिट अ गटातील लढतीत बडोदा संघाने सर्वांगीण सरस खेळ करताना रेल्वे संघाचा 180 धावांनी धुव्वा उढविला. नाणेफेक जिंकून पहिल्यांदा फलंदाजी करताना बडोदा संघाने निर्धारित 50 षटकांत 9 बाद 269 धावांची मजल मारली. त्यानंतर बडोद्याच्या गोलंदाजांनी रेल्वे संघाचा डाव 89 धावांत गुंडाळून आपल्या संघाला एकतर्फी विजय मिळवून दिला. मनीष रावने नाबाद 23, तर सौरभ वाकसकरने 17 धावा करताना झुंज दिली.
बाबाशफी पठाणने केवळ 25 धावांत 5 बळी घेताना रेल्वेच्या फलंदाजांची दाणादाण उडविली. लुकमन मेरीवालाने 14 धावांत 2 बळी घेत त्याला सुरेख साथ दिली. त्याआधी आदित्य वाघमोडे (74) आणि केदार देवधर (44) यांनी बडोदा संघाला 88 धावांची दमदार सलामी दिली. तिसऱ्या क्रमांकावर आलेला कृणाल पांड्या (62) आणि आणि कर्णधार दीपक हूडा (54) यांनी बडोद्याला आव्हानात्मक धावसंख्या गाठून दिली. रेल्वे संघाकडून मनीष रावने 30 धावांत 3 बळी घेतले.
आलुर येथे पार पडलेल्या आणखी एका एलिट अ गट लढतीत श्रेयस गोपाल व के. गौतम या फिरकी गोलंदाजांनी कर्नाटक संघाला विदर्भावर 6 गडी राखून विजय मिळवून दिला. या दोघांनीही 3-3 बळी घेत पहिल्यांदा फलंदाजी करणाऱ्या विदर्भाचा डाव 36.2 षटकांत सर्वबाद 125 धावांवर गुंडाळला.गणेश सतीशने 50, तर अथर्व तायडेने 32 धावा करीत कडवी झुंज दिली. त्यानंतर कौनेन अब्बास (नाबाद 35) आणि श्रेयस गोपाल (नाबाद 34) यांच्या भागीदारीमुळे कर्नाटकने 32.3 षटकांत 4 बाद 129 धावा करताना चमकदार विजयाची नोंद केली. विदर्भाकडून यश ठाकूरने 22 धावांत 3 बळी घेतले.
तिसऱ्या अ गटसाखळी सामन्यात पहिल्यांदा फलंदाजी करणाऱ्या हिमाचल प्रदेश संघाने मुंबईविरुद्ध निर्धारित 50 षटकांत 6 बाद 269 धावांची मजल मारली. प्रशांत चोप्राने 86, तर ऋषी धवनने नाबाद 53 धावांचे योगदान दिले. तर मुंबईकडून शिवम दुबेने 2 बळी घेतले. त्यानंतर सूर्यकुमार यादवचे शानदार नाबाद शतक आणि शम्स मुलानीने त्याला दिलेली साथ यामुळे मुंबईने 44.3 षटकांत 4 बाद 270 धावा फटकावून सहा गडी राखून विजय मिळविला. सूर्यकुमारने नाबाद 123 धावांची खेळी केली. हिमाचल प्रदेश संघाकडून ऋषी धवनने 42 धावांत 2 बळी घेतले.
1) बडोदा संघ- 50 षटकांत 9 बाद 269 (आदित्य वाघमोडे 74, केदार देवधर 44, कृणाल पांड्या 62, कर्णधार दीपक हूडा 54, मनीष राव 30-3) विजयी वि. रेल्वे संघ- 24 षटकांत सर्वबाद 89 (मनीष राव नाबाद 23, सौरभ वाकसकर 17, बाबाशफी पठाण 25-5, लुकमन मेरीवाला 14-2),
2) विदर्भ संघ- 36.2 षटकांत सर्वबाद 125 (सतीश गणेश 50, अथर्व तायडे 32, श्रेयस गोपाल 13-3) पराभूत विरुद्ध कर्नाटक संघ- 32.3 षटकांत 4 बाद 129 (कौनेन अब्बास नाबाद 35, श्रेयस गोपाल नाबाद 34, यश ठाकूर 22-3),
3) हिमाचल प्रदेश संघ- 50 षटकांत 6 बाद 269 (प्रशांत चोप्रा 86, ऋषी धवन नाबाद 53, शिवम दुबे 41-2) पराभूत विरुद्ध मुंबई संघ- 44.3 षटकांत 4 बाद 270 (सूर्यकुमार यादव नाबाद 123, शम्स मुलानी नाबाद 41, ऋषी धवन 42-2).
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous article#वंदन: आचरणातूनच संदेश देणारा महात्मा
Next articleएलिसन आणि होंजो यांना नोबेल पुरस्कार जाहिर
Pak vs Aus Test : पाकिस्तानचा दुसरा डाव 9 बाद 400 धावांवर घोषित
वेस्टइंडिज संघाला धक्का, सलामीवीर लेविसने एकदिवसीय व टी20 मालिकेतून घेतली माघार
आशियायी कुस्ती स्पर्धेत ‘भाग्यश्री फंड’ भारताकडून खेळणार
बीसीसीआयने विराटची विनंती मान्य केली; पण ठेवली ‘एक’ अट
पाकिस्तानी माजी क्रिकेटपटू दानिश कनेरियाने ‘या’ प्रकरणी दिली कबुली
पुणेरी पलटण पूर्णपणे तयार, आपल्या शहरातील मैदानावर #पडेंगे भारी


इराणवरील निर्बंधाने होणारी तेल-तूट सौदी भरून काढणार-ट्रम्पवाणीचा परिणाम ! | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

इराणवरील निर्बंधाने होणारी तेल-तूट सौदी भरून काढणार-ट्रम्पवाणीचा परिणाम
दुबई: अमेरिकेने इराणवर लादलेल्या निर्बंधांमुळे जागतिक तेलपुरवठ्यात येणारी तूट भरून काढण्यास सौदी अरब राजी झाला आहे. सौदीचे युवराज मोहम्मद बिन सलमान यांनी एका मुलाखतीत इराणवरील निर्बंधांमुळे येणारी तूट भरून काढण्याचे आश्‍वासन दिले आहे.
तेलाच्या वाढत्या आंतराष्ट्रीय दरांबाबत अमेरिकेचे अध्यक्ष डोनॉल्ड् ट्रम्प यांनी ओपेकच्या सदस्यांना कडक शब्दांत तंबी दिली होती. सौदीवर दबाव टाकण्याच्या दृष्टीने अमेरिकेच्या लष्करी मदतीविना सौदी चे शाह दोन आठवडेही सत्तेवर राहू शकणार नाहीत, असे ट्रम्प यांनी म्हटले होते. त्यांनी घातलेल्या दबावाच्या परिणामस्वरूप युवराज सलमान यांचे वक्तव्य आल्याचे समजले जात आहे.
इराणच्या तेल निर्यातीवरील अमेरिकेचे निर्बंध 4 नोव्हेंबरपासून लागू होत आहेत. त्यामुळे तेलपुरवठ्यात तूट येऊन तेलाचे दर आकाशाला भिडू नयेत या दृष्टीने अमेरिकेचे प्रयत्न चालू होत आहेत. सध्या असलेला कच्च्या तेलाचा 86 डॉलर्स प्रति बॅरल हा दर गेल्या चार वर्षातील सर्वाधिक दर आहे.
मात्र ही दरवाढ इराणवरील अमेरिकन निर्बंधामुळे नसून कॅनडा , मेक्‍सिको, लीबिया, व्हेनेन्झुएला आदी विविध देशांतील परिस्थिती आहे, असे युवराज सुलेमान यांचे म्हणणे आहे. सध्या सौदी अरब दररोज 1 कोटी 7 लाख बॅरल तेलाचे उत्पादन करत आहे. दररोज आणखी 13 लाख बॅरल्सचे उत्पादन करता येणार आहे.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleजवानाच्या प्रसंगावधानाने वाचले एकाचे प्राण
Next articleबब्बर खालसा ही दहशतवादी संघटना जगासाठी धोकादायक : अमेरिका
सहा दशकांनंतर उत्तर आणि दक्षिण कोरियांत सुरू होणार वाहतूक
चीनच्या बाबतीत डोनाल्ड ट्रम्प निवळले
वातावरण बदलाच्या समस्येशी लढताना त्याचा अमेरिकेला तोटा होऊ नये: ट्रम्प
दुबईत जाऊन मुशर्रफ यांचा जबाब नोंदवणार
सौदी शिखर परिषदेवर अमेरिका-ब्रिटनच्या बहिष्काराने किंग सलमानना टेन्शन
मुशर्रफ यांचा जबाब दुबईत नोंदवणार


once again aurangabad municipal commissioner transfer garbage problem still pending | कचराकुंडी झालेलं औरंगाबाद शहर वाऱ्यावर; प्रभारी मनपा आयुक्तांचीही बदली | Loksatta

मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
कचराकुंडी झालेलं औरंगाबाद शहर वाऱ्यावर; प्रभारी मनपा आयुक्तांचीही बदली
कचराकुंडी झालेलं औरंगाबाद शहर वाऱ्यावर; प्रभारी मनपा आयुक्तांचीही बदली
नूतन जिल्हाधिकारी म्हणून सुनील चव्हाण यांची नियुक्ती करण्यात आली आहे. चव्हाण हे ठाणे महापालिकेच्या अतिरिक्त आयुक्त पदावरून औरंगाबाद जिल्हाधिकारी म्हणून बदलून येत आहेत.
औरंगाबाद शहरात सध्या 'प्रभारी राज' सुरू आहे. अशात ज्यांच्याकडे शहराची कचराकोंडी सोडवण्याची जबाबदारी होती त्या महानगरपालिकेचे प्रभारी आयुक्त आणि जिल्हाधिकारी नवल किशोर राम यांची बदली झाली आहे.
औरंगाबाद शहरात सध्या ‘प्रभारी राज’ सुरू आहे. अशात ज्यांच्याकडे शहराची कचराकोंडी सोडवण्याची जबाबदारी होती त्या महानगरपालिकेचे प्रभारी आयुक्त आणि जिल्हाधिकारी नवल किशोर राम यांची बदली झाली आहे. त्यामुळे शहर वाऱ्यावर सोडलंय का  असा प्रश्न विचारला जात आहे. आता पुन्हा नवीन अधिकारी येणार आणि ते कचराकोंडीचा पुन्हा अभ्यास करणार म्हणजे यात वेळेचा अपव्यय आणि नागरिकांच्या आरोग्याशी खेळ असेच चित्र दिसून येत आहे. दरम्यान, पुणे महापालिकेच्या अतिरिक्त आयुक्त शीतल उगले यांची औरंगाबादच्या महापालिका आयुक्तपदी नियुक्ती करण्यात आली असल्याची मोठी चर्चा सुरू आहे.
नूतन जिल्हाधिकारी म्हणून सुनील चव्हाण यांची नियुक्ती करण्यात आली आहे. चव्हाण हे ठाणे महापालिकेच्या अतिरिक्त आयुक्त पदावरून औरंगाबाद जिल्हाधिकारी म्हणून बदलून येत आहेत. शहरात झालेली कचराकोंडी सोडवण्यासाठी नवलकिशोर राम यांच्याकडे महानगरपालिका आयुक्त पदाचा अतिरिक्त कार्यभार देण्यात आला होता. कचराप्रश्नावरून पोलीस आयुक्त यशस्वी यादव यांना सक्तीच्या रजेवर पाठवण्यात आलं. तर मनपा आयुक्त डी. एम. मुगळीकर यांची उचलबांगडी करण्यात आली होती. त्यानंतर प्रभारी अधिकाऱ्यांची नेमणूक करण्यात आली. मात्र प्रश्न सुटलेला नसताना पुन्हा बदलीचा घाट घालण्यात आला आहे. त्यामुळे महापालिकेला पुन्हा एकदा आयुक्तांसाठी प्रतीक्षा करावी लागणार आहे.
शहरात कचऱ्याचे डोंगर अजून तसेच आहेत. ठिकठिकाणी दुर्गंधी पसरली आहे. सुरवातीला मुगळीकर यांनी त्यावर तोडगा काढण्याचं काम केलं. त्याची बदली झाल्यानं नवलकिशोर राम काम पहात होते. मात्र अर्ध्यावर प्रश्न असताना शहराला वाऱ्यावर टाकून बदली करण्यात आली. त्यामुळे नागरिकांमधून नाराजी व्यक्त करण्यात येत आहे. पालिकेला नवीन आयुक्त कधी येणार. तो पर्यंत कोण काम पाहणार हे निश्चित झालेलं नाही. तसेच नवीन जिल्हाधिकारी पदावर कधी रुजू होणार हे कळू शकलेलं नाही.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
‘जग’ते रहो : लक्झ्मबर्ग.. नाम तो सुना होगा
भारतामध्ये वर्षभरात वाढले ७,३०० करोडपती
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आजचे राशीभविष्य, शुक्रवार, १९ आक्टोबर २०१८
तुम्हाला जमत नसेल, तर राममंदिर आम्हीच बांधू - उद्धव
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
अजित पवारांच्या सहभागाविषयी सरकारला ठोस भूमिका घ्यावी लागणार
#MeToo : 'गाण्याची संधी देण्यासाठी अनू मलिकने मागितला होता किस'
Video : लग्नाच्या शॉपिंगसाठी प्रियांकाला मदत करतेय 'ही' अभिनेत्री
Video : गोविंदाच्या 'रंगीला राजा'चा ट्रेलर प्रदर्शित
Kasautii Zindagii Kay 2: कोमोलिकाने किंग खानलाही टाकलं मागे
#MeToo : 'सिंटा'च्या लैंगिक शोषणविरोधी समितीत रेणुका शहाणे, रवीना टंडन, स्वरा भास्कर
मुंबईकर मैदाने, उद्यानांपासून वंचित
पालिकेत नोकरीच्या नावाखाली फसवणूक
‘टेट्रा पॅक’चे टेबल, खुर्ची, छत
दसऱ्याच्या मुहूर्तावर ३०२ वाहनांची विक्री
बांधकाम सभापतींच्या सहीचा गैरवापर
पालिकेचा स्वच्छतेचा दावा फोल
‘करू या मुलीच्या जन्माचे स्वागत’ उपक्रमास सुरुवात


नामस्मरणाची ताकद व चमत्कार. | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
नामस्मरणाची ताकद व चमत्कार.
नामस्मरणाची ताकद व चमत्कार.
“तुम्ही फक्त नाम घ्या बाकी सारे मी बघतो”
श्री महाराज (सदगुरु श्री ब्रह्मचैतन्य गोंदवलेकर महाराज)
श्री महाराजांचे चरित्रात व प्रवचनातून वरिल बोधवाक्य अनेकवार वाचले होते पण त्याची प्रचिती कालच पाहिली त्याबत थोडस लिहाव असं मनात आल म्हणून ……
ज्याचेबाबत हे लिहावयाचे आहे त्याचे नांव वगळून थोडक्यात….
माझा एक मावसभाउ आहे वय साधारण ४६, तो मुंबईत एका सहकारी बॅंकेत नोकरिला होता, राहला स्वतःची जागा होती, पण पहिल्यापासून आवड राम नामची. श्री महाराजांचा अनुग्रहित. पत्नी व एक लहान मुलगा असा परिवार. बॅंकेच्या नोकरित मन रमत नव्हतं म्हणून १९९६ साली पत्निला पत्नीला एक दिवस सांगितल कि माझी इच्छा फक्त रामनाम घेण्याची आहे माझ मन नोकरित रमत नाही मला अस वाटतं कि जर आपण आपल्या गांवी जाउन राहिलो तर आपली एक एकराची छोटीशी नारळ – पोफळीची बाग आहे आपल्याला चैनीत राहता येणार नाही पण अन्नाला कमी पडणार नाही. माझी इच्छा आहे कि आपण तेथे जाउन रहावे पण तुझी परवानी मनापासून असेल तरच आपण हा निर्णय घेउया. तेथे गेल्यावर मी पैसे मिळवण्यासाठी नोकरि वगैरे काहि करणार नाही. तुला दुध काढण्यापासून सारे करावे लागेल मी बागेत जरुपुरतेच लक्ष घालिन. तू शांतपणे पुर्ण विचार करुन तुझा निर्णय सांग माझी कोणतिहि जबरदस्ती नाही. पत्नीचे बालपणापासूनचे सारे आयुष्य मुंबईतच गेलेले पण ती तयार झाली आणि हा सदगॄहस्थ बॅंकेतिल १०-१२ वर्ष झालेली नोकरि सोडून गावी (एक छोटस तालुक्याचे ठिकाण आहे) पत्नी मुलासह गांवी निघून आला. घरि आधिच आई-वडिल होतेच त्यात या तिघांचे आगमन झाले. आर्थिकस्थीति बेतासबात पण त्याचे कोणालाच वैषम्य नाही. चेह-यावर सदैव समाधान. आल्यागेल्याचे अगदि अगत्याने करणार आणि त्यामुळे घरि कायमच पाहूण्यांची ये – जा चालूच आलेल्या प्रत्येकालाच जाताना जड जावे त्यामुळे तो परत परत येणार. त्या घरि गेल्यावर एक वेगळ्याच प्रकारचे समाधान प्रत्येकालाच वाटतं.
१९९६ ते २००२ पर्यंत “श्रीराम जयराम जय जय राम” या मंत्राचा माळेवर मोजून केलेला एक कोटीचा जप झाला. २००२ साली गोंदवल्यात जाउन १३ कोटी जपाचा संकल्प सोडला पुर्वीचा एक कोटी जप रामर्पण केला. तेथपासून २१ जून २००९ पर्यंत नविन दोन कोटी जप माळेवर करुन झाला. हा जप करणा-याना माहित आहेच कि एक तासात ३ हजार जप होतो. प्रपंचात राहून जप करणे किती कठि़ण असतं हे वेगळ सांगायला नको.
काल दुपारी जेवायला घरि आलो व जेवल्यावर नेहमीप्रमाणे थोडावेळ वामकुक्षी घेत होतो तोच भ्रमणध्वनी वाजला माझ्या त्याच गावातिल एका समाधानी ग्राहकाने सांगितले कि नुकताच त्याचा एक व्यवहार झाला आहे व काहि रक्कम दिर्घ मुदतिसाठी गुंतवावयाची आहे त्यासंबंधी त्याला माझेशी सल्लामसलत करुन निर्णय घ्यावयाचा होता कालची सायंकाळ मोकळीच होती म्हणून लगेच भेटावयाचे ठरले. माझ आफिसचे काम उरकून मी मार्गस्थ झालो सायंकाळी ५ ते ८ पर्यंत कामाची चर्चा आटोपली. त्याच गावात माझा तो मावसभाउ रहात असल्यामुळे व त्याचेकडे ६ महिन्यात गेलेलो नसल्यामुळे मिटिंगनंतर त्याचे घरि गेलो भोजन वगैरे आटोपल्यावर गप्पा मारत बसलो होतो.
माझ्या मावसभावाचा मुलगा यंदाच १० वी पास झाला होता तेव्हा त्याचे फोनवर अभिनंदन करताना मी त्याला विचारले होते की कॉलज प्रवेशावेळी तुला काही मदत हवी असली तर निःसंकोचपणे सांग तेव्हा तो म्हणाला होता कि नकोय सोय झालेली आहे आत्ता फोनवर सांगत नाही तू प्रत्यक्ष आल्यावर सांगतो. अर्थात काल तो विषय निघाला. आम्ही दोघे मावसभाऊ व गुरुबंधू आणि एक वेगळीच नाळ जुळलेली असल्यामुळे आमच्यात नेहमिच मोकळेपणाने चर्चा होते. मी त्याला विचारले आता सांग तुला मुलाचे कॉलज प्रवेशावेळी जवळपास १५ हजार रुपये लागले तसेच यापुढे त्याचे रहाणे जेवणे वगैरेसाठी दर महा ३ हजार रुपये खर्च येणार आहे तुला हे कस काय जमणार कारण तुला नियमित असे काहिच उत्पन्न नाही त्यानंतर त्याने जे सांगितले ते त्याच्याच शब्दातः
काय सांगु तुला महाराजांची लिला अगाध आहे थांब त्यानी काय चमत्कार केला ते तुला दाखवतोच असे म्हणून त्याने एक चिठी माझ्या कडे दिली व म्हणाला वाच. चिठीत लिहिले होते कि सोबत काहि रक्कम रामनाम घेत असतानासुध्दा काहि वेळा पैशाची गरज हि लागतेच म्हणून पाठवली आहे कॄपया त्याचा स्वीकार करावा. अरे एक दिवस सकाळिच माझे दारात एक गॄहस्थ माझीच चौकशी करत हजर झाले व नागपूरहून श्री ….. यानी हि चिठी तुम्हाला दिली आहे असे म्हणून एक उघडे पाकिट माझ्या हातात दिले ते मी तू आत्ता बसलायस त्याच झोपाळ्यावर ठेवले व त्यांचेशी बोलता बोलता घरभर फिरत फिरत माडिवर महारांजाची खोली दाखवून खाली आलो तर आई म्हणाली अरे त्या पाकिटात बघितलस का ५ हजार रुपये आहेत मी त्या गॄहस्थाना विचारले तुम्हाला माहित आहे का तर ते म्हणाले हो आणि चहापाणी घेउन ते गॄहस्थ निघून गेले. त्यानंतर एक मनी आर्डरची पावती त्याने माझेकडे दिली एका अन्य व्यक्तिने ३ हजार रुपये पाठविले होते. आता हे दोघेह तसे अपरिचित त्यानी हे असे ८ हजार दिले, मे महिन्यात हिची बहिण १५ दिवस आली होती तिने जाताना मुलाला ५ हजार दिले होते आणि ८ दिवसापूर्वीच आमचे शेजारी पुर्वी नोकरीनिमित्त रहाणारि व्यक्ति ८ दिवस आमचेकडे रहायला आली होती तिने जाताना अडिच हजार मुलाचे हातात दिले. या सगळ्यात मिळून मुलाचे कॉलेज प्रवेशाचे भागले. आणि पुढे ऐक परवा मुलाची नविन गावी सर्व व्यवस्था करुन आलो आणि सास-यांचा फोन आला तुमचा मुलगा तो माझा नातू आहे व त्याचेसाठी मला काहितरि करायचे आहे तेव्हा मी जिवंत असेपर्यंत त्याचे खर्चासाठी मी दरमहा ३ हजार रुपये पाठवणार आहे तेव्हा नाहि म्हणू नका.
आणि मी काहि क्षण पुतळा झालो अंगावर रोमांच उभे राहिले श्री महाराजानी वर पहिलेच लिहिलेले वचन असे पाळले होते.
यात एक संकेत म्हणून कोणाचाच नामोल्लेख केलेला नाही आवडत्या नामाचा एक विलक्षण अनुभव म्हणून फक्त येथे लिहिला.
अनुभव रसपुर्ण आहे. मात्र याची संगती लावणे मला अंमळ कठीण वाटले.
मात्र मनापासून असलेल्या श्रद्धेमुळे अनेक चमत्कृतीपूर्ण गोष्टी घडलेल्या माहिती आहेत.
काही वेळा पॅरॅलिसीस सारख्या विकाराने गलितगात्र असलेले लोक निव्वळ स्वतःवरील विश्वास आणि जीवनेच्छा या बळावर चालू लागल्याचीही उदाहरणे माहिती आहेत.
त्यात 'जीवनेच्छा' आणि मला या संकटातून बाहेर पडावयाचे आहे ही आत्मिक इच्छा या गोष्टींची संगती लागल्याने; आधुनिक वैद्यक शास्त्राने, 'आता बरे होणे अशक्य' म्हणून सोडले असतांना हे लोक चालू लागले.
तसे कोणते तर्क येथे मांडले जातील याची मला कल्पना नाही.
मात्र संपूर्ण श्रद्धेने जेंव्हा गोष्टी केल्या तेंव्हा फळ मिळते हे निश्चित.
सदानंद् ठाकूर [03 Jul 2009 रोजी 06:20 वा.]
आपले प्रतिपादन बरोबर आहे. याव्यक्तिची आत्यंतिक श्रध्दा हे एक कारण तसेच याचे वर्णन मकरंद बुवा रामदासी यानी अनेक ठीकाणी किर्तनातून केले (त्या गावांत येणारे सर्वच किर्तनकार, प्रवचनकार तसेच सतपुरुष याचे घरिच उतरत असतात).
याचे वर्णन मकरंद बुवा रामदासी यानी अनेक ठीकाणी किर्तनातून केले (त्या गावांत येणारे सर्वच किर्तनकार, प्रवचनकार तसेच सतपुरुष याचे घरिच उतरत असतात).
हेच बहुधा कारण असावे.
सदानंद् ठाकूर [03 Jul 2009 रोजी 14:36 वा.]
मकरंद बुवा रामदासी गेले अनेक वर्ष हे सांगत आहेत पण पैसे वेळेला व कोणाकडे न मागता आले याला महत्व आहे. याने कधीहि कोणाकडे काहि मागितलेले नाहि व तक्रारहि केलेली नाही. गरजा कमीत कमी करुन राहण्यासाठी सुध्दा नैतिक धैर्य असावेच लागते.
आणि भिक तर सोडाच मदतहि कोणाकडे कधी मागितलेली नाही.
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
विनायक गोरे [03 Jul 2009 रोजी 13:16 वा.]
पत्नी व मुलांची जबाबदारी टाळून, स्वकष्टाने पैसे मिळवणे शक्य असूनही नोकरी सोडून नामजपासारख्या अनप्रॉडक्टिव उद्योगात आयुष्य व्यतीत करणे आणि वर लोकांच्या दयेवर (खरेतर भीकेवर) स्वतःच्या मुलांची शिक्षणे झाली हे परमेश्वरकृपेचे उदाहरण म्हणून अभिमानाने सांगणे ही आत्मवंचना आहे. असे आदर्श आपण सामान्य लोकांसमोर ठेवणार का
सदानंद् ठाकूर [03 Jul 2009 रोजी 14:22 वा.]
आस्तिक - नास्तिक वाद चार्वाक पासून चालू आहे आणि तो कयमच चालू रहाणार आहे.
व्यक्ति तीतक्या प्रवृत्ती व प्रकृती पण आपले जीवन कसे जगावे हे निवडण्याचा अधिकार प्रत्येकाला आहे व तो आपण नाकारु शकत नाही.
प्रामाणिकपणे व नितीमत्तेने वागणारा मग तो आस्तिक असो अथवा नास्तिक समजात असणे आवश्यक आहे व गरजेचेहि आहे.
नेहमी पापाचरण करणारा देव पुजा जरा जास्तच करतो असे लोक समाजाला बोजा असावेत.
नीतीने जगणा-याबद्दल समाजात नेहमीच आदरयुक्त आकर्षण असतं.
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
प्रकाश घाटपांडे [04 Jul 2009 रोजी 16:05 वा.]
आस्तिक - नास्तिक वाद चार्वाक पासून चालू आहे आणि तो कयमच चालू रहाणार आहे.
आतापर्यंत तरी चालू आहे
व्यक्ति तीतक्या प्रवृत्ती व प्रकृती पण आपले जीवन कसे जगावे हे निवडण्याचा अधिकार प्रत्येकाला आहे व तो आपण नाकारु शकत नाही.
मान्य. पण इतरांना आपले मत व्यक्त करण्याचा अधिकार आहे. त्या मताशी सहमती / असहमती असु शकते.फक्त काही वेळा मत व्यक्त करताना तर्कशुद्धता/तर्ककर्कशता येते
प्रामाणिकपणे व नितीमत्तेने वागणारा मग तो आस्तिक असो अथवा नास्तिक समजात असणे आवश्यक आहे व गरजेचेहि आहे.
मान्य आहे. तितकेच अप्रामाणिकपणे व अनितीने जगणारे( सर्व सापेक्ष) लोक असणेहे स्वाभाविक आहे.
नेहमी पापाचरण करणारा देव पुजा जरा जास्तच करतो असे लोक समाजाला बोजा असावेत.
पापात देवालाही त्याला सामील करुन घ्यायचे असावे.
नीतीने जगणा-याबद्दल समाजात नेहमीच आदरयुक्त आकर्षण असतं.
काहींना असुया देखील असते. नीतीने जगणारा खरेच नीतीने जगतो आहे का याबद्दल शंका सुद्धा असते.
म्हणे टाळुन. स्वेछेने गेले दोघं असे लिहिले आहे ना
देणार्‍याला द्यायची गरज वाटते, ती हे भागवतात. ते भीक मागायला गेले नव्हते. त्यामुळे त्यांना भिकार्‍यांच्या पंक्तीत बसवणे हे असंस्कृत पनाचे लक्षण आहे.
आणि निदान त्यांना जाणीव तरी आहे की हे पैसे म्हण्जे आपले कर्तृत्व नाही. त्याचे श्रेय ते स्वतः घेत नाहीयेत. त्यात काहीच चुक नाही. ते नामाला श्रेय नाही देनार तर काय बैंकेतल्या सोडलेल्या नोकरीला देनार का तुम्हाला आम्हाला देणार. अर्थात ते ज्यांनी पैसे दिले आहेत त्यांच्या बद्दल कृतज्ञ असतील ही. (नसतील असे वाटत नाही.)
गाढवाला वाटत असेल की मी राब राब राबल्याशिवाय मला मालकाकडुन खायला मिळणार नाही. प्रत्यक्षात तसे नसते. ज्याने चोच दिली तो चारा देतो असे लोक म्हणतात (निदान मागच्या चार पिढ्या म्हणताना मी ऐकले आहे.) परंपरागत ज्ञानापेक्षा जास्त किंवा त्याऊलट अशि माहीती कुणाला असु शकते याची शक्यता कमी. सबब, त्याविरोधात असलेले म्हणने गृहितक म्हणुन घेण्याअगोदर थोडा विचार करावा लागतो.
तुम्ही आम्ही किंवा कुणीही काम करतो, त्याचे प्रोडक्ट कशासाठी वापरतो आहार निद्रा भय मैथुना साठी, इंद्रिय तृप्तीसाठी, अहंकार (+उरलेले ५ ) वगेरे सांभाळण्यासाठी.
प्रस्तुत गृहस्थाला हे करायचे नाहीये. तो जे करतोय (नामजप) त्यातुन त्याला आवश्यक ते प्रोडक्ट मिळत असेल तर तुमचा विरोध नसावा.
मिळत आहे कि नाही हे पोस्ट करनारे गृहस्थ सांगतील.
पण त्यांचे वैयक्तिक मत 'हेच प्रोडक्ट मिळवायचे' असे असावे की नसावे याबाबत आपला आग्रह नसावा.
 ठोस पणे तसे वाटत असेल. नसतील फसवत ते स्वत:ला. निदान जाणुन बुजुन तरी.
नकळत आत्मवंचना की काय म्हनजे त्यांना जे वाटतय ते चुकीचे आहे असे आपल्याला म्हनायचे असेल. तर त्यासाठी पुरावा द्यावा लागेल की ते चुकीचंय म्हणुन. कारण हा त्यांचा अनुभव आहे. त्यांना तसेच वाटनार. ते चुकीचे आहे हे पटवुन द्यावे लागेल ना पहिले. तुम्हाला नसेल तसा अनुभव. तुम्ही नका म्हणु तसे. पण त्यांनी म्हणने म्हणजे स्वतःला फसविणे कसे
त्यांचा हरी असेल आनि खाटल्यावर देतही असेल. हा अनुभव आहे. त्याला खोटे पाडत बसले, तरी १००० दुसरे अनुभवी असतील.
श्रीवास ठाकुर नावाचे आणखीन एक नामजप करणारे वैष्णव
ते गृहस्थ होते. आनि सादोदित नामसंकीर्तना त रमले असायचे. त्यांच्या घरी कीर्तनानंदींचा मेळा भरलेला असायचा. त्यांच्या प्रसादाची व्यवस्था नेहमीच उत्तम असायची. एकदा कुणाला तरी प्रश्न पडला तेंवा कळाले की त्यांना त्यांचा हरी खाटल्यावर द्यायचा.
प्रकाश घाटपांडे [04 Jul 2009 रोजी 15:50 वा.]
असेल माझा हरी तर देईल खाटल्यावरी
खाटल्यावरील माणसाला हे माहित असते कि त्याला काहीतरी देणे ही हरीची गरज आहे.
मराठी असे आमुची मायबोली तिला बैसवूं वैभवाच्या शिरी |
श्री.सदानंद ठाकूर यांनी जे लिहिले आहे त्यात त्यांच्या मावसबंधूंचे नाव, गाव, पत्ता या सर्व गोष्टी का नाहीत लिहिलेले सर्व जर खरे असेल तर या गोष्टी स्पष्टपणे सांगायला कोणता प्रत्यवाय लिहिलेले सर्व जर खरे असेल तर या गोष्टी स्पष्टपणे सांगायला कोणता प्रत्यवाय समजा मला त्यांचे दर्शन ध्यायचे आहे तर कसे घ्यावे समजा मला त्यांचे दर्शन ध्यायचे आहे तर कसे घ्यावे अथवा पत्राद्वारे मार्गदर्शनाची विनंती करायची आहे तर कोणत्या पत्त्यावर लिहावे
सदानंद् ठाकूर [04 Jul 2009 रोजी 06:37 वा.]
नाव पत्ता न देण्याचे कारण मला त्या माणसाचा डांगोरा पिटावयाचा नव्हता त्याला अन्यवेळी कोणाचे मदतिची गरजहि नाही. जाहिरात बाजी त्या व्यक्तिलाही आवडणार नाही. पण तुम्हाला जर खरोखर त्याला भेटावे असे वाटत असेल तर जरुर तुम्हाला मी नांव, पत्ता व फोन नंबरही कळविन जरुर खात्री करा व प्रत्यक्ष भेटून तुमचे मतहि जाहिरपणे सांगा.
कोणी आस्तिक असावे किंवा नास्तिक हा ज्याचा त्याचा व्यक्तिगत प्रश्न आहे. माझे लेखावर जरुर टिका करावी विचार स्वातंत्र्य प्रत्येकालाच आहे.
मला जे चांगले वाटले ते मी लिहिले याउप्पर मर्जी ज्याची त्याची.
माझे वेबसाइट वर माझा संपर्काचा तपशिल दिलेला आहे फोन अथवा इमेलने संपर्क साधू शकता.
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
श्रद्धा हा वैयक्तिक विषय असला तरी ४६ हे काही पूर्णपणे नामस्मरणाला वाहून घेण्याचे वय नव्हे. ४६ व्या वर्षी जर नोकरीत मन रमत नसेल तर त्या व्यक्तीला वैद्यकीय उपचाराची गरज आहे. गावी गेल्यानंतर मी काही करणार नाही हे जो माणूस आधीच जाणतो, त्याला क्लिनिकल डिप्रेशन आले असणे शक्य आहे.
त्या घरि गेल्यावर एक वेगळ्याच प्रकारचे समाधान प्रत्येकालाच वाटतं.
असली बिनबुडाची वाक्ये हे सगळ्या अध्यात्मप्रेमींचे वैशिष्ट्यच आहे. वेगळ्या प्रकारचे म्हणजे कसले समाधान उन्हातून घरी परत आल्यावर माठातले पाणी पिताना मिळते तसले उन्हातून घरी परत आल्यावर माठातले पाणी पिताना मिळते तसले खूप भूक लागली असताना दहीपोहे खाताना मिळते तसले खूप भूक लागली असताना दहीपोहे खाताना मिळते तसले लैंगिक संबंधातून मिळते तसले
'वेगळेच समाधान', 'दारिद्र्यातही अपार सुखाचा अनुभव', 'शब्दांत सांगता न येण्यासारखी शांती' असल्या पडताळा घेता न येण्यासारख्या शब्दबुडबुड्यांवर अध्यात्माचे तण फोफावले आहे.
जर महाराजांची लीला अगाध आहे, तर दहावी पास झालेल्या त्या मुलाला पुढील शिक्षण देण्याची गरज का भासावी त्याला दहावीनंतरच नामस्मरणाच्या तालमीत टाकले असते तर त्यालाही महिना दहा पंधरा हजार रुपये महाराजांच्या कृपेने मिळाले असतेच की.
लेखात उल्लेख केलेल्या मुलाच्या मावशीने व आजोबांनी त्या मुलाच्या शिक्षणाला मदत केली आहे. या मुलाच्या वडीलांनी 'मी आता काहीही करणार नाही' अशी घोषणा केली असल्याने नातेवाईकांनी मदत करणे साहजिकच आहे. याचे श्रेय नामस्मरणाला कशासाठी
'ऐहिकतेच्या मागे लागू नका, पारलौकिक सुख हेच महत्वाचे. संसार हा असार भवसागर आहे, नामस्मरण, जपजाप्य यांच्या वल्ह्यांनी वल्हवत तो पार करायचा आहे' असल्या बकवास तत्वज्ञानाने मराठी माणसाचे अपरिमित नुकसान झाले आहे. असले लेख लिहून भाबड्या मनाच्या मराठीजनाना आणखी खाली ढकलू नये.
उर्ध्वबाहु:प्रवक्षामि न कश्चित् श्रुणोति मे
अप्रतिम प्रतिसाद श्री. सन्जोप राव.
थ्री चीअर्स फॉर यू.
 श्री. सन्जोप राव यांचा
सदानंद् ठाकूर [04 Jul 2009 रोजी 07:27 वा.]
तुमचे प्रतिपादन अगदि खरे आहे ४६ हे वय या गोष्टी करण्याचे खचितच नाही. मग या गोष्टी करण्याचे वय काय हेहि सांगितलेत तर आणखी बरे होइल अन्य जनाना फायदा होइल.
ज्याप्रमाणे शेअर बाजारात गुंतवणूक करावयाची असेल तर केव्हाहि पण नियमितपणे करावी अगदि थोडि थोडि का होइना, दिर्घ मुदतित फायदाच होतो. इथे असे म्हणतात कि बाजारात मंदि आली कि मी गुंतवणूक करेन तो कधीच गुंतवणूक करित नसतो. असो विषय हा नव्हे. त्याचप्रमाणे ज्याला भगवंताचे नाम घ्यावयाचे आहे त्याला वयाचेच काय कसलेच बंधन नसते.
काहो संत ज्ञानेश्वरानी वयाच्या १६ व्या वर्षी श्री ज्ञानेश्वरी लिहिली ते त्यांचे वय होते काय त्यानी समाधि २१ व्या वर्षी घेतली हे तरि वय होते काय. हे सुध्दा थोतांड आहे असे म्हणावयाचे असेल तर विषयच संपला. कारण कोणी असेहि म्हणू शकेल ज्ञानेश्वरांबाबत जे आहे तेही सारे खोटेच आहे किंवा ते अस्तित्वातच नव्हते असेहि काहि म्हणू शकतिल.
माझा एक मित्र आहे कोणती चर्चा सुरु झाली व त्याचे मुद्दे संपले कि तो म्हणतो तुम्ही काहिहि सांगितलेत तरि मला पटणारच नाही मग चर्चा करायचीच कशाला. मला खात्री तुम्हि त्याचेसारखे नाहित कारण तुम्हि हुषार आहात तुमचे लेखातूनहि ती प्रतिपादित झालेली आहे.
साहेब तुम्हाला एक सांगतो सगळ्याच गोष्टी तर्कावर घासून नाही घेता येत अनेक थोर व ब्रिलीयंट व्यक्तिनीही हे मान्य केले आहे. एकाला जे अनुभव येतिल ते तसेच दुस-याला येतिल असेही नाही.
समाधानाचे मोजमाप हे ज्याने त्याने त्याचे आवडिनुसार करावे. दारुड्याला दारु पिण्यात, जुगा-याला जुगार खेळण्यात, दुस-याला मदत करणा-याला मदत करण्यात व नाम घेणा-याला नाम घेण्यात समाधान मिळते. चांगले काय व वाइट काय हे समाज ठरवतो.
मुलाला दहावी नंतर शिकवण्याची गरज आहे कारण त्याचे आयुष्य हे त्याचे स्वतःचे आहे. त्याने नाम घ्यावे कि न घ्यावे हा त्याचा प्रश्न आहे व त्याला पुढे शिकण्यात रस आहे म्हणून त्याला नामाच्या तालमित घेतले नाही. दुसरी गोष्ट नातेवाईकानी अथवा दुस-या कोणी मदत करावी अशी अपेक्षा माझे मावस भावाची अजिबात नव्हती. कोणत्याही उद्देशाने नाही मात्र वस्तूस्थिती लिहिणे गरजेचे वाटल्याने लेखात न लिहिलेली हकिगत सांगतो. त्याची एक नारळ पोफळिची छोटी बाग आहे हा उल्लेख केलेला आहे याचे उत्पन्न वर्षातून ४ -५ वेळा मिळते तो ज्या व्यापा-याला नारळ सुपारि देतो त्याला त्याने विचारले होते कि तू मला दर महा पैसे देशिल का व माझे हिशेबातून ते तू कापुन घेशिल का व माझे हिशेबातून ते तू कापुन घेशिल का मग माझीच काय होयची ती ओढाताण होइल व त्याला माझी व पत्नीचीहि मानसिक तयारी आहे. त्याला त्या व्यापा-यानेही तयारि दाखवली होती. हा विषय मला वाढवावयाचा नाही.
आता मराठी माणसाचे नुकसानी बाबत तर नामस्मरणापेक्षा अन्य गोष्टीनेच त्याचे जास्त नुकसान झाले आहे ते सर्वज्ञात असल्यामुळे त्यावर जास्त लिहण्याची गरज नाही.
तुम्ही सुज्ञ आहात चारिबाजुने विचार कराल व विचाअंती मत बनवाल याची मला खात्री आहे.
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
कृपया असल्या रिकामटेकड्या व्यक्तींची ज्ञानेश्वरांशी तुलना करू नये.
काजव्याची कुणी सूर्याशी तुलना करते का
आय होप यू वुड गेट माय पॉइंट.
सदानंद् ठाकूर [04 Jul 2009 रोजी 07:41 वा.]
मला वाटतं कि मी श्री ज्ञानेश्वरांचे वयाचा संदर्भासाठी उल्लेख केला आहे. यात तुम्हाला तुलना कोठे आढळली
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
आदर्श कितीही मोठा असु शकतो, हे पटावे.
संजोपरावांनी मांडलेले मुद्दे अचूक आहेत. नामस्मरणाचे सामर्थ्य जर इतके अगाध असते तर त्यांच्यासाठी कोणीही काहीही न करता त्या सर्वांचे जीवन आपल्याआप व्यवस्थित चालत राहिले असते. नामस्मरण करणार्‍या लोकांना निदान आहार , निद्रा यांची गरज भासत नाही काय "यत्न तो देव जाणावा", "सामर्थ्य आहे चळवळीचे, जे जो करील तयांचे" असा सकारात्मक उपदेश समर्थ रामदासस्वामींनी दिला होता. हे विसरून जाऊन त्यांचे आजचे शिष्य जर निष्क्रियतेचा उपदेश लोकांना देत असतील तर ते समर्थांचे योग्य प्रतिनिधित्व करत नाहीत असे माझे स्पष्ट मत आहे. असला उपदेश समाजाने मानायचे कांहीही कारण नाही. केवळ त्यागभावना कोणालाही श्रेष्ठ बनवत नाही. त्या त्यागातून जर कोणाचा फायदा होत असेल तर त्याला काही महत्व आहे. थोडा वेळ नामस्मरण करणे, एकाग्र चित्ताने ध्यान धरणे वगैरे गोष्टी करणे मन:शांतीसाठी चांगल्या आहेत, परंतु सारे उद्योग सोडून काही कोटी वेळा नामाचा जप करण्यामुळे त्या प्रभू रामचंद्रांना तरी काय आनंद मिळत असेल हे अतर्क्य आहे.
संजोपरावांनी मांडलेले मुद्दे अचूक आहेत.
रावांस पत्र वाचावे. मतपरिवर्तन व्हावे अशी इच्छा आहे.
नामस्मरणाचे सामर्थ्य जर इतके अगाध असते तर त्यांच्यासाठी कोणीही काहीही न करता त्या सर्वांचे जीवन आपल्याआप व्यवस्थित चालत राहिले असते.
समजा त्यांचे जीवन सुरळीत चाल ले असते, तर त्यांनी नामालाच श्रेय दिले असते अन् तुम्हाला पट त नसेल तर तुम्ही नेहमी दुसर्या गोष्टींना.
हा तिढा असा सुटनार नाहि.
नामस्मरण करणार्‍या लोकांना निदान आहार , निद्रा यांची गरज भासत नाही काय
गरज भासते हे उघड आहे, ती भागतेय हे इथे सांगितले आहे.
असला उपदेश समाजाने मानायचे कांहीही कारण नाही.
ठाकुर साहेब मनात म्हणत असतील 'समाज मानतच नाही हो, काय सांगु
त्यागातून जर कोणाचा फायदा होत असेल तर त्याला काही महत्व आहे.
कुणाचा म्हणजे इतरांचा असे म्हनायचे असावे.
समजा, त्यांनी त्यांचा वैयक्तिक फायदा पाहीला, आनि नामाच्या नादी लागले. त्यात तुमचा किंवा इतरांचा फायदा त्यांनी पाहीला नाही. तर त्यांना 'फायदा तोटा' कळत नाही म्हणावे फार तर. पण त्यांनी इतरांचा फायदा होत असेल तरच त्याग करावा, असे का त्यांचा प्रश्न आहे. त्यांना केवळ स्वतःचे जीवनापुरता विचार करायचा असेल तर आपली हरकत नसावी.
थोडा वेळ नामस्मरण करणे, एकाग्र चित्ताने ध्यान धरणे वगैरे गोष्टी करणे मन:शांतीसाठी चांगल्या आहेत, परंतु सारे उद्योग सोडून काही कोटी वेळा नामाचा जप करण्यामुळे त्या प्रभू रामचंद्रांना तरी काय आनंद मिळत असेल हे अतर्क्य आहे.
मराठी असे आमुची मायबोली तिला बैसवूं वैभवाच्या शिरी |
श्री.सन्जोप राव, श्री. आनंद घारे, श्री.विनायक आणि श्री.चंद्रशेखर यांनी व्यक्त केलेल्या विचारांशी सहमत आहे. नामजपाने भ्रामक मानसिक समाधाना व्यतिरिक्त काही साध्य होऊ शकते यावर कोणीही सुबुद्ध विचारी व्यक्ती विश्वास ठेवणार नाही.(सतत दोन बोटांत घासून घासून जपमाळेचे मणी गुळगुळीत होतील एव्हढेच.)
यनावाला सरांशी सहमत आहे. नामजपाचा हा दहापंधरा मिनिटांचा उतारा एकाग्रतेसाठी किंवा मनःशांतीसाठी कदाचित उपयोगी ठरत असावा. मात्र त्याचा जास्त डोस घेतला की हँगओवर येईल असे वाटते.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
नामजपाने भ्रामक मानसिक समाधान
आणि मग नक्की कशाने मिळते आहे समाधान असे वाटते
अहो आजचे जगही प्रगती नावाच्या भ्रामक कल्पने मागे धावतेच आहे ना
आणि त्याचा परिणाम तर अजून भयानक आहे ते चंद्रशेखर यांनी कृष्णविवरे लिहून दाखवले आहेच.
आणि सगळ्या सुबुद्ध विचारी व्यक्ती जग जास्तीत जास्त वेगाने नाश पावावे या साठी प्रयत्न करित नाहीयेत काय
मग हे आपले घर आपणच कसे व का नासवावे या कल्पनेवर जगातल्या सगळ्या सुबुद्ध विचारी व्यक्ती विचार का करत नाहीत
श्रद्धा हा वैयक्तिक विषय असला तरी ४६ हे काही पूर्णपणे नामस्मरणाला वाहून घेण्याचे वय नव्हे.
 मग ते ६व्या वर्षी असू दे नायतर ४६ व्या वर्षी.
अर्थात आपण वाहून घ्या/ घेवू नका असे कुणी आपल्याला कसे म्हनु शकेल.
उपदेश करत असताल तर .... 'त्यांना' मान्य होइल असे दिसत नाही. शिवाय इतर लोक आपलेच ऐकत आहेत (म्हणजे नामस्मरणात जीवन वाहुन घेत नाहीत)
जर नोकरीत मन रमत नसेल तर त्या व्यक्तीला वैद्यकीय उपचाराची गरज आहे.
असहमत. निश्चित कारण माहित नाही. पण असहमत. त्यांचा गाडा दुसर्‍या करियर मधे हाकुन दाखवला त्यांनी. हा प्रकार engagement change चा आहे.
गावी गेल्यानंतर मी काही करणार नाही हे जो माणूस आधीच जाणतो, त्याला क्लिनिकल डिप्रेशन आले असणे शक्य आहे.
नसणे ही शक्य आहे. आले आहे हे कशावरुन म्हणावे
त्या घरि गेल्यावर एक वेगळ्याच प्रकारचे समाधान प्रत्येकालाच वाटतं.
असली बिनबुडाची वाक्ये हे सगळ्या अध्यात्मप्रेमींचे वैशिष्ट्यच आहे. वेगळ्या प्रकारचे म्हणजे कसले समाधान उन्हातून घरी परत आल्यावर माठातले पाणी पिताना मिळते तसले उन्हातून घरी परत आल्यावर माठातले पाणी पिताना मिळते तसले खूप भूक लागली असताना दहीपोहे खाताना मिळते तसले खूप भूक लागली असताना दहीपोहे खाताना मिळते तसले लैंगिक संबंधातून मिळते तसले
'वेगळेच समाधान', 'दारिद्र्यातही अपार सुखाचा अनुभव', 'शब्दांत सांगता न येण्यासारखी शांती' असल्या पडताळा घेता न येण्यासारख्या शब्दबुडबुड्यांवर अध्यात्माचे तण फोफावले आहे.
आपला या प्रकाराला विरोध आहे हे कळाले, पण प्रत्येक गोष्टीचे 'तण' हे कशा ना कशा वर असतेच. याचे तण या बुडबुड्यांवर आहे.
समान उदाहरण घेवु. समजा, मी लैंगिक सुखाच्या विरोधात आहे. वृत्तपत्रातील अर्धनग्न चित्रांच्या विरोधात आहे. आनि त्यातुन मिळणारे सुख हे क्षणभंगुर आहे, खोटे आहे वगेरे मते मांडतो. तर याला प्रतिवाद म्हनुन "आपन त्या सुखाची प्रचिती घेने आवश्यक आहे" असे म्हनता ये इ ल. मला सुख मिळाले की मि तसे म्हणनार नाही. (म्हणजे मी आपल्याला उपदेश करतोय की आपन प्रचिती घ्या.) समजा, मला प्रचिती आली, अन् मी दुसर्‍याला सांगितले तर हा बुद्धिभेदाचा प्रकार होवु शकत नाही.
जर महाराजांची लीला अगाध आहे,>>>
भुरकुंडीच्या लेखात वाचले होते की, कौंप्युटर इंजिनीयर ला मोटारीची दुरुस्ती करता येत नाही म्हनुन हिणवले होते.
रावसाहेब, समजा महाराजांची लीला म्हणजे ते नामस्मरण करण्याचे बळ व तत्सम सेवा सुविधा पुरवतात. एरिआ ऑफ स्पेशलायझेशन हे आहे तर इतर गोष्टी ते करु शकले नाहीत तरी हरकत नसावी. अन् महाराज म्हटले "तुम्ही फक्त नाम घ्या बाकी सारे मी बघतो". तर जोवर एखादा नाम घेत नाही तोवर ते सारे बघतील याची काय ग्यारंटी
त्याला दहावीनंतरच नामस्मरणाच्या तालमीत टाकले असते तर
त्यालाही महिना दहा पंधरा हजार रुपये महाराजांच्या कृपेने मिळाले असतेच की. >>>
मग त्याला गरज नसली नसती ना हो
आनि मग महाराजांनी पुरवले ही नसते दहा हजार. मग काय म्हणाला असतात ठाकुर साहेब कदाचित गरज भागली असे सांगायचा प्रयत्न करत असतील असे मला वाटते.
विरोध करण्याच्या नादात होते असे कधी कधी.
'ऐहिकतेच्या मागे लागू नका, पारलौकिक सुख हेच महत्वाचे. संसार हा असार भवसागर आहे, नामस्मरण, जपजाप्य यांच्या वल्ह्यांनी वल्हवत तो पार करायचा आहे' असल्या बकवास तत्वज्ञानाने मराठी माणसाचे अपरिमित नुकसान झाले आहे. असले लेख लिहून भाबड्या मनाच्या मराठीजनाना आणखी खाली ढकलू नये.
मराठी माणुस हे करताना फारसा दिसत नाही (<१%) ( सर्वस्वी नामाला वाहुन घेणे वगेरे <<< १%).
आपला रोख कदाचित स्वार्थ आनि परमार्थ दोन्ही नीट न करण्यांकडे असावा. तसे असेल तर कुणीही सहमत व्हावे.
माझ्या मते, त्यांनी नोकरी सोडली तरी त्यांचे ठीक चालु आहे याचा राग येणे सहाजिक आहे (आपल्याला आला आहे असे म्हणत नाही). पण असे करुन त्यांचे ठिक चालले आहे, इतर जे असे करतात त्यांचेही जर ठिक चालले असेल तर.... generally this what i (and anyone else i saw) sees while choosing a career.
नाही, म्हणजे नाम जपात करियर असा विचार नाही करत पन, अमुक एक करियर केले तर पोटापाण्याचे कसे होइल मान मिळतो का त्यात मी सुखी असेन का असा विचार लोक करत असावेत.
इथे म्हने महाराज ईंशुरंस काढुन देतात. “तुम्ही फक्त नाम घ्या बाकी सारे मी बघतो” (पुरे पैसे वापस वगेरे ही असेल, विचारुन पहावे लागेल). तर प्रोब्लेम असा दिसत नाहीये. बकवास तत्त्वज्ञान म्हनताल तर ज्यांनी फॉलो केले त्यांचे अनुभव तसे सांगत नाहीत. मग जे लोक त्याचा प्रयोग करुन न पाहताच विधाने (तिही विरोधी) त्यांचे विधान का स्वीकारावे हे न कळे.
अवांतर : नामजपाशी संबधित नाही. मला वाटते, गीता ऐकल्यानंतर अर्जुनाने लढाई केली आणि तो संन्यास घेवुन हिमालयात गेला नाही. अशीही उदाहरने असतात. तत्वज्ञान न अभ्यासता झिडकारु नये आनि मी केला "तोच आनि तेवढाच अभ्यास असतो" असे दामटू नये. अवांतर होते. प्रतिसाद नाही.
तोच आनि तेवढाच अभ्यास असतो
हो नारळीकर स्कूल च्या लोकांना 'जे जे काही भारतीय ते ते भंपक' असे भासवण्याची सध्या फ्य्याशन आहे.
परंतु काही लोकांना सो कॉल्ड समाजसेवकांचे अनेक वर्षे काही न करता देणग्यांवर बसून खाणे पुरोगामी वाटते
हो नारळीकर स्कूल च्या लोकांना 'जे जे काही भारतीय ते ते भंपक' असे भासवण्याची सध्या फ्य्याशन आहे.
'जे जे भंपक ते ते भारतीय' म्हणून त्याचा पुरस्कार करायचा हीच फॅशन सध्या जोरात चाललेली दिसते.
>> आवडत्या नामाचा एक विलक्षण अनुभव म्हणून फक्त येथे लिहिला. <<
नामस्मरण वायफळ आहे असे काहींचे म्हणणे दिसते तर प्रपंचाच्या खटपटी सोडून नाम घेत राहणे हे चूक असे काही म्हणत असावेत. काहींना नाम घेणे पसंत दिसते. तर काहींना वाटते की प्रपंचाची खटपट ते गृहस्थ करतच आहेत पण आता ती खटपट दुय्यम प्राधान्याची झाली आहे. वा वा मोकळी चर्चा वाचायला मजा आली.
काधी संधी मिळाली तर नामस्मरण करुन वृत्तींमध्ये काही फरक पडतो का ते बघीन म्हणतो.
खरेतर नामस्मरणासारख्या इतरही साधनांचा उपयोग वृत्तीमध्ये फरक पडणे, माणसाला शाश्वत समाधान मिळणे वगैरे असतो. त्यामागे जात असताना जर लौकीक बाबांमध्ये काही 'अचानक' मदत वगैरे मिळाली तर त्याने आपण प्रगती पथावर आहोत असे वाटणे अणि याचा झालेला आनंद इतरांना सांगावा असे वाटणे स्वाभाविक वाटते. आत्मबोधासाठी साधना करणार्‍याला प्रापंचिक बाबींची सोय कशी लावावी याची चिंता असणारच आणि त्या मध्ये झालेली मदत देवाकडून मिळाली असे वाटून त्याला उत्साह येणार आणि आपल्या सारख्या इतर साधकांना हा अनुभव सांगून त्यांनासुद्धा उत्साह मिळावा असे वाटणे हे सुद्धा स्वाभाविक आणि शक्य दिसते.
पण ती मदत म्हणजे आपल्या साधनेमुळे झालेला परिणाम आहे हा आपला वैयक्तिक आपल्या दृष्टीकोणामुळे निघालेला निष्कर्ष असू शकतो असा विचार सुद्धा व्हायला हवा. कारण या निष्कर्षाशी इतर सहमत नसतील आणि या एकाच गोष्टीमुळे साधनेचा हेतू, त्याची फळे यावर भलत्याच दिशेने चर्चा होऊ शकते असा ही विचार करणे गरजेचे आहे असे मला वाटते.
बाकी नामस्मरण या विषयावर तुकाराम, रामदास, गोंदवलेकर महाराज, गुरुदेव रानडे, रामकृष्ण-सारदामाता, योगी अरविंद-मदर, स्वामी रामदास (केरळ) अश्या अनेकांनी बरेच काही स्वानुभवातून लिहून/म्हणून ठेवले आहे. यातले थोडेफार वाचन करून मणी झिजण्यापेक्षा थोडा जास्त उपयोग नामस्मरणाने होतो असेही माझे मत बनले बनले आहे :)
मी पण प्रपंची लोक पाहिले/ऐकले आहेत. जे काहीतरी करतात. चोरी, नोकरी, धंदा, नाम जप वगेरे. त्यांचा चरितार्थ त्याने चालतो.
आता एक काल्पनिक उदा. घेवु. माझे मावस भाऊ पतपेढीत आहेत. त्यांना आकडेमोडीचे काम असते. ते ते करतात. त्यांच्या मुलाच्या दहावीनंतर त्यांनी त्याच कार्यातुन मिळालेले पैसे त्याच्या शिक्षणासाठी वापरले. त्यांचा बॉस फार चांगला आहे. तो म्हणतो की, तुम्ही फक्त इथे काम करा, मी आहे ना काळजी घ्यायला. त्यांच्या सांगण्यावरुन माझ्या बंधुंनी सहकारी दुध डेअरी तली नोकरी सोडली. (बायकोला विचारुन वगेरे) तू शांतपणे पुर्ण विचार करुन तुझा निर्णय सांग माझी कोणतिहि जबरदस्ती नाही. पती-पत्नींचे बालपणापासूनचे सारे आयुष्य गुराखीत गेलेले पण ती तयार झाली. त्यांच्या चेह-यावर सदैव समाधान. आल्यागेल्याचे अगदि अगत्याने करणार आणि त्यामुळे घरि कायमच पाहूण्यांची ये – जा चालूच आलेल्या प्रत्येकालाच जाताना जड जावे त्यामुळे तो परत परत येणार. त्या घरि गेल्यावर एक वेगळ्याच प्रकारचे समाधान प्रत्येकालाच वाटतं.
मागेच त्यांनी हेड औफिसात जाउन ठेवींची संख्या, रक्कम तेरा कोटी करणेचे ठरवले. आपल्याला तर माहित आहेच कि हे किती अवघड काम आहे.
आता यात आनि तुमच्या उदाहरणात किती साम्य आहे याचा मी विचार करत आहे.
तुमच्या महाराजांची नामाची एजंन्सी आहे, अन त्याचे मार्केटिंग एजंटही आहेत. जसे पतपेढीच्या शाखा आहेत तसे तुमचे ही प्लेस ओफ ओपरेशन (मंदिर) आहे. गरजेच्या वेळी पैसे मिळाले याचे नामालाच ते श्रेय देता म्हणता, तसे हे ही कामालाच श्रेय देतात.
फक्त कदाचित तुमच्या भावाला एक्सॅक्टली कुठुन येणार पैसे हे माहित नसावे.
आम्ही बॉस ची हां जी हां जी करतो, जै हो जै हो करता.
तर, महाराज आनि त्यांचा बॉस यातील फरक स्पष्ट केलात तर बरे वाटेल.
नामाचा एवढाच चमत्कार असेल तर ते वरचढ कसे हे ही स्पष्ट करावे, ऊगाच चमत्कार चमत्कार का म्हणावे आमचे आकडेमोडीचे काम ही एवढे देवु शकते.
कदाचित आपण >> आवडत्या नामाचा एक विलक्षण अनुभव म्हणून फक्त येथे लिहिला. << असे लिहुन लूप होल तयार ठेवले असेल.
यात किंवा इतर प्रतिसादात मी कुठेही आपला, नामाचा, भावांचा, रावांचा, महाराजांचा, इतरांचा व्यक्तिगत अपमान करण्याचा प्रयत्न केला नाही. तसे वाटत असल्यास संबंधितांनी माफ करावे.
हे वाचलेच नव्हते. :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे [04 Jul 2009 रोजी 13:23 वा.]
देवाच्या शक्तीवर आमचा विश्वास आहे, पण नामजपाने काही चमत्कार होईल यावर मात्र काही विश्वास नाही.
तुमच्या मावस भावाने नौकरी सोडायला नको होती. सहाव्या वेतन आयोगात खूप पगार वाढला असता.
आता खूप सुखात आहोत, असे दाखविण्याशिवाय त्यांना कोणता पर्यायही नाही असेही वाटते.
अशा कै च्या कै अनुभवाने भोळ्याभाबड्या श्रद्धांळूची श्रद्धा वाढत असेल, पण अशा अनुभवाने आमची देवावरची श्रद्धा मात्र डळमळीत होते हो
सर डळमळीत होण्याचे काही कारण नाही आपल्याला.
हे लोक आजवर या अध्यात्माच्या रस्त्यावर कधीही गेले नाहीत.
आणि सल्ले मात्र जोरात देतात. जे आजिबातच गेले नसतात ते जास्त कडवे असतात.
हेच लोक कंदिलाचे चित्र कागदावर काढून, "हा घ्या कंदिल चांगला प्रकाश पडलेला आहे, पाहा
असे म्हणून अंधारात कंदिलाची चित्रे विकण्यात पटाईत असतात.
ज्यांनी भंपक पणा बाजूला ठेवून दोन्ही बाजूंनी अभ्यास केलेला असतो, ते जरा शांतपणे विचार करू शकतात. आणी कोणत्याही अतिरेकी प्रतिक्रिया देत नाहीत.
मागे असाच ज्योतिष विरोधाचा विषय झाला तेंव्हा मी मागे ही त्यातल्या एकाला विचारले होते की ज्योतिषाचा तुमचा अभ्यास काय तर तेथून कोणतेही उत्तर न देता, फरार होणेच त्यांनी पसंत केले होते यावरून यांचा भंपक पणा उघड व्हावा
आजही यातल्या एकानेही कधी श्रद्धेने नामच घेतले नसणार. आणि घेतले तेंव्हा यांचे लक्ष देवळा पेक्षा चपलेकडेच असणार.
जर कधी हे आपले तर्क शास्त्र मनापासून बाजूला ठेवून, काही काळ निव्वळ अनुभव म्हणून यात रमु शकले तर त्यांनाही आनंदाचा अनुभव येईलच. कारण त्यावर काही कुणाचा कॉपीराईट नाही.
परंतु एके काळी योगासनांनाही विरोध करणार्‍यांच्या कुळीतील हे लोक आहेत हे विसरू नका आणि यांच्या विचारांवर भरवसा ठेवू नका, आकरण ते कधी बदलतील हे त्यांचे त्यांनाच माहित नसते. उदा. मंगेश पाडगावकरच घ्या ना एके काळी बुवाबाजी ला विरोध करणारे नवा करार चे भाषांतर करून ' आत्मिक समाधान' मिळवतात. तेंव्हा त्यांच्या मागे गेलेले होते त्यांचे आता काय एके काळी बुवाबाजी ला विरोध करणारे नवा करार चे भाषांतर करून ' आत्मिक समाधान' मिळवतात. तेंव्हा त्यांच्या मागे गेलेले होते त्यांचे आता काय ज्या सो कॉल्ड नारळीकरस्कूल चे हे लोक आहेत, ते स्वतः 'कल्पना सूचण्यासाठी' म्हणे विष्णु पुराण वाचतात
आपली श्रद्धा मात्र डळमळीत होण्याचे कारण आही हे वरीला विचारांवरून पटावे असे वाटते.
श्री. गुंडोपंतांनी ज्योतिषाचा विषय येथे आणल्यामुळे मला उत्तर देणे भाग आहे.
एखादी गोष्ट जेंव्हा काल्पनिक व शास्त्रीय रित्या सिद्ध न करता येणार्‍या पायावर उभी केली जाते तेंव्हा ती चुकीची आहे हे सांगण्यासाठी त्या विषयाचा अभ्यास करण्याची आवश्यकता असते असे मला वाटत नाही. रस्त्यावर पोपट घेऊन भविष्य सांगणारे भंपक असतात असे प्रतिपादन करण्यासाठी पोपटवाल्याकडे उमेदवारी करण्याची गरज नसते.
नामस्मरणाला कोणाचाच विरोध असण्याचे कारण नाही. मग ते नाव पुटपुटणे असो किंवा मनाचे श्लोक किंवा गीता पठण असो.
जेंव्हा मनावर खूप ताण असतो तेंव्हा तो अशा उपायांनी कमी करता येतो. मी स्वतः अशा प्रसंगी गीता पठण करतो.
पण याचा अर्थ असा नव्हे की आपल्या सर्व जबाबदार्‍या दुसर्‍यावर टाकून मी गीता पठण करत राहीन. अडचणी सोडवल्या तर सुटतात. त्यांच्यापासून पळून जाऊन नाहीत. या चर्चेचा विषय असलेली व्यक्ती मुलांची जबाबदारी दुसर्‍यावर सोडून देते हे वाचल्यावर मनात प्रश्न असा आला की या व्यक्तीने मुले हवी म्हणून जन्माला घातली की ती चुकीने झाली काहीही असले तरी स्वतःची जबाबदारी स्वतः पार पाडणे यातच खरा पुरुषार्थ आहे. पळून जाणारे नामस्मरण करोत नाहीतर दुसरे काही. ते निंद्यच आहे.
तुम्ही मुलांसाठी जॉब वगेरे करता आनि त्यांचे भविष्य सुरक्षित करण्याचा प्रयत्न करता. तसे हे सद् गृहस्थ नाम जप करतात आनि त्यांचे भविष्य सुरक्षित करण्याचा प्रयत्न करतात. आनि निदान या केस मधे तरी त्यांचे भविष्य सुरक्षित झाले आहे असे तात्पुरते होइना दिसुन येते.
आपला मुख्य मुद्दा नाम जप भविष्य सुरक्षित करते किंवा नाही असा असल्यास तसे मांडावे. पळुन जाणे म्हटलात म्हणुन विचारले.
इथे ज्योतिष्य नको. आता सारे जण ज्योतिष्य थांबवा.
एखादी गोष्ट जेंव्हा काल्पनिक व शास्त्रीय रित्या सिद्ध न करता येणार्‍या पायावर उभी केली जाते तेंव्हा ती चुकीची आहे हे सांगण्यासाठी त्या विषयाचा अभ्यास करण्याची आवश्यकता असते असे मला वाटत नाही.
जर अभ्यासच केला नसेल तर त्यावर टीकाही करण्याचा अधिकार नाही, असे मला वाटते.
जगात अनेक गोष्टी शास्त्रीयदृष्ट्या सिद्ध होत नाहीत म्हणून भंपक आहेत, चुकीच्या आहेत, असेच असेच असते काय
आधी अमेरिकेत आलेल्या व नंतर जागतिक झालेल्या मंदीनंतर अनेकांना शेअर बाजार हा भंपक प्रकार वाटू लागला. तसेच अनेक अर्थशास्त्रज्ञ तोंडावर आपटले. कारण त्यांना मंदीचे भाकित करता आले नाही. म्हणून अर्थशास्त्र हे भंपक शास्त्र आहे असे विधान करता येईल काय
अवकाशातील इथर अथवा क्वांटम का काय भौतिकातील एक कण अनेक ठिकाणी एकाच वेळी असु शकेल वगैरे प्रकारच्या अनेक संज्ञा भंपक मानायच्या काय
असो, मला शास्त्रातले काही कळत नाही. त्यामुळे त्यावर मी काही भाष्य करणार नाही. तसेच पोपटवाले भविष्य कसे सांगतात याचाही काही अभ्यास नाही, मी तसे काही करत नाही. तुम्ही पोपट वाल्याकडे उमेदवारी करावी की नाही याविषयी मी स्वतः करीयर काँसेलर नसल्याने काही म्हणणार नाही. मात्र पत्रीकेत बुध उत्तम असेल, आणि गुरु ची साथ असेल तर वेळ आल्यावर ज्योतिषाचा अभ्यास करालच, हे नक्की फक्त तेव्हा, मनाला फार त्रास करून घेऊ नका इतकेच
जेंव्हा एखाद्या कुंडलीतील ग्रहयोग काही विशिष्ट पद्धतीने आलेले दिसतात तेंव्हा त्या व्यक्तिच्या जीवनात काही गोष्टींची संगती लागतांना दिसते.
यावर माझाही अनेक वर्षे विश्वास नव्हताच. परंतु मी टीका करण्या आधी जरा 'बघायला काय हरकत आहे' अश्या विचाराने माझ्याच कुंडलीकडे निरखून पाहिले असता काही गोष्टी मला संगती मध्ये दिसून आल्या. मग त्यातला रस वाढून त्या विषयाचे वाचन करत सुटलो. आणि काही आश्चर्यकारक आडाखे सापडू लागले. यामुळे मीही चकित होत गेलो.
तेव्हा अजूनही वेळ गेलेली नाही, गंमत म्हणून का होईना एकदा तुम्हीच पाहा तुमची कुंडली. नाही तरी त्यात तुमचा काय तोटा होणार आहे
आजही मी या आडाख्यांमुळे चकित होतच असतो.
मागे काही काळापुर्वी आमच्याकडे एक बाई आल्या होत्या. त्यांच्याशी बोलत असता काही चमत्कारीक संदर्भ सापडत गेले. मी बहुदा काही भूतकाळातील संदर्भ तपासूनच मग पुढे काय घडू शकेल यावर विचार करतो. कुंडलीतील योगांनुसार त्यांना विचारले की सुमारे २५ ऑगस्ट २००७ च्या दरम्यान तुमचा काही काळ फार वाईट गेला असवा असे वाटते.
तर नेमक्या त्याच काळात (२३ ऑगस्ट) त्यांचे एक अपत्य त्यांच्या पासून दुरावले आहे असे कळले. आता यातील पंचमाचा संबंभ मी नीट वाचला असता तर मी त्यांना अपत्या संदर्भात वाईट काळ गेला असावा असेही म्हणू शकलो असतो. परंतु सांगण्याचा मुद्दा हा की, सगळेच वाचता येत नाही, तसे सुचत नाही.
तसेच त्यांच्या नवर्‍याच्या पत्रीकेतील शनि मंगळ व चंद्राच्या आपापसातील संबंधांमुळे व गुरुचा कोठेही संबंध नसल्याने त्याच्या मनस्थितीची चौकशी केली असता त्यास आयुष्याचा फार मोठा काळ डिप्रेशन भेडसावत होते असे कळले.
मी असे म्हणत नाही की कुंडलीतील योगा प्रमाणे सगळेच काही वाचता येते. यात माझी काही कमतरता आहेच. परंतु काही गोष्टी स्पष्टपणे दिसतात हे मात्र मला वारंवार जाणवते.
माझी बकबक आता थांबवतो.
प्रकाश घाटपांडे [04 Jul 2009 रोजी 16:12 वा.]
मंगेश पाडगावकरांच्या उदास बोध मध्ये बुवा शक्ती बाबत लिहिलेले पंक्ती बुवाबाजीच्या मानसिकतेचे विश्लेषण करतात.
"माणसे खपाट खंगलेली, आतुन आतुन भंगलेली
अदृष्य्य दहशतीने तंगलेली , आधार नाही
प्रत्येकास येथे हवा, कोणीतरी जबरी बुवा,
जो काढील सार्‍या उवा, मनातल्या चिंतेच्या
आधि म्हणे 'जय साई' मगच अधिकारी लाच खाई
अजुन पकडला गेला नाही,कृपा म्हणे बाबांची
आपण शोधायचे नाही, आपण लढायचे नाही
आपण भिडायचे नाही, आयुष्याला
कणा झिजुन गेला पार, शिरजोरापुढे सर्व लाचार
बुवा नाम जपाचा उच्चार, नशा देई
पण खास पाडगावकरी होता
हेच ते मंगेश पाडगावकर ना
"नवा करार" चे मराठी भाषांतर करून लोकसत्ता मध्ये बोलतांना आत्मिक समाधान मिळाले असे म्हणणारे हेच ते मंगेश पाडगावकर नाही का
 पश्चिमे कडून आलेले (बायबल सकट) सर्व चांगले मानणार्‍यांचे तण वाढले आहे, त्यातलेच हे ही एक झुडूप असावे
नामस्मरणात ताकद असण्यास हरकत नसावी. एखादी गोष्ट डोक्यात घोळवून मन एकाग्र होत असेल तर त्याचे रूपांतर ताकदीत होणे शक्य वाटते.
चमत्काराबद्दल बोलायचे झाले तर दैवी चमत्कार असतात किंवा पूर्वीही होते असे मला वाटत नाही. काही गोष्टी अनपेक्षितपणे घडतात किंवा चटकन त्यांचे विश्लेषण करणे एखाद्याला शक्य होत नाही ती व्यक्ती अशा गोष्टींना चमत्कार म्हणते.
आता वरील लेखात आलेले उदाहरण घेतले तर नामस्मरणामुळे सदर व्यक्तीच्या जीवनात चमत्कार घडले असे वाटत नाही. कोणत्याही प्रकारचे नामस्मरण न करताही असे चमत्कार रोज घडतात आणि नामस्मरण करूनही फायदा न झाल्याची अनेक उदाहरणे दिसतील.
असो, नामस्मरण करून अतोनात नुकसान झाले असे सांगणारे संदर्भ कधी पुढे येतील काय
वरील लेखाच्या सुरुवातीला गोंदवलेकर महाराजांचे नाव दिले आहे.
गोंदवलेकर महाराजांबद्दल माझ्या आईवडलांना फार आदर आहे. त्यांनी वाचून दाखवलेली गोंदवलेकर महाराजांची काही प्रवचने मी ऐकली आहेत. गोंदवलेकर महाराजांच्या प्रवचनांचे पुस्तक माझ्यापाशी आहे. या आप्तसंबंधामुळे माझी या सत्पुरुषाबाबत माझ्या मनात श्रद्धा नसली तरी मानाची जागा आहे.
वरील लेखात गोंदवलेकर महाराजांची भयानक थट्टा केलेली आहे आणि नालस्ती केली आहे, असे माझे मत आहे. वास्तवीक माझ्यासारख्या अ-भक्ताने लिहिण्यापेक्षा त्यांच्या शिष्यपरिवारातल्या कोण्या व्यक्तीने हा प्रतिसाद लिहिणे रास्त असते. अजून वर कोणीही तसे केलेले नाही, म्हणून मला हा प्रतिसाद लिहावासा वाटतो.
लेख वाचताना सुरुवातीच्या परिच्छेदात समाधानाबद्दल उल्लेख आला, त्यावरून माझा लेखाबद्दल चांगला ग्रह झाला होता. पुढे वाचताना दिसले, की ही तर गरज होती तेव्हा पैसे मिळाल्याची चमत्कारकथा आहे.
माझ्या आईच्या सांगण्यावरून माझा असा (योग्यच) ग्रह झाला होता की नामस्मरणाने समाधान मिळते, पारमार्थिक प्रगती होते - अशा काही दिशेने गोंदवलेकर महाराजांची शिकवण आहे. परंतु गरजेचे पैसे प्राप्त होतील हा विचारही नामस्मरणाच्या संदर्भात येऊ शकतो, हे मला गोंदवलेकर महाराजांच्या संदर्भात मुळीच ठीक वाटत नाही.
मी आताच पुस्तकातली काही थोडी प्रवचने बघितली. नामस्मरणाचा ऐहिक प्राप्ती होण्याशी काहीएक संबंध गोंदवलेकर महाराज सांगतात असे मला आढळून आले नाही. इतकेच काय पान ३५६ वर (२१ डिसेंबरच्या प्रवचनात) "भगवंत हा प्रपंचासाठी साधन बनवू नये, तो साध्य असावा." असे स्पष्ट म्हटले आहे. पान २५ वरच्या प्रवचनात (२५ जानेवारीच्या प्रवचनात) पहिले काही शब्द असे आहेत - "नाम हे प्रपंचाकरिता, म्हणजे तो चांगला व्हावा म्हणून नाही..."
आता माझे गोंदवलेकर महाराजांबद्दलचे ज्ञान नातेवाइकांकडून ऐकीव, आणि काही चार-दहा प्रवने वाचली तितपतच आहे. लेख लिहिणार्‍याचे ज्ञान अधिक आहे, काही शंका नाही. नामस्मरणाचा उल्लेख गरजेचे पैसे मिळवण्याच्या संदर्भात करावा असे गोंदवलेकर महाराजांनी अन्यत्र म्हटले असेलही. "बाकी सारे मी बघतो" म्हणजे "मी पैशाचेसुद्धा बघतो" अशा अर्थाने गोंदवलेकर महाराजांनी म्हटले असेल हे शक्य आहे. पण मला मात्र वाटत नाही की त्यांच्या प्रवचनात अशी घोर विसंगती असेल.
वर माझ्या काही सुविचारी आणि सश्रद्ध मित्रांनी अश्रद्ध प्रतिसादकर्त्यांना चांगलेच फैलावर धरले आहे. अश्रद्ध लोकांची हेटाळणी ही वरच्या लेखात गोंदवलेकर महाराजांच्या विचारांच्या झालेल्या विचक्यापेक्षा त्यांना अधिक धोकादायक वाटते, असे बहुतेक असावे. कुठला धोका अधिक हे प्रत्येकाने स्वतःसाठी ठरवायचे आहे. परंतु माझ्या सश्रद्ध मित्रांनी पुनर्विचार करावा, असे मी त्यांना विनवतो. आणि लेखकानेही "गोंदवलेकर महाराजांची नामस्मरणाबद्दलची मते अशा पैशाच्या व्यवहारात गुंतवावीत का हे प्रत्येकाने स्वतःसाठी ठरवायचे आहे. परंतु माझ्या सश्रद्ध मित्रांनी पुनर्विचार करावा, असे मी त्यांना विनवतो. आणि लेखकानेही "गोंदवलेकर महाराजांची नामस्मरणाबद्दलची मते अशा पैशाच्या व्यवहारात गुंतवावीत का" याबाबत पुनर्विचार करावा.
श्रद्धा नसलेल्या माझ्या श्रद्धेबद्दल विनवण्या कोणी श्रद्धावानाने का ऐकाव्यात हा सुद्धा प्रश्नच आहे म्हणा.
तरी हा प्रतिसाद मी केवळ माझ्या आप्तेष्ट असलेल्या गोंदवलेकर-भक्तांबद्दलच्या आत्मीयतेमुळे लिहिला आहे. नाहीतर भक्तीच्या नावाखाली कुठल्या विवक्षित विचारवंताच्या मतांना नासवून लोक श्रद्धेबद्दल आपला वृथाभिमान दृढ करतात, त्याविषयी मला फारसे सोयरसुतक नाही. कुठल्याही प्रकारे लोक आनंदी झाले, वृथाभिमानाने का होईनात, तर ते लोकांनी दु:खी असण्यापेक्षा बरे.
घरी कामधेनू पुढे ताक मागे
मी वर लिहिलेल्या प्रतिसादात
खरेतर नामस्मरणासारख्या इतरही साधनांचा उपयोग वृत्तीमध्ये फरक पडणे, माणसाला शाश्वत समाधान मिळणे वगैरे असतो.
...... पण ती मदत म्हणजे आपल्या साधनेमुळे झालेला परिणाम आहे हा आपला वैयक्तिक आपल्या दृष्टीकोणामुळे निघालेला निष्कर्ष असू शकतो असा विचार सुद्धा व्हायला हवा. कारण या निष्कर्षाशी इतर सहमत नसतील आणि या एकाच गोष्टीमुळे साधनेचा हेतू, त्याची फळे यावर भलत्याच दिशेने चर्चा होऊ शकते असा ही विचार करणे गरजेचे आहे असे मला वाटते.
असे लिहिले ते तुमच्या प्रतिसादातल्या भावनेतूनच. पण ते अगदी सौम्य अथवा संदिग्ध झाले असावे असे आता वाटते.
कोणाही संताकडे, तत्वज्ञानाकडे पाहण्याचा प्रत्येकाचा स्वतंत्र दृष्टीकोण असतो. आणि तो परिस्थितीनुसार, अनुभवातून घडत बदलत असतो. त्यामुळे वरील चमत्काराची कथा वाचून मला राग आला नाही इतकेच. पण नामाच्या महिम्याबद्दल, वृत्तींमध्ये होणार्‍या बदलांबाबत काही वाचायला मिळाले असते तर मला अधिक आवडले असते.
समर्थ म्हणतात - घरी कामधेनू पुढे ताक मागे अशी आपली अवस्था होऊ नये असे संतांना वाटत असते.
पण चुकीचा मुद्दा मांडला हे निश्चित.
कमीपणा आणला असे दिसते.
म्हणुन मी विचारत होतो की बॉस पेक्षा वेगळेपणा तो काय ठेवलाय महाराजांना
गोंदवलेकर महाराजांच्याबद्दल आमच्याकडेपण आदर असलेले आई-वडीलांसकट अनेक पाहीले आहेत. अर्थात त्यांच्या आणि माझ्या मनात जे काही चांगले वाटते तसेच व्यावहारीक आणि पारमार्थिकदृष्ट्या आदरणीय वाटते त्याबद्दल श्रद्धा बाळगतो. अश्रद्ध नक्कीच नाही आणि अंधश्रद्धापण नाही. चमत्कार वगैरेपण मान्य होत नाही.
माझ्याकडेपण गोंदवलेकर महाराजांचे प्रवचनाचे पुस्तक आहे. पण आत्ता त्यातील एखादा उतारा शोधण्याऐवजी, त्याचा सारांश असलेल्या एका कवितेतील ओळी आठवल्या त्या येथे सांगतो: (आर्या वृत्तात आहेत)
नामात रंगुनीया, व्यवहारी सर्व भोग सेवावे |
हाची सुबोध गुरूंचा, भोगासंगे कुठे न गुंतावे ||
थोडक्यात गोंदवलेकर महाराजांनीपण आयुष्य उपभोगू नका म्हणून सांगितलेले नाही. त्यामुळे वर अजानुकर्णाने म्हणल्याप्रमाणे नामस्मरण म्हणजे नशाच होत नाही ना ह्याचादेखील विचार आत्मपरीक्षण म्हणून करायला हवा असे वाटते.
नामस्मरण हे ज्ञानेश्वरांपासून (एकतत्व नाम दृढ धरी मना), तुकाराम (अवघा तो शकुन हृदयी देवाचे चिंतन)- रामदासांपर्यंत (प्रभाते मनी राम चिंतित जावा) आणि नंतर गोंदवलेकर महाराजांनी (श्रीरामजयरामजयजयराम) पण कायम सांगितलेला एक साधा उपाय आहे. एखाद्यास संगीत ऐकून बरे वाटू शकते तर कुणाला कशाने. प्रयत्न करून जर कुणाला त्यातून समाधान लाभत असेल आणि मन:शांती लाभत असेल तर त्यात गैर काहीच नाही. मात्र स्वतः तो प्रयोग न करता, अनुभुती न घेता इतरांना बडवणारे विज्ञाननिष्ठ असू शकतील असे वाटत नाही.
आता लेखकाला: आपल्या विचारांना विरोध झाला म्हणून हा लेख काढून् टाका असे सांगणे पटले नाही. जर खरीच श्रद्धा असेल तर ती विरोधात पण टिकली पाहीजे. एव्हढ्याशा टिकेने माघार घेते ती कसली श्रद्धा एकतर ती निराशा झाली अथवा अहंकार. दोन्ही जाण्यासाठीच नामस्मरण करा असे सांगितले आहे ना
सदानंद् ठाकूर [06 Jul 2009 रोजी 02:06 वा.]
सदर ले़ख श्री महारजांची क्षमा मागुन मी मागे घेत आहे.
डिलिट करण्यची पध्दत कळल्यास आभारि राहिन.
मराठी मधील म्युचल फंडावरिल पहिलेच संकेत स्थळावर मला भेटा
काढायचाच होता तर आधीच दिलाच कशाला होता मग
आणि, ते भावालाही विचारायला सांगा नोकरीत परत घेतेय का ब्यांक ते
तेव्हढेच कुटूंबाचे हाल तरी थांबतील. आणि नातेवाईकांना नि लोकांनाही यांना पैसे देण्यासाठी शोधत फिरायला नको.
संपादकांना विनंती आहे की, हा लेख आजिबात काढू नये, कारण यात विवीध जनांकडून नामजपातील भंपकपणाचा व्यवस्थितरित्या समाचार घेतला गेला आहे.
यामुळे उपक्रमाचे धोरण स्पष्टच व्हायला मदत होईल. आणि असले लेख इथे येण्या ऐवजी सनातन ऑर्ग वर आपोआपच जातील. ;))
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे [06 Jul 2009 रोजी 04:07 वा.]
>>सदर ले़ख श्री महारजांची क्षमा मागुन मी मागे घेत आहे.
महाराजांबद्दल अनादार आमच्याही मनात नाही. कोणीतरी, जीवनात सुखाने कसे जगता येईल याबद्दल काही चांगल्या टीप्स देत असेल तर ते वाईट नाही, नसावे. इतरांनी त्यांचा विचार जीवनात आणायचा प्रयत्न करावा, असा ढोबळ अर्थ आम्ही घेतो. मात्र चर्चेतील जो उत्तरार्ध आहे, त्याबद्दल मतभेद होऊ शकतात.
नामस्मरणाने एखाद्याला बळ मिळू शकेलही, आपण जे काम करत आहोत ते काम करतांना आपल्यापाठीमागे (सोबत) एक शक्ती आहे, अशा विश्वासाने जगण्याच्या रहाटगाड्यात आत्मविश्वास वाढण्यास मदत होईल. पण नामस्मरण केल्याने भौतिक सुख (पैसे मिळणे) मिळते, हा विचार टिकणारा नाही. असे वाटते.
अवांतर : आपल्या मावस भावाने बँकेतील नौकरी सोडली याचे मात्र राहून-राहून वाईट वाटते. त्यांना कोणीतरी समूपदेशन करणारे भेटले असते, तर त्यांनी नौकरी सोडली नसती असेही वाटते.
लेख मागे घेउ नये.
लेख मागे घेउ नये. तुमचा लेख तसा काही नुकसान करत नाही आहे त्यामुळे मागे घेण्याची गरज नाही. उलट एका चांगली चर्चा सुरु आहे.
सर्वजण सर्व नेहमीचे कामधाम सोडून नामस्मरण करत बसले तर काय होईल व सर्वांवर काय परिस्थीती ओढावेल त्यामुळे मला तरी सर्वांसाठी उपयुक्त नसेल तर केवळ नामस्मरणात आयुष्य जगणे ही एक वैयक्तिक निवड इतकेच म्हणावे लागेल त्यापेक्षा आधीक महत्व त्या जीवनपद्धतीला देउ इच्छीत नाही.
नोकरी सोडून नामस्मरणाला वाहून घेणे त्या व्यक्तिचा वैयक्तिक निर्णय आहे व त्याच्या घरचे त्यावर टिप्पणी करतील ही आपली चर्चेची बाब नाही जोवर त्यांचा खर्च करदात्याला उचलायला लागत नाही. तसेही मुळ लेखक किंवा घटनेतील व्यक्ती कोणाला त्यांनी केले तसेच करायला सांगत नाही आहे की पैसे मागत आहे.
जरा नामस्मरण, देव धर्म सोडून जरा सामाजीक उपक्रम -
असाही एक मुद्दा मांडायचा आहे की आपली जी एक सध्याची एक जीवनशैली (शिक्षण - नोकरी/मजुरी शोधणे - शेती-धंदा करणे, घर-गाडी - पुढची पिढी )/ समाजरचना आहे त्यातुन तसे जगण्यातुन बाहेर पडून जगण्याचा एक पर्याय उपलब्ध असलेला चांगला. १००% साक्षर समाज कुठेतरी असेलही. पण १००% रोजगार असलेला म्हणजे सर्व जण पोटापाण्याचा उद्योग करत आहेत, कोणीही बेघर/बेरोजगार नाही आहेत असा कुठलाच देश नाही. याचा अर्थ जगभर असे लोक सध्यातरी सापडतीलच की जे "लौकीकदृष्ट्या अनप्रॉडक्टिव उद्योगात" आयुष्य व्यतीत करत असतील. तर त्यांच्यासाठी काही स्वयंपुर्ण ग्रामनिवास कल्पना किंवा आदिवासी जसे जंगलात एक आयुष्य जगत आले आहेत. म्हणजे नामस्मरण किंवा कुठल्या कल्ट मधे न जाता अशी काही सामाजीक व्यवस्था आहे / असावी का त्यांची डिग्नीटी () राहून त्यांना काही विशिष्ट अटी पाळून सन्मानाने (भिक-दयेवर न जगायला लागता, उपहास न होता)जगु देईल.
चंद्रशेखर, धनंजय आणि सहजरावांचे प्रतिसाद आवडले.
हा लेख आणि सदर व चर्चेमुळे खुलभर दुधाची गोष्ट मात्र जरूर आठवली.
प्रकाश घाटपांडे [06 Jul 2009 रोजी 14:27 वा.]
आम्हाला एक खुलभर दुधाची गोष्ट आठवली. गोष्ट त्या गोष्टीशी जवळीक साधणारीच आहे फक्त आशयात फरक आहे. .... राजाने केलेल्या आवाहनानुसार नगरीतल्या लोकांनी शिवमंदिरात बाहेर ठेवलेल्या हंड्यात दुध ओतायचे ठरवले. सकाळी उठुन अभिषेकाच्या वेळी पाहतो तर् काय हंड्यात सगळे पाणीच. जे लोक दुध घेउन गेले होते त्यांनी विचार केला कि नगरीतील बाकीचे लोक चोर आहेत आपण एकट्याने दुध टाकले तरी ते लोक पाणीच टाकणार. मग आपण टाकलेल्या दुधाला काही अर्थच रहाणार नाहि असे म्हणुन त्यांनी पाणीच टाकले. दुसर्‍या प्रकारच्या लोकांनी विचार केला कि नगरीतील बाकी लोक् सज्जन आहेत.मग एवड्या मोठ्या दुधात आपले तांब्याभर पाण्याचा काय कळणार् पण नाही असे म्हणुन त्यांनी पण पाणीच टाकले. परिणामी शेवटी पानीच.
असो . तर एवड्या श्रद्धा / अश्रद्धे च्या हलकल्लोळात एवढीशी नामस्मरणाची श्रद्धा/अश्रद्धा ती काय
(श्रद्धेचा आदर करणारा अश्रद्ध)
माझ्या कल्पनेप्रमाणे ही चर्चा श्रद्धा आणि अश्रद्धा किंवा आस्तिक वा नास्तिकपणा या संबंधातली नाही. हे वैयक्तिक प्रश्न ज्याने त्याने हाताळायचे आहेत याबद्दल दुमत नाही. नामस्मरणाच्या महात्म्यामुळे पैशाची व्यवस्था होते हा समज माझ्यासह अनेक लोकांना मान्य नाही आणि अशा लेखामुळे कोणाची दिशाभूल होऊ नये असे मला वाटले म्हणून त्यावर प्रतिक्रिया दिली.
जयंत नारळीकर आणि मंगेश पाडगावकर यांचा यात कांही संबंध नसतांना त्यांच्यावर विनाकारण चिखलफेक झाली.


शब्दबंध – एक अनुभव | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
इस्ट इंडीया कंपनीकी जय.. →
शब्दबंध – एक अनुभव
’शब्दबंध’ म्हणजे काय हे सांगायची आता फारशी आवश्यकता असेल असे मला तरी वाटत नाही. गेली तिन वर्ष झालीत , मराठी ब्लॉगर्सची ई सभा घेतली जाते शब्दबंध तर्फे
एक जण कथा वगैरे वाचणार आणि कित्येक लोकं ते सभे प्रमाणे ऐकणार असे काहीसे स्वरुप होते या ई सभेचे. व्हॉइस चॅटींगची पुढची स्टेप म्हणा हवं तर.
एक वर्षापुर्वी मी जेंव्हा पहिल्यांदा या शब्दबंध बद्दल ऐकलं तेंव्हा मी तसा स्वतः तसा ब्लॉगिंग या क्षेत्रात नवीनच होतो  मागच्या वर्षी जानेवारी १७ ला ब्लॉग सुरु केला, आणि मे महिन्यात या शब्दबंध बद्दल वाचल्याचं आठवतं. पण स्काईप, वगैरे जड शब्द ऐकले, आणि सरळ दुर्लक्ष केलं- म्हंटलं, धिस इज नॉट माय कप ऑफ टी मागच्या वर्षी जानेवारी १७ ला ब्लॉग सुरु केला, आणि मे महिन्यात या शब्दबंध बद्दल वाचल्याचं आठवतं. पण स्काईप, वगैरे जड शब्द ऐकले, आणि सरळ दुर्लक्ष केलं- म्हंटलं, धिस इज नॉट माय कप ऑफ टी तसाही मी थोडा स्लो आहे कॉम्प्युटर्सच्या बाबतीत.
या वर्षी जेंव्हा जेंव्हा पुन्हा एकदा शब्दबंधच्या इ सभेची घोषणा ऐकली , आणि त्यांच्या साईटवर पुन्हा या बद्दल वाचलं, तेंव्हा मात्र मला अजीबात रहावलं नाही, आणि त्या साईटवर जाऊन कॉमेंट टाकली, की मला यायला आवडेल, पण स्काईप वगैरे काही समजत नाही, मी डाउन लोड केलंय पण कसं वापरायचं हे सांगितलं तर नक्कीच येईन या सभे मधे एक श्रोता म्हणून.
श्रोता म्हणून भाग घ्यायचं ठरवलं होतं, कारण मला आहे सायनसचा त्रास, आणि सध्या तर अगदी पिक वर असल्याने स्पष्ट उच्चार येत नाहीत. स्काइप येत नाही म्हंटलं, तर प्रमोदजी म्हणाले, की मी शिकवतो सगळं, आणि तुम्ही सायनसची काळजी न करता श्रोता म्हणून नव्हे तर वक्ता म्हणून पण भाग घ्या. बराच वेळ नाही, म्हंटलं, पण जेंव्हा प्रमोदजी म्हणाले, सगळे आपले मित्रंच आहेत, जरी चुकलं तरीही फारसा फरक पडत नाही- तेंव्हा मी पण वाचक म्हणून सहभागी व्हायचं ठरवलं.
प्रमोद देवांनी मग स्काईप कसं वापरायचं याचं ऑन लाइन ट्रेनिंग दिलं. मी, जयंत कुलकर्णी, रानडे साहेब आणि प्रमोदजी , बराच वेळ गप्पा मारल्या आणि स्काईप कसे वापरायचे ( ते तितकंसं अवघड नाही बरं कां) ते शिकुन घेतले.
शेवटी तो शब्दबंधच्या इ सभेचा दिवस ५ जून उजाडला. सकाळी उठल्यावर सकाळपासुनच उत्सुकता होतीच या बद्दल – पण सौ. ने बॅंकेत जाउन एफडी मॅच्युअर झालेली आहे, ती रिन्यु करुन या , भाजी आणा, आंबे संपले आहेत – आणा असा हुकूम सोडला, आणि सगळी कामं आटॊपून ११-४५ ला घरी पोहोचलो.
स्काइपला लॉग इन केलं, आणि बरीच मित्र मंडळी दिसली ऑन लाइन. माझा हिरवा दिवा पेटलेला बहून बहुतेक प्रमोदजींनी बोलावले, आणि त्यांच्या गृप मधे दाखल झालो. जनरल गप्पा सुरु होत्या. तेवढ्यात दुसरे सत्र सुरु होणार होते. मी श्रोता म्हणुन नाव नोंदवले होतेच. आणि दुसरे सत्र सुरु झाले. कथा, गप्पा, लेख, कविता वगैरेंचे वाचन सुरु झाले. मस्त वेळ गेला.
माझं वाचक म्हणून नांव तिसऱ्या सत्रात नोंदवलेले होते ( सायंकाळी ५- ८) मी पण ( विथ सायनस इन फुल्ल स्विंग, जसे जमतील तसे) दोन लेख वाचले. बरेच नविन मित्र मिळाले, बरं वाटलं. बऱ्याच ऑन लाइन मित्रांना जे येऊ शकले नाहीत त्यांना मिस पण केले.
मला कोणाचेही आभार वगैरे मानणे म्हणजे खूपच फॉर्मल वाटते- आभार मानणं म्हणजे तुम्ही जे केलं त्याबद्दल आभार , म्हणजे संबंध संपले असं डिक्लीअर करणं असं वाटतं. म्हणुन प्रशांत उदय मनोहर, संग्राम भोसले, प्रमोदजी मी तुमचे आभार मानणार नाही, पण हक्काने सांगतो, की पुढल्या वर्षी पण पुन्हा एकदा शब्दबंध कार्यक्रम याच उत्साहाने प्लान करा. आम्ही सगळे पुन्हा सहभागी होऊच, आणि एकेकटेच नाही तर बऱ्याच मित्र- मैत्रीणींच्या बरोबर.
जेंव्हा माझे गुगल स्टेटस मी ’शब्दबंध २०१०’ केले तेंव्हा बऱ्याच ब्लॉगर्सनी पण हे काय म्हणून विचारणा केली. इथे समालोचन करणार नाही मी, कारण त्यावरची ऑफिशिअल पोस्ट ही शब्द बंध वर येईलच. ह्या पोस्टचा उद्देश केवळ या कार्यक्रमाबद्दल लोकांना माहिती व्हावी म्हणून आहे. तेंव्हा स्काइप डाउनलोड केले नसेल तर आता करून ठेवा, आणि पुढल्या शब्दबंध मधे सहभागी होण्याची तयारी आता पासूनच सुरु करा.
(शब्दबंधाच्या साईटीवर माझं नांव नाही वाचक म्हणून पण मी पण वाचन केलं बरं कां
इस्ट इंडीया कंपनीकी जय.. →
23 Responses to शब्दबंध – एक अनुभव
 दर वर्षी जुन महिन्यात ही “इ सभा” होते. जगातल्या सगळ्या भागातले लोकं या सभेमधे भाग घेतात. तुम्ही पण अवश्य घेउ शकता. श्रोता म्हणूनच येऊ शकता, पण कशाला सरळ ब्लॉग सुरु करा, आणि पुढल्या वर्षी आपले लेख वाचा ना या इ सभेत.
आणि स्काईप काही फारसं कठीण नाही. एखाद्या चॅटींग मेसेंजर सारखंच आहे, फक्त इथे बरेच लोकं एकदम चॅट करु शकतात, इतकाच काय तो फरक. डाउनलोड केलं की झालं
छान वाटलं वाचून. गेली दोन वर्षं काही ना काही कारणाने मला शब्दबंधमधे सामिल होणं जमलं नाही. वेळेचं नि कामाचं गणित याही वेळी जुळलं नाही. शिवाय मधेच इंटरनेटचा गोंधळ, पीसी रिफॉरमॅटींग असे बरेच छोटे गोंधळ सुद्धा झाले. असो. शब्दबंधमधे सामिल होण्याचा अनुभव एकदा तरी घेऊन पहायचा आहेच. पुढच्या वर्षी जमेल अशी अपेक्षा आहे. प्र.उ.म. ने ही खूप चांगली संकल्पना रूजवली आहे. खरंतर पहिलं ब्लॉगर संमेलन (अर्थात ऑनलाईन) हे प्रशांतनेच भरवलं असं म्हणायला हवं.
>> स्काईपच्या कॉन्फरन्स रेकॉर्ड करता येतील अशी सुविधा मिळाली आहे. ती टेस्ट करायची आहे. त्यासाठी किमान पंधरा मिनिटं तरी स्काईपवर येता यायला हवं, तेही जमत नाहीये.
तुम्ही पण यायला हवं होतं. मजा आली. जवळपास पुर्ण दिवस भर स्काईपवर होतो काल. पुढ्ल्या वेळेस नक्की या.
तुमच्या लेखनाची मी एक मोठ्ठी पंखा आहे हे अद्याप तुम्हाला कळलच असेल…तुमचा, श्री आणि हेरंबचा ब्लोग मी नियमित वाचते..आणि मनसोक्त आनंद लुटते…सकाळी हातात चहाचा कप आणि तुमचे लेख हे आता अंगवळणी पडले आहे…….तुमच्या तिघांची लेखन शैली अप्रतिम ह्यात शंकाच नाही….[:)]समोर बसुन बोलत अहात असे नेहमी वाटते…पण..शब्दबंधात सामिल व्हायचा chance हुकला…anyways…पुढल्या वर्षी नक्कीच….धन्यवाद असेच लिहीत रहा….म्हणजे आम्हाला आनंद मिळेल..आमची सकाळ एकदम फ़्रेश…….[:)]
तुमची प्रतिक्रिया वाचून खूप बरं वाटलं.
काल हेरंब आणि श्री पण होती शब्दबंध मधे पण रात्रीच्या सेशनला . पण तेंव्हा नेमका थोडा गोंधळच झाला स्काईपचा, त्यामूळे तिचे ऐकता आले नाही.नउ ते साडे दहाच्या पर्यंत प्रयत्न केला, पण नंतर मात्र पेशन्स संपला- ( कारण तसाही दिवसभर होतोच स्काईपवर)
ह्या वर्षी नाही जमला, पुढल्यावेळी पक्का 🙂
अवश्य ये.. एक वेगळा अनूभव आहे तो. मजा आली बघ काल.
महेंद्र, काल तू गेलास आणि थोड्या वेळात गाडे बरेचसे रूळावर आले. तुला सेलवर मेसेज देणार होते पण कदाचित झोपला असशील म्हणून… मजा आली. मला प्रत्यक्ष ब्लॉगर्स सभेला हजर राहता न आल्याचा सल किंचितसा तरी हलका झाला. 🙂 तू ऐकायला असावास अशी मनापासून इच्छा होती पण…. असो. पुढच्या वर्षी. अरे, तू कुठल्या सत्रात वाचन केलेस तुझे नाव तर मी आधी अभिवाचकांमध्ये पाहिले नव्हते… अचानक ठरवलेस का तुझे नाव तर मी आधी अभिवाचकांमध्ये पाहिले नव्हते… अचानक ठरवलेस का मला कळवले असतेस तर मी हजर राहिले असते नं… शब्दबंधचे आभार.
माझ्या लक्षात आलं होतं की सभासद जास्त झाल्या मूळे बॅंड विड्थ पुरत नसावी म्हणून. जवळपास दिड तास आत शिरायचा प्रयत्न केल्यावर , सोडून दिलं.
मी प्रमोदजीं च्या सत्रामधे वाचन केले. (तिसरे सत्र) संध्याकाळी ५ ते ८ पर्यंत. माझी इच्छा होती रात्रीचा कार्यक्रम पण ऐकायची- नेक्स्ट टाइम
काका, दुपारच्या सत्राला मजा आली, रात्री स्काईप मला वारंवार बाहेर काढत होतं, त्यामुळे ते सत्र हुकले.
दुपारी मी एकदा पण बाहेर फेकलो गेलो नव्हतो. मला वाटतं की भारतामधुन मॉनिटर केलं गेलं आणि आपणही भारतामधेच , त्या मूळे कदाचित नीट जमलं असेल.
खरंच काका, शब्दबंध हा एक वेगळा अनुभव होता. श्रीताई म्हणत्ये तसं ब्लॉगर्स मेळाव्याला हजर राहता आलं नाही तरी निदान त्याच्या थोडंसं का होईना जवळ जाणारं असं काहीतरी..
चौथ्या सत्राला स्काईपने जाम गोंधळ घातला होता (आणि सभासदांनीही 😛 ) .. मला तुमच्या/देवकाकांच्या सत्राला हजर रहायचं होतं खरं तर पण पाहिलं सत्र संपवून झोपायला जाईपर्यंत २ वाजले होते त्यामुळे काही चमत्कार झाला असता तरच मी तिस-या सत्रासाठी ७:३० ला उठणं शक्य होतं. (पण तो झाला नाहीच आणि माझं तुमचं सत्र हुकलं 😦 )
चौथ्या सत्रामधे बरेच जास्त लोकं आले होते, त्यामूळे त्रास झाला. एकदा लोकं कमी झल्यावर सगळं व्यवस्थित जमलं. मी दिड तास प्रयत्न केला आत शिरायचा, पण काही जमत नव्हतं, म्हणुन लॉग ऑफ केलं शेवटी. पण मस्त अनूभव होता हा.
मी सुरुवातीलाच श्रोता म्हणुन नाव नोंदवल होत पण पुढे बराच व्यस्त असल्याने काही जमल नाही ते स्काइप प्रकरण ही अजुन आजमावल नाही कधी..पुढच्या वेळी येउ हा अनुभव घ्यायला….
गेली २ वर्षे ६ जून रोजी मी बरोबर बोटीवर होतो. बोटीवर असल्याने स्काएप वापरता येत नाही आणि मग भाग घेणे दुराच राहिले… बघुया पुढच्या वर्षी जमतय का ते…
पुढल्यावेळी प्रयत्न कर, किंवा एक् वेगळं हाय स्पिड डेटा कार्ड घेउन ठेव
मी एकाच सत्राला हजर राहू शकलो…:(
पण खूप मजा आली….
मी दोन सत्रं अटेंड केलीत. मजा आली. पुन्हा कधी त्याची वाट पहातोय.
आजच वाचलं…..फार फार छान वाटला …मला सुद्धा आपल्या सोबत सामील व्हायला आवडेल ….
स्वागत ब्लॉग वर. माफ करा उत्तर द्यायला वेळ होतोय.
कदाचित या वर्षी करू या शब्दबंध.. ठरलं की एक पोस्ट टाकतोच.
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
सिक्रेट मेसेज कसा पाठवायचा
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


चर्चा:दान - विकिपीडिया

हे पान सप्टेंबर २०१५ मध्ये रिकामे आढळले होते. या लेखात भर घालण्याची आपणास विनंती आहे.
जर आधीच भर घातली गेली असेल तर हा साचा काढण्याची विनंती.
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल १८ सप्टेंबर २०१५ रोजी ०६:१४ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


रुचकर जेवण: कायरस/मेथांबा-Kairas (Raw Mango Raita)

सर्व्हिंग: २ ते ३ माणसांसाठी
१/२ कप किसलेला गुळ
१ टीस्पून लाल तिखट
३ टेबलस्पून सुकं खोबरं
२ टीस्पून उडदाची डाळ
१ १/२ टेबलस्पून तेल
१. कैरीची साले काढून मध्यम फोडी करा. सुकं खोबरं आणि उडदाची डाळ ब्राऊन होई पर्यंत खमंग भाजून मिक्सरवर (पाणी न घालता) बारीक वाटून घ्या.
२. पातेल्यात तेल गरम करा. तेल चांगले तापले कि मोहरी घाला. मोहरी तडतडली कि, मेथीदाणे आणि कढीपत्ता पाने घाला. फोडणीचा छान वास सुटला कि लगेच हिंग घालून कैरीच्या फोडी घाला.
३. तिखट आणि मीठ घालून परतून घ्या. १/४ कप पाणी घालून ढवळा. झाकण ठेवून कैरीच्या फोडी ५-१० मिनिटे शिजवत ठेवा.
४. कैरी व्यवस्थित शिजली कि गुळ घाला. गुळ वितळेपर्यंत उकळत ठेवा. गरज वाटल्यास आणखीन थोडेसे पाणी घाला. आवडीप्रमाणे कायरस जाड पात्तळ केला तरी चालेल.
५. गुळ वितळला कि, त्यात सुकं खोबरं आणि उडदाच्या डाळीची पावडर घालून मिक्स करा. १ उकळी काढा. कायरस थंड झाला कि मग सर्व्ह करा.
फ्रिझमध्ये डब्यात बंद करून ठेवला तर, कायरस २ ते ३ आठवडे सहज टिकतो .
कैरीच्या आंबटपणा नुसार गुळाचे प्रमाण वाढवावे.
अहाहा ,कधी मेथांबा खातो असे झाले आहे. अडचण ऐकच, आले बायकोच्या मनी
तुमच्या प्रतिक्रिया नक्की कळ्वा
उपवासाचे पदार्थ/ Fasting recipes
How to make vegetable stock (व्हेजिटेबल स्टॉक कसा बनवाल


कार्पोरेट वर्ल्ड | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
Category Archives: कार्पोरेट वर्ल्ड
हल्ली बरेचदा कार्पोरेट ट्रेनिंग अटेंड करावे लागते, आणि मग त्या ट्रेनिंगच्या दरम्यान ऐकलेल्या काही गोष्टी अगदी मनात घर करून बसतात, तर काही अगदी त्याच दिवशी एका कानाने ऐकून दुसऱ्या कानाने सोडून दिल्या जातात. तर अशीच ही एक गोष्ट, मला … Continue reading →
विचारमग्न बसलेले होते साहेब. समोर एक ब्राऊन पेपरचं पाकिटं पडलं होतं . हे असं पाकिटं येणं काही नवीन नव्हतं, या पूर्वी पण अशाच पाकिटांशी संबंध आला होता. या पूर्वी दोन वर्ष अशाच पाकिटातून आलेल्या मेसेजेस ने त्यांना वाचवलं होतं. एक … Continue reading →
Posted in कार्पोरेट वर्ल्ड	| Tagged कंपनी, कार्पोरेट वर्ल्ड, कार्पोरेट सायकल, नोकरी, मराठी	| 50 Comments
टाटा व्हर्सेस टर्टल- नविन गेम..
ग्रिन पीस नावाची एक एनजीओ ऑलिव्ह रिडले टर्टल या कासवांना ( जे एक एंडेंजर्ड स्पेसीज आहेत ) वाचवण्यासाठी गेले दीड वर्ष काम करते आहे. ग्रीनपिस ऑर्ग.. त्यावर पुर्वी पण दोन पोस्ट लिहिली आहेत.
Posted in कार्पोरेट वर्ल्ड	| Tagged ऑलिव्ह रिडले टर्टल, टर्टल, टाटा, धर्मा पोर्ट, dharma port, orisa	| 7 Comments
नॅनो.. जेंव्हा पासुन बातम्यांमधे आहे तेंव्हा पासुन काही ना काहीतरी कॉन्ट्रोव्हर्सी जोडल्या गेलेली आहे या नावाशी. आता खरं सांगायचं तर ममता असो किंवा ज्योती बसु असो सगळी नांवं जोडली गेली आहेत या कारशी. इतकं असुनही ही कार रस्त्यावर रोल आउट … Continue reading →
इनकम टॅक्स म्हणजे आपल्या सगळ्या जिव्हाळ्याचा विषय.नेमेची येतो मार्च महिना प्रमाणे डिसेंबर सुरु झाला की इनकम टॅक्स भरायचे वेध लागतात. फेब्रुवारी , मार्च मधे पगार मिळणार की नाही- की सगळा पगार टॅक्स मधे जाणार याचे टेन्शन सुरु होते.. … Continue reading →
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
सिक्रेट मेसेज कसा पाठवायचा
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


womens day | प्रश्न हे अनुत्तरीत | Webdunia Marathi

शुक्रवार, 19 ऑक्टोबर 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
(महिला दिनानिमित्त विशेष लेख...)
रोजच्या आयुष्यात असंख्य रुपाने आणि हातांनी आपल्याला उपयोगी पडणार्‍या महिलांच्या कष्टाची जाण आणि त्याला जमेल तशी मानवंदना म्हणून महिला दिन साजरा करण्याचे ठरले. वरकर्णी पहता त्यात चुकीचे असे काही नाही, पण तरीही काही प्रश्न पडतात अन् ते कधी कधी अनुत्तरीतच राहतात. प्रश्न अगदी साधे, सोपे, रोजच्याच जगण्यातले, पण विचार करायला लावणारे.....
महिला दिन साजरा करणे म्हणजे केवळ गोड गोड संदेश देऊन समारंभ करणे अशा खुळात आपण किती दिवस राहणार आहोत
ज्यांना खरच मदतीची आणि सहानभुतीची गरज आहे अशा महिलांपर्यंत आपण केवळ या महिलादिनाच्या निमित्ताने तरी पोचणार आहोत की नाही
अजूनही भारतातल्या कित्येक खेड्यात आणि बर्‍यापैकी शहरातही सासुरवास किंवा सासरी केला जाणारा छळ ही प्रमुख समस्या आहे. त्याच्या अनुषंगाने काय करता येईल याचा विचार व्हायला हवा. राजच्या प्रवासात, सामाजिक आयुष्यात अनेक प्रकारचे लैंगिक, मानसिक, शारीरिक अवहेलना आणि शोषण सहन करत आपले आयुष्य जगणार्‍या महिलांसाठी आपण आता तरी सेफ झोन तया करणार आहोत की नाही
दिल्लीच्या निर्भयापासून ते भंडारा जिल्ह्यातील तीन चिमुकल्या बहिणींवर बलात्कारच्या घटना मिडियातधून येत असताना या महिलादिनाची उपयुक्तता आरि यशस्विता यावरच प्रश्नचिन्ह नाही का उभे राहत
देशातल्या काही भागात मुलगी जन्माला येताच त्या नको म्हणून तिला मारून टाकण्याची घ्रुणास्पद प्रथा आहे, त्याच्या प्रबोधनासाठी काही संस्था काम करत आहेत पण त्यांना या हाय प्रोफाईल महिलादिनवाल्यांनी मदत करायला नको का
सुशिक्षित आणि नोकरदार वर्गात स्त्रियांना भेडसावणारी आणि बहुसंख्य वेळा दाबून टाकली जाणारी लैंगिक शोषणाची समस्या अजूनही तेवढीत बिकट आहे. बहुसंक्य वेळा मानसिक त्रासाला कंटाळून स्त्रियांनीच जॉब बदलल्याचे दिसते, बाकी गुन्हेगार तसेच मोकाट फिरत असतात. असे हजारो प्रश्न आहेत. त्यांचे गांभीर्य व त्यानिमित्ताने त्यातून स्त्रियांचे आयुष्य सुखकर होण्याकरिता आपण काही विचार करणार आहोत की नुसताच इव्हेंट साजरा करत राहणार आहोत
स्त्रियांनी का ओलांडला उंबरठा
स्त्री-पुरूष सारखेच आहेत तर त्यांच्यात एवढे भेद का
‘स्वतंत्र’ नव्हे; ‘सह’ हवे
यावर अधिक वाचा :
स्मशानात भयाण शांतता पसरली होती. अर्थात ती तर नेहमीच असते. पण यावेळी मात्र स्मशानातील ...
राष्ट्रपिता महात्मा गांधी यांचा गुजरात राज्यातील साबरमती आश्रम जगप्रसिद्ध आहे. त्याचबरोबर ...
या जगातल्या सर्व महान धर्मांच्या मुलभूत सत्यावर माझा विश्वास आहे. ही सगळी देवाचीच देणगी ...
इम्रान यांनी शरीफ यांच्या म्हशीहून कमावले किमान 14 लाख
पाकिस्तान सरकार यांनी माजी पंतप्रतधान नवाझ शरीफ यांच्या पाळीव आठ म्हशींचा लिलाव करून ...
लिंगायत समाजने केल्या २० मागण्या, मुख्यमंत्री यांच्या सोबत ...
मराठा समाज आणि इतर समाजाने आपल्या मागण्या जोरदार पद्धतीने आणि आंदोलन करत सरकार समोर ...
प्रत्येक आजारांवर सोपे उपाय
कैरीच्या कोयीचे चूर्ण दही किंवा पाण्यासोबत सकाळ-संध्याकाळ घेतल्याने कृमी रोगात आराम ...
रोजच्या पेहरावाला नवरात्रीचा साज
भरजरी चनिया चोली, आरशांनी सजिवलेला घागरा, त्याला साजेसे अलंकार असा शृंगार करून नवरात्रीत ...
पनीरच्या सेवनामुळे हृदयविकाराच्या झटक्या धोका कमी होतो
दररोज 40 ग्रॅम पनीर खाल्ल्यामुळे हृदयविकाराच्या झटक्याचा धोका कमी होतो. चीनमधील सूचो ...
काय आपल्याला माहीत आहे हात धुण्याची योग्य पद्धत
लहानपणापासून स्वच्छ हात धुऊन मग जेवायला बस असे ऐकले आहे. दिवसभर कित्येक वस्तूंना हात लागत ...
फेशियल करताना घेण्यात येणारी काळजी
व्यवस्थित देखरेख नाही केली तर पुरळ (पिंपल) उठू शकतात. नॉर्मल त्वचा असल्यास सॉफ्ट साबणाने ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


युनायटेड ब्रोक माय गिटार् | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
वॉशिंग मशिन दुरुस्ती -एक वर्स्ट नाईटमेअर… →
युनायटेड ब्रोक माय गिटार्
विमानाने प्रवास करतांना बरेचदा बॅगमधलं काही सामान चोरीला जातं, तर कधी तुमचं सामान डॅमेज पण होतं. जरी तुम्ही फ्रॅजाइल म्हणून टॅग लावला तरी पण तुमच्या कडुन एक सही घेतली जाते- टॅग वर की जर सामान डॅमेज झाले तरीपण त्यात एअरलाइन्सची काहिच जबाबदारी नाही.
एकदा सामान त्यांच्या ताब्यात दिलं, की मग आपली ५ हजाराची सॅम्सोनाइट्ची बॅग लोडर ज्या पध्दतीने बेल्ट वर फेकतो ते पाहिलं की मग जीव हळहळतो. तसेच बॅगेज क्लेमच्या वेळेस पण लोडर्स बॅग्ज अक्षरशः फेकतात कन्व्हेअर वर. मी स्वतः पाहिलं आहे फ्रॅजाइन टॅग असलेल्या बॅग्ज पण निष्काळजी पणे फेकल्या जातात. एकदा राजकोटहून येतांना केसर आंब्याची पेटी आणली होती, वर फ्रॅजाइल म्हणुन टॅग पण लावला होता पण मुंबईला पोहोचे पर्यंत सगळी पेटी तुटलेली होती आणि अर्धे आंबे नरम पडले होते:(
एकदा एका म्युझिक ग्रुप (सन्स ऑफ मॅक्स वेल) हे २००८ साली युनायटेड एअर लाइन्सने एका आठवड्याच्या टुर साठी प्रवासाला नेब्रास्का ला गेले होते. ३५०० डॉलर्स ची टेयलर गिटार ह्या लोकांनी बॅगेज मधे बुक केली होती. शिकागो एअरपोर्ट ला लोडर्सने गिटार फेकल्यामुळे ही साडेतिन हजाराची गिटार तुटली . युनायटेड कडे या लोकांनी नुकसान भरपाई मागितली असता त्यांनी काहीही देण्यास नकार दिला. आता यावर या म्युझिक गृपने तिन व्हिडॊज बनवले, की ज्या मधे या संपुर्ण घटना क्रमाला गुंफले होते, आणि यु ट्युब वर प्रसिद्ध केले. हा व्हिडीओ एक लाख सत्तेचाळीस हजार लोकांनी पाहिला.
आणि या गोष्टीला नॅशनल न्युज वर पण प्रसिध्दी मिळाली.
मग जेंव्हा युनायटेड एअरलाइन्सच्या लक्षात आलं की या मधे आपली बदनामी होत आहे तेंव्हा त्यांनी माफी मागितली आणि गिटारच्या बद्दल कॉंपेन्सेशन देणे मान्य केले .
नंतरचा हा व्हिडीओ बघा, या मधे युनायटॆड एअरवेजने कॉंपेन्सेशन देण्याचे मान्य केल्यानंतरच हे स्टेटमेंट आहे.
एखादा इंडीव्हिज्युअल माणुस पण प्रथितयश कंपनीला कशा प्रकारे जेरीस आणू शकतो ह्याचे हे ज्वलंत उदाहरण आहे.
वॉशिंग मशिन दुरुस्ती -एक वर्स्ट नाईटमेअर… →
7 Responses to युनायटेड ब्रोक माय गिटार्
मागच्याच विकमध्ये मी हा विडियो पहिला होता… माझ्या सोबत इकडे काम करणारा एकजण गिटारिस्ट आहे. त्यांने ह्याबद्दल आम्हा सर्वांना सांगितले होते.
खरोखर … एखादा इंडीव्हिज्युअल माणुस पण प्रतिथयश कंपनीला कशा प्रकारे जेरिस आणु शकतो ह्याचे हे ज्वलंत उदाहरण आहे…
सॉलीड मस्त आहे रे…क्या आयडीया है सरजी….अरे काय बिशाद युनायटेडची की ते याकडे दुर्लक्ष करतील
ह्या music groupच काय नशिब आहे बघ नं….नुकसान भरपाई तर मिळालीच आणि वर सुपर डुपर प्रसिद्धीही मिळाली. अर्थात् त्यांनीही स्वतःचं डोकं एकदम सही वापरलं…सत्याग्रहच केला रे त्यांनी आपल्या गाण्यांतून, आणि युनायटेडला झुकायला लावलंच शेवटी
कालच्या न्युज मधे पण ही बातमी होती. ती बघुनच नेटवर शोध घेतला याचा.
हो ना मी पण आता बघतोय असंच काहितरी करुन आपल्या पदरी काही पाडुन घेता येतं का ते.. खरंच अगदी अपिल झाली आयडीया.. आणि ते गाणं तर एकदम मस्त..मला खुप आवडलं. कुठला तरी मिडिऑकर ग्रुप एकदम फेमस झाला पहा वल्र्ड वाइड..
अरे मी पण हाच विचार आत्ता करत होते…आपल्याला पण सुचली पाहीजे अशी काही तरी भन्नाट आयडीया…इंग्लीशमध्ये एक म्हण आहे नं ‘there is gap betwen the cup and the lip ‘ही उलट अर्थाने इथे खरी झालीय् . इथे या गायकाच्या एका छोट्याशा डोकेबाज कल्पनेमुळे त्याच्या नशिबाला मस्त कलाटणी मिळाली.काय रे रिलायन्सच्या दरवाढ़ीबद्द्ल काही करता येईल का
खरंच करता आलं तर किती बरं होइल नाही. चक्क उन्हाळ्यात संपुर्ण रात्र भर एसी वापरण्याची चैन करता येइल  कित्ती छान…  असं ऐकतो आहे की आता आपल्याला चॉइस देणार आहेत तुम्हाला टाटा हवं की रिलायन्स कधी ते बघायचं माझ्या वॉशिंग मशिनच्या दुरुस्तिची पोस्ट लिहिलि आहे बघ. मस्त एक्सपिरिअन्स होता..
एकदम मस्त. या लोकांना चोहोबाजूने जेरीस आणल्याशिवाय वटणीवर येतच नाहीत. आम्हाला डेल्टावाल्यांनी गेल्या वर्षी असाच फार त्रास दिला होता.:( बरीच पत्रापत्री होऊन शेवटी त्यांनी कूपन्स दिली खरी पण त्यासाठी पुन्हा प्रवास करणे आले.
इथे पण हाच नियम आहे. तुमचं तिकिट तुम्ही कॅन्सल केलं तर तुम्हाला क्रेडीट नोट दिली जाते जी तुम्ही सहा महिन्यात वापरणं बंधनकारक आहे. पुर्वी एकदा एअर डेक्कनचा ( आताचं किंगफिशर रेडचा) असाच अनुभव आला होता.तुम्ही त्यांचा पाठपुरावा केला आणि त्यांना तुमची न्युसेन्स व्हॅल्यु समजली की मग मात्र ते लोकं सुतासारखे सरळ येतात.
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
सिक्रेट मेसेज कसा पाठवायचा
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


मुख्य पृष्ठ - विशिष्ट ओळख, महाराष्ट्र शासन, भारत

महाराष्ट्र राज्य युआयडी संघ
जिल्हाधिकारी - नोडल अधिकारी
नगरपालिका आयुक्त - नोडल अधिकारी
विशिष्ट ओळख, महाराष्ट्र शासन, आपले स्वागत करीत आहेत.
युआयडी महाराष्ट्र नवीन उपक्रम
आधार कोणाला मिळू शकते
राज्य रहिवासी माहिती हब
वापरायोग्य राज्य रहिवासी माहिती हब
जीटूसी सेवांमध्ये आधार ई-केवायसी सेवेचा वापर
जलद नोंदणीसाठी महाराष्ट्र शासनाने राज्यभरात २००० आधार नोंदणी संचांचा पुरवठा केला आहे
आधार नोंदणी संस्थेसाठी UIDAI तर्फे सुधारित केलेले दंड विषयक धोरण
शासन निर्णय eKYC वर डी आइ टी द्वारे पुरवली जाणारी सेवा वापरण्यासाठी सर्व विभाग सक्षम करण्यासाठी जारी
आपली आधार माहिती अद्ययावत करा
ओपन डेटा आणि गणनविधीचे प्रकाशन
अधिक युआयडी इनोव्हेशन लॅब
इट्झ कॅश पथदर्शी प्रकल्प - आधार ब्रीज पेमेंटच्या माध्यमातून रू. १००/- प्रदान करणारे आणि इट्झ कॅश प्रीपेड कार्डासह लाभार्थी खाते संबद्ध करणारे महाराष्ट्र हे पहिले राज्य आहे.
प्रधान सचिव - माहिती तंत्रज्ञान यांनी वर्ष २०१३-१४ चा ई-प्रशासन अहवाल प्रकाशित केला
महाराष्ट्र राज्याने सुमारे ९ कोटी युआयडी नोंदणीचा टप्पा गाठला आहे.
केंद्र शासनाच्या योजनांच्या लाभार्थ्यांच्या खात्यांमध्ये आधार पेमेंट ब्रिज तथा एपीबी मार्फत रू.1/- इतकी रक्कम जमा करणारे महाराष्ट्र, हे पहिले राज्य आहे.
माहिती-तंत्रज्ञान विभागाचे प्रधान सचिव श्री. राजेश अग्रवाल यांच्या हस्ते विविध विकलांग नागरिकांच्या युआयडी-आधार नोंदणीसाठी मुंबईतील दादर भागात प्रगती विद्यालय येथे आधार मोबाईल व्हॅनचे उद्घाटन झाले.
एकूण दर्शक: ८२८६८८ आजचे दर्शक: २८
© विशिष्ट ओळख, महाराष्ट्र शासन, भारत यांचे हे अधिकृत संकेतस्थळ आहे. सर्व हक्क सुरक्षित.