आयसीआयसीआय बॅंकेच्या नफ्यात मोठी घट | PCMC NEWS

महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
भाजपाने धनगर समाजाला फसविले, सरकार वेळकाढू पणा करतेय
अाता पुण्यातले वकील म्हणतायेत #FeeToo
ती प्रसुतिकरिता आली अन लिफ्टमध्ये अडकली
देशात जास्तकाळ भाजप सत्तेवर राहिल्यास भविष्यात बोलण्यावर बंदी – हर्दिक पटेल
चिंचवडमध्ये रविवारी ‘डॉग शो’चे आयोजन
Home breaking-news आयसीआयसीआय बॅंकेच्या नफ्यात मोठी घट
आयसीआयसीआय बॅंकेच्या नफ्यात मोठी घट
मुंबई – चौथ्या तिमाहीत आयसीआयसीआय बॅंकेला एकत्रित 1142 कोटी रुपयांचा नफा झाला आहे. गेल्या वर्षी या तिमाहीत झालेल्या नफ्यापेक्षा हा नफा 45 टक्‍क्‍यांनी कमी आहे. गेल्या वर्षी या तिमाहीत बॅंकेला 2083 कोटी रुपयांचा नफा झाला होता. त्याचबरोबर बॅंकेला स्टॅड अलोन नफा 1020 कोटी रुपये झाला असून तो गेल्या वर्षापेक्षा 59 टक्‍क्‍यांनी कमी आहे. बॅंकेला थकीत कर्जापोठी मोठी तरतूद करावी लागल्यामुळे बॅंकेच्या नफ्यावर परिणाम झाल्याचे बॅंकेने सूचित केले आहे. बॅंकेने कर्ज वाटप करताना कार्पोरेट गव्हर्नन्सकडे दुर्लक्ष केले असल्याचे आरोप होत असतानाच हा ताळेबंद आला आहे.
महाराष्ट्र बॅंकेकडून व्याजदराचे सुसूत्रीकरण
उत्तम सिबिल स्कोअर असलेल्यांसाठी खुशखबर…
महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
होंडाने आणली ‘आम आदमी’ची शानदार बाइक
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी सरकारविरोधात विरोधक राष्ट्रपतींकडे
आता, दररोज बदलणार पेट्रोल-डिझेलच्या किंमती
…तर पिंपरी चिंचवडमधल्या सोसायटींची नोंदणी रद्द होणार
नागरिकहो….’आधार’नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार
mahaenews.com हे महाराष्ट्रातील लोकप्रिय आणि विश्वासार्ह ‘न्यूज पोर्टल’ आहे. राज्य, देश-विदेश, क्रीडा, सांस्कृतिक, शैक्षणिक क्षेत्रातील घडामोडी सर्वसामान्य वाचकांपर्यंत नि:पक्षपणे पोहोचविण्याचा आमचा संकल्प आहे. प्रसारमाध्यमांच्या स्पर्धेत निर्भिड पत्रकारिता कायम ठेवणे, हाच आमचा ध्यास आहे.
मुख्य कार्यालय : डी.एस.एस. मीडिया प्रा. लि.
पत्ता : विश्वकर्मा बिल्डींग, जे. के. सावंत मार्ग, दादर, मुंबई, २८.
पुणे विभागीय कार्यालय : गोल मार्केट, वायसीएम हॉस्पिटलसमोर, संत तुकारामनगर, पिंपरी.
उस्मानाबाद विभागीय कार्यालय : तांबरी, कलेक्टर निवासस्थानाच्या पाठीमागे, उस्मानाबाद.
सोलापूर विभागीय कार्यालय: होडगी रोड, चेतन फौंड्रीसमोर, सोलापूर.
कोल्हापूर विभागीय कार्यालय: जय गणेश बिल्डींग, सायबर चौक, विद्यापीठ रोड, कोल्हापूर.


मराठमोळ्या गप्पा: मुक्री ,५ जानेवारी, जन्मदिवस

एका सर्वसाधारण पुणेरी माणसाचे सर्वसाधारण बिनकामाचे निरीक्षण,संकलन,संपादन क्वचित प्रसंगी तिरकस,तिरसट.कोणीही न मागता व्यक्त केलेले,दिलेले मत,क्वचित प्रसंगी दिलेलें अनाहूत सल्ले ... हिंदी मराठी सिनेमा,इंग्रजी लघुकथांचा स्वैरानुवाद हा त्यातल्या त्यात आवडीचा विषय त्या मुळे त्यावरच बऱ्याचदा स्वैर, परंतु साधार लेखन... इन्टरनेटच्या सहकार्याने...
शुक्रवार, ५ जानेवारी, २०१८
मुक्री ,५ जानेवारी, जन्मदिवस
कोकणातल्या अलिबागला काझी म्हणून उदरनिर्वाह करणारा मुक्री वयाच्या २२व्या वर्षी हिंदी सिनेमात आला. तो आणि दिलीपकुमार यांचे हिंदी सिनेमातील पदार्पण एकाच वर्षीचे आणि एकाच सिनेमातले. आपल्या अंगभूत वैशिष्ट्यपूर्ण अभिनय कौशल्यावर त्याने तब्बल ६०० हून अधिक सिनेमात काम केले.
जेमतेम ५ फूट उंची लाभलेल्या या अभिनेत्याने त्याला मिळालेल्या उंचीचा आपल्या अभिनयात दिग्दर्शकाच्या सहाय्याने भरपूर उपयोग करत हिंदी सिनेमात अगदी छोट्यातल्या छोट्या रोल मधे सुद्धा स्वतःचा ठसा नेहमीच उमटवला. समोरचा अभिनेता किती ही मोठे नाव असणारा असला तरी त्या-त्या सीनमध्ये त्याने आपले अस्तित्व नेहमीच टिकवले. कमी असलेल्या उंची मुळे खरतरं याला फ्रेममध्ये बसवताना कॅमेरामनची नेहमीच तारांबळ उडायची आणि त्याची त्याला सदैव जाणीव असायची त्या मुळे फक्त चेहऱ्या मधून अभिनय करत याने तब्बल ६ दशके हिंदी चित्रपट सृष्टीच्या गळेकापू स्पर्धेत स्वतःचे अस्तित्व टिकविले हा जणू एक विक्रमच असावा. प्रेक्षकांना सुद्धा हा इतका आपल्यातला वाटायचा कि ,त्याचं वय झाल्यावर सुद्धा त्याला कदाचित त्याच्या घरातली ५-२५ लोकं आणि त्याच्या सेटवरील लोकं वगळता ,त्याच्या माघारी कुणी कधी अहोजाहो करत संबोधलं नसेल असं मला उगीचच राहून-राहून वाटतंय.. तमाम प्रेक्षकांनी याच्यावर भरभरून प्रेम केले.
त्या मुळेच या छोट्या उंचीच्या मोठ्या अभिनेत्याचे स्मरण आज त्याच्या जन्मदिनी १९७० च्या दशकातील गाजलेल्या त्याच्या १ प्रसंगांच्या आणि गाण्याच्या व्हिडीओ मधून आपण पाहू ... ↓
आजच्या लेखासाठी इन्टरनेट मायाजालाचे सहकार्य घेतले आहे.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
ह्या "मराठमोळ्या गप्पा" म्हणजे,दुसरे तिसरे काही नाही तर,ठिकठिकाणी बघितलेल्या,वाचलेल्या गोष्टींचे संकलन,वेळप्रसंगी मराठी सादरीकरण किंवा व्यक्तिगत दृष्टीकोन.
तीव्र घसरण - बाजाराची व रुपयाची
आज बाळासाहेबांची उणीव प्रकर्षाने जाणवतेय
ब्लॉग - मोगरा फुलला
मुंबई (1) "आपलं"...काही तरी.... (7) आठवणीतला रफ़ी (1) आठवणीतील "गीतादत्त" (1) आठवणीतील लता (1) आहे की नाही कमाल (3) काही अफलातून (11) केवळ माहितीसाठी (3) खेळ खंडोबा (6) गम्मत जम्मत (5) न उमललेल्या कळ्या (1) नातीगोती (1) पुणे (18) बिग बॉस (2) भारत (7) मनाला भावलेले काही (10) मराठी चित्रपट (4) महाराष्ट्र (2) मैत्री (1) राज(अ)कारण (3) रामभाऊ (1) शेयरबाजार (2) स्वैरानुवाद (1) हिंदी सिनेमा (36) pentax k1000 (1) Photographs By Sayali (2)
गेल्या 30 दिवसातील बघितलेल्या पोस्ट्स
गौतम बुद्धांचा आरसा आणि नरेंद्र मोदी
रतन खत्री आणि "कुंकू"
आयुष्याशी झुंज घ्यावी तर अशी : ए.के. हंगल
अफलातून जादुगार डेव्हिड कॉपरफिल्ड
तुमची झोपण्याची पद्धत आणि तुमचे व्यक्तिमत्व
तर मग हे वाचाच...
"रिमझिम गिरे सावन" वाली मौसमी चॅटर्जी
वरील पोस्ट व्यतिरिक्त, पाहुण्यांच्या पसंतीच्या पोस्ट
पाकिस्तान {फोटो} दर्शन (भाग १ )
"कोई चुपके से आ के, सपने सुला के,...चा "अनुभव"
एका रिकाम्या सोपकेसची गोष्ट
ग्लास खाली ठेवायला शिका..
त्या "चपट्या" नाकवाल्याची गोष्ट
बायको ही बायकोच असते
लता मंगेशकर अन कॅबेरे साँग
रमेश देव ,नाबाद ९० 💐🙏
अभिनयातील कोहीनूर : दिलीपकुमार
बेफाम ,बेलगाम परवीन बाबी
मा.विनायक : मराठी सिनेमाचे ऐकेकाळचे आशास्थान
दुलारी : विस्मृतीतील चरित्र अभिनेत्री
बिंदू : सत्तरच्या दशकातील फटाका
ओ.पी.नय्यर : वादग्रस्त संगीतकार
फक्त एक चुकीचा निर्णय = मीना शौरी
हिंदी सिनेमाच्या स्मृती जागवताना
छोटीसी बात : “बासू चटर्जी” के बारे में
आईएँ मेहेरबान .. कमर जलालाबादी
रामेश्वरी , ६ जानेवारी , जन्मदिवस
मुक्री ,५ जानेवारी, जन्मदिवस
आज ४ डिसेंबर आर डी बर्मनची ची १३ वी पुण्यतिथी.
२ जानेवारी ,सदाशिव अमरापूरकर ,यांचा जन्मदिवस
अशोक सराफ , नाना पाटेकर , १ जानेवारी ,जन्मदिवस
७७ देशांतील सन्माननीय वाचक/प्रेक्षक ज्यांनी आपला बहुमूल्य वेळ मला दिला.धन्यवाद.
ऑसम इंक. थीम. molotovcoketail द्वारे थीम इमेज. Blogger द्वारा समर्थित.


Making of photo and status : ७. गोलुमोलु | ऐसीअक्षरे

प्रस्तावना : ज्यांची प्रस्तावना वाचायची राहून गेली असेल, त्यांनी ती वाचण्याकरिता कृपया खाली दिलेल्या लिंकवर हळुवारपणे टिचकी मारावी.
 जाऊ आपलं सावकाश रांगत रांगत जोडीने नाक्यापर्यंत, दुध आणायला. टाकू हो एखादी चक्कर, टकाटक
कार्टून चित्रांमध्ये मला सर्वात जास्त आवडलेल्या चित्रांपैकी हे एक आहे. पहाताक्षणीच ह्या रांगणाऱ्या बाळाच्या मी प्रेमात पडलो होतो. बघा ना, आपल्याकडे पाहून कित्ती गोड हसतंय ते. त्याचं स्माईल बघा कसं ह्या कानापासून त्या कानापर्यंत पसरलंय. त्याच्या वाटोळ्या टकलावर उभा असलेला एकुलता एक कुरळा केस पाहिलात का cute ना अगदी जवळ जवळ आलेले इवलेसे त्याचे दोन डोळे आणि भुवया किती खट्याळपणाचा भाव दर्शविताहेत. आणि छोटुकले कान तर त्याच्या गोलमटोल चेहऱ्यावर अगदी शोभून दिसताहेत. चित्रात अगदी त्याच्या कंबरेला बांधलेल्या लंगोटीची गाठसुद्धा दिसून येतेय. त्याचा गोल चेहरा आणि गुबगुबीत हातपाय पाहून मी त्याचे नांव काय ठेवलंय माहितेय का गोलुमोलू
हा खट्याळ आणि गुबगुबीत गोलुमोलू मला एवढा आवडला की मला त्याच्यावर काहीतरी स्टेटस लिहावेसे वाटू लागले. गोलुमोलुकडे पाहिल्यावर असं वाटतंय की तो आपल्याशी काहीतरी बोलू पहातोय. हो की नाही आणि म्हणून मी त्याने आपल्याशी साधलेल्या संवादाचेच स्टेटस लिहायचे ठरवले.
माझ्या मनात विचार आला की आपण गोलुमोलुच्या तोंडी मोठ्याव्यक्तींच्या बोलण्याचा टच देऊन पाहिला तर किती मज्जा येईल आता पहा गोलुमोलु आपल्याकडे पहातोय, आपण सुद्धा त्याच्याकडे पहातोय, त्याबरोबर आपले आपसात पहिले बोलणे काय असेल बरोबर आपण एकमेकांना अभिवादन करू. होय ना इथे तर गोलुमोलुच पुढाकार घेऊन विचारतो, "काय  इथे तर गोलुमोलुच पुढाकार घेऊन विचारतो, "काय  कसं काय
आता गोलुमोलू पुढे काय म्हणतोय पहा "येता का सोबतीला" गोलुमोलु आपल्याला सोबत चलण्याचं आमंत्रण देतोय. आणि ते पण कसं तर "जाऊ आपलं सावकाश रांगत रांगत जोडीने नाक्यापर्यंत" आपल्या गोलुमोलुला चालता येत नाही, म्हणून तो म्हणतोय, जाऊ सावकाश रांगत रांगत." आणि ते पण कसं तर "जाऊ आपलं सावकाश रांगत रांगत जोडीने नाक्यापर्यंत" आपल्या गोलुमोलुला चालता येत नाही, म्हणून तो म्हणतोय, जाऊ सावकाश रांगत रांगत." आणि ते पण कसं तर जोडीनं म्हणजे तो आपल्यालाही जोडीनं नाक्यापर्यंत रांगत रांगत सोबत चलण्याचं आमंत्रण देतोय. आणि नाक्यावर जाऊन आणायचं काय तर दूध वर आपल्यालाच तो सांगतोय, "टाकू हो एखादी चक्कर, टकाटक " बघा ना आपला गोलुमोलु कसा मोठ्या माणसांसारखा 'टकाटक' म्हणतोय.
तर असा आहे आपला लब्बाsssड गोलुमोलु. आवडला ना तुम्हाला मग.... जाताय ना गोलुमोलुच्या सोबतीने रांगत रांगत जोडीनं नाक्यापर्यंत दूध आणायला हो
लहान मुलांसमोर घराबाहेर पडणं म्हणजे धर्मसंकटच असते कधीकधी. नेमकं गडबडीच्या वेळी ह्यांना चॉकलेट, चक्कर इ इ. पाहिजे असतं. मी खुपदा शर्ट पार्किंगमध्ये जाउन घातलेला
बदनाम हुये तो क्या, नाम नही होगा
-महान संत जॅक स्पॅरो
मी खुपदा शर्ट पार्किंगमध्ये जाउन घातलेला >>> बापरे
मी चपला गुपचूप घराबाहेर जाऊन घातल्याचं आठवतंय.
गोलुमोलु कसा मोठ्या माणसांसारखा 'टकाटक' म्हणतोय.
आजतागायत एकाही मोठ्या माणसाला (किंवा फॉर्दॅट्मॅटर एखाद्या लहान मुलालासुद्धा) 'टकाटक' म्हणताना ऐकलेले नाही.
पहिल्यांदाच ऐकला हा शब्द.
मग काय काटा म्हणावं
बदनाम हुये तो क्या, नाम नही होगा
-महान संत जॅक स्पॅरो
@ 'न'वी बाजू, पहिल्यांदाच
@ 'न'वी बाजू, पहिल्यांदाच ऐकला हा शब्द. >>> काय म्हणता आमच्याकडे तर नेहमीच म्हणतात बुवा
'टकाटक' हा बहुउपयोगी शब्द आहे. त्याला आपण कसाही आणि कुठेही वापरू शकतो. कसा वापरायचा त्याची एकदोन उदाहरणे मी तुम्हाला सांगतो.
१) त्या गवंड्याचं काम एकदम 'टकाटक' असतं बरं (तो गवंडी उत्कृष्ट काम करतो)
२) आज काय दिसत होती रे ती, एकदम 'टकाटक' (ती आज फार सुंदर दिसत होती.)
३) गाडी काय मेंटेन केली आहे बाप एकदम 'टकाटक' (गाडी एकदम कंडिशनमध्ये ठेवलीय)
 तुम्हीही 'टकाटक' हा शब्द वापरत जा बरं फार मज्जा वाटेल बघा बोलताना. आणि आपल्याला काय सांगायचंय ना ते समोरच्याला ह्या एका शब्दात बरोब्बर समजतं. त्याला जास्त काही सांगायची गरजच पडत नाही.
मी दर रविवारी या लेखांची
मी दर रविवारी या लेखांची आतुरतेने वाट पाहात असतो.
@ राजेश घासकडवी, मी आजपर्यंत
@ राजेश घासकडवी, मी आजपर्यंत तीन संकेतस्थळांवर प्रत्येकी सहा भाग याप्रमाणे एकूण अठरा भाग टाकलेत. सर्व मिळून प्रत्येक भागात सरासरी दहा प्रमाणे एकूण अंदाजे एकशेऐंशी प्रतिसाद आले असतील. त्यापैकी तुमचाच पहिला प्रतिसाद आलाय, जो माझ्या मनाला सुखावून गेला. आजपर्यंत मी घेतलेल्या मेहनतीचे फळ मिळाल्याचे मला वाटले. मी कायम तुमचा ऋणी राहीन.
जिल्ब्यांची रेसिपी माहितीय का इथे कुणाला
कोई हमे सताये क्यूँ
@ राव पाटील, धन्यवाद
हेमा मालिनी (जन्म : १६ ऑक्टोबर १९४८)
जन्मदिवस : कोशकार नोह वेबस्टर (१७५८), लेखक ऑस्कर वाइल्ड (१८५४), नाटककार यूजीन ओनील (१८८८), समाजसुधारक अनंत हरी गद्रे (१८९०), छायाचित्रकार पॉल स्ट्रॅन्ड (१८९०), हिंदी साहित्यिक, संसदपटू सेठ गोविंददास (१८९६), कवी सोपानदेव चौधरी (१९०७), तत्त्वज्ञ लुई अल्थ्यूसर (१९१८), नोबेलविजेता लेखक ग्युंटर ग्रास (१९२७), तबलावादक पं. लच्छू महाराज (१९४४), ग्रेटफुल डेड गिटारिस्ट बॉब वेअर (१९४७), नर्तकी व अभिनेत्री हेमामालिनी (१९४८)
मृत्युदिवस : चित्रकार ल्यूकास क्रॅनाक थोरला (१५५३), तत्त्वज्ञ गास्ताँ बाशलार (१९६२), कर्नाटक शैलीतील गायक चेंबई (१९७४), कादंबरीकार ना. सं. इनामदार (२००२), विचारवंत, लेखक गो. पु. देशपांडे (२०१३)
१५/१६ ऑक्टोबर : एडा लव्हलेस दिन (विज्ञान, तंत्रज्ञान, अभियांत्रिकी आणि गणित क्षेत्रांत कार्यरत महिलांच्या सन्मानार्थ)
वर्धापनदिन : वॉल्ट डिजनी कंपनी (१९२३)
१७९३ : फ्रेंच राज्यक्रांती - फ्रान्सची सम्राज्ञी मारी आंत्वानेतला गिलोटिनद्वारे देहदंड.
१९०५ : लॉर्ड कर्झनने बंगालच्या फाळणीचा हुकुम दिला.
१९५१ : पाकिस्तानचे पहिले पंतप्रधान लियाकत अली खान यांची रावळपिंडीत हत्या.
१९७५ : देवीरोगाचा नैसर्गिक संसर्ग झाल्याचा जगातला अखेरचा दाखला (बांगलादेश).
१९८६ : राईनहोल्ड मेसनर ८००० मीटरहून अधिक उंचीची जगातली सर्व (१४) शिखरे सर करणारे पहिले गिर्यारोहक ठरले.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


शांतीभूषण यांच्या ‘त्या’ याचिकेवर निकाल लवकरच | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

शांतीभूषण यांच्या ‘त्या’ याचिकेवर निकाल लवकरच
नवी दिल्ली : सर्वोच्च न्यायालयातील कार्यपद्धती बदलण्याची मागणी करणाऱ्या ज्येष्ठ विधीज्ञ शांतीभूषण यांच्या याचिकेवरील निकाल सर्वोच्च न्यायालयाने राखून ठेवला आहे. या याचिकेवर नुकतीच सुनावणी पूर्ण झाली. यावेळी केंद्र सरकारची बाजू महाधिवक्ता वेणुगोपाल यांनी मांडली.
सर्वोच्च न्यायालयातील प्रकरणांचे वितरण विविध न्यायाधीश आणि पीठांना करण्याचा सर्वाधिकार सरन्यायाधीशांना असू नये. या कामासाठी सर्वोच्च न्यायालयाच्या पाच सर्वात ज्येष्ठ न्यायाधीशांची समिती स्थापन करण्यात यावी. या समितीने निर्णय घ्यावा, अशी सूचना या याचिकेत करण्यात आली आहे. तथापि, केंद्र सरकारच्या वतीने या सूचनेला विरोध करण्यात आला. वितरणाचे कार्य समितीकडे सोपविल्यास प्रचंड गोंधळ निर्माण होणार आहे. समितीत एकमत न झाल्यास अंतिम निर्णय कोण घेणार हा प्रश्नही महत्वाचा आहे. समितीने बहुमताच्या आधारावर निर्णय घेण्याचा पायंडा पाडल्यास गटतट होण्याची शक्यता आहे. त्यामुळे समिती स्थापन करून समस्या सुटण्याऐवजी अधिकच जटील होईल, असे अनेक मुद्दे वेणुगोपाल यांनी मांडले.
ही याचिका प्रथम न्या. चलमेश्वर यांच्या पीठापुढे आली होती. तथापि, चलमेश्वर यांनी सुनावणी करण्यास नकार दिला. आता ही सुनावणी न्या. सिक्री आणि न्या. अशोक भूषण यांच्या पीठासमोर होत आहे. आता हे पीठ कोणता निकाल देते याकडे न्यायालयीन वर्तुळाचे लक्ष लागून राहिले आहे. सरन्यायाधीशच सर्वोच्च असतात असा निकाल यापूर्वीच्या एका याचिकेवर दिला गेला आहे.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleसातारा : प्रांताधिकारी, तहसीलदारांनी दिले माणवासियांना बळ
Next articleनाफेडने शेतकऱ्यांसाठी पारदर्शक कार्यक्रम आखावेत
गोव्यात ‘काँग्रेस’ला धक्का, दोन आमदार करणार भाजपात प्रवेश
हत्या प्रकरणातील दोषी स्वयंघोषित ‘संत रामपाल’ला जन्मठेप
तितली चक्रीवादळ : मृतांची संख्या 27, सरकार मृतांची संख्या लपवत असल्याचा विरोधाकांचा दावा
दरकपातीनंतरही दिलासा नाहीच, ‘इंधनदरवाढी’चे सत्र आजही कायम
शत्रुघ्न सिन्हांचा भाजपवर जोरदार हल्ला
लडाख आणि अरुणाचल प्रदेशात चिनी सैनिकांची घूसखोरी : आयटीबीपी


स्वयंघोषित संत रामपाल दोन हत्या प्रकरणात दोषी | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

स्वयंघोषित संत रामपाल दोन हत्या प्रकरणात दोषी
पुढील आठवड्यात होणार शिक्षेची सुनावणी
गुरुग्राम: हरियाणातील सतलोक आश्रमाचा प्रमुख आणि स्वयंघोषित संत रामपाल याला दोन हत्या प्रकरणांमध्ये दोषी ठरविण्यात आले आहे. हिसार जिल्हा सत्र न्यायालयाने या प्रकरणी निकाल दिला आहे. संत रामपालला फाशी किंवा जन्मठेपेची शिक्षा सुनावली जाऊ शकते. सतलोक आश्रमात उफाळलेल्या हिंसाचारात सहा महिला आणि एका चिमुरड्याचा मृत्यू झाला होता.
विशेष न्यायालयाने व्हिडिओ कॉन्फरन्सिंगद्वारे संत रामपाल प्रकरणी सुनावणी केली. रामपाल जेल क्रमांक दोनमध्ये असून जेल क्रमांक एकमध्ये कोर्ट स्थापन करण्यात आले होते. पुढील आठवड्यात शिक्षेची सुनावणी होणार आहे.
निकालाच्या पार्श्वभूमीवर हरियाणा पोलिसांनी हिसारमध्ये मोठा बंदोबस्त ठेवला होता. बाबा राम रहीमच्या निकालानंतर पंचकुलात जो प्रकार घडला, त्याची पुनरावृत्ती टाळण्यासाठी पोलिसांनी विशेष खबरदारी घेतली. हिस्सार न्यायालयाने रामपालची सरकारी कार्यात अडथळा आणणे आणि आश्रमात महिलांना जबरदस्तीने डांबून ठेवणे या दोन खटल्यातून मुक्तता केली होती. मात्र, देशद्रोह आणि हत्येचा खटला कायम होता.
हिस्सारमध्ये रामपालच्या सतलोक आश्रमात नरबळी गेल्याप्रकरणी सर्वोच्च न्यायालयाने रामपालच्या अटकेचे आदेश दिले होते. मात्र आश्रमात घुसून रामपालला अटक करण्यास नोव्हेंबर 2014 मध्ये समर्थकांनी पोलिसांना जोरदार विरोध केला. त्यानंतर पोलीस आणि समर्थकांमध्येही धुमश्‍चक्री उडाली. यामध्ये अनेक निष्पापांचे बळी गेले. अखेर पोलिसांनी जीवाचं रान करून तीन दिवसांनी बाबा रामपालला अटक केली होती. आश्रमाच्या दारावर ऍम्ब्युलन्स नेऊन पोलिसांनी रामपालला थेट ऍम्ब्युलन्समधूनच नेले. यावेळी बाबा रामपालच्या समर्थकांनी थेट पोलिसांवरच गोळीबार केला होता.
रामपालच्या समर्थकांनी ऑगस्ट 2014 मध्ये हिस्सार जिल्हा न्यायालयात हुल्लडबाजी केली होती. त्यामुळे पंजाब आणि हरियाणा उच्च न्यायालयाने रामपालला न्यायालयात हजर राहण्याचे आदेश दिले होते. इतकंच नाही तर जामीन रद्द का करु नये, अशी विचारणाही केली होती.
दरम्यान, रामपाल यापूर्वी अनेक वादांमुळे चर्चेत होता. इस्लाम धर्माचे प्रचारक डॉ. झाकिर नाईक आणि अन्य धर्म गुरुंवर केलेल्या टीकांमुळे रामपाल चर्चेत होता. रामपालने 2006मध्ये स्वामी दयानंद यांच्याबाबत आक्षेपार्ह विधान केले होते. त्यामुळे रामपाल आणि आर्य समाजाच्या समर्थकांमध्ये सतलोक आश्रमाबाहेरच राडेबाजी झाली होती. यामध्ये एका महिलेचा मृत्यू झाला होता.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous article#MeToo: तक्रारींची सुनावणी ४ सेवानिवृत्त न्यायाधीश करणार : मनेका गांधी
Next articleदुष्काळी परिस्थितीचा कॉंग्रेसही घेणार आढावा


Kumaribai Jamkatan loksatta durga 2018 Amhi Amicha Arogyasathi | लढा आदिवासी स्त्रीच्या आत्मसन्मानाचा! | Loksatta

ऑनलाइन बाजारात दसऱ्यापासूनच ‘दिवाळी’
भाईंदर पश्चिम येथील स्मशानभूमीचा कायापालट
कमी वजनाच्या बालकांत ८४ टक्क्यांनी घट
‘थीम पार्क’मध्ये ८२ टक्के भ्रष्टाचार
लढा आदिवासी स्त्रीच्या आत्मसन्मानाचा
लढा आदिवासी स्त्रीच्या आत्मसन्मानाचा
छत्तीसगडमधील राजनादगाव जिल्ह्य़ातील जंतर गावातला कुमारीबाईंचा जन्म.
डोईवरचा पदर थेट हनुवटीपर्यंत असण्याची सवय असणाऱ्या गडचिरोली जिल्ह्य़ातील क वर आदिवासी समाजात कुमारीबाई जमकातन यांनी पदवीपर्यंत शिक्षण घेतले आणि लढाई सुरू केली ती अन्याय्य प्रथांविरोधात. ग्रामसभेत स्त्रियांचा सहभाग असावा, जातपंचायतीत स्त्रीचे म्हणणे ऐकून घेतले जावे यासाठी त्यांना ठामपणे भूमिका घ्यावी लागली. २००५ला कोरची ग्रामपंचायतीतील कागदपत्रात घरमालक म्हणून पत्नीचेही नाव पतीबरोबर नोंदवण्यात आले, ही त्यांची महत्त्वाची कामगिरी. गेली १९ वर्षे येथील आदिवासी स्त्रियांच्या आत्मसन्मानासाठी लढणाऱ्या आमच्या दुर्गा आहेत कुमारीबाई जमकातन.
‘ती’ कँवर आदिवासी समाजातील एक स्त्री जिथे स्त्रियांच्या चेहऱ्यावर हनुवटीपर्यंत कायम पदर आणि घरातील पुरुषांच्या परवानगीशिवाय दाराबाहेर पाऊल टाकण्याचीसुद्धा परवानगी नाही अशा समाजातील ही स्त्री पुरुषप्रधान संस्कृतीविरुद्ध बंड करून उठते. त्यासाठी पदवीधर होते आणि समाजातील इतर स्त्रियांना न्याय हक्क मिळवून देते, ती गडचिरोली जिल्ह्य़ातील कोरची गावची कुमारीबाई जमकातन, स्त्री सक्षमीकरणासाठी आज भारतभर फिरून व्यासपीठ गाजवत आहे.
छत्तीसगडमधील राजनादगाव जिल्ह्य़ातील जंतर गावातला कुमारीबाईंचा जन्म. आईचा लवकर मृत्यू झाला. वडिलांनी दुसरे लग्न केल्यामुळे यांची वाताहतच झाली. कधी आत्याकडे तर कधी दुसऱ्या नातेवाईकांकडे असे करत आठवीपर्यंत शिकल्या आणि मग समाजातील प्रथेप्रमाणे वयाच्या पंधराव्या वर्षी लग्नाच्या बंधनात अडकल्या. लग्न करून त्या गडचिरोली जिल्ह्य़ातील कोरची गावात आल्या. नवरा चौथी शिकलेला आणि मजुरी करून घर चालवणारा. आधीच समाज मागासलेला आणि त्यातही पुरुषप्रधान संस्कृती, गावातील स्त्रियांची होत असलेली कुचंबणा, त्यांच्यावर सतत होणारा अन्याय यावर काय करता येईल हा विचार चालू असतानाच ‘आम्ही आमच्या आरोग्यासाठी’ या संस्थेच्या माध्यमातून त्यांना काम करण्याची संधी मिळाली.
स्त्रियांच्या बचत गटांपासून महिला सक्षमीकरणाच्या कामाची सुरुवात झाली. दिवसभर मजुरी करायला जावं लागत असल्याने बचत गटाच्या बैठका रात्रीच होतात. जिथे दिवसाच घराबाहेर पडताना परवानगी मिळताना मारामार तिथे रात्री बैठकांसाठी जाणे म्हणजे अशक्य कोटीतली गोष्ट. मात्र कुमारीबाईंनी घरचा विरोध पत्करून ते धाडस केले आणि इतरांना करायला लावलं. पण त्याचमुळे आज अनेक जणी स्वत:च्या पायावर उभ्या राहिलेल्या आहेत. मात्र हे काम करत असताना शिक्षणाशिवाय पर्याय नाही हेही त्यांना तीव्रतेने जाणवले. त्यासाठी आधी बारावी, नंतर मुक्त विद्यापीठातून पदवीचे शिक्षण पूर्ण केले. दरम्यान, स्त्रियांसाठी असणाऱ्या कायद्याचा अभ्यास सुरू केला आणि मग गावातील स्त्रियांवर होणाऱ्या अन्यायाविरुद्ध कायदेशीर बिगूल फुंकले.
त्यांचा पहिला लढा होता तो प्रत्येक संपत्तीवर स्त्रियांचं नाव असण्यासंदर्भातला. ग्रामसभेत जेव्हा अशा काही मुद्दय़ांवरून निर्णय व्हायचे तेव्हा स्त्रियांना त्यात प्रवेश दिला जात नव्हता. त्यामुळे जे काही निर्णय लागायचे ते पुरुषांच्या बाजूनेच असायचे. कुमारीबाईंनी मग स्त्रियांना प्रवेश नसलेल्या ग्रामसभेत काही स्त्रियांना सोबत घेऊन पाऊल ठेवले तेव्हा ग्रामसेवकांनी त्यांना त्यांच्या कृतीचा जाब विचारला. येथे फक्त पुरुषच येऊ शकतात, स्त्रिया नाही, असे त्या ग्रामसेवकाने ठणकावून सांगितले. तेव्हा कायद्याचा अभ्यास करणाऱ्या कुमारीबाईंनी स्त्रियांना मतदानाचा हक्क आहे तर ग्रामसभेत येण्याचासुद्धा, असे म्हणून ग्रामसभेत जबरदस्तीने पाऊल ठेवण्यास सुरुवात केली. हाच प्रश्न जातपंचायतीच्या वेळी देखील उभा राहिला. आदिवासी कंवर जातपंचायत व्यवस्थेत सर्व प्रकारच्या घटनांना सोबत घेऊन पंचायत बोलावली जाते. त्यात दोन्ही बाजूचे म्हणणे ऐकून निकाल दिला जातो, पण हे फक्त म्हणण्यापुरतेच असते. कारण स्त्रियांना वेगळे बसवून त्यांचे म्हणणे ऐकून घेतले जाते आणि निकाल मात्र पुरुषांच्या बाजूनेच दिले जातात. त्यामुळे आदिवासी स्वशासन कायद्यांतर्गत कुमारीबाईंनी स्त्रियांचा जातपंचायतीतील सहभाग वाढवण्यासाठी कार्यनियोजन तयार केले. आणि अखेर कोरची गावातील घराच्या पावतीवर पती-पत्नीचे नाव घालण्यास तसेच मुलाच्या नावामागे आईचे नाव हवे, असा विषय त्यांनी ग्रामसभेत मांडला. मात्र ग्रामसेवकांनी त्याला विरोध केला. त्यावर कुमारीबाईंसोबतच्या स्त्रियांनी ठामपणे सांगितले, ‘‘आम्ही घराकरिता कष्ट करतो, मग संपत्तीतला वाटा नावावर का नको मागणी मान्य झाली नाही तर जिल्हा पातळीवर तक्रार करू,’’ त्यांनी थेट धमकीच त्या ग्रामसेवकाला दिली आणि त्याचा योग्य तो परिणाम झालाच. ८ डिसेंबर २००५ला कोरची ग्रामपंचायतीतील कागदपत्रात घरमालक म्हणून पत्नीचेही नाव पतीबरोबर नोंदवण्यात आले. कुमारीबाई जमकातन या यादीतील पहिल्या स्त्री होत्या. त्यानंतर हे काम पूर्ण व्हावे म्हणून ग्रामसेवकाला पूर्ण स्त्रियांची यादी त्यांनी तयार करून दिली आहे. महत्त्वाचे म्हणजे ग्रामपंचायतीच्या उत्पन्नाच्या दहा टक्के निधी महिला व बालकल्याणासाठी मिळवला. हा लढा कुमारीबाईंसाठी सोपा नव्हता, पण आज ग्रामपंचायतीत स्त्रियांना आवर्जून बोलावले जाते, हे मिळालेले यश मोलाचे आहे.
‘स्त्रियांचे संघटन मजबूत झाले की प्रश्नही आपल्यासमोर गुडघे टेकतात म्हणून संघटन मजबूत करा,’ असा सल्ला त्या नेहमी देत असतात. कामाची सुरुवात करताना गावातील स्त्रियांच्या काय समस्या आहेत, स्त्रियांना कोणत्या ठिकाणी कमी दर्जा दिला जातो, कोणत्या ठिकाणी अन्याय- अत्याचार होतो, या सर्वाचा अभ्यास करून काम सुरू केले. ‘आम्ही आमच्या आरोग्यासाठी’ या संस्थेसोबत बचतगटाच्या कामापासून सुरुवात करणाऱ्या कुमारीबाई महिला सक्षमीकरणाचे काम आज समर्थपणे करत आहेत. त्यांचे ‘सामूहिक महिला बचत गट परिसर संघ कोरची,’ फेडरेशन आहे. वयाच्या १८व्या वर्षांच्या आधी मुलींचे लग्न करायचे नाही, ही गोष्ट त्यांनी समाजात ठसवली. त्याची फळे समाजात दिसू लागली आहेत. तसेच समाजातल्या मुली आज शिक्षण घेताना दिसू लागल्या आहेत.
आत्तापर्यंत फेडरेशनच्या माध्यमातून हिमाचलप्रदेश, कोलकाता, दिल्ली, हैदराबाद, मुंबई, पुणे येथे स्त्री सक्षमीकरणासंदर्भात प्रशिक्षण द्यायला तसेच माहिती द्यायलाही त्या जात असतात.
कंवर समाजात आज त्यांना चांगला मान दिला जातो. कुमारीबाईंचा सर्व विषयांचा, कायद्यांचा चांगला अभ्यास आहे. समाजातील प्रथा, परंपरांशी लढा देत पुरुषप्रधान संस्कृतीचा पगडा दूर सारून स्त्रियांना सक्षम करणाऱ्या कुमारीबाई जमकातन आदिवासी समाजातच नव्हे तर इतरांसाठीही आदर्श ठरत आहेत.
मु. पो.तालुका कोरची, जिल्हा गडचिरोली – ४४१२०९
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
'महाराष्ट्रात येताना भीती नसते, कारण इथं मोदी-शाहंसारखे गुंड नाहीत'
राज ठाकरे अमरावती एक्सप्रेसने विदर्भाकडे रवाना
#MeToo : अकबरांच्या अडचणीत वाढ, १९ महिला पत्रकार कोर्टात
#MeToo : तनुश्री- नाना वादावर मराठी कलाकार गप्प का यावर अनिता दाते म्हणते..
#MeToo : आरोपांनंतर 'यशराज फिल्म्स'मधून आशिष पाटील यांची हकालपट्टी
मायलेकींच्या सुरक्षेसाठी तो उबर चालक मध्यरात्रीनंतरही दीड तास थांबून राहिला
#MeToo : आरोप सिद्ध होणाऱ्यांसोबत काम न करण्याचा फरहान अख्तरचा निर्णय
#MeToo : आरोपांनंतर 'यशराज फिल्म्स'मधून आशिष पाटील यांची हकालपट्टी
'राधिका मसाले'च्या मीम्सवर अनिता दाते म्हणते..
#MeToo : तनुश्री- नाना वादावर मराठी कलाकार गप्प का यावर अनिता दाते म्हणते..
सुबोध भावेच्या निळ्या डोळ्यांकडे मी पाहातच राहिले - सोनाली कुलकर्णी
ऑनलाइन बाजारात दसऱ्यापासूनच ‘दिवाळी’
भाईंदर पश्चिम येथील स्मशानभूमीचा कायापालट
कमी वजनाच्या बालकांत ८४ टक्क्यांनी घट
‘थीम पार्क’मध्ये ८२ टक्के भ्रष्टाचार
‘लोहपुरुष’ पोलीस आयुक्त, जरा इकडेही लक्ष द्या
मित्राच्या अपघाती मृत्यूच्या तणावामुळे अभियांत्रिकी विद्यार्थ्यांची आत्महत्या
२८ नवे कुष्ठरुग्ण आढळले


कथुकल्या १२ अद्भुतिका ( फॅण्टसी ) विशेष | Page 2 | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /कथुकल्या १२ अद्भुतिका ( फॅण्टसी ) विशेष
कथुकल्या १२ अद्भुतिका ( फॅण्टसी ) विशेष
महानगरपालिकेने चौकाचं सुशोभिकरण केलं अन तिचं आगमन झालं. निळाशार जलाशय अन त्यात नृत्यमुद्रेत उभी असलेली ती लोहपरी. पहिल्यांदा त्याने तिला पाहिलं तेव्हा सूर्य मावळतीला आला होता, सोनेरी किरणांमधे ती नखशिखांत न्हाऊन निघाली होती. तिच्या पावलांशेजारी रंगीबेरंगी कमळ फुलले होते, चेहऱ्यावर प्रेमळ हास्य विलसत होतं. त्याने पाहिलं अन तो पाहतंच राहिला. क्षणभर विसरलाच तो स्वतःला. त्या रस्त्याने त्याची रोज एक चक्कर व्हायची, लांबची ट्रीप असली की दोन दिवसांतून एक. खांद्यांवर कितीही ओझं असलं, ट्राफिकचा कितीही कंटाळा आला तरी ती दिसताच त्याचा शिणवटा दूर पळून जायचा, त्या चौकात ट्राफिक जाम असावा असं त्याला नेहमी वाटायचं. तेवढाच जास्त वेळ तिला बघता यायचं.
एखाद्या दिवशी मालक त्याला चकाचक करायचा, मस्त सजवायचा. त्यादिवशी त्याची चाल वेगळीच असायची. तो ऐटीत धावायचा, तिच्यासमोर आल्यावर मुद्दाम बंद पडायचा.
पण तिचं त्याच्याकडे लक्ष जाणं शक्य नव्हतं कारण त्याच्यासारखे शेकडो ट्रक जायचे रोज त्या रस्त्यावरून. मग त्याने एक युक्ती केली. तिच्यासमोर आला की तो हॉर्न वाजवायला लागला; ट्राफिक असो किंवा नसो. फार काही अपेक्षा नव्हती त्याची. आपल्या मनातलं प्रेम तिला कळावं, रोज दोन क्षण एकमेकांकडे बघावं बस एवढंच.
“च्यायला या ट्रकला काय झालंय. इथे आल्यावर आपोआप हॉर्न वाजतो.”
“मेकॅनिक को बताया पर कोई फायदा नही l”
“या पुतळ्याला पाहून तर शीट्टी नाही वाजवत न. ख्या : ख्या : ख्या :”
नेहमीच अशा चर्चा व्हायच्या अन हास्यतुषारांत उधळून जायच्या. नंतरनंतर लोकांनाही याची सवय झाली.
दिवस सरत गेले पण त्याचा नियम कधी चुकला नाही.
हळूहळू बराच काळ मागे लोटला.
आता त्याचं वय झालं होतं. पोलादी शरीराला तडे गेले होते, थोडं अंतर चाललं तरी इंजिनाला धाप लागायची, काळा धूर उचंबळायचा. त्याची ड्यूटी जवळच्याच एका कारखान्यावर लागली. रस्ता बदलल्यामुळे ती आता भेटत नव्हती. तिची आठवण यायची पण तो बरंच झालं म्हणायचा. तिने आपल्याला जर्जरावस्थेत बघावं हे त्याला कधीच आवडलं नसतं.
पुढे चालून त्याचं तेही काम बंद झालं अन तो भंगारखान्यात येऊन पडला. त्याच्या सोबतीला आता होता काळोख अन तिच्या आठवणी. दिवस उलटत गेले अन एक दिवस निराळीच गोष्ट घडली. कारखान्याच्या दुसऱ्या कोपऱ्यात चक्क ती येऊन पडली  तिचा रंग फिकट झाला होता, जंगाच्या बीमारीने शरीराला ठिकठिकाणी छिद्र पडले होते. पण त्याला याची पर्वा नव्हती. दुरुन का होईना, शेवटापर्यंत तो तिला रोज बघू शकत होता. आपल्याला ही ओळखेल की नाही ही भिती त्याला होती. पण त्याला बघताच तिच्या चेहऱ्यावरचं हास्य रूंदावलं, नजरेत प्रेमभाव उमटले. त्याच्या आनंदाला पारावार उरला नाही. एकमेकांच्या सहवासात त्यांनी उरलासुरला प्रत्येक क्षण जगून घेतला.
एक दिवस त्यांना एका भल्यामोठ्या भट्टीजवळ नेण्यात आलं. पोलादी जबड्यांमध्ये निखाऱ्यांचं तांडव सुरू होतं. हळूहळू त्यांना भल्यामोठ्या यंत्रांच्या सहाय्याने लोटलं जाऊ लागलं. उष्णता वाढू लागली तसा तिच्या चेहऱ्याचा रंग उतरू लागला, हिंमत हरली तिची. तिला हिंमत द्यायला त्याने तिचा हात घट्ट पकडला. तो सोबत आहे हे पाहून तिचा धीर वाढला. त्याचं मालवाहू ह्रुदय तर कणखर होतंच. दोघांना आता कसलीच चिंता नव्हती. त्या भगभगणाऱ्या विशाल भट्टीत त्यांनी बिनधास्तपणे झेप घेतली.
वितळून आता ते एकजीव होणार होते.
ऑफिसला जाण्याआधी कश मारावा या हेतूपोटी नागेशने सिगारेट बाहेर काढली. पण लायटर पेटवताच त्यातून हिरवट रंगाचा चमकदार धूर बाहेर पडला. थोड्याच वेळात धुराचा छोटासा ढग तरंगू लागला अन ढगातून जिन प्रकट झाला.
“हॅपी न्यू इयर मेरे आका. बोलीये क्या हुक्म है “
नागेश आश्चर्याने पाहू लागला
नागेशने स्वतःला एक चिमटा घेतला.
“हे स्वप्न नाहीये मालिक.”
“पण तू लायटरमधे कसाकाय  जिन तर जादूच्या दिव्यात सापडतो ना”
“बरोबर. तो मोठा जिन… बड़े भाईजान. मी छोटा जिन.”
“आयला असंही असतं का
“तू माझ्या इच्छा पूर्ण करशील न पण
“बेशक. पण एक नियम आहे.”
“ मी फक्त तुमच्या तीनच इच्छा पूर्ण करू शकतो. प्रत्येक वर्षी एक याप्रमाणे तीन वर्षांत तीन इच्छा. एक जानेवारीला आम्ही प्रगट होतो. चालेल का
“चालेल. नॉट अ बॅड डील.”
“बहोत ख़ूब… तुमची तिसरी इच्छा सांगा.”
“हुजूर, इथे येण्याचं माझं हे तिसरं वर्ष आहे. तुमच्या दोन इच्छा मी याआधीच पूर्ण केल्या आहेत.”
 मग मला कसं आठवत नाही
“कारण तुमची दूसरी इच्छा होती की सगळ्या गोष्टी पहिल्या इच्छेच्या आधी जशा होत्या तशा परत कराव्यात."
नागेश डोकं खाजवू लागला.
“लवकर सांगा, माझी रूक्सत घ्यायची वेळ जवळ आलीये.”
नागेशने विचार केला की काय मागावं. तो खानदानी श्रीमंत असल्याने पैशांची ददात नव्हती. कमी होती ती एका गर्लफ्रेंडची. त्याला मेघना तूफान आवडायची पण ती त्याला अजिबात भाव द्यायची नाही. यस्स तिलाच मिळवायचं.
” जिनने आपली नुडल्ससारखी दाढी ओढत विचारलं.
“वस्तू नाही रे बाबा. मेघना देशपांडे… माझ्याच ऑफिसमधे काम करते. She is my long time crush. Crush म्हणजे…“
नागेश त्याच्या पुरातन तोंडाकडे थोडावेळ पाहतच राहिला.
“ती हवीये का तुम्हाला
“हो हो. तिचं आणि माझं सूत जुळवून दे ना. प्लीSSज.”
“चिंता नसावी. ग्राहकांचा संतोष हेच आमचे समाधान.”
त्याने ’झुईSS’ करत स्वतःभोवती तीन फेऱ्या मारल्या.
“आका तुमचं काम झालंय.” तो हसत म्हणाला.
“म्हणजे ती माझ्या प्रेमात…”
“पडलीच म्हणून समजा “
जिनला आता हसू कंट्रोल होत नव्हतं.
“थँक यू व्हेरी मच. पण तू हसत का आहेस
“कारण तुमची पहिली इच्छापण हीच होती.”
सन्या म्हणजे माझा सुपर शेजारी अन जानी दोस्त. कधीकधी तो खूपच हट्ट धरून बसतो. आज ठाम निश्चय करूनच मी त्याच्या घरात पाऊल ठेवलं. काहीही करून त्याला तयार करायचंच.
आत गेलो अन हॉलमधला टीव्ही सुरू दिसला. टीव्हीसमोरच्या सोफ्यावर सन्या गध्यासारखा लोळत पडला होता. त्याने नाड्यावाली हाफ पॅंड घातली होती, जोडीला बाय डिफॉल्ट शान्डो बनीयेन होतं. अर्धा फूट उंच केस अन रानटी बोकडासारखी दाढी असा विपुल केशसांभार.
“सन्या S” मी आवाज दिला. पण माझा आवाज टीव्हीने गिळून टाकला. मी अजून जवळ गेलो. टीपॉयवर तीन चतुर्थांश पिझ्झा होता. त्यावर केचपच्या सगळ्या पुड्या पिळवटलेल्या होत्या.
“सन्या S” मी परत आवाज दिला
“बॉल म्योत्रा.” तोंडातल्या पिझ्झामुळे तो बंगाली स्टाइल बोलू लागला.
“मला तुझ्याशी महत्वाचं बोलायचंय.”
“तू मराठीत बोल आधी.”
त्याने कोल्ड्रिंकचा एक घोट मारला अन तोंड वेडंवाकडं करत पिझ्झा स्वाहा केला.
“अंS बंS… हा बोल आता.”
“ शहरात काय चाललंय याची खबर आहे की नाही तुला.”
” त्याने टीव्हीवरची नजर न हटवता विचारलं.
“या महिन्यातला तिसरा दरोडा पडला. आधीचे दोन बँकांवर होते काल आमच्या संशोधन संस्थेवर पडला.”
 तुमच्या भुक्कड संस्थेतपण चोरण्यालायक काहीतरी आहे म्हणायचं.”
“पीजे मारू नको. त्या चोरांना जाऊन पकड.”
“पोलीस स्टेशन मागच्या आळीत आहे... आता थँक्यु म्हणू नकोस प्लीज.”
“सन्या, अरे तुझ्याकडे एवढ्या पॉवर्स आहेत. त्यांचा कधी फायदा होणार. शहरात क्राइम किती वाढलाय अन तू इथे रुकरुक खानचे मुव्हीज पाहत बसलाय. तुझ्याकडे…”
“एक मिनीट थांब.” त्याने मला गप्प केलं अन टीव्हीचा आवाज वाढवला. नाईलाजाने मीही तिकडे मान वळवली.
"तू है ना" चित्रपट रोमांचक वळणावर आला होता. अनिल शेट्टीचे गुंड भरधाव वेगाने स्कॉर्पियो पळवत होते अन रुकरुक सायकल रिक्षावरून त्यांचा पाठलाग करत होता  सोबत चारचार गुंडांच्या गोळ्या हुकवत, स्वतः आडवातिडवा होत गोळ्या मारत होता. दरम्यान एक ट्रक आला, त्यातले लाकडं कोसळले. रुकरुक सर्कशीतले स्टंट करत त्यातून बाहेर पडला. मधेच त्याने हँडल सोडलं अन दोन्ही हात पसरवले. मी घाबरलो की हा इथेच क क क क किरती म्हणतो की काय. पण सुदैवाने त्याने तसं केलं नाही. स्कॉर्पियोचं स्पिडोमीटर इकडे तुटायला आलं तरी हा गाडीच्या धुरांड्याजवळच. मी मात्र वाकून वाकून त्या रिक्षाला असं कोणतं रॉकेट लावलय हे बघत होतो. बिचाऱ्या अनिल शेट्टीचं नशीब की तो कसाबसा सुटला. रुकरुक पासून काहीतरी शिक असं मी सन्याला बोलणार होतो पण मग तो फक्त बायकांच्याच मदतीला गेला असता.
“जाहिराती लागल्या. बोल काय म्हणत होतास.”
“माझं असं मत आहे, किंबहुना मानवतेची हाक आहे की तू तुझ्या शक्तींचा वापर घ्यावास. मला सतत असं जाणवतं की काहीतरी महान कार्यासाठी तुझा जन्म झालाय.”
सन्याने मान तिरपी केली अन डाव्या डोळ्यातून लेझर सोडला. त्याच्या कानाजवळचा डास चर्रकन जळून गेला.
“तुझ्या भावनांचा मी आदर करतो रे पण सुपरहीरो न बनण्याचे माझेही काही कारणं आहेत.”
तो लोटांगणावस्था त्यागून बैठ्या स्थितीत आला. चॉकलेट अन वेफर्सचे रिकामे पॅकेट्स कुरकुरले.
“पहिलं कारण हे की मला फुलपॅंडच्या वर अंडरपॅंड घालायला आवडत नाही.”
“मुळात मला फिट्ट कपडेच घालायला आवडत नाहीत. यू नो मी ओपन माइंडेड पर्सन आहे.”
“तू फक्त मास्क घाल अन आहे तशा अवतारावर पळ. फार फार तर काय होईल… लोक तुला बनीयेन मॅन म्हणतील.”
सन्या यावर फक्त मोनालीसा सारखा गूढ हसला.
“दुसरं कारण हे आहे की सध्याचे क्रिमिनल्स एवढे डेंजर नाहीत. साध्या चोराचिलटांना तर पोलीसही पकडू शकतात. त्यांची वाढलेली ढेरी बघता तेवढा व्यायाम गरजेचा आहे नाही का. ख्या : ख्या : शिवाय कसंय की मी जर बाहेर पडलो तर हे व्हीलन लोक जास्त हुशार बनतील. अजून भारीभारी ट्रिक्स शोधतील, जास्त मोठे गुन्हे करतील. म्हणतात ना चोर पोलिसांच्या दोन पावलं पुढं असतो.”
“धन्य आहे बाबा. पण माझ्या म्हणण्यावर सिरीयसली विचार कर.”
“तशीच गरज पडली तर बघू. “ तो दोन्ही हात ताणून जांभई देत म्हणाला. त्याने आंघोळ केलेली नाहीये हे स्पष्ट झालं.
“जाऊदे रे. पिझ्झा खा अन मुव्ही पहा. अपना फेवरेट है “
“सनी S “ वहिनींचा आवाज कानांवर पडला.
“पावसामुळे कपडे ओलेच आहेत, सूकवतोस का
सन्या उठला, कमरेखाली घसरणारी हाफपॅंड वर ओढली अन… एका झेपेत डुप्लेक्सच्या गॅलरीत. तिथे दोरीवर कपडे टांगले होते. सन्या फुंकर मारून कपडे सुकवू लागला. मी त्याला कोपरापासून हात जोडले अन बाहेर पडलो.
आजचा प्रयत्नही वाया गेला होता पण सन्याला तर मी घराबाहेर काढणारच. शहराला त्याची गरज आहे.
त्यासाठी माझा जुना रिसर्च पुन्हा सुरू करावा लागणार.
काही महीने मेहनत करावी लागणार. मग मला कुणालाही डिमटेरीयलाईज करून गायब करणं अशक्य नसणार. कुणालाही.
अगदी रुकरुक खानला सुद्धा.
गुलमोहर - विनोदी लेखन
आता किमान तार्किक विसंगती
आता किमान तार्किक विसंगती नाहीये.
एकदम भारी. तीनही कथा खुप
एकदम भारी. तीनही कथा खुप आवडल्या. एकदम मस्त जमल्या आहेत.
पहिली क्युटशी लव्ह स्टोरी, दुसरी गंमतीदार आणि तिसरी तर हिलेरिअस ..... माझं वर्किग टेबलवरचं लंच आज मस्त झालं.
शेवटचा पर्याय म्हणून शास्त्रज्ञ विचार करतो की आपण रुकरुक खानलाच गायब करू. सन्या त्याचा फॅन असल्याने त्याला वाचवायला कदाचित पॉवर्स वापरेल. >>>>>> धन्यवाद
पहिल्यांदा नागेशने जी इच्छा
पहिल्यांदा नागेशने जी इच्छा मागितली ती जिनने पूर्ण केली होती. नागेश आणि मेघनाचं सूत जूळलं असेल, ब्रेकअप झाला असेल. परंतू नंतर त्याला ही इच्छा का मागितली याचा पश्चाताप झाला. म्हणून तो जिनला म्हणाला की ही इच्छा विसरवून टाक.
हे खरं तर पर्फेक्ट आहे ... मेरा बस चले और मुझे पॉवर मिले तर मी माझं पहिलं अफेअर (ज्या दिवशी मी त्याला प्रपोज केलं तो दिवस) एइरेज करेन कारण मी त्याला प्रपोज केलं नसतं त्याने कधीच केलं नसतं आणि आमचं अफेअर सोडता बाकी मज्जा तशीच राहिली असती (एक कथा लिहायला घ्यायला हवी). त्यामुळे फक्त एकदिवस ऑर एक क्षण आयुष्यातून वजा करणं पुरेसं आणि इम्पॉर्टंट असतं
खरंय. कथा लिहायचं मनावर घ्या.
खरंय. कथा लिहायचं मनावर घ्या. तो क्षण पुसून टाकला असता तर... या थीमवर
मस्त. आवडल्या तीनही कथा.
प्रतिसादांबद्दल सर्वांचे आभार _/\_
रीये लि ही की एक कथुकली तुही.
रीये लि ही की एक कथुकली तुही.
खरंय. कथा लिहायचं मनावर घ्या.
खरंय. कथा लिहायचं मनावर घ्या. तो क्षण पुसून टाकला असता तर... या थीमवर
 विचार करूनच कसलं भारी वाटतंय पण ती नॉर्मल कॉलेज लाईफ आणि फन वाली गोष्ट होईल
स्मितु, थोड्या श्ब्दात भरपूर
स्मितु, थोड्या श्ब्दात भरपूर बसवणं माझ्यासाठी इंपॉसिबल आहे
कथुकली नाही जमणार पण काही तरी लिहीन आता
पहिलीच जबरी आवडली.. त्यासाठी
पहिलीच जबरी आवडली.. त्यासाठी पुढच्या वाचायच्या आधीच प्रतिसाद देतोय.. मला खरोखरच वाईट वाटले त्या निर्जीव वस्तूंच्या प्रेमकथेबद्दल.. आणि अखेरीस एकजीव होणार हे वाचताच सुखावलोही... कमाल
“कारण तुमची पहिली इच्छापण हीच
“कारण तुमची पहिली इच्छापण हीच होती.”
तिसरी कथा मात्र कायच्या काय..
तिसरी कथा मात्र कायच्या काय... शाहरूखला गायब कराच .. नाही मी अक्खे शहर जाळून टाकले तर नाव रुनम्या लावणार नाही
या कथेतील सगळे पात्र आणि घटना
या कथेतील सगळे पात्र आणि घटना काल्पनिक आहेत. कुठल्याही जिवंत वा मृत व्यक्तीशी साधर्म्य
आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा
सन्यात सुपर पॉवर आहेत पण तो घराबाहेर पडत नाही. आपल्या शक्ती पानचट कामं करायला खर्च करतो. त्याचा शास्त्रज्ञ मित्र जिद्दिलाच पेटलाय की तू या शक्तींचा मोठ्या कामासाठी वापर कर. पण तो ऐकत नाही.
शेवटचा पर्याय म्हणून शास्त्रज्ञ विचार करतो की आपण रुकरुक खानलाच गायब करू. सन्या त्याचा फॅन असल्याने त्याला वाचवायला कदाचित पॉवर्स वापरेल.>>>धन्स
मला खरंच कळलं नव्हती.
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


भावाला कसे समजावून सांगावे ? | Maayboli

मायबोलीचे मोबाईल अ‍ॅप (अँड्रोईड + आयओएस) सर्वांसाठी उपलब्ध आहे.
You are here: मुख्यपृष्ठ /भावाला कसे समजावून सांगावे
भावाला कसे समजावून सांगावे
माझ्या भावची समस्य आहे. आई वडील आणि आम्ही दोघ भाउबहिन असेच चार आहोत. आमचे घर खाउनपिऊन ठीक आहे.
आम्हि पहिल्यांदा ज्या ठिकानी राहत होतो ती लो मिडल क्लास वस्ती होती. तिथेच शाळेत गेलो. माझ्या भावात आनि माझ्यात एक वर्शाचं अंतर आहे.
दिसण्यात तो आईवर आनि मी बाबावर गेली आहे. मी पुरुशी दिसते तर भाऊ बायकी चेह-याचा आहे. लहानपनी फार प्रॉब्लेम नाही झाला. मला तरी अजून नाही. पन दहाविनंतर त्याचे मित्र त्याला चिडवायचे. त्या वेळि त्याला त्रास नाहि झाला. पन नंतर आजुबाजुच्या वस्तितले मुल पन त्रास देऊ लागले. भाऊ अगदि नॉर्मल आहे. पन सारखेच चिडवन्याने तो अस्वस्थ रहायचा.
मला असा त्रास कधि नाही झाला. उलट मि मामेभावाला जो पोलिस आहे त्याला घेऊन त्या मुलाना दम दिला. त्यानंतर बरे चालले. आम्हि विसरुन गेलो.
तो नोकरिला लागला. पन लग्नासाठि मुली नकार देत होत्या. त्याची काय चुक आहे यात
त्यामुळे पुन्हा तो गप रहायला लागला. दरम्यान आम्हि माझ्या क्वार्टर मधे रहायला आलो. इथे भावाला मित्र मिळाले. लग्न होत नसल्याने तो बाहेर जास्त रमायचा.
पन इथेही काहितरी झाले. कुनीतरी काहीतरी कमेन्ट केल्याने तो घराबाहेर पडेना झाला. फक्त ऑफिसला जाताना आनि येताना.
इकडेहि पुर्वीसारखा एक ग्रुप आमच्या घरावरुन जाता येताना भंकस करतो. त्याला आवाज देतात, मोठ्याने चिडवतात. मामेभावाला पोलिस तक्रार करु म्हटले तर तो म्हनाला पोलिसांना एव्हढा सेन्स नसतो. उलट एखादे वेळि तेच काहितरी असे बोलतिल कि..
इथे सिक्युरीटी आहे. पण ते मुलाना रोखत नाहित. कॉलनी कमिटीत तक्रार दिलि तर यात आम्हि काय करनार म्हनतात
त्यात वडिल संतापि आनि लवकर टेन्शन घेनारे आहेत. याच्या बाबतित काहि झाले की धिर द्यायचा सोडुन त्यालाच बोल लावत बसतात. आई फक्त कावरि बावरि होऊन बघत राहते. पूर्वि माझं ऐकत असायचा. अलिकडे तो माझ्याशिही बोलत नाहि.
या समस्येवर काय उत्तर आहे समजत नाहि. तो जिवाचे काहि बरे वाईट तर करनार नाहि या भीतिने आई आणि मि पन काळ्जित आहेत. वडिलांना शांतिने घ्या म्हटलं तर गेला तर ब्रं होईल असा त्रागा करतात. त्यांच्या मानात तसे काहि नसते. पन हताश मानसाचे बोलने असते ते. त्याने भावाला कसे वाटेल याचा पाचपोच त्यांना नाहि.
डॉक्टरकडे नेऊन काहि फरक पडेल का  कुठल्या प्रकारचे डॉक्टर असतात  कुठल्या प्रकारचे डॉक्टर असतात  माझी एक मैत्रिन म्हनते प्लास्टीक सर्जरीने रूप बदलते. पन त्याला खुप पैसे लागतात ना  माझी एक मैत्रिन म्हनते प्लास्टीक सर्जरीने रूप बदलते. पन त्याला खुप पैसे लागतात ना  किंवा जरा पैसे खर्च करुन हाय सोसायटित घर घेतले तर तिकडे चिडवने तरी बंद होईल. मग कदाचित काहि काळ गेल्यावर त्याला बरे वाटेल असे वाटते.
मला काहि समजत नाहि. मी काय करु
सेम कंडीशन माझ्या एका
सेम कंडीशन माझ्या एका मित्राची आहे. त्याला ९ वी मधे असताना एका जिम मधे बोलावुन त्याला व्यायाम करायला लावलेला त्रास देण्यासाठी. पण त्याने थोडे धाडस केले आणि जिमचा आरसा फोडुन पलायन केले. त्यानंतर त्रास दिला नाही.
भाऊ बहुदा सतत होणाऱ्या
भाऊ बहुदा सतत होणाऱ्या बुलीइंग मुळे नैराश्यात गेला असावा.
तुम्हाला 2 स्तरावर काम करावे लागेल,
भावाला मानसिक आधार देणे आणि टवाळ मुलांचा बंदोबस्त करणे.
पैकी, समुपदेशकाशी बोलून पहिला प्रॉब्लेम सुटू शकतो, मानसोपचारतज्ञांकडे जाण्याची गरज असेल तर समुपदेशक सुचवेल.
जर समुपदेशनाने त्याची सेल्फ वर्थ वाढली, कॉन्फिडन्स आला तर कदाचित दुसरा प्रॉब्लेम आपोआप सुटेल, किंवा तीव्रता तरी कमी होईल.
मुंबईत असाल तर IPH ठाणे इकडे समुपदेशनासाठी मदत मिळू शकेल.
समूपदेशकांचा उपयोग होईल असे
समूपदेशकांचा उपयोग होईल असे वाटते. आपण जसे आहोत तसे आत्मविश्वासपूर्वक स्वीकारणे हे आपल्याला जमतेच असे नाही. तेथे ते मार्गदर्शक म्हणून उपयोगी ठरतील.
दोन चार जणांना तुमच्या भावाने
दोन चार जणांना तुमच्या भावाने धरुन मरेस्तोवर बदडायला हवे. तेही भर चौकात शेकडो लोकांसमोर.. एकदाची चिडवणूक बंद होइल. चार सहा महिने जेल होइल पोलिस केस होइल. पन भावाला भारी कॉन्फिडन्स येईल.
सगळा मामला कॉन्फिडन्सचा आहे. तुमचा भाऊ स्वतःच आतून खचलाय, त्याला आधी उभारी द्यावी.
---- (प्लिज डोन्ट टेक इट अदरवाईज > तृतीयपंथी लोकांचा भयंकर कॉन्फिडन्स मला खूप आवडतो. शिकण्यासारखे आहे)
काही दिवसांसाठी घर बदलून बघा.
काही दिवसांसाठी घर बदलून बघा. आणि शक्य तितक्या लवकर समुपदेशकाला भेटा. तुमच्या प्रयत्नांना शुभेच्छा.
फक्त चेहरा बायकी आहे का
काही गोष्टी नीट कळल्या नाहीत.
फक्त चेहरा बायकी आहे का शरीरयष्टी आणि देहबोली पण
Straight आहे का गे आहे
फक्त चेहरा असेल तर दाढी मिशा वाढवा. जिम लावा, बॉडी बनवा.
>>फक्त चेहरा बायकी आहे का
>>फक्त चेहरा बायकी आहे का शरीरयष्टी आणि देहबोली पण>> मलाही हा प्रश्न पडला. सगळीजणं जर इतका त्रास देत आहेत तर नुसता चेहराच नसावा असा अंदाज.
• भावाला चांगल्या मानसोपचारतज्ञकडे घेऊ जा.
• आईवडील जुन्या पिढीतले आहेत पण तुम्ही स्वतः त्याला यासाठी मदत करू शकता, पाठबळ देऊ शकता.
• त्यानंतर त्याला मोठ्या शहरात, हुच्चभ्रू वस्तीत राहायला जाऊदे. तिथे कमी त्रास होईल असे वाटते.
• शक्य असेल तर भारताबाहेरच जाऊंदेत.
फक्त चेहरा बायकी आहे का
फक्त चेहरा बायकी आहे का शरीरयष्टी आणि देहबोली पण>> मलाही हा प्रश्न पडला. सगळीजणं जर इतका त्रास देत आहेत तर नुसता चेहराच नसावा असा अंदाज. >>>>>
तो नॉर्मल आहे हे मी यासाठीच लिहीले आहे. शरिरयष्टी म्हणजे ठेवण असेल तर बारीक चनिचा आहे. देहबोली = Body Language  आमच्याशि तरी नॉर्मलच आहे. ऑफीसमधे काहि प्रॉब्लेम नाही म्हणजे नॉर्मलच आहे याचि मला खात्रि आहे.
दिसण्यावरून कुनि काही बोलले तर त्याचा इगो हर्ट होतो. ते समजावून झालेले आहे.
मारामारीचा सल्ला पसंत नाही, ते वडलांना आवडनार नाही. जिमचा विचार करता येईल. पन योगा रोज आहे. दाढि मिशि अजुन नाही आली. काहिंना उशिरा येते, काहिंना नाही. तो प्रॉब्लेम नसावा.
समुपदेशक म्हनजे समजले नाहि. मानसोपचार तदन्याकडे जाऊ.
त्यानंतर त्याला मोठ्या शहरात, हुच्चभ्रू वस्तीत राहायला जाऊदे. तिथे कमी त्रास होईल असे वाटते.
• शक्य असेल तर भारताबाहेरच जाऊंदेत. >>> हे जास्त आवडले.
वस्तिप्रमाने वागनुक बदलते. या मुलाना आपल्या वागनुकीचे परिनाम समजावुन सांगनारे कुनी नाहित.
तो नॉर्मल आहे हे मी यासाठीच
तो नॉर्मल आहे हे मी यासाठीच लिहीले आहे. शरिरयष्टी म्हणजे ठेवण असेल तर बारीक चनिचा आहे. देहबोली = Body Language  आमच्याशि तरी नॉर्मलच आहे. ऑफीसमधे काहि प्रॉब्लेम नाही म्हणजे नॉर्मलच आहे याचि मला खात्रि आहे.
दिसण्यावरून कुनि काही बोलले तर त्याचा इगो हर्ट होतो. ते समजावून झालेले आहे.
>>> लोकांना फाट्यावर मारायला शिकायला पाहिजे त्याने.
दाढि मिशि अजुन नाही आली. काहिंना उशिरा येते, काहिंना नाही. तो प्रॉब्लेम नसावा.
>>> काय वय आहे
>>ऑफीसमधे काहि प्रॉब्लेम नाही
>>ऑफीसमधे काहि प्रॉब्लेम नाही म्हणजे नॉर्मलच आहे याचि मला खात्रि आहे.>> च्रप्स, ऑफिसमध्ये जातो म्हणजे लहान नक्कीच नाही.
सायो काही जण लवकर जॉब सुरू
सायो काही जण लवकर जॉब सुरू करतात, म्हणून विचारले मी. कारण वय जास्त असेल तर हार्मोनल प्रॉब्लेम असू शकतो दाढी मिशी नाही आली तर, त्यांना डॉक्टर कडे जायला हवे.
असं बुलिंग होत असेल तर वाईट
असं बुलिंग होत असेल तर वाईट आहे. १२वीत असताना एका मुलाला अश्या प्रकारचं बुलिंग व्हायचं असं आठवलं. पण त्याला एरवी चिडवलं तरी सर्व उपक्रमात, मौज मजेत नीट सामावून घ्यायचे.
मुंबई च्या चांगल्या एरियात, कोरेगाव पार्क मध्ये किंवा बंगलोर सारख्या शहरात आयटी सिटी च्या जवळ राहता आले तर हे सर्व इश्यूज येणार नाहीत असे वाटते.मुळात कोणाला कधी दाढी मिशी आली किंवा कोण कसा चालतो हे समाजाचे प्रश्न नाहीत. नन ऑफ देअर बिझीनेस. शिवाय दाढी मिशी येत असूनही बाय चॉइस गुळगुळीत राहणारे लोक असतातच.(शेल्डनचे पात्र आठवले.)
मस्त स्पाइक्स वगैरे केले, चांगले फिट असलेले योग्य रंगांचे फॉर्मल्स घातले तर कोणाला जाणवूही नये.
"लग्नासाठी मुली नकार देतात...
"लग्नासाठी मुली नकार देतात....... . पुर्वीसारखा एक ग्रुप आमच्या घरावरुन जाता येताना भंकस करतो. त्याला आवाज देतात, मोठ्याने चिडवतात"
एक तर तुम्ही सगळी माहिती लिहिली नाही (लिहायची की नाही हा तुमचा प्रश्न. किंवा सगळ्या गोष्टी तुम्हाला माहीत नाहीत असं दिसतंय.
यात भावाचा काही दोष आहे, असं अजिबात सुचवत नाहीए.
अ‍ॅमींचा सल्ला योग्य वाटतो आहे. तुम्ही फक्त त्यांच्या तिसर्‍या सल्ल्याचा विचार करताय. पहिलाही तितकाच महत्त्वाचा आहे. मोठ्या शहरातल्या क्लिनिकल सायकॉलॉजिस्टला भेटा. सेक्क्स्युअलिटी बाबत आणंइ सेक्स्युअल कौन्सेलिंग करणार्‍या.
सर्वात प्रथम तुम्ही स्वतःची
सर्वात प्रथम तुम्ही स्वतःची काहीही अनुमाने काढू नका. आमच्याशी निट वागतो किंवा ऑफीसमध्ये काही प्रॉब्लेम नाही म्हणजे सगळे ठिकच असणार वगैरे. तुम्हा भावा बहिणीचे नाते कसे आहे त्या नुसार त्याला विश्वासात घेवून सगळे विचारा. दोन सख्खी नाती आयुष्यभर समांतर वाहू शकतात आतली खळबळ घेवून. त्याच्या मनात चाललेली खळबळ तो तुम्हाला सांगत असेलच असं नाही. ते कौशल्याने विचारुन घ्या. नक्की काय प्रॉब्लेम आहे ते समजुन घ्या. समुपदेशाकडे जाणे मला तरी योग्य वाटते पण त्या अगोदर तुम्ही त्याचे समुपदेशन करा. तुम्ही वर जे लिहिलं आहे त्यावरुन मला तरी समस्या बाहेर नसुन ती घरातच आहे असे वाटते. तुमच्या भावापेक्षा तुमच्या वडिलांना खरी समुपदेशकाची गरज आहे. जे आहे ते काहीही चुकीचे नाही हे त्यांना पटवून द्या. स्विकारायला सांगा.
'याच्या बाबतित काहि झाले की धिर द्यायचा सोडुन त्यालाच बोल लावत बसतात.'
'आई फक्त कावरि बावरि होऊन बघत राहते.’
'गेला तर ब्रं होईल असा त्रागा करतात.'
ही वाक्ये खुप काही सांगुन जातात. यामुळे ऊभारी घ्यायची बाजुलाच, तो जास्तच खचत असेल. त्याचा कुटूंबावरचा विश्वासच उडून जाईल. बहुतेक त्याला आता घरच्यांचा फारसा विश्वास वाटत नसावाही. कारण वर तुम्हीच म्हणालात 'अलिकडे तो माझ्याशिही बोलत नाहि.' हे फारसे चांगले नाही. गुंता अजुन वाढतच जाईल. वर काही जणांनी सल्ला दिला आहे की उच्चभ्रु सोसायटीत रहायला जा. जमलं तर परदेशात जा. ऐकायला बरे वाटते पण ही पळवाट आहे. तुमची आर्थीक परिस्थितीही बेताची आहे असं लिहिलय तुम्ही. आणि त्यामुळे काय होईल सुरवातीला त्रास थोडा कमी झाल्यासारखा वाटेल किंवा पुर्ण थांबल्यासारखा वाटेल. पण मग तुमच्या लक्षात येईल की त्रास बंद झाला नसुन त्याचा प्रकार बदलला आहे फक्त. वर प्रतिसादात लिहिले आहे की ही तुमची समस्या आहे समाजाची नाही. त्यांनी त्यात का लक्ष घालावे सुरवातीला त्रास थोडा कमी झाल्यासारखा वाटेल किंवा पुर्ण थांबल्यासारखा वाटेल. पण मग तुमच्या लक्षात येईल की त्रास बंद झाला नसुन त्याचा प्रकार बदलला आहे फक्त. वर प्रतिसादात लिहिले आहे की ही तुमची समस्या आहे समाजाची नाही. त्यांनी त्यात का लक्ष घालावे पण समाज मग तो मध्यमवर्गातला असो वा ऊच्चभ्रू, हा प्रकार होणारच. तो समाजाचा स्वभाव आहे. त्यामुळे आहे तेथे राहून या समस्येवर योग्य व्यक्तींची मदत घेवून मात करता आली तर पहा.
परत महत्वाचे, आपण आयुष्यातल्या प्रत्येक समस्येशी आपल्या कुटूंबाच्या भरवशावर लढत असतो. काही झाले तरी माझी माणसे आहेत सावरायला हा फार मोठा आधार असतो. तुमच्या भावाला हे परत परत सांगा, नुसतं बोलून नाही तर कृतीतुनही की आम्ही आहोत. या साठी अगोदर आई-बाबांना व्यवस्थीत समजुन सांगा. बाहेर येणाऱ्या समस्येला त्यालाच तोंड देवूद्या, फक्त त्याला तेवढे सशक्त करा मनाने. मला व्यवस्थित नाही सांगता आले नक्की पण बरेचसे पोहचावे तुमच्यापर्यंत.
आपण आयुष्यातल्या प्रत्येक समस्येशी आपल्या कुटूंबाच्या भरवशावर लढत असतो. काही झाले तरी माझी माणसे आहेत सावरायला हा फार मोठा आधार असतो. तुमच्या भावाला हे परत परत सांगा, नुसतं बोलून नाही तर कृतीतुनही की आम्ही आहोत >>>> +११११११११११११११११
मी काही सल्ला वगैरे देणार नाहीये पण ह्या वरच्या दोन ओळींकडे खरेच लक्ष द्या. परीस्थिती कितीही कठीण असो, आपल्या माणसांची साथ खुप खुप खुप महत्वाची असते. अन ती आपल्या क्रुतीतुन दिसणे खुप गरजेचे असते नाहीतर नकळत गैरसमज निर्माण होतात दुरावा येतो. अन जर कोणी दुब़ळ्या मनाचा असेल तर नैराश्य देखिल येवु शकते.
अ‍ॅमींचे पहिले ३ सल्ले चांगले
अ‍ॅमींचे पहिले ३ सल्ले चांगले आहेत.शालींचा प्रतिसाद मस्त आहे.
माफ करा,इथे विचारण्यापेक्षा डॉक्टरांचा सल्ला घ्या.भावाच्या आत्मविश्वासासाठी कौन्सिलरकडे त्याल घेऊन जा.
भावाला समजवण्याची/समुपदेशनाची गरज आहे त्याचबरोबर तुमच्या आईवडिलांना देखील आहे.
आधी घरच्यांना समजवा मग बाहेर मस्करी करणार्‍या मुलांना.
शालींचा प्रतिसाद उत्तम आहे.
हुच्च्भ्रु समजात बुलिंग होत
हुच्च्भ्रु समजात बुलिंग होत नाही अस का वाटतय लोक्सांना लोक्स सगळिकडे सारखेच असतात. परदेशातही त्रास होणार नाही ह्याची काय गॅरंटी, भलेही प्रमाण खुप कमी होइल. इथे जर महिन्यात ४ प्रसंग होत असतिल तर मे बी परदेशात सहा महिन्यात एकदा होइल. तिथे अवेरनेस आणि थोडी प्रगल्भता जास्त आहे पण तिथेही रेसिस्ट आणि टवाळ लोक्स असतातच..
काही प्रॉब्लेम नसेल तर
काही प्रॉब्लेम नसेल तर चांगलाच आहे. पण मला तरी अस वाटत आहे की लग्नाच्या वयात दाढी मिशा ना येन हा प्रॉब्लेम च आहे..
मला यातील खरंच फारस माहिती नाही.. पण तुम्ही सगळं ठीक आहे त्याला काहीच प्रॉब्लेम नाहीये म्हणून स्वत:ची समजूत करून घेत आहात असे वाटत आहे..
देव करो आणि तुमच्या भावाला काही प्रॉब्लेम डिटेक्त न होवो .. पण तुम्ही डॉक्टर कडे जाऊन शहानिशा करणे गरजेचे आहे... प्रॉब्लेम असेल तर त्यापासून पळू नका.. स्वीकारा
एक प्राध्यापक होते. त्यांना
एक प्राध्यापक होते. त्यांना तोतरेपणा होता. वर्गात आणि कॉलेजमध्ये जाता येता तोतरेपणामुळे हुल्लडबाज मुले टर उडवत. पण प्राध्यापकांनी त्याची फिकीर केली नाही. आपले शिकवण्याचे काम ते इमानेइतबारे करत राहिले. पण त्यांच्या तोतरेपणामुळे वर्गात नीट बोलता येत नाही या कारणास्तव लवकरच त्यांना कोलेज सोडावे लागले. पण माणूस डगमगला नाही. खाजगी क्लासेस सुरु केले. सुरवातीला कमी मुले जाऊ लागली. पण जी जात होती त्यांना कळत होते कि तोतरेपणापेक्षा या माणसाकडून शिकण्यासारखे खूप आहे. अभ्यास काय व कसा करायला हवा, अभ्यासात आवड कशी निर्माण होईल, नेमके कशावर फोकस करायला हवे, कसे लिहिले तर परीक्षेत मार्क्स मिळतात इत्यादींची या माणसाला प्रचंड जाण होती. या मुलांना त्यांच्या क्लासेसचा परीक्षेत खूप फायदा झाला. त्या मुलांनी मग अजून काही मुलांना क्लासेस बाबत सांगितले. पुढच्या वर्षी अजून जास्त मुले आली. अशा रीतीने काही वर्षातच यांचे क्लास खूप लोकप्रिय होऊ लागले. प्राध्यापकांमुळे ज्यांना चांगले मार्क मिळाले व ज्यांचे भले झाले त्यांनी आयुष्यात खूप मजल मारली. ते प्राध्यापकांना विसरले नाहीत. पुढे अनेक वर्षांनी याच क्लासेसचे कॉलेजमध्ये रुपांतर झाले. तिथे प्रवेश घेण्यासाठी विद्यार्थी धडपडू लागले. प्राध्यापक अजूनही तोतरेच होते. पण ती गोष्ट आता लोकांच्या दृष्टीने फार दुय्यम झाली होती. एकेकाळी वर्गात शिकवताना नीट बोलता येत नाही म्हणून कॉलेजने हाकलून दिलेला माणूस आज स्वत:चे कॉलेज चालवत होता.
तात्पर्य: प्रत्येकाकडे काही गोष्टी बलवान असतात तर काही दुबळ्या/वेगळ्या असतात. आपली शक्ती कशात आहे हे ओळखणे महत्वाचे. कोणाला चांगले शिकवणे जमते, कोणी चांगले नृत्य करू शकतो, कोणाला चांगले गाता येते, कोणाला चांगले पोहता येते, कोणी चांगली वाद्ये वाजवू शकतो. कोणाला बॉडी बिल्डींग चांगले जमते. कम ऑन. अनेक कौशल्ये आहेत. जे आपल्याला चांगले जमते ते ओळखून त्यावर फोकस करणे आणि त्या गुणांना खतपाणी घालून त्यांची जोपासना करणे हे महत्वाचे. कारण याच गोष्टी तुम्हाला आयुष्यात तारू शकतात. केवळ चार भुक्कड टवाळकी नावे ठेवतात म्हणून ज्या गोष्टी आपल्यात दुबळ्या/वेगळ्या आहेत तिथे सुधारणा करण्यात उर्जा घालवणे व्यर्थ आहे.
इतरही अनेक प्रसिद्ध उदाहरणे आहेतच जे इतरांपेक्षा वेगळे असूनही प्रचंड यशस्वी झाले आहेत:
प्रख्यात संगीतकार रवींद्र जैन अंध होते.
जगप्रसिद्ध संशोधक स्टीफन हॉकिंगना वयाच्या विसाव्या वर्षापासून मज्जासंस्थेच्या दुर्धर रोगाने ग्रस्त होते.
अॅपलचा सीइओ टीम कूक समलिंगी आहे.
हि फक्त मला आता आठवलेली. अजूनही खूप सांगता येतील.
त्यामुळे माझ्या मते तुमच्या समस्येची व्याख्या बदला. तुमच्या भावाची समस्या "तो जिथे इतरांपेक्षा वेगळा आहे तिथे दुरुस्ती कशी करता येईल" हि नसून "तो कशात प्रवीण आहे हे ओळखून त्या गुणांची जोपासना कशी करता येईल व ते त्याला पुढे कसे नेतील" हि नसून "तो कशात प्रवीण आहे हे ओळखून त्या गुणांची जोपासना कशी करता येईल व ते त्याला पुढे कसे नेतील" ही आहे. बाकी फडतूस टवाळखोरांकडे दुर्लक्ष करायला शिकणे हि पहिली पायरी.
पण अबोलीने स्वतः त्याचे समुपदेशन करावे कि नाही याबद्दल शंका आहे.
भावापेक्षा वडलांनाच समुपदेशनाची जास्त गरज आहे हे अगदी मान्य. पण ६०+ वयाच्या, इतकी वर्ष घराचा कर्ता,decision maker राहिलेल्याला बदलणे कितपत शक्य आहे माहित नाही.
दोघे भाऊ-बहीण व्यवस्थित शिकले आहेत, कमावणारे आहेत, लेखातच "किंवा जरा पैसे खर्च करुन हाय सोसायटित घर घेतले तर तिकडे चिडवने तरी बंद होईल. मग कदाचित काहि काळ गेल्यावर त्याला बरे वाटेल असे वाटते." असे लिहिले आहे. म्हणून मोठ्या शहरात, उच्चभ्रू वस्तीत किंवा 'शक्य असेल तर' परदेशात रहायला जा म्हणले. जर तुमच्या (आणि इतर काहीजणांच्या) मते तिथे जाऊनही काहीच फरक पडणार नसेल... तर मग काय उपाय आहे हे मला माहित नाही.
> आपण आयुष्यातल्या प्रत्येक समस्येशी आपल्या कुटूंबाच्या भरवशावर लढत असतो. काही झाले तरी माझी माणसे आहेत सावरायला हा फार मोठा आधार असतो. > फारच असहमत एवढेच इथे नोंदवून थांबते.
अबोली तुला आणि भावाला शुभेच्छा
येथे लिहिणार्यानी आपण काय
येथे लिहिणार्यानी आपण काय लिहितो ते पहावे ही विनन्ती. उच्चभ्रु असा शब्द आहे हुच्च्भ्रु नव्हे. तसेच लोक्स असा शब्दही मराठीत नाही. लोक हा शब्द अनेक वचनी आहे.
Genetic condition असावी त्याला. नोकरी करतो म्हणजे आतापर्यंत दाढीमीशी यायला हवी. स्त्रैण चेहर्याचा /देहबोलीचा पुरुष असणे हा जनुकीय आजार आहे बहुधा. Endocrinologist म्हणजेच संप्रेरक तज्ञांना दाखावा. ते पुर्ण hormonal profiling केल्यानंतर तुम्हाला योग्य सल्ला देऊ शकतील.
Endocrinologist असा सर्च गुगल सर्च देऊन बघा.
आपल्याच कुटुंबाशी झगडण्यात आयुष्य खर्ची पडल्याची उदाहरणं आहेत.
भावाला समजावून सांगायच्या आधी तुम्ही त्याला समजून घ्यायची गरज आहे का हे तपासा.
भावाला समजावून सांगायच्या आधी
भावाला समजावून सांगायच्या आधी तुम्ही त्याला समजून घ्यायची गरज आहे का हे तपासा.>>>> +१००
अंगकाठी, बोलणंचालणं, इ. आणि
अंगकाठी, बोलणंचालणं, इ. आणि लैंगिकता यांची समीकरणं इतकी पक्की नसतात.
एखादा macho man समलैंगिक असू शकतो.
माझ्या आधीच्या प्रतिसादात मी हे नोंदवायला हवं होतं.
येथे लिहिणार्यानी आपण काय
येथे लिहिणार्यानी आपण काय लिहितो ते पहावे ही विनन्ती. उच्चभ्रु असा शब्द आहे हुच्च्भ्रु नव्हे. तसेच लोक्स असा शब्दही मराठीत नाही. लोक हा शब्द अनेक वचनी आहे.>>>
माहिती आहे, मी पुणेकर आहे. (अवांतराबद्द्ल क्षमस्व)
अबोलिशी कृपया ईमेल चेक करा.
अबोलिशी कृपया ईमेल चेक करा.
नवीन खाते उघडून मायबोलीकर व्हा
नवीन परवलीचा शब्द मागवा
या ग्रूपचे सभासद व्हा
स्थापना : गणेश चतुर्थी, सप्टेंबर १६, १९९६. प्रताधिकार १९९६-२०१८ मायबोली. सर्व हक्क स्वाधीन. वापराचे/वावराचे नियम


कालिदासाने मनावर न घेतलेल्या काही भारतीय प्रेमकहाण्या. | ऐसीअक्षरे

कालिदासाने मनावर न घेतलेल्या काही भारतीय प्रेमकहाण्या.
जेहेत्तेकाळाच्या ठायी, बृहदाकार वनखंडाच्या गर्भागारात एक जनपद. नांव मंडुक जनपद. नाना आकारांच्या नाना रूपांच्या जलाशयानी चितारलेल्या वनस्थलीत ते वसले आहे. मंडुक हे त्यांचे दैवत. एक महाकाय मंडुक, मानवसदृश व्यवहार, मंडुकरूप असे या दैवताचे ध्यान आहे. कधीकाळी अशाच महाकाय मंडुकापासून आपली उत्पत्ती झाली असे जनपदवासी मानतात. जळी स्थळी सारख्याच चपळतेने वावरणा-या या मानवांचा मुळपुरूष एक मंडुक असेल यावर कोणाचाही विश्वास बसतो. कारण यांचा जनवेश मंडुकासारखा, आणि गणवेशही मंडुकाचा आहे. अनायास प्राप्त झालेल्या विस्तीर्ण जलशेतीवर ते आपली उपजीविका करतात. मंडुकासारखे विहरतात.
या गणराज्याचा गणपती राजा आहे आयु. वनस्थलीच्या मध्यभागी विशाल जलाशयाच्या एका तटावर त्याचा पाषाणी प्रासाद आहे. दुस-या तटावर त्याच्या कन्येचे उपवन. लताकुंज, तलावाटिका आणि स्फटीकसुंदर सरोवरांनी नटलेले उपवन. राजकन्या सुशोभना आपल्या सख्यांसह तेथे अखंड विहार करीत असते. लावण्यसपंन्न, कला-विद्या-निपुण, आनंदाउल्हासाची मूर्ती, नाचरी, हसरी, खटयाळ, खोडकर, राजकन्येची नाना रूपे. पण प्रत्येक रूप पुरूषालाच काय पण सख्यांनाही मोहवणारे.
वैशाखाची रणरणती दुपार. तांब्याचा पत्रा तापावा तसे आकाश तापलेय. त्यातून लसलसते सूर्यकिरण वनस्थलीवर बरसताहेत. आकाशातील नित्याच्या बगळयांच्या माळा, नयनरम्य रचना करून दिगंतराला जाणारे पक्षी लुप्त आहेत. शिकारीसाठी रिंगणे घेत फिरणारे श्वेत पक्षी, फार काय गिधाडांनीही आपली तोंडे दिवाभीताप्रमाणे कोटरांतून लपविली आहेत.
त्या विशालकाय सरोवराच्या नानाविध हंसानी, बदकांनी, अन्य नानाविध पाणपक्षांनी पंख समेटून कमलपुष्पांच्या जाळीत आसरा घेतला आहे. नेहमी नेत्रसुखद वाटणारा जलाशयाचा निळसर पृष्ठभाग, बिलोरी आरशासारखा सूर्यकिरण पीत, पहाणा-याच्या नजरेवर भक्कम आग बरसत आहे.
या तटावरील शेवाळाने लिंपलेला आयुमहाराजांचा पाषाणी प्रासाद तेवढा नजरेला बोथटपणे भिडत आहे, शांतवीत आहे. पैलतटावरील वनलतांनी वेढिलेल्या वाटिका, कुंज, शीतल सौम्य वायुच्या पंख्याने आपल्या आश्रयाला असलेल्या, फुला पाखरांना, भ्रमर पतंगाना, वसंतपालवीला आश्वस्त करीत आहे.
शांत निद्रिस्त दिसणा-या राजप्रासादात मंडुकराज आयु अशांत आहे. कित्येक दिवस मंडुकराज आयुने आपल्या कन्येच्या विवाहाची स्वप्ने पाहिली. मातृविहीन, लावण्यमयी, कलावती, सुकुमार कन्या, तिचे स्वयंवर रचावे. वरसंशोधनास देशोदेशी दूत पाठवावेत, असे नाना बेत त्याने आखले. राजकन्येने ते नेहमीच उधळून लावलेत, कधी लाडीकपणे, कधी रूसून रागावून, तर कधी फुत्कारूनही.
 सुशोभना अशी का वागते उलगडा झाला तेव्हा मंडुकराज हादरून गेला. आपल्या कन्येचे मुलखावेगळे चरित्र जगभर होईल, सारा मंडुकवंश बदनाम, नामशेष होईल. या भीतीने राजा काळवंडला आहे. आयुच्या महालात आताशा दीप प्रज्वलितच होत नाही. मळकट, भयग्रस्त महाल. विझलेला राजा.
इकडे सुशोभनातील कक्षातील मणीदीप वेळोवेळी विशेष प्रखरतेने पेटतात. शत्रूला नामोहरम करून, कोमेजलेल्या पुष्पमालांसह, सुशोभना जेव्हा प्रासादात परतते; तेव्हा तिच्या महालात जणू विजयोत्सव सुरू होतो. दासी सारसी तिचा वेश उतरवून अंगमर्दन सुरू करते. आणि हसत खिदळत सुशोभनाची विजयकथा सुरू होते. मी मी म्हणणा-या पुरूषसिंहाच्या पराभवाच्या कथा.
आकाशातून चंद्रकोर खाली उतरावी, मेघमालेतील विद्युतरेखा कामिनी बनून यावी. अशी ती अयाचीत प्रिया एखाद्या नरसिंहापुढे प्रकट होते. शालीन तरी प्रणयचतुर नायिका, बघता बघता सारा सुखावेग घेऊन त्याच्या अंगावर झेपावते. त्याला फुलवते, सुखवते, अखेर उन्मत करते. आणि तत्क्षणी आली तशीच अंतर्धान पावते. प्रेमभंगाच्या आघाताने गोंधळलेले, हताश झालेले, फजित पावलेले ते नरसिंह. त्यांच्या कथा राजकन्येच्या कानावर येतात. ती सुखावते माधवीरसाचे घुटके घेत मत्तपणे नृत्य करते. नृत्यावेश संपल्यावर थकून राजकन्या मंचावर विश्रांतीसाठी पहुडते, तेव्हा तिच्या कपाळावरील धर्मबिंदू टिपताना, दासी सारसीच्या अंगावर काटा उभा राहिलेला असतो.
दासी सारसीच्या हातात प्रसाधनाचे अतुल कौशल्य आहे. मस्तकात शहाणपण आहे, हृदयात ओतप्रोत स्नेह आहे - राजकन्येसाठी, कष्टी राजा आयुसाठी. मंडुकराज आयुप्रमाणे राजकन्येच्या बदनामीची, मंडुक वंशाच्या क्षयाची भीती मात्र तिचे मन कुरतडत नाही. कारण राजकन्येची सारी रहस्ये तिला माहीत आहेत.
सुशोभनाची बदनामी होत नाही, होणारही नाही. अभिनयकुशला सुशोभना आपल्या आकर्षणाने पागल झालेल्या पुरूषाला आपला जरासुध्दा थांगपत्ता कधी लागू देत नाही. देणार नाही. याची सारसीला खात्री आहे. आपल्याला भेटलेली, अतूलनीय सुखाचा वर्षाव करणारी, प्रणयाच्या नाना रंगात धुंद करणारी कोणी जीतीजिवंत स्त्री होती, की आपल्याला झालेला भ्रम, इथवर संभ्रमात हे प्रेमिक पडतात हे सारसीला गुप्तचराकरवी कळले आहे.
तरीपण सारसी सुशोभनेवर नाराज आहे ’मायविनी, नको खेळू हे खेळ.’ असा इशाराही सुशोभनेला ती वारंवार देते.
मंडुक जनपदाला, मंडुक वनस्थलीला वेढून असणा-या निबीड अरण्यात इक्ष्वाकु परिक्षित आला आहे. प्रजावत्सल राजा वनांतील ऋषीमुनींचे कुशल विचारायला आला आहे. हिंस्त्र पशुंपासून हरणे गायींचा फार मोठा संहार तर होत नाही ना याची खात्री करून घ्यायला आला आहे.
जवळच त्याची छावणी पडली आहे. हिंस्त्र पशुंची शिकार करायला, वनविहाराला तो नित्य हिंडत आहे.
वार्ता ऐकताच खटयाळ सुशोभना हरखून गेलीय. ती आज वनमार्गावर अभिसाराला जाणार. सारसीच्या मनातही आशा पालवलीय. इक्ष्वाकु वंशाचा गौरव परिक्षित, अयोध्यापति, प्रजावत्सल इंद्रासारखा पराक्रमी इ.इ. पुरूष याच्या मोहात सुशोभना नक्की पडेल. प्रेमळ सारसीला आनंद झालाय.
सुशोभनाचे लावण्य अनेकपटीने लखलखून काढणारे प्रसाधन तिने मोठया तन्मयतेने करून दिले. यौवन अंगोपांगी लगडलेल्या त्या तनूला फुल्लकुसुमिता अधीरकामिनीचे वेधक रूपडे चढवले. प्रसन्नतेने निरोप दिला. सुशोभना अभिसाराला निघाली. जलीस्थली सारख्याच चपळ हालचाली करण्याचे मंडुक कौशल्य सुशोभनेकडे अंगभूत होते. परिक्षिताला अरण्यात जाताना हेरून त्याच्याआधीच ती अरण्यात पोचणार होती.
ऋतु वसंत. प्राचीन, जणू कालातील, भासणारे अरण्य. डेरेदार जुनाट वृक्षांना आणि त्यांना वेढणा-या अक्राळविक्राळ लतांनाही वसंताने नाजूक पुष्पित गंधीत रूप दिलेय. फळभारांनी कृतार्थ बनवलेय. कीर्र रानात, वैशाख उन्हे हिरवट शीतल होऊन झिरपताहेत. नानारंगी प्रकाश फाकलाय. पक्षांचे प्रणयी कुंजन चालले आहे. रंगीत पिसारे मिरवीत प्रणयाराधन चालले आहे. रंग गंध रसांची एक मायावी दुनिया उभी राहिलीय. त्यामुळे सारेच कसे मधुरमधूर वाटतेय. सा-यांचा सुखेनैव आस्वाद घेत, शीळ घालीत अश्वारूढ परिक्षित वनविहार करतोय. घोडा डौलात पण संथ गतीने चाललाय. पाण्याच्या शोधात, जलाशयाच्या दिशेने.
विशाल अरण्याला जल पयोपान करविणारे तेवढेच विशाल सरोवर. नानाप्रकारच्या कमललतांनी आच्छादलेले, नाना पाणपक्षांना आश्रय देणारे सरोवर. भोवताली थंडगार सावलीत तृणे तृणपुष्पे रसरसून डोलताहेत. सुवर्णरंगी चानगवताचे विस्तीर्ण पट्टे झळकताहेत. परिक्षित मोहरला. त्याचा अणू रेणू उत्तेजित झाला. आणि अशावेळी वा-यावरून सुरेल संगीतलहरी येताहेत याचे भान त्याला आले. वीणेचा झंकार, त्याच्या जोडीला मानवी कंठातील सुरेल सूर. चंचल वाराही जणू त्या स्वरमाधुरीने भारावला आहे. कुठून येताहेत सूर
जरा दूर खडकावर प्रफुल्ल चंद्रकमळे माळलेली एक कन्या. वीणेच्या तारांवरून सुकुमार बोटे फिरताहेत. कंठातून निघतेय स्वर्गीय आलापी. आणि खाली अळिता रचलेल्या पायांनी ताल धरलाय. सरोवराच्या पाण्यावर त्या आघाताने तरंग उठताहेत. सुबक चक्राकार.
इश्वाकू परिक्षित मुग्ध होऊन जागच्या जागी थबकला.
आलापीची उत्कटता वाढत होती. शिगेला पोचली, तेव्हा आतापर्यंत हळूवार ताल धरणारी पावले नाचू लागली. जणू आनंद दुथडी भरून वहातोय. निखळ आनंदाचे कारंजे थुईथुई करतेय. राजाच्या सर्वागात आनंदाचे भरते आले. अद्भुत अनुभव, केवळ स्वर्गीय.
चुंबकाने आकर्षाचे तसा परिक्षित नर्तकीला सन्मुख झाला. गीत थांबले. नर्तन थांबले. राजनंदिनीने नाना गूढ भाव मिश्रित नजरेने राजाकडे पाहिले. आपल्या उदंड यौवनाचा, अलौकिक लावण्याचा आणि स्वर्गीय कलागुणांचा अभिमान तिच्या गात्रागात्रातून झिरपत होता. पण नजरेत होते एक गूढ आमंत्रण, एक स्वागत.
“यावेळी, या स्थळी, निवांत विहरणारी तू, कन्यके कोण आहेस” राजाने नितांत कौतुकाने विचाराले.
शालीन सौम्य स्वरात सुशोभना म्हणाली, ’हे शस्त्रसज्जित वीरबाहू, तुला देण्यासारखी ओळख, परिचय माझ्याकडे नाही. या वनप्रदेशात तुला भेटलेल्या अनेकांपैकी मी एक. तशीच अनाम, परिचयहीना.’
’तुझे माता पिता, तुझा वंश, तुझा देश
सुशोभनेने दीर्घ निश्वास सोडला. उदास स्वरात ती म्हणाली ’मला यातले काहीच नाही.’
हा कलापूर्ण शृंगार, ही अव्दितीय वीणा. दैवी संगीत आणि निर्भर नृत्य. वन्यजीवाची ही लक्षणे नव्हेत; परिक्षित मनाशी म्हणाला. आणि एकटक राजकन्येला न्यायाळीत राहिला.
’मी इक्ष्वाकु परिक्षित, पहातोय समोर जगातील कोणते आश्चर्य आहे ते,’ राजा स्मितपूर्वक म्हणाला.
’काय आपण महाराज परिक्षित महाप्रतापी प्रजावत्सल नृपवरा, माझ्यासारखीच्या परिचयाचा आपणास उपयोग नाही. आपण याक्षणीच पुढे जावे ते बरे’. सुशोभना.
 नसेल, उपयोग नसेल; पण कर्तव्य तर आहे
सुशोभनेच्या मुखावर तेज चमकू लागले. किंचित कठोर स्वरात ती म्हणाली.
’ओहो, सम्राट परिक्षित आपले राजकर्तव्य पार पाडू इच्छितात तर पण मी सम्राटांची प्रजानन नव्हे, राजांच्या कृपादृष्टिची मला आवश्यकता नाही नृपती.’
गर्वोव्दत सुशोभनेने परिक्षितीला क्षणभर निरूत्तर केले. हे मृगशवक नव्हे, सिंहाची बछडी आहे, त्याच्या मनात आले; आणि तिच्याबद्दलचे आकर्षण अनिवार झाले. आर्जवून तो म्हणाला, ’लावण्यलतिके, कृपादृष्टीची आवश्यकता मला आहे. ललने, तू माझे स्वप्न आहेस, तुझ्या मनप्रासादात मला जागा दे. मला धन्य कर.’
सुशोभनाचा अविर्भाव क्षणात बदलला. करूण कातर स्वरात ती म्हणाली, मलाही खूप आवडेल नृपती, तुझी संगती. पण मी तुझ्यासाठी खरोखरीचे स्वप्न ठरू शकेन. सुशोभना किंचित थांबली राजाच्या नजरेतील प्रश्न उमजून पुढे म्हणाली, मी अभिशप्त आहे. बहुधा फार काळ जगणार नाही, माझे प्रतिबिंब मी पाहीन, त्याक्षणी माझ्या जीवनाची इतिश्री होणार आहे.’ सुशोभनेचा आर्त विव्हळ स्वर, चेह-यावरील भय आणि उदासी. राजाचे मन द्रवले. तिला आपल्या जवळ घेत तो म्हणाला, ’ कोणी दिला तुला हा शाप राजसे हा तुझा भ्रम तर नव्हे हा तुझा भ्रम तर नव्हे ये, माझ्या बाहुपाशात असताना कोणी तुला अपाय करील ते मी पहातो. प्रिये निःशंक रहा.’ मृगाच्या पावसाने कोळपलेली गवते तरारून उठावी, तशी परिक्षिताच्या चुंबनवर्षावाने सुशोभनाची तनु हर्षनिर्भर होऊन उठली. वसंतऋतु भरात होताच. सुशोभना परिक्षिताचे प्रणयाराधनही ऋतुच्या जोडीने भरात येत राहिले.
वैशाखातील कित्येक संध्या परिक्षिताने सुशोभनेबरोबर घालविल्या आहेत. आजही काननगर्भातील संकेतस्थळी निश्चितच तो येईल. सुशोभना व सारसी दोघींनाही याची खात्री आहे.
उपवनातील आपल्या आवडत्या लताकुंजात राजनंदिनी प्रसाधन करून घेत आहे. अभ्यंग नुकतेच आटोपले आहे आता नाना अंगरंगाच्या द्रोणातून रंग पारखून घेत सारसी सखीला सजवीत आहे. पण सखीची, सुशोभनाची नजर लागलेय उपवनाला वळसा घालून बृहदारण्याकडे जाणा-या वाटेकडे
राजकुमारीचा विपुल केशसंभार एका विलोभनीय चक्राकारात रचून, सारसीने तो तिच्या मस्तकावर बांधला. राजकुमारीची हनुवटी हातात घेऊन, किंचित दूर सरून, सारसी सुशोभनेचे रूप न्यहाळू लागली. कौतुकाचे प्रसन्न भाव उमटून बहरून हळुहळु ओसरले. राजकन्येच्या हनुवटीखालून आपला हात काढून घेत, सारसीने दिर्घ निश्वास सोडलो.
’ सुशोभनाने कुतुहलाने विचारले.
’रूपराशी तू. तुला गं काय उणे
 अनेक दिवस माझ्या मनात एक इच्छा पालवलीय. तुला नाना रूपात मी सजवले, कधी वनदेवता, कधी परी, कधी अप्सरा, कधी देवकन्या तर कधी वनकन्या. मनांत आहे तुला वधूवेशात सजवावे. तुझ्या विपुल केशसंभारावरून पुष्पमंडले मस्तकावर चढावीत, अन् तेथून अवखळपणे कपाळावर झेपावीत. संुदर सुगंधित पुंडलिकांची वरमाला तुझ्या हाती द्यावी. आळत्याने रंगवलेल्या सुबक पावलांनी तालबध्द सरकत तू तूझ्या नटवराला संमुख व्हावेस..........
’पुरे, पुरे’ हसत सुशोभना म्हणाली. ’ते होण्यासारखी नाही’.
 तुला भेटलेल्या एकाहून एक सरस प्रेमिकांच्या प्रेमाचा सन्मान करावा असे तुला कधी वाटले नाही तुझ्या पे्रमाच्या अधीन अनेक झाले, तुला कोणाच्याही अधीन व्हावेसे वाटले नाही
’नेमकं बोललीस सखे तू. मी कोणाच्याही आधीन होत नाही. कधी होइनसे वाटत नाही. प्रणयाराधनेचा हा खेळ मात्र मला खूप आवडतो. मला अंगोपांगी हरखून टाकतो तो’ सुशोभना.
 तुझे हृदय गुंतत नाही त्यात’ सारसीने अधीरपणे विचारले.
 आदिमायेच्या गाभा-यात सुरक्षित आहे ते. अभिसाराच्या वेळी ते घेऊन हिंडत नाही मी. या कनकलतेसारख्या तनुनेच मी बलदंड पुरूषांना नाचवते, खेळवते. त्यांच्याजवळ तरी कुठे हृदय असते त्यांना असते फक्त अंग. तारूण्याने रसरसलेला लिंगदेह. तेच त्यांचे पौरूष. या पौरूषाला सामोरे जाते माझे स्त्रीत्व. माझ्या देहाचे अनेक भाग-विभाग. त्याच्या जोडीला पुरूषांना वेडावून टाकणारा भावभंगिमा. तोही या नाना भागांचा.’
सुशोभना आता क्षुब्ध झाली होती. आपल्या अधरांवरून तिने हलकेच जीभ फिरवली आणि पुन्हा उसळून म्हणाली, ’माझ्या कटाक्षाने घायाळ होते ते पुरूषाचे हृदय ती तर असते त्याची कामेच्छा. त्यातून जन्मते ती कामपिपासा - प्रेम नव्हे. पुरूष प्रणयी तर खराच पण प्रेमिक मात्र त्याला म्हणू नकोस. पुरूष स्त्रीवर प्रेम करीत नाही, तिचे रक्षण करायला कटीबध्द असत नाही, तिने सुखी व्हावे म्हणून बेचैन होत नाही तो असतो हपापलेला. तिला भोगायला, आणि तेही स्वताःचे काही न त्यागता.’
सुशोभनेने परत एकदा क्षणभर विसावा घेतला. मग शांत स्वरात म्हणाली, ’त्या एका भोगासाठी त्याला त्याचे सर्वस्व त्यागायला लावते मी. सांग सखे, स्त्रीच्या जीवनात यापरता सार्थक आनंद, गौरव आणखी काही असतो’ याहून अन्य काही हवे असते नारीला’ याहून अन्य काही हवे असते नारीला
’होय, हवे असते, हवे असते पवित्र विवाहबंधन, हवा असतो लहानग्यांचा कमरेभोवती पाश, हवे असते कुटूंबिनी बनून राज्य करणे.’ सारसी ठासून म्हणाली.
’याचा अर्थ पुरूषाची दासी होणे. स्वतः दासी असूनही त्या क्षुद्र जीवनातील दुःखाची कल्पना तु कशी करू शकत नाहीस, सारसी चल, मला अंधःपाताची वाट दाखवू नकोस.’
बोलता बोल ता सुशोभना पुन्हा क्षुब्ध झाली. सारसी मौनपणे सुशोभनेच्या मस्तकी चवरी ढाळू लागली.
असेच काही क्षण गेले. उपवनाच्या वाटेवर अश्वाच्या टापा वाजू लागल्या. सुशोभना अंगोपांगी चंचल होऊन उठली. सारसीचा खांदा प्रेमाने दाबीत म्हणाली, सखे मला आनंदाने निरोप दे. तुला प्रतिदेव वाटणारा इक्ष्वाकु परिक्षित संकेत स्थळी माझी वाट पाहील.
’राजनंदिनी, म्हणूनच मला हे बोलायला हवेय. आज चैत्र पोर्णिमा. प्रेमिकांची रात्र. हृदय दानांचा मुहूर्त. सखये, आज तूही हृदयदान कर.’ सारसी.
राजकुमारी मिस्किलपणे हसली; “सांगितले ना ही हृदय नावाची भानगड मला माहीत नाही म्हणून ही हृदय नावाची भानगड मला माहीत नाही म्हणून माझ्याकडे आहेत प्रणयरंग, एकाहून एक रमणीय प्रणयरंग. सा-या प्रेमिकांवर ते मी मुक्त मनाने उधळलेत. यापेक्षा अधिक माझ्याकडे नाही. ते मी कसे कोणाला द्यायचे गं माझ्याकडे आहेत प्रणयरंग, एकाहून एक रमणीय प्रणयरंग. सा-या प्रेमिकांवर ते मी मुक्त मनाने उधळलेत. यापेक्षा अधिक माझ्याकडे नाही. ते मी कसे कोणाला द्यायचे गं बोलता बोलता सुशोभनेने एक चंद्रकमळ उचलून आपल्या केशमुकुटात खोचले. मंडुकचापल्याने सुशोभना संकेतस्थळी रवाना झाली.
सारसी कष्टी मनाने जागीच बसून राहिली. ’माझ्या या प्रिय सखीच्या जीवनात हृदयाचा प्रादुर्भाव होवो.’ सारसीने मनोमन इष्टदेवतेची प्रार्थना केली.
 शेवाळ्यात लडबडलेल्या पामराला बाहेर काढण्याची कृपा करावी.
उपनिषदे ललित लेखन मानावीत का
उपनिषदे ललित लेखन मानावीत का
कालिदासाने मनावर न घेतलेल्या काही भारतीय प्रेमकहाण्या. 2
हेमा मालिनी (जन्म : १६ ऑक्टोबर १९४८)
जन्मदिवस : कोशकार नोह वेबस्टर (१७५८), लेखक ऑस्कर वाइल्ड (१८५४), नाटककार यूजीन ओनील (१८८८), समाजसुधारक अनंत हरी गद्रे (१८९०), छायाचित्रकार पॉल स्ट्रॅन्ड (१८९०), हिंदी साहित्यिक, संसदपटू सेठ गोविंददास (१८९६), कवी सोपानदेव चौधरी (१९०७), तत्त्वज्ञ लुई अल्थ्यूसर (१९१८), नोबेलविजेता लेखक ग्युंटर ग्रास (१९२७), तबलावादक पं. लच्छू महाराज (१९४४), ग्रेटफुल डेड गिटारिस्ट बॉब वेअर (१९४७), नर्तकी व अभिनेत्री हेमामालिनी (१९४८)
मृत्युदिवस : चित्रकार ल्यूकास क्रॅनाक थोरला (१५५३), तत्त्वज्ञ गास्ताँ बाशलार (१९६२), कर्नाटक शैलीतील गायक चेंबई (१९७४), कादंबरीकार ना. सं. इनामदार (२००२), विचारवंत, लेखक गो. पु. देशपांडे (२०१३)
१५/१६ ऑक्टोबर : एडा लव्हलेस दिन (विज्ञान, तंत्रज्ञान, अभियांत्रिकी आणि गणित क्षेत्रांत कार्यरत महिलांच्या सन्मानार्थ)
वर्धापनदिन : वॉल्ट डिजनी कंपनी (१९२३)
१७९३ : फ्रेंच राज्यक्रांती - फ्रान्सची सम्राज्ञी मारी आंत्वानेतला गिलोटिनद्वारे देहदंड.
१९०५ : लॉर्ड कर्झनने बंगालच्या फाळणीचा हुकुम दिला.
१९५१ : पाकिस्तानचे पहिले पंतप्रधान लियाकत अली खान यांची रावळपिंडीत हत्या.
१९७५ : देवीरोगाचा नैसर्गिक संसर्ग झाल्याचा जगातला अखेरचा दाखला (बांगलादेश).
१९८६ : राईनहोल्ड मेसनर ८००० मीटरहून अधिक उंचीची जगातली सर्व (१४) शिखरे सर करणारे पहिले गिर्यारोहक ठरले.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 3 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


महाराष्ट्र बंदला पुण्यात हिंसक वळण, जिल्हाधिकारी कार्यालयाची तोडफोड | PCMC NEWS

महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
भाजपाने धनगर समाजाला फसविले, सरकार वेळकाढू पणा करतेय
अाता पुण्यातले वकील म्हणतायेत #FeeToo
ती प्रसुतिकरिता आली अन लिफ्टमध्ये अडकली
देशात जास्तकाळ भाजप सत्तेवर राहिल्यास भविष्यात बोलण्यावर बंदी – हर्दिक पटेल
चिंचवडमध्ये रविवारी ‘डॉग शो’चे आयोजन
Home breaking-news महाराष्ट्र बंदला पुण्यात हिंसक वळण, जिल्हाधिकारी कार्यालयाची तोडफोड
महाराष्ट्र बंदला पुण्यात हिंसक वळण, जिल्हाधिकारी कार्यालयाची तोडफोड
पुणे – मराठा आरक्षणासह अन्य मागण्यांसाठी सकल मराठा समाजाने पुकारलेल्या महाराष्ट्र बंदला गुरुवारी पुण्यात हिंसक वळण लागले. दुपारी पुणे जिल्हाधिकाऱ्यांना निवेदन देण्यासाठी गेलेल्या आंदोलकांनी जिल्हाधिकारी कार्यालयात तोडफोड केली. जिल्हाधिकाऱ्यांनी खाली येऊन निवेदन स्वीकारावं अशी मागणी आंदोलकांकडून करण्यात येत होती. या तोडफोडीमुळे जिल्हाधिकारी कार्यालय परिसरात तणाव निर्माण झाला आहे.
पुण्यातील जिल्हाधिकारी कार्यालयाच्या गेटवर चढून आंदोलकांनी आतमध्ये प्रवेश केला. गेटची तोडफोड केली तसेच वॉचमन केबीनचीही तोडफोड केली. ही सगळी मुले १८ ते २० वर्षांची होती असे जिल्हाधिकारी नवल किशोर राम यांनी म्हटले आहे. मराठा आरक्षणासाठी पुकारण्यात आलेल्या या महाराष्ट्र बंदचे पुण्यात तीव्र पडसाद उमटले. सकाळपासून पुण्यात कडकडीत बंद पाळण्यात आला.
आंदोलकांनी केंद्र आणि राज्य सरकारच्या निषेधाच्या घोषणा देतानाच जिल्हाधिकारी कार्यालयापर्यंत दुचाकी रॅलीही काढली होती. पुण्यात हयात हॉटेलमध्ये घुसूनही आंदोलकांनी तोडफोड केली. चांदणी चौकात पोलिसांवर दगडफेक झाल्यानंतर पोलिसांनी आंदोलकांवर लाठीचार्ज केला. यानंतर आंदोलकांनी पुणे बंगळुरू महामार्ग रोखला.
पाकिस्तानी अभिनेत्रीची पतीकडून गोळ्या घालून हत्या
आंदोलनाचा भडका, औरंगाबादमध्ये पोलिसांचा हवेत गोळीबार
महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
होंडाने आणली ‘आम आदमी’ची शानदार बाइक
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी सरकारविरोधात विरोधक राष्ट्रपतींकडे
आता, दररोज बदलणार पेट्रोल-डिझेलच्या किंमती
…तर पिंपरी चिंचवडमधल्या सोसायटींची नोंदणी रद्द होणार
नागरिकहो….’आधार’नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार
mahaenews.com हे महाराष्ट्रातील लोकप्रिय आणि विश्वासार्ह ‘न्यूज पोर्टल’ आहे. राज्य, देश-विदेश, क्रीडा, सांस्कृतिक, शैक्षणिक क्षेत्रातील घडामोडी सर्वसामान्य वाचकांपर्यंत नि:पक्षपणे पोहोचविण्याचा आमचा संकल्प आहे. प्रसारमाध्यमांच्या स्पर्धेत निर्भिड पत्रकारिता कायम ठेवणे, हाच आमचा ध्यास आहे.
मुख्य कार्यालय : डी.एस.एस. मीडिया प्रा. लि.
पत्ता : विश्वकर्मा बिल्डींग, जे. के. सावंत मार्ग, दादर, मुंबई, २८.
पुणे विभागीय कार्यालय : गोल मार्केट, वायसीएम हॉस्पिटलसमोर, संत तुकारामनगर, पिंपरी.
उस्मानाबाद विभागीय कार्यालय : तांबरी, कलेक्टर निवासस्थानाच्या पाठीमागे, उस्मानाबाद.
सोलापूर विभागीय कार्यालय: होडगी रोड, चेतन फौंड्रीसमोर, सोलापूर.
कोल्हापूर विभागीय कार्यालय: जय गणेश बिल्डींग, सायबर चौक, विद्यापीठ रोड, कोल्हापूर.


marathi news hingoli news pushyamitra joshi Excellent scientific awards हिंगोलीच्या पुष्यमित्रला उत्कृष्ट वैज्ञानिक पुरस्कार | eSakal

हिंगोलीच्या पुष्यमित्रला उत्कृष्ट वैज्ञानिक पुरस्कार
बुधवार, 28 फेब्रुवारी 2018
हिंगोली - संगमनेर (जि. नगर) येथे झालेल्या आंतरराष्ट्रीय वैज्ञानिक परिषदेमध्ये देशभरातील पन्नास ख्यातनाम प्राध्यापकांसमोर येथील आदर्श महाविद्यालयाचा विद्यार्थी पुष्यमित्र जोशी याने बायोमेडिकल वेस्टेजची विल्हेवाट लावण्यासाठी तयार केलेले इन्सीनरेटरचे पायलट मॉडेल कौतुकाचा विषय ठरले. त्याने सादर केलेला शोधनिबंध व पोस्टर सादरीकरणालाही जोरदार दाद मिळाली. या परिषदेत त्याने प्रथम क्रमांक िमळविला.
हिंगोली - संगमनेर (जि. नगर) येथे झालेल्या आंतरराष्ट्रीय वैज्ञानिक परिषदेमध्ये देशभरातील पन्नास ख्यातनाम प्राध्यापकांसमोर येथील आदर्श महाविद्यालयाचा विद्यार्थी पुष्यमित्र जोशी याने बायोमेडिकल वेस्टेजची विल्हेवाट लावण्यासाठी तयार केलेले इन्सीनरेटरचे पायलट मॉडेल कौतुकाचा विषय ठरले. त्याने सादर केलेला शोधनिबंध व पोस्टर सादरीकरणालाही जोरदार दाद मिळाली. या परिषदेत त्याने प्रथम क्रमांक िमळविला.
पुष्यमित्र राजेश जोशी हा आदर्श महाविद्यालयात बी.एस्सी.च्या द्वितीय वर्षात शिक्षण घेत आहे. अकरा टक्के मृत्यू हे बायोमेडिकल वेस्टेजची योग्य विल्हेवाट न लागल्याने होतात, असे युनायटेड नेशनच्या अहवालामध्ये नमूद आहे. ते पुष्यमित्रच्या वाचनात आले. त्यावर त्याने विचार सुरू केला. या समस्येवर उपाय म्हणून त्यासाठी लागणारे इन्सीनरेटर तयार करण्याचे त्याने ठरविले. ‘आदर्श’चे प्रा. डॉ. पी. पी. जोशी, प्रा. एस. ए. कुलकर्णी यांच्या मार्गदर्शनाखाली त्याने आधी पोस्टर तयार केले. याच वेळी स्वामी रामानंद तीर्थ मराठवाडा विद्यापीठातर्फे परभणी येथे २९ व ३० डिसेंबर २०१७ मधे झालेल्या ‘आविष्कार रिसर्च’ कार्यक्रमात त्याने बायोमेडिकल वेस्ट पोस्टर तयार करून त्याची माहिती दिली. या वेळी त्याची चुणूक दिसून आली.
त्यानंतर त्याने बायोमेडिकल वेस्टची विल्हेवाट लावण्यासाठी उपकरण (यंत्र) तयार करण्यास सुरवात केली. विशेष म्हणजे सध्या बाजारात उपलब्ध असलेली इन्सीनरेटर यंत्राची किंमत किमान पन्नास लाखांच्या आसपास आहे. विजेवर चालणाऱ्या या यंत्रामुळे हवेचे प्रदूषण होत असल्याचे दिसून आले. त्यामुळे पुष्यमित्रने अवघ्या पाच लाख रुपयांमधे इकोफ्रेंडली मशीन तयार केले. त्यातून कार्बन डाय ऑक्‍साईडचे कन्व्हर्जन करून पाणीही तयार होते. नांदेड येथे २२ व २३ जानेवारी २०१८ ला झालेल्या ‘अन्वेशन रिसर्च कन्व्हेशन’मध्ये त्याने या संदर्भात पायलट मॉडेल तयार करून उपस्थितांची मने जिंकली.
सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठातर्फे ९ व १० फेब्रुवारीला झालेल्या आंतरराष्ट्रीय वैज्ञानिक परिषदेत त्याने सहभाग घेतला. या परिषदेत विविध देशांतील शास्त्रज्ञांचा सहभाग होता. पुष्यमित्रने या परिषदेत ‘मॅनेजमेंट ॲण्ड डिस्पोजल इन हिंगोली महाराष्ट्रा’ या विषयावर शोधनिबंध आणि पोस्टरचे सादरीकरण केले. त्याच्या या पेपरची उपस्थितांनी दखल घेत या परिषदेत त्याला उत्कृष्ट वैज्ञानिक म्हणून गौरविले. या यशाबद्दल आदर्श शिक्षण संस्थेचे अध्यक्ष कमलकिशोर काबरा यांच्यासह सदस्यांनी त्याचे कौतुक केले.
बायोमेडिकल वेस्टेजची विल्हेवाट लावणारे पायलट मॉडेल पाहून शास्त्रज्ञांनी कौतुक केले. विशेष म्हणजे या यंत्राद्वारे पाण्याची निर्मितीही करता येत असून त्याचे पेटंट मिळविण्यासाठी प्रस्ताव दाखल करणार आहे. त्यासाठी आवश्‍यक कागदपत्रांची पूर्तता करीत असल्याची माहिती पुष्यमित्रने दिली.
सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठ
पुणे - नागरिकांच्या प्रश्‍नांना काय उत्तर द्यायचे, नागरिकांच्या घरांतून आणि आमच्या तोंडचे पाणी पळाले आहे... सणासुदीला पाणीटंचाई निर्माण झाली......
बाललैंगिक अत्याचारांत घट व्हावी - बापट
पुणे - पुणे शहरासह ग्रामीण भागात बाललैंगिक अत्याचाराचे गुन्हे घडत आहेत. त्यावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी योग्य कारवाई होणे अपेक्षित आहे. तसेच बाल...
रद्दीच्या बदल्यात विद्यार्थ्यांना वह्या
मुंबई - विद्यार्थ्यांना रद्दीच्या बदल्यात नव्या कोऱ्या वह्या मिळणार आहेत. याबाबत शालेय शिक्षण विभाग आणि "नमोआनंद अपसायकलर्स' यांच्यात...
पुणे-लोणावळादरम्यान दररोज तीन तास ब्लॉक
पुणे - पुणे रेल्वे स्थानक ते लोणावळा स्थानकादरम्यान १८ ते ३१ ऑक्‍टोबर या कालावधीत दररोज तीन तास ब्लॉक घेण्यात येणार आहे. दरम्यानच्या वेळेतील चार...
#MeToo वरुण ग्रोव्हरचा "सत्या'चा आग्रह
नवी दिल्ली : "मी-टू' प्रकरणावरून बॉलिवूडची अनेक मंडळी अडचणीत आलेली असताना सुपरहिट वेब सीरिज सेक्रेड गेम्सचे लेखक वरुण ग्रोवर यांच्यावरही लैगिंक...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


प्रभाव चित्रपटांचा | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
समाजाचा चित्रपटांवर आणि चित्रपटांचा समाजावर परिणाम होत असतो असे म्हणतात. व्यक्तिशः आपल्यावरही बर्‍याच चित्रपटांचा परिणाम होत असतो, प्रभाव पडत असतो. जसे जॅकी चेनचा हाणामारीचा चित्रपट पाहिल्यावर काही वेळ तरी एखाद्या गुंडाला 'फाइट मारून' लोळवावे, एखाद्या उंच कुंपणावरून सहज पलीकडे जावे, एखाद्या भिंतीवर सरसर चढावे किंवा दुचाकीवरून जाताना एखादा 'स्टंट' करावा असे वाटू लागते. एखादा सामरिक चित्रपट पाहिल्यावर आपल्यालाही सैन्यात असावे, आपल्याकडे एक बंदूक असावी, बाँबगोळ्यांचे आवाज कानी पडावेत असे वाटू लागते. एखादा रहस्यमय चित्रपट पाहिल्यावर आपल्याला पोलिस/गुप्तहेर व्हावे, ऐटीत आपले ओळखपत्र काढून "अमुकअमुक, एसीपी" किंवा "अमुकअमुक, एफबीआय ()" म्हणावे असे वाटू लागते. लगान, लिजंड ऑफ भगतसिंग, दामिनी, हल्ला बोल सारखे चित्रपट पाहून पेटून उठल्यासारखे वाटते. ही यादी केवळ प्रातिनिधिक आहे. वेगवेगळ्या विषयांवरचे चित्रपट आपल्या मनावर वेगवेगळे परिणाम करत असतात.
काही चित्रपटांचा प्रभाव काही काळापुरता असतो तर काहींचा दीर्घकाळ टिकणारा असतो. या चर्चेत तुमच्यावर क्षणिक/दीर्घकाळ प्रभाव टाकणारे चित्रपट कोणते आणि त्यांनी नेमका कसा प्रभाव टाकला याविषयी कृपया लिहावे.
किशोर कुमारचा हाफ टिकट हा मला आवडायचा
चित्रपट मस्त आहेच. किशोरकुमारची दोन रूपे, स्त्री-पुरुष दोन्ही आवाजात गाणे, मधुबाला() आणि प्राणची भूमिका इ. पण या चित्रपटाचा तुमच्यावर काय प्रभाव पडला
पण या चित्रपटाचा तुमच्यावर काय प्रभाव पडला
गुंडोपंतांना अर्ध्या तिकिटात प्रवास करण्याची सवय लागली (तत्पूर्वी ते विदाउट तिकिट प्रवास करीत)
मला सुरुवातीपासून जवळच्या लोकांनी 'आय्.ए.एस्. होण्यासाठी प्रयत्न कर' असे सल्ले दिले होते, पण मी ते 'मला त्यात रस नाही' असं सांगून धुडकावून लावले होते. परंतू 'रंग दे बसंती' हा चित्रपट पाहिल्यावर 'आपणही आपल्या देशासाठी काहीतरी केलं पाहिजे, आपण आय्.ए.एस्. झालं पाहिजे' असा ध्यास घेतला होता. पण हा प्रभाव फार काळ टिकला नाही.
अनेक हिंदी चित्रपट पाहिले की मनावर फारच प्रभाव पडतो.
अमिताभ समाजवादी बच्चन यांचा नि:शब्द हा चित्रपट पाहिल्यावर हिंदी चित्रपट निदान खिशातले घामकमाईचे पैशे खर्च करून पुन्हा बघायचा नाही हा निर्णय घेण्याची तयारी होण्याइतपत मनावर मोठाच प्रभाव पडला.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
लगान हा माझा ऑल टाईम फेवरिट चित्रपट आहे. सशक्त पटकथा व सादरीकरणाचा एक उत्तम नमूना आहे. यातील प्रत्येक प्रसंग म्हणजे कुशल नेतृत्वाचे धडेच आहेत. परिणामाच्या बाबतीत म्हणाल तर प्रत्येक वेळी पाहिल्यावर शिकण्याचा प्रयत्न करतो इतकेच :-)
प्रकाश घाटपांडे [03 Jul 2008 रोजी 11:41 वा.]
गावाकड असताना टुरिंग टाकी त सतीच वाण, संपुर्ण रामायण, संथवाहते कृष्णामाई असे पिक्चर लागायचे. तेव्हा त्याचा प्रभाव टिकायचा. हिंदी पिक्चर् (खर तर पिक्चर् व तमाशे) पाहुन माणुस् बिघडतो असे वडिलांचे मत असल्याने बघायला मिळायचे नाही.
पुन्यात आल्यावर राजेश खन्ना शम्मि कपुर अमिताभ बच्चन यांचे पिक्चर बघायला लागलो. हाटेलात जायला लागलो. अन बिघाडलो. विंग्रजी पिच्चर पाह्य्ले कि आपल्ल्याल बी फाड फाड विंग्रजी यायला लागन् अशा भ्रमात काही दिवस काढले.
बापरे.. मोठी यादीच आहे..
बापरे.. मोठी यादीच आहे.. माझं कसंय.. एक चित्रपट पाहिल्यावर दुसरा चित्रपट बघण्यादरम्यानच्या काळात पहिल्या चित्रपटाचा प्रचंड प्रभाव असतो.. दुसरा चित्रपट बघताच तो त्याची जागा घेतो.. :) (आणि माझ्या बाबतीत दोन चित्रपटांतील सरासरी अंतर ३-४ दिवस आहे :) )
मात्र काहि काहि चित्रपट असे असतात की खोलवर भिडतात त्यांची ही चिमुकली यादी:
१. प्राईड ऍन्ड प्रेज्युडिस (बी बी सी चित्र, पाच तासाचा भव्य पट): केवळ प्रेम आणि मानवी भावना यांनी तयार झालेली ही कादंबरी श्रेष्ठ आहे यात वादच नाही. पण हा चित्रपट ज्या ताकदिने तो काळ उलगडतो त्याला तोड नाही (अजुनही दर महिन्यातून एकदा हा चित्रपटा मी पाहतो
२. सेविंग प्रायवेट रायन: असामान्य वीरकथा
३. मेट्रिक्स (१) : वेड लावतो हा चित्रपट आणि ही कंसेप्ट बस्स्
४. रंग दे बसंती: बराच परिणामकारक
५. कोणताही करण जोहरचा चित्रपटः याचा फार वाईट परिणाम होतो.. इतका की मी पुढचे २-३ आठवडे चित्रपट बघत देखील नाही
बाकी खरच लिस्ट मोठी आहे .. वेगवेगळ्या भाषांतील आहे तेव्हा पुन्हा कधीतरी ;)
जगात १० प्रकारचे लोक असतात द्विमान पद्धती समजणारे आणि न समजणारे
संपूर्ण पिक्चरचा प्रभाव वगैरे म्हटलं तर माझ्याबाबतीत अवघड आहे मला पिक्चर्स पाहायला खरंतर खूप आवडत नाही, परंतू आधी मैत्रिणींमुळे आणि आता नवर्‍यामुळे खूप चित्रपट पाहते.. पण मुळात आवड खूप नसल्याने चित्रपट छान, पकड घेणारा असेल तरच मी तो मन लावून पाहू शकते..
मला संपूर्ण चित्रपटभर डोळे जराही न हलवता, एकटक पाहायला लावणारा पिक्चर म्हणजे, फ्लाईट प्लॅन.. नावं विसरले आता कलाकारांची, पण त्या बाईची मुलगी विमानात्( नावं विसरले आता कलाकारांची, पण त्या बाईची मुलगी विमानात्() हरवली असताना, आणि सगळे पुरावे तिच्या विरोधात जाऊन,सगळे तिलाच मानसिक रुग्ण ठरवत असताना देखील तिची मुलीला शोधण्याची धडपड अशक्य आहे) हरवली असताना, आणि सगळे पुरावे तिच्या विरोधात जाऊन,सगळे तिलाच मानसिक रुग्ण ठरवत असताना देखील तिची मुलीला शोधण्याची धडपड अशक्य आहे मला तर ती बाई सुरवातीला व्हीमझिकलच वाटली होती.. पण शेवट पाहीला आणि एक डोक्यात बसलं, कितीही काहीही झालं तरी, शेवटपर्यंत हार मानायची नाही मला तर ती बाई सुरवातीला व्हीमझिकलच वाटली होती.. पण शेवट पाहीला आणि एक डोक्यात बसलं, कितीही काहीही झालं तरी, शेवटपर्यंत हार मानायची नाही.. जसं नमस्ते लंडनमधे अक्षयकुमार म्हणतो, जो पर्यंत 'हरत' नाही तोपर्यंत हार कशी मानू.. तो पर्यंत मला जिंकायची संधी असणारच.. हा प्रभाव खूप आहे माझ्यावर..
अजुन एक म्हणजे, चिल्ड्रेन् ऑफ हेवन पाहून, गरीबीतही इतकी समजुतदार असणारी, जे मिळेल त्यावर खुष् असणारी, इनोसंट मुलं पाहून माणसाने आहे त्यात समाधानी असले पाहीजे , अर्थात जे पाहीजे आहे, ते मिळण्यासाठी(चित्रपटातः शूज) अथक परिश्रम केले पाहीजेत हे देखील पटते..
असे प्रभाव पडणारे अनेक चित्रपट आहेत.. हिंदी ( आणि त्यातही नवीन) पाहून काहीही चांगलं मिळत नाही हे केव्हाच कळून चुकलंय.. पूर्वी कधीमधी करमणूक होत असे.. आजकाल ती ही होत नाही. त्यामुळे, फक्त (काही)मराठी आणि (काही) इंग्लिश असेच ऑप्शन्स आहेत
द्वारकानाथ [04 Jul 2008 रोजी 10:05 वा.]
मला मनापासून अतिशय आवडलेला चित्रपट म्हणजे दुश्मन हा होय. यात राजेश खन्नाची भूमिका मला फार आवडली. अगदी मनापासून भुमिका साकारलेली आहे असे मला वाटते आणि अजूनही हा चित्रपट आवडतो.
त्यानंतर परिचय आणि अभिमान याचा क्रमांक लावावा लागेल.
मेरा गाव और मेरा देश हा चित्रपटही आवडतो.
अवांतर : मला काही चित्रपट मनापासून आवडतात आणि दोन /तीन दिवस मनावर एक नशा आलेली असते.
बाकी मी भारतीय चित्रपटसृष्टी आणि राजकिय नेत्यांचा मनापासून चाहता आहे.
लहानपणी चित्रपटात रडणे हाही माझा आवडता उद्योग होता. उदा. राजा हरिश्चंद्र, संताची चित्रपटे.
विषयांचे वैविध्य, तंत्रज्ञान आणि हाताळणीमध्ये हॉलिवूडपटांचा हात कोणी धरू शकत नाही. जेसन बोर्न च्या बोर्न मालिकेतील सर्व चित्रपटांचा प्रभाव बरेच दिवस राहिला होता. मुख्यत्वे अतिशय वास्तववादी वाटणार्‍या पण तरीही अविश्वसनीय अश्या घटनाक्रमांची ही मालिका आहे. तसेच मेट्रिक्स मालिकेतील चित्रपटांचाही वैचारिक पातळीवर कायमस्वरूपी परिणाम झाला आहे असे वाटते.
नव्या मराठी चित्रपटांपैकी श्वास आणि नुकताच टिव्हीवर पाहिलेला 'दोघी' हे चित्रपट कायमस्वरूपी स्मरणात राहतील असे वाटते.
टिंग्यासारखे चित्रपट नेहमीच अंतर्मुख करतात..
फार बघावासा वाटल्याशिवाय कोणताही शिनेमा बघत नाही. इन्फ्लेशन वाढल्याने परवडत नाही. ;-)
माम्माजी...कुर्ते मे रहना सिखो|
- इति इंदरजित चढ्ढा
चित्रपट पाहून तिथल्या तिथेच सोडून द्यायचे असे धोरण ठेवल्याने प्रभाव वगैरे तसा काही नाही पण काही चित्रपट पुन्हा बघायला आवडतात. अर्थातच त्यात इंडियाना जोन्स, लारा क्रॉफ्ट, नॅशनल ट्रेजर अशा धारमाड पण इतिहासाशी संबंधीत चित्रपटांचा भरणा असतो. तद्दन फिल्मी असले तरी टेन कमांडमेंट्स्, एलिझाबेथ टेलरचा क्लिओपात्रा, बेन-हर, ट्रॉय, अलेक्झांडर असे चित्रपट पाहायला आवडतात. एखाद्या संवादातून बरीच माहिती कळून जाते किंवा शोधता येते.
कालच कॅप्शन्स ऑन करून, काही चुकू नये म्हणून मध्ये मध्ये थांबवत अतिशय सुमार असला तरी अलेक्झांडर पाहिला.
हिंदी चित्रपटात अभिनय वगैरे न बघता हिरोइनीची दुर्दशा बघून रडून घेण्याचा माझाही छंद होता. पण त्यामुळे आयुष्यावर फरक झालेला नाही.
आयुष्यावर फरक केलेला एक चित्रपट म्हणजे अकिरो कुरोसावाचा "राशोमोन". सत्य म्हणजे काय वगैरे प्रकारचे विचार तेव्हापासून आवडू लागले.
त्या चित्रपटातली कथा मध्ययुगीन जपानात घडलेली दाखवली आहे - म्हणजे शूर सामुराई शिलेदार, त्यांचा शालीन बायकांच्या मानाबाबत मध्ययुगीन विचार,कांगात येणारे मांत्रिक वगैरे कथावस्तू म्हणूनच आहेत - पण सत्यासत्याचा गोंधळ तो नव्हे.
एका न्यायालयातल्या खटल्यामध्ये होणार्‍या साक्षीपुराव्यापैकी काही साक्षी आपण ऐकतो. पै़की काही तथ्ये वादातीत आहेत. एक सामुराई शिलेदार आपल्या पत्नीसह एका निर्जन अरण्यातून प्रवास करत असतो. तिथे एका दरोडेखोराशी त्याची गाठ पडते. त्याच्या पुढच्या घटनाक्रमात शिलेदाराचा मृत्यू होतो - तो कसा याबाबत वाद आहे. शिवाय दरोडेखोर बाईचा भोग घेतो - पण तो तिच्या संमतीने की बळजबरीने, याविषयी वाद आहे. ठाणेदाराला मृतदेहापर्यंत पोचवणारा एक लाकूडतोड्याची साक्ष आहे की आपल्याला काही माहीत नाही.
घटनांची साक्ष देणारे तीन : दरोडेखोर, स्त्री, आणि शिलेदाराचे भूत (कोणाच्यातरी अंगात येऊन). प्रत्येकाची साक्ष इतक्या तपशिलांबाबत, कोणाची काय चूक होती, कोणाच्या मनात काय होते, इतकेच काय शिलेदाराचा मृत्यू खून होता की अपघात की आत्महत्या याबाबत फारकत घेणारी असते, की काय झाले हे मोठे कोडेच असते. (दरोडेखोर म्हणतो, आपण शूर लढतीत शिलेदाराला मारले, स्त्री म्हणते आपण अपघाताने नवर्‍याला मारले, शिलेदाराचे भूत म्हणते की आपण आत्महत्या केली
या खटल्याची चर्चा नंतर काही लोक करतात, त्याचे चित्रण आहे. खटल्यात प्रेक्षक असलेला एक बौद्ध भिक्षू, एक वाटसरू, आणि भिक्षूबरोबरच गावी परत चाललेला तो लाकूडतोड्या (देह सापडलेला). लाकूडतोड्या सांगतो, की त्याने आडून लपून पूर्ण घटनाक्रम बघितला आहे, पण फौजदारी मामल्यात का पडा, असे वाटून आपण "काही माहीत नाही" अशी साक्ष दिली. तो तिथे आपल्या बाजूने कथा सांगतो. त्याच्या कथेतले तपशी तीन्ही साक्षींपेक्षा वेगळे असतात.
चारही कथांमध्ये काही प्रमाणात सत्य मुरडून सांगायचे कथा सांगणार्‍याला कारण आहे, असे आपल्या लक्षात येते. तर मग घडले काय हा प्रश्न आहे. चित्रपटाचा शेवट वेगळाच आहे. मला नाही पटत आणि पटतोसुद्धा.
हा गूढ चित्रपट वर्षा-दोन वर्षांनी मी पुन्हा पुन्हा बघतो.
राशोमोन अद्भुत चित्रपट आहे. वर दिलेली वैशिष्ट्ये आहेतच, शिवाय यातील छायाचित्रणही सुरेख आहे. (सुरूवातीला येणारा पाऊस अफाट.) असे काही बघितल्यावर हॉलीवूडचे करोडो डॉलर्स खर्चून केलेले स्पेशल इफेक्ट्स फिके वाटायला लागतात. यातील लहान बाळाचा शेवटही भावतो.
याशिवाय बरेच, बरेच चित्रपट आहेत. गॉडफादर, शॉशॅंक रिडम्शन, मॅट्रीक्स १, ऑल द प्रेसिडँट्स मेन इ.
 हा चित्रपट बघीतलाच पाहीजे. कथानक कळू नये म्हणून पूर्ण प्रतिसाद वाचला नाही :-)
आता चित्रपट पाहिल्यावर पुन्हा प्रतिसाद वाचतो.
लिल्ल्या फोर एव्हर हा चित्रपट खुपच अस्वस्थ करून गेला होता.
तसाच स्टोरी अनडन हा इराणे चित्रपटही.
लिल्ल्या फोर एव्हर विषयी येथे लिहिले होते.
इंगमार बर्गमनचा पर्सोना पण काहीसा विचारात पाडणारा...
द्वारकानाथ [09 Jul 2008 रोजी 08:26 वा.]
पूर्वी रसरंग नावाचे चित्रपट परिक्षण करणारे सुंदर मासिक अथवा पाक्षिक प्रसिद्ध होत असे.
आता लोकसत्तामधे प्रत्येक रवीवारी सुंदर असे सदर प्रसिद्ध होत असते. ( हिच़कॉक, रे वर चे लेख छानच होते.)
पुण्यात फिल्म सोसायटी नावाची संस्था चांगले चित्रपट दाखवित असते / चर्चा करीत असते असे ऐकतो.
आयुष्यावर प्रभाव असे म्हणता येईल का हे सांगता येणार नाही, पण आजवरच्या आयुष्यात चित्रपटांचे जबरदस्त असे स्थान आहे हे नक्की. गुरुशर्ट - पॅंटमधल्या राजेश खन्नाचा हाथी मेरे साथी ही आवडत्या सिनेमाची पहिली आठवण. आनंद, बावर्चीपर्यंत राजेश खन्नाचा प्रभाव होताच. 'ओ मेरे दिल के चैन' अजूनही बघायला आवडते. कॉलेजमध्ये असताना एक ते दहा क्रमांकावर असणारा अमिताभ आणि त्याचे सिनेमे आवडण्याला पर्यायच नव्हता. बेमिसाल, मैं आजाद हूं आणि ब्लॅक हे ऑल टाईम फेवरिटस. बाकी गुलजार, हृषीकेश मुखर्जी वगैरे ( आता अतिपरिचयाने कंटाळवाणी झालेली) यादी देत नाही.
थोडेसे वेगळे सांगायचे तर 'एक रुका हुआ फैसला' आणि 'एक डॉक्टर की मौत' हे चित्रपट. 'एक डॉक्टर की मौत' माझ्या विषयाशी संबंधित असल्याने अत्यंत आवडला होता. युवा, मुंबई एक्सप्रेस, इक्बाल, नितळ, देवराई, डोंबिवली फास्ट, कुछ मीठा हो जाये, सेहर, भेजा फ्राय, हनिमून ट्रॅव्हल्स प्रा. लि.... पण हा काही 'आवडते चित्रपट' असा चर्चाविषय नाही. यातल्या सगळ्याच चित्रपटांनी आयुष्यावर थोडाफार बरावाईट परिणाम केला असे म्हणता येईल फार तर.


आस्वाद | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
माझ्या संग्रहातील पुस्तके ११ 'समुद्र'
' स्त्रीला नेमके हवे तरी काय असते' 'व्हॉट डझ अ वुमन वॉन्ट' 'व्हॉट डझ अ वुमन वॉन्ट' हा प्रत्येक पुरुषाला पडलेला सनातन प्रश्न आहे. स्त्रीपुरुषामधील कोणतेही नाते घ्या, त्या नात्याकडे बघण्याचा पुरुषाचा आणि स्त्रीचा दृष्टीकोन भिन्न असतो.
गेल्या शतकातील अमेरिकन घरे - ५
मागे एक उत्तर अमेरिकेत आढळणार्‍या घरांविषयी लेखमाला सुरू केली होती. त्याचे पुढचे भाग मधल्या काही वर्षांत इच्छा असूनही जमले नव्हते. ते या वर्षात पूर्ण करेन असा विचार आहे.
मानव रानटी अवस्थेत असतानाही त्याला एक गोष्ट नेमकी आणि लवकरच कळून आली असावी ती म्हणजे एक एकटे राहण्यापेक्षा टोळी बनवून राहणे फायद्याचे आहे.
घरः एक स्टुडिओ, सुधीर पटवर्धन यांच्या चित्रांचे प्रदर्शन
चित्रकार सुधीर पटवर्धन यांच्या चित्रांचे प्रदर्शन नुकतेच मुंबईतील साक्षी आर्ट गॅलरीला होऊन गेले. हेच प्रदर्शन नंतर दिल्लीत ललित कला ऍकडमीत ५ मार्च ते ११ मार्च ला होणार आहे.
पुस्तक परिचय: पर्यटन सम्राट
लहानपणी कुत्रा पाळण्याचा हट्ट पालकांकडे करणारे अनेक असतात. अशा हौशीपायी कुत्र्यांबद्द्ल अनेक गमतीजमती माहीती झाल्यात, त्याच येथे मांडल्या आहेत.
पुस्तकपरीक्षण: नॉट ओन्ली पोटेल्स
पुस्तकपरीक्षण: नॉट ओन्ली पोटेल्स (चार सत्यकथा)
हॉम राँग हा चित्रपट एका थाई 'रनत एक' (उच्चार योग्य आहे का ते कळवणे, रनाड् असाही उच्चार ऐकल्या सारखे वाटले) संगीतकाराच्या आयुष्याचा प्रवास उलगडतो. चित्रपटाचा काळ सुमारे १८८० ते १९४०.
शालीवाहनाचा राजवंश नावाचे डॉ पु. नी. फडके यांनी लिहिलेले पुस्तक नुकतेच वाचून झाले. (मंगेश प्रकाशन नागपूर, किं. ६० रु.) डॉ. फडके हे नागपुरात राहतात. नुकताच त्यांचा परिचय झाला.
चित्रपट कथा वय सुचवणी १५ + साठी
ऍबल कॉन एला Hable con ella इंग्रजी मध्ये टॉक टू हर.


नागरिकहो….'आधार'नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार! | PCMC NEWS

महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
भाजपाने धनगर समाजाला फसविले, सरकार वेळकाढू पणा करतेय
अाता पुण्यातले वकील म्हणतायेत #FeeToo
ती प्रसुतिकरिता आली अन लिफ्टमध्ये अडकली
देशात जास्तकाळ भाजप सत्तेवर राहिल्यास भविष्यात बोलण्यावर बंदी – हर्दिक पटेल
चिंचवडमध्ये रविवारी ‘डॉग शो’चे आयोजन
Home महाराष्ट्र नागरिकहो….’आधार’नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार
नागरिकहो….’आधार’नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार
नवी दिल्ली : तुमचं बँक किंवा इतर वित्तीय खातं आधार कार्डाला लिंक नसेल तर ते खातं बंद करण्याच्या तयारीत केंद्र सरकार आहे. ३० एप्रिलपर्यंत अशी खाती आधार कार्डला लिंक केली नाहीत तर तुमचं आर्थिक नुकसान व्हायची शक्यता आहे. बँक, विमा आणि शेअरच्या खात्यांचा यामध्ये समावेश आहे. जुलै २०१४ ते ऑगस्ट २०१५ मध्ये बँक खाती उघडलेल्यांना आधारनं लिंक करावं लागणार आहे.
फॉरेन टॅक्स कॉम्प्लायन्स अॅक्ट म्हणजेच एफएटीसीएमधल्या नियमांनुसार आधार कार्ड हे खात्याशी लिंक करणं बंधनकारक करण्यात आलं आहे. आधार कार्ड लिंक केली नाहीत तर बँक खाती गोठवण्याचा अधिकार बँकांना देण्यात आला आहे. तसंच ही खाती पुन्हा सुरु करायची असल्यास खातेदारकांना आधार कार्ड आणि इतर संबंधित कागदपत्र बँकेमध्ये द्यावी लागणार आहेत.
…तर पिंपरी चिंचवडमधल्या सोसायटींची नोंदणी रद्द होणार
रिझर्व्ह बँकेचे नियम मोडल्याचा बँकांना फटका…राज्यातल्या १२ बँकांवर टाच
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
अाता पुण्यातले वकील म्हणतायेत #FeeToo
ती प्रसुतिकरिता आली अन लिफ्टमध्ये अडकली
महापालिका अधिकारी, कर्मचा-यांची दिवाळी गोड; बोनस व सानुग्रह अनुदान मिळणार
महिला नगरसेविकेशी उध्दट बोलणा-या उद्यान अधिक्षकांची केली कानउघडणी
वल्लभनगरमध्ये चालक-वाहकांसाठी ‘ग्रंथालय आपल्या दारी’
‘महागाई वाढली’ असे वाटत नाही – सोमाभाई मोदी
पाणी प्रश्नावर नगरसेवक हंडा-कळशीसह सभागृहात
होंडाने आणली ‘आम आदमी’ची शानदार बाइक
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी सरकारविरोधात विरोधक राष्ट्रपतींकडे
आता, दररोज बदलणार पेट्रोल-डिझेलच्या किंमती
…तर पिंपरी चिंचवडमधल्या सोसायटींची नोंदणी रद्द होणार
नागरिकहो….’आधार’नं लिंक नसलेली बँक खाती बंद होणार
mahaenews.com हे महाराष्ट्रातील लोकप्रिय आणि विश्वासार्ह ‘न्यूज पोर्टल’ आहे. राज्य, देश-विदेश, क्रीडा, सांस्कृतिक, शैक्षणिक क्षेत्रातील घडामोडी सर्वसामान्य वाचकांपर्यंत नि:पक्षपणे पोहोचविण्याचा आमचा संकल्प आहे. प्रसारमाध्यमांच्या स्पर्धेत निर्भिड पत्रकारिता कायम ठेवणे, हाच आमचा ध्यास आहे.
मुख्य कार्यालय : डी.एस.एस. मीडिया प्रा. लि.
पत्ता : विश्वकर्मा बिल्डींग, जे. के. सावंत मार्ग, दादर, मुंबई, २८.
पुणे विभागीय कार्यालय : गोल मार्केट, वायसीएम हॉस्पिटलसमोर, संत तुकारामनगर, पिंपरी.
उस्मानाबाद विभागीय कार्यालय : तांबरी, कलेक्टर निवासस्थानाच्या पाठीमागे, उस्मानाबाद.
सोलापूर विभागीय कार्यालय: होडगी रोड, चेतन फौंड्रीसमोर, सोलापूर.
कोल्हापूर विभागीय कार्यालय: जय गणेश बिल्डींग, सायबर चौक, विद्यापीठ रोड, कोल्हापूर.


धोनी आणि निकच्या टीममध्ये चॅरिटीसाठी फुटबॉल मॅच | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

धोनी आणि निकच्या टीममध्ये चॅरिटीसाठी फुटबॉल मॅच
बॉलिवूड आणि क्रिकेटचे कनेक्‍शन तसे जुने आहे. मात्र हे दोन्ही फुटबॉलच्या मैदानात एकत्र आल्याचे दृश्‍य रविवारी बघायला मिळाले. महेंद्र सिंह धोनी आणि प्रियांका चोप्राचा मित्र निक जोनास यांच्या टीममध्ये नुकताच एक चॅरिटी फुटबॉल सामना खेळला गेला. बांद्राच्या फुटबॉल कॉम्प्लेक्‍सच्या ग्राऊंडवर झालेल्या या सामन्यामध्ये निक जोनासला प्रोत्साहन देण्यासाठी प्रियांका चोप्राही आली होती. या प्रेक्षणीय मॅचमध्ये ईशान खट्टर आणि आदित्य रॉय कपूर देखील सहभागी झाले होते. फुटबॉल खेळता खेळता निक धडपडला आणि थोडा जखमीही झाला.
मात्र तरिही त्याने खेळणे सुरूच ठेवले आणि त्याने एक गोल देखील केला. या प्रेक्षणीय सामन्यामध्ये धोनीच्या टीमने 5 विरुद्ध 4 असा विजय मिळवला. धोनी क्रिकेट खेळण्यापूर्वी आपल्या स्कूलकडून फुटबॉलचा गोलकीपर म्हणूनच खेळत असायचा. त्या अनुभवाचा फायदा त्याला झाला. प्रियांकाच्या मित्राला सपोर्ट करण्यासाठी बॉलिवूडमधील अनेक स्टार यावेळी उपस्थित होते. त्यात ईशान खट्टर सर्वात युवा कलाकार होता. “धडक’ रिलीज झाल्यापासून तो अन्य कोणत्याही प्रोजेक्‍टमध्ये सध्या तरी काम करत नाही आहे. तर धोनीला सपोर्ट करायला त्याची पत्नी साक्षीही आली होती.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleफिनआयक्यू ने जिंकली पुणेरी पलटणची ‘बोलकब्बडी कॉर्पोरेट चॅलेंज’ स्पर्धा
Next article“एसबीआय’च्या एटीएमची मर्यादा आता केवळ 20 हजार
युवा ऑलिम्पिक क्रीडा स्पर्धा: भारताच्या पुरुष आणि महिला संघाला रौप्यपदक
कोहली, शास्त्री यांच्याकडून पृथ्वी शॉवर कौतुकाचा वर्षाव
पी.व्ही.सिंधू आणि सायना नेहवालकडून भारताला पदकाची आशा
चेन्नईच्या अश्‍विन, विष्णूकडे आघाडी जोसेफचे गिक्‍सर कप जेतेपद निश्‍चित
रिलायन्स फाउंडेशन युथ स्पोर्टस फुटबॉल स्पर्धा: बिशप्स स्कूल, नेस वाडिया संघांचे विजय
दृष्टीहीन खेळाडूंच्या भारत विरूध्द श्रीलंका मालिकेला आजपासून सुरुवात


धावत्या लोकलमधून प्लॅटफॉर्मवर तरुणाची स्टंटबाजी
10 वर्षांपूर्वीच्या खुनाला वाचा फुटली, 'त्या' सीरियल रेपिस्टने १९ मुलीवर केला बलात्कार
अमरावती शहरात डेंग्यूचा कहर; 24 तासात तीन महिलांचा मृत्यू
राज ठाकरे विदर्भाच्या दौऱ्यावर, कार्यकर्त्यांमधली मरगळ झटकणार
सराफ व्यावसायिक करणार दसऱ्याचा मुहूर्त 'कॅश'
दारूच्या कंपनीतील ५ हजार टन मक्क्याने भरलेल्या टाकीत पडून मुलाचा मृत्यू
10 वर्षांपूर्वीच्या खुनाला वाचा फुटली, 'त्या' सीरियल रेपिस्टने १९ मुलीवर केला बलात्कार
#Metoo मोहिमे संदर्भात हायकोर्टात याचिका दाखल
मॉडेलला घरी बोलवून मित्रानेच केला खून
जलयुक्त 'शिव्या'र, राज ठाकरेंच्या कुंचल्यातून फडणवीस सरकारवर घणाघात
अकबर यांनी चुंबन घेण्याचा प्रयत्न केला, आणखी एका महिला पत्रकाराचा आरोप
कर्ज देण्यासाठी शरीरसंबंधाची मागणी करणाऱ्या बँक मॅनेजरला महिलेनं धु-धु धुतलं
गोव्यात काँग्रेसच्या सत्ता स्थापनेच्या मनसुब्यावर पाणी, २ आमदार भाजपात दाखल
#Metoo : महिला खेळाडूंनी केलेल्या आरोपानंतर राष्ट्रीय कबड्डी प्रशिक्षकाची आत्महत्या
करिनाची 'ही' फॅशन स्टाईल तुम्हीही फॉलो करू शकता
दबंग गर्ल सोनाक्षी सांगतेय बॉर्डरवरच्या जवानांबरोबरचे अविस्मरणीय अनुभव
अशोक सराफ आणि पद्मिनी कोल्हापुरेनं सुरू केलाय 'प्रवास'
#Metoo: स्त्रीनं संधीसाठी हात पुढे करताना आपली चूक नाही ते तपासून पहावं - निशिगंधा वाड
PHOTO सबरीमाला मंदिर प्रवेशापासून राहुल गांधींच्या गुरुद्वारा भेटीपर्यंत देशभरातल्या आजच्या महत्त्वाच्या घडामोडी
करिनाची 'ही' फॅशन स्टाईल तुम्हीही फॉलो करू शकता
हे आहेत देशातले 10 वादग्रस्त बाबा, कुणावर बलात्कार तर कुणावर खुनाचा आरोप
सततच्या पोट दुखीवर करा हे ५ घरगुती रामबाण उपाय
क्रिकेटमध्ये पुन्हा वादळ, अफगाणिस्तानच्या खेळाडूने ठोकले ६ चेंडूंत ६ षटकार
उमेश यादवने घडवला इतिहास, 19 वर्षानंतर केली 'ही' कामगिरी
भारताने वेस्ट इंडिजला 10 विकेट्सने लोळवलं, 2-0 ने मालिकाही जिंकली
IND vs WI : वेस्ट इंडिजच्या दुसऱ्या डावात 127 धावा, भारतासमोर 72 धावांचं लक्ष्य
#MeToo तेव्हाच का नाही बोलली
मतभेदानंतरही गांधीजी म्हणाले जवाहरलाल हाच माझा वारस
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
धावत्या लोकलमधून प्लॅटफॉर्मवर तरुणाची स्टंटबाजी
एका पावाच्या तुकड्यासाठी भिवंडीत तुफान मारामारी
सुबोध भावेच्या निळ्या डोळ्याकडे मी पाहातच राहिले - सोनाली कुलकर्णी
गौरी शिंदेसह या १० बॉलिवूड कलाकारांनी #Metoo साठी घेतली परखड भूमिका
मंत्र्यांच्या आणि वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या गाड्यांवरील 'लाल दिवा' हटवणार
19 एप्रिल : मंत्र्यांच्या आणि वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या वाहनांवर लाल दिवा वापरण्यावर निर्बंध घालणाऱ्या निर्णयाला केंद्रीय मंत्रिमंडळाने मंजुरी दिली आहे. व्हीआयपी संस्कृतीला चाप लावण्यासाठी केंद्र सरकारने हा निर्णय घेतला आहे.
1 मेपासून हा निर्णय लागू होणार आहे. आज झालेल्या केंद्रीय मंत्रिमंडळाच्या बैठकीत हा महत्त्वपूर्ण निर्णय घेण्यात आला आहे.
यापुढे राष्ट्रपती, उपराष्ट्रपती, पंतप्रधान, सरन्यायाधीश आणि लोकसभा अध्यक्ष यांनाच लाल दिव्याची गाडी वापरता येणार आहे.
दरम्यान, हा निर्णयामुळे केंद्रासह इतर राज्यातही हा नियम लवकरच लागू होण्याची शक्यता आहे.
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
अकबर यांनी चुंबन घेण्याचा प्रयत्न केला, आणखी एका महिला पत्रकाराचा आरोप
कर्ज देण्यासाठी शरीरसंबंधाची मागणी करणाऱ्या बँक मॅनेजरला महिलेनं धु-धु धुतलं
गोव्यात काँग्रेसच्या सत्ता स्थापनेच्या मनसुब्यावर पाणी, २ आमदार भाजपात दाखल
#Metoo : महिला खेळाडूंनी केलेल्या आरोपानंतर राष्ट्रीय कबड्डी प्रशिक्षकाची आत्महत्या
गोव्याला उद्या मिळू शकतो नवा मुख्यमंत्री, ‘या’ नावाची चर्चा
४ महिलांच्या मृत्यू प्रकरणी स्वयंघोषित संत बाबा रामपालला अखेर जन्मठेपेची शिक्षा
धावत्या लोकलमधून प्लॅटफॉर्मवर तरुणाची स्टंटबाजी
10 वर्षांपूर्वीच्या खुनाला वाचा फुटली, 'त्या' सीरियल रेपिस्टने १९ मुलीवर केला बलात्कार
अमरावती शहरात डेंग्यूचा कहर; 24 तासात तीन महिलांचा मृत्यू
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


संख्याजगताच्या अद्भुत कथा...6 | ऐसीअक्षरे

अनंतता (∞): गणिताला तारक व मारक अशी संकल्पना
लक्ष, दशलक्ष, कोटी, दशकोटी, शतकोटी, परार्ध, शत परार्ध.. शत परार्ध + 1 .... अशा प्रकारच्या मोठ मोठ्या संख्यांची लहानपणी खेळलेली स्पर्धा आपल्याला नक्कीच आठवत असेल. परंतु मोठेपणी संसाराच्या रहाटगाडग्यात अडकून पडल्यामुळे अशा मोठ मोठ्या संख्यांचे कौतुक करणे आपण विसरून गेलो. व त्यातही इन्फिनिटी (∞) ही संख्या पुसटशी होत गेली. परंतु ∞ मुळात अस्तित्वात होती वा आहे का
उदाहरणार्थ, आइन्स्टाइनच्या सापेक्षता सिद्धांतात काळ व अवकाश (space & time) अनंतापर्यंत विस्तार होत होत, कृष्ण विवरात विरून जातात अशी संकल्पना मांडलेली आहे. त्याच प्रमाणे कॅल्क्युलसमध्ये कुठलीही प्रक्रिया सातत्याने बदलत गेल्यास अवकाश व काळ यांची अनंतामध्ये विभागणी करणे शक्य होईल.
याचा अर्थ भौतशास्त्रज्ञांना इन्फिनिटीचे महत्व कळले व इतरांना नाही असा अर्थ होत नाही. जेव्हा खगोल शास्त्रातील समीकरणांची उत्तरं इन्फिनिटीच्या जवळ पास असतात तेव्हा हे खगोलशास्त्रज्ञ सिद्धांतांचीच पुनर्लेखन करतात
जरी या गृहितकांना बाजूला सारले तरी गणितातील सेट सिद्धांत मात्र इन्फिनिटीला चिकटून आहे. संख्यासंबंधी कठोरपणे विश्लेषण करत गेल्यास गणितातील हे अमूर्त भांडं कुठल्याही संख्याबद्दल जास्त विस्ताराने सांगू शकेल. शून्य सेटबद्दलचा आपला अनुभव ताजा आहे. सर्व संख्यांचे एक सेट आहे असे कल्पना करता येईल. मग हा सेट किती मोठा असू शकेल तुम्ही कितीही मोजत गेला तरी त्या संख्या संपणार नाहीत व शेवटी आपण कंटाळून अनंतापर्यंत असे म्हणत त्याचा नाद सोडणार
परंतु 1924 साली मांडलेल्या हिल्बर्टचे काल्पनिक हॉटेल याला छेद देणारा ठरू शकेल. कारण हिल्बर्टने त्या हॉटेलमध्ये इन्फायनेट खोल्या आहेत अशी मांडणी केली आहे. जेव्हा या सर्व खोल्या पूर्ण भरल्या तेव्हा कुठून तरी कित्येक बसलोड भरून प्रवासी आले व खोल्यांची मागणी करू लागले.
हॉटेलच्या मॅनेजरने ही समस्या कशी हाताळली असेल
आपली अंतःप्रेरणा हे शक्य नाही असे म्हणेल. परंतु गणिताला व विशेष करून इन्फिनिटीला हे मान्य असणार नाही. मॅनेजरच्या मते ही समस्या सोडवणे शक्य आहे. त्यासाठी खोली नं 1 मधल्या प्रवाश्याला खोली नं 2 मध्ये, 2 मधल्याला 4 मध्ये, 3 मधल्याला 6 मध्ये असे हलवल्यास सर्व विषम संख्यांच्या खोल्या रिकामे होतील व आगंतुक प्रवाश्यांची रहायची व्यवस्था करता येईल.
काही अनंत संख्या इतर अनंत संख्यापेक्षा मोठ्या असू शकतात. यावरून सेटमधील संख्या कितीही वेगवेगळ्या प्रकारच्या असल्या तरीही त्या अनंतापर्यंत पोचतात. सेट सिद्धांताला अशा विसंगत गोष्टींची चांगलीच सवय जडली आहे. गंमत म्हणजे पूर्ण संख्यांची यादी अनंतापर्यंत जाते, एवढेच नव्हे तर त्या संख्यांचे दशांशसुद्धा अनंतापर्यंत जाऊ शकतात
तर लहानपणच्या मोठ्या संख्येच्या स्पर्धेप्रमाणे लहानातील लहान संख्येची स्पर्धा ठेवायची का
या पूर्वीचे लेख 1, लेख 2, लेख 3, लेख 4, लेख 5
धाग्याचा प्रकार निवडा: :
अनंत या संकल्पनेबद्दल जितकं
अनंत या संकल्पनेबद्दल जितकं लिहिता आलं असतं तितकं पुरेसं आलेलं नाही या लेखात. हिल्बर्ट होटेलचा उल्लेख चांगला आहे. मात्र त्यातून जी सत्यं उभी राहातात ती डोक्याला गरगरवून टाकणारी आहेत. ती गरगर आली नाही.
सम संख्या अधिक की विषम संख्या असं विचारलं तर कोणीही सांगू शकेल की जितक्या सम संख्या तितक्याच विषमही. कारण प्रत्येक सम संख्येनंतर एक विषम संख्या येते. हे कितीही मोठ्या संख्येबद्दल लागू पडतं. मग आता पुढचा प्रश्न. सम संख्या अधिक की सम + विषम संख्या किंवा सगळ्याच नैसर्गिक संख्या असं विचारलं तर कोणीही सांगू शकेल की जितक्या सम संख्या तितक्याच विषमही. कारण प्रत्येक सम संख्येनंतर एक विषम संख्या येते. हे कितीही मोठ्या संख्येबद्दल लागू पडतं. मग आता पुढचा प्रश्न. सम संख्या अधिक की सम + विषम संख्या किंवा सगळ्याच नैसर्गिक संख्या आता कोणीही म्हणेल की सम संख्या कमी, एकूण नैसर्गिक संख्या अधिक. कारण नैसर्गिक संख्यांमध्ये सम संख्या असतात शिवाय तितक्याच विषम संख्याही असतात. पण इथेच गंमत सुरू होते. प्रत्येक नैसर्गिक संख्येसाठी तिच्या बरोब्बर दुप्पट अशी एक सम संख्या मांडता येते. त्यामुळे नैसर्गिक संख्या अनंत आहेत, सम संख्या अनंत आहेत, पण ही दोन्ही अनंतं सारख्याच आकाराची आहेत. हे चक्रावून टाकणारं आहे.
पूर्णस्य पूर्णमादाय पूर्णमेवावशिष्यते..या विसंगतीची आठवण आली
हेमा मालिनी (जन्म : १६ ऑक्टोबर १९४८)
जन्मदिवस : कोशकार नोह वेबस्टर (१७५८), लेखक ऑस्कर वाइल्ड (१८५४), नाटककार यूजीन ओनील (१८८८), समाजसुधारक अनंत हरी गद्रे (१८९०), छायाचित्रकार पॉल स्ट्रॅन्ड (१८९०), हिंदी साहित्यिक, संसदपटू सेठ गोविंददास (१८९६), कवी सोपानदेव चौधरी (१९०७), तत्त्वज्ञ लुई अल्थ्यूसर (१९१८), नोबेलविजेता लेखक ग्युंटर ग्रास (१९२७), तबलावादक पं. लच्छू महाराज (१९४४), ग्रेटफुल डेड गिटारिस्ट बॉब वेअर (१९४७), नर्तकी व अभिनेत्री हेमामालिनी (१९४८)
मृत्युदिवस : चित्रकार ल्यूकास क्रॅनाक थोरला (१५५३), तत्त्वज्ञ गास्ताँ बाशलार (१९६२), कर्नाटक शैलीतील गायक चेंबई (१९७४), कादंबरीकार ना. सं. इनामदार (२००२), विचारवंत, लेखक गो. पु. देशपांडे (२०१३)
१५/१६ ऑक्टोबर : एडा लव्हलेस दिन (विज्ञान, तंत्रज्ञान, अभियांत्रिकी आणि गणित क्षेत्रांत कार्यरत महिलांच्या सन्मानार्थ)
वर्धापनदिन : वॉल्ट डिजनी कंपनी (१९२३)
१७९३ : फ्रेंच राज्यक्रांती - फ्रान्सची सम्राज्ञी मारी आंत्वानेतला गिलोटिनद्वारे देहदंड.
१९०५ : लॉर्ड कर्झनने बंगालच्या फाळणीचा हुकुम दिला.
१९५१ : पाकिस्तानचे पहिले पंतप्रधान लियाकत अली खान यांची रावळपिंडीत हत्या.
१९७५ : देवीरोगाचा नैसर्गिक संसर्ग झाल्याचा जगातला अखेरचा दाखला (बांगलादेश).
१९८६ : राईनहोल्ड मेसनर ८००० मीटरहून अधिक उंचीची जगातली सर्व (१४) शिखरे सर करणारे पहिले गिर्यारोहक ठरले.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 5 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे