Sakal Saptahik America_Khatti-Mithi Mrunmayee Bhajak Marathi Article | Saptahik Sakal

गुरुवार, 22 मार्च 2018
निरोप घ्यायची घटिका आताशा फक्त जाहीर झाली होती, तरी अजून महिनाभर अवकाश होता, पण तरीही विश्वासच बसत नव्हता की आपण अमेरिका सोडून जाणार. हे गाव, इथे जमविलेला गोतावळा, हे टुमदार घर, मुलाची शाळा सगळं सोडून जाणार या विचारांनी मन अस्वस्थ्य झालं होतं.
वर्षभरापूर्वीचीच गोष्ट, आम्ही अमेरिकेला येऊन फक्त काही महिने झाले होते आणि भारतीय लोकांच्या ग्रुप मध्ये मी गेले होते. सगळ्या लोकांना कायमचंच अमेरिकेत स्थायिक व्हायचं होतं. त्या सगळ्यांमध्ये मी एकटीच वेगळ्या विचारांची होते, मला माझ्या देशात परत जायचं होतं. इथे फार काळ राहायचं नव्हतं. जरी अमेरिका आणि गाव मला खूप आवडलं असलं तरी मोठा काळ इथे वास्तव्य करण्याची माझ्या मनाची तयारी अजिबात नव्हती. पण आता परत जायचं या विचारांनी मात्र मी पुरती हादरून गेले होते. गावाशी, तिथल्या रस्त्यांशी जणू ऋणानुबंध जुळले होते. मैत्रिणींचा गोतावळा जमला होता. हे सगळं सोडून कायमचं भारतात परतणे हे फारच दुःखदायक वाटत होतं.
घरातल्या सामानाची आवराआवर चालू होती. एक एक जमवलेल्या वस्तू, छोट्या मोठ्या, इथलं सगळंच भारतात परत घेऊन जावंसं वाटत होतं. आठवणींखेरीज फार काही बरोबर घेऊन जाता येणार नव्हतं.
मुलाच्या शाळेचा शेवटचा दिवस होता. मी त्याला घेऊन जाण्यासाठी शाळेत आले होते. त्याच्या टीचरने सगळ्या मुलांना सांगितलं की आज ऋतुजचा शाळेतला शेवटचा दिवस आहे. तो भारतात, त्याच्या मायदेशी परत जाणार आहे. तिथे असलेल्या पृथ्वीच्या गोलावर त्यांनी सगळ्या मुलांना दाखवलं, की आता आपण इथे आहोत आणि ऋतुज इथे जाणार आहे. सगळ्या मुलांनी ’अहा किती लांब ’ अशा प्रतिक्रिया दिल्या. सगळ्या मुलांना टीचरने ऋतुजला बाय करा असं सांगितलं.
माझा मुलगा ऋतुज टीचर शेजारी उभा होता. सगळा वर्ग समोर उभा होता. शाळा सुटून काही मिनिटं होऊन गेली होती, पण आज कुणालाही घरी पळण्याची घाई नव्हती. एक एक मूल येऊन ऋतुजला मिठी मारत होतं. हातात हात घेऊन काहीतरी सांगत होतं. मुलगा शांतपणे सगळ्यांकडून अभिवादन स्वीकारत होता. पण हे दृश्‍य पाहून मला गदगद भरून येत होतं. तो कार्यक्रम संपला आणि आम्ही जाईपर्यंत त्याचे मित्र मैत्रिणी त्याला हात हलवून ,काहीतरी बोलून, डोळ्यातून निरोप देत होते. मी सुन्न झाले होते.
निरोप एवढा अवघड असेल असं मला अजिबात वाटलं नव्हतं. पण तो होता.
भारतात परतल्यावर शाळा, डागडुजी अशा अनेक उरकण्याच्या कामांमध्ये मी गढून गेले.
एके दिवशी सगळ्या कामांमध्ये असूनही का कुणास ठाऊक पण सेंट जोसेफची फार आठवण येत होती. संध्याकाळची वेळ होती. मी घरी आले होते. किल्ली, नाणी अशा बऱ्याच वस्तू मी त्या दिवशी जीन्सच्या खिशात ठेवल्या होत्या. त्या काढून जागेवर ठेवण्यासाठी मी खिशात घातला तर, वस्तूंबरोबर माझ्या हाताला काहीतरी वाळूसारखं लागलं. खिशात वाळू कशी जाईल, असा विचार करत मी खिसा उलटा केला, तर खिशाला चिकटलेली पांढरी वाळू दिसली. खिशात वाळू कशी आली याचा मी विचार करत असताना लक्षात आलं, अमेरिकेहून निघायच्या आधी शेवटचं म्हणून अमेरिकेतील बीच वर गेलो होतो. खरंतर मला पाण्यात आत जायचं नव्हतंच, मी किनाऱ्यावरच बसणार होते. पण मुलगा पाण्यात गेला आणि मी पण थोडं थोडं म्हणत पाण्याच्या आत गेले आणि मग बरीच आत गेले. माझ्या आवडत्या लेक मिशिगनच्या किनाऱ्यावरची वाळू होती ती. त्यावेळी जीन्सच्या खिशात पहुडलेली वाळू वॉशिंग मशिनच्या अनेक चक्रांमधून अनेक वेळा जाऊन देखील आज जवळजवळ दीड महिना तशीच लपून बसली होती.
तिथून निघताना माझ्या घरातील फुलझाडे मी लेकच्या किनाऱ्यावर असणाऱ्या फुलझाडांमध्ये लावून आले होते, लावताना मनात लेक कडे बघून म्हटलं होतं, ‘ही माझी आठवण’
आज त्या वाळूकडे पाहताना वाटलं, लेकनेही माझ्या खिशात त्याची वाळू हळूच सरकवून दिली होती त्याची आठवण म्हणून...
मित्रांनो, बाजारात मिळणाऱ्या फळांपैकी तुमच्या सर्वाधिक आवडत्या फळात अननस नक्की असेल...
मित्रांनो, तुमच्या सगळ्यांच्या खाण्याच्या आवडीनिवडी वेगवेगळ्या असू शकतील पण एका...
काही प्राण्यापक्ष्यांची मला नेहमी गंमत वाटते. त्यांची आपली ओळख खेळण्यांच्याही आधी...
आम्ही भारतात परत जाणार होतो, त्यावेळी तिथल्या अमेरिकन मैत्रिणींना भेट म्हणून एखादी...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


Hollywood Gallery, Hollywood Pictures, Videos

राष्‍ट्रीय उद्याने आणि अभयारण्‍ये
ठाणे - भिवंडीत भंगाराच्या गोदामाला आग, जीवितहानी नाही
पुणे - बेकायदेशीर वास्तव्य करणाऱ्या ३६ बांगलादेशींना दौंड, बारामतीतून अटक
भंडारा - वादळी वारे, विजांच्या कटकडाटासह मुसळधार पाऊस
नागपूर - शहरात पावसाची हजेरी, खासदार क्रीडा महोत्सव पावसामुळे ढकलला पुढे
पुणे - इंजिनिअरिंग पेपरफुटीच्या अफवेप्रकरणी एक विद्यार्थी ताब्यात, अफवेची कबुली
सांगली - महापालिकेच्या ड्रेनेजमध्ये अडकून २ कर्मचाऱ्यांचा मृत्यू
नाशिक - पालिकेच्या नगररचना विभागातील कनिष्ठ अभियंता रवींद्र पाटील बेपत्ता
पिपरी चिंचवड - तरुणीचे अपहरण करुन लावला विवाह, गुन्हा दाखल
मुंबई - वादग्रस्त क्लिप प्रकरणी मुख्यमंत्र्यांनी राजिनामा द्यावा - अशोक चव्हाण
रायगड - मांडवा ते गेट वे ऑफ इंडिया बोटसेवा बंद, बसने करावा लागणार प्रवास
नांदेड - धर्मजागृती सभेची जय्यत तयारी,हैदराबादचे आ. ठाकूर उपस्थित राहणार
रायगड - अलिबागच्या नागाव समुद्र किनारी ३ जण बुडाले, शोधकार्य सुरू
अकोला - प्रत्येक शुक्रवार हा दिवस ‘शेतकरी कर्ज सहायता दिन’म्हणून पाळणार
मुंबई - महाराष्ट्र समुद्रकिनारपट्टीला 'मेकुनु' वादळाचा धोका, सावधानतेचा इशारा
पालघर - भाजपकडून साम वगळता दाम, दंड, भेदाचाच वापर - हितेंद्र ठाकुर
चंद्रपूर - तुकुम परिसरात आईची निर्घृण हत्या करणाऱ्याला मरेपर्यंत फाशीची शिक्षा
मुख्‍य पान फोटो आणि व्हिडिओ हॉलिवूड
BAFTA अवॉर्ड्समध्ये कॅट आणि एंजेलिनाचा ग्लॅमरस अंदाज
BAFTA अवॉर्ड्समध्ये कॅट आणि एंजेलिनाचा...
'बाफ्टा' पुरस्कार सोहळ्यात इंग्लंडच्या...
Milan Fashion Week च्या रॅम्पवर मॉडेल्सचा...
'गोल्डन ग्लोब'मध्ये प्रियांकाचा जलवा
पाहा, या सेलेब्सचे Sexy Legs
अमेरिकन म्युझिक अवॉर्ड्समध्ये अभिनेत्रींचा...
"एमटिव्ही युरोप म्युझिक अवॉर्ड"च्या रेड...
'अॅमी अवॉर्ड्स'च्या रेड कार्पेटवर प्रियंकाचा...
नवाजुद्दीनची कान्स वारी, ८ वेळा लय भारी
पिक्स ऑफ द वीक
'फॉलो मी' सिरीजचे हे आहेत काही अद्भुत फोटोज्
बिलबोर्ड संगीत पुरस्कार - २०१५
जॅकी चॅनच्या 'कुंग फू योगा'चा ट्रेलर रिलीज
'ट्रिपल एक्स'मध्ये दीपिकाचे दमदार स्टंट
खऱ्याखुऱ्या सेक्स सीन्समुळे विवादात राहिले हे...
भीतीने अंगाचा थरकाप उडवतील हे हॉलीवूड हॉरर...
‘द जंगल बुक’चा 'मोगली' भारताच्या दौऱ्यावर
जेम्स बाँडचा नवा चित्रपट स्पेक्टरची चित्र झलक
जीवाचा थरकाप उडवणारे भयपट...
मॅजिक माईकची चित्र झलक
'या' सुपरमॉडेलचे.. जगभरात लाखो दिवाने
हॉलीवूडच्या 'या' सुंदरीची... दमदार वापसी
Oscar विजेती 'ही' अप्सरा... अवतरली मुंबईत
शाहरुखची 'ही' मुळीच नाही फॅन.. मात्र करायचंय...
'आई-मुलीची' ही क्युट जोडी... करतेय हॉलीडे...
'Hot Mom'... 4 मुलांनंतरही आहे तितकीच 'फिट'
9 महिन्यांचा 'छोटासा' बेबी बंप.. तुम्ही...
'बहिणी' प्रमाणेच.. 'ही' आहे मादकतेमुळे...
'गाड्या' धुण्याचे काम करायची.. 'ही' फेमस...
'भटकंती' आहे.. या सौंदर्यवतीचे पॅशन
Twitter वर 'राज्य' करणारी गायिका...
Disney चा 'गोड' आवाज.. एरियल विंटर
'या' भाज्या ठेवतील बदलत्या वातावरणातील आजारांना दूर
सध्या वातावरणात अनेक बदल होत आहेत.
इअरफोन वापरताना 'ही' काळजी अवश्य घ्या बस, ऑफिस किंवा रस्त्यात कुठेही कानात इअरफोन घातलेली
थायरॉईड आणि आहार थायरॉईडची समस्या असणाऱ्या बहुतेक लोकांची सर्वात मोठी तक्रार अशी आहे, की
ट्रक, बस व कारचा विचित्र अपघात; १० ठार, १५ जखमी
सिद्दीपेट - तेलंगणाच्या सिद्दीपेट येथे
मोदी-भागवत-शाह तयार करणार २०१९ ची 'अभेद्य' रणनीती  नवी दिल्ली - देशात २०१९ च्या
मुलीला मिठी मारल्यामुळे शाळेतून निलंबित विद्यार्थ्याचे नेत्रदीपक यश तिरुवनंतपुरम - शालेय
मोदींचा सिंगापूर दौरा ; महात्मा गांधींच्या अस्थी विसर्जनाच्या आठवणींना मिळणार उजाळा
कॅनडा स्फोट ; रेस्टॉरंटमध्ये आलेल्या 'त्या' दोघांचा शोध सुरू टोरंटो - कॅनडाच्या टोरंटो
ईद काळात भारतीय चित्रपटांच्या प्रदर्शनावर पाकिस्तानात बंदी इस्लामाबाद - पाकिस्तानात
मुलांसोबत वेळ घालवून सलमानच्या चेहऱ्यावर परत...
या प्रसिद्ध कॉमेडियनची आहे ही मुलगी, लवकरच...
नैराश्याची शिकार झाली होती कलयुगची अभिनेत्री,...
राजकारणापासून खेळाडूपर्यंतच आयुष्य दाखवणार या...
अगदी वेगळ्या शैलीमध्ये झाला चित्रपट 'फेमस' चा...
'संजू'चा टीजर झाला लॉन्च, सतरंगी अवतारात...
ऑरेगॉनमध्ये निवडून येणाऱ्या सुशिला जयपाल दक्षिण आशियातील पहिल्या महिला


Sakal Saptahik Chitra Gamati Madhura Pendse | Saptahik Sakal

शुक्रवार, 16 मार्च 2018
चित्रातले जग कसे असते
कधी कधी रेघोट्या काढता काढता त्या पानभर पसरतात. बर्नार्डने एक अमिबासारखा छोटा आकार कॅनव्हासच्या डाव्या टोकावर काढला आणि जागा संपेपर्यंत त्याभोवती तो रेषा काढत गेला.
शेजारील चित्राचं नाव आहे ‘बहरताना’ (Floris). लंडनमधील एका बेकरीत केक आणि पेस्ट्री छान सजवून देत. केकवरची सजावट पाहून बर्नार्डला हे चित्र सुचले
या चित्राची सुरवात कुठल्या छोट्या आकाराने झाली असेल बरे
बर्नार्ड कोहेन हा ब्रिटिश चित्रकार. त्याला विणकाम फार आवडायचे. न्यू मेक्‍सिकोमध्ये असताना विणकाम करत असणाऱ्या एका वयस्कर बाईंना बर्नार्डने विचारले, ‘चांगले आणि साधारण विणकाम यात फरक कसा ओळखायचा’ त्या बाई म्हणाल्या, ‘विणकामात रचना काय केलीये यापेक्षा विण कशी आहे हे महत्त्वाचे’ त्या बाई म्हणाल्या, ‘विणकामात रचना काय केलीये यापेक्षा विण कशी आहे हे महत्त्वाचे हरेक विण ठराविक दाबाची आणि अवधानाने म्हणजे लक्ष देऊन केली तर जे विणतोय ते नक्कीच छान दिसेल..’ बर्नार्डला वाटले हे अगदी चित्र काढण्यासारखेच आहे. कॅनव्हासचा संपूर्ण पृष्ठभाग तो अशाच ठराविक दाबाने काढलेल्या रेषांनी भरवत असे आणि नंतर त्यामध्ये रंग भरत असे.
तुम्हाला बर्नार्डच्या चित्रांबद्दल काय वाटते
तुम्ही पण एक प्रयोग करून पाहा. एक छोटा कोणताही आकार काढा आणि त्याभोवती रेघा काढत चला. पाण्याच्या तरंगाप्रमाणे; नंतर त्या रेषेला वेगवेगळे रंग द्या.
शेजारील चित्र एका रेषेचे आहे. बर्नार्डने कॅनव्हासभर ही एक अखंड रेष काढलीये. त्यानंतर या रेषेला हव्या त्या वळणावर वेगवेगळे रंग दिले. त्याची रेघ कॅनव्हासच्या खालच्या टोकापासून वळणे घेत सबंध कॅनव्हासभर फिरून पुन्हा खाली परतलीये. चित्राला नाव दिले आहे - इन दॅट मोमेंट (तत्क्षणी)
काहींना निबंध चांगला लिहिता येतो. एखाद्याला भाषण करायला लागल्यावर चांगले शब्द सुचतात. एकही चित्र नसलेले पुस्तकसुद्धा लोक आवडीने वाचतात. शब्दांशी, लिखाणाशी फारशी दोस्ती नसलेली मंडळी काय बरे करत असतील तुम्हाला काय आवडते
शब्दांशी मैत्री नसलेला चित्रकार आणि त्याची रंगीत फटकाऱ्यांनी गिरमिट केलेली चित्रे पाहूया पुढील अंकात
दरवर्षी जानेवारीच्या पहिल्या अथवा दुसऱ्या आठवड्यात लास व्हेगासमध्ये कंझ्युमर इलेक्...
इंग्लंडमधला जस्टिन हा एक देखणा, बुजरा, आत्ममग्न आणि हळवा तरुण राजकीय मुत्सद्दी असतो...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


Keyword - वाग्वैजयंती

राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - कुंडल कृष्णाकांठीं नाहीं;...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - वंदन नाटय-मिलिंदा, गोविंद...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - घरांत बसलेल्या काजव्यास--...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - भेट जहाली पहिल्या दिवशीं ...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - कवीचा वधूवरांस आहेर शार्...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - घास घे रे तान्ह्या बाळा
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - डोळा साचा ॥ हा मोरपिसार्...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - “ साध्याही विषयांत आशय कध...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - जेव्हां जीवनलेखनास जगतीं ...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - बागेंत बागडणार्‍या लाडक्य...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - मार भरारी
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - शिवरायाच्या मागें आम्ही ल...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - रात्रीस ओरडणार्‍या घुबडास...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
राम गणेश गडकरी - आणि जीविता, लाभ हाच का तु...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.


खंड १ - अध्याय ३९

मकर संक्रांति हिंदू सण असूनही १४ जानेवारीला का साजरा करतात
मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|पुराणे|श्रीमुद्‍गल पुराण|खंड १|
खंड १ - अध्याय ३९
मुद्गल पुराणात श्री गणेशाच्या आठ अवतारांचे वर्णन आहे.
Tags : mudgal puranpothipuranपुराणपोथीमुद्गल पुराणसंस्कृत
 मत्सर शांत तेव्हां झाला  देव ऋषीस आनंद वाटला  देव ऋषीस आनंद वाटला  त्यांनीं देव गजानन स्तविला  त्यांनीं देव गजानन स्तविला  स्तोत्ररुपें त्या वेळीं ॥१॥
 विकारादिभूत महेशादींस वंद्य पावन  अपार स्वरुप स्वसंवेद्य रोचन  अपार स्वरुप स्वसंवेद्य रोचन  सदा वक्रतुंडा त्या भजतों ॥२॥
 प्रकाश स्वरुपा सदा सर्वगासी  अनादि गुणादीस गुणाधारभूतासी  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥३॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥४॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥५॥
रवि प्राण विष्णु प्रचेत  यम ईश विधाता मागत  यम ईश विधाता मागत  वैश्वानार इंद्र प्रकाश ज्याप्रत  वैश्वानार इंद्र प्रकाश ज्याप्रत  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥६॥
 करांघ्रि स्वरुपा कृतघ्राण जिव्हास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥७॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥८॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥९॥
 ग्रहादि प्रकाशा खगस्थ धरुवादीस  अनंत क्षत्ररुपा तदाकारहीनास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१०॥
 अनादि अनंत मायिका तदाधार पुच्छास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥११॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१२॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१३॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१४॥
 सदा वक्रतुंडास त्यां भजतों ॥१५॥
 जळांत जंतु मस्त्यादि नाना विभेदास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१६॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१७॥
 सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१८॥
 सुरेशास सर्व पूज्या सुबोधादिगम्यास  महावाक्य वेदांतवेद्या परेशास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥१९॥
 जनीं स्वधर्म निष्ठा निर्मात्यास  सुर दैत्यपवंद्या पालकास  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥२०॥
या महादैत्यास बोध करुन  ज्याने केली शांति प्रदान  ज्याने केली शांति प्रदान  विश्वांत सुखानंद शांति भरुन  विश्वांत सुखानंद शांति भरुन  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥२१॥
ज्याला वेद वेदज्ञ मर्त्य न जाणती  शास्त्रशास्त्र भूपती  सदा वक्रतुंडास त्या भजतों ॥२२॥
वेदांनी देवेंद्र मुख्यांनी ना जाणिलें  योगींद्र मुनींद्रही जेथ थकले  योगींद्र मुनींद्रही जेथ थकले  तेथ आमुची मती काय चाले  तेथ आमुची मती काय चाले  परी वक्रतुंडास भावें भजतों ॥२३॥
 देव ऋषी करांजली जोडिती  उभे राहिले शांत स्थिती  उभे राहिले शांत स्थिती  स्तुतीनें प्रसन्न गणेश जाहला ॥२४॥
 देव मुनींना म्हणे वचन  आपण केलें हें स्तोत्र पावन  आपण केलें हें स्तोत्र पावन  प्रीतिवर्धक मज आनंदप्रद ॥२५॥
या स्तोत्राने माझी स्तुती  करील नित्य जो भावभक्ती  करील नित्य जो भावभक्ती  त्याची करीन कामनापूर्ती  बहुविध संपदा देऊनी ॥२६॥
 पुत्रपौत्रादींनी युक्त त्या करीन  जें जें वांछील ते तें देईन  जें जें वांछील ते तें देईन  यात संशय कांही नसे ॥२७॥
 सुरेंद्र वंद्यता पावेल नर  या स्तोत्रें जो मज स्तवील ॥२८॥
सहस्त्र आवर्तनें याची करित  कारागृहांतून तो होत मुक्त  कारागृहांतून तो होत मुक्त  अपराध शतयुक्त असत  क्षमा त्यास हें स्तोत्र वाचता ॥२९॥
एकवीस वेळां एकवीस दिवस  वाचील जो हें स्तोत्र सुरस  वाचील जो हें स्तोत्र सुरस  त्यांच्या सर्व चिंतितार्थास  पुरवीन मी निःसंशय ॥३०॥
माझ्या स्तुतिपर एकवीस श्लोक  रचिले तुम्ही आनंददायक  मुनींनो देवांनो विगत शोक  तुम्ही सर्व झणीं व्हाल ॥३१॥
 स्वधर्मीं रुची दृढ होईल  भुक्तिमुक्तिप्रद होतील  एकवीस श्लोक मम स्तुतीचे ॥३२॥
या स्तोत्रें मी संतुष्ट चित्त  वर मागा मनीं वांछित  वर मागा मनीं वांछित  तो मी पुरवीन क्षणांत  तो मी पुरवीन क्षणांत  तेव्हा सुरगण मुनी म्हणती ॥३३॥
ते सारे देव वंदिती  मुनिगणही प्रणाम करिती  त्या महाबला वक्रतुंडा प्रार्थिती  देई एवढे वरदान ॥३४॥
तुझी अचल भक्ती दयानिधी  आम्हां दे, नको अन्य उपाधी  आम्हां दे, नको अन्य उपाधी  तुझी भक्ती प्राप्त होतां सिद्धी  तुझी भक्ती प्राप्त होतां सिद्धी  सर्वही सुलभ होतील ॥३५॥
 देई आम्हां जी तृप्तिकारका  राहूं तुझ्या चरणाश्रित ॥३६॥
त्यांचे तें वचन ऐकून  ज्ञानी जनप्रिय गजानन  वचन तेव्हां बोलला ॥३७॥
 माझी दृढ भक्ती राहील  भावयुक्त तुम्ही असाल
 स्वानंदी मग्न तो झाला ॥३९॥
खिन्न ऋषि मुनी झाले  आपापाल्या स्थळा गेले  त्या सिद्धिद वक्रतुंडाचें केलें  ध्यान त्यांनी मनांत ॥४०॥
 तेव्हां होऊन मनीं शांत  सर्व दैत्यांसमवेत  आपुल्या स्थानी अविलंबित ॥४१॥
 करण्या उत्सुक त्याचें मन  दैत्यसंघही परतून  आपापल्या घरीं गेला ॥४२॥
 त्याच्या प्रभावा नाही उपमा  कर्ताधतां संहर्ता जो ॥४३॥
 नाना अवतार जगीं घेत  स्वस्वधर्मी रत करित  सुरां असुरां मानवांना ॥४४॥
 अखिल वर्णन करण्या असमर्थ  ब्रह्मा षण्मुख विष्णु होत  ब्रह्मा षण्मुख विष्णु होत  शंकर शेष मुनिगण वेद ॥४५॥
तेथ मी किती सांगणार  वक्रतुंडाचे चरित्र  शिवपुत्र ढुंढीचा तो घेई ॥४६॥
 प्रकट झाला गणनायक त्यावेळेस  भक्तपालक महातेजस्वी सुरस
मुद्‍गल दक्ष प्रजापतीसी सांगती  ऐसे नाना अवतार घेती ऐसे नाना अवतार घेती भक्तांचे संरक्षण करिती  त्यांचें चरित्र ऐकू तूं ॥४८॥
 ब्रह्मदेव वक्रतुंडासी न स्मरत  तेव्हां मत्सर त्याच्या मनांत  तेव्हां मत्सर त्याच्या मनांत  त्वरित प्रवेश करता झाला ॥४९॥
तेव्हां असुर स्वभावें पीडित  विधिपीडित विघ्नयुक्त  सृष्टिरचना करुं न शकत  तेव्हा बोध त्या आठवला ॥५०॥
ब्रह्मदेव वक्रतुंडा शरण जात  त्याचें ध्यान करी चित्तांत  त्याचें ध्यान करी चित्तांत  तेव्हां विघ्नविहीन होत  निर्मिलें सकल जग त्यानें ॥५१॥
ओमिति श्रीमदान्त्ये पुराणोपनिषदि श्रीमन्मौद्‌गले महापुराणे प्रथमे खंडे वक्रतुंडचरिते वक्रतुण्डान्तर्धानें नामैकानचत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः
हिंदू धर्मात स्त्रियांना उपनयनाचा धर्मसंमत अधिकार का नाही


Sakal Saptahik Testi Story Dr. Mandar Datar Marathi Article | Saptahik Sakal

डॉ. मंदार नि. दातार
गुरुवार, 26 एप्रिल 2018
बटाटा, टोमॅटो वगैरेंचा रंजक इतिहास....
मित्रांनो, आपण फेब्रुवारी महिन्यात मिरी, लवंग, जायफळ आणि दालचिनी या आपल्या जेवणात चव आणणाऱ्या काही वनस्पतींच्या गमतीजमती जाणून घेतल्या. या साऱ्या वनस्पतींमध्ये एक साम्य होते, ते म्हणजे हे सारे मसाले पूर्वेकडून विशेषतः भारतातून युरोपात निर्यात केले जात असत. या साऱ्या मसाल्यांचा उपयोग युरोपातले लोक त्यांच्या जेवणाला चव आणण्यासाठी, औषध म्हणून आणि मांस टिकवण्यासाठी करत असत. हा सारा व्यापार अरब व्यापाऱ्यांच्या द्वारे होत असे.
भारतातून युरोपात जाणाऱ्या या व्यापारी मार्गावरचं महत्त्वाचं शहर होतं कॉनस्टॅन्टिनोपल किंवा आत्ताचं इस्तंबूल तुर्कस्तानच्या लोकांनी हे शहर जिंकल्यानंतर युरोपीयांचा आशिया खंडाशी व्यापाराचा हा मार्ग बंद झाला. त्यामुळं हा मसाल्याच्या पदार्थांचा व्यापार परत सुरू करण्यासाठी काही नवीन मार्ग शोधण्याची आवश्‍यकता निर्माण झाली. त्यावेळी पृथ्वी गोल आहे ही गोष्ट सर्वमान्य झाली होती. तेव्हा पूर्वेकडच्या भारतात पोचायचं असेल, तर जहाजानं पश्‍चिमेकडं जात राहिलं तर भारतात नक्की पोचू असा अंदाज बांधून ख्रिस्तोफर कोलंबस हा दर्यावर्दी सागरी मार्गानं निघाला. पण तो भारतात न पोचता उत्तर अमेरिकेत पोचला. मात्र आपण भारतातच पोचलो आहोत, अशी कोलंबसाची ठाम समजूत होती.
पुढं काही वर्षांनंतर कोलंबसाच्याच मार्गानं प्रवास करून गेलेल्या अमेरिगो व्हेस्पुसी या खलाशाला अमेरिकेत पोचल्यावर हा देश भारत नाही याची जाणीव झाली. भारतात पोचलेल्या आधीच्या प्रवाशांनी भारतातले लोक शेती करतात असं लिहून ठेवलं होतं. त्यावरून हा शेती नसलेला खंड भारत नाही, असा अमेरिगोनं तर्क बांधला. या अमेरिगोवरूनच या नवीन खंडाचं नाव अमेरिका असं पडलं. मात्र कोलंबसाच्या अमेरिकेला पोचण्यामुळंच या नवीन खंडाची माहिती जुन्या जगाला झाली. कोलंबसानंतर जुनं जग आणि माहीत झालेलं हे नवं जग यांच्यात अनेक खाद्य वनस्पतींची देवघेव झाली. याला कोलंबियन एक्‍स्चेंज किंवा कोलंबसनंतरची देवाणघेवाण असं म्हणतात.
अमेरिकेतून आपल्याकडं आलेल्या, अन कोलंबसाआधी युरोप आणि आशियाला माहिती नसलेल्या अनेक वनस्पती आहेत. यात आहेत बटाटा, टोमॅटो, मका, मिरची, अननस, व्हॅनिला, कोको, पेरू, शेंगदाणे, रताळी, भोपळा आणि इतर काही वनस्पती. गेल्या काही आठवड्यांत आपण काहींचा परिचय करून घेतला आहे. तर काहींचा येत्या काही आठवड्यांत करून घेऊ. मात्र एक आठवणीत ठेवा, यातल्या काही वनस्पतींपासून केलेले पदार्थ खाणार असाल तर कोलंबसला धन्यवाद द्यायला विसरू नका.
स्पर्धा परिक्षांचा गेटवे : करंट अफेअर्स
राष्ट्रीय लष्कराची भागीरथी मोहीम महिला अधिकाऱ्यांचा साहसी उपक्रमांतील सहभाग...
जगातलं पहिलं चित्र (भाग २)
... मार्सेल, जॅक, जॉर्ज आणि सायमन भुयारातून हळूहळू पुढं चालले होते. मार्सेलच्या...
स्पर्धा परिक्षांचा गेटवे : क्विझ
१) कोणत्या राज्याने रस्ते अपघातात सापडलेल्या पीडितांसाठी मोफत...
स्पर्धा परिक्षांचा गेटवे : क्विझ
१) खालीलपैकी कोणती बॅंक NERL याच्या वचनबद्ध वित्तपुरवठ्यासाठी...
स्पर्धा परिक्षांचा गेटवे : करंट अफेअर्स
राष्ट्रीय माहिती अधिकाराच्या अंतर्गत बीसीसीआय भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळाच्या...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


राम गणेश गडकरी - डोळा साचा ॥ हा मोरपिसार्...
राम गणेश गडकरींनी मराठी साहित्यात मोलाची भर घातली.
Tags : poemram ganesha gadakariकविताराम गणेश गडकरीवाग्वैजयंती
डोळा साचा ॥ हा मोरपिसार्‍यावरचा ॥धृ०॥
 तारे निळ्या नभीं लकलकती
 तसा डोळा हा ॥मोरपिसावर पाहा ॥
दिसती रंग उघड नयनांतें
ओढी वस्तुमात्र; जग म्हणतें  खरें असावें ॥ कां नाहीं उगिच म्हणावें  खरें असावें ॥ कां नाहीं उगिच म्हणावें
मोहकता तर आहे खास  ओढी ती त्याजवळि जगास
 असावा त्यांत ॥ ग्रह पहिला बघतां होता ॥
दिसतें काय कुणा परि यानें  रुदना खुलवी कां हंसण्यानें
फुलतें कुठल्या कीं प्रेमानें  क्षणमात्रांत ॥ हे विचार येत मनांत ॥
 नुसती सौंदर्याची भूल ॥
 भिन्न रंगाची ॥ ही बैठक भिन्नपणाची ॥
प्रेमाचें मुळिं पाणी नाहीं  कसला डोळा  ॥ हे रंग जाहले गोळा ॥
 टाकुनि द्याना ॥ खेळणें मुळाबाळांना ॥
कितीक असले फसवे डोळे
जगांत पाहुनि फसती भोळे  हे ही जोढ ॥ देवा ते डोळे फोड ॥


सरदेसाईज: रात भी है कुछ भीगी भीगी.......

जाता जाता एक नजर इथेही........
रात भी है कुछ भीगी भीगी.......
काही गाणी मनात खोलवर रुतून बसतात. किंवा असेही म्हणता येईल त्या गाण्यांचे बोल, त्यांचा भावार्थ, संगीत आपल्या हृदयाला इतके भावते की आपले मनच त्यांच्यात अडकून पडते. जोडलेले गाणे अतिशय गाजलेले आहेच, परंतु या गाण्याच्या शब्दांकडे मी मुद्दामहून लक्ष वेधू पाहत आहे. शिवाय गाणे आपण कुठल्या मनस्थितीत प्रथम ऐकतो, याचाही ते आवडण्यामध्ये फार मोठा वाटा असतो. कधी कधी एखादे गाणे प्रथम ऐकून अजिबात आवडत नाही. परंतु वारंवार ऐकले तर आपसूक आपण गुणगुणतो म्हणजेच शब्द आवडू लागतात अन संगीतकाराच्या जादुई गेयतेमुळे ते गाणे मनात रेंगाळते. मग एखाद्या विवक्षित क्षणी ते तुमचा कब्जा घेते. अनेक आवडती गाणी आहेत त्यातले आज सकाळपासून सारखे हेच मनात ऐकू येतेय, कदाचित तुम्हालाही आवडेल.
सोबत या गाण्याचे बोल दिलेत व चित्रफीतही दिली आहे. हे सुंदर विरहीणीची आर्तता व्यक्त करणारे तरल शब्द आधी आपला ताबा घेतात. चित्रफीत पाहताना वहिदाची अदाकारी, अप्रतिम रूप वेड लावते. व्यक्तिशः: मला या गाण्याचा प्रसंग फार भावलेला नाही. वहिदाला असे बाजारात दाखवण्यापेक्षा हिच विरहीणी घरात, एकांतात दाखविली असती तर जास्त वजनदार झाली असती. ( माझे मत ) अर्थात चित्रप्रसंग कसाही असो गाणे जीवलग आहेच.
मूळ कवी: साहिर लुधियानवी, चित्रपट: मुझे जीने दो, १९६३
रात भी है कुछ भीगी भीगी
रात भी है कुछ भीगी भीगी, चांद भी है कछ मद्धम मद्धम
तुम आओ तो, ऒंखे खोले, सोयी हुई पायल की छमछम॥धृ॥
किस को बताएं, कैसे बताएं, आज अजब हैं दिल का आलम
चैन भी हैं कुछ हल्का हल्का, दर्द भी हैं कुछ मद्धम मद्धम ॥
छमछम छमछम छमछम छमछम
तपते दिल पर यूं गिरती हैं, तेरी नजर से प्यार की शबनम
जलते हुएं जंगल पर जैसे, बरखा बरसें रुकरुक, थमथम ॥२॥
छमछम छमछम छमछम छमछम
होश में थोडी बेहोशी हैं, बेहोशी में होश हैं कमकम
तुझको पाने की कोशिश में, दोनो जहॊं से खो S गए हम ॥३॥
छमछम छमछम छमछम छमछम
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 9:30 AM
साहिरची जुनी गाणि ऐकायला मिळणं म्हणजे पर्वणीच.. खुप आवडलं हे गाणं.मला वहिदाचं ते बात एक रातकी मधलं गाणं खुप आवडतं. ती दिसायची पण खुप छान.. स्क्रिन अपिअरन्स हा नंतरच्या काळात आलेल्या चौकोनी, किंवा खुप लांब चेहेऱ्याच्या( माला सिन्हा, आणि ती राजकपुर बरोबरची बुढ्ढा मिल गया म्हणत नाचणारी.. नांव विसर्लो आता) नट्यांपेक्षा खुपच सुंदर होता.
महेंद्र, अरे वैजयंतीला विसरलास
ओह... ’ना हम तुम्हे जाने ना तुम हमे जानो ’ हेच म्हणतो आहेस का सुंदरच आहे ते गाणे. सुमन कल्याणपूरने गायलेले.:)
आपापले रोजचे नियमित उद्योग नित्यनेमाने करत असताना अनेकविध घटना स्वत:च्या आयुष्यात व आजूबाजूला घडत असतात. त्या मनावर कधी ठळक छाप ठेवतात तर कधी कुठेतरी अंधूक नोंद होते. वेगवेगळ्या मन:स्थितीत त्या नोंदी पुन्हा पृष्ठावर येतात... त्यांचा धांडोळा घेण्याचा हा प्रयत्न.
आपण आवर्जून वाचलेत, अभिप्राय दिलात, मन:पूर्वक आभार
झंडा उंचा रहे हमारा
प्रेममयी शब्दांच्या पलीकडले, काही मूक संवाद खीर किमान एवढा तरी हक्क मला आहेच ना
कधी दाटू येता पसारा घनांचा, कसा सावळा रंग होतो मनाचा असे हालते आत हळूवार काही, जसा स्पर्श पाण्यावरी चांदण्याचा, आपले सर्वांचे सहर्ष स्वागत
आयुष्यातील वेगवेगळ्या टप्प्यात कर्मानुसार दरमजल सुरू आहे.
भानस चे विजेट तुमच्या ब्लॊगवर जोडा
" ई-बुक - पोटोबा "
पोटोबा-१ डाऊनलोड करण्यासाठी समोरच्या पुस्तकावर क्लिक करा "पोटोबा"चं पहिलं "ई-बुक" खाली भाग्यश्रीच्या मदतीशिवाय शक्य नव्हते. चला तर मग - खादाडी सुरु करुया
तू त्रिशंकू होऊ नकोस.....
पाऊले चालती पंढरीची वाट.....
मन कशात लागत नाही
जेव्हा अचानक असे घडते....
अजीब दास्तां हैं ये...... (३)
अजीब दास्तां हैं ये...... (२)
अजीब दास्तां हैं ये......
मला धुऊ नकोस गं.....
रात भी है कुछ भीगी भीगी.......
आम्ही तमाशाई अन बोचणारी शल्ये
कायदेमे रहेंगे तो फायदेमे रहेंगे
आधीच फार उशीर झालाय
अढळ स्थान (3) अनुभव (38) अनुभव-प्रकटन-गंमत (37) अनुभव-प्रकटन-विचार (56) अनुभव-प्रकटन-विचार-- कथा (2) आनंद - मनातले (14) कथा (31) कविता (17) खाउगल्ली (74) तुकडा तुकडा चंद्र (3) निसर्ग (2) निसर्ग जीवन समाज प्रदुषण (10) पर्यटन (4) पुस्तक परिचय-साहित्य (3) प्रगती-तांत्रिक-चित्रफिती-असेच काही आवडलेले (10) भारलेपण (8) मनातले (3) मुक्तक विचार जीवन (79) मुक्तक विचार जीवन-गंमत (11) मुक्तक विचार जीवन (5) रंगकर्मी-प्रयत्न (7) विचार (10) शुभेच्छा (11) स्वर-संगीत-आनंद (11) स्वर-संगीत-आनंद-कला (4) हलकेफुलके (1)
खाण्यासाठी जन्म आपुला ... जन्मभरच तर खाणे ...
डोक्यात भुणभुणणारा मराठी भुंगा
बायकोची अदलाबदली- वाइफ स्वॅप
बिरडे-डाळिंब्यांची उसळ - प्रकार १


आळंदीकरांना स्वच्छ पाणी मिळणार तरी कधी…? (Video) | PCLIVE7

कासारवाडीत उद्या ‘पवना स्वच्छता’ अभियान
रोहित कदम यांची राष्ट्रवादी युवकच्या सोशल मिडीया सरचिटणीसपदी नियुक्ती
१५ लाखाचं ‘ते’ आश्वासन मोदींनी दिलेच नव्हते – खासदार अमर साबळे
पिंपरी चिंचवडमध्ये दुचाकीवर फिरतोय ‘डमी’ महापौर
तरूणीचे अपहरण करून जबरदस्तीने लावला विवाह
पिंपरी चिंचवड राष्ट्रवादी युवकची कार्यकारिणी जाहीर
पिंपरी चिंचवडच्या पोलीस आयुक्तालयासाठी १४ पोलीस निरीक्षकांच्या बदल्या
पवना धरणातून १५ दिवसात ३१ हजार क्युबिक मीटर गाळ काढला; खासदार श्रीरंग बारणे यांनी केली पाहणी
नागरिकांना अर्थसहाय्य करण्यासाठी केंद्र सरकारने बँकांना २ लाख कोटी रुपये दिले – केंद्रीय अर्थ राज्यमंत्री शिवप्रताप शुक्ला
वाकडमध्ये गॅस सिलेंडर लिकेजमुळे लागलेल्या आगीत ५ झोपड्या जळून खाक
Home पिंपरी-चिंचवड आळंदीकरांना स्वच्छ पाणी मिळणार तरी कधी…
आळंदीकरांना स्वच्छ पाणी मिळणार तरी कधी…
पिंपरी महापालिकेतील विरोधी पक्षनेता बदलणार…(Video)
पिंपळे सौदागरमधील उड्डाणपूल आणि ग्रेडसेपरेटरच्या कामांचा नगरसेवकांकडून आढावा
कासारवाडीत उद्या ‘पवना स्वच्छता’ अभियान
रोहित कदम यांची राष्ट्रवादी युवकच्या सोशल मिडीया सरचिटणीसपदी नियुक्ती
१५ लाखाचं ‘ते’ आश्वासन मोदींनी दिलेच नव्हते – खासदार अमर साबळे


Prem Kavita-एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......!!

एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......
Author Topic: एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......
एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......
एक घरटे आहे मी बांधलेले
कुणीच नाही तिथे आता,
निरस तिथलं पाणी आहे
आता उजाडलेले आहे ते घरटे ...
थोडा मस्ती करुन जातो
कधी अल्लड वारा घरट्याची
जाळेच जाळे तिथे दाटलेले
जन्म त्या घरट्यात घेतलेला...
किलबिल त्यांची सुरुच असते
रात्र तर तिथे आहेच कधीची..
दिवसही आहे तसाच अंधारलेला...
ते घरटे होते कुणाच्या प्रेमाचे,
घरात होऊ शकलं नाही
त्या घरट्याला लाभू शकलं नाही...
तेही वाट पाहत असतील...
रुपांतर व्हावे ह्या घरट्याचे ...एका घरामध्ये...
एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......
Re: एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......
एक घरटे.... प्रेमाने बांधलेले......


पॉन्टिंगच्या मते कोण आहे स्मिथ आणि विराटमध्ये सर्वोत्तम - Maha Sports

पॉन्टिंगच्या मते कोण आहे स्मिथ आणि विराटमध्ये सर्वोत्तम
पॉन्टिंगच्या मते कोण आहे स्मिथ आणि विराटमध्ये सर्वोत्तम
भारतीय संघाचा कर्णधार विराट कोहली आणि ऑस्ट्रेलिया कर्णधार स्टिव्ह स्मिथ सध्या कारकिर्दीतील सर्वोत्तम फॉर्ममध्ये आहेत. अनेक क्रिकेट तज्ज्ञांनी त्यांची तुलना होऊ शकत नाही, ते दोघेही उत्तम असल्याची मते मांडली आहेत.
तर काहींचे असे म्हणणे आहे की स्मिथ हा कसोटी क्रिकेटमध्ये विराटला वरचढ आणि तर विराट मर्यादित षटकांच्या क्रिकेट प्रकारात स्मिथपेक्षा वरचढ आहे. यात आता रिकी पॉंटिंगनेही आपली मते मांडली आहेत.
पॉन्टिंग सध्या चालू असलेल्या ऍशेस मालिकेत समालोचन करताना म्हणाला “तुम्ही बाकीच्या उत्कृष्ट खेळाडूंकडे बघा. विराट सध्या उत्तम फॉर्ममध्ये आहे. पण तुम्ही जर जो रूट आणि केन विलिअमसन यांच्याकडे बघितले तर समजून येईल कि हे खेळाडू देखील जवळ जवळ स्मिथ इतकेच उत्तम आहेत. आणि हे मी आधीपासून सांगत आहे.”
आज स्मिथच्या नेतृत्वाखाली ऑस्ट्रेलियाने ऍशेस मालिकेतील तिसरा सामना जिंकून ३-० अशी विजयी आघाडी घेतली आहे.
२०१९ मध्ये एबी डिविलियर्स खेळणार नाही आयपीएल
Breaking- एबी डिविलियर्सने केले बेंगलोरला ट्विटर, इंस्टाग्रामवर…
एमएस धोनी-जाॅन अब्राहमने बाईकसाठी केला होता हा उद्योग
एबी डिविलियर्सला विराट कोहलीच्या भावनिक शुभेच्छा
२०१९ मध्ये एबी डिविलियर्स खेळणार नाही आयपीएल
Breaking- एबी डिविलियर्सने केले बेंगलोरला ट्विटर,…
एमएस धोनी-जाॅन अब्राहमने बाईकसाठी केला होता हा उद्योग


तिकुडचें पहिलें पत्र - श्लोक [मंदाक्रांता]
हे पुस्तक ' केरळकोकिळ ' या मासिकात प्रथम १९१७ साली छापण्यांत आले.
रों रों रों रों करुनि गगनीं वाहतो काय वारा
हा हा हा क्षणभरि नसे तेथ कोणा निवारा ॥
बोटीमाजी शिरूनि जल ही कैक लोंढें वहाती
डांबा खांबा धरूनि जन तैं संकटानें रहाती ॥८॥
धुंदी येते पसरूनि धुकें कोठचें सूर्यबिंब
वस्त्रें पात्रें भिजुनि भिजुनी होतसें सर्व चिंब ॥
चित्तीं चिंता प्रबळ न कळे सांज किंवा सकाळ
ग्रासायाला खवळुनि जणों पातला काय काळ ॥९॥


महिन्याला एक हजार रुपयात कोणती जाहिरात होते?

ऑनलाईन मराठी क्लासिफाईडस मध्ये नक्कीच होते
आणि ४ लाख मराठी लोकांपर्यंत पोहोचतेही
आजच आपली छोटी जाहिरात द्या आणि व्यवसाय वाढवा
अल्प गुंतवणूकीत स्वतःचं वृत्तपत्र सुरु करा... पत्रकार बना
फक्त १००० नागरिक पत्रकारांसाठी एकमेव सुवर्णसंधी
आजच अर्ज करा..... दोन दिवसात तुमचे वृत्तपत्र सुरु
मराठीसृष्टीचा नागरिक पत्रकार प्रकल्प
फॉन्टफ्रिडम गमभन २०१७ - एक अदभूत सॉफ्टवेअर
आता कुठेही, केव्हाही लिहा थेट मराठीत
आणि जिंका आपल्या मित्रांची मने
डाऊनलोड करा फक्त रु.५००/- मध्ये... आजच ... आत्ता


Sakal Saptahik Crosswords Kishore Devdhar Marathi Article | Saptahik Sakal

शनिवार, 12 मे 2018
१. शिक्षणाचा श्रीगणेशा करताना प्रथम गिरविण्याची चार अक्षरे,
४. पंढरपूरच्या विठ्ठल मंदिरातील चोपदार किंवा मोठ्या खोकल्याचा प्रकार,
९. एकदम ब्रेक दाबल्याने बसणारा जोराचा धक्का,
१२. हा पाहून पाठ फिरवावी,
१६. चपटा गोल तुकडा,
१८. साधे जेवण किंवा नवऱ्यापेक्षा बायको वयाने जास्त असलेले जोडपे,
२१. दुर्मिळ, क्वचित आढळणारा, सुटासुटा,
२२. बिघडण्याची स्थिती, घोटाळा,
२३. काढून टाकलेला, वगळलेला,
२५. हा सापडला म्हणून कुणी घोडा आणत नाही,
२८. सुंदर घरटे विणणारा एक पक्षी
२९. पुरेसा, आवश्‍यक तेवढा,
३०. या पुणेरी शिरोभूषणासाठी सर सलामत पाहिजे,
३१. गळू पिकण्यासाठी हे त्यावर बांधतात,
३२. या लाख केल्या तरी चालतील, पण ही पालेभाजी आळूच्या भाजीत घालण्याची एक करून चालत नाही,
३४. पोते, मोठी पिशवी,
३५. भिकेची बहीण, संकोच
२. हा आगीचा किंवा रागाचा उडतो,
३. जिन्नस, वस्तू किंवा पर्वत,
४. केळीचे सबंध पान,
७. जखमेवर लावण्याचे औषध,
१०. सजीव व निर्जीव सर्व सृष्टी,
१४. जाड, कडक आवरण,
१५. बारीक मण्यांची माळ किंवा कापडाचे टेक्‍श्चर,
२२. गैरसमज, चुकीचा उलटा अर्थ,
२६. फेकून मारलेला ओल्या पदार्थाचा गोळा,
३१. गावाच्या, देवाच्या नावाने सोडलेला बैल,
३२. वस्त्राची दुमड, घडी
पूर्वजन्मीची पुण्याई असेल म्हणून मी अरुण दातेंचा मुलगा म्हणून जन्माला आलो. फार लहान...
आपल्याकडं आईचं दूध सुरू असताना बाळाला हळूहळू अन्न सुरू करण्याच्या वेळी म्हणजेच...
साहित्य ः एक वाटी काबुली चणे, एक मोठा कांदा, ५-६ लसणीच्या कळ्या, आल्याचा पाऊण इंचाचा...
पत्ताकोबी बाजारातून आणताना तिला छिद्रे तर नाहीत ना हे जरूर पाहावे. छिद्रे असतील तर...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


तिसरी कसोटी: हार्दिक पंड्याचे दणदणीत शतक ! - Maha Sports

तिसरी कसोटी: हार्दिक पंड्याचे दणदणीत शतक
तिसरी कसोटी: हार्दिक पंड्याचे दणदणीत शतक
पल्लेकेल: येथे सुरु असलेल्या श्रीलंका विरुद्ध भारत तिसऱ्या कसोटी सामन्यात भारताच्या अष्टपैलू क्रिकेटर हार्दिक पंड्याने आपली कसोटी कारकिर्दीतील पहिले शतक लगावले आहे. त्याने हे शतक करण्यासाठी फक्त ८६ चेंडू घेतले. या खेळीत त्याने ८ चौकार तर ७ षटकार लगावले आहेत.
हार्दिक जेव्हा काल फलंदाजीला आला तेव्हापासूनच श्रीलंकन गोलंदाजांविरुद्ध त्याने फटके बाजी चालू केली होती आणि श्रीलंकेच्या कर्णधार दिनेश चंडिमलने त्याच्याविरुद्ध खूपच बचावात्मक क्षेत्ररक्षण लावले होते. यामुळे हार्दिक सेट झाला आणि त्याने शतक लगावले.
आठव्या क्रमांकावर फलंदाजी करताना हार्दिक पंड्याने भारताकडून आज सर्वात वेगवान शतक लगावले. पंड्याच्या या खेळीमुळेच भारताने लंचआधीच्या सत्रात ४८७ धावांची मजल मारली आहे. आता भारताकडून हार्दिक पांड्य १०८ धावांवर खेळत आहे तर उमेश यादव ३ धावांवर खेळत आहे.
पांड्यच्या कसोटी कारकिर्दीतील हा फक्त फक्त तिसरा सामना आहे. या मालिकेतील पहिल्या सामन्यात कसोटी पदार्पण केले होते आणि त्या सामन्यातही त्याने अर्धशतकी खेळी केली होती.
२०१९ मध्ये एबी डिविलियर्स खेळणार नाही आयपीएल
Breaking- एबी डिविलियर्सने केले बेंगलोरला ट्विटर, इंस्टाग्रामवर…
एमएस धोनी-जाॅन अब्राहमने बाईकसाठी केला होता हा उद्योग
एबी डिविलियर्सला विराट कोहलीच्या भावनिक शुभेच्छा
२०१९ मध्ये एबी डिविलियर्स खेळणार नाही आयपीएल
Breaking- एबी डिविलियर्सने केले बेंगलोरला ट्विटर,…
एमएस धोनी-जाॅन अब्राहमने बाईकसाठी केला होता हा उद्योग


Sakal Saptahik Sports Kishor Petkar Marathi Article | Saptahik Sakal

गुरुवार, 22 फेब्रुवारी 2018
सेंच्युरियन येथील दुसऱ्या कसोटी क्रिकेट सामन्यात लुंगी एन्गिडी नामक नवोदित वेगवान गोलंदाज स्टेनच्या जागी संघात आला. दक्षिण आफ्रिकेच्या नाताळ प्रांतातील डर्बन येथे जन्मलेला हा कृष्णवर्णीय गोलंदाज वेगासाठी ओळखला जातो.
भारताविरुद्धच्या कसोटी क्रिकेट मालिकेत पहिल्या सामन्यात दक्षिण आफ्रिकेचा अनुभवी वेगवान गोलंदाज डेल स्टेन जायबंदी झाला. सेंच्युरियन येथील दुसऱ्या कसोटी क्रिकेट सामन्यात लुंगी एन्गिडी नामक नवोदित वेगवान गोलंदाज स्टेनच्या जागी संघात आला. दक्षिण आफ्रिकेच्या नाताळ प्रांतातील डर्बन येथे जन्मलेला हा कृष्णवर्णीय गोलंदाज वेगासाठी ओळखला जातो. या एकवीस वर्षीय गोलंदाजाने अनुभवी गोलंदाजाची अनुपस्थिती जाणवू दिली नाही. दुसऱ्या डावात भारतीय फलंदाजांना भेदक गोलंदाजीने सतावताना सहा गडी बाद केले. पदार्पणातील कसोटी सामन्यात डावात पाच बळी आणि सामनावीर पुरस्कार अशी अफलातून कामगिरी त्यांच्या नावे नोंद झाली. पहिल्या डावात त्याने पार्थिव पटेलला बाद केले, हा त्याचा कसोटीतील पहिला बळी ठरला. दुसऱ्या डावात त्याने अवघ्या ३९ धावांत भारताच्या सहा फलंदाजांना माघारी धाडले, यामध्ये भारतीय कर्णधार विराट कोहलीचा याची मौल्यवान विकेटही होती. विराटने पहिल्या डावात १५३ धावांची संस्मरणीय खेळी केली होती, मात्र दुसऱ्या डावात एन्गिडीने विराटला अवघ्या पाच धावांवर पायचीत केले. २८७ धावांच्या आव्हानासमोर भारताचा डाव १५१ धावांत संपुष्टात आला. नवोदित एन्गिडी भारतीय संघासाठी कर्दनकाळ ठरला. त्याने गेल्या वर्षी जानेवारीत आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटमध्ये पदार्पण केले होते. सेंच्युरियन येथेच तो श्रीलंकेविरुद्ध पहिला टी-२० क्रिकेट सामना खेळला होता. दोन गडी बाद करत त्याने पहिल्याच आंतरराष्ट्रीय सामन्यात सामनावीर पुरस्कार पटकाविला होता.
लुंगी एन्गिडी याची गोलंदाजीतील गुणवत्ता शालेय पातळीवर बहरली. क्वा-झुलू नाताळमधील हिल्टन महाविद्यालयात त्याचे शिक्षण झाले. डर्बन येथून सुमारे १०० किलोमीटरवर असलेले हे महाविद्यालय निवासी धर्तीवरील आहे. त्याचे पालक घरगुती कामगार. घरची परिस्थिती बेताचीच. गौरवर्णीय माईल मिल्स यांच्याकडे एन्गिडीचे माता-पिता कामाला होते. मिल्स यांच्या प्रयत्नामुळे त्याला शिक्षणाच्या चांगल्या सुविधा उपलब्ध झाल्या. शिक्षणाबरोबरच त्याला क्रीडा क्षेत्रातही संधी लाभली. सुरवातीस तो क्रिकेटप्रमाणेच रग्बी, जलतरण, हॉकी, फुटबॉल हे खेळ खेळत होता. दक्षिण आफ्रिकेचा माजी वेगवान गोलंदाज मखाया एन्टिनी हा त्याचा आदर्श. त्याच्याप्रमाणे आपणही वेगवान गोलंदाज व्हायचे आणि आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटपटू बनण्याचे स्वप्न एन्गिडीने शालेय संघातून खेळतानाच बाळगले होते. एन्गिडीचे शालेय शिक्षण हायबरी प्रीपेरॅटरी स्कूलमध्ये झाले. क्रिकेटमधील गुणवत्तेमुळे शिष्यवृत्तीद्वारे त्याला हिल्टन महाविद्यालयात प्रवेश मिळाला होता.
एन्गिडी याची गोलंदाजी भन्नाट वेगामुळे लक्षवेधक ठरते. त्याची गुणवत्ता नैसर्गिक. दक्षिण आफ्रिकेचा सध्याचा अव्वल वेगवान गोलंदाज काजिसो रबाडा हा महाविद्यालयीन पातळीवर एन्गिडीचा प्रतिस्पर्धी होता. एकदा रबाडाच्या भेदकतेसमोर एन्गिडीचा हिल्टन महाविद्यालय संघ ९० धावांतच गारद झाला. त्यानंतर एन्गिडीने कमाल केली. रबाडाच्या सेंट स्टायथियन्स महाविद्यालय संघाला त्याने ८ बाद ९० असे रोखले. त्याच्या वेगवान चेंडूंचा प्रसाद मिळाल्यामुळे एक फलंदाज इस्पितळात होता, तर एकाचा हात मोडला. त्यामुळे प्रतिस्पर्ध्यांना सामना जिंकता आला नाही. हिल्टन महाविद्यालयात एन्गिडी शिकत असताना झिंबाब्वेचे माजी क्रिकेटपटू नील जॉन्सन तेथील क्रिकेटचे प्रमुख होते. या महाविद्यालयाचे क्रिकेट प्रशिक्षक शॉन कार्लाईल यांचे एन्गिडीला मार्गदर्शन लाभले. खरं म्हणजे, त्याला फलंदाज बनायचे होते, परंतु फलंदाजीस आवश्‍यक किट बाळगण्याची त्याची ऐपत नव्हती. त्यामुळे त्याने फक्त चेंडू घेऊन गोलंदाजी टाकण्याचे ठरविले. धावत येऊन जबरदस्त वेगाने चेंडू टाकणे हा त्याचा छंदच बनला. त्यामुळे दक्षिण आफ्रिकेला प्रतिभासंपन्न युवा वेगवान गोलंदाज मिळाला.
कसोटी ः दक्षिण आफ्रिका विरुद्ध भारत, सेंच्युरियन येथे १३ ते १७ जानेवारी २०१८
टी-२० ः दक्षिण आफ्रिका विरुद्ध श्रीलंका, सेंच्युरियन येथे २० जानेवारी २०१७
प्रथम श्रेणी ः नॉर्दन्स विरुद्ध बॉर्डर, सेंच्युरियन येथे ५ ते ७ जानेवारी २०१६
स्पर्धा परिक्षांचा गेटवे : करंट अफेअर्स
राष्ट्रीय माहिती अधिकाराच्या अंतर्गत बीसीसीआय भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळाच्या...
ऑस्ट्रेलियन्स... त्यांना प्रेमाने ‘कांगारू’ असे संबोधण्यात येते. ऑस्ट्रेलियातील...
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटमध्ये हल्लीच्या काळात १९ वर्षांखालील विश्‍वकरंडक ही यशाची पहिली...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


विठ्ठल कामत यांचे पुस्तक ‘यश अपयश आणि मी’ त्यांच्या आईला समर्पित | PCLIVE7

कासारवाडीत उद्या ‘पवना स्वच्छता’ अभियान
रोहित कदम यांची राष्ट्रवादी युवकच्या सोशल मिडीया सरचिटणीसपदी नियुक्ती
१५ लाखाचं ‘ते’ आश्वासन मोदींनी दिलेच नव्हते – खासदार अमर साबळे
पिंपरी चिंचवडमध्ये दुचाकीवर फिरतोय ‘डमी’ महापौर
तरूणीचे अपहरण करून जबरदस्तीने लावला विवाह
पिंपरी चिंचवड राष्ट्रवादी युवकची कार्यकारिणी जाहीर
पिंपरी चिंचवडच्या पोलीस आयुक्तालयासाठी १४ पोलीस निरीक्षकांच्या बदल्या
पवना धरणातून १५ दिवसात ३१ हजार क्युबिक मीटर गाळ काढला; खासदार श्रीरंग बारणे यांनी केली पाहणी
नागरिकांना अर्थसहाय्य करण्यासाठी केंद्र सरकारने बँकांना २ लाख कोटी रुपये दिले – केंद्रीय अर्थ राज्यमंत्री शिवप्रताप शुक्ला
वाकडमध्ये गॅस सिलेंडर लिकेजमुळे लागलेल्या आगीत ५ झोपड्या जळून खाक
Home पुणे विठ्ठल कामत यांचे पुस्तक ‘यश अपयश आणि मी’ त्यांच्या आईला समर्पित
विठ्ठल कामत यांचे पुस्तक ‘यश अपयश आणि मी’ त्यांच्या आईला समर्पित
पुणे (Pclive7.com):- भारतातील प्रसिध्द ‘ग्रीन हॉटेलियर’ डॉ. विठ्ठल कामत यांचे ‘यश अपयश आणि मी’ या पुस्तक नुकतेच प्रकाशित झाले आहे. त्यांनी हे पुस्तक त्यांच्या आईला समर्पित केले आहे. परिवार आणि मित्र यांच्या अमूल्य साथीने प्रकाशित झालेल्या या पुस्तकात आई आणि मुलाच्या प्रेमळ नात्यावर भाष्य करण्यात आले.
बालेवाडी येथील हॉटेल ऑर्किड येथे झालेल्या या कार्यक्रमात पुण्यातील प्रसिध्द संचेती इंस्टीट्यूट ऑफ ऑर्थोपेडिक्स अँण्ड रिहँबिलिटेशनचे संस्थापक डॉ.के.एच.संचेती, प्रसिध्द हिंदू विद्वान विद्यावाचस्पती डॉ.शंकर अभ्यंकर असे अनेक मान्यवर उपस्थित होते. पुस्तक प्रकाशनाच्या कार्यक्रमानंतर विठ्ठल कामत यांनी उपस्थितांना पुस्तकामागच्या प्रेरणेविषयी म्हणजेच त्यांच्या आईविषयी सांगितले.
‘यश अपयश आणि मी’ ही कहाणी आहे विठ्ठल कामत यांच्या जीवनातील त्या काळाची जेव्हा त्यांच्या आईला पार्किन्सन, डिमेंशिया आणि अल्झायमर या रोगाचे निदान झाले होते. या काळात विठ्ठल कामत यांनी त्यांच्या आईच्या आरोग्यासाठी मोठा लढा दिला. त्यांनी औषधांशिवाय एका सोप्या पध्दतीचे पालन करत त्यांच्या आईला या रोगांच्या सापळ्यातून सोडवले. वैद्यकीय क्षेत्रात त्यांचे मोठे कौतुक झाले. संपूर्ण पुस्तकात त्यांनी एका गोष्टीवर भर दिला आहे. तसेच आजच्या पिढीला एक मोलाचा संदेश देण्याचा प्रयत्न केला आहे. तो म्हणजे एखाद्याच्या आयुष्यात ‘पालकांचे’ महत्व. पुस्तकात एका ओळीत त्यांनी म्हटले आहे. “तुम्ही तुमच्या पालकांची काळजी घ्याल तर तुमची मुले त्यांच्या पालकांची काळजी घेतील.”
मुंबईच्या ऑर्किड हॉटेल येथे या पुस्तकाचे यशस्वी प्रकाशन झाल्याच्या केवल दोनच आठवड्यात या पुस्तकाच्या दुसर्या आवृत्तीचे देखील प्रकाशन होत आहे. विठ्ठल कामत यांच्या ‘इडली, ऑर्किट आणि विल पावर’ या पहिल्या पुस्तकाचे त्यांना अनेक पुरस्कार मिळवून दिले. हे पुस्तक उद्योजकांच्या दृष्टीने खूप महत्वाचे आहे, आणि त्याचे भाषांतर ९ भाषांमध्ये झाले आहे. तसेच त्यांचे दुसरे पुस्तक ‘उद्योजक होणारच मी’ हे देखील मोठ्या प्रमाणात प्रसिध्द झाले आहे.
ज्येष्ठ अभिनेते शशी कपूर यांचे निधन
पिंपरी चिंचवड शिवसेना शहरप्रमुखपदी योगेश बाबर
कार्यकर्ता निष्काम कर्मयोगाने घडतो – अण्णा हजारे
खुशखबर… यंदा मान्सून २९ मे रोजी धडकणार
अजितदादांच्या कबड्डी संघात महेशदादांची ‘एन्ट्री’


CC TV camera Rajmata Jijau Hospital in Airli ऐरोलीतील राजमाता जिजाऊ रुग्णालयाला सीसी टीव्ही कवच | eSakal

ऐरोलीतील राजमाता जिजाऊ रुग्णालयाला सीसी टीव्ही कवच
मंगळवार, 8 मे 2018
वाशी - येथील सार्वजनिक रुग्णालयांप्रमाणेच ऐरोली व नेरूळ येथील रुग्णालये आरोग्य सुविधांसह सक्षम करण्याच्या दृष्टीने महानगरपालिका आयुक्त डॉ. रामास्वामी एन. यांनी गतिमान पावले उचलली आहेत. आवश्‍यक रुग्णालयीन साहित्य, औषधपुरवठ्यासह येथील सुरक्षिततेवर बारकाईने लक्ष देण्यासाठी सीसी टीव्हीचे कवच सेक्‍टर- 3, ऐरोली येथील नवी मुंबई महानगरपालिकेच्या राजमाता जिजाऊ रुग्णालयाला देण्यास मंजुरी दिली आहे.
वाशी - येथील सार्वजनिक रुग्णालयांप्रमाणेच ऐरोली व नेरूळ येथील रुग्णालये आरोग्य सुविधांसह सक्षम करण्याच्या दृष्टीने महानगरपालिका आयुक्त डॉ. रामास्वामी एन. यांनी गतिमान पावले उचलली आहेत. आवश्‍यक रुग्णालयीन साहित्य, औषधपुरवठ्यासह येथील सुरक्षिततेवर बारकाईने लक्ष देण्यासाठी सीसी टीव्हीचे कवच सेक्‍टर- 3, ऐरोली येथील नवी मुंबई महानगरपालिकेच्या राजमाता जिजाऊ रुग्णालयाला देण्यास मंजुरी दिली आहे.
सीसी टीव्ही यंत्रणा उभारणीसाठी 25 लाख 13 हजार रुपयांच्या कामाचा प्रस्ताव महानगरपालिकेच्या सर्वसाधारण सभेपुढे प्रशासकीय मंजुरीसाठी सादर केला जात आहे. मंजुरीनंतर रीतसर निविदा प्रक्रिया राबवून ऐरोली रुग्णालयाच्या सुरक्षा व्यवस्थेवर सीसी टीव्हीच्या तिसऱ्या डोळ्याची बारीक नजर असणार आहे.
प्रस्तावानुसार पाच मजली राजमाता जिजाऊ रुग्णालयात 50 हून अधिक सीसी टीव्ही व अनुषंगिक यंत्रणा बसवली जाईल. यानंतर रुग्णालयीन सेवा-सुविधा, विविध साहित्य, फर्निचर; तसेच रुग्णांना अधिक सुरक्षितता लाभणार आहे. याद्वारे रुग्णालयात कार्यरत सुरक्षा यंत्रणेला रुग्णालयात ये-जा करणाऱ्या व्यक्तींवर सीसी टीव्ही यंत्रणेद्वारे सूक्ष्म नजर ठेवता येईल. त्याशिवाय रुग्णालयाच्या विभागप्रमुखांनाही रुग्णालयातील अधिकारी - कर्मचारीवृंदाच्या कामावर प्रशासकीयदृष्ट्या सनियंत्रण ठेवण्यास मोलाची मदत होईल. मा. न्यायालयाच्या आदेशानुसार प्रत्येक प्रसूती कक्षात व प्रसूतीपश्‍चात कक्षामध्ये सीसी टीव्ही यंत्रणा असणे बंधनकारक आहे. त्याचेही पालन याद्वारे केले जाणार आहे. रुग्णांचे नातेवाईक व इतर व्यक्तींकडून रुग्णालयीन मालमत्तेचे नुकसान होत असेल, तर त्यावरही निरीक्षण व नियंत्रण ठेवणे याद्वारे शक्‍य होणार आहे. त्याचप्रमाणे रुग्णालयामध्ये काही अघटित घटना घडल्यास तपासासाठी सीसी टीव्ही यंत्रणेचा आधार घेता येईल.
मोदींचे 'भाषण' हेच 'शासन'..
मुंबई : ''केंद्रातल्या नरेंद्र मोदी सरकारला चार वर्षे पूर्ण होत असताना केवळ आश्‍वासनांची खैरात करत 'मेरा भाषण ही मेरा शासन' असा थेट संदेश मोदी यांनी...
मुलीच्या अपहरणाचा तपास पुणे गुन्हे शाखेकडे
मुंबई : पुण्यातील अल्पवयीन मुलीच्या अपहरणाचा तपास स्थानिक पोलिसांऐवजी पुणे गुन्हे शाखेचे पोलिस करतील, अशी माहिती पुणे सहपोलिस आयुक्त रवींद्र कदम...
नागरीकरणाच्या प्रक्रियेचा नेटका वेध (सुनील माळी)
झपाट्यानं वाढणाऱ्या नागरीकरणानं निर्माण होणाऱ्या समस्यांना यशस्वीरित्या तोंड देण्यासाठी नगरनियोजनाची शास्त्रशुद्ध अंमलबजावणी करण्याचे प्रयत्न जगभर...
जॉगींग ट्रॅकचे काम प्रगतीपथावर
सांगवी : सांगवी येथील साईचौक, इंद्रप्रस्थ, महाराणा प्रताप चौक इथपर्यंत करण्यात येणाऱ्या जॉगींग ट्रॅकचे काम प्रगतीपथावर आहे. पी.डब्ल्यु.डी....
वाडा प्राथमिक आरोग्य केंद्राला ग्रामस्थांनी ठोकले टाळे
खेड - तालुक्याच्या पश्चिम आदिवासी पट्यातील वाडा प्राथमिक आरोग्य केंद्र सलाईनवर असून, दिवसेंदिवस समस्यांच्या गर्तेत जात आहे. वारंवार येथील वैद्यकीय...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


Prem Kavita-माझा टेडी !!

गोल गोल गालांचा टेडी
करते स्वतःच आधी खोड्या
आणि मी केल्या तर म्हणते
बोलू नकोस माझ्याशी वेड्या
पण गोड गोड तू माझी टेडी
गालांत खळी तुझ्या डोळ्यांवर चष्मा
तुला बघून आठवली माझी पहिली गर्लफ्रेंड रेश्मा ...
राग तुला येतो पण कधीच समजत नसतो
हळूच वाकून पहिले तर डोळ्यात पाणी असते ...
अशी माझी टेडी......-© प्रशांत शिंदे


सरदेसाईज: February 2009

जाता जाता एक नजर इथेही........
भावना लपवित, मनातून रडणारी
परसदारी नंदादीप, बालविधवेला नागवणारी
मनी वसे फक्त मी
माझे घर, माझा संसार
चिमणीच्या घरट्याचा होत असे मला भार
मी जीव लावला, मैञीही केली
अहो नात्यांची मला सदैव महती
सोयिस्कर मी पाठ फिरवली
जेव्हां त्यांच्या डोळ्यांत वेदना तरळली
हे सारे व्यर्थ पोकळ आभास
माझ्यातला मी आहे सैतानाचा निवास
मी म्हणतो मी नाती राखलीत,
बंध जोडलेत आणि मनेही जपलीत....
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 7:42 AM 0 टिप्पणी(ण्या)
जानेवारी २००० मध्ये आम्ही अमेरिकेस आलो. मुंबापुरीतील घामाच्या धारांच्या गुलामीतून सुटून एकदम शून्यांच्या खाली तापमान असलेल्या प्रदेशात पोहोचलो. थंडीने दातखीळ बसली आणि पाठीच्या मणक्याचा पार निकाल लागला. हळूहळू आम्ही रुळलो. भुरभूर पडणारा, ऊन असतानाही तुषारासारखा अंगावर रुजणारा बर्फ, शेंबड्या बोरापासून ते मोठ्या गराळ बोरापर्यंतच्या गारांचा मारा कसा होतो आणि कसा लागतो ते अनुभवून झाले. काड्या झालेली झाडे बर्फमिश्रीत पाण्याच्या पुंगळ्या लेऊन समाधी लावून बसलेली असताना अचानक पडलेल्या लख्ख सूर्यप्रकाशाने काचेची होतात हे वर्णनातीत दृश्य डोळे भरून पाहून झाले. चार चार फुटाचा बर्फ दारातून उपसताना कोटाच्या आत वाहणाऱ्या घामाच्या धारा आणि नाकातून वाहणारे थंडीचे बक्षीस यात नक्की काय पुसावे हे न कळून काम करीत राहिलो. मजा-सजा ह्यांची बेरीज-वजाबाकी करीत दिवस चालले होते.
नोव्हेंबर महिन्याच्या चोथ्या गुरवारी इथे थँक्स गिवींग साजरे केले जाते. ह्या वर्षी ते २५ नोव्हेंबराला होते. सगळ्यांना सुटी असते. हा दिवस म्हणजे नुसती धमाल. सगळ्यात मोठा सेल ह्यादिवशी असतो. खरेदी करायची असो वा नसो सारेच पहाटेपासून कडाक्याच्या थंडीत आणि ढिगारभर बर्फात उत्साहाने हुंदडत असतात. त्याचप्रमाणे आम्हीही बाहेर पडलो होतो. ही आमची पहिलीच वेळ होती आणि आमच्यासाठी ही तारीख नेहमीच खास आहे. आमच्या सहजीवनाची सुरवात ह्याच दिवशी झाली आहे. हे म्हणाले की आज आपण मोठी खरेदी करायची. झाले, माझ्या पोटात मोठा खड्डा पडला आणि त्याचे प्रतिबिंब माझ्या चेहऱ्यावर दिसू लागले. नवरा आणि मुलगा ह्यांच्या एकमतापुढे टिकाव लागणे शक्य नाही हे कळत असूनही मी नन्नाचा पाढा नेटाने लावून धरला होता.
आमच्या छोट्या गावात एकच मोठे मॉल होते. तिथे जवळपास सगळ्या दुकानातून एक चक्कर होईतो दुपार झाली. भुकेची जाणीव काहीच सुचू देईना म्हणून तिथल्याच फूड मॉल मध्ये आम्ही गेलो. प्रचंड गर्दी झालेली. कशीबशी जागा मिळवून भल्या मोठ्या रांगेत उभे राहून ह्यांनी आणि मुलाने सॅंन्डविचेस आणली. खाताना असे ठरले की आपण मोठा दूरदर्शन संच घ्यायचा. ह्या दोघांचा उत्साह जोरदार होताच, आता मला त्यातला ठामपणाही दिसत होता. विचार केला आत्ता काही विरोध नको करायला. आधी दुकानात तर जाऊ, काही डिल्स आहेत का, किमती काय आहेत ते पाहू आणि मग काय ते ठरवावे. ह्या मॉल मध्ये ते दुकान नसल्याने तिथे जाण्यासाठी आम्ही निघालो. मोठेमोठे कोट, हातमोजे, टोप्या असा जड जामानिमा चढविला आणि बाहेर आलो.
गाडीत बसून दहा मिनिटावर असलेल्या इलेक्ट्रॉनिक्स च्या दुकानाच्या पार्किंग लॉट मध्ये गाडी लावली. आणि नेहमीच्या सवयीने सीटच्या खाली ठेवलेली पर्स घेण्यासाठी हात घातला. अरे देवा पर्स गडबडीत फूडकोर्ट मध्येच राहिली होती. डोळ्यासमोर दोन्ही कप्प्यांमध्ये काय आहे हे तरळले. घराच्या किल्ल्या, पाकीट-त्यात पैसे, क्रेडिट-डेबिट कार्डे, चालक परवाना आणि असंख्य फुटकळ गोष्टी. मला माझ्या वेंधळेपणाचा आलेला राग त्यात आमच्या लग्नाचा वाढदिवस, ह्या साऱ्या गोष्टी हरवल्या तर त्यामुळे होणारा मनस्ताप आणि हे दोघेही किती वैतागतील ह्या साऱ्यामुळे डोळ्यातून धारा वाहू लागल्या. "काय हा बावळटपणा. बरे जाऊ दे आता रडतेस कशाला पर्स गडबडीत फूडकोर्ट मध्येच राहिली होती. डोळ्यासमोर दोन्ही कप्प्यांमध्ये काय आहे हे तरळले. घराच्या किल्ल्या, पाकीट-त्यात पैसे, क्रेडिट-डेबिट कार्डे, चालक परवाना आणि असंख्य फुटकळ गोष्टी. मला माझ्या वेंधळेपणाचा आलेला राग त्यात आमच्या लग्नाचा वाढदिवस, ह्या साऱ्या गोष्टी हरवल्या तर त्यामुळे होणारा मनस्ताप आणि हे दोघेही किती वैतागतील ह्या साऱ्यामुळे डोळ्यातून धारा वाहू लागल्या. "काय हा बावळटपणा. बरे जाऊ दे आता रडतेस कशाला आम्ही असे केले असते तर किती बोलली असतीस." इति नवरा. मी चूप. कारण तो म्हणाला तसेच मी केले असते. नवरा म्हणाला चला परत मॉलमध्ये जाऊन पाहू पर्स सापडते का. मला मनातून वाटत होते काही उपयोग नाही, एक तर मॉल मध्ये आज प्रचंड गर्दी आहे आणि आम्ही तिथून निघून तिथे पुन्हा पोहचेपर्यंत अर्ध्या तासापेक्षा जास्त वेळ गेलेला असणार. पण मी काहीच बोलले नाही.
अंतर थोडे होते पण सगळेच फिरत असल्यामुळे गाड्यांची फार गर्दी होती. ति पंधरा मिनिटे संपता संपेना. एकदाचे आम्ही पुन्हा मॉल मध्ये आलो. आम्ही जिथे खायला बसलो होतो तिथे आता दुसरी माणसे होती. त्यांना इथे पर्स सापडली का असे विचारले असता नाही असे उत्तर मिळाले. मी तर केव्हाच आशा सोडली होती. नवरा म्हणाला गिऱ्हाईक मदत कक्षात जाऊन विचारूया. हे आमचे संभाषण जवळच उभ्या असलेल्या सफाई कामगाराने एकले आणि तो म्हणाला, " काळ्या रंगाची पर्स होती का तुझी " मी हो म्हणताच, " अग आत्ताच मी मदत कक्षात नेऊन दिली आहे. ते देतील तुला. काळजी करू नको, आजचा दिवस सुखाचा जावो " असे म्हणून तो गेलाही. आम्ही मदत कक्षात जाऊन थोडेसे पर्स चे वर्णन करताच तिथे असलेल्या आजीबाईंनी पर्स माझ्या ताब्यात दिली. सारे काही आहे ह्याची खात्री मला करून घ्यायला लावली आणि उरलेला सारा दिवस छान जाईल असे आश्वासनही दिले. तिचे आभार मानून तसेच तिच्याजवळ त्या सफाई कामगाराचेही चारचार वेळा आभार प्रदर्शित करून आम्ही गाडीत बसलो.
आता हे दोघेही माझ्या वेंधळेपणाला व नंतरच्या रडण्याला जोरात हसत होते. " आता खबरदार दूरदर्शन संच घेताना काही कटकट केलीस तर. पर्स मिळाल्याचा आनंद कर. " इति नवरा. हे एवढे रामायण झाल्यावर मी कसलाही विरोध करणार नव्हतेच. मनात मात्र राहून राहून त्या सफाई कामगाराच्या प्रामाणिकपणाला सलाम करीत होते. इतक्या प्रचंड गदारोळात, एवढा वेळ मध्ये जाऊनही माझी हरवलेली पर्स जशीच्यातशी मला परत मिळते हे अतिशय कौतुकास्पद आहे.
काही वर्षांनी ह्या अनुभवावर कडी करणारा प्रसंग घडला. नेहमीप्रमाणे आम्ही किराणासामान, भाजी-फळे, वगैरे घेण्यासाठी वॉलमार्ट मध्ये आलो होतो. माझे आई बाबाही बरोबर होते. खूप खरेदी झाली होती. पैसे देऊन आम्ही बाहेर आलो. ट्रॉलीमधून सगळे सामान गाडी मध्ये भरले. घरी आलो. सामान जागेवर लावणे सुरू असताना आईने विचारले, " अग, बागकामाचे सामान कुठे आहे ति पिशवी गाडीतच राहिली का ति पिशवी गाडीतच राहिली का" मी म्हणाले नाही. सगळे सामान तर आणले घरात. बील तपासले असता दोन छोट्या कुंड्या, खुरपे, बागकामाचे मोजे आणि झाडे कापायची छोटी कात्री हे सामान बहुदा ट्रॉलीतच राहिले असावे असे वाटले. असे कसे विसरलो असे म्हणत आम्ही सगळे हळहळलो.
नेमके दुसऱ्याच दिवशी काही कारणाने नवरा पुन्हा वॉलमार्ट मध्ये जायला निघाला. घाबरत घाबरत त्याला गिऱ्हाईक मदत कक्षात चौकशी करायला सांगितली. अशा गोष्टीमुळे नेहमी वैतागणारा माझा नवरा बरं म्हणाला. चला निदान घरातच नन्नाने सुरवात झाली नाही. मी बीलही बरोबर दिलेच होते. वॉलमार्ट मध्ये बील दाखवून काल ह्या गोष्टी बहुतेक ट्रॉलीमध्येच राहिल्या आहेत व त्या तुम्हाला मिळाल्या असतील तर पाहाल का असे विचारले असता हसतमुखाने, " अरे असे झाले का असे विचारले असता हसतमुखाने, " अरे असे झाले का होते कधी कधी. काळजी नको करूस. मी पाहते काय करता येईल ते. " असे उत्तर आले. नंतर तिने त्या सगळ्या वस्तूंच्या किमतीची बेरीज केली आणि तेवढे पैसे माझ्या नवऱ्याच्या हातावर ठेवले व ह्यावर्षीच्या बागकामाच्या शुभेच्छा दिल्या. कसलीही कटकट नाही की उपकार केल्याचा भाव नाही. असेही घडू शकते हे खरे वाटत नाही.अजूनही जगात माणसाच्या बोलण्यावर विश्वास ठेवला जातो. हि भावना फार मोठी आहे. माणसामधील खरेपणा वाढवण्यास उत्तेजन देणारी. कौतुकास्पद
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 10:42 AM 0 टिप्पणी(ण्या)
वाचायला येउ लागले तेव्हापासून मी सतत वाचतेच आहे. लहानपणी बालगोष्टी, किशोर, चांदोबा......जे हाती लागेल ते संपवूनच खाली ठेवायचे. वाचनाचे वेड खूप लोकांना असतेच.अगदी पुडीच्या कागदावर लिहिलेलेही वाचले जाते. कधीकधी त्यावर कुणाचे मन थांबलेले सापडते. वाचनवेडे मान्य करतील की हे वाढत जाणारे वेड आहे.
वेगवेगळ्या वयात वाचनाचे प्रकार बदलतात, अर्थही बदलतात. माझाही वाचनप्रवास वेग घेत होता. बालगोष्टी मागे पडल्या होत्या. किशोरवयात पदार्पण केले होते. अनेक नवीन भाव आकार घेत होते. योगिनी जोगळेकर, भालचंद्र नेमाडे, सुहास शिरवळकर, वपु.....हे आवडू लागले. काहिसे हुरहूर लावणारे, स्वप्नात नेणारे लिखाण भावत होते. अशातच उदयचे ( लेखकाचे लोकांना माहित असलेले नांव लिहिलेले नाही, उदय हे त्याचे काही खास लोकांनाच माहित असलेले नाव आहे. ) लिखाण वाचायला मिळाले. बारा-तेरा कादंबऱ्या प्रकाशित झाल्या होत्या. ओघवत्या, भारावून टाकणाऱ्या कादंबऱ्या. मी एकामागोमाग एक वाचितच सुटले होते. पाहता पाहता उदयच्या लिखाणाने माझ्या मनाचा कब्जा घेतला. त्याच्या धुमसत्या, अन्यायाविरुद्ध पेटून उठणाऱ्या, प्रेमासाठी आसुसलेल्या पात्रांच्या व्यक्तित्वाने, भन्नाट लेखनशैलीमुळे माझ्या मनाने त्याचे रुप रेखाटले होते. अमिताभचा जंजिर येउन गेलेला होता. दिवार,जमीर सारखे सिनेमे गाजत होते. त्याच्या सगळ्या लिखाणातून तोही असाच डॅशिंग, रफटफ पण मनात मात्र हळवा असणार ह्यात काही शंकाच नव्हती. तशातच त्याच्या एका कादंबरीच्या प्रस्तावनेत मला त्याचा पत्ता मिळाला. त्यात त्याच्या जन्मतारखेचा उल्लेख होता. त्यावेळी त्याची तिशी उलटून गेली होती. घर,संसार व लेखनप्रपंच ह्यात दंग असलेला एक प्रभावी लेखक. लेखक कसा दिसतो हे पाहण्याचा मला मोह झाला...
वाढदिवस नजरेच्या टप्प्यात आला होता. जराही वेळ न दवडता मी त्याला पत्र लिहिले. वाचून झालेल्या कादंबऱ्या आवडल्या आणि तुम्हाला भेटायची इच्छा आहे असेही लिहिले. त्याआधी घरातील आपली माणसे वगळता मी कोणालाही पत्र लिहिले नव्हते. त्यामुळे असे अनोळखी माणसाला पत्र लिहिताना मोठे साहसच केले होते. माझ्या ह्या खुळेपणाला घरातले सगळे हसत होते. प्रामाणिकपणे सांगायचे तर मला उत्तर येईल असे एकदाही वाटले नव्हते. पोस्टमन येइ त्यावेळी मी शाळेत असे. घरी आल्या आल्या मी आईला विचारी, पत्र आलेय का आई गालातल्या गालात हसून नाही म्हणे. असा महिना उलटला. मुळातच आशा नव्हती त्यात इतके दिवस उलटल्यावर ......एके दिवशी घरी आले तर आई हातात निळ्या रंगाचे आतंर्देशीय पत्र घेऊन उभी. माझा आनंद चेहऱ्यावर मावत नव्हता. पत्रात त्याने सामान्यपणे सगळे लेखक जे लिहितील तेच लिहिले होते. प्रकाशकाना भेटण्यासाठी मुंबईत येणे होतेच तेव्हा नक्की भेटू. आमचा पत्रव्यवहार वाढू लागला. दहावीचा अभ्यास जोर धरु लागला होता. अवांतर वाचनासाठी वेळ कमी पडत होता. दरम्यान त्याची आणिक एक कादंबरी प्रकाशित झाली. पत्रात त्याने मुंबईस येत असल्याचे कळविले. मी वेळ झाल्यास आमच्या घरी या असे आग्रहाचे निमंत्रण दिले.त्याने ते स्विकारले.
अखेरीस तो दिवस उजाडला. त्याची सगळी कामे आटोपून रात्री आठ वाजता तो आमच्या घरी आला. दार मीच उघडले. आणि ई.....ऽऽऽ अशी अस्फुट किंकाळी उमटली. ति कशीबशी दाबून मी त्याचे स्वागत केले. थोडावेळ तो बसला, नुकतीच प्रकाशित झालेली कादंबरी त्याने मला भेट दिली. चहा घेऊन तो गेला. त्या रात्री मला अजिबात झोप आली नाही. माझ्या मनात रेखाटलेल्या त्याच्या मूर्तीचा चक्काचूर झाला होता. एक अतिशय सर्वसामान्य व्यक्तित्व.काहीसे कुरुपातच जमा होणारे. जेमतेम पाच फूट उंची, फाटकी शरीरयष्टी, निस्तेज उदास चेहरा, अर्धवट वाढलेली खुरटी दाढी आणि ह्या सगळ्याला न शोभणारा मोठ्ठा गॉगल. धक्का ओसरल्यावर माझ्या लक्षात आले की माझ्या तोंडून अगदी लहान आवाजात उमटलेली किंकाळी त्याच्या कानाना अचुक एकू गेली होती. दूर्दैव माझे.
ह्या घटनेवर त्याने चुकूनही भाष्य केले नाही. आमचा पत्रव्यवहार अखंड चालू होता. त्यातून हळुहळु मला तो अगदी एकटा असल्याचे जाणवले होते. जीवनाकडून फारश्या अपेक्षा नसणारा साधासुधा पण खूप हळवा, टोकाचा मनस्वी होता. त्याच्या घरच्या लोकांनि त्याच्याशी संबध ठेवला नव्हता. आताशा तो पेणला राहात होता.माझे कॉलेज-कॅरमच्या मॅचेस, इतर छोटेमोठे कोर्सेस ह्यात मी गुंतून गेले असले तरी त्याच्या जीवनातला एकमेव कोवळा तंतू मी असल्याची जाणीव मला झालेली होती. त्याने कधीही हे मला दर्शविले नाही आणि मीही नाही. मी त्याला उदयदा म्हणत असे. ते नाते त्याने मान्य केले होतेच.
काळ पुढे सरकत होता. माझे लग्न झाले. त्याला येणे जमले नाही. पण त्याचे पत्र आले. माझ्या नवऱ्याची त्याची भेट आधीच झालेली होती. पत्रात खूप शुभेच्छा देऊन आग्रहाचे निमंत्रण दिले होते. मला जाणे जमले नाही. ह्या दरम्यान पत्रे चालूच होती. त्यावरून तो ठीक असल्याचे मला कळत होते, म्हणजे तशी माझी समजूत होती. माझ्या बाळाला पहायला तो आला. अतिशय खंगला होता. त्याला पाहून मला भडभडून आले. माझे अश्रू पाहून तो कासावीस झाला. सारे काही छान चालले आहे ह्याची ग्वाही देत राहिला.
लेखनातला पूर्वीचा जोम कमी झाला होता. स्वत:चे माणूस नाही,असह्य एकटेपणा, पैशाची चणचण हे सारे त्याचा जीवनरस शोषित होते. एके दिवशी न राहवून मी आणि नवरा अचानक त्याचेघरी गेलो. तो घरात नव्हता. कोणितरी ओळखीच्या मुलाने त्याला आम्ही आल्याचे कळविले. तसा पळतच तो आला. आज इतक्या वर्षांनी माझे घर उजळून निघाले असे पुन्हा पुन्हा म्हणत राहिला. आम्हाला हॉटेलमध्ये जेवायला नेले. भरभरुन गप्पा मारल्या. त्याच्या सिगरेटस फार वाढल्याचे मला चांगलेच जाणवले, तसे मी बोलूनही दाखवले. त्यावर हसत हसत म्हणाला, "आजकल ये बेजुबानही जान है हमारी, बस इसे हमसे मत छिनों यारों/ कुछही सासें है बाकी,बस उन्हें जी भरके जीने दो प्यारों/" आम्ही त्याचा निरोप घेतला. बस सुटताना त्याचे भरुन आलेले डोळे, त्याची व्याकुळता मला काहितरी सांगू पहात होती. नेमके काय ते मला समजत नव्हते.मी त्याला विचारलेही. त्यावर अग् तुझे सुख पाहून मीही सुखावलोय. तेच डोळ्यांतून झरतेय.असे म्हणाला. त्यातील फसवेपणा मला विषण्ण करुन गेला.
काळ जातच होता. पत्रे चालूच होती. मी माझ्या परीने त्याला उत्साह देत होते, लिहिण्यासाठी प्रवृत्त करीत होते. दोन वर्षानंतर त्याची नविन कादंबरी आली. मनापासून लिहिली होती, प्रतिसादही चांगला होता. वाटले आता हा उभारी धरेल. पण तोवर उशीर झाला होता. माझ्या पत्रांना लागलीच उत्तर देणाऱ्या उदयदाचे महिनाभरात पत्र आले नाही. अचानक त्याचे प्रकाशक माझ्या घरी आले आणि उदयदा गेल्याचे सांगितले. केवळ मला त्रास होऊ नये म्हणून त्याने माझ्यापासून अनेक गोष्टी लपविल्या होत्या. त्याच्या शरीराने दगा द्यायला कधीचीच सुरवात केली होती. पैशाच्या अडचणिनेही कोंडित पकडले होते. खूप उधारी साचली. खानावळ वाल्याने त्यासाठी चारचोघात वाभाडे काढलेन्. ते न सोसून त्याच रात्री हृदयविकाराच्या पहिल्याच झटक्याने उदयला ह्या सगळ्यातून कायमचे सोडवले. माझ्यावर मनापासून निरपेक्ष प्रेम करणारा माझा उदयदा एका क्षणात मला पोरके करुन निघून गेला होता. त्याच्या काळजीच्या काट्याने माझ्यावर चरा उमटू नये हा त्याचा प्रयत्न मला आयुष्याचे वैफल्य देउन गेला.
त्याच्या कुरूप चेहऱ्यामागचे नि:खळ सौंदर्य माझ्यात सामावून गेलेय. कुठल्याही नात्याचे आखीवरेखीव बंध नसलेला उदयदा माझ्या अंतरात अव्याहत आपुलकीचा आनंद गंध उधळतो आहे.
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 2:40 PM 12 टिप्पणी(ण्या)
माझे बाबा एका नावाजलेल्या कन्स्ट्रक्शन कंपनीमध्ये आर्किटेक्ट होते. नोकरी फिरतीची. प्रत्येकवेळी आम्हालाघेऊन जाणे शक्य होत नसे. अशावेळी आई, मी व धाकटा भाऊ मुंबईतच राहात असू. बदलीचा कालावधीसाधारणपणे दोन वर्षाचा असे. १९७२-७८ च्या सुमारास हाती लिहिलेले पत्र आणि आणिबाणी निर्माण झाल्यासतार ह्यावरच सारी भिस्त होती. आजच्या इतकी संदेशवहनाची प्रभावी साधने उपलब्ध नव्हती.घराघरात टेलिफोन्सखणखणत नव्हते. बाबांची बदली झाली की आमचे घर उदास होउन जाई.
अपेक्षेप्रमाणे पुन्हा एकदा ती दुष्ट बातमी बाबांनी एकविली. ह्या वेळी बदली गोव्याला झाली होती आणि चक्ककंपनीतर्फे सदनिकाही मिळणार होत्या. दोन वर्षे तरी राहावेच लागेल हे स्पष्ट झाले होते. जानेवारी मध्ये बाबागोव्याला गेले. एप्रिल मध्ये वार्षिक परीक्षा झाली की तुम्हालाही घेऊन जाईन, ह्या बाबांच्या शब्दांनी झालेला आनंदआम्हां तिघांना त्यांच्याशिवाय काढावे लागणाऱ्या दिवसांसाठीचा जीवनरस देऊन गेला. चार महिने भर्रकन् गेले. परीक्षा आटोपल्या. तिथे शाळेत नांव नोंदण्यासाठी दाखला घेणे, पुन्हा परत आल्यावर आमच्याच शाळेत प्रवेशमिळेल ह्याचे प्रॉमिस, रेशनकार्ड, गॅस, इत्यादी भानगडी निस्तरता निस्तरता आईला दिवस कमी पडू लागले. माझाभाऊ दुसरीत आणि मी चौथीत गेले होते. गोव्याला चौथी म्हणजे बोर्डाची परीक्षा. म्हणजे काय हे मला त्यावेळीकळाले नाही. पण स्कॉलरशिपला मी बसणार होतेच, बोर्डाच्या परिक्षेमुळे मला ही स्कॉलरशिप मिळणार होती. इथल्या मैत्रिणिंना सोडून जायचे हेच एकमेव दु:ख होते. एप्रिलच्या मध्यात आम्ही बोटीने गोव्याला गेलो.त्यावेळीपूर्ण चोवीस तास लागत असत. बोटीने प्रवास करण्याची पहिलीच वेळ असल्याने खूपच मजा वाटली. बाबाआम्हांला घ्यायला आले होतेच. जमिनीला पाय टेकलेले आहेत हे शरीराने मान्य करायला चांगलाच वेळ घेतला. आमच्या छोट्याश्या ब्लॉकमध्ये येऊन पोहोचलो आणि आम्ही सगळे नविन ठिकाणी एकत्र राहणार ह्याची मलाखात्री पटली.
हळूहळू नवीन परिसर, भोवतालची माणसे, शाळा ह्यात आम्ही रुळलो. शाळा चांगली होती. मैत्रिणिही लागलीचझाल्या. दिवस कसे आनंदाने चालले होते. आमच्या घरापासून शाळेत जाण्यासाठी दोन रस्ते होते. एक सरळजाणारा आणि दुसरा शॉर्टकट्. श्री. अनंत फंदी यांचे," धोपट मार्गा सोडू नको......" कडे कानाडोळा करुन सगळी मुलेत्याच रस्त्याने येत जात. आम्हीही त्याला अपवाद नव्हतोच. शॉर्टकट गॅरेजमधून जात असे. तिथे नेहमीच छोटेछोटे राखेचे ढिग असत.मुले त्या ढिगांना पायाने ठोकरीत. सगळीकडे मऊ राखेचा धुरळा उडत असे. दररोज मलाहीमोह होत असे. शेवटी एके दिवशी घरी परत येताना एका छोट्या ढिगात मी उजवा पाय घातला मात्र.... दुसऱ्याचक्षणी चारीबाजूने अंगार उसळले. त्या जाणिवेतून बाहेर येउन पाय बाहेर काढेतो उशिर झाला होता. ज्या ढिगात मीपाय घातला होता ती राख धगधगत होती. वरुन दिसत नसले तरी आत गरम निखारे होते. त्यांनी त्यांचे काम चोखबजावले होते. माझा तळवा आणि घोट्यापर्यंतचा पाय जबरदस्त भाजला होता. टरटरुन फोड आले होते. पंधरादिवस शाळेत जाता आले नाही. ते सगळे दिवस मी सारखी आईला विचारी, "आई, सगळेच जण दररोज जे करतहोते तेच मी केले ग. मग मलाच का असे....." ह्याचे उत्तर आईकडे तरी कुठे होते.
आमच्या शाळेची सहल निघाली. मीही आनंदाने निघाले. बसेस पोहोचल्या. चटकमटक खाणे खाऊन सगळ्यांनिआजुबाजूला काय काय करता येईल ह्याचा शोध घेतला. जवळच एक तळे होते. लहानसेच होते. गुलाबी,लाल वपांढरा ह्याचे मिश्रण होउन अतिशय आकर्षक कमळें फुललेली होती. मला पोहता येत नव्हते. त्यामुळे मला नेहमीचपाण्याची भीति वाटे. सगळेजण भराभर तळ्याकडे धावलें. थोड्याचवेळात प्रत्येकाने चार-पाच तरी कमळे खुडलीहोती. सगळे एकमेकाला दाखवत होते. मला एक तरी कमळ हवेच होते. शेवटी पुन्हा एकदा मोहोने मला भरीसपाडले. कमळांच्या खाली जाळे असते हे केव्हांतरी एकलेले आठवत होते. सांभाळून काठाकाठाने अगदी जवळचअसणारे कमळ तोडायला मी झुकले मात्र...... पुढच्याच क्षणी जाणवले ते नाकातोंडात शिरणारे पाणी आणि शेवाळें. इतक्या मुलांमधून फक्त मीच पाण्यात पडले होते. पुढे बरेच दिवस मुले-मुली माझ्याकडे पहात एकमेकांनाविचारीत," कमळे तळ्यात वर असतात का आत" पुन्हा मी आईला विचारले," आई, मीच का ग त्या कमळांच्याजाळ्यात पडले" पुन्हा मी आईला विचारले," आई, मीच का ग त्या कमळांच्याजाळ्यात पडले" ह्याचेही उत्तर आईकडे नव्हते.
नऊमाई परीक्षा जवळ आली होती. शाळेतून आम्ही पाच-सहा जण दररोज एकत्र घरी येत असू. त्या दिवशीहीअसेच आम्ही परत येत होतो. गोव्याचे रेतीचे डंपर हे एक मोठ्ठे प्रकरण होते. सगळा रस्ता फक्त आपल्यासाठीचआहे हीच त्यांची धारणा होती. आम्ही मुले रस्त्याच्या मधून चालत होतो. लाल रंगाचा डंपर जोरात येतानादिसताच पोरे दोहोबाजूला पांगली. म्हणजे मी एकटीच एका बाजूला आणि सगळे दुसऱ्या बाजूला. डंपर जवळआला आणि अचानक मला भूत दिसावे तशी एक मोटरसायकल येताना दिसली. त्यालाही मी अचानकदिसल्यामुळे तोही गांगरुन गेला होता.डंपर माझ्याजवळून जातानाच मीही त्याच्या टपराच्या समांतर दिशेने उडतअसल्याचे जाणवले. त्याही स्थितीत मला उडता येऊ लागल्याचा आनंद झाला. आणि दुसऱ्याच क्षणी रस्त्यानेमला झेलले होते. मोटरसायकलवाला अतिशय घाबरला होता. माझ्याजवळ येऊन तो काहीतरी विचारीतअसतानाच माझी शुद्ध हरपली. जाग आली तर मी आमच्या घरात होते. खूप मुका मार बसला होता. बरेच खरचटलेहोते. मोटरसायकलवाला डॉक्टरांना घेऊन आला. थोड्यावेळाने सगळे पांगले. पुन्हा मला तोच प्रश्न पडला. अर्थातउत्तर मिळाले नाही.
मडगावहून आम्ही फोंड्याला जायला निघालो. बसमध्ये छान खिडकीची जागा मिळाली. फोंड्याला पोहोचलो. खूपसारी माणसे उतरली. आई,बाबा व भाउही उतरले. मी उतरु लागले आणि कुठूनतरी सायकलला दूधाने भरलेले कॅनलावलेला एक भय्या जवळ येताना दिसला. त्याच्याकडे पाहता पाहता माझी नजर रस्त्यावरून हटली आणिपुढच्याच क्षणी माझा पाय रस्तादुरुस्तीवाल्यांनी घातलेल्या डांबराच्या उंचसखल नक्षीत मुरगळलला आणि मीकोसळले, माझ्यावर दूधाचे दोन्ही कॅन आणि सायकलही कोसळले. मला व रस्त्याला दूधाचा अभिषेक झाला. ह्यावेळी माझ्या नशिबाने मला दगा दिला. माझा पाय घोट्यात मोडला. तिन महिने प्लास्टर ठेवावे लागले. मात्रह्यावेळी मला एकही प्रश्न पडला नाही. कारण अशावेळी त्या जागी फक्त मीच असू शकते ह्याची खात्री मला पटलीहोती.
मध्ये बराच काळ गेला. छोटेमोठे अपघात घडत होते. गृहित धरल्यासारखे मी ते कानामागे टाकत होते. २०००पासून आम्ही शिकागोजवळच्या गावी राहात आहोत. ३ ऑक्टोबर,२००५ उजाडला. मी दररोजसारखी जेवायलाघरी आले. जेवून परत ऑफिसला निघाले. आमच्या घरापासून माझे ऑफिस हा सारा तिन मिनीटांचाप्रवास.दुपारचे टळटळीत एकचे उन. गडद निळ्या रंगाची माझी गाडी. डाव्या हाताला वळण्यासाठी मी थांबलेली. आणि एक मोठ्ठा आवाज आला. माझ्या बाजूने जाणाऱ्या गाडीला कोणीतरी ठोकलेले दिसतेय असे वाटून मीवळून पाहिले मात्र..... माझ्याच गाडीला एका सेवन सीटर वॅनने ठोकले होते. गाडीचा बेल्ट माझ्या गळ्यात रुतूनरक्ताची धार लागली होती.ब्रेकवरचा पाय जोरात बसलेल्या धक्क्याने गुडघ्यात मुडपला होता. पण ह्यावेळी माझ्यानशिबाने माझी साथ सोडली नव्हती. ४५ माईल्स च्या स्पीडने ठोकूनही माझी स्टेशनरी गाडी समोरुन अंगावरयेणाऱ्या अप् कमिंग ट्राफिकच्या मध्ये ढकलली गेली नाही आणि मी वाचले. वॅन मधून एक बाई उतरली. माझ्याजवळ येऊन क्षमा मागून मला कितपत लागले आहे ह्याची चौकशी करुन ती म्हणाली, " अग, मला तुझीगाडी दिसलीच नाही." गडद निळ्या रंगाची गाडी दुपारच्या एकच्या उन्हात तिला दिसली नाही हयात तिचा काहीचदोष नाही, हे मला उमगले होते. मी मंदपणे हसून तिला म्हटंले, " असे होते कधी कधी, तू वाईट वाटून घेऊ नकोस."
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 10:35 AM 2 टिप्पणी(ण्या)
ऑफिसला पोचेपर्यंत शमा च्या मनात नंदाच घोळत होती. सकाळी सकाळी तिचा फोन आला होता. फारच संतापलेली वाटत होती. इतके भरभर बोलत होती की नीटसे काहीच कळेना नक्की काय घडलेय. तिला कसेबसे थोडेसे समजावले आणि संध्याकाळी येते तुझ्याकडे असे सांगून फोन ठेवला. कामाच्या रगाड्यात दिवस कुठे गेला कळलेच नाही. नेहमीच्या ट्रेनच्या धक्काबुक्कीतून उतरल्यावर भाजीपाला थोडेसे सामान घेऊन शमाने नंदाचे घर गाठले. दार नंदानेच उघडले. घरात शांतता होती. "का गं, कोणीच दिसत नाही सगळे कुठे बाहेर गेलेत का सगळे कुठे बाहेर गेलेत का" ह्या शमेच्या प्रश्नांना नंदाने उत्तरे दिलीच नाहीत. मग शमेने मुद्द्यालाच हात घातला. "नंदे बस पाहू इथे आणि सांग कशासाठी चिडचिड करते आहेस ते. आणि हो मला कळेल असे बोल. सकाळी किती ओरडत होतीस गं" ह्या शमेच्या प्रश्नांना नंदाने उत्तरे दिलीच नाहीत. मग शमेने मुद्द्यालाच हात घातला. "नंदे बस पाहू इथे आणि सांग कशासाठी चिडचिड करते आहेस ते. आणि हो मला कळेल असे बोल. सकाळी किती ओरडत होतीस गं मला काही कळत नव्हते मला काही कळत नव्हते
कोंडलेल्या वाफेवरचे झाकण निघाले आणि सकाळच्याच आवेशात संतापून नंदा बोलत होती, " किती भयंकर आहे हा माझा नवरा. देवा-ब्राम्हणासमक्ष हजारभर लोकांच्या साक्षीने माझ्या आई-बाबांनी ह्याच्या हातात माझा हात दिला. ह्याच्या आई-वडिलांची सेवा केली, दीर-नणंदेचे नखरे काढले. ह्याची दोन पोरे काढली. वंश पुढे चालविला ......... " ती पुढेही बरेच काही बोलत होती. शमेचे मन मात्र तिच्या, " ह्याची दोन पोरे काढली.... " ह्या वाक्याशीच थांबले. असे काही ती बोलेल असे कधी वाटलेच नव्हते. चांगल्या संस्कारात वाढलेली, खूप शिकलेली ही माझी जवळची मैत्रीण अन हिच्या मनात हे विचार न राहवून शमाने तिला टोकले, "का गं असे म्हणतेस न राहवून शमाने तिला टोकले, "का गं असे म्हणतेस मुले ही काय फक्त त्याची आहेत का मुले ही काय फक्त त्याची आहेत का" त्यावर आणिकच भडकून नंदा म्हणाली, " हो. जरी माझ्या पोटातून आली असली आणि मला कितीही प्रिय असली तरी त्याला हवी म्हणूनच झालीत ना" त्यावर आणिकच भडकून नंदा म्हणाली, " हो. जरी माझ्या पोटातून आली असली आणि मला कितीही प्रिय असली तरी त्याला हवी म्हणूनच झालीत ना " आता मात्र शमेला तिथे थांबवेना. तिच्यातली आई अतिशय दुखावली गेली. अनेक वर्षे संसार होऊन, मुले खूप मोठी होऊनही जर असे विचार मनात येत असतील तर ह्या नात्यात काही अर्थच नव्हता. नंदाला थोडे समजावून शमा घरी जायला निघाली
मन बेचैन झाले होते. आपले मूल ही जाणीवच किती सुखदायी, कोमल आहे. लग्न झाल्यावर काही काळाने तिला-त्याला ह्या सुखाची ओढ वाटू लागते. दोघांच्या अस्तित्वाच्या खुणा ज्यात प्रकर्षाने दिसतील असे आपले तिसरे कुणी असावे ही ओढ. निसर्ग नियमानुसार आईला बाळाचा प्रत्येक श्वास अनुभवता येतो. स्त्रीला मिळालेले अलौकिक वरदानच हे. ह्या सुखाला पुरुषाला मुकावे लागते. जन्म देताना वेदनांना सामोरे जावे लागते. त्यातही आनंद असतो असे म्हणता येणार नाही कारण शेवटी वेदना ही वेदनाच असते. पण त्यात निर्मितीचा, आपल्या बाळाच्या जन्माचा आनंद इतका असतो की ह्या वेदना आई धीराने सोसते. पुन्हा पुन्हा सोसते. बाळाच्या जन्मानंतर अनेक गोष्टींनी ती सुखावते. आई झाल्याचा आनंद, नवऱ्याच्या डोळ्यात तिच्याबद्दलचे प्रेम, कृतज्ञता, एकटीने वेदना सोसाव्या लागल्या म्हणून मुकपणे स्पर्शाने मागितलेली क्षमा अशा अनेक गोष्टींनी ती भरून पावते. आपल्या बाळाचा मुलायम स्पर्श, निरागस हसू, त्याला जवळ घेतल्यावर येणारे संमिश्र वास. सुख सुख ते काय असते अजून
अग नंदे, लग्नाआधी फसवणुकीतून, मोहाला बळी पडून, जोर-जबरदस्तीतून अनेक मुली माता बनतात. त्यातल्या काही मुलींना तरी गर्भपाताचा मार्ग नक्की मोकळा असतो. पण त्या तसे करीत नाहीत. कारण ते मूल आईच्या हृदयात जन्माला आलेले असते. ते आता फक्त तिचे असते. जन्मलेले मूल अपरिहार्यपणे वंशवृद्धीही करीत असेल पण ते त्याच्या जन्माचे प्रयोजन नक्कीच नसते. किमान आईसाठी तरी नसतेच नसते. खरे तर मूल कोणाचे हा प्रश्नच चुकीचा आहे. मूल हे संपूर्ण घरादाराचे असते. आईचा हक्क जास्त कारण बाळाच्या रुजण्यापासून मोठे होईपर्यंत सगळ्या प्रक्रियांमध्ये सर्वात जास्ती वाटा तिचा आहे. मात्र ह्याचा अर्थ तिने ते उपकारास्तव जन्माला घातले आहे असा असतो का नवऱ्यासाठी मूल काढले म्हणजे नाईलाजाने एखादे देणे दिल्यासारखेच झाले. आपल्या आईच्या तोंडून हे उदगार मुलाने एकले तर नवऱ्यासाठी मूल काढले म्हणजे नाईलाजाने एखादे देणे दिल्यासारखेच झाले. आपल्या आईच्या तोंडून हे उदगार मुलाने एकले तर नवऱ्याची कितीही मोठी चूक असली तरीही मुलांच्या अस्तित्वाचा त्यात बळी जाऊ नये एवढे तारतम्य आईच्या रागाला असलेच पाहिजे.प्रेम, वात्सल्य व त्यागमूर्ती असलेल्या आईची खरी प्रतिमा तिने कधीच डागाळू देऊ नये कारण ह्या नात्याला इतर कुठल्याही भावना स्पर्शू शकत नाहीत. आईच्या नजरेत मूल हे फक्त तिचेच असते.
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 1:40 PM 2 टिप्पणी(ण्या)
जिव्हारी लागलेले सोळा सोमवार .
वार्षिक परीक्षा आटोपली. महिनाभर आधीच मी व माझा भाऊ आजी-आजोबांकडे जाऊन काय काय मज्जाकरायची त्याचे मनोरे रचत होतो. त्यामुळे आईची बोलणीही खात होतो. आधी अभ्यास करा धडपणे, नाहीतरयावर्षी मूळीच नेणार नाही. असे आणि बरेच काही. आम्हीही घाबरून पुन्हा पुस्तकात डोके घालत असू. शेवटीआमचा अंत पाहून तो दिवस आला. रेल्वेत बसलों आणि दरमजल करीत आमच्या गावी येऊन पोहोचलो. आजीचेघर म्हणजे मोठा बंगला. मागे पुढे प्रचंड अंगण. फुले,फळे, शोभेची झाडे, पाहातच राहावे. खेळणें, खाणें आणि मस्तलोळणे. आजीकडे गडीमाणसे खूप होती. प्रत्येक कामाला माणूस होते. मला फार मजा वाटे. काहिही म्हणायचाअवकाश लागलीच कोणीतरी लगबगीने येई आणि करी. मुंबईच्या लहानश्या तिन खोल्या, खालून पाणी भरणे, सारेकाही आपणच करणे ह्या पार्श्वभूमीवर ही चैन आम्हाला आवडत असे. सगळ्यांना आम्ही नातवंडांनी लळा लावलाहोताच त्यामुळे तेही आनंदाने सारे काही करीत.
आम्ही पोहोचेतो राञ झाली. त्यामुळे गेल्या गेल्या गरम गरम साधंच पण रूचकर जेवण जेवून मी आजीच्याकुशीत झोपीही गेले. दुसऱ्या दिवशी माझ्यासाठी उजाडले त्यावेळी सकाळचे दहा वाजून गेले होते. स्वयंपाकघरातूनछान छान वास येत होते. पटकन तोंड धुवून मी ओट्यापाशी गेले आणि लक्षात आलें की नेहमीच्यास्वयंपाकिणबाई नाहीत ह्या. मग आजीला विचारल्यावर कळाले, अक्कांना आताशा होत नाही त्यामुळे ह्यांना नेमलेआहे. त्यांचे नांव शालीनी होते. सगळे त्यांना शालूताई म्हणत. गोऱ्या, घाऱ्या डोळ्यांच्या, शेलाटा बांधा. स्वभावानेगरीब होत्या. पोरांचे पोट भरण्यासाठी हा मार्ग पत्करावा लागलाय हेही कळाले.एके काळी स्वतःच्या घरीनोकरचाकर असणाऱ्या शालूताईंना हे दिवस पहावे लागत होते. पण त्या स्वाभिमानी होत्या, दिराकडे न जातास्वतःच हिमंतीने प्रयत्न करीत होत्या.का कोण जाणे त्यांच्याबद्दल मला खूप सहानुभूती वाटू लागली. आमचीहळूहळू चांगली गट्टी जमली.त्यामुळे कधीमधी आजीचा ओरडाही खावा लागू लागला. "खेळायचे सोडून कशालासारखे स्वयंपाकघरात लुडबूडत असतेस ग" असेच दोन-तिन आठवडे गेले. आम्ही पोरे उंडारत होतो. पानमळ्यातले जेवण,अंगणातील भेळ,पॉटमधले किंचित खारट आईस्क्रीम, उसाचा रस.... .मज्जाच मज्जा.
सकाळी सकाळी घरात गोंधळ-गडबड ऐकू आला म्हणून डोळे चोळत चोळतच गेले, तर दररोज पूजा करायलायेणारा नारायण रडवेला होऊन आजीला सांगत होता," देवाशपथ नैवेद्याची वाटी काल इथेच ठेवली होती, पण आजती दिसत नाहीये." आमची आजी खूप प्रेमळ, दयाळू होती पण चोरी म्हटंले की मग माञ ती एकदम रूद्रावतारधारण करीत असे. नारायण आमच्याकडे खूप वर्षे काम करीत असल्यामुळे आजीला त्याचा संशय नव्हताच. इतरही सारेजण जुनेच होते, फक्त शालूताई नवीन. त्यात दोनच दिवसांपूर्वी त्यांनी आजीकडे दोनशे रूपये मागितलेहोते. मग काय आजीने त्यांना सगळ्यांसमोर विचारले, " खरे खरे सांगा, घेतलीत का तुम्ही" ह्या साऱ्या प्रकारामुळेत्या खूपच भेदरून गेल्या होत्या.त्यात आजीने चोरीचा आळ घातलेला पाहून त्या कोलमडूनच पडल्या. त्यांनीपरोपरीने आजीला विनवले पण आमच्या आजीला काही पटले नाही. अचानक घडलेल्या ह्या घटनेने घरातसगळेजण दु:खी झाले. माझी मनोमन खाञी होतीच, शालूताईं असे काहीही करणे शक्यच नाही. दुसऱ्याच दिवशीआई आणि काकू ह्यांचे बोलणे कानावर पडले, शालूताईंनी खडीसाखरेचे सोळा सोमवार धरल्याचे. मला काहीचउमगले नाही म्हणून आईला विचारले तर प्रथम एक धपाटा मिळाला, "कारटे, मोट्या माणसांची बोलणी ऐकायलाहवीत." त्याकडे दूर्लक्ष करून मी पुन्हा विचारल्यावर कळाले की ती हरवलेली वाटी मिळून आपल्यावरील आळजावा म्हणून शालूताई सोमवारी दिवसभर उपवास करणार होत्या आणि राञी फक्त एक खडिसाखरेचा दाणा आणिएक भांडे पाणी पिणार होत्या. हे एकल्यावर मला तिथे राहावेसेच वाटेना. गरीबाच्या अपमानाची देवाघरी मांडलेलीफिर्यादच होती ती.
पाहता पाहता सुट्ट्या संपत आल्या. शाळांचे वेध आम्हा मुलांना लागले. निघताना मी शालूताईंच्याही पाया पडले, तशी डोळे पुशीत मला जवळ घेऊन त्या म्हणाल्या, " दिवाळीला येशिल ना" आम्ही निघालो, पुन्हा चक्र सुरू झाले, नविन मैञिणी, परीक्षा ह्या साऱ्यात शालूताई मागे पडल्या. एकेदिवशी शाळेतून घरी आले तर आई रडत होती. मीघाबरून गेले, आता काय झाले" आम्ही निघालो, पुन्हा चक्र सुरू झाले, नविन मैञिणी, परीक्षा ह्या साऱ्यात शालूताई मागे पडल्या. एकेदिवशी शाळेतून घरी आले तर आई रडत होती. मीघाबरून गेले, आता काय झाले आईने शालूताईंचे पञ वाचायला दिले. त्यांनी लिहीले होते, नैवेद्याची वाटी त्यांचेसोमवार पुरे झाल्यावर चार-पाच दिवसातच सापडली. आमचा देव्हारा मोठा होता, देवाचे टाक ठेवण्याकरिताऊतरत्या पायऱ्या होत्या. त्याखाली गेली होती. पुढे असेही लिहिले होते, तुम्ही मायलेकींनी माझ्यावर दाखविलेल्याविश्वासाबद्दल आभारी आहे. आमच्या आजीने त्यांच्यावर आळ घातल्याबद्दल त्यांची माफीही मागितली होती. त्यावर एवढे होऊनही तुम्ही मला कामावरून काढून न टाकल्यामुळे माज्या पोराबाळांचे हाल झाले नाहीत, ह्याचेचउपकार मी विसरू शकत नाही असे म्हणून त्यांनी आजीचे आभारच मानले होते.
चला शेवट गोड तर सारेच गोड. माञ माझ्या जीवाला त्यांचे ते सोळा सोमवार जिव्हारी लागलेत. शालूताईंचाविदिर्ण चेहरा डोळ्यासमोर येतो आणि परिस्थितीचे चटके जीवनात काय काय दाखवतात ह्याची जाणीव होते.
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 12:04 PM 5 टिप्पणी(ण्या)
सव्वा वाटी उडीद डाळ
एक वाटी मुग डाळ
एक मध्यम(मोठ्या कडे झुकणारा) कांदा
उडीद डाळ आणि मुगडाळ एकत्रित करून भिजत घालावी.
सहा तासाने कांदा चार भाग करून नंतर उभा चिरावा. आल्याचेही उभे पातळ काप करावे. मिरच्याही बारीकचिराव्यात. कडिपत्त्याच्या पानांचे तुकडे करावेत. कोथिंबीर चिरून घ्यावी. मीरे मिक्सर मधून काढावे. अर्धेवटतुटतील इतपतच बारीक करावेत. काजू व खोबऱ्याचे तुकडे करून घ्यावेत.
ही तयारी झाल्यावर भिजलेली डाळ वाटावी. कमीतकमी पाण्यात वाटण्याचा प्रयत्न करावा. गॅसवर तेल घालूनकढई ठेवावी. आंच मध्यम पेक्षा जास्त ठेवावी. प्रथमच तेल व्यवस्थित गरम होऊ द्यावे म्हणजे वडे तेल पीतनाहीत. आता वाटलेली डाळ व वरील सगळे साहीत्य एकत्र करावे. चवीनुसार मीठ घालून एकाच दिशेने तिन/चारमिनीटे फेटावे. हातावरच थोडे दाबून वडे तेलात सोडावे. तांबूस रंगाचे झाले की काढावे.
मुगाची डाळ जवळजवळ बरोबरीने घातल्यामुळे वडे अजिबात तेल शोषत नाहीत. अतिशय हलके व चविष्ट होतात. नेहमीच्या मेदूवड्यांनपेक्षा जास्त खाता येतात. गरम गरम वडे गरम सांबार नंतर वाफाळता चहा.
काजू व खोबऱ्याचे तुकडे उपलब्धता आणि आवडीनुसार घालावे. वडे खाताना मीरीचे तुकडे व बारीक चिरलेलीमिरची दाताखाली येते तेव्हां मस्त वाटते.
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 10:13 AM 2 टिप्पणी(ण्या)
रवा इडली पाकिट-गीटस चेच घ्यावे. (दुसऱ्या कोणाचे घेतल्यास छान होत नाहीत. तसेच नुसते इडली अथवा डोसा घेतल्यास ही चांगले होत नाहीत.)
एक मध्यम कांदा बारीक चिरावा.
दोन/तीन हिरव्या मिरच्या बारीक चिराव्यात.
दहा/बारा कडिपत्त्याची पाने तुकडे करून घ्यावीत.
एक इंच आले किसून घ्यावे.
काजू तुकडे करून घ्यावेत. ( नाही घातले तरी चालतात. )
तिनशेदहा मिली लीटर पाणी.
एका पातेल्यात रवा इडली चे पाकिट ओतावे. त्यात कांदा, मिरच्या, आले, कडिपत्ता, काजू आणि पाणी घालूनव्यवस्थित एकजीव करून दहा/बारा मिनीटे ठेवावे. गॅसवर आप्पे पात्र ठेवावे. प्रत्येक खळग्यात तिनचार थेंब तेलघालावे. (तेवढे तेल पुरते. ) पात्र नीट गरम झाले की एक चमचा मिश्रण प्रत्येक खळग्यात ओतावे. झाकणठेवावे.आंच मध्यम असू द्यावी. चार मिनीटांनी झाकण काढून आप्पे उलटावे.सोनेरी रंग येतो. उलट्यावर झाकणठेवू नये. चार-पाच मिनीटांनी काढावेत. गरम गरम चटणी बरोबर वाढावेत.
हे आप्पे आयत्या वेळी ठरवून हि करता येतात आणि चवदार लागतात. कमीत कमी तेल लागते. संध्याकाळी गरमगरम खावेसे वाटते त्या साठी योग्य आणि झटपट होतात.
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 9:53 AM 1 टिप्पणी(ण्या)
न चुकता वाजणारा गजर आजही वाजला. सकाळचे सहा वाजत होते. पाच मिनीटांनची डुलकी गेल्याच आठवड्यातलेटमार्क देऊन गेली होती. बाप रे नकोच ती आठवण सकाळी सकाळी असे म्हणत शमा उठली. सात वाजेतोलेकाला उठवून, लाडीगोडी लावीत कसेबसे आवरून शाळेत पाठविले. तो आनंदाने जाणे तिच्या दिवसभराच्यामन:शांतीसाठी गरजेचे होते. नवऱ्याला उठवून चहा देत ती एक डोळा घड्याळाकडे ठेवीत भराभर कामे आवरतहोती. आठ-वीस ला ती दोघेही बाहेर पडली. चला आज वेळेवर ऑफिसला पोहचणार ह्याची खाञी पटली. रिक्शाकरून स्टेशन गाठलें. एक कान अनाँन्समेंटकडे ठेवीत ब्रीज चढताना तिच्या लक्षात आले की काहीतरी गडबडदिसतेय. तेवढयांत एक लोकल आली. चला सुटले. ऊगाच घाबरलो आपण. दुसऱ्यांच क्षणी हे सुख हिसकून घेतलेत्या अनॉन्सरच्या दिलगिरीच्या शब्दांनी. ती लोकल तिन तास उशिरा अवतरली होती. सगळ्यां प्लॅटफॉर्मस वरचीगर्दी पाहून तिच्या आनंदाचे बारा वाजलेच होते, किमान बारा वाजेतो तरी पोहोचता आले तर बरे होईल असे मनाशीम्हणत ती चार नंबरवर उतरली. प्रत्येकवेळी तेवढयाच हिरिरीने ट्रेनमध्ये चढण्याच्या प्रयत्नांना अखेरीस यश येउनरडतखडत एक वाजता सेक्शन मध्ये पोहोचली. युद्ध खेळल्यामुळे सकाळच्या छान आवरण्याचा पुरता अवतारझाला होता. सेक्शनमध्ये मधोमध साहेब उभे होते. तिच्या आधी पाच/दहा मिनीटांच्या फरकानी इतर कलिग्जयेऊन पोहोचले होते. साहेब त्या सगळ्यांनची चंपी करित होते. हाणामारी करून कसेबसे येऊन टेकलेल्या साऱ्यांनाजाम वैताग आला होता. तिला पाहताच सगळयांनी हिला विचारा म्हणत कल्ला केला. साहेबांचा माझ्यावर अमंळजास्तच विश्वास आहे, असा बऱ्याच जणांचा गोड गैरसमज होता आणि असुयापण. साहेबांचा मोहरा तिच्याकडेवळताच अभावितपणे शब्द गेले , तर काय नकोच ती आठवण सकाळी सकाळी असे म्हणत शमा उठली. सात वाजेतोलेकाला उठवून, लाडीगोडी लावीत कसेबसे आवरून शाळेत पाठविले. तो आनंदाने जाणे तिच्या दिवसभराच्यामन:शांतीसाठी गरजेचे होते. नवऱ्याला उठवून चहा देत ती एक डोळा घड्याळाकडे ठेवीत भराभर कामे आवरतहोती. आठ-वीस ला ती दोघेही बाहेर पडली. चला आज वेळेवर ऑफिसला पोहचणार ह्याची खाञी पटली. रिक्शाकरून स्टेशन गाठलें. एक कान अनाँन्समेंटकडे ठेवीत ब्रीज चढताना तिच्या लक्षात आले की काहीतरी गडबडदिसतेय. तेवढयांत एक लोकल आली. चला सुटले. ऊगाच घाबरलो आपण. दुसऱ्यांच क्षणी हे सुख हिसकून घेतलेत्या अनॉन्सरच्या दिलगिरीच्या शब्दांनी. ती लोकल तिन तास उशिरा अवतरली होती. सगळ्यां प्लॅटफॉर्मस वरचीगर्दी पाहून तिच्या आनंदाचे बारा वाजलेच होते, किमान बारा वाजेतो तरी पोहोचता आले तर बरे होईल असे मनाशीम्हणत ती चार नंबरवर उतरली. प्रत्येकवेळी तेवढयाच हिरिरीने ट्रेनमध्ये चढण्याच्या प्रयत्नांना अखेरीस यश येउनरडतखडत एक वाजता सेक्शन मध्ये पोहोचली. युद्ध खेळल्यामुळे सकाळच्या छान आवरण्याचा पुरता अवतारझाला होता. सेक्शनमध्ये मधोमध साहेब उभे होते. तिच्या आधी पाच/दहा मिनीटांच्या फरकानी इतर कलिग्जयेऊन पोहोचले होते. साहेब त्या सगळ्यांनची चंपी करित होते. हाणामारी करून कसेबसे येऊन टेकलेल्या साऱ्यांनाजाम वैताग आला होता. तिला पाहताच सगळयांनी हिला विचारा म्हणत कल्ला केला. साहेबांचा माझ्यावर अमंळजास्तच विश्वास आहे, असा बऱ्याच जणांचा गोड गैरसमज होता आणि असुयापण. साहेबांचा मोहरा तिच्याकडेवळताच अभावितपणे शब्द गेले , तर काय इतकी गर्दी होती की माझे डोळेसूद्धा चेंगरले. दोन मिनीटे भीषणशांतता पसरली आणि एकदम सगळे जोरजोरात हसू लागले. साहेबांनी धन्य आहात असे हातवारे करितसगळ्यांना मस्टर दिले आणि चहा मागविला. पहा बाई, खरे बोलले तर .........
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 7:55 AM 2 टिप्पणी(ण्या)
मनात अनेक विचार नेहमीच पिंगा घालत असतात, त्यांना मुक्तपणे मांड्ता यावे म्हणून हा खटाटोप
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 11:10 AM 2 टिप्पणी(ण्या)
झंडा उंचा रहे हमारा
प्रेममयी शब्दांच्या पलीकडले, काही मूक संवाद खीर किमान एवढा तरी हक्क मला आहेच ना
कधी दाटू येता पसारा घनांचा, कसा सावळा रंग होतो मनाचा असे हालते आत हळूवार काही, जसा स्पर्श पाण्यावरी चांदण्याचा, आपले सर्वांचे सहर्ष स्वागत
आयुष्यातील वेगवेगळ्या टप्प्यात कर्मानुसार दरमजल सुरू आहे.
भानस चे विजेट तुमच्या ब्लॊगवर जोडा
" ई-बुक - पोटोबा "
पोटोबा-१ डाऊनलोड करण्यासाठी समोरच्या पुस्तकावर क्लिक करा "पोटोबा"चं पहिलं "ई-बुक" खाली भाग्यश्रीच्या मदतीशिवाय शक्य नव्हते. चला तर मग - खादाडी सुरु करुया
जिव्हारी लागलेले सोळा सोमवार .
अढळ स्थान (3) अनुभव (38) अनुभव-प्रकटन-गंमत (37) अनुभव-प्रकटन-विचार (56) अनुभव-प्रकटन-विचार-- कथा (2) आनंद - मनातले (14) कथा (31) कविता (17) खाउगल्ली (74) तुकडा तुकडा चंद्र (3) निसर्ग (2) निसर्ग जीवन समाज प्रदुषण (10) पर्यटन (4) पुस्तक परिचय-साहित्य (3) प्रगती-तांत्रिक-चित्रफिती-असेच काही आवडलेले (10) भारलेपण (8) मनातले (3) मुक्तक विचार जीवन (79) मुक्तक विचार जीवन-गंमत (11) मुक्तक विचार जीवन (5) रंगकर्मी-प्रयत्न (7) विचार (10) शुभेच्छा (11) स्वर-संगीत-आनंद (11) स्वर-संगीत-आनंद-कला (4) हलकेफुलके (1)
खाण्यासाठी जन्म आपुला ... जन्मभरच तर खाणे ...
डोक्यात भुणभुणणारा मराठी भुंगा
बायकोची अदलाबदली- वाइफ स्वॅप
बिरडे-डाळिंब्यांची उसळ - प्रकार १


Prem Kavita- येशील का पुन्हा

हसत रहा ... धुंदीत जगा
स्वप्न विरले स्वप्नात ...
वाट अडखळते या प्रेम मोहात ..
निघतोय मी आता सुखाच्या शोधात ...
कळ येते खोलवर मनात
लपवूनी हि ओली जखम मनात
निघतोय मी आता सुखाच्या शोधात ...
खरेच.. बोललो होतो थोडे रागात
सलते ती गोष्ट आजवर मनात
मोडला सारा खेळ एका क्षणात
निघतोय मी सुखाच्या शोधात ...
येतेस तु अजुन माझ्या स्वप्नात
आठवते तुझे लाजणे ,हसून गालात
तुला ठेवलीय जपून काळजाच्या कोपऱ्यात
येशील का तु पुन्हा माझ्या जीवनात ...
भिजायचं आहे मला तुझ्या प्रेम पावसात
तुझ्या प्रेम पावसात ......
(अभियांत्रिकी महाविद्यालय पुणे ५ )
मला कविता शिकयाचीय ...
Re: येशील का पुन्हा
Re: येशील का पुन्हा
Re: येशील का पुन्हा
Re: येशील का पुन्हा


सिटीझन फोरम | PCLIVE7

कासारवाडीत उद्या ‘पवना स्वच्छता’ अभियान
रोहित कदम यांची राष्ट्रवादी युवकच्या सोशल मिडीया सरचिटणीसपदी नियुक्ती
१५ लाखाचं ‘ते’ आश्वासन मोदींनी दिलेच नव्हते – खासदार अमर साबळे
पिंपरी चिंचवडमध्ये दुचाकीवर फिरतोय ‘डमी’ महापौर
तरूणीचे अपहरण करून जबरदस्तीने लावला विवाह
पिंपरी चिंचवड राष्ट्रवादी युवकची कार्यकारिणी जाहीर
पिंपरी चिंचवडच्या पोलीस आयुक्तालयासाठी १४ पोलीस निरीक्षकांच्या बदल्या
पवना धरणातून १५ दिवसात ३१ हजार क्युबिक मीटर गाळ काढला; खासदार श्रीरंग बारणे यांनी केली पाहणी
नागरिकांना अर्थसहाय्य करण्यासाठी केंद्र सरकारने बँकांना २ लाख कोटी रुपये दिले – केंद्रीय अर्थ राज्यमंत्री शिवप्रताप शुक्ला
वाकडमध्ये गॅस सिलेंडर लिकेजमुळे लागलेल्या आगीत ५ झोपड्या जळून खाक
पुणे मेट्रो पहिल्या टप्प्यात निगडीपर्यंत नेण्याच्या मागणीसाठी सामाजिक संघटनांचे पिंपरीत उपोषण
पिंपरी (Pclive7.com):- पुणे मेट्रो पहिल्याच टप्यात निगडीपर्यंत नेण्याच्या मागणीकडे सरकारचे लक्ष वेधण्यासाठी ‘कनेक्टिंग एनजीओ’अंतर्गत आज लोकशाही मार्गाने लाक्षणिक उपोषण करण्यात आल...	Read more
‘बापट साहेब पिंपरी चिंचवडकरांना न्याय द्या मेट्रो निगडी पर्यंत न्या’; विविध संघटनांची मानवी साखळीव्दारे मागणी (पहा व्हिडीओ)
पिंपरी (Pclive7.com):- पहिल्याच फेजमध्ये पुणे मेट्रो निगडीपर्यंत आणण्याची मागणी करीत आज सामाजिक संस्था कनेक्टीयन यांच्या बॅनरखाली पिंपरी चिंचवड सिटीझन फोरमच्या (पीसीसीएफ) सदस्य, तसेच शहरातील...	Read more


सरदेसाईज: गणपती बाप्पा मोरया ! ! !

जाता जाता एक नजर इथेही........
॥ गणपती बाप्पा मोरया ॥
द्वारा पोस्ट केलेले भानस येथे 11:38 AM
लेबले: अढळ स्थान, शुभेच्छा
मोरया रे बाप्पा मोरया रे :)
भाग्यश्री, खूप छान वाटलं गं. कम्पुटर चालू केला...तुझी लिंक चालू केली....आणि मन प्रसन्न झालं....खूप खूप आभार.... :)
 मी सकाळी ऑफिसला आल्याआल्या कमेंट केली होती अजून पब्लिश केली नाहीयेस अजून पब्लिश केली नाहीयेस किती झोपशील
केली गं बायो पब्लिश. हा हा... अगं कधीचीच उठलेयं. धावून आले. अजून हवा जरा बरी आहे नं.
तन्वी, झाले ना सगळे यथासांग... :)
आपापले रोजचे नियमित उद्योग नित्यनेमाने करत असताना अनेकविध घटना स्वत:च्या आयुष्यात व आजूबाजूला घडत असतात. त्या मनावर कधी ठळक छाप ठेवतात तर कधी कुठेतरी अंधूक नोंद होते. वेगवेगळ्या मन:स्थितीत त्या नोंदी पुन्हा पृष्ठावर येतात... त्यांचा धांडोळा घेण्याचा हा प्रयत्न.
आपण आवर्जून वाचलेत, अभिप्राय दिलात, मन:पूर्वक आभार
झंडा उंचा रहे हमारा
प्रेममयी शब्दांच्या पलीकडले, काही मूक संवाद खीर किमान एवढा तरी हक्क मला आहेच ना
कधी दाटू येता पसारा घनांचा, कसा सावळा रंग होतो मनाचा असे हालते आत हळूवार काही, जसा स्पर्श पाण्यावरी चांदण्याचा, आपले सर्वांचे सहर्ष स्वागत
आयुष्यातील वेगवेगळ्या टप्प्यात कर्मानुसार दरमजल सुरू आहे.
भानस चे विजेट तुमच्या ब्लॊगवर जोडा
" ई-बुक - पोटोबा "
पोटोबा-१ डाऊनलोड करण्यासाठी समोरच्या पुस्तकावर क्लिक करा "पोटोबा"चं पहिलं "ई-बुक" खाली भाग्यश्रीच्या मदतीशिवाय शक्य नव्हते. चला तर मग - खादाडी सुरु करुया
कधी कुठल्या क्षणी कोण कुठे कसे....
' पहिला खो '
अढळ स्थान (3) अनुभव (38) अनुभव-प्रकटन-गंमत (37) अनुभव-प्रकटन-विचार (56) अनुभव-प्रकटन-विचार-- कथा (2) आनंद - मनातले (14) कथा (31) कविता (17) खाउगल्ली (74) तुकडा तुकडा चंद्र (3) निसर्ग (2) निसर्ग जीवन समाज प्रदुषण (10) पर्यटन (4) पुस्तक परिचय-साहित्य (3) प्रगती-तांत्रिक-चित्रफिती-असेच काही आवडलेले (10) भारलेपण (8) मनातले (3) मुक्तक विचार जीवन (79) मुक्तक विचार जीवन-गंमत (11) मुक्तक विचार जीवन (5) रंगकर्मी-प्रयत्न (7) विचार (10) शुभेच्छा (11) स्वर-संगीत-आनंद (11) स्वर-संगीत-आनंद-कला (4) हलकेफुलके (1)
खाण्यासाठी जन्म आपुला ... जन्मभरच तर खाणे ...
डोक्यात भुणभुणणारा मराठी भुंगा
बायकोची अदलाबदली- वाइफ स्वॅप
बिरडे-डाळिंब्यांची उसळ - प्रकार १


marathi news aurangabad news born baby birth cancer hospital बारसे उरकलेल्या बाळाचा जन्म कधी? | eSakal

बारसे उरकलेल्या बाळाचा जन्म कधी
मंगळवार, 27 फेब्रुवारी 2018
औरंगाबाद - दोन वर्षांपूर्वी घोषणा झालेल्या राज्य कर्करोग संस्थेच्या भूमिपूजनाचे सोपस्कार केंद्रीय आरोग्यमंत्री जे. पी. नड्डा यांच्या हस्ते पंधरा दिवसांपूर्वी पार पडले. ३८.६० कोटी रुपयांच्या बांधकामाची प्रशासकीय मान्यता मिळालेली नसताना हे जन्मापूर्वी बारशाची घाई करण्यात आल्याचा प्रकार ‘सकाळ’ने उघडकीस आणला होता. पंधरा दिवस उलटल्यावरही अद्याप प्रशासकीय मान्यता न मिळाल्याने बारसे झालेले बाळ जन्माला कधी येणार असा सवाल उपस्थित होत आहे.
औरंगाबाद - दोन वर्षांपूर्वी घोषणा झालेल्या राज्य कर्करोग संस्थेच्या भूमिपूजनाचे सोपस्कार केंद्रीय आरोग्यमंत्री जे. पी. नड्डा यांच्या हस्ते पंधरा दिवसांपूर्वी पार पडले. ३८.६० कोटी रुपयांच्या बांधकामाची प्रशासकीय मान्यता मिळालेली नसताना हे जन्मापूर्वी बारशाची घाई करण्यात आल्याचा प्रकार ‘सकाळ’ने उघडकीस आणला होता. पंधरा दिवस उलटल्यावरही अद्याप प्रशासकीय मान्यता न मिळाल्याने बारसे झालेले बाळ जन्माला कधी येणार असा सवाल उपस्थित होत आहे.
शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयाच्या शंभर खाटांच्या स्वतंत्र कर्करोग रुग्णालयाला २१ सप्टेंबर २०१२ रोजी सुरवात झाली. नेत्रदीपक कामगिरीची दखल घेत कुटुंब व आरोग्य कल्याण विभागामार्फत नॅशनल प्रोग्राम फॉर प्रिव्हेन्शन अँड कंट्रोल ऑफ कॅन्सर, डायबेटिस, सीव्हीडी आणि स्ट्रोक (एनपीसीडीसीएस) या कार्यक्रमाअंतर्गत राज्य कर्करोग संस्थेची स्थापना करण्यात आली आहे. शहरात झालेल्या १५ ऑक्‍टोबर २०१६ रोजीच्या मंत्रिमंडळाच्या विशेष बैठकीत राज्य कर्करोग संस्थेचा दर्जा देण्याचा निर्णय घेण्यात आला होता. याअंतर्गत केंद्राकडून १२० कोटी रुपयांचा निधी विस्तारीकरणासाठी मंजूर झाला. त्यातील पहिला टप्पा ४३ कोटींचा निधी सात महिन्यांपूर्वी मिळाला. त्यातून १६५ खाटांची व्यवस्था व अत्याधुनिक उपचार उपलब्ध करण्यात येणार आहे; मात्र लगीनघाई केल्याने ३८.६० कोटींच्या बांधकामाचा प्रस्ताव प्रशासकीय मान्यतेअभावी प्रलंबित असताना ११ फेब्रुवारी २०१८ रोजी केंद्रीय आरोग्यमंत्री जे. पी. नड्डा यांच्या हस्ते राज्याचे वैद्यकीय शिक्षणमंत्री गिरीश महाजन यांच्या उपस्थितीत भूमिपूजनाचे सोपस्कार उरकण्यात आले. पंधरा दिवस उलटूनही राज्य कर्करोग संस्थेच्या बांधकामाला अद्याप प्रशासकीय मान्यता मिळालेली नसल्याचे समोर आले आहे.
अजून पंधरा दिवस लागणार
भूमिपूजनानंतर यासंबंधी प्रशासनाकडे विचारणा केली असता तत्त्वतः मान्यता मिळाली आहे. सतत दोन सुट्या आल्याने प्रशासकीय मान्यतेचा अधिकृत अध्यादेश निघालेला नाही. लवकरच अधिकृत अध्यादेश मिळेल, असे सांगण्यात आले होते. त्यास पंधरा दिवस उलटले. तर अधिवेशन सुरू झाल्याने अजून पंधरा दिवस प्रतीक्षा करावी लागणार असल्याची शक्‍यता सूत्रांनी व्यक्त केली. बांधकामाचा आराखडा तयार आहे. त्यालाही अद्याप मान्यता मिळालेली नसल्याची माहिती आहे.
‘डीएमआरई’ची तत्त्वतः मान्यता मिळालेली आहे. ३५ कोटींहून अधिकचा विषय असल्याने उच्चाधिकार समितीकडे हा प्रस्ताव गेला आहे. अर्थमंत्री, अर्थसचिव, जीएडी, एमईडी आणि मुख्यमंत्रीस्तरावर हा निर्णय लवकरच होणार आहे. निधी मिळाला आहे. त्यामुळे काम गतीने होईल.
- डॉ. कानन येळीकर, अधिष्ठाता, शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय, औरंगाबाद
रिपब्लिकन पक्षाचे आज पुण्यात राज्यस्तरीय अधिवेशन
पुणे : रिपब्लिकन पक्षाचे (आठवले गट) रविवारी (ता.27) एसएसपीएमएस मैदानावर होणाऱ्या राज्यस्तरीय अधिवेशनाची गेल्या काही दिवसांपासून सुरू असलेली तयारी आज...
झगडेवाडीत पाझर तलावाचे खोलीकरण पूर्ण
निमगाव केतकी : सकाळ रिलीफ फंडातून झगडेवाडी (ता. इंदापूर) येथील पाझर तलावाचे खोलीकरणाचे काम पूर्ण करण्यात आले. सुमारे 15 हजार 634 घनमीटर एवढा गाळ...
व्यवहार चलन पद्धतीने व्हावेत : इलेक्‍ट्रिक व्यापाऱ्यांची मागणी
पुणे : 'पन्नास हजार रुपयांवरील व्यवहारांसाठी करण्यात आलेल्या ई-वे बिलाच्या सक्तीने व्यापाऱ्यांना त्रास होत असून, किमान एका शहरातील दोन...
काँग्रेसचा सोमवारी मूकमोर्चा; भाजप सरकारचा निषेध करणार
पुणे : भाजपने चार वर्षांत जनतेची फसवणूक केली आहे. त्यांची ही कारकीर्द काळीकुट्ट असल्याचा आरोप शहर काँग्रेसने केला असून, सोमवारी (ता. 28) मूकमोर्चा...
एके दिवशी सायंकाळी दिवेलागणीला घरून क्‍लासकडं ही निघाली होती. विचारांच्या तंद्रीतच होती. थोडीशी हताश, निराश, काळजीग्रस्त अशी. नेमकं बाभळीजवळच...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


Marathi news nagar news nilwande dam irrigation निळवंडे धरण लाभक्षेत्रात प्रवाही, सिंचन निर्मितीची आशा धूसर | eSakal

निळवंडे धरण लाभक्षेत्रात प्रवाही, सिंचन निर्मितीची आशा धूसर
शनिवार, 10 मार्च 2018
तळेगाव दिघे (नगर) : निळवंडे धरणामध्ये ८.३२ टीएमसी पाणीसाठा उपलब्ध होत असताना कालव्यांची ८० टक्के कामे रखडली आहेत. धरणात पाणीसाठा होत जात असताना कालव्यांद्वारे प्रवाही सिंचनाने एक गुंठाही लाभक्षेत्रास देखील पाणी मिळत नाही. साहजिकच धरणाद्वारे प्रवाही सिंचन निर्मितीची आशा धूसर वाटू लागली. त्यामुळे लाभक्षेत्रातील शेतकरी वर्गातून तीव्र नाराजी व्यक्त होत आहे.
तळेगाव दिघे (नगर) : निळवंडे धरणामध्ये ८.३२ टीएमसी पाणीसाठा उपलब्ध होत असताना कालव्यांची ८० टक्के कामे रखडली आहेत. धरणात पाणीसाठा होत जात असताना कालव्यांद्वारे प्रवाही सिंचनाने एक गुंठाही लाभक्षेत्रास देखील पाणी मिळत नाही. साहजिकच धरणाद्वारे प्रवाही सिंचन निर्मितीची आशा धूसर वाटू लागली. त्यामुळे लाभक्षेत्रातील शेतकरी वर्गातून तीव्र नाराजी व्यक्त होत आहे.
नगर व नाशिक जिल्ह्यातील १८२ गावांना वरदान ठरणाऱ्या निळवंडे प्रकल्पाचे काम पूर्ण होऊन ८.३२ टीएमसी पाणीसाठा केला जात आहे. या प्रकल्पाचा ८५ किमी लांबी असलेला डावा कालवा व ९७ किमी लांबी असलेल्या ऊजव्या कालव्याची फक्त २० टक्केच कामे झालीत. कालव्यांची ८० टक्के कामे निधी अभावी रखडली. वितरिका व चार्‍यांची कामे देखील सुरू नाहीत. कार्यक्षेत्रात कालव्यांची कामे ठप्प आहेत. तीन विभाग सात उपविभागीय कार्यालये व संबंधीत अभियंते कालव्यांची कामे सुरू करण्यासाठी प्रयत्नशील आहेत. मात्र निधीअभावी संबंधित कंत्राटदार कालव्याची कामे सुरू करण्यास प्रतिसाद देत नाहीत.
धरणापासून निघणार्‍या मुख्य कालव्याचे ३ किमी लांबीचे काम अकोले तालुक्यातील शेतकर्‍यांच्या विरोधामुळे अद्याप सुरू झालेले नाही. अकोलेतील लोकप्रतिनिधी व शेतकर्‍यांनी दोन्ही कालव्यांची कामे पाईप कालव्याद्वारे करावीत यासाठी निळवंडे प्रकल्पाच्या कार्यालयावर मोर्चा काढून मागणी केली. कालव्यांची कामे पारंपारिक पध्दतीने ऐवजी पाईपलाईनने करण्यासाठी अंदाजे रू. १४०० कोटी इतका खर्च येऊ शकतो. त्यामुळे या प्रकल्पाची किंमत अंदाजे रू. ३६०० कोटी पर्यंत पोहचणार आहे. त्यासाठी पुन्हा नव्याने 'सुप्रमा' प्रस्तावास मान्यता घेणे, कालव्याचे नव्याने संकल्पन करणे, केंद्रिय जल आयोगाची मंजुरी घेणे याबाबी अनिवार्य ठरणार आहेत. निधी उपलब्ध होण्यामध्ये अडचणी निर्माण होणार असुन १८२ गावामधील ६४ हजार २६० हेक्टर क्षेत्र सिंचनापासुन अनेकवर्षे वंचित राहणार असल्याचे सेवा निवृत्त उपकार्यकारी अभियंता इंजि. हरीश चकोर यांनी सांगितले.
शिर्डीसह कोपरगाव शहरासाठी पिण्यासाठी पाईपलाईन पाणी पुरवठा योजना मंजुर झाल्यास याकामी अंदाजे ३५० दश लक्ष घन फुट पाणी सिंचन कोट्यातुन वापरले जाणार असून पर्यायाने तळेगाव व कोपरगाव परिसरातील सुमारे सात हजार एकर क्षेत्र सिंचनापासून वंचित राहण्याची शक्यता आहे. याबाबीचा शासनस्तरावर विचार होणे गरजेचे आहे. कोपरगाव शहरासाठी नाशिक जिल्ह्यातील धरणांतून अंदाजे ११० द.ल.घ.फु पाण्याचे आरक्षण मंजूर असताना व गोदावरी नदीमध्ये पाणी उपलब्ध असताना निळवंडेच्या पाण्यावर सदर योजना मंजूर केल्याने लाभक्षेत्रातील शेतकर्‍यांमध्ये संताप व्यक्त होत आहे.
रखडलेल्या कालव्यांच्या कामासाठी दरवर्षी किमान २५० कोटी रुपये निधी उपलब्ध करुन देण्याची गरज आहे. प्रलंबित कालव्यांची कामे पूर्ण करून सिंचन निर्मिती करण्याची मागणी पाण्यापासून वंचित लाभक्षेत्रातील १८२ गावांमधील शेतकरी वर्गातून करण्यात येत आहे.
सीबीएसईत मुलींची बाजी; मेघना श्रीवास्तव देशात प्रथम
मुंबई : केंद्रीय माध्यमिक शिक्षण मंडळाचा (सीबीएसई) बारावीचा निकाल शनिवारी दुपारी जाहीर झाला. या परीक्षेतही पुन्हा एकदा मुलींनी वर्चस्व कायम राखले आहे...
झगडेवाडीत पाझर तलावाचे खोलीकरण पूर्ण
निमगाव केतकी : सकाळ रिलीफ फंडातून झगडेवाडी (ता. इंदापूर) येथील पाझर तलावाचे खोलीकरणाचे काम पूर्ण करण्यात आले. सुमारे 15 हजार 634 घनमीटर एवढा गाळ...
इंदापूर तालुक्‍यातील शेतकऱ्यांत उन्हाळी आवर्तनामुळे समाधान
शेटफळगढे : जवळपास सात वर्षांच्या कालावधीनंतर खडकवासला कालव्याला उन्हाळी हंगामातील शेती सिंचनासाठी दुसरे आवर्तन आल्याने इंदापूर तालुक्‍यातील...
चलो, बॅग भरो और निकल पडो... (संतोष धायबर)
पर्यटन हा सध्या जगातला सर्वात वेगानं वाढणारा व अर्थप्राप्ती करून देणार व्यवसाय. जगातल्या अनेक देशांची अर्थव्यवस्थाच पर्यटनावर अवलंबून आहे. या...
पुरंदरमधील प्रादेशिक पाणीपुरवठा योजनांना घरघर
परिंचे : पुरंदर तालुक्‍यातील दहा प्रादेशिक नळ पाणीपुरवठा योजनांपैकी सहा योजना बंद आहेत. अनेक गावांमध्ये पिण्याच्या पाण्याची बिकट अवस्था असून, या...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


वर्ग:इ.स. १८०० मधील जन्म - विकिपीडिया

वर्ग:इ.स. १८०० मधील जन्म
येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
"इ.स. १८०० मधील जन्म" वर्गातील लेख
एकूण ५ पैकी खालील ५ पाने या वर्गात आहेत.
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल २३ एप्रिल २०१३ रोजी १२:५६ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Beauty & Grooming Information, Beauty & Grooming News

राष्‍ट्रीय उद्याने आणि अभयारण्‍ये
ठाणे - भिवंडीत भंगाराच्या गोदामाला आग, जीवितहानी नाही
पुणे - बेकायदेशीर वास्तव्य करणाऱ्या ३६ बांगलादेशींना दौंड, बारामतीतून अटक
भंडारा - वादळी वारे, विजांच्या कटकडाटासह मुसळधार पाऊस
नागपूर - शहरात पावसाची हजेरी, खासदार क्रीडा महोत्सव पावसामुळे ढकलला पुढे
पुणे - इंजिनिअरिंग पेपरफुटीच्या अफवेप्रकरणी एक विद्यार्थी ताब्यात, अफवेची कबुली
सांगली - महापालिकेच्या ड्रेनेजमध्ये अडकून २ कर्मचाऱ्यांचा मृत्यू
नाशिक - पालिकेच्या नगररचना विभागातील कनिष्ठ अभियंता रवींद्र पाटील बेपत्ता
पिपरी चिंचवड - तरुणीचे अपहरण करुन लावला विवाह, गुन्हा दाखल
मुंबई - वादग्रस्त क्लिप प्रकरणी मुख्यमंत्र्यांनी राजिनामा द्यावा - अशोक चव्हाण
रायगड - मांडवा ते गेट वे ऑफ इंडिया बोटसेवा बंद, बसने करावा लागणार प्रवास
नांदेड - धर्मजागृती सभेची जय्यत तयारी,हैदराबादचे आ. ठाकूर उपस्थित राहणार
रायगड - अलिबागच्या नागाव समुद्र किनारी ३ जण बुडाले, शोधकार्य सुरू
अकोला - प्रत्येक शुक्रवार हा दिवस ‘शेतकरी कर्ज सहायता दिन’म्हणून पाळणार
मुंबई - महाराष्ट्र समुद्रकिनारपट्टीला 'मेकुनु' वादळाचा धोका, सावधानतेचा इशारा
पालघर - भाजपकडून साम वगळता दाम, दंड, भेदाचाच वापर - हितेंद्र ठाकुर
चंद्रपूर - तुकुम परिसरात आईची निर्घृण हत्या करणाऱ्याला मरेपर्यंत फाशीची शिक्षा
मुख्‍य पान मैत्रिण मेकअप
केवळ पाच टिप्स तुम्हाला बनवतील सर्वात 'स्मार्ट'
आजकाल केवळ स्त्रियांचेच सौंदर्य नाही तर पुरुषांचाही देखणेपणा पाहिला जातो. यामुळे त्यांनीही स्वतःची काळजी घेऊन स्मार्ट दिसण्याची गरज आहे. यासाठी तुम्ही केवळ पुढील उपाय केल्यास नक्कीच सर्वात उठून दिसाल. ते पुढीलप्रमाणे...
लिपस्टिक जास्त वेळ टिकवण्यासाठी वाचा 'हे' फायदेशीर उपाय
लग्न समारंभ असो, पार्टी असो किंवा ऑफिसमधील कार्यक्रम असो. महिला वर्गाकडून लिपस्टिक दिवसभर टिकावी यासाठी विविध क्लृप्त्या शोधल्या जातात. मात्र, तरीही लिपस्टिक टिकत नाही. त्यामुळे दिवसातून तीन-चार वेळा लिपस्टिक लावावी लागते. कित्येकदा अधिक वेळ बाहेर
मेकअपचे साहित्य कसे ठेवावे, वाचा सविस्तर...
मेकअपसाठी चांगल्या दर्जाची सौंदर्यप्रसाधने निवडणे आवश्यक असते. तसेच याच्या स्वच्छतेची काळजी घेणेही अत्यंत महत्त्वाचे आहे. मेकअप झाल्यानंतर काही जणी वापरलेले ब्रश आणि पावडर पफ तसेच टेबलवर ठेऊन देतात. दुसऱ्यावेळी हे ब्रश आहे तसेच वापरल्यास त्यावर
त्वचेचे सौंदर्य खुलविण्यासाठी 'या' काही चुका अवश्य टाळा..
त्वचेचे सौंदर्य खुलविण्यासाठी अनेक महागडी सौंदर्यप्रसाधने वापरली जातात. परंतु, याचा कधी-कधी चेहऱ्यावर विपरित परिणाम होतो. यामुळे अशा वेळी कोणतेही प्रॉडक्ट वापरताना कशी काळजी घ्यावी आणि कोणत्या सवयी सोडाव्या, यासाठी काही खास टिप्स...
सकाळी मेकअप करताय, मग याकडे द्या लक्ष...
प्रत्येक महिलेला वाटते आपण सर्वात सुंदर दिसावे. यासाठी त्या मेकअप करण्यावर भर देतात. पण मेकअप कसाही करुन चालत नाही तर तो परफेक्टच करणे आवश्यक आहे. यावेळी छोट्या-छोट्या गोष्टींची काळजी घेणे गरजेचे असते. कारण लहानशी चुकही तुमचा संपूर्ण लुकच खराब करू
व्हॅसलीनचे हे फायदे तुम्हाला माहित आहेत का
हिवाळा आला की आपण व्हॅसलीन पॅक खरेदी करुन घरात आणतो. व्हॅसलीन तुम्ही वर्षभर वापरले तरी चालते. त्वचेला लावण्याव्यतिरिक्त याचे अनेक फायदे आहेत.
पुरुषांनी चेहरा धुताना 'या' चुका टाळायला हव्यात
आजकाल प्रत्येकालाच आपल्या चेहऱ्याची काळजी असते. सध्याच्या धकाधकीच्या आयुष्यात फेसवॉशने चेहरा धुतला की काम संपले, असे आपल्याला वाटते. त्यासाठी घाईगडबडीत आपण कोणताही फेसवॉश खरेदी करतो आणि त्याचा वापर चेहरा धुण्यासाठी करतो. आपल्या त्वचेची माहिती न घेताच
चेहऱ्यावरील तीळ दूर करण्यासाठी
आपला चेहरा सुंदर व्हावा यासाठी मुली अथक प्रयत्न करतात. चेहऱ्यावरील एखादा तीळ सौंदर्य अधिक खुलवतो. पण हेच तीळ खूप प्रमाणात असतील तर चेहऱ्याचे सौंदर्य नाहीसे होते. तीळ अनेक रंग व आकारांचे असतात. अशा वेळी हे तीळ मिटवायला मुली अनेक पद्धती वापरतात. परंतु
मेक-अप करण्यापूर्वी घ्या 'या' गोष्टींची काळजी
सध्या वातावरणात खूप बदल पाहायला मिळतो. कधी थंडी, कधी गरमी असा अनुभव येत आहे. अशावेळी मेक-अप करण्यापूर्वी काही गोष्टींची खबरदारी घेणे गरजेचे आहे. कोरड्या झालेल्या त्वचेवर मेक-अप करताना ध्यानात घ्या काही टीप्स
रिमुव्हर न वापरताच असे काढा नखांचे नेलपॉलिश
नेलपॉलिश तुमच्या नखांचे सौंदर्य वाढवते. परंतु, काही वेळाने नेलपॉलिश निघायला सुरुवात होते. तसे झाल्यास ते नेलपॉलिश पूर्णपणे काढणेच गरजेचे असते, अन्यथा ते दिसायला सुंदर दिसत नाही. एखाद्या वेळेस तुमच्याकडे रिमुव्हर उपलब्ध नसेल तर घरी तुमच्याकडे असलेल्या
 मग अशी घ्या स्वतःची काळजी
आपल्या लग्नाच्या दिवशी सर्वात सुंदर दिसावे, अशी प्रत्येक मुलीची इच्छा असते. यासाठी आधीपासून स्वतःची काळजी घेणे आवश्यक आहे. नैसर्गिक सौंदर्य प्रसाधने व मिनरल मेकअपमुळे तुमच्या त्वचेवरील कोरडेपणाछ्या रेषा निघून जातील.
गूळ खाऊन वाढवा आपले सौंदर्य
गूळ सगळीकडे सहज उपलब्ध असतो. गुळाची किंमतदेखील जास्त नसते. गूळ आरोग्यासाठी जितका चांगला आहे तितकाच तो सौंदर्य वाढवण्यासही उपयोगी आहे. आजारांसह चेहऱ्यावरील डागदेखील गुळामुळे नाहीसे होतात.
खनिजे आहेत सौंदर्याचा खजिना
होय, खनिजे म्हणजेच मिनरल्स वापरून केलेला मेकअप तुमचे सौंदर्य अधिक खुलवण्यास मदत करतो. मिनरल मेकअपचे नैसर्गिक स्वरूप त्वचेसाठी हानिकारक ठरत नाही.
सौंदर्य प्रसाधनांनी नव्हे, थप्पड मारल्याने चेहरा बनेल सुंदर
आपल्या चेहऱ्याचे सौंदर्य वाढवण्यासाठी तुम्ही कितीतरी पैसे खर्च करून विविध सौंदर्य प्रसाधने वापरली असतील. अनेकजणी आपल्या सौंदर्यासाठी महागडी विदेशी उत्पादने वापरतात. परंतु एक वेगळी विदेशी पद्धत वापरूनही सुंदर बनता येते, हे तुम्हाला माहीत आहे का
लिंगबदल करून ललिता झाली ललित साळवे.. नव्या ओळखीबद्दल समाधान
बीड - ललिता असलेली माजलगाव
भाजपकडून आचारसंहिता भंग ; राष्ट्रवादीची निवडणूक आयोगाकडे तक्रार, सेनेचे तोंडी आरोप मुंबई
भिवंडीत भंगाराच्या गोदामाला भीषण आग; जीवितहानी नाही ठाणे - भिवंडीतील टावरे कंपाऊंड येथील
'या' भाज्या ठेवतील बदलत्या वातावरणातील आजारांना दूर
सध्या वातावरणात अनेक बदल होत आहेत.
सकाळी टाळावीत 'ही' पाच कामे.. सकाळी तुम्ही किती प्रसन्न असता यावर तुमचा दिवस कसा जाईल हे
रोज दही-भात खाण्याचे 'हे' आहेत फायदे तुम्ही काय खाता यावर तुमचे आरोग्य अवलंबून असते.
अशा प्रकारे करा अंगणाची आकर्षक सजावट
असे म्हणतात, घर आतून कसे असेल हे बाहेरचे अंगणच
'या' काही उपायांनी कपडे होतील लगेच प्रेस कपडे धुतल्यानंतर त्यांना प्रेस करणे कंटाळवाणे
एक्स्पायर झालेली सौंदर्य प्रसाधने फेकण्यापूर्वी हे वाचा महिला मेकअप बॉक्समधील सर्वच
मोत्यांचे शहर हैदराबादमधील पर्यटन स्थळे..
मोत्यांचे शहर म्हणुन ओळख असणारे हैदराबाद शहर
इतिहासाच्या पाऊलखुणा : किल्ले 'रायगड' किल्ले 'रायगड' हा महाराष्ट्रातील रायगड जिल्ह्यातील
मराठवाड्याला लाभलेले नैसर्गिक वरदान - गौताळा अभयारण्य मराठवाड्यातील सर्वात मोठे अभयारण्य


Sangli News one dead in due to Heat stroke उष्माघाताने सांगलीत वृद्धेचा बळी | eSakal

उष्माघाताने सांगलीत वृद्धेचा बळी
रविवार, 15 एप्रिल 2018
सांगली - दिवसेंदिवस वाढत चाललेल्या तापमानाने आता नागरिकांनाही उष्माघाताचा त्रास जाणवत आहे. शनिवारी दुपारी साडेबाराच्या सुमारास घाटगे-पाटील शोरूमसमोर एका ६१ वर्षीय महिलेचा उष्माघाताने मृत्यू झाला.
सांगली - दिवसेंदिवस वाढत चाललेल्या तापमानाने आता नागरिकांनाही उष्माघाताचा त्रास जाणवत आहे. शनिवारी दुपारी साडेबाराच्या सुमारास घाटगे-पाटील शोरूमसमोर एका ६१ वर्षीय महिलेचा उष्माघाताने मृत्यू झाला.
महिलेस अचानक चक्कर आली आणि ती जागेवरच पडली. नागरिकांनी त्यांना तातडीने रुग्णालयात दाखल केले. मात्र, त्यांचा मृत्यू झाला. प्रतीक्षा उल्हास धनवडे असे या महिलेचे नाव आहे. प्रतीक्षा नलवडे या पत्रकारनगरमध्ये अरिहंत कॉलनीत राहतात. त्या धुणी-भांडी करण्याचे काम करत होत्या. आज दुपारी त्या कामासाठी बाहेर होत्या. दुपारी साडेबारा वाजण्याच्या सुमारास शंभर फुटी रोडवर घाटगे-पाटील शोरूमसमोर त्यांना चक्कर येऊन त्या जागेवरच कोसळल्या. त्यांना तातडीने रुग्णालयात दाखल केले. मात्र, त्यांचा मृत्यू झाला होता.
काही दिवसांत पारा ३९-४० अंशांपर्यंत गेल्याने उष्म्याचे प्रमाण वाढत आहे. त्यामुळे वृद्ध, अतिश्रम करणाऱ्यांना उष्माघाताचा धोका असतो. कालच विट्यात पोलिस भरतीसाठी सराव करणाऱ्या वीस वर्षीय युवतीचा धावत असताना चक्कर येऊन पडल्याने मृत्यू झाला; तर खरसुंडी यात्रेत भर दुपारी एका वृद्धाचा अचानक हृदयविकाराच्या झटक्‍याने मृत्यू झाला. हे दोन्ही मृत्यूही उष्माघाताने झाल्याची चर्चा आहे.
आठ दिवसांतील तापमान (अंश सेल्सिअसमध्ये)
मुलीच्या अपहरणाचा तपास पुणे गुन्हे शाखेकडे
मुंबई : पुण्यातील अल्पवयीन मुलीच्या अपहरणाचा तपास स्थानिक पोलिसांऐवजी पुणे गुन्हे शाखेचे पोलिस करतील, अशी माहिती पुणे सहपोलिस आयुक्त रवींद्र कदम...
पुण्यात विद्यालयाच्या कर्मचाऱ्यास मुलांकडून बेदम मारहाण
पुणे : येरवडा येथील डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर महाविद्यालयाच्या मैदानातून महाविद्यालयीन कर्मचाऱ्याची दुचाकी ओढून नेण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या मुलांना...
गाडीचालकच निघाला एटीएम कार्डचा चोर
तळेगाव दाभाडे : ओळखीचा फायदा घेत वृद्ध निवृत्त लष्करी अधिकाऱ्याचे एटीएम चोरी झाली. त्यावरुन रोकड आणि सोने खरेदी मिळूण 3 लाख 70 हजारांची चोरी करणाऱ्या...
झन्ना- मन्ना जुगार अड्ड्यावर छापा
नांदेड : झन्ना- मन्ना नावाच्या जुगार अड्ड्यावरून पोलिसांनी दहा जुगाऱ्यांना अटक केली. त्यांच्याकडून रोख अडीच हजारासह ६० हजाराचा मुद्देमाल जप्त केला....
पाणी फाउंडेशनच्या स्पर्धेत 10 गवात 78 हजार लोकांचे श्रमदान
मंगळवेढा - तालुक्यात पाणी फाउंडेशनच्या वतीने आयोजित केलेल्या सत्यमेव जयते वॉटर कप स्पर्धेत सहभागी झालेल्या 10 गावात 45 दिवसात 78 हजार लोकांनी...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.