Discovery by Accident | आयुष्य जसं सापडलं तसं… | Page 2

आयुष्य जसं सापडलं तसं…
सजीव विचारांचा खून पाडून,
हलाल मुडदे फिरत राहतील जगभर,
रक्ताला धर्म, जातीचा वास हुंगत,
बंदुकीच्या गोळ्या आणि तलवार, कोयत्याची निशाणी ठेवत
काळेकभिन्न चेहरे सरेआम कत्तल करत फिरतील जगभर..
लेखण्या, विचार, विवेकाला बंदीवान करुन
हिरवे, भगवे, निळे, पांढरे झेंडे फडकवत राहतील
गीता, कुराण, बायबलच्या नावावर खपवतील पापं जगभर…
बेघर थडगी साक्ष देतील तुमच्या जिवंत षंढपणाची,
कोत्या-करकोच्या मनाची, खोट्या-कंक ढोंगीपणाची
मरने के बाद आदमी का क्या रह जाता है
मरने के बाद आदमी का क्या रह जाता है अमृता प्रीतम यांच्या कोरे कागज पुस्तकातली पहिली ओळ..
आर.आर.पाटील अर्थात आबा गेल्यानंतर पहिल्यांदा आठवली.. ‘मरने के बाद आदमी का क्या रह जाता है
शांतपणे विचार केल्यानंतर समजलं बरंच काही राहून जातं.
आबा मूळचे अंजनीचे. जन्म 1957 सालचा. 4 एकर शेती. तीसुद्धा त्या काळात कोरडवाहूच. घरची गरीबी. किती टोकाची..
“तर आबांचा शर्ट फाटला होता. सुई-दोरा घेऊन ते आईकडे गेले, आणि म्हणाले की हा शर्ट कसातरी शिऊन दे. शर्टची अवस्था बघून आई म्हणाली आता कुटं शिवायचा एकच शर्ट असल्यानं अंगावर काय घालायचं हा प्रश्न होताच. तेवढ्यात सहज आबांची नजर वर गेली. वडिलांच्या मृत्यूनंतर त्यांचे कपडे गाठोड्यात बांधून ठेवले होते. जुने कपडे आबांनी टेलरकडे नेले. गावातल्या टेलरनंही हे कपडे आबांच्या वडिलांचे असल्याचं लगेच ओऴखलं. त्याच्याकडून आबांनी सगळे कपडे आल्टर करुन घेतले. आपल्याकडे मेलेल्या माणसाचे कपडे खरंतर घालत नाहीत. पण देवाघरी गेलेल्या वडिलांचे कपडे घालून आबा घरात आले, तेव्हा आईला डोळ्यातलं पाणी रोखता आलं नाही. त्याही परिस्थितीत मुलांनी शिकावं म्हणून आई आग्रही होती”
( मी कसा घडलो.. या आबांच्या जीवनचरित्रातून )
इतकी टोकाची गरीबी असतानाही आबा शांतीनिकेतन कॉलेजातून बीए झाले. पुढं एलएलबी झाले. याच काळात म्हणजे वयाच्या अवघ्या 22 व्या वर्षी आबांनी जिल्हा परिषदेची निवडणूक लढवली. त्यावेळी आबांच्या अंगावर ना नीट कपडे होते, ना पायात चप्पल. पण प्रामाणिक स्वभाव, स्वच्छ चारित्र्य आणि गोरगरिबांविषयीची तळमळ या एकाच धाग्यामुळं आबा पुढं 12 वर्ष सावळज गटातून झेडपीवर निवडून जात होते.
ग्रामपंचायत, पंचायत समिती आणि झेडपी त्यातही सांगली जिल्ह्यातलं पाणीदार राजकारण ज्याला माहिती आहे, त्याला हे किती महाकठीण काम आहे, याची कल्पना येईल.
आबांनी राजकारण केलं, पण तेही घरंदाज पद्धतीनं. छक्केपंजे, काटाकाटी, कटकारस्थानं या वाटेला न जाता आबा प्रामाणिकपणाला चिटकून राहिले. त्यामुळं वसंतदादांनी आणि त्यांच्या पश्चात शरद पवारांनी आबांना कधीही अंतर दिलं नाही.
पुढं 1990 साली आबा पहिल्यांदा विधानसभेवर गेले. तेव्हाही दोन जोडीपेक्षा जास्त कपडे आबांकडे नव्हते. पण आपण गरीब आहोत, म्हणून आबांनी कधी स्वत:ला कमी लेखलं नाही. गरीबी आणि प्रामाणिकपणा ही आबांची ताकद होती. गमावण्यासारखं काही नसल्यानं आबांवर कधी खजिल होण्याची वेळ आली नाही. पण संधी मिळाली तेव्हाही कधी ओरबाडण्याचा मोह झाला नाही. इथं त्यांच्यावरच्या संस्कारांचा पाया किती मजबूत आहे हे दिसतं.
मुख्यमंत्रीपदावर जोशी असोत की राणे किंवा आणखी कुणी.. आबा सरकारच्या चुकांवर बोट ठेवत राहिले. पण तसं करतानाही कुणाच्या वैयक्तिक आयुष्यावर आबा घसरले नाहीत. विरोधकांवर टीका करणं आणि त्यांना अपमानित करणं यातला फरक त्यांनी कायम राखला.
आजकाल पंचायत समितीवर गेलेल्यांच्या दारात वर्षभरात इनोव्हा आणि फॉर्च्युनर उभी राहते. आणि कालपर्यंत चहाला महाग असलेले नेते करोडोशिवाय बोलत नाहीत त्यांनी जरा आबांकडे बघायला हवं.
आबा पहिल्यापासून व्याप असलेला माणूस, कलंदर, डोक्यात कायम चक्री चालू. त्यामुळंच ग्रामविकास मंत्री झाल्यानंतर आबांनी संत गाडगेबाबा ग्रामस्वच्छता अभियान सुरु केलं. म्हणजे 1999 साली. मोदींच्या आधी जवळपास 15 वर्ष. त्यातून आबांचा गाढा अभ्यास आणि व्हिजन दिसलं. गावागावात चैतन्य संचारलं. गावं हागणदारीमुक्त झाली. उकीरडे गावाबाहेर गेले. रोगराई हद्दपार झाली. बिडी-काडी-दारु बंद झाली. सगळ्यात महत्वाचं म्हणजे एकीचं बळ गावांमध्ये दिसू लागलं. महाराष्ट्रात जे गेल्या 50 वर्षात झालं नव्हतं ते आबांनी करुन दाखवलं. केंद्रानंही ही योजना पुढं उचलून धरली.
2004 ला आबांवर पवारांनी उपमुख्यमंत्री आणि गृहखात्याची जबाबदारी टाकली. त्या काळात डान्सबार अर्थात छमछम जोरात सुरु होती. सांगली, सातारा, कोल्हापूर, नगर, नाशिकवरुन तरुण पोरं संध्याकाळी गाड्या करुन पनवेल, मुंबईला यायची. रात्रभर धुडगूस घालून, पैसे उधळून सकाळी पुन्हा गावात. यामुळं कित्येकवेळा अपघात व्हायचे. पोरं अकाली जायची. बारमधल्या पोरींच्या नादी लागून अनेकांचे संसार उध्वस्त व्हायचे. आबांकडे शेकडो तक्रारी आल्या. शेवटी आबांनी सगळा विरोध झुगारुन डान्सबारबंदीचा कायदाच केला. जीवानिशी मारण्याच्या धमक्या आल्या. कोर्टकचेऱ्या झाल्या. पण आबा बधले नाहीत. महाराष्ट्रातल्या हजारो आया-बायांचे संसार आबांनी वाचवले.
राजकारण म्हटलं की उन्नीस-बीस, थोडं खाली थोडं वर आलंच. त्यामुळंच सर्वात वजनदार खात्यावर (गृह) आल्यावर आबांना पक्षातल्या मित्रांनीही बराच त्रास दिला. सांगली जिल्ह्यातही आबांना खाली खेचण्याचे, त्यांचं राजकारण धोक्यात आणण्याचे प्रयत्न झाले. पण आबांनी त्याला कधीही आक्रस्ताळेपणानं उत्तर दिलं नाही. ना कधी आदळआपट केली अथवा मीडियासमोर भडक विधानं करुन ड्रामा केला. आबा शांत राहिले. लोकांमध्ये राहिले. ज्यांच्यामुळं ते इतक्या मोठ्या पदावर पोहोचले त्यांच्याच हातात आबांनी स्वत:ला सोपवलं. त्यामुळंच विरोधकांनी पैशाचा पाऊस पाडला, स्वकियांनी हातमिळवणी केली, तरी आबांना पाडणं काही त्यांना जमलं नाही.
मधल्या काळात राष्ट्रवादी काँग्रेस मराठ्यांचा, सरंजामशाही नेत्यांचा, पैशेवाल्यांचा, भ्रष्टाचाऱ्यांचा, कंत्राटदारांचा, गुंडांचा पक्ष अशी प्रतिमा तयार झाल्यानंतरही आबा मात्र त्या चिखलात कमळासारखे वेगळे राहिले. अगदी बाबा आमटेंनीही आबांची स्तुती केली. अण्णा हजारेंनी तर आबांचा जाहीर प्रचार केला. तो आबांच्या स्वच्छ, पारदर्शी, प्रामाणिक प्रतिमेचा गौरव होता.
“मुंबई हल्ल्यानंतर बडे बडे शहरो में छोटी छोटी बाते होती रहती है” या वादग्रस्त वक्तव्यानं संताप उसळला. आबांना राजीनामा द्यावा लागला. त्याच दिवशी आबा सरकारी बंगला सोडून थेट अंजनीला आले. 15 वर्षात आबांनी कधीही आपल्या कुटुंबाला मलबार हिलची हवा लागू दिली नाही. आबा लोकांसाठी मुंबईत झटत राहिले. आणि त्यांची आई-पत्नी शेतात राबत राहिल्या. मुलं झेडपीच्या शाळेत शिकत होती. ठरवलं असतं तर मुंबईत कुठंही सी-फेसला वगैरे आबांना टोलेजंग फ्लॅट-बंगला घेणं शक्य होतं. पण तो मोहसुद्धा आबांना झाला नाही.
आबांनी ना कुठला कारखाना विकत घेतला, ना कुठली शिक्षण संस्था काढली, ना कुठं कंत्राटं घेतली. ना बिल्डरांसोबत पार्टनरशिप केली. नाही म्हणायला तासगावात एक सूतगिरणी सुरु केली. तीसुद्धा लोकांना रोजगार मिळावा म्हणून.
आबा राजकारणात UNFIT होते. त्यांनी राजकारण केलं ते गरजेपुरतं. एरवी कार्यकर्त्यासारखे राहिले.
आज आबा गेल्यानंतर अर्थात ‘मरने के बाद’ काय शिल्लक राहिलं.. तर साधेपणा हा यूएसपी असू शकतो हा विश्वास, गरीबी कमजोरी नव्हे तर ताकद आहे याची जाणीव,
प्रामाणिकपणाचा दर्जा पैसा-पदापेक्षा मोठा आहे यातलं सच्चेपण, ग्रामीण भागातील लाखो गोरगरीब कुटुंबातील तरुणांच्या मनावर कायमचं ठसलं.. स्विस बँकेतल्या वजनदार बँक अकाऊंटपेक्षा आबांचं अकाऊंट मरने के बाद जास्त आबाद आहे.. यापेक्षा आणखी काय राहायला हवं
आपला समाज आणि देश ३३ कोटी देवांना मानणारा आहे. भक्ती आपल्या अणू-रेणूत भरुन उरते. त्यामुळं या देशात आजवर अन्नाचा आणि पाण्याचाही दुष्काळ पडला, पण भक्त आणि भक्तीचा दुष्काळ अशक्य.
त्याच जोरावर वर्षानुवर्ष अनेकांची दुकानं बिनधोकपणे सुरु आहेत. व्यक्तीकेंद्रीत भक्ती आणि प्रतिक्रियावादामुळं बऱ्याचदा आपला भ्रमनिरास आणि अपेक्षाभंगही होतो. जर सहा-आठ महिन्यांनी न थकता भक्त या दु:खाला सामोरे जातात, त्यांच्या कंट्युनिटीचं कायम कौतुक वाटतं.
यावेळी भक्तांनी नवा देव शोधलाय त्याचं नाव आहे नरेंद्र मोदी. पण यावेळी मला भक्तांची चिंता फारशी नाहीए, पण त्यांच्या देवाची नक्कीच आहे.
त्याचं कारण शोधायला काही घटनांवर नजर टाकावी लागेल.
मार्च 2004 मध्ये राहुल गांधींनी औपचारीकपणे राजकारणात एन्ट्री करण्याची घोषणा केली. आणि नवा गांधी मीडियाच्या रडारवर आला. राहुल गांधी हे खूप करिश्मा असलेलं नेतृत्व आहे, असा दावा कुणी केल्याचं ऐकीवात नाही. मात्र राहुल ज्यावेळी पहिल्यांदा एका दलित कुटुंबाच्या घरी गेले, जेवण केलं, तिथं एक रात्र राहिले. तेव्हा त्यांच्या भक्तांना उमाळा आला. राहुल गांधींमध्ये त्यांना अचानकपणे इंदिरा गांधी आणि राजीव गांधी दिसू लागले. त्यावेळी माध्यमांचा प्राईम टाईम आणि प्रिंट मीडियाची पहिली पानं आणि एडिट पेजेस पाण्यासारखी खर्च झाली.
त्यानंतर राहुल गांधी विदर्भातल्या आत्महत्याग्रस्त शेतकऱअयाच्या म्हणजेच कलावतीच्या घरी पोहोचले. त्यांनी कलावतीची गोष्ट संसदेतून देशाला सांगितली. तिला मदत मिळाली. कलावतीचं नवं घर झालं. मुलींची लग्नं झाली. त्यावेळी तर राहुल गांधींच्या भक्तांनी आसमंत डोक्यावर घेतला.
उत्तर प्रदेशातल्या एका गावात शुभ्र कपड्यातले आणि पायात स्पोर्ट शूज घातलेले बायसेप्सपर्यंत बाह्या गुंडाळलेले राहुल गांधी रोजगार हमीच्या कामावर माती उचलताना दिसले, हा क्षण भक्तांसाठी अत्युच्च होता.
पण वेळ सरला.. तसं राहुल गांधींचं काम, कुवत आणि कर्तृत्वाचं दर्शन घडलं. ज्या राहुलमध्ये इंदिरा, राजीव दिसायचे तिथं भक्तांना पप्पू दिसू लागला. आणि मग त्याचेही जोक व्हॉट्स अप फेसबुकवर वायुवेगानं फिरु लागले. देवाचा चोळामोळा करायलाही आम्ही मागंपुढं पाहत नाही, हे त्याचं उदाहरण.
आता देव क्रमांक २ म्हणजे आपले अण्णा हजारे..
9 ऑगस्ट 2010 ला जंतर मंतरवरुन अण्णांनी क्रांतीची हाक दिली. उद्या लोकपाल कायदा आला की भ्रष्टाचार बियालाही शिल्लक राहणार नाही. या भाबड्या आशेनं पुन्हा भक्त वेडे झाले. 73 वर्षांच्या अण्णांच्या टोप्या निघाल्या, मेणबत्त्या घेऊन लोक घराबाहेर पडले. व्हिज्युअली इंटरेस्टिंग असलेल्या या इव्हेंटमुळं मीडियाचे कॅमेरे अण्णांवर स्थिरावले. दहा दिवसात अण्णांची क्रेझ करीना आणि कटरीनापेक्षाही वाढली.
तीन महिन्यांनी तोच शो रामलीलावर झाला. भावनेचा भर ओसरला. गर्दीही कमी झाली. राळेगणमध्ये कधीकाळी टाईम्स नाऊ, सीएनएन, एनडीटीव्हीपासून किरकोळ चॅनलचे पत्रकार मुक्कामी असायचे, पण अपेक्षाभंग झाला.. भक्तांनी अण्णांना अव्हेरलं. अण्णा जिथून आले होते पुन्हा तिथंच म्हणजे यादवबाबा मंदिरात पोहोचले.
देव क्रमांक ३ म्हणजे ४९ दिवसांचे मुख्यमंत्री अरविंद केजरीवाल
रेव्हेन्यू सर्विसेसमध्ये काम केलेला अधिकारी. पण पायात साधी चप्पल, अंगात ढगळा शर्ट घालून देशातल्या सर्वशक्तीमान अंबानी, गांधी यांना थेट प्रश्न विचारतो. या धाडसामुळं भक्तांमधला रोमँटिसिझम चाळवला. अण्णांच्या आंदोलनात पडद्यामागे राहिलेल्या केजरीवालांनी राजकारणाच्या चिखलात उतरुनच साफसफाई करण्याची घोषणा केल्यानंतर भक्त अण्णांना सोडून केजरीवाल यांच्या पाठीशी उभे राहिले.
जबरदस्त आरोप करुन केजरीवाल यांनी काँग्रेस-राष्ट्रवादी, भाजपसह अन्य पक्षांना सळो की पळो केलं. भक्तांनी फक्त केजरीवाल यांच्या इमानदारीची गाणीच लिहायची बाकी ठेवली होती. लोकप्रियतेच्या शिखरावर असताना त्यांनी दिल्ली विधानसभेच्या 28 जागा जिंकल्या. पण सरकारी गाडी, घर घेणार नाही म्हणणाऱ्या केजरीवाल यांनी चांगला टोलेजंग फ्लॅट घेतला. तो सोडण्यासाठी मीडियाला टाहो फोडावा लागला. भक्तांचा पुन्हा भ्रमनिरास.
लोकसभेत पानिपत झालं. गेल्या २ महिन्यात केजरीवाल टेलिव्हिजनवर दिसले नाहीत.
अर्थातच अण्णा आणि अरविंद केजरीवाल यांच्या आंदोलनांमुळं भारताला जे मिळालंय, तेही तितकंच अमूल्य आहे. जरी भक्तांनी त्यांची साथ सोडली असली, तरी त्यांनी केलेल्या कामाचं महत्व कमी होत नाही हे तितकंच खरं आहे. (चुका आणि कमतरता वगळून)
असो, तर या सगळ्यानंतर मग भक्तांनी नवा देव शोधला, त्याचं नाव नरेंद्र मोदी. कणखर, कर्तृत्ववान, कुशल, झंझावाती नेता. काँग्रेसपासून पाकिस्तान ते अगदी चायनापर्यंत कुणालाही सुनावायला हा देव मागेपुढं पाहात नाही.
स्वप्नं थेट इंद्रनगरीची दाखवतो. जिथं लोक सुखानं नांदतील, कुणाच्यात वाद नसतील, कुणी त्याच्या भक्तांकडे वाकड्या नजरेनं पाहण्याची हिंमत करणार नाही असं राज्य (रामराज्य). भक्त भलते खूश..
आता या भक्तांनी मोदींना डोक्यावर घेतल्यानं पुन्हा भीती वाटू लागलीय. अर्थातच भक्तांची. कारण भक्त सध्या कुठल्याही थराला जाऊन मोदींचं गुणगाण करु लागलेत. त्यात राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ, पतित पावन संघटना, बजरंग दल, हिंदू राष्ट्र सेनेसारख्या हिंदुत्ववादी संघटनांसह इतर भक्तगणही सामील झालेत.
(मोदींविरोधात एखादी पोस्ट फेसबुक किंवा ट्विटरवर करुन बघा)
तुम्हाला तातडीनं रिझल्ट अर्थातच (भक्तांच्या) अपमानास्पद कमेंट्सचा सामना करावा लागेल
पण तरीही हे भक्त या देवाच्या मागेही काही वर्ष ठामपणे राहतील. त्याला वेळ देतील. असं वाटत नाही.
कारण आपला इतिहास. भारतीय म्हणून आपण प्रचंड प्रतिक्रियावादी. उथळ. भडक. आपल्याला सगळं इन्स्टंट हवं असतं. मॅगी किंवा नूडल्ससारखं. आपल्या भावनेचे चढउतार आल्प्स पर्वतातील रांगांसारखे. तीव्र.
ही मानसिकता आपली शत्रू आहे. आपण शांत, स्थिर विचार करत नाही. समोरच्याला वेळ देत नाही.
कदाचित गेल्या 60 वर्षात झालेल्या फसवणुकीमुळं () असेल आपला कुणावर फार काळ विश्वास टिकून राहात नाही.
पण आता भक्तांनी बदललं तर बरं होईल. देवाला त्याची ध्येयधोरणं राबवण्यासाठी वेळ द्यावा लागेल. अर्थातच वेळोवेळी वर्तमानाच्या कसोटीवर त्याची परीक्षा आणि मूल्यमापनही करावं लागेल. पण आदळआपट आणि उदोउदो नको.
नैतिक आणि तात्विक गोष्टींची तुडवणूक होत असेल तर त्याचा डोळसपणे विचार करावा. तशी प्रतिक्रिया शांततेनं नोंदवावी. ना की भावनेच्या भरात गुलालाची उधळण.
असं झालं तर बदल नक्की होईल. देश, समाज आणि भक्तही एक पाऊल पुढं जातील. आणि इतिहासात एका परिपक्व पानाची भर पडेल.
पण चुकांची पुनरावृत्ती झाली तर पुन्हा प्रेमाचा आवेग, बहर आणि मग नैराश्याची गर्ता हा प्रवास चुकणार नाही. म्हणूनच भक्तांची जबाबदारी वाढलीय इतकंच
गोष्ट आहे वाजपेयी सरकारच्या काळातील. आऊटलूकनं पीएमओचं नियंत्रण करणाऱ्या रंजन भट्टाचार्य, ब्रजेश मिश्रा यांच्यावर एकापाठोपाठ एक पर्दाफाश करणारी सीरिज केली.
यामुळं वाजपेयी भलतेच रागावले. संपादक विनोद मेहतांना त्यांनी अक्षरश: समन्सच बजावलं. मात्र मेहतांनी वाजपेयींना फेव्हरेबल होईल असं काही केलं नाही. परिणामी
आऊटलूकचे मालक राजन रहेजांच्या घरावर, कार्यालयावर आणि आऊटलूकच्या मुंबईतील एडिटोरियल विभागावर आयकर खात्यानं छापा टाकला. त्यात काही मिळालं नाही. तरीही
आयकर खात्यानं 51 लाख मिळाल्याचं जाहीर केलं.
ती केस बरेच दिवस सुरु होती. राजन रहेजांना रोज आयकरच्या कार्यालयात बोलावलं जायचं. दिवसभर बसवून ठेवलं जायचं. पुन्हा दुसऱ्या दिवशी बोलावलं जायचं. कधी 20 वर्षापूर्वीची फाईल मागितली जायची. राजन रहेजा या मानसिक छळाला वैगातले होते.
त्यांनी विनोद मेहतांना फोन केला, आणि हे थांबवणं शक्य आहे का
विनोद मेहतांनी ब्रजेश मिश्रांना फोन केला. अपॉईंटमेंट घेऊन भेटायला गेले. मेहतांनी सगळं प्रकरण सांगितलं. त्यावर ब्रजेश मिश्रांची प्रतिक्रिया…
 मला हा प्रकारच ठाऊक नव्हता. तुम्हाला तर माहिती आहेच की मी आणि वाजपेयीजी फ्रीडम ऑफ प्रेसचा किती आदर करतो
त्यानंतर मिश्रांनी एक-दोन फोन केले, आणि रहेजांच्या मागचं चलांडळ थांबलं. पण त्यावेळी ब्रजेश मिश्रांनी खूप अपमानास्पद वागणूक दिल्याचं विनोद मेहता कधीच विसरले नाहीत.
परवा राहुल गांधींची मुलाखत पाहिल्यानंतर पहिल्यांदा हा किस्सा आठवला. देशातल्या सगळ्यात पॉवरफुल माणसाची मुलाखत घेताना टाईम्स नाऊ आणि एकूणच ग्रुपनं किती मोठी हिंमत दाखवलीय याची जाणीव झाली.
आणि अशी मुलाखत देण्याची हिंमत राहुलनी दाखवली ही बाबही तितकीच कौतुकास्पद आहे.
मुलाखतीदरम्यान अडचणीच्या प्रश्नांवर राहुल गोंधळले, थांबले. पण नरेंद्र मोदी करण थापर यांच्या मुलाखतीतून जसे उठून निघून गेले, तसा उर्मटपणा किंवा पळपुटेपणा त्यांनी केला नाही.
आता राहुल गांधींची अवस्था पाहून नरेंद्र मोदी अशा वन टू वन मुलाखत देण्याचं धाडस दाखवण्याची शक्यता कमीच.
असो, तर अर्णब गोस्वामी यांनी कुठलीही तमा न बाळगता राहुल गांधींवर अडचणीच्या प्रश्नांची कठोरपणे सरबत्ती केली. अतिशय बिनधास्तपणे, आत्मविश्वासानं तरीही विनम्रपणे प्रश्न विचारुन अर्णबनं राहुल गांधींना घाम आणला. (मुलाखतीच्या चाळीसाव्या मिनिटाला राहुल अक्षरश: घामाघूम झालेत हे दिसतय. तेही दिल्लीत सगळ्यात लो टेम्परेचर असताना)
अर्थात देशातील महाबलशाली लोकांना प्रश्न विचारले जाऊ शकतात, किंबहुना ते उत्तराधिकारी जसे आहेत तसे उत्तरं देण्यास बांधीलही आहेत हे अण्णा हजारे आणि अरविंद केजरीवाल यांनी लोकांना लक्षात आणून दिलं. लोकांना प्रश्न विचारण्याचा आत्मविश्वास दिला. अर्णब गोस्वामींचं काम गेल्या तीन वर्षातील देशपातळीवर झालेल्या आंदोलनांमुळं थोडं सोपं झालं यात कुणाचंही दुमत नसावं.
या मुलाखतीमुळं राहुल गांधींच्या कुवतीचं क्रिटिसिझम सुरु झालं तो वेगळा भाग. पण गुडी-गुडी प्रश्न विचारणं, अजेंडा विचारणं, गुडबुक्समध्ये जाण्याच्या घाईसाठी घेतल्या जाणाऱ्या मुलाखती आणि मुलाखतकार यांचं पितळ उघडं पडलं.
अर्णब गोस्वामी यांची मुलाखत पाहिल्यानंतर पहिला प्रश्न मनात आला तो, हा की मराठी पत्रकारितेत हे कधी होणार इतक्या कठोरपणे आपण लोकांचे प्रश्न मुलाखतकार म्हणून कधी मांडणार
शरद पवारांना 1993 च्या स्फोटानंतर दाऊदचे काही साथीदार शरद पवारांसोबत विमान प्रवासात होते, हे आयोगाच्या चौकशीत आधोरेखित झालय.
1997 ला गोपनीय अहवाल आऊटलूकनं छापल्यामुळं मोठा गहजब झाला होता. त्यावर शरद पवार आणि आऊटलूक यांच्यात कोर्टबाजीही झाली.
पण त्यानंतरही पवारांच्या मराठीत शेकडो मुलाखती झाल्या,
त्यात कुणीही पवारांना दाऊदच्या निकटवर्तींयांसोबत तुम्ही काय करत होतात लवासा उभारताना सीआरझेड आणि इतर नियमांची मोडतोड तुम्ही राज्यकर्ते असूनही कशी होऊ दिली लवासा उभारताना सीआरझेड आणि इतर नियमांची मोडतोड तुम्ही राज्यकर्ते असूनही कशी होऊ दिली अतिशय हीन पातळीला जाऊन तुम्ही जातीचं राजकारण का केलंत अतिशय हीन पातळीला जाऊन तुम्ही जातीचं राजकारण का केलंत (अगदी भांडारकरवर हल्ला ते राजू शेट्टींची जात काढणं..) महाराष्ट्रातल्या शेकडो एकर जमिनी तुमच्या मंत्र्यांनी (तटकरे) कशा विकत घेतल्या (अगदी भांडारकरवर हल्ला ते राजू शेट्टींची जात काढणं..) महाराष्ट्रातल्या शेकडो एकर जमिनी तुमच्या मंत्र्यांनी (तटकरे) कशा विकत घेतल्या अजित पवारांच्या काळात झालेल्या सिंचन घोटाळ्यावर तुम्ही शांत का राहीलात अजित पवारांच्या काळात झालेल्या सिंचन घोटाळ्यावर तुम्ही शांत का राहीलात भुजबळांवर एमआयटीतील घोळापासून ते महाराष्ट्र सदनाच्या गैरव्यवहारावर अनेक आरोप झाले. तरीही एकाही घोटाळेबहाद्दराला तुम्ही मंत्रिमंडळातून का हटवलं नाहीत भुजबळांवर एमआयटीतील घोळापासून ते महाराष्ट्र सदनाच्या गैरव्यवहारावर अनेक आरोप झाले. तरीही एकाही घोटाळेबहाद्दराला तुम्ही मंत्रिमंडळातून का हटवलं नाहीत हे आणि असे शेकडो प्रश्न का विचारले नाहीत
गोपीनाथ मुंडे, अजित पवार, नितीन गडकरी यांनी सहकारी कारखाने मोडीत काढून खासगी कारखाने कसे विकत घेतले शेतकऱ्यांचे शेअर्स, कारखान्याला दिलेल्या जमिनी यांचे करोडो रुपये काही लाखात कसे खिशात घातले शेतकऱ्यांचे शेअर्स, कारखान्याला दिलेल्या जमिनी यांचे करोडो रुपये काही लाखात कसे खिशात घातले टोलनाक्यांच्या ठेकेदारीत अप्रत्यक्षपणे सगळ्या पक्षांच्या नेत्यांची भागीदारी कशी असते
राज ठाकरेंची विकासाची ब्लू प्रिंट कुठल्या कारखान्यात छापायला टाकली आहे टोलचं आंदोलन त्यांनी मधेच कसं सोडून दिलं टोलचं आंदोलन त्यांनी मधेच कसं सोडून दिलं त्यांच्या कंपन्यांना पुनर्विकासाचे प्रकल्प मिळण्याचं टायमिंग हे निवडणुकीच्या आधी कसं साधतं
संजय काकडेंनी उमेदवारी दिल्यानंतर एकाही राजकीय पक्षानं उमेदवारी का दिली नाही 485 कोटीचा उमेदवार आणि त्याचे सर्वपक्षांशी असलेले संबंध कसे राज्यसभेला जाण्यासाठी शिडी ठरले
संदीप बाजोरीया, मितेश भांगडिया, अभय संचेती यांच्यासह अनेक ठेकेदारांना राजकारण्यांनी कुठल्या मेरीटवर विधानपरिषद, राज्यसभा वाटल्यावर्षानुवर्ष, रस्ते, टोल, उड्डाणपूलासह शेकडो कामांचे ठेके त्याच कंपन्यांना आणि ठेकेदारांना कशा जातात
कुणीही हे प्रश्न विचारत नाही. अर्णब गोस्वामी यांनी लोकांच्या मनातले प्रश्न विचारुन मुलाखतीचा स्टेटस बार सेट केला. मराठी, हिंदी आणि इंग्रजी पत्रकारितेत आणि पत्रकारांमध्ये कायमच फरक राहिलाय. तो फरक आर्थिक, मानसिक, वैचारीक आणि व्यक्तीमत्वाच्या पातळीवरही कायम होता. आहे.
गेल्या तीसएक वर्षातील कुठल्याही मराठी पत्रकारांनी, संपादकांनी असे प्रश्न विचारण्याची हिंमत दाखवली नाही. उलट नेत्यांच्या गुडबुक्समध्ये किंवा त्यांच्या मर्जीत राहण्यात धन्यता मानली हे सत्य आहे. काही चांगले पत्रकार याला अपवाद आहेत हे नक्की.
अर्थात मराठीतली सगळीच दैनिक कुठल्या न कुठल्या पुढाऱ्यांची आहेत, महाराष्ट्र टाईम्स आणि लोकसत्ताचा अपवाद वगळता. त्यामुळं काम करताना मर्यादा होत्या. आहेत.
मात्र आता नेटकऱ्यांच्या हातातल्या मोबाईलमध्ये सगळे पर्याय उपलब्ध आहेत. त्यामुळं मराठी पत्रकारितेला दुबळं हे विशेषण लागण्याआधी धाडसी प्रयोग करण्याची गरज आहे. नाहीतर समकालीन इतिहासात मराठी पत्रकारीतेविषयी लिहिण्याजोगं काहीच उरणार नाही.
आज टोबा टेक सिंग नाटक पाहायला गेलो होतो. शिवाजी मंदिरात. पाटील सरांसोबत. सआदत हसन मंटोच्या कथेवर आधारीत. फाळणीवरचं सगळ्यात उत्तम साहित्य, कलाकृती असतील त्यात मंटोच्या टोबा टेकचं नाव पहिलं आहे. कॉलेजच्या मुलांनी बसवलं होतं नाटक. प्रयत्न छान होता.
घरी येतानाच फाळणीबाबतचे विचार डोक्यात घोळत होते. ते दिवस कसे असतील नेमकं काय झालं असेल त्यावेळी नेमकं काय झालं असेल त्यावेळी नुसती कल्पना करुनच काळीज हादरुन गेलं. रक्तपात, लूटपाट, अब्रूची लक्तरं आणि त्याहूनही भयंकर म्हणजे आपल्याच लोकांकडून होणारी प्रतारणा कुठल्याही शब्दात बांधणं कठीण. दु:ख आणि भयानकता मोजायला कुठलंही परिमाण पुरणं अशक्य.
फाळणी म्हणजे विषप्रयोगच. ज्याचे परिणाम शेकडो वर्ष इतिहास, भूगोल आणि वर्तमानावर होत राहतात. मनं दूषित होतात. दुरावतात.
बसायची जागा बदलली तरी माणसं अस्वस्थ होतात. ऑफिसात त्याच खुर्चीसाठी माणसं हटून असतात. मग वर्षानुवर्ष ज्या मातीत वाढली, ती जागा, ती घरं, तो परिसर, कष्टानं उभा केलेला संसार सोडून निर्वासित व्हावं लागल्यावर काय होत असेल
जी माणसं कालपर्यंत भाई, भाऊ, दादा म्हणून हाक मारतात, ती अचानक तलवारी घेऊन उरावर बसल्यावर, अब्रूवर हात टाकायला धजावल्यावर कशी सावरली असतील माणसं
कदाचित काही जखमा कधीच बऱ्या होत नाहीत. अश्वत्थाम्याच्या माथ्याप्रमाणं भळभळत राहतात. आपलीही स्थिती तशीच आहे. त्यामुळंच ६५ वर्षानंतरही दोन्हीकडे गावागावात, गल्ली मोहल्ल्यात फाळण्या सुरु आहेत.
पाकिस्तानात हिंदू मुली, महिलांना नासवलं जातं. आणि इथं यूपीच्या कुठल्यातरी गावात काही झालं की मुस्लिमांची गावं उठवली, पेटवली जातात. महिलांची अब्रू लुटली जाते.
इंग्रजांनी पेरलेलं फाळणीचं विष दोन्ही देशात भिनलंय. यावर उतारा काय, कसा आणि कधी मिळणार याचं उत्तर कदाचितच कुणी देऊ शकेल.
पण तोवर दोन्ही देशात मंटोच्या बिशन सिंगांचा जीव जात राहील, आणि त्यांना टोबा टेक सिंगसारखी नो मॅन्स लँड नशीबात असेल का
असो… ऊपड़ दी गुड़ गुड़ दी एनक्सी दी बेध्याना दी मूंग दी दाल ऑफ दी पाकिस्तान अँड हिंदुस्तान ऑफ दी दूर फिटे मुँह
गेल्या काही दिवसात बऱ्याच विषयावर लिहायची इच्छा झाली. पण कधी ऑफिसात उशीर झाला. कधी वेळ मिळाला नाही. तर कधी अचानक मूड गेला. अशा अनेक कारणांमुळं लिहिणं बाजूला राहिलं. केलं.
आज अमिताभ बच्चन यांचा ब्लॉग वाचताना मला अचानक वाटलं की हा माणूस इतका वक्तशीर कसा असू शकतो गेली २१०० दिवस न चुकता हा कसा लिहू शकला असेल
वयाची सत्तरी पार केल्यावरही नवे विचार, नव्या कल्पना, नव्या उत्साहानं आणि तितक्याच ताकदीच्या शब्दात मांडणं याला कसं जमत असावं
हे सगळं व्हायला माणूस धाडसी असावा लागतो का
कारण लक्ष्याकडे, सामान्यत: यशाकडे जातानाची प्रक्रिया नक्कीच कष्टदायक असते. पण त्यापेक्षाही अधिक एन्जॉएबल असते. हा प्रत्येकाचा अनुभव आहे.
पण उतार हा जास्त भीतीदायक, कष्टदायक असतो, ती प्रक्रिया एन्जॉएबल करणारा माणूसच अमिताभ होऊ शकतो. म्हणजे….. आपल्यातल्या उणीवा शोधून त्यावर नियंत्रण आणणं कठीण काम. आणि त्याहूनही महाकठीण म्हणजे दुसऱ्यानं आपल्यातल्या चुका दाखवल्या तर त्या मान्य करणं. डोळसपणे.
कारण लहानपणापासून आपल्याला सोईचं ऐकायची,बोलायची सवय लागलेली असते.
अचानकपणे कुणीतरी तुम्ही सोईस्कर आहात याची जाणीव करुन दिली तर त्याची सल म्हणण्यापेक्षा ती जखम भळभळत राहते.
अशा जखमा कुरवाळणं धोकादायक. त्यामुळं सोईचं न ऐकण्याची सवय केली तर जास्त बरं.
अनेकदा चुका ऐकून घेतल्यानंतरही “पण” हा शब्द मधेच डोकावतो. तो स्पष्टीकरण देतो.
चुकीच्या वागण्या-बोलण्याचं समर्थन करतो. आपल्या सुधारण्याच्या बऱ्याच शक्यतांवर हा “पण” पाणी फिरवतो.
अमिताभकडे पाहताना, त्याला ऐकताना त्यानं स्वत:ला सोईच्या किंवा “पण’ च्या हवाली केलेलं नाही हे दिसतं. स्वत:ला इतक्या कठोरपणे ताळ्यावर आणण्याचं धाडस त्यांनी १५-२० वर्षापूर्वी दाखवलं.
त्यामुळं किमान त्याच्याकडं बघून, वाचून “सोय” बाजूला करणं, आणि “पण” च्या आधी थांबणं जमायला हवं असं वाटतंय. प्रयत्न करुन बघू काय होतं ते.


हा ४६ वर्षीय खेळाडू खेळणार टी २० मुंबई लीगमध्ये - Maha Sports

हा ४६ वर्षीय खेळाडू खेळणार टी २० मुंबई लीगमध्ये
हा ४६ वर्षीय खेळाडू खेळणार टी २० मुंबई लीगमध्ये
 आज बांद्रा हॉटेलमध्ये टी २० मुंबई लीगचा लिलाव सुरु आहे. या लीग स्पर्धेत मुंबईचा एक ४६ वर्षीय खेळाडू देखील खेळणार आहे. या खेळाडूचे नाव प्रवीण तांबे असून तो टी २० मुंबई लीगमध्ये मुंबई नॉर्थ सेंट्रल संघाकडून खेळणार आहे.
त्याला आज मुंबई नॉर्थ संघाने ३,२०,००० रुपये देऊन संघात सामील करून घेतले आहे. या लीगसाठी त्याची मूळ किंमत १,५०,००० रुपये इतकी होती. त्याला त्याच्या या मूळ किमतीपेक्षा १,७०,००० रुपये जास्त मिळाले आहेत. तसेच तो ही लीग खेळणारा सर्वात वयस्कर खेळाडू ठरला आहे.
तांबेला या आधी आयपीएलचा अनुभव आहे. त्याने आयपीएलमध्ये राजस्थान रॉयल्स संघाकडून २०१३ मध्ये पदार्पण केले होते. त्याने या नंतर सनरायझर्स हैद्राबाद आणि गुजरात लायन्स या संघांचेही प्रतिनिधित्व केले.
त्याने आयपीएलमध्ये आत्तापर्यंत ३३ सामने खेळले असून ३०.४६ च्या सरासरीने २८ बळी घेतले आहेत.
तसेच त्याने मुंबईकडून २ रणजी सामने खेळले आहेत. त्याचे रणजी स्पर्धेतील पदार्पणच डिसेंबर २०१३ मध्ये झाले आहे. त्यानंतर त्याने त्याचा दुसरा रणजी सामना २०१४ मध्ये खेळाला असून यानंतर त्याने रणजी सामने खेळले नाहीत.
आज दूपारी २ वाजता T20 मुंबई लीग लिलावाला सुरूवात झाली. हे लिलाव T20 Mumbai च्या फेसबुक पेजवर चाहत्यांसाठी लाईव्ह करण्यात आले आहेत.
ह्या स्पर्धेत एकूण ६ संघ सहभागी होणार असून यापुर्वीच संघ मालकांची नावे घोषीत करण्यात आली आहे.
ही लीग ११ मार्च ते २१ मार्च दरम्यान वानखेडे स्टेडियमवर खेळवण्यात येणार आहे. त्यानंतर लगेचच पंधरा दिवसांच्या अंतराने आयपीएललाही सुरुवात होणार आहे.
काल या स्पर्धेतील संघमालकांच्या नावांची घोषणा करण्यात आली.
मास्टर ब्लास्टर सचिन तेंडूलकर या स्पर्धेचा ब्रॅन्ड अॅंबेसिडर आहे.
Indian Premier LeaguePRAVIN TAMBESachin TendulkarT20 Mumbai Leagueटी २० मुंबई लीगप्रवीण तांबेमुंबई नॉर्थरेडियस डेव्हलपर्स
टी २० मुंबई लीगमध्ये अजिंक्य रहाणे ठरला सर्वात महागडा खेळाडू
श्रीलंकेत होणाऱ्या टी २० तिरंगी मालिकेसाठी बांग्लादेशच्या कर्णधाराला मुकावे लागणार
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
पराभव झाला तरीही हा विक्रम करत कोहली भाव खाऊन गेला
कोहली, गंभीरला जे जमले नाही ते धोनीने ३७व्या वयात करून दाखवले
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
आजपासून प्रभादेवीकर अनुभवणार प्रो-कबड्डीतील स्टारचा थरार
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स,…


साहित्य संमेलन – मला दिसले तसे… – ekoshapu

साहित्य संमेलन – मला दिसले तसे…
¶मागच्या महिन्यात पुण्यात झालेल्या ८३ व्या अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलनाला जाऊन आलो तेव्हापासूनच त्याबद्दल लिहायचे होते, लिहायला सुरुवातही केली होती पण काही ना काही कारणामुळे पूर्ण करणे राहून गेले होते…
¶पुण्यात जे काही होते ते अखिल भारतीयच असते. आमच्या घराजवळ ’अखिल भारतीय शनिवार पेठ नवरात्र उत्सव मंडळ’ आहे (त्या नवरात्र मंडळाचा गणपती उत्सव धूमधडाक्यात साजरा होतो () ही अजून एक गंमत). मी साहित्य संमेलनाच्या शेवटच्या दिवशी गेलो. आधीच्या २ दिवसांचे माहिती नाही पण समारोपाला अमिताभ बच्चन येणार असल्यामुळे प्रचंड गर्दी होती. मी संध्याकाळी ५:३० च्या सुमारास तिथे पोचलो.
¶पुस्तक प्रदर्शनात जाता जाता वाटेत कवि-संमेलनाच्या ठिकाणी थोडावेळ थांबलो. तिथे श्रोत्यांपेक्षा स्टेजवर कविता साजरी करायला जमलेल्या कवींची गर्दी जास्त होती. निमंत्रितांचे मुख्य कविसंमेलन आधीच होऊन गेले होते. त्यामुळे हे म्हणजे नवीन आणि होतकरु कवींना संधी (किंवा ’उपेक्षितांना संधी’) देण्यासाठी आयोजित केलेले कवीसंमेलन होते. (एवीतेवी मांडव घातलेलाच आहे, त्याचे भाडे द्यावे लागणारच…मग त्यात चार टाळकी आपली (रड)गाणी गात बसले तर बसु दे की…’ – आयोजकांचा ’आतला’ आवाज
¶त्यामुळे एकुणच वातावरण मंगल कार्यालयात मुख्य कार्य झाल्यावर मोठ्ठ्या सजवलेल्या खुर्च्या, टेबलं (टेबल या इंग्रजी शब्दाचे हे मराठी अनेकवचन आहे), फुलांच्या माळा इ. भोवती लहान पोरं-टोरं खेळत बसतात ना तसला प्रकार होता. त्याला काहिही नियोजन नाही, समन्वय नाही. मी आत जायचा धोका पत्करला नाही. एकटा ’रसिक’ असा बुभुक्षित कवींच्या कळपाला एकटा सामोरा कसा जाणार तसेही कवी संभाव्य ’गिऱ्हाईक’ ओळखून त्यांना बेसावधपणे गाठण्यात पटाईत असतात. (अपवाद वकीलांचा…त्यांच्याहून पटाईत कोणीच नसते तसेही कवी संभाव्य ’गिऱ्हाईक’ ओळखून त्यांना बेसावधपणे गाठण्यात पटाईत असतात. (अपवाद वकीलांचा…त्यांच्याहून पटाईत कोणीच नसते), त्यातून हे शिकाऊ (आणि बरेचसे टाकाऊ कवी)…
¶तिथून जवळच दुसऱ्या तंबूत ’परिसंवाद’ चालला होता. (परिसंवाद ह्या विषयावर सविस्तर पुढच्या भागात लिहीणारच आहे…) विषय होता: ’सातासमुद्रापलिकडील मराठी लेखन’. भाग घेणाऱ्या (इंपोर्टेड) साहित्यिकांत ३ अमेरिकेचे होते, एक कॆनडा, एक सौदी अरेबिया आणि एक सिंगापूर सूत्रसंचालन मात्र पुण्यातल्याच सूत्रसंचालकाकडे होते…काही झाले तरी या ना प्रकारे सगळी ’सूत्रे’ आपल्याकडे ठेवायची हे पुण्यातल्या लोकांना बरोबर जमते. बाकीच्या देशातले मराठी तिथे का नव्हते कुणास ठाऊक सूत्रसंचालन मात्र पुण्यातल्याच सूत्रसंचालकाकडे होते…काही झाले तरी या ना प्रकारे सगळी ’सूत्रे’ आपल्याकडे ठेवायची हे पुण्यातल्या लोकांना बरोबर जमते. बाकीच्या देशातले मराठी तिथे का नव्हते कुणास ठाऊक बहुदा लेखक ’सातासमुद्रापलिकडील…’ असा उल्लेख असल्यामुळे (सूत्रसंचालक धरून) सातच माणसे असावीत किंवा त्यांच्याकडे बरोब्बर सातच खुर्च्या असाव्यात. असो. दुपारी २:३०-३ ची वेळ आणि तंबूतला उकाडा यामुळे आयात केलेल्या पाहुण्याचा मेक-अप उतरायला लागला होता…पण उत्साह मात्र भक्कम होता
¶ह्या विषयात चर्चा किंवा परिसंवाद करण्यासारखे काय होते मला कळले नाही त्यामुळे ते मुळात एका उंच स्टेजवर चढून, खुर्च्यांमधे अवघडून का बसले आहेत, आणि अत्यंत निरर्थक बडबड का करत आहेत तेच मला कळले नाही. त्यामुळे मी तिथे न रेंगाळता ग्रंथप्रदर्शनाकडे वळलो.
¶ग्रंथप्रदर्शनात ’ग्रंथ’ सोडून इतर गोष्टींचाच भरणा जास्त होता. पुण्यात तसे सतत ग्रंथप्रदर्शन चालूच असते त्यामुळे वेगळे ग्रंथदालन कशासाठी ते कळेना खूप जास्त स्टॊल आहेत हे वैशिष्ट्य आहे असे मानले तर एक तर सगळ्या स्टॊल मधली पुस्तके बरीचशी सारखीच होती (कारण ते वेगवेगळ्या प्रकाशकांचे स्टॊल नव्हते, तर वेगवेगळ्या वितरकांचे आणि विक्रेत्यांचे स्टॊल होते, बस्स), आणि दुसरे म्हणजे इतके स्टॊल एका जागी असणे हेही काही विशेष नाही. ’अप्पा बळवंत चौक, पुणे’ इथे असे कायम स्वरूपी ग्रंथदालन आहे.
¶सर्वात महत्वाचे म्हणजे प्रत्यक्ष ’ग्रंथ’ या विषयात लोकांना जास्त रस नव्हता. एकूणच वेगवेगळ्या स्टॊलवरची गर्दी पाहिली की लगेच माझे म्हणणे पटेल.
¶सगळ्यात जास्त गर्दी अर्थातच खाण्या-पिण्याच्या ठिकाणी होती. पुण्यात कुठही गल्लीबोळात गेलात तरी प्रत्येक खाण्याची जागा धूमधडाक्यात चालत असलेली दिसेल. मग साहित्य संमेलन तरी अपवाद का असावा साहित्यसंमेलनाला सहकुटुंब आलेले लोक जत्रा, मेळा, सर्कस किंवा नाटक/चित्रपट सारख्या करमणूकीच्या ठिकाणी गेल्या सारखे ५-१० मि. पुस्तके चाळून यथेच्छ भेळ, पाणी-पूरी, सामोसा हादडत होते
¶सी-डॆक या संस्थेच्या स्टॊलमध्ये त्यांनी ’मराठी’ आणि ’संस्क्रुत’ फॊंटच्या सीडीज ठेवल्या होत्या. तिथली गर्दी पाहून मी लगेच ओळखले की ते सीडीज फुकट वाटत होते जाता जात एक जोडप्याचे बोलणे कानावर पडले. ’अगं, कशाला आता सीडी जाता जात एक जोडप्याचे बोलणे कानावर पडले. ’अगं, कशाला आता सीडी आपल्याकडे कॊम्प्युटर तरी आहे का आपल्याकडे कॊम्प्युटर तरी आहे का’ ’नसला म्हणून काय झालं’ ’नसला म्हणून काय झालं मिळतीये सीडी तर घेऊन ठेऊ ना आत्ता…अगदीच काही नाही तर पुढच्या महिन्यात ’अबक’ चा वाढदिवस आहे त्याला देऊ या सीडी भेट…’ (म्हणजे स्टॊल वर फुकट मिळणाऱ्या सीडीज घेऊन पुढच्या महिन्यातल्या वाढदिवसाच्या भेटवस्तुची सोय करायची असे किती दूरदर्शी आणि धोरणी ’साहित्य रसिक’ जमले होते मिळतीये सीडी तर घेऊन ठेऊ ना आत्ता…अगदीच काही नाही तर पुढच्या महिन्यात ’अबक’ चा वाढदिवस आहे त्याला देऊ या सीडी भेट…’ (म्हणजे स्टॊल वर फुकट मिळणाऱ्या सीडीज घेऊन पुढच्या महिन्यातल्या वाढदिवसाच्या भेटवस्तुची सोय करायची असे किती दूरदर्शी आणि धोरणी ’साहित्य रसिक’ जमले होते
¶त्याखालोखाल गर्दी ज्या ठिकाणी होती तिथे वर काहीच नाव नव्हते त्यामुळे तिथे नक्की काय आहे अशी उत्सुकता वाटून तिथे गेलो. तर तिथे दोन कलावंत रेखाचित्र आणि अर्कचित्र रेखाटत होते. प्रत्येक चित्रासाठी रु. १०० /- केवळ १०-१५ मि. खरोखच सुंदर अर्कचित्र ते बनवून देत होते…त्यामुळे ते बघायला आणि आपले चित्र काढून घ्यायला बरीच गर्दी जमली होती.
¶सगळ्यात जास्त गर्दीचे जवळपास ३-४ स्टॊल असे ’बिगर-साहित्यिक’ असल्यामुळे एखादा गर्दी असलेला ’साहित्यविषयक’ स्टॊल शोधावा म्हणून मी पुढे गेलो. शेवटी बऱ्यापैकी गर्दी असलेले असे ३-४ स्टॊल मला दिसले. ते अनुक्रमे भविष्य/हस्तरेषा वास्तुशास्त्र (वास्तुयंत्रासकट), ’तुमचे यश तुमच्या हाती, मी यशस्वी होणारच’ छाप सेल्फ-हेल्प पुस्तके, योगचिकित्सा/ आयुर्वेद विषयक, धार्मिक/ पौराणिक, पाकशास्त्र आणि झटपट ___ शिका (इंग्रजी, शेअर बाजार, संगणक इ.) छाप पुस्तकांचे स्टॊल असे होते.
¶थोडी फार गर्दी भाषांतरीत/ रुपांतरीत पुस्तकांसाठी किंवा वादग्रस्त पुस्तकांसाठी होती.
तुरळक गर्दी ’नेहेमीचे यशस्वी लेखक/कवी’ (पुल, वपु, संदीप खरे इ.) यांच्या पुस्तकांभोवती होती.
¶मधे एके ठिकाणी एक सुंदर तरुणी सुंदर आवाजात ’पर्यावरण आणि प्रदूषण’ या विषयावर (किंवा तसेच काही तरी असेल) अतिशय चुकीची माहिती देऊन जनजाग्रुती करत होती, तरीही तिने काही लोकांना (त्यांच्या बायका तिथे येईपर्यंत…) चांगलेच ’खिळवून’ ठेवले होते
¶बहुतेक लोक अमिताभच्या समारोप समारंभातल्या भाषणासाठी रेंगाळत (तेच तेच पान परत परत वाचत) उभे होते…अचानक लाऊडस्पीकरवर ’आता मी अमिताभ यांना त्यांचे मनोगत व्यक्त करायची विनण्ती करतो’…असे ऐकू आले…आणि फायर आलार्म वाजावा किंवा भूकंप व्हावा तसे सगळे ’रसिक वाचक’ हाततली पुस्तके टाकून अमिताभला बघायला आणि त्याचे (हिंदीमधले) मनोगत ऐकायला पळाले.
¶एकूणच स्वरूप फारच उत्सवी होते…वर्षातले ३ दिवस मिरवणाऱ्या आणि नंतर एकही पुस्तक न वाचणाऱ्या गर्दीबरोबर मी तिथे जाणे ही माझी चूक आहे का ’साहित्य रसिक’ आणि ’संमेलन’ यांच्याकडून काही वेगळे, भरीव घडण्याची अपेक्षा करणे ही माझी चूक तेच मला समजले नाही…तेवढ्यात मला मित्राचा फोन आला – ’अरे आयपीएल मधे मुंबई इंडियन जिंकणार
¶करमणूकच करुन घेणे हाच एक हेतू असेल तर अमिताभच्या नाटकी, खोट्या बडबडीपेक्षा (’कसं काय पुणे’ म्हणून पुढे हिंदी भाषण, हिंदी कविता…मराठी साहित्य संमेलनात…आणि अध्यक्षांपासून सगळे माना डोलावणार) मला ’लाईव्ह ऎक्शन’ वाले टी-२० जास्त आवडते…म्हणून मी लगेच घरी परतलो
¶हे झाले सो-कॊल्ड ’रसिक वाचक’ यांच्या बाबतीतले निरीक्षण…संयोजक/ लेखक आणि एकूणच ’संमेलन’ यां बद्दलचे मत पुढच्या भागात…लवकरच…¶
लेख, वाचन आणि विचार, सर्व...एकत्र
मराठी पाठयपुस्तके आणि "गोखल्यांचे रास्ते कसे बनले
मराठी पाठयपुस्तके आणि "गोखल्यांचे रास्ते कसे बनले


Gambhir Kavita-पतिव्रता

ती अचानक दिसली काल रस्त्यात
उंची साडी ,पर्स ,अगदी चप्पल सुद्धा
खूप काही कानावर यायचं तिच्याबद्दल
पण न राहवून मी थांबलेच
तिला माझ्या नजरेतला प्रश्न कळला
व्यवहार सोपे होतात त्यामुळे
 तुला आश्चर्य वाटण सहाजिक आहे
माझ्यासारखी साधी सरळ मुलगी
स्त्रिया पतीच्या निधनानंतरही जपून
ठेवतात त्याच्या अस्तित्वाच्या खुणा
स्वसंरक्षणार्थ किंवा त्याची आठवण
सौभाग्याची लेणी म्हणजे अडसर....
गिर्हाईक येत नाही म्हणून .....
त्याच्या पोटाची खळगी ,आणि चैन पुरवण्यासाठी
आता मी फक्त पैसे मिळविण्याच साधन
पूर्वी नवर्याच्या निधनानंतर सती जायच्या ना ग स्त्रिया
या तिच्या प्रश्नाचं उत्तर द्यायची हिम्मत
कवी - गणेश साळुंखे


PHONEKY - Arcoiris सिम्बियन खेळ

सिम्बियन खेळ सिम्बियन ऐप्स जावा गेम अँड्रॉइड गेम
सिम्बियन खेळ शैली सर्व
यासाठी शोध परिणाम: "Arcoiris"
सर्व सिंबियन गेममध्ये शोधा >
सिम्बियन अॅप्समध्ये शोधा >
अँड्रॉइड अॅप्स मध्ये शोधा
नवीन आणि लोकप्रिय | सर्वात डाउनलोड | नवीनतम | Global Top | सर्वाधिक मानांकित
या आठवड्यात | या महिन्यात | नेहमी
सिम्बियन खेळ सिम्बियन ऐप्स जावा गेम अँड्रॉइड गेम
PHONEKY वर आपले आवडते Symbian गेम विनामूल्य डाउनलोड करा
सिंबियन गेम सेवा PHONEKY द्वारे प्रदान केली गेली आहे आणि ते 100% विनामूल्य आहे
साइन इन करा सदस्य बना
गोपनीयता धोरण | ज्याने मदत मिळून | संपर्क | वापरण्याच्या अटी | PRODIGITS चॅट आणि डेटिंग
कॉपीराइट © 2000-2018 PHONEKY सर्व हक्क राखीव.
सिम्बियन ओएस मोबाईलसाठी Pokemon Arcoiris version,gba गेम डाउनलोड करा - विनामूल्य सर्वोत्कृष्ट सिंबियन खेळांपैकी एक PHONEKY फ्री सिम्बियन गेम्स बाजारात, आपण सिम्बियन फोनसाठी मोफत गेम विनामूल्य डाउनलोड करू शकता. Nice graphics and addictive gameplay will keep you entertained for a very long time. PHONEKY वर, साहसी आणि कृतीपासून तर्कशास्त्र आणि रेसिंग सिंबियन सिस गेमपर्यंत आपल्याला विविध शैलीचे इतर खेळ आणि अॅप्स आढळतील. सिंबियन ऑस् मोबाईलसाठी सर्वोत्तम 10 सर्वोत्तम गेम पाहण्यासाठी, फक्त लोकप्रियतेनुसार सॉर्ट गेम्स पहा.


Tankai, Sahyadri,Shivaji,Trekking,Marathi,Maharastra

मुळाक्षरानुसार डोंगररांगेनुसार जिल्ह्यानुसार प्रकारानुसार श्रेणीनुसार
टंकाई (टणकाई) (Tankai) किल्ल्याची ऊंची : 2818
किल्ल्याचा प्रकार : गिरीदुर्ग डोंगररांग: सातमाळ
जिल्हा : नाशिक श्रेणी : मध्यम
अंकाई आणि टंकाई हे जोड किल्ले आहेत. एकाच खिंडीने वेगळ्या झालेल्या दोन डोंगरांवर हे किल्ले बांधलेले आहेत. या डोंगररांगेजवळुन जाणार्‍या सुरत - औरंगाबाद व्यापारी मार्गावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी आणि संरक्षणाच्या दृष्टीने या किल्ल्यांची निर्मिती करण्यात आली होती. या किल्ल्यांवरील अगस्ती मुनींचा आश्रम, ब्राम्हणी, जैन लेणी या किल्ल्याच प्राचीनत्व सिध्द करतात.मनमाड पासून केवळ १० किमीवर आणि धार्मिक स्थान असल्यामुळे किल्ल्यावर सुट्टीच्या दिवसात भाविकांचा वावर असतो. त्यामुळे सकाळी लवकर अंकाई किल्ला पाहुन मग टंकाई किल्ला पाहावा. कारण टंकाई किल्ल्यावर भाविक/पर्यटक फ़ारसे येत नाहीत.
अंकाई टंकाई हे दोन किल्ले नीट पाहाण्यास पाच ते सहा तास लागतात. जर आदल्या दिवशी मुंबई किंवा पुण्याहुन निघुन पहाटे मनमाडला पोहोचल्यास दुपार पर्यंत अंकाई आणि टंकाई किल्ले पाहुन होतात. त्यानंतर त्याच्या पासुन ६ किमीवर असलेला गोरखगड पाहुन पायथ्याच्या मंदिरात मुक्काम करता येतो किंवा ७ किमीवरील कात्रा किल्ल्याच्या पायथ्याशी असलेल्या कातरवाडीतील हनुमान मंदिरात मुक्कामाला जाता येते. दुसर्‍या दिवशी कात्रा किल्ला पाहाता येतो. काटेकोरपणे कार्यक्रम आखल्यास ४ किल्ले दोन दिवसात पाहुन होतात. अर्थात त्यासाठी बरोबर खाजगी वाहान असणे आवश्यक आहे. कारण या आतल्या भागात एसटी आणि रिक्षांची सोय नाही. अंकाई, गोरखगड, कात्रा या किल्ल्यांची माहिती साईटवर लिहिलेली आहे.
अनकाई डोंगरावर अगस्ती ऋषींचा आश्रम होता. किल्लावर असलेली ब्राम्हणी (हिंदु) लेणी आणि किल्ल्याच्या पायथ्याशी असलेली दहाव्या ते बाराव्या शतकातील जैन लेणी किल्ल्याच प्राचीनत्व सिध्द करतात. या किल्ल्याची निर्मिती बाराव्या शतकात देवगिरीच्या यादवांच्या कारकीर्दीत झाली अस मानल जात. इ.स. १६३५ मधे मुघलांनी हा किल्ला लाच देऊन जिंकून घेतला. सुरत - औरंगाबाद या व्यापारी मार्गावरचा हा महत्वाचा किल्ला असल्यामुळे मुघलांच्या दृष्टीने हा महत्वाचा किल्ला होता. मुघलांकडुन हा किल्ला निजामाकडे गेला. इ.स. १७५२ मधे भालकीच्या तहा नुसार हा किल्ला मराठ्यांच्या ताब्यात आला.इ.स. १८१८ मधे इंग्रजांनी हा किल्ला जिंकुन घेतला.
अंकाई गावातून किल्ल्याच्या पायथ्याच्या पर्यंत रस्ता आहे. हा रस्ता शाळे जवळुन जातो. तेथे रस्त्याच्या बाजुला उघड्यावर गणेश मुर्ती व काही वीरगळी ठेवलेल्या आहेत. अशीच एक मोठी वीरगळ शाळेच्या विरुध्द बाजूस आहे. या चार फ़ूट उंच चौकोनी वीरगळीवर ख्हालच्या पट्टेवर चारही बाजूंना मुर्ती शिल्प कोरलेली आहेत. त्यात रान डुकराची शिकार करतानाच शिल्प आहे. वरच्या बाजूस सतीचा हात कोरलेला आहे. ही वीरगळ पाहून परत शाळेपाशी येउन किल्ल्याच्या पायथ्या पर्यंत जावे. रस्ता संपतो तिथुन किल्ल्याच्या पहील्या टप्प्यावरील जैन लेण्यांपर्यंत पुरातत्व खात्याने पायर्‍या बांधलेल्या आहे. पायर्‍यांनी आपण १० मिनिटात लेण्यांपाशी पोहोचतो. लेणी दोन स्तरावर बांधलेली आहेत. पहिल्या स्तरावर दोन लेणी आहेत. त्यातील दुसर्‍या लेण्याच्या समोर पाण्याच टाकं आहे. या लेण्यामधे मुर्ती किंवा कोरीवकाम पाहायला मिळत नाही. ही २ लेणी पाहुन १०-१५ पायर्‍या चढुन गेल्यावर, ५ लेणी खोदलेली पाहायला मिळतात. हि लेणी दहाव्या ते बाराव्या शतकात कोरलेली असावीत. यातील पहिली दोन लेणी दोन मजली आहेत. त्यांचे ओसरी, सभामंडप आणि गाभारा असे तीन भाग आहेत. ओसरी दोन खांबांवर तोललेली आहे. सभा मंडपाच्या व्दारशाखेवर सुंदर कोरीवकाम आहे. सभामंडप चार खांबांवर तोललेला आहे. खांबांच्या टोकाला छताला आधार देणारे यक्ष कोरलेले आहेत. छतावर पाकळ्या असलेले सुंदर कमळ कोरलेले आहे. सभामंडपातून पहिल्या मजल्यावर जाण्यासाठी जिना आहे. पहिल्या मजल्यावरचे दालन दोन स्तंभांवर तोललेले आहे. दुसर्‍या लेण्याच्या ओसरीत डाव्या बाजुला यक्षाची मुर्ती आणि उजव्या बाजुला इंद्राणीची मूर्ती आहे. इंद्राणीच्या मूर्तीला भवानी मातेचे रुप देण्यात आलेले आहे. सभामंडप चार खांबांवर तोललेला आहे. पहिल्या मजल्यावर जाणारा जिना सभामंडपात आहे. पहिल्या मजल्या वरच्या दालनाला चौकोनी नक्षी असलेली जाळी कोरलेली आहे. जाळीच्या बाहेरच्या बाजूला दोन मोठे व्याल कोरलेले आहेत. तिसर्‍या लेण्यात ओसरीत दोन मुर्ती आहेत. डाव्या बाजुची मुर्ती किचकाची आणि उजव्या बाजुची मुर्ती अंबिकेची आहे. पाचव्या लेण्यात तीर्थंकरांच्या मुर्ती आहेत.
लेणी पाहुन डोंगर चढायला सुरुवात केल्यावर आपल्याला दोनही किल्ल्यांच्या मधिल खिंड तटबंदी बांधुन सुरक्षित केल्याच पाहायला मिळत. या तटबंदीवर चर्या बांधलेल्या आहेत. ओबडढोबड पायर्‍यांच्या वाटेने १० मिनिटात आपण अंकाई आणि टंकाईच्या पहिल्या दक्षिणाभिमुख प्रवेशव्दारापाशी पोहोचतो. प्रवेशव्दाराच्या बाजुला दोन भव्य बुरुज आहेत. या बुरुजां पासुन सुरु झालेली तटबंदी अंकाई आणि टंकाई या दोनही किल्ल्यांपर्यंत जाते. दरवाजाचे लाकडी अवशेष अजुनही काही प्रमाणात टिकुन आहेत.दरवाजा ओलांडुन आत गेल्यावर पाहारेकर्‍यांसाठी असलेल्या देवड्या दिसतात. पुढे थोड्या पायर्‍या चढुन गेल्यावर उजव्या बाजुला टंकाई किल्ला , डाव्या बाजुला अंकाई किल्ला आणि समोर वायव्य दरवाजा (मनमाड दरवाजा) दिसतात. या मनमाड दरवाजातून खाली उतरुन त्याची भव्यता अनुभवता येते. अशा प्रकारे दोन डोंगरामधिल खिंडीचे संरक्षण करण्यासाठी दोन प्रवेशव्दारांची आणि तटबंदीची रचना केलेली येथे पाहायला मिळते.
टंकाईवर जाण्यासाठी कातळात पायर्‍या कोरलेल्या आहेत. जिथे कातळ खोदण शक्य नाही तिथे पायर्‍या बांधुन काढलेल्या आहेत. या कातळकोरीव पायर्‍यांनी किल्ला चढायला सुरुवात केल्यावर उजव्या बाजुला एक छोट टाक दिसत त्याच्या पुढे एक मोठ टाक आहे. या टाक्यात पाणी आणण्यासाठी वर पासुन या टाक्यापर्यंत कातळात पन्हाळी खोदलेली दिसते. थोड्या पायर्‍या चढुन गेल्यावर डाव्या बाजुला पाण्याची तीन मोठी टाकी एकापुढे एक आहेत. त्यातील दोन खांब टाकी आहे. सर्व टाकी कोरडी असुन त्यात झाड झाडोरा माजलेला असल्यामुळे पटकन दिसत नाहीत. ही टाकी पाहुन परत पायर्‍यांच्या मार्गावर येउन डावीकडे गेल्यावर एक वाट कातळाच्या धारेवरुन जाते. या वाटेने डोंगराला वळसा घालुन ५ मिनिट चालल्यावर आपण कातळात कोरलेल्या गुहांपाशी येतो. या गुहांच्या वरच्या बाजुस एक पाण्याच टाक आहे. कातळ टप्पा चढुन जाउन हे टाक पाहाता येत. कातळ टप्पा चढणे शक्य नसल्यास परत पायर्‍यांपाशी येउन कातळात कोरलेल्या पायर्‍या संपुन जिथे बांधीव पायर्‍या चालु होतात तिथे पर्यंत जाउन डावीकडील कातळ धारेवरुन जाणार्‍या मार्गाने ५ मिनिटात टाक्यापाशी पोहोचता येते. गुहा आणि हे टाक आपल्याला टंकाई किल्ला चढतान दिसत नाही. त्यामुळे ते कुठे आहे याचा नक्की अंदाज येत नाही. याठिकाणी जाणारी वाट सुध्दा मळलेली नाही. अंकाई किल्ला चढताना चौथ्या दरवाजाच्या पुढे असलेल्या मोकळ्या जागेतून ही टाकी आणि गुहा दिसते.
टाकं पाहुन परत आल्यावर बांधीव पायर्‍या आहेत. त्या चढल्यावर आपण बुरुजावर येतो. पुढे परत कातळकोरीव पायर्‍या आहेत. त्या चढुन गेल्यावर आपण किल्ल्यच्या पश्चिमाभिमुख प्रवेशव्दारापाशी पोहोचतो. प्रवेशव्दाराची लाकडी चौकट अजुनही शाबुत आहे. इथुन समोरचा अंकाई किल्ला आणि आजुबाजूचा परीसर अप्रतिम दिसतो. प्रवेशव्दारातून आत गेल्यावर देवड्या आहेत. देवड्यांच्या तटबंदीला लागुन एक खोली बांधली आहे त्यात एक पीर आहे. प्रवेशव्दारातून आत शिरल्यावर डाव्या बाजुच्या टेकडीवर किल्ल्याच प्रशस्त पठार आहे. एखाद फुटबॉल स्टेडीयम बसेल इतक प्रशस्त आणि सपाट आहे. टेकडीच्या उजव्या बाजूला उतार आणि त्याच्या पुढे दरी आहे. आपण प्रथम टेकडी चढुन पठारावर न जाता दरी उजव्या बाजुला आणि मधली टेकडी डावीकडे ठेवत चालत जाव. वाटेत एक बुरुज आणि तटबंदीचे अवशेष पाहायला मिळतात. ते पाहुन टेकडीच्या दिशेने येताना उतारावर एकमेव खजुराच झाड दिसते. ते झाड एका पूर्ण बुजलेल्या टाक्यात आहे. त्या टाक्याच्या बाजूला आणखी ४ टाकी आहेत. पण त्यातील पाणी पिण्यायोग्य नाही. टाकी पाहुन तिथुनच टेकडीवर चढुन गेल की लांबलचक पठार आणि त्यावरील दोन वास्तु दिसतात. त्या वास्तूं पर्यंत चालुन गेल्यावर ते एक उध्वस्त शिवमंदिर असल्याच दिसत. या हेमाडपंथी मंदिराचे छत कोसळलेले आहे. पण उर्वरीत अवशेषांवरुन मंदिरावरील कोरीवकामाची आणि त्याच्या सौंदर्‍याची कल्पना येते. मंदिराच्या गाभार्‍यात पिंड आहे. सभामंडपातील नंदीही अजुन शाबुत आहे. मंदिरा समोर कातळात खोदुन काढलेला तलाव आहे. किल्ल्यावरील दुसरी वास्तू म्हणजे एक समाधी आहे. या दोन वास्तू पाहुन किल्ल्याच्या पूर्व टोकाकडे सरळ चालत गेल्यावर किल्ल्याचा डोंगर निमुळता होत जातो. या ठिकाणी उतारावर दोन कोरडी टाकी आहे. समोरच एका मोठ्या वाड्याचे अवशेष आहेत. त्या वाड्याच्या मागे किल्ल्याच्या निमुळत्या टोकावरचा शेवटचा बुरुज आणि तटबंदी आहे. बुरुज पाहुन परत येताना किल्ल्याच्या दक्षिणेकडुन (दरी उजव्या बाजुला ठेउन) चालत आल्यास वास्तुंचे चौथरे पाहयला मिळतात. हे सर्व पाहुन प्रवेशव्दारापाशी परत आल्यावर किल्ल्याची प्रदक्षिणा पूर्ण होते.
टंकाई किल्ल्यावरुन पश्चिमेला अंकाई, दक्षिणेला गोरखगड, हडबीची शेंडी आणि कात्रा किल्ले दिसतात. संपूर्ण किल्ला पाहाण्यास १.३० ते २.०० तास लागतात.अंकाई गावातून टंकाई किल्ल्यावर जाण्यास पाउण तास लागतो.
मनमाड जंक्शन रस्त्याने आणि रेल्वेने सर्व शहरांशी जोडलेल आहे. मनमाड -औरंगाबाद रस्त्यावर मनमाड पासुन १० किमीवर अंकाई गाव आहे. गावातील शाळेजवळुन किल्ल्याच्या पायथ्या पर्यंत खाजगी वाहानाने जाता येते. मनमाडहुन येवला, औरंगाबाद दिशेकडे जाणार्‍या एसटीने अंकाई गावाच्या फाट्यावर उतरुन १ किमी चालत किल्ल्याच्या पायथ्यापर्यंत जाता येते.
अंकाई किल्ला हे रेल्वे स्टेशन आहे. पण इथे केवळ पॅसेंजर थांबतात. हे स्टेशन किल्ल्यापासुन २ किमीवर असल्याने गैरसोइच आहे.
किल्ल्यावर राहाण्याची सोय नाही.
मनमाड औरंगाबाद हायवे वर जेवणाची सोय होते.
किल्ल्यावर पाण्याची सोय नाही.
जाण्यासाठी लागणारा वेळ :
अंकाई गावातून टंकाई किल्ल्यावर जाण्यास पाऊण तास लागतो.
जाण्यासाठी उत्तम कालावधी :
मुळाक्षरानुसार इतर किल्ले: T
तांदुळवाडी (Tandulwadi) टंकाई (टणकाई) (Tankai) तेरेखोलचा किल्ला (Terekhol Fort) थाळनेर (Thalner)
तिकोना (Tikona) तोरणा (Torna) त्रिंबकगड (ब्रम्हगिरी) (Trimbakgad) त्रिंगलवाडी (Tringalwadi)


राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८- भारताला दुसरे सुवर्ण, संजिता चानूचा वेटलिफ्टिंगमध्ये भीमपराक्रम - Maha Sports

राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८- भारताला दुसरे सुवर्ण, संजिता चानूचा वेटलिफ्टिंगमध्ये भीमपराक्रम
कॉमनवेल्थ गेम्स २०१८अन्य खेळ
राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८- भारताला दुसरे सुवर्ण, संजिता चानूचा वेटलिफ्टिंगमध्ये भीमपराक्रम
गोल्ड कोस्ट | वेटलिफ्टर मिराबाई चानूच्या कालच्या सुवर्ण पदकापाठोपाठ आज दुसऱ्या दिवशीही भारताला सुवर्णपदक मिळाले आहे. भारताच्या संजिता चानूने भारताला दुसरे सुवर्णपदक मिळवून दिले आहे.
५३ किलो वजनी गटात तिने भारताला सुवर्णपदक मिळवून दिले आहे.या वजनी गटात तिने १९२ किलो वजन उचलत ही कामगिरी केली. २०१४ साली ग्लासगो राष्ट्रकुल स्पर्धेतही तिने ४८ किलो वजनी गटात तिने सुवर्णपदक जिंकले होते.
स्नच प्रकारात तिने पहिल्या प्रयत्नात ८१, दुसऱ्या प्रयत्नात ८३ तर तिसऱ्या प्रयत्नात ८४ किलो वजन उचलत राष्ट्रकुल स्पर्धेत नवा विश्वविक्रम केला आहे.
क्लिन आणि जर्क प्रकारात तिने पहिल्या प्रयत्नात १०४, दुसऱ्या प्रयत्नात १०८ तर तिसऱ्या प्रयत्नात ११२ किलो वजन उचलले.
यामुळे तिने एकूण १९२ किलोग्राम वजन उचलत सुवर्ण पदकाला गवसणी घातली आहे. पीएनजीची लोआ डिका १८२ किलो वजन उचलच रौप्य पदकाची विजेती ठरली आहे.
यामुळे तिन पदकासह भारत पदकतालिकेत तिसऱ्या स्थानी आला आहे.
मल्ल निलेश कणदूरकरची मृत्यूशी झुंज अपयशी, कुस्ती खेळताना झाला होता जखमी
जुने दिवस परतले, आयपीएल पहा आता थेट आपल्या दूरदर्शनवर
2022च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेतुन नेमबाजी वगळणे भारतासाठी मोठा धक्का – अभिनव…
रौप्यपदक आणि सुवर्णपदक यातील अंतर आता लक्षात आले – आंतरराष्ट्रीय टेबल टेनिसपटू…
मुंबई शरीरसौष्ठव संघटनेकडून भारत श्री विजेते आणि कुटुंबियांचा गौरव
१००% निकाल- राष्ट्रकुलला गेलेल्या १२ पैकी १२ कुस्तीपटूंनी केले भारताचे नाव रोशन
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …


पाणी दरवाढीचे पडसाद ! - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » संपादकिय / अग्रलेख » पाणी दरवाढीचे पडसाद
मुंबईतील दीड कोटी जनतेला मुंबईच्या दोन तलाव आणि 100 ते 200 किमी अंतरावरील ठाणे, नाशिक जिल्हय़ातील पाच तलावातून शुद्ध पाणीपुरवठा केला जातो. महापालिकेला या शुद्ध पाण्याचा पुरवठा करण्यासाठी प्रचंड मेहनत घ्यावी लागते. पालिकेला एक हजार लिटर पाणी शुद्ध करण्यासाठी 11 रुपये खर्च येतो. मात्र, प्रत्येक सामान्य मुंबईकरांच्या घरात किमान एक हजार लिटर पाणी केवळ 6 रुपयांत मिळते. तर इतर घरगुती ग्राहकांना 8 रुपयांत, व्यावसायिक संस्था, उद्योधंदे, कारखाने यांना 78.70 रुपयांत, रेसकोर्स, पंच तारांकित हॉटेल यांना 118.95 रुपयांत, बाटली बंद पाणी उत्पादक व शीत पेय उत्पादक यांना 165.24 रुपयांत तसेच नियम क्र. 1.6 खाली समाविष्ट ग्राहकांना सर्वात जास्त म्हणजे 237.74 रुपयांत एक हजार लिटर पाणी मिळते.
त्या तुलनेत आम्ही बाजारातून एक लिटर बाटली बंद पाणी तब्बल 15-20 रुपये, केवळ 200 मिली लिटर पाणी 6 रुपये मोजून तर एक लिटर शीतपेय- 30 विकत घेतो आणि आपली तहान भागवतो. जेव्हा की मुंबई महापालिका नागरिकांना तेवढेच शुद्ध एक हजार लिटर पाणी सामान्य लोकांना केवळ 6 रुपयांत पुरवते. म्हणजे अवघ्या 60 पैशात सामान्य नागरिकांना 100 लिटर पाणी मिळते. अवघ्या 6 पैशात 10 लिटर पाणी मिळते. हे गणित सर्वांनी लक्षात घ्यायला हवे. पाण्याची उधळपट्टी करणाऱया प्रत्येक नागरिकाने मग तो गरीब, सामान्य, मध्यमवर्गीय असो किंवा उद्योगपती टाटा, बिर्ला, अंबानी यांच्यासारखा श्रीमंत असो. प्रत्येकाला पाण्याचे, शुद्ध पाण्याचे महत्व समजले पाहिजे.
पाणी हे जीवन आहे. महापालिका मुंबईकरांची तहान भागविण्यासाठी भगिरथ प्रयत्न करून किमान 100-200 किमी अंतरावरून पाणी मुंबईकरांपर्यंत पोहोचवते. आज आपल्याला इंग्रजांनी दिलेल्या दूरदृष्टीमुळे मुंबईबाहेरील तलावातून पाणी मिळत आहे. त्यामुळेच येथे ‘भगिरथ प्रयत्न’ हा शब्द वापरणे उचित ठरते. मुंबई महापालिकेने गेल्या 15 वर्षात एकमेव मध्य वैतरणा (हिंदुहृदयसम्राट बाळासाहेब ठाकरे-मध्य वैतरणा धरण) बांधले. या एका धरणाच्या केवळ परवानगीलाच तब्बल 11 वर्षे भगिरथ प्रयत्न करावे लागले. ज्यांनी हे भगिरथ प्रयत्न केले त्यांना विचारा, तुम्हाला काय आणि किती कष्ट घ्यावे लागले  हे भगिरथ प्रयत्न पाण्याची उधळपट्टी करणाऱयांना नाही कळणार. आजही मुंबईकरांना मोडक सागर, तानसा, अप्पर वैतरणा, विहार, तुळशी, मध्य वैतरणा, भातसा या सात तलावांमधून दररोज 3900 दशलक्ष लिटर (3900 पैकी 150 दशलक्ष लिटर पाणी ठाणे, भिवंडीला पुरवले जाते) पाणी पुरवठा केला जातो.
मुंबईत दररोज 40-45 लाख लोक नोकरी, धंद्यासाठी ये-जा करतात. त्यांचीही तहान मुंबई महापालिकाच भागवते. त्यामुळे मुंबईला सध्या लोकसंख्येच्या मानाने दररोज किमान 4200 दशलक्ष लिटर पाण्याची आवश्यकता आहे. परंतु 300 दशलक्ष लिटर कमी पाणी पुरवठा होतो. तसेच सध्या जो काही पाणीपुरवठा होतो त्यापैकी 27 टक्के म्हणजे तब्बल 1000 दशलक्ष लिटर पाणी चोरी आणि गळती यामुळे वाया जाते. एका छोटय़ा शहराची तहान सहज भागेल इतके शुद्ध पाणी चोरी-पाणीगळती यामुळे वाया जाते. ही बाब खूपच गंभीर असून मुंबई महापालिकेसाठी नक्कीच भूषणावह नाही. पालिकेतर्पे पाणी गळती व चोरी रोखण्यासाठीही प्रयत्न केले जात आहेत. पण, अद्यापही 100 यश आलेले नाही, ही खंत आहे.
अद्यापही मुंबईची वाढती लोकसंख्या आणि वाढती पाण्याची मागणी पाहता मुंबईसाठी आणखीन काही धरणे बांधणे, पाण्याचे नवीन स्त्राsत लवकरात लवकर निर्माण करणे अत्यंत गरजेचे आहे. एव्हाना आतापर्यंत एक-दोन पाणी प्रकल्पांची कामे सुरू व्हायला हवी होती. मुंबईकरांसाठी दमणगंगा-पिंजाळ नदी जोड प्रकल्प-प्रतिदिन 1586 दशलक्ष लिटर क्षमता, पिंजाळ धरण प्रकल्प प्रतिदिन 865 दशलक्ष लिटर क्षमता, गारगाई धरण प्रकल्प प्रतिदिन 440 दशलक्ष लिटर क्षमता असलेले हे तीन पाणी प्रकल्प प्रस्तावित आहेत. हे सर्व पाणी प्रकल्प 2031 पर्यंत मार्गी लागल्यास मुंबईला दररोज 6 हजार दशलक्ष लिटर पाणी पुरवठा होईल. मुंबईची वाढती लोकसंख्या लक्षात घेता 2041 पर्यंत हे पाणी नियमित पुरवले जाऊ शकेल. मुंबईकरांची आगामी 20 वर्षांची पाणी व्यवस्था चांगली होऊ शकेल. मात्र, या सर्व प्रकल्पांना सर्व प्रकारच्या परवानग्या मिळणे, निधीची उपलब्धता होणे आणि प्रकल्पांची कामे समयमर्यादेत होणे हे खूपच गरजेचे आहे. तरच मुंबईकरांना भविष्यात मुबलक पाणी मिळू शकेल.
आता या ठिकाणी पाण्याबाबतची सर्व माहिती येथे मांडण्यासाठी आम्ही हे भगिरथ प्रयत्न का केले तर मुंबई महापालिकेतील अधिकारी, नगरसेवक आणि पत्रकार वगळले तर सामान्य मुंबईकरांपर्यंत ही माहिती, सत्यता पोहचत नाही अथवा सामान्य लोकांना याबाबतची पुरेशी माहिती नाही. दुसरे कारण म्हणजे महापालिकेच्या स्थायी समितीच्या मागील बैठकीत, पालिका प्रशासनाने 5.39 टक्के पाणी दरवाढीबाबतची माहिती देण्यासाठी एक निवेदन आणले होते. त्यात सामान्य झोपडीधारकांना मूळ पाणी दरात 19 पैसे, प्रकल्पबाधितांना 21 पैसे, व्यावसायिक संस्थांना 1.89 रुपये, उद्योगधंदे, कारखाने यांना 2.51 रुपये, रेसकोर्स, पंचतारांकीत हॉटेल यांना 3.77 रुपये, शीत पेय, बाटली बंद पाणी उत्पादक यांना 5.25 रुपये आणि नियम 1.6 खाली समाविष्ट ग्राहक यांना 7.54 रुपये दरवाढ 16 जूनपासून आयुक्त यांच्या अधिकारात लागू करण्याचे म्हटले होते. पण, भाजपा, विरोधी पक्षांनी या पाणी दरवाढीला तीव्र विरोध दर्शवला आणि प्रशासनाचा निषेध करीत सभात्याग केला होता. मुंबईकरांवर कोणतीही दरवाढ लादू देणार नाही, असा पवित्रा त्यांनी घेतला. त्यामुळे ती बैठक गाजली.
वास्तविक प्रशासनाने पाणी शुद्धीकरण, वितरण, व्यवस्थापन यावर होणारा आणि वाढणारा खर्च भागविण्यासाठी आणि पालिकेची आर्थिक स्थिती पाहता पाणी दरात दरवर्षी 8 टक्के दरवाढ करण्याबाबत आयुक्तांना अधिकार बहाल करण्यासाठी स्थायी समितीची 2012 ला परवानगी घेतली होती. त्यास सर्वपक्षीय गटनेते यांनीही परवानगी दिली होती. मात्र, आता पालिका प्रशासनाने स्थायी समितीच्या बैठकीत दरवाढीबाबत माहितीसाठी आणलेल्या निवेदनाला विरोध झाल्यानंतर लगेचच विरोधी पक्षनेते रवि राजा यांनी पाणी दरवाढीबाबत आयुक्तांना दिलेले अधिकार रद्द करणे आणि 5.39 टक्के पाणी दरवाढ रद्द करण्यासाठी 2012 चा प्रस्ताव पुन्हा खुला करण्याचा निर्णय घेतला. तसा प्रस्ताव स्थायी समितीच्या मागील बैठकीत आणला असता, समिती अध्यक्ष रमेश कोरगावकर यांनी तातडीने सदर प्रस्ताव नामंजूर केला. त्यामुळे विरोधक आणि भाजपा सदस्य यांना सदर प्रस्तावावर काहीच बोलण्याची संधी मिळाली नाही. त्यामुळे भाजपासह विरोधी पक्षांनी सभात्याग केला आणि समिती अध्यक्ष व सेनेच्या नावाने बोटे मोडली. मात्र, शिवसेनेचे म्हणजे सभागफहनेते यशवंत जाधव यांचे म्हणणे होते की, मुंबईकरांवर नव्याने पाणी दरवाढ लादण्यास आमचाही विरोधच आहे. परंतु, ही दरवाढ मागील पाच वर्षात 8 टक्के होती ती आता कमी करून 5.39 टक्के इतकी झाली असून ती जुनीच दरवाढ आहे. नवीन दरवाढ नाही. तसेच यापूर्वी भाजपा, विरोधक यांनीच पाणी दरवाढीबाबतचे अधिकार आयुक्त यांना बहाल केले होते. तर मग आज जर या दरवाढीला विरोध करायचा होता तर विरोधी पक्षनेते यांनी आम्हा सर्वपक्षी गटनेते यांना पूर्व कल्पना देणे गरजेचे होते. ते तसे न केल्याने एक वेगळी प्रथा पडू नये यासाठीच आम्ही त्यांना साथ दिली नाही. आता विरोधी पक्षनेते पुन्हा एकदा सदर प्रस्ताव खुला करणार आहेत.
प्रश्न असा आहे की, ही पाणी दरवाढ आवश्यक आहे का तर ही दरवाढ मागील 8 टक्केच्या तुलनेत 5.39 टक्के म्हणजे कमी आहे. तसेच प्रशासनाने 2015-16 ला आस्थाना, प्रशासकीय, विद्युत, सरकारी धारणातून (भातसा)पाणी उपसापोटी द्यावी लागणारी पाणीपट्टी, प्रचालन व परिरक्षण यावर 765.32 कोटी रुपये खर्च झाला असून 2016-17 ला हा खर्च 806.56 कोटींवर गेला आहे. त्यामुळे पाणी दरवाढ करणे गरजेचे आहे.
येत्या जुलैपासून जकात कर रद्द होऊन जीएसटी कर पद्धती लागू होणार असल्याने पालिकेच्या उत्पन्नावर परिणाम होण्याची दाट शक्यता आहे. भविष्यात महापालिकेची अवस्था आर्थिक संकटात सापडलेल्या बेस्ट उपक्रमासारखी होऊ शकते. आज बेस्टकडे कर्मचारी-अधिकारी यांचे पगार देण्यासाठीही पैसे नाहीत. दर महिन्याला बँकांकडे कर्जासाठी हात पसारावे लागत आहेत. आज पेंद्र आणि राज्य सरकारने तर बेस्टला वाळीत टाकून दिले आहे. ती अवस्था मुंबई महापालिकेची व्हायला नको. मुंबई महापालिका बेस्टला आर्थिक मदत करते आहे. पण् जीएसटी लागू झाल्यानंतर महापालिकेलाही बेस्टला मदत करणे जड़ जाणार आहे. त्यामुळे पालिका प्रशासनाने पाणी दरवाढीबाबत केलेले निवेदन योग्यच आहे. तसेच जर भाजपा व विरोधक यांना ही दरवाढ कोणावरही नको असेल तर त्याचा लाभ व्यवसायिक संस्था, बाटली बंद पाणी, शीत पेय उत्पादक यांसारख्यांना होणार आहे. दरवाढीतून गरीब, सामान्य यांना वगळता इतर गब्बर कंपनी, कारखाने, व्यावसायिक यांना का सोडायला हवे याचे उत्तर पाणी दरवाढीस विरोध करणाऱयांनी द्यायला हवे. उगाचच पाणी दरवाढीला विरोध करून पुढे आर्थिक संकट वाढायला मदत करू नये, असे कोणाला वाटले तर त्यात गैर काय जर पाणी दर वाढीस खरच विरोध करायचा होता तर मागील पाच वर्षात हा विरोध का केला गेला नाही. आताच पहारेकरी जागे कसे झाले की पाणी दरवाढीला विरोध करून शिवसेनेला अडचणीत आणायचे काही राजकारण आहे का, असा सवालही कोणाच्या मनात आला तर त्यात गैर काय
स्नेहसंमेलनाच्या माध्यमातून महानाटय़ांची पर्वणी
Posted in: संपादकिय / अग्रलेख
विदर्भातील उष्णतेत वाढ, तापमान 44 अंशावर
पुण्यात समर कॅम्पसाठी आलेल्या त्या तीन मुलांचे मृतदेह सापडले
घाटी रूग्णालयात डॉक्टरला मारहाण
‘लालपरी’ 1 मेपासून स्मार्ट होणार
शेतकऱयांच्या कर्जमाफीसाठी संसदेत विधेयक ; राजू शेट्टींचा पुढाकार
आता पीएफ जमा न झाल्यास मेल आणि मेसेज येणार
मोबाईल नंबर आधारशी लिंक करण्याचे निर्देश कधीच दिले नाहीत : सुप्रिम कोर्ट
उत्तर प्रदेशात रेल्वे आणि स्कूल व्हॅनची जोरदार धडक ; 13 विद्यार्थी ठार
‘नकळत सारे घडले’मध्ये नेहा उठवणार शोषणाविरोधात आवाज
आजचे भविष्य गुरुवार दि. 26 एप्रिल 2018
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


‘इंटरनेट’ उपलब्धतेपर्यंत ऑनलाईन कामे बंद! - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सिंधुदुर्ग » ‘इंटरनेट’ उपलब्धतेपर्यंत ऑनलाईन कामे बंद
‘इंटरनेट’ उपलब्धतेपर्यंत ऑनलाईन कामे बंद
प्रतिनिधी / मालवण :
शैक्षणिक महाराष्ट्र व डिजिटल इंडियाच्या नावाने कोणत्याही सोयी-सुविधा न पुरवता शाळांना सर्व प्रकारची माहिती ऑनलाईन भरण्याबाबत शिक्षकांना सक्ती केली केली जात आहे. संगणक व इंटरनेट सुविधा शासनामार्फत उपलब्ध होईपर्यंत ऑनलाईन करायची कामे तात्पुरत्या स्वरुपात बंद ठेवण्यात येणार असल्याचे निवेदन प्राथमिक शिक्षक संघटनांच्या प्रतिनिधींनी गटशिक्षणाधिकारी दत्तात्रय मुळीक यांना दिले आहे.
यावेळी राज्य प्राथमिक शिक्षक समितीचे अध्यक्ष मंगेश कांबळी, सचिव राजेंद्र कडुलकर, अखिल मालवण तालुका प्राथमिक शिक्षक संघाचे अध्यक्ष विद्याधर पाटील, सचिव अमर वाघमारे, पदवीधर शिक्षक संघटनेचे अनिल खडपकर, प्राथमिक शिक्षक संघाचे सचिव जावेद शेख, नितीन कदम, प्रशांत पारकर, चंद्रसेन पाताडे, सुभाष नाटेकर, परमानंद वेंगुर्लेकर, राजेंद्रप्रसाद लाड आदी उपस्थित होते.
या निवेदनात म्हटले आहे, सर्व प्रकारची माहिती ऑनलाईन भरण्याची सक्ती शिक्षकांवर केली जात आहे. त्यातून शिक्षकांची आर्थिक पिळवणूक व मानसिक खच्चीकरण केले जात आहे. तसेच व्हॉटसऍपच्या माध्यमातून वेळी अवेळी शासन निर्णय तद्नुषंगिक माहिती शिक्षकांपर्यंत पोहोचवून ती तातडीने पूर्ण करण्यासाठी शिक्षकांना वेठीस धरले जात आहे. त्यामुळे शिक्षकांचे अध्यापनाचे मुख्य काम बाजूला राहून शिक्षक या कामांमध्ये व्यस्त राहू लागला आहे. त्याचा विपरित परिणाम विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक प्रगतीवर होत आहे. यासाठी सर्व शिक्षक संघटनांनी सर्व प्रकारच्या प्रशासकीय व्हॉटसऍप ग्रुपमधून बाहेर पडण्याचा निर्णय घेतला आहे. सरल प्रणाली अंतर्गत शाळा, शिक्षक, विद्यार्थी, बदल्या व मध्यान्ह योजनासंबंधी माहिती न भरणे, ऑनलाईन भरल्या जाणाऱया शिष्यवृत्त्या (समाजकल्याण, अल्पसंख्याक व इतर) न भरणे, शालेय पोषण आहार अंतर्गत धान्यादी माल संपल्यानंतर प्रशासनाकडून धान्यादी माल मिळेपर्यंत न शिजवणे, कोणतीही ऑनलाईन कामे न करण्याचा निर्णय घेण्यात आल्याचे निवेदनात म्हटले आहे.
जिल्हय़ात आठ ठिकाणी ‘चक्काजाम’
मालवणला दाखल्यांसाठी तक्रारींचा पाऊस
वैभववाडीत दोन घरे फोडली
पाल्याच्या आवडीचे करिअर निवडू द्या
विदर्भातील उष्णतेत वाढ, तापमान 44 अंशावर
पुण्यात समर कॅम्पसाठी आलेल्या त्या तीन मुलांचे मृतदेह सापडले
घाटी रूग्णालयात डॉक्टरला मारहाण
‘लालपरी’ 1 मेपासून स्मार्ट होणार
शेतकऱयांच्या कर्जमाफीसाठी संसदेत विधेयक ; राजू शेट्टींचा पुढाकार
आता पीएफ जमा न झाल्यास मेल आणि मेसेज येणार
मोबाईल नंबर आधारशी लिंक करण्याचे निर्देश कधीच दिले नाहीत : सुप्रिम कोर्ट
उत्तर प्रदेशात रेल्वे आणि स्कूल व्हॅनची जोरदार धडक ; 13 विद्यार्थी ठार
‘नकळत सारे घडले’मध्ये नेहा उठवणार शोषणाविरोधात आवाज
आजचे भविष्य गुरुवार दि. 26 एप्रिल 2018
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


तथास्तु - Heart Touching Marathi Katha Play | मन माझे

ती : आपण काही झाले तरी लग्न करतो आहोत, तु मला वचन दे. नाही तर मी जीव देईन…
तो : दिले, जा. तथास्तु
ती : हे बघ, मला हे तुझे तथास्तु नाही आवडत..
तो : सवय, संकृत मधला हाच एक शब्द येतो मला.
ती : पण कधी कधी बोलले खरं होते रे..
तो : हो माहीत आहे.
ती : मग का
तो : माहीत नाही..
ती : आपण लग्न कधी करतो आहोत रे
तो : लवकरच गं.. तुझ्या घरी बोलतो मी एकदा लवकरच.
ती : ह्म्म, मी वाट पाहत आहे..
तो : लवकरच होईल, हो म्हणतील अथवा नाही…
ती : मी तयार आहे.
तो : मी देखील.
ती : तीला सांगितले आहेस का तु
तो : हो गं, सांगितले आहे, तीच माझ्याबरोबर घरी येईल तुझ्या.
ती : मी तुझ्याशिवाय जगू शकत नाही रे..
तो : मी देखील, व तुला माझ्या आधी जाऊ देणार देखील नाही..
ती : असे कसे होईल..
तो : होईल म्हणलो ना
ती : नाही झाले तर, तु जर नाही मिळालास तर आधी मी जाईन, तथास्तु
तो : हे… काय हा फालतुपणा…
ती : चिढलास काय रे
तो : नाही, पण वेडेवाकडे नको बोलत जाऊ…
ती : ठीक आहे, स्वारी.
तो : कुठे आहेस गं
ती : अरे मी ऑफिसमधून निघते आहे.
तो : मी गेलो होतो घरी आज तुझ्या…मनाची तयारी कर.. आपण दुसरा मार्ग अवलंबतो आहोत.
 बाबा नाही म्हणाले का
तो : हो, धक्के मारुन बाहेर काढलं.
 असे कसे करतील ते  त्यांनी तर मला हो म्हणाले होते..
तो : होतं कसं कधी कधी..
ती : पण आपल्याच बरोबर का
तो : तुला पुन्हा विचार करायचा आहे का
तो : मग मी वाट पाहतो आहे तुझ्या उत्तराची. आज पासून ४ दिवसानंतर कोर्ट जवळ भेट.
ती : हो. काय घेऊन येऊ
तो : जशी असशील तशी ये. काही घेण्याची गरज नाही आहे. नोंदणी करतो मी आज सेटींग लावता आली तर बघतो.
ती : खरंच. मी एकदा बोलू का घरी
तो : ह्म्म. तुझी इच्छा..
ती : मी ट्राय करते, नाही तर प्लान आहे तसाच.
तो : सेटिंग झाले आहे, ३० दिवसाची वाट बघावी लागणार नाही.
तो : सगळी तयारी झाली आहे, नोंदणी झाली की आपण मंदिरात जाऊ.
तो : वेळेची काळजी घे, तुझे बाबा कळाल्या क्षणी रुद्रावतार मध्ये येतील.
तो : मी गीता सांगत नाही आहे तुला..
तो : काय झाले कोणी आहे का बरोबर
ती : ह्म्म.. नाही विचार करते आहे..
तो : आता विचार
ती : तो नाही रे.. घरचा…
तो : मग ठीक आहे… भेटू उद्या.
तो : निघते आहेस
ती : हो निघाले..
तो : घरी बोललीस
ती : हो.. जाऊ दे..
तो : तु एकुलती एक आहेस… पुन्हा विचार कर वेळ आहे..
ती : केला मी विचार तथास्तु
तो : माझेच शब्द मलाच
तो : तुझा हा अवखळपणाच माझा जीव घेतो..हे… लक्ष्यात आहे ना..
ती : हो.. सगळे तयार आहे.
तो : मी पोहचतेच आहे.
तो मित्र : अरे एक लफडा झाला रे…
तो : काय झाले रे आता
तो मित्र : अरे कोणी तरी नेता गचकला आहे. सरकारी ऑफिसला सुट्टी दिली आहे.
तो : अग एक अडचण आली आहे.
ती : काय झाले रे
तो : कोर्ट आज बंद आहे..
ती : अरे देवा..
तो : काय झाले..
ती : मी घरी चिठ्ठी सोडून आलो रे…
तो : ओह नो.. तुला काय बोलू आता मी…
ती : स्वारी.. काय करु मी आता..
तो : वाचली असेल का घरी कोणी आता
ती : मी टिव्ही समोर ठेवली होती.. आई आली असेल घरी..
तो : ओह.. बरं ठीक आहे मी बोलतो तिच्याशी.. ती मार्ग काढेल.
ती : ठीक आहे मी वाट पाहते आहे तुझी…
तो : आपण आताच्या आता मनालीला जातो आहोत..
ती : बरं…कोण कोण
तो : ती, तीची फॅमिली व आपण दोघे. गाडी घेऊन.. तीची.
ती : बरं. कुठे भेटू
तो : मी तुला भेटतो, एक तासात. मॉल समोर उभी रहा.
ती : तु ड्राईव्ह कर ना थोडा वेळ ती दमली आहे..
तो : हो, करतो आहे थांबू थोडावेळाने पुढे तेव्हा मी करेन..
ती : तु गाडी पुढील धाब्यावर थांबव गं…पुढील आठवड्यात आपलं लग्न होईल..
तो : ह्म्म्म… होईल १००% होईल..
ती : तुम्ही का हसताय.. बघ ना रे…. कसे हसत आहेत ते..
तो : लहान आहेत गं..
ती : अरे… समोर बघ…………….. गाडी………… डिव्हाडर..
धडाधडा… समोर चिता जळत होती..
सगळेच सुन्न असे कसे झाले..
तिच्या आई वडिलांचा आक्रोश पाहिलास…
कोण समजावेल रे त्यांना एकुलती एक…
हो तो पण एकुलता एक… तो पण होता..
डॉक्टर म्हणत आहेत वेड लागले आहे..
नाही वाटत यार.. त्याचे डोळे बघ ना..
पण तो एकच शब्द म्हणतो आहे पुन्हा पुन्हा..
तीने आपले वचन पुर्ण केले….
आंतरजालावरून साभार - ई-मेल फॉरवर्ड - आभार - लेखक / कवी
दीपावली रंगावली....सोप्या सोप्या रांगोळ्या फक्त तुमच्यासाठी... Raangolyaa
फुलांची पानांची रांगोळी आणि बनवायची नवीन पद्धत- Rangoli of Flower and leaves
फुलांची रांगोळी बनवण्याची हौस आणि त्यानंतरचे समाधान काही वेळा अल्पायुषी ठरते. फुलांच्या पाकळ्या वाळू लागतात. रांगो...
 मुलींची मराठी नावे Marathi Boys and Girls Names with Meanings ( आपल्या बाळाची बारश्यासाठी नावे )
" अस विख्यात आंग्ल नाटककार -कवि शेक्सपीअरनं म्हटल असल तरी नावातच सार काही आहे अस म्हणणारी एक पिढी आता तयार होऊ ला...
होळी आणि धुलीवंदनाच्या हार्दिक शुभेच्छा…
मन माझेच्या सर्व वाचकांना/ कवींना/ लेखकांना थोडक्यात, सर्वांनाचः होळी आणि धुलीवंदनाच्या हार्दिक शुभेच्छा
कित्येक वर्षे झाली होळी खेळलोच नाही तुझ लग्न झाल्यापासून............... तुझ्या शिवाय दुसरीला रंग लावावा अस वाटलच नाही कधी मनापासून ............
हनुमान जयंतीच्या भक्तिपूर्ण शुभेच्छा…
मन माझेच्या सर्व वाचकांना/ कवींना/ लेखकांना थोडक्यात, सर्वांनाचः हनुमान जयंतीच्या भक्तिपूर्ण शुभेच्छा…
पहिल्या सरीचा पहिला थेंब म्हणजे प्रेम मनात पेटलेला गारवा म्हणजे प्रेम सावरता आवरता येत नाही ते म्हणजे प्रेम एखाद्यच्या नावाच कपाळावरच कुंकू ...
गुढी पाडवा आणि नव वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा…
मन माझेच्या सर्व वाचकांना/ कवींना/ लेखकांना थोडक्यात, सर्वांनाचः गुढी पाडवा आणि नव वर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा…
बाप बाप होता हैं, और बेटा बेटा होता हैं :)
हर हर महादेव.............चक दे, चक दे इंडिया ........
अशीच अवचित ..तू एकदा मला भेटावीस
एक साधा प्रश्न ...प्लीस रिप्लाय
घालीन लोटांगण .....वंदिन चरण ... :-) ( सचिन तेन्डू...
शब्द आणि भावना................लेखक : राहुल बाजी
मनातला देव ...........लेखिका : राजश्री (पुणे )
एक प्रश्न तुम्हा सर्वांसाठी... Reply Must
असेल कोणीतरी माझ्याचसाठी खास..........कवी : राहुल ...
गूगल ग्रुप जॉईन केला कि सगळे जन कविता कॉपी-पेस्ट क...
असा कोणी माझ्यापण आयुष्यात यावा ......कवियेत्री : ...
पोट धरून हसा .....मराठी विनोद मस्तच
तुझ्या वाढदिवसाला मात्र मी नक्की येईन..........कवी...
ती आपली खास मैत्रीण असते...My Special Friend :)
कधी कळणार तुला मनात माझ्या फक्त तूच आहे......U onl...
चांगला, जबाबदार माणूस .....हृदय हेलकावणारे ... असे...
असंच राहू दे ना आपलं नातं....त्याला उगाच प्रेमाचं ...
श्री छत्रपती शिवरायांची आरती ( अर्थासहित) - स्वातं...
हळदी कुंकू - पण राजकीय
जन्मा येण्या कारण तू.......महिला दिनाच्या हार्दिक ...
जागतिक महिला दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा - Happy Int...
एका खरया क्रिकेट वेड्याने आपल्या प्रेयसीला लिहिलेल...
निळ्या नभाखाली आज दोन जीव एक .....भाग्य लक्ष्मी सि...
मी तुझ्यावर प्रेम करतो ...का


सत्संगधारा - श्रीएकनाथमहाराजकृत - श्रीभावार्थरामायण - बालकाण्डे - अध्याय पाचवा

सर्ग १ ते ५
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ७७
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ त ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ त ११९
सग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ७५
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ६७
सर्ग १ त १०
सर्ग ११ त २०
सर्ग २१ त ३०
सर्ग ३१ त ४०
सर्ग ४१ त ५०
सर्ग ५१ त ६०
सर्ग ६१ त ६८
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ ते १२०
सर्ग १२१ ते १२८
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ वा -समाप्त
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
अध्याय ३१ ते ३७
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
सर्ग १ ते १०
अध्याय १ ते १०
अध्याय १ त १०
अध्याय १ ते १३
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते १६
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
अध्याय ३१ ते ४०
॥ अध्याय पाचवा ॥
॥ श्रीसद्‌गुरुरामचंद्राय नमः ॥
 राजा सावधान स्वयें जाला ॥ १ ॥
 डोहळे निश्चिती अवधारा ॥ २ ॥
राजा म्हणे स्वमुखें कांते  काय आवडीं आहे तूतें
 सांडी परतें भ्रमासी ॥ ३ ॥
येरी म्हणे मी अवघा राम  मजमाजी तंव कैंचा भ्रम
 देवांचे श्रम फेडावया ॥ ४ ॥
 म्हणे इसी जाहलें तरी काये
 सावधान होय प्रिये तूं ॥ ५ ॥
येरी म्हणे मी नव्हे स्त्री ना पुरुष  नर वानर ना राक्षस
ईशाचा ज्ओ निज ईश  परम पुरुष श्रीराम ॥ ६ ॥
कैंचा भ्रम भरला अंगीं  पाहें वेगीं मी कोण ॥ ७ ॥
येरी म्हणे माझ्या ठायीं  मी तूं ऐसे उरले नाही
 आत्मा पाहीं श्रीराम ॥ ८ ॥
 माझें तुझें जैं लग्न झालें
तैं रावणें अति विघ्न केलें  ते विसरलीस कैसेनी ॥ ९ ॥
रावणाचे नाव ऐकतांच :
 येरी म्हणे दे दे धनुष्यबाण
 मारूं दारुण राक्षस ॥ १० ॥
 मुकुट कुंडलें द्या अलंकार
राज्या देवोनि धरा छत्र  वानभार चालवा ॥ ११ ॥
केउता गेला रे हनमंत
 जगाआंत उरलीसे ॥ १२ ॥
लंका जाळा ते भडभडां  पाडा तुडतुडां राक्षस ॥ १३ ॥
 शिळीं बुजा रे सागर
पाडा पाडा रे नगर  निशाचरवस्ती जे ॥ १४ ॥
केउते गेले रे जुत्पती  लंका उलथा रे हाताहातीं
पाडा पाडा चारी भिंती  दुर्ग किती आम्हांसी ॥ १५ ॥
आगड भेदा रे चोहटा
मारूं रावणा अति दुष्टा  स्वधर्मवाटा रुंधित ॥ १६ ॥
 भिडतां मागें मी न सरें ॥ १७ ॥
 तृप्त कंकांईं करूं आजी ॥ १८ ॥
 आज्ञा धडफुडी तिहीं लोकीं ॥ १९ ॥
 करा राज्याभिषेक धरा छत्र
 यावचंद्रस्र्यपर्यंत ॥ २० ॥
नासा रे जगाचीं दुःखें
 परम परुरुषें श्रीरामें ॥ २१ ॥
 यम पराङ्‌मुख कांपती ॥ २२ ॥
जो वाचे उच्चारी रामनाम  त्याचे पुरवावे सकळ काम
 सहज सम करावें ॥ २३ ॥
नित्य जपे जो रामनाम  तो जाणावा मजचि सम
 सकळ नेम तेणें केले ॥ २४ ॥
 पोटीं विवसा आली देखा
कीं गर्भींच उठली ताटका  सिस्थिया सुखा अंतरलों ॥ २५ ॥
येरी म्हणे रे सुमित्र नेटका  अझूनि कैंची री ताटका
 जनाच्या सुखा अवरोधी ॥ २६ ॥
राजा म्हणे न चले मंत्र
येरी म्हणे केउता गेला सुमित्र  आला विप्र यागासी ॥ २७ ॥
वेगें बाणे दे कां बहुवस
आणि राक्षसां करूं नाश  हाहाहूहू करिताती ॥ २८ ॥
त्याचेनि नांवे हतो दारुण  महद्‌भूत जाण संचार ॥ २९ ॥
येरी म्हणे ऐकें गा जमदग्न्या  धनुष्य भंगिले म्यां प्राज्ञा
 जाई तू अज्ञा तपासी ॥ ३० ॥
हिचिये देहीं संचाराचा ताठा
 नेणों पोटा काय आलें ॥ ३१ ॥
परीक्षा करील तो श्रेष्ठा  सकळ वरिष्ठा तो गुरू ॥ ३२ ॥
येवोनि वसिष्ठ जंव पाहे  तंव ते राममय जाली आहे
म्हणे धन्य धन्य वो माये  वंदावे पाय इयेचे ॥ ३३ ॥
आदरें पाहूं गेला दृष्टी
हर्षे बाष्प दाटे कंठी  पडिला सृष्टीं मूर्छित ॥ ३४ ॥
 अवस्था मुनीवरा अनिवार ॥ ३५ ॥
राजा म्हणे कांही न चाले येथें
 म्हणोनि चित्तें व्याकुळ ॥ ३६ ॥
दशरथाची कौसल्येविषयी चिंता :
 कीं वसिष्ठां सावध करूं
 धांवा थोर पोकारी ॥ ३७ ॥
 वसिष्ठदोहत्येचे ॥ ३८ ॥
 दोष मोठा मज घडला ॥ ३९ ॥
यज्ञ केला म्यां पवित्र
तंव माझारी हे चरित्र  कैंचें विचित्र वोढवलें ॥ ४० ॥
ती अवस्था जिरवोनि पोटीं
 सृष्टी उफराटी पैं जाली ॥ ४१ ॥
स्वामी वसिष्ठा तुजही बाधा  हे तों गोष्टी न घडे कदा
 भाग्यमंदा आम्हांसी ॥ ४२ ॥
वसिष्ठ म्हणे भाग्य श्रेष्ठ
पुरुषोत्तम जाला रे प्रकट  दैवें उत्कट कौसल्या ॥ ४३ ॥
जे जे कांही हे वदली  ते जाण पां ब्रह्मबोली
ते ते ख्याती करील भली  सुदशा आली सूर्यवंशा ॥ ४४ ॥
 राम निधान प्रत्यक्ष ॥ ४५ ॥
राया तुज नकळे सर्वथा वर्म
धन्य धन्य आमचे कर्म  पुरोहितधर्म ये वंशी ॥ ४६ ॥
 राम जिव्हाळा जीवाचा ॥ ४७ ॥
वाचेनि नामें मुक्ति फुकटा
 गरि उत्कृष्टा देईल ॥ ४८ ॥
 धन्य धन्य अयोध्येचा देश
 जगन्निवास पै आला ॥ ४९ ॥
धन्य धन्य एथींचे जन  धन्य धन्य दशरथा तुझें मन
धन्य धन्य आमचे नयन  राम निधान देखती ॥ ५० ॥
 पुत्रकथा ऐकोनि ॥ ५१ ॥
काय होईल त्याचेनि दर्शनें  ते सुख जाणे तो एक ॥ ५२ ॥
 कौसल्यासुताचेनि नामें ॥ ५३ ॥
 वंदी तत्काळें वसिष्ठासी ॥ ५४ ॥
एका जनार्दन विनंती संतां
ऐकतां उल्लास होय चित्ता  त्याची जन्मकथा अवधारा ॥ ५५ ॥
 तो जन्मसंभ्रम अवधारा ॥ ५६ ॥
स्वस्ति श्रीभावार्थरामायणे बालकांडे एकाकारटीकायां
कौसल्यादोहदनिरूपणं नाम पंचमोध्यायः ॥ ५ ॥
॥ ओंव्या ५६ ॥


सत्संगधारा - श्रीएकनाथमहाराजकृत - श्रीभावार्थरामायण - बालकाण्डे - अध्याय सहावा

सर्ग १ ते ५
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ७७
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ त ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ त ११९
सग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ७५
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ६७
सर्ग १ त १०
सर्ग ११ त २०
सर्ग २१ त ३०
सर्ग ३१ त ४०
सर्ग ४१ त ५०
सर्ग ५१ त ६०
सर्ग ६१ त ६८
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ ते १२०
सर्ग १२१ ते १२८
सर्ग १ ते १०
सर्ग ११ ते २०
सर्ग २१ ते ३०
सर्ग ३१ ते ४०
सर्ग ४१ ते ५०
सर्ग ५१ ते ६०
सर्ग ६१ ते ७०
सर्ग ७१ ते ८०
सर्ग ८१ ते ९०
सर्ग ९१ ते १००
सर्ग १०१ ते ११०
सर्ग १११ वा -समाप्त
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
अध्याय ३१ ते ३७
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
सर्ग १ ते १०
अध्याय १ ते १०
अध्याय १ त १०
अध्याय १ ते १३
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते १६
अध्याय १ ते १०
अध्याय ११ ते २०
अध्याय २१ ते ३०
अध्याय ३१ ते ४०
॥ अध्याय सहावा ॥
॥ श्रीसद्‌गुरुरामचंद्राय नमः ॥
 तो नवलाव पाहूं आले ॥ १ ॥
 विबुध वेगेंसी पैं आले ॥ २ ॥
 यालागीं मध्यान्हीं आला आदित्य
 जन्ममुहूर्त राघवा ॥ ३ ॥
 तेथे ग्रहगण स्वयें आले ॥ ४ ॥
शुक्ल पक्ष नवमी आंतु  जन्म रघुनाथ पावला ॥ ५ ॥
सुखरूप प्रसूती व श्रीरामांचे प्रकटन :
 तो स्पर्शना नाहीं जन्मयोनी
कौसल्या सन्मुख देखे नयनीं  आश्चर्य मनीं विस्मित ॥ ६ ॥
नाहीं लागली वेण उद्‌भट
स्वयं राम जाला प्रकट  अति उद्‌भट निजतेज ॥ ७ ॥
 दें डोळां कौसल्या ॥ ८ ॥
 सोहळा उल्लासे परमानंदे ॥ ९ ॥
 अहं सोहं समूळ विरे
 सर्वांगी भरे स्वानंद ॥ १० ॥
 स्वयं कोंदाटे परब्रह्म ॥ ११ ॥
 रवि चंदू हे स्वयें हरपती
ते तेज प्रकाशे ब्रह्मस्फूर्ती  निर्विषयस्थिती सुख कोंदे ॥ १२ ॥
 ओढी काढोनि विन्यांसें ॥ १४ ॥
 विराजमान रघुवीर ॥ १५ ॥
 वरदहस्तें पूर्ण आश्वासीत ॥ १६ ॥
 तेही चरणरंगा भूलली ॥ १७ ॥
 जाली दासी सर्वदा ॥ १८ ॥
 आमोद घेत स्वानंदें ॥ १९ ॥
 पायीं पद्म देखा यवांकित ॥ २० ॥
 बरवंटी शुद्ध श्याम प्रभा
 तैसी शोभा शोभत ॥ २१ ॥
 तैसी घोंटी पैं त्रिकोण
 विरामजामन् शोभती ॥ २२ ॥
 अति निर्मळा सकुमारा ॥ २३ ॥
 जैसे आरसे निज निर्मळ
 तेथें तत्काळ प्रतिविंब ॥ २४ ॥
 ऐसें अरुवार जघनद्वय ॥ २५ ॥
 दोहीं पायीं वांकी गर्जती
 उपवेद स्थितिविभागें ॥ २६ ॥
वेदांत शुद्ध शास्त्र थोर
 चरणीं निरंतर रुळती तोडरी ॥ २७ ॥
जगाचें गुह्य श्रीराम पूर्ण  त्या गुह्याचें गुह्य लक्षण
तेथें पावों शके कोण  तें सुख संपूर्ण जानकी भोगी ॥ २८ ॥
 आणि पुढिलांचे आच्छादी छिद्र
 तेजें दुर्धर देदीप्यमान ॥ २९ ॥
 गुह्यगुह्यासीं पावला ॥ ३० ॥
ठावो न निघे रयासी  होवोनि कासाविसी वरता आला ॥ ३१ ॥
 श्रेष्ठ करोनि स्थापिला ॥ ३२ ॥
 बोलतां मौन श्रुतिशास्त्रां ॥ ३३ ॥
सिद्ध पावले त्या ठायासी  चिदंशासी एकत्वें ॥ ३४ ॥
तेअंचि हृदयीं पदक पूर्ण  गुणेंवीण ल्यालासे ॥ ३५ ॥
सूक्ष्म माजाची जी अति थोरी
 लाजें रामभरी ते जाले ॥ ३६ ॥
 मध्यभागीं जाणा चित्रत्वें जडले ॥ ३७ ॥
 दिसे समस्त आकळिला ॥ ३८ ॥
 जे मेखळेप्रती अधिमुख ॥ ३९ ॥
 कटीं मेखळा शोभत ॥ ४० ॥
तेणें अंगाचा फिटला पांग  अंगींच अव्यंग निजांगशोभा ॥ ४१ ॥
 जन वन सकळ समसाम्य ॥ ४२ ॥
 वेदांची ते वाहती वाट
 स्वरवर्ण वरिष्ठ मर्यादा ॥ ४३ ॥
 चिदानंददीप्ती सोलींव ॥ ४४ ॥
जीव शिव विभाग जनीं  तैसे देखा अधर दोनी
ऐक्या आले श्रीराम वदनीं  मिनले मिळणीं एकत्वें ॥ ४५ ॥
 अवक्र जें का आस्तिक्य
 शोभेचे बिक शोभवी ॥ ४६ ॥
चालता जितुका वाय जाण  तोचि श्रीरामाचा मुख्य प्राण
 त्रिकांड पूर्ण प्रतापें ॥ ४७ ॥
 त्याच्या डोळां आले शरण
देखणें देखे देखणा होऊन  देखणेपण सबाह्य ॥ ४८ ॥
 दृश्य पाठी पोटी द्रष्टाच देखे ॥ ४९ ॥
 श्रीरामदेही विनटल्या ॥ ५० ॥
 अगाध दृष्टो श्रीरामाचा ॥ ५१ ॥
पूर्व उत्तर मीमांसा पूर्ण
 जें निज मंडण वेदांता ॥ ५२ ॥
परी ते सत्यत्वें निर्विकार  श्रवणें विकार नासती ॥ ५३ ॥
 भूषण तें दूषण श्रवणासी ॥ ५४ ॥
तेथे रिघों न शके दूषण  पावना पावन श्रीराम ॥ ५५ ॥
 तैसे देखा विशाळ भाळ
ज्याच्या कपाळावी वेळ सर सकळ वांछित ॥ ५६ ॥
 सोहं काढिलें शुद्ध चंदन
 चंदनाचर्चन लल्लाटी ॥ ५७ ॥
 वरी टिळक रेखिला पिंवळा
 सुरांसकळां स्वानंद ॥ ५८ ॥
 तैसी लल्लाटींची त्रिगुण त्रिवळी
 पूजिला निर्मळीं निजसज्जनीं ॥ ५९ ॥
 नेणे ब्रह्मा आकळूं तो ॥ ६० ॥
राम मिरवी लेवूनिइ लेणें  तो श्रीराम लेणियांचे लेणें
जेवीं सोन सरे सोनटकेपणें  कीं सोनटका सोनेपणें सर्वत्र असे ॥ ६१ ॥
मुळीं निर्गुणे शोभे सगुण  जेवीं लेणें सुवर्ण एकत्वें ॥ ६२ ॥
 देखे सृष्टी श्रीराम्ं ॥ ६३ ॥
 देहधर्मा विसरली ॥ ६४ ॥
 नेत्रीं स्रवत आनंदाश्रू ॥ ६५ ॥
स्वानंद न समाये पोटीं  सुखोर्मि बाष्प दाटे कंठीं
 पडली सृष्टी मूर्छित ॥ ६६ ॥
जेंवि केळीतें झगटे पवन
 देहाभिमान विसरली ॥ ६७ ॥
 रामनिर्धारें निर्धारीं ॥ ६८ ॥
कौसल्येची विनंती व श्रीरामाचे बालस्वरूप :
 तुज येथें प्रगट होतां
माझा पुत्र तूं हे कथा  लोकीं सर्वथा मानेना ॥ ६९ ॥
 चमत्कारें पूर्ण तुष्टला ॥ ७० ॥
 श्रीराम स्वयें जाला बाळ
 सुखकल्लोळ जननयनां ॥ ७१ ॥
भक्त माझें ऐश्वर्यें वोसंडी  परी चरणामृतीं पडे उडी
तेथें कैसी आहे गोडी  ते आवडी चाखों गेला ॥ ७२ ॥
 गोडी उद्‌भट लागली ॥ ७३ ॥
तोंडींचा अंगुष्ठ न काढी  चोखी वाफ़डी चुरदुरां ॥ ७४ ॥
 चोखी आवडी अंगुष्ठ ॥ ७५ ॥
तेंचि लक्षण बालकाचे ठायीं
 चोखी लवलाही स्वानंदें ॥ ७६ ॥
सार्वत्रिक आनंद व श्रीरामांचे जातक :
 जीवीं निंबलोणा करूं पाहे ॥ ७७ ॥
सुरीं दुंदुभी त्राहाटिल्या भेरी
 चराचरी आल्हाद ॥ ७८ ॥
 स्वानंदें तांतडी नाचती ॥ ७९ ॥
सिद्ध आले श्रेष्ठ श्रेष्ठ
 अति उद्‍भट वानिती ॥ ८० ॥
तीर्थासी तेथें न फुटे वाट  तिहीं शरयूतट वसविलें ॥ ८१ ॥
 गुढिया समाधी स्वानंदें उभविल्या ॥ ८२ ॥
 चारी मुक्ति त्या नाचणी
 शब्दश्रेणी स्वपक्षें ॥ ८३ ॥
 समयो श्रेष्ठ साधूनी ॥ ८४ ॥
राजा हर्षें निर्भर जाहला  वोसंडला स्वानंदें ॥ ८५ ॥
 घरोघरीं उल्लासु ॥ ८६ ॥
 राजा स्नान करी वाडेंकोडे
तो शिंतोडा लागे जिकडे तिकडे  पूर्वज तिकडे सुखरूप होती ॥ ८७ ॥
पूर्वज स्वयें सुखी होती  हेंचि आश्चर्य सांतों किती
 उल्लासती स्वानंदे ॥ ८८ ॥
अश्व रथ गज धन कोटी  वांटित्आ सृष्टी मागता सरे ॥ ८९ ॥
 उदार दानें दे दशरथ
 होवोनि कृतार्थ मागणें विसरे ॥ ९० ॥
दशरथ म्हणे ये समयीं  जो जें मागेल ते देईन पाहीं
तंव मागतेचि जाले नाहीं  याचकां देहीं संतृप्ति ॥ ९१ ॥
 देखता रायासी परम हरिख
द्विज निर्भर केले देख  तृप्त याचक अति दानें ॥ ९२ ॥
तंव द्वितीय पुत्राचा हरिख  सद्‌भावें देख आणिली गुढी ॥ ९३ ॥
सुमित्रेची प्रसूती व जन्मोत्सव :
 तंव पुत्र निधान सेजेसीं ॥ ९४ ॥
पाथीचा शेष पाठीं पावला  पाठीचा झाला सुमित्र ॥ ९५ ॥
 सुमित्राउदरीं जन्मला ॥ ९६ ॥
हाही आला तिच्या उदरा  सुमित्र खरा येणेंही ॥ ९७ ॥
 जन्मव्यवहार स्वलीला ॥ ९८ ॥
 सुमित्रा संपूर्ण सुखरूप जाली ॥ ९९ ॥ ॥
 रायासी आवडी पुत्रसुख सांगे ॥ १०० ॥
 ऐकोनि सुखें सुखावे राव
 जातकार्था पाहों स्वानंदे आला ॥ १ ॥
 लुलु दानभारें मूर्छित जाली ॥ २ ॥
माग त्यांचा दुष्काळ नगरीं  घरोघरी आनंद ॥ ३ ॥
कैकेयी पुत्रवंती दो पुत्रीं
 निजनिर्धारीं अवधारा ॥ ४ ॥
 पुत्र जन्मले कैशा रीती
 तिसीं तें स्थिती अलक्ष ॥ ५ ॥
 योनीचें अंग नातळती ॥ ६ ॥
 दोघे पुत्र जन्मले कुशी
तुझी झोंप ऐसी कैसी  पुत्रसुखासी अनोळख ॥ ७ ॥
 लोकदृष्टी देख पावती जाली ॥ ८ ॥
पूर्ण कळवळा नाही मना
 लाविले स्तना पुत्र दोनी ॥ ९ ॥
तिचे स्तनपान पाहें स्वभावें दाही हे जाली ॥ ११० ॥
 पुत्र नायकती तिचें वचन
 कैकेयी जाण पावेना ॥ ११ ॥
 वाधावा रायाप्रति धाडिला तिणें ॥ १२ ॥
 कैकेयी धाडी रायापासी ॥ १३ ॥
 तेणें रायासी सुख परम
उदार हस्तें करोनि धर्म  जातककर्म तेणें केले ॥ १४ ॥
पुत्रचतुष्टयाची दशरथाला प्राप्ती :
जेंवि कां चारी पुरुषार्थ  एके काळें घरा येत
तेंवि चारी पुत्र दशरथ  जाले प्राप्त समकाळें ॥ १५ ॥
चहूं मुक्तींचे सुख एक  तेचि चतुर्विध होवोनि देख
 चारी अलौलिक पुत्र जन्मल ॥ १६ ॥
 तिहींचे प्रकाशक वस्तु चिद्वन
तेंवि चारी पुत्र परिपूर्ण  आवला आपण स्वयें राव ॥ १७ ॥
प्रणव तेचि वेद चारी  तेवी एक वस्तु चौं प्रकारीं
 सुखकारी सर्वांसी ॥ १८ ॥
एक सुख नित्य निश्चिती  त्यासी बहुविध चतुष्ट्य म्हणती
तेचि हे चारी मूर्ति  पुत्र सुखार्थी दशरथ ॥ १९ ॥
जो सकळ जगाचा निज विश्राम
 तो श्रीराम दशरथात्मज ॥ १२० ॥
 जो सकळ लक्षणीं संपूर्ण
तोचि तो लक्ष्मण जाण  सुमित्रानंदन दशरथात्मज ॥ २१ ॥
ते वस्तूसी म्हणती भरत  कैकेयीसुत दशरथात्मन ॥ २२ ॥
 त्करी तो अल्प शत्रुघ्न
 करी तो शत्रुघ्न दशरथात्मज ॥ २३ ॥
 त्यांचे नाम भरत शत्रुघ्न
 चौघे जण दाशरथि ॥ २४ ॥
चारही पुत्रांचे नामकरण :
 नामनिर्दोष जगद्वंद्य ॥ २५ ॥
यापरि श्रीराम आणि लक्ष्मण
 नामाभिधान जगद्वंद्य ॥ २६ ॥
 चरित्रानुक्रम अवधारा ॥ २७ ॥
 कथा पवित्र शतकोटी ॥ २८ ॥
 श्रोती अवधान मज द्यावें ॥ १२९ ॥
स्वस्ति श्रीभावार्थरामायणे बालकांडे एकाकारटीकायां
श्रीरामजन्मप्रसंगनिरूपणं नाम षष्ठोऽध्यायः ॥ ६ ॥
॥ ओंव्या १२९ ॥


:: महावितरण - महाराष्ट्र राज्य विद्युत वितरण कंपनी मर्यादित::

म.रा.वि.मं. सूत्रधारी कंपनीचे मंडळ सदस्य
ऑनलाइन वीज आकार देयके पहाण्याची व त्यांची भरणा करण्याची सुविधा
महावितरण ग्राहक मोबाईल अॅप
प्रिपेड मीटर रिचार्ज प्रणाली
गो ग्रीन साठी अर्ज
वीज पुरवठा संहिता आणि वीज पुरवठ्याच्या अन्य शर्ती
वीज पुरवठ्याच्या शर्ती -मराविविकंम
NCE/CPP निर्णयांसाठी नागरिकांची सनद
सौर रूफ नेट मीटरिंग
उच्च दाब ग्राहकांना ऑनलाइन तक्रार निवारण प्रणाली
आपल्या देयकाचे स्वरूप जाणून घ्या
कॉल सेंटरच्या संपर्कासाठी तपशील
माहिती अधिकार कायदा २००५ च्या कलम क्र. ४ नुसार स्वतःहुन जाहीर करावयाची माहिती (इंग्रजी)
माहिती अधिकार कायदा २००५ च्या कलम क्र. ४ नुसार स्वतःहुन जाहीर करावयाची माहिती (मराठी)
सहाय्यक जनमाहिती अधिकारी, जनमाहिती अधिकारी,अपिलीय प्राधिकारी यांची माहिती
> निवृत्त कर्मचाऱ्यांसाठी सूचना
> महावितरण विद्युत वार्ता
> प्रशिक्षण आणि सुरक्षा विभाग
> ग्राहक तक्रार निवारण मंच
वीज वाहिनीची तासानुसारची माहिती
अत्याधिक वितरण हानीच्या १०० वाहिन्या
पोस्ट गो-लाइव - हानी व ग्राहक सुविधा अहवाल
नवीकरणक्षम ऊर्जा अल्प मुदत वीज खरेदीसाठी ऑनलाईन अँप्लिकेशन
> मानव संसाधन विभाग
> रोजगार आणि सुसंधी
सामग्रीच्या पुरवठ्यासाठी ई - निविदा
कामे व कंत्राटे याकारीताच्या ई-निविदा
इन्फ्रा सामुग्री पुरवठादार मान्यता
> महत्वाचे दुवे (लिंक)
RAPDRP दुवे (लिंक्स) (महावितरण कर्मचाऱ्यासाठी फक्त )
सार्वजनिक पाणी पुरवठा ग्राहकांसाठी प्रोत्साहन योजना
नवीन वीज जोडणी व दस्तऐवज अपलोड
नवीन वीज जोडणीसाठी अर्ज
आपल्या अर्जाची सद्यस्थिती जाणून घ्या /
नवीन वीज जोडणी दस्तऐवज अपलोड(उच्च दाब औद्योगिक लोड 100KVA पेक्षा अधिक )/
ऑनलाइन नवीन जोडणी शुल्क भरणा
कृपया वरील सुविधांसाठी नवीन जोडणीचा अर्ज क्रमांक वापरावा.
अधिक माहितीसाठी Help Document पहावे.
मोबाईल अॅप डाऊनलोड करण्यासाठी येथे क्लिक करा
मुख्य पृष्ठ | ठिकाण | अभिप्राय | दुवे | नेहमीचे प्रश्न | साईटमॅप | उत्तरदायित्वास नकार आणि धोरणे | संपर्क | शोधा | मोबाईल अॅप| मदत
© २००४-२०१५ हे महावितरणचे अधिकृत संकेतस्थळ आहे. सर्व हक्क सुरक्षित.
संकेतस्थळाची मालकी : महावितरण आणि देखभाल : इंटरपोल टेक्नोलॉजीस प्रायवेट लिमिटेड


संपुर्ण यादी- भारताच्या या खेळाडूंनी मिळवली २०१८ च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत पदके - Maha Sports

संपुर्ण यादी- भारताच्या या खेळाडूंनी मिळवली २०१८ च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत पदके
कॉमनवेल्थ गेम्स २०१८अन्य खेळ
संपुर्ण यादी- भारताच्या या खेळाडूंनी मिळवली २०१८ च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत पदके
 ऑस्ट्रेलियात झालेली २१ वी राष्ट्रकुल स्पर्धा भारतासाठी खास ठरली आहे. या स्पर्धेत भारताने 66 पदके मिळवत पदकतालिकेत तिसरे स्थान प्राप्त केले आहे. भारताने या स्पर्धेत 26 सुवर्णपदक, 20 रौप्यपदक आणि 20 कांस्यपदक मिळवले आहे.
गोल्ड कोस्टमध्ये झालेली २१ वी राष्ट्रकुल स्पर्धा भारतासाठी दुसऱ्या क्रमांकाची यशस्वी राष्ट्रकुल स्पर्धा ठरली आहे. याआधी भारताने २०१० मध्ये दिल्लीत झालेल्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत १०१ पदके मिळवली होती. तसेच ग्लासगो येथे झालेल्या २०१४ च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत भारताला ६४ पदके मिळाली होती.
यावर्षीच्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत भारताला नेमबाजी(16) , कुस्ती(12), बाॅक्सिंग (9) , वेट लिफ्टिंग (9), टेबल टेनिस (8) , बॅडमिंटन (6) , अॅथलेटिक्स (3) , स्कॅवश (2) आणि पॅरो पाॅवरलिफ्टिंगमध्ये (1) पदके मिळाली आहेत.
भारताच्या या खेळाडूंनी मिळवली २०१८ च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत पदके:
सुवर्णपदक – जीतू राय, अनीश भनवाला, मनू भाकेर, संजीव राजपुत, हिना सिद्धू, तेजस्विनी सावंत, श्रेयसी सिंग
रौप्यपदक – तेजस्विनी सावंत, हिना सिद्धू, मेहुली घोष, अंजुम मौदगिल
कांस्यपदक- ओम मिथरवाल(10m), रवी कुमार, ओम मिथरवाल(50m), अंकुर मित्तल, अपुर्वी चंदेला
सुवर्णपदक – विनेश फोगट, सुमित मलिक, राहुल आवारे, बजरंग, सुशील कुमार
रौप्यपदक – मौसम खत्री, बबिता कुमारी, पुजा धंदा,
कांस्यपदक – साक्षी मलिक, सोमवीर, दिव्या काकरान, किरण
सुवर्णपदक – विकास कृष्णन, मेरी कोम, गौरव सोलंकी
रौप्यपदक – सतीश कुमार, मनीष कौशीक, अमित पंघाल
कांस्यपदक- मनोज कुमार, नमन तन्वर, हुसामुद्दीन मोहम्मद
सुवर्णपदक – सतिश कुमार सिवालिंघम, वेंकट राहूल, मिराबाई चानू, संजिता चानू, पुनम यादव
रौप्यपदक – प्रदिप सिंग, गुरूराजा
कांस्यपदक- दिपक लाथेर, विकास ठाकूर
सुवर्णपदक – मनिका बात्रा, पुरूष संघ, महिला संघ
रौप्यपदक – अचंता शरथ/ज्ञानसेकरन सथियान , मनिका बात्रा/मौमा दास
कांस्यपदक- अचंता शरथ, ज्ञानसेकरन सथियान /मनिका बात्रा , हरमीत देसाई/शंकर शेट्टी
सुवर्णपदक – सायना नेहवाल, मिश्र संघ
रौप्यपदक – किदांबी श्रीकांत, रांकीरेड्डी सात्विक/चिराग शेट्टी, पी.व्ही. सिंधू,
कांस्यपदक-सिक्की रेड्डी /अश्विनी पोनप्पा
सुवर्णपदक – नीरज चोप्रा
रौप्यपदक – सीमा पुनीया
रौप्यपदक – दिपिका पल्लिकल/सौरव घोसल, जोशना चिनप्पा/ दिपिका पल्लिकल
cg2018Commonwealth Games 2018India at CWGmedalsकांस्यपदकराष्ट्रकुल स्पर्धाेरौप्यपदकसुवर्णपदक
राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८: टेबल टेनिसमध्ये पुरूष एकेरीत भारताला कांस्य पदक
आयपीएल २०१८: अखेर राजस्थानचं ठरले बंगलोरला भारी
2022च्या राष्ट्रकुल स्पर्धेतुन नेमबाजी वगळणे भारतासाठी मोठा धक्का – अभिनव…
रौप्यपदक आणि सुवर्णपदक यातील अंतर आता लक्षात आले – आंतरराष्ट्रीय टेबल टेनिसपटू…
मुंबई शरीरसौष्ठव संघटनेकडून भारत श्री विजेते आणि कुटुंबियांचा गौरव
१००% निकाल- राष्ट्रकुलला गेलेल्या १२ पैकी १२ कुस्तीपटूंनी केले भारताचे नाव रोशन
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
आजपासून प्रभादेवीकर अनुभवणार प्रो-कबड्डीतील स्टारचा थरार
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स,…


राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८: सिंधूवर मात करत सायनाची सुवर्ण पदकाला गवसणी - Maha Sports

राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८: सिंधूवर मात करत सायनाची सुवर्ण पदकाला गवसणी
राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८: सिंधूवर मात करत सायनाची सुवर्ण पदकाला गवसणी
गोल्ड कोस्ट| २१व्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत भारतीय बॅडमिंटनपटू चांगलेच चमकले आहेत. आज सगळ्यांनाच उत्सुकता असलेला सायना नेहवाल विरुद्ध पीव्ही सिंधू यांचा महिला एकेरीचा अंतिम सामना पार पडला.
या सामन्यात भारताची फुलराणी सायना नेहवालने सिंधूवर मात करत सुवर्णपदक पटकावले. सायनाने सलग दोन सेटमध्ये सिंधूचा 21-18, 23-21 असा पराभव केला.
या निर्णायक सामन्यात सायनाने जबरदस्त खेळाचे प्रदर्शन केले. ज्यामुळे देशातील अव्वल खेळाडू आणि ऑलम्पिक पदक विजेच्या सिंधूला रौप्य पदकावर समाधान मानावे लागले.
या दोघानींही एकमेकींना चांगले आव्हान दिले होते. पण अखेर अतीतटीच्या झालेल्या सामन्यात सायनाने वर्चस्व ठेवले आणि २१ व्या राष्ट्रकुल स्पर्धेतील दुसऱ्या सुवर्णपदकाची कमाई केली. दोघींच्या या कामगिरीमुळे भारताच्या खात्यात सुवर्ण आणि रौप्य ही दोन्ही पदके आली आहे.
सायनाने आतापर्यंत या स्पर्धेत 12 सामने खेळले असून ती यात अपराजित राहिली आहे.
तसेच सायना राष्ट्रकुल स्पर्धेत बॅडमिंटनच्या एकेरी प्रकारात दोन सुवर्णपदक मिळवणारी पहिली भारतीय खेळाडू बनली आहे. 2010 ला दिल्लीत झालेल्या राष्ट्रकुल स्पर्धेत तिने मलेशियाच्या वोंग म्यू चूला हरवून सुवर्ण पदक जिंकले होते.
तसेच सिंधूने 2014 ला ग्लासगो राष्ट्रकुल स्पर्धेत कांस्य पदक मिळवले होते.
भारतीय क्रिकेटचे शापित शिलेदार- भाग २: एक स्कॉलर खेळाडू
राष्ट्रकुल स्पर्धा २०१८: जागतिक क्रमवारीत अव्वल स्थानी असणाऱ्या किदांबी श्रीकांतला रौप्यपदक
जागतिक शालेय बॅडमिंटन अजिंक्यपद स्पर्धेत भारतीय मुलींचे ब्रॉंझपदक हुकले
पुणे: तब्बल १६ देशांच्या बॅडमिंटनपटूंनी घेतले दगडूशेठ गणपतीचे दर्शन
जागतिक शालेय बॅडमिंटन अजिंक्यपद स्पर्धेत भारत अ संघाची भारत ब संघावर मात
जागतिक शालेय बॅडमिंटन अजिंक्यपद स्पर्धेत भारत अ संघाने पटकावले उपविजेतेपद
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …


२७ वर्षीय सागर कुऱ्हाडेचा कबड्डीमध्ये विश्वविक्रम - Maha Sports

२७ वर्षीय सागर कुऱ्हाडेचा कबड्डीमध्ये विश्वविक्रम
२७ वर्षीय सागर कुऱ्हाडेचा कबड्डीमध्ये विश्वविक्रम
जिल्हास्तरीय कबड्डी स्पर्धेत सागर कुऱ्हाडे या खेळाडूने एकाच रेडमध्ये १० गुण घेत नवा विश्वविक्रम बनवला आहे. विजय नवनाथ संघ, लोअर परेलकडून खेळताना गोलफा देवी, कोळीवाडा संघाविरुद्ध त्याने हा विश्वविक्रम केला आहे.
२६ ते २८ मार्च रोजी दादरच्या दत्ता राऊत मैदानावर झालेल्या विजय बजरंग मंडळ आयोजीत कबड्डी स्पर्धेत त्याने ही कामगिरी केली. सामन्याच्या पुर्वार्धात रेडला जात सागरने प्रथम बोनस घेतला आणि त्याच रेडमध्ये विरोधी संघातील ७ पैका ७ खेळाडूंना बाद केले.
यामूळे बोनसतचा १ गुण , खेळाडूंना बाद केल्याचे ७ गुण आणि लोनचे २ गुण अशा १० गुणांची एकाच रेडमध्ये त्याने कमाई केली.
यामुळे सागर राहत असलेल्या भागात त्याचे मोठंमोठे फ्लेक्स लागले आहेत. तसेच त्यावर अभिनंदनाचा वर्षावही होत आहे.
परंतु ह्याच विश्वविक्रमी रेडमध्ये सागर जखमी झाल्यामुळे त्याला सामन्याच्या उत्तरार्धात खेळता आले नाही आणि त्याच्या संघाला ४ गुणांनी निराशाजनक पराभवाला सामोरे जावे लागले.
शिरूरमधील १४ वर्षीय विद्यार्थ्याचा कबड्डी खेळताना मृत्यू
रियल मॅड्रिडचा सहज विजय तर बार्सेलोनासाठी मेस्सी आला पुन्हा धावून
आजपासून प्रभादेवीकर अनुभवणार प्रो-कबड्डीतील स्टारचा थरार
प्रभादेवीत आमदार चषक कबड्डीसाठी आंतरराष्ट्रीय थाट
थरारक सामन्यात शेवटच्या मिनीटाला दुर्गामाताचा विजय
एका मोठ्या कबड्डी प्रशिक्षकाची गच्छंती
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …


पाहा व्हीडिओ - #आंबेडकरआणिमी : 'तृतीयपंथीयांना आज बाबासाहेबांमुळेच ओळख मिळतेय' - BBC News मराठी

BBC News मराठी नेव्हिगेशन
पाहा व्हीडिओ - #आंबेडकरआणिमी : 'तृतीयपंथीयांना आज बाबासाहेबांमुळेच ओळख मिळतेय'
राहुल रणसुभे बीबीसी मराठी
हे यासह सामायिक करा Facebook
हे यासह सामायिक करा Twitter
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा ईमेल
हे यासह सामायिक करा
हे यासह सामायिक करा Facebook
हे यासह सामायिक करा Twitter
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Google+
हे यासह सामायिक करा WhatsApp
हे यासह सामायिक करा ईमेल
हा दुवा कॉपी करा
सामायिक करण्याबद्दल अधिक वाचा
सामायिक करा पॅनेल बंद करा
मीडिया प्लेबॅक आपल्या डिव्हाइसवर असमर्थित आहे
पाहा व्हीडिओ : बाबासाहेबांमुळे आम्हाला व्यक्ती म्हणून मान्यता मिळाली - दिशा शेख
"जोपर्यंत बाबासाहेब मला माहिती नव्हते तोपर्यंत माझ्या कविता कमालीच्या निगेटीव्ह होत्या. जेव्हा मला बाबासाहेब कळायला लागले, उमगायला लागले ते माझ्या लिखाणात यायला लागले, त्यानंतर माझ्या कवितांमधील नकारात्मकता संपून संघर्षाच्या काही ओळी त्यामध्ये यायला लागल्या आणि मला वाटतं ते बाबासाहेब आहेत. पारंपरिक जगणं सोडा, पारंपरिक वाट सोडा आणि एक नवीन परिवर्तन घडवूयात, असे जिथे जिथे शब्द येतात तिथे तिथे बाबासाहेब आहेत." हे शब्द आहेत तृतीयपंथी कवयित्री दिशा पिंकी शेख यांचे.
'जय भीम सगळ्यांना. मी दिशा पिंकी शेख,' अशा शब्दांत दिशा यांनी आमच्याशी बोलण्याला सुरुवात केली. दिशा यांच्यात कमालीचा आत्मविश्वास दिसतो.
तृतीयपंथी समाजातील समस्या त्या अत्यंत प्रभावीपणे आपल्या कवितांमधून सोशल मीडियावर मांडत असतात. त्यांच्या या कवितांना वाचक भरभरून प्रतिसादही देतात.
त्यांच्या कवितांमधून तृतीयपंथी समाजातील जीवन, त्यांच्या भावभावना, त्यांचा जगण्याकडे बघण्याची दृष्टिकोन या सर्वांचं यथार्थ चित्रण आपल्याला दिसतं. या सर्वाचं श्रेय त्या डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांना देतात.
#आंबेडकरआणिमी : 'बाबासाहेबांमुळेच मी जातपंचायतीविरुद्ध लढले’
#आंबेडकरआणिमी : ‘दारू पिणं म्हणजे बाबासाहेबांच्या शिकवणीचा अपमान
#आंबेडकरआणिमी : 'पूर्वी तर 'जय भीम' म्हणायलाही लाज वाटायची'
बाबासाहेब आपल्या आयुष्यात येण्याआधी आणि आल्यानंतर काय बदल झाला, असं विचारलं असता, दिशा यांच्या चेहऱ्यावर एक वेगळाच प्रभाव दिसला.
त्या सांगतात, "बाबासाहेब माझ्या आयुष्यात आल्यानंतर माझ्यात कमालीचा बदल झाला. लहानपणी मी भीकसुध्दा मागितली आहे. त्यानंतर मी भंगार वेचण्याचंही काम केले आहे. आणि यासर्वांबद्दल मी एकदम निश्चिंत होते."
"माझ्या वाट्याला जे काही भोग येत होते ते माझ्या नशिबाचाच भाग आहे, असं मी समाजायचे. पण जेव्हा बाबासाहेबांसारखं एखादं शस्त्र म्हणा, आधार म्हणा, लढण्यासाठीची मशाल म्हणा, ती हातात आल्यामुळे आता प्रत्येक गोष्टीकडे मी सजगपणे पाहू शकते."
"बाबासाहेब माझी नजर झाले आहेत आणि त्यातून मी सध्या सर्व जग पाहते, असं मला वाटतं. आता मी बाजारात मागायचं काम सोडलंय आणि मी आता पुस्तकांचे स्टॉल लावते. शाळा, महाविद्यालय आणि विविध कार्यक्रमांमध्ये मी जेंडर आणि सामाजिक प्रश्नांवर बोलते आणि त्यावरच माझा उदरनिर्वाह चालतोय," असं त्या पुढे सांगतात.
बाबासाहेब आपल्या आयुष्यात कसे आले, याबाबात बोलताना दिशा जुन्या आठवणी सांगतात.
"मी घिसाडी समाजातील आहे. माझ्यासाठी अगदी लहानपणी बाबासाहेब हे एका विशिष्ट जाती जमातीचे नेते आहेत, असा माझा एक समज होता. जशी मी वाचायला लागले. शिक्षणामध्ये माझं मन लागत नव्हतं, तेव्हा काही माणसं माझ्या आयुष्यात आली."
"कॉ. रणजित परदेशी, प्रवीण अहिरे यांनी 'माझी आत्मकथा' हे पुस्तक माझ्या हातात दिलं. तेव्हा मला कळलं की या व्यक्तीचा संघर्ष काय आहे, सर्वसमावेशक विचार कसा केला, हे कळलं. यामुळे मी त्यांच्या विचारांकडे आकर्षित व्हायला लागले. त्यांच्याबद्दलचं वाचन वाढवलं. बाबासाहेबांचं कार्य भटक्या-विमुक्तांपर्यंत पोहोचलं नाही. अजूनही बऱ्याच अंशी भटक्या-विमुक्त जाती-जमातींना बाबासाहेबांनी त्यांच्यासाठी काय केलंय, याची काहीच जाणीव नाहीये. पण ते मला कळायला लागलं," त्या सांगतात.
"बाबासाहेबांकडून मला बुद्ध कळाला. मला बुद्धांचं आकर्षण वाटायला लागलं. त्यांना समजून घ्यावंसं वाटायला लागलं. त्यानंतर मी बाबासाहेबांचं 'बुद्ध आणि त्यांचा धम्म' हे पुस्तक वाचलं आणि मग त्यानंतर मी बाबासाहेबांना पूर्णपणे समर्पित झाले," हे सांगताना दिशाही मनातून बाबासाहेबांना नतमस्तक होतात.
बाबासाहेबांच्या विचारांचा त्यांच्या कामात कशाप्रकारे मदत होते याबद्दल बोलताना दिशा सांगतात, "बाबासाहेब जगण्याचा मूलमंत्र आहेत. कुठलीही अशी जागा नाही की जिथे बाबासाहेब जगताना कामी येत नाहीत. सगळीकडे तुम्हाला बाबासाहेब जगण्याचा दृष्टिकोन देतात. त्यातनं उत्तरं शोधण्याचा दृष्टिकोन देतात."
"माझ्यासाठी तर प्रत्येक ठिकाणी म्हणजे एखादी गोष्टी माझ्या आयुष्यात घडतीये तर मी बाबासाहेब जाणून घेण्याच्या आगोदर माझ्या दैवाचा भाग, माझ्या नशिबाचा भाग म्हणून सोडत होते. पण बाबासाहेबांनी त्याविरोधात बंड करायला शिकवलं. बाबासाहेब तुमच्या प्रत्येक गोष्टीला राजकीय, सामाजिक दृष्टिकोन देतात. आणि याच गोष्टी माझं जीवन समृद्ध करणाऱ्या वाटल्या. ज्यातून मी शिकत गेले. स्वतःला समजून घ्यायला लागले. जगायला लागले."
"माझ्यासोबत होणारे अन्याय आणि अत्याचार हे कसे पितृसत्ता, योनीशुचिता, जातीव्यवस्था आणि एकंदर इथल्या शोषण व्यवस्थेशी निगडीत आहेत, हे समजून घेण्याचं ज्ञान मला बाबासाहेबांमुळे मिळालं," त्या सांगतात.
बाबासाहेबांना आपले सर्वस्व मानणाऱ्या दिशा पुढे सांगतात की, "मला असं वाटतं की बाबासाहेब माझ्यासाठी आधारस्तंभासारखे आहेत. त्यांच्यामुळे मी सर्व घटनांना त्यांच्या दृष्टिकोनातून पाहू शकते. त्यामुळे ते मला खूप जवळचे वाटतात. आदर्श तर ते आहेतच, पण ते मित्र वाटतात, ते मार्गदर्शक तर आहेतच, ते दीपस्तंभ वाटतात. एवढेच नव्हे तर अगदी आईबापसुद्धा वाटतात.
"अनेकवेळा मी माझा रागही बाबासाहेबांना गृहित धरून सांगत असते. त्यानंतर पुन्हा बाबासाहेब वाचून त्यांना समजून मला पुन्हा नव्याने लढण्याची ताकद मिळते." हे सांगताना दिशा भावनिक होतात.
बाबासाहेबांनी लिहिलेल्या संविधानानं सर्वांना जगण्याचा हक्क तर मिळालाच. मात्र त्याचा खरा फायदा तृतीयपंथियांना कसा झाला याबद्दल दिशा मोठ्या अभिमानानं सांगतात.
"बाबासाहेबांनी भारताला दिलेला सर्वांत मोठा अनमोल ठेवा म्हणजे भारतीय संविधान. जे माझ्या सारख्यांच्या जगण्याचा खूप मोठा आधार आहे. जर मला कोणी सार्वजनिक ठिकाणी दुय्यम वागणूक देत असेल तर तिथे मी त्याला जाब विचारू शकते. हा अधिकार मला बाबासाहेबांमुळे मिळाला."
"आज मला सर्वांपुढे व्यक्त होण्याचा अधिकारही मला त्यांच्यामुळेच मिळाला आहे. माझ्या सूक्ष्म अशा गरजांची जाणीव ठेवून त्यांनी जे संविधान बनवलंय ते परिपूर्ण संविधान मला माणूस असण्याचं, माणूस म्हणून जगण्याचं आत्मभान देतंय," असं त्या सांगतात.
"तृतीयपंथियांबद्दल बोलायचं झाल्यास मला वाटतं बाबासाहेबांनी जेव्हा संविधान लिहिलं, त्यामध्ये स्त्री पुरुष असं न लिहिता त्यांनी व्यक्ती हा शब्द टाकलाय, आणि त्या व्यक्ती या एका शब्दामुळे आम्हाला आमच्या हक्क आणि अधिकारासाठी बोलता आलं. आम्हाला संवैधानिक मार्गाने भांडता आलं. त्यामुळेच 2014 ला आम्हाला व्यक्ती म्हणून मान्यता मिळाली. त्यामुळे आम्हाला मतदान ओळखपत्र, आधार कार्ड, पॅनकार्ड आणि रेशन कार्ड हे सगळं मिळालं."
"जर ते स्त्री पुरुषापर्यंतच त्यांनी ते मर्यादित ठेवलं असतं तर मी त्या व्याख्येत कधीच आले नसते. तर मला त्या एका शब्दावरून कळतं की बाबासाहेब किती पुढचा आणि विस्तृत दृष्टिकोनातून विचार करत होते. तेव्हा आमची संख्या एवढी नव्हती, होती ती लोक पुढे येत नव्हती. पण पुढे येणाऱ्या समुदायाला त्याच्यात मोजता यावं याची सोय त्यांनी संविधानामध्ये जागोजागी केली आहे. त्यामुळेच आमच्यासारखे घटक पुढे येऊन स्वतःच्या हक्कासाठी भांडू शकतात."
"अगदी 377च्या विरोधात असो, स्वतःच्या माणूस असण्याच्या संदर्भात असो, आता नुकतेच मॉलमध्ये एका तृतीयपंथी व्यक्तीला रोखण्यात आलं. मात्र त्या व्यक्तीला संवैधानिक मार्ग माहीत होते त्यामुळे तिथे तिला प्रतिकार करता आलं. जर संवैधानिक मार्गांमध्ये त्यांनी माझ्यासाठी काही सोयच केली नसती तर मला हा लढा लढताच आला नसता," हे ही सांगायला दिशा विसरत नाहीत.
डॉ. आंबेडकर आणि लोकशाही - पाहा बीबीसी मराठीचा विशेष कार्यक्रम
ही तांत्रिक कारणामुळे डॉ. आंबेडकर आणि लोकशाही या बीबीसी मराठीच्या विशेष कार्यक्रमाचं लाईव्ह थांबवण्यात आलं होतं. हा...
बाबासाहेबांच्या विचारांत वाढत असलेल्या दिशा यांना बाबासाहेब अजून हवे होते हे सारखं वाटंतं. ते त्या बोलूनही दाखवतात.
त्या म्हणतात की, "आज बाबासाहेब असते तर त्यांनी जेंडरची जी व्याख्या आहे ती स्पष्ट केली असती. आणि त्या जेंडरच्या डेफिनिशनमध्ये येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीला माणूस म्हणून मिळणारे जे काही हक्क आणि अधिकार आहेत जे आज पायदळी तुडवले जातात, ते अधिकार मान्य करण्यासाठी त्यांनी सरकारसोबत लढा दिला असता. शासनव्यवस्थेला तशा सुधारणा करायला भाग पाडलं असतं. जे की आजची व्यवस्था आणि आजचं नेतृत्व करताना दिसत नाही आणि त्याच्यासाठी बाबासाहेबांची गरज होती असं मला वाटतं."
'महिला धर्माचं नेतृत्व करू शकत नाहीत' : ट्रंपना कोण देतंय बायबलचे धडे
कास्टिंग काउच : 'लोकांपर्यंत आवाज पोहोचवायला मला सर्वांसमोर कपडे काढून बसावं लागलं
दृष्टिकोन : आजकाल अमित शाह यांची जीभ सारखी का घसरते
(बीबीसी मराठीचे सर्व अपडेट्स मिळवण्यासाठी तुम्ही आम्हाला फेसबुक, इन्स्टाग्राम, यूट्यूब, ट्विटर वर फॉलो करू शकता.)
हे वृत्त सामायिक करा सामायिक करण्याबद्दल
किम जाँग-उन उद्या करणार सीमोल्लंघन
'जिथं एसटी पोहोचत नाही तिथं पोहोचून नीरव मोदीनं आम्हाला फसवलं
ईर्ष्येपोटी त्यानं पार्सल बाँब पाठवून नवरदेवाला संपवलं
या गावातले लोक आपली शवपेटी स्वतःच बनवून पर्वतांवर लटकवतात
#5मोठ्याबातम्या : 'मोबाईल आधारशी जोडा, असा निर्णय कधीच दिला नाही'
युद्धात जखमी अमेरिकन सैनिकाचं लिंग प्रत्यारोपण झालं यशस्वी
जेव्हा हिंसक आसाराम समर्थकांऐवजी पोलिसांनी शांत पत्रकारांना ताब्यात घेतलं...
गडचिरोलीत नक्षलवादी चळवळीला घरघर लागली आहे का
BBC News मराठी नेव्हिगेशन
Copyright © 2018 BBC. बाहेरच्या दुव्यांमधील मजकुरासाठी बीबीसी जबाबदार नाही बाहेरच्या दुव्यांबद्दल आमचा दृष्टिकोन


स्मिथ, वॉर्नरवर क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाची एक वर्षांची बंदी - Maha Sports

स्मिथ, वॉर्नरवर क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाची एक वर्षांची बंदी
स्मिथ, वॉर्नरवर क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाची एक वर्षांची बंदी
केपटाऊन येथे दक्षिण आफ्रिका विरुद्ध ऑस्ट्रेलिया संघात झालेल्या तिसऱ्या कसोटी सामन्यातील चेंडू छेडछाड प्रकरण सध्या क्रिकेट वर्तुळात चांगलेच गाजत आहे. या घटनेनंतर क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने अनेक कठोर निर्णय घेतले आहेत.
काल क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने चेंडू छेडछाड प्रकरणात दोषी आढळलेले माजी कर्णधार स्टीव्ह स्मिथ, डेव्हिड वॉर्नर आणि कॅमेरॉन बॅनक्रोफ्ट यांच्यावर तातडीने निलंबनाची कारवाई केली होती. त्यानंतर आज त्यांनी त्यांच्या निलंबनाचा कालावधीही घोषित केला आहे.
क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाच्या निर्णयाप्रमाणे स्मिथ आणि वॉर्नरवर एक वर्षांसाठी बंदी घालण्यात आली आहे. तसेच बॅनक्रोफ्टवर ९ महिन्यांची बंदीची कारवाई झाली आहे. या तीनही खेळाडूंना त्यांच्या बंदीच्या काळात फक्त क्लब क्रिकेट खेळण्याची परवानगी देण्यात आली आहे. पण क्लब क्रिकेट व्यतिरिक्त त्यांना बाकी कोणत्याही क्रिकेटचे सामने खेळता येणार नाही.
या तीनही खेळाडूंना क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने चेंडू छेडछाड प्रकरणाच्या चौकशीनंतर काल ऑस्ट्रेलियाच्या आचार संहितेच्या कलम २.३.५ चा भंग केल्याप्रकरणी दोषी ठरवले होते. तसेच त्याआधी आयसीसीने स्मिथवर १००% दंडाची आणि एका सामन्याच्या बंदीची कारवाई केली होती. तर बँक्रॉफ्टला ७५ %दंड आणि ३ डेमीरीट पॉईंट्स दिले होते.
दक्षिण आफ्रिकेविरुद्ध ऑस्ट्रेलियाचा ३० मार्च पासून शेवटचा आणि चौथा कसोटी सामना सुरु होणार आहे. यासाठी ऑस्ट्रेलियाने स्मिथ, बॅनक्रोफ्ट आणि वॉर्नरचे बदली खेळाडू म्हणून ग्लेन मॅक्सवेल, मॅथ्यू रेनशॉ आणि जो बर्न्स या तीन खेळाडूंना तातडीने दक्षिण आफ्रिकेत बोलावून घेतले आहे.
याचबरोबर क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने वादाच्या भोवऱ्यात अडकलेले प्रशिक्षक डॅरेन लेहमन यांना निर्दोष घोषित केले आहे. त्यामुळे ते ऑस्ट्रेलिया संघाच्या प्रशिक्षक पदावर कायम राहतील.
डेव्हीड वॉर्नरने दिला सनरायजर्स हैदाराबाद संघाच्या कर्णधारपदाचा राजीनामा
स्मिथ, वॉर्नरच्या आयपीएल खेळण्यावरही बंदी
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
पराभव झाला तरीही हा विक्रम करत कोहली भाव खाऊन गेला
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, वैष्णवी सिंग, अमन…
कॉर्पोरेट टी-20 क्रिकेट स्पर्धेत सत्यम व्हेकेशन्स, सॉफ्टहार्ड ऑटोमेशन,…
या कारणामुळे विराटला झाला 12 लाख रूपयांचा दंड
बीसीसीआयची फसवणूक करणारा खेळाडू आयपीएलमध्ये चमकला
लिटिल चॅम्पियनशिप 2018 टेनिस स्पर्धेत नीरज जोर्वेकर, …


Babruisk विमानाच्या उड्डाणासाठी किंवा उतरण्यासाठी असलेली मोकळी जागा | Su-27.com

नमुने तयार करण्याची कृती
टॅग संग्रहण: Babruisk विमानाच्या उड्डाणासाठी किंवा उतरण्यासाठी असलेली मोकळी जागा
बेलारूस करण्यासाठी उपयोजित रशियन Flankers
कूच 21, 2014 w3ck3l एक टिप्पणी सोडा
रशिया reportedly युक्रेन मध्ये अस्थिरता प्रती चिंता आणि लिथुआनिया आणि पोलंड USAF लढणे विमानाचा च्या NATO च्या उपयोजन मध्ये अध्यक्ष Lukashenko विनंतीवरून म्हणून बेलारूस सहा su-27 Flanker मुलांना उपयोजित आहे.
EurAsianet.org येथे पूर्णपणे कथा
Babruisk विमानाच्या उड्डाणासाठी किंवा उतरण्यासाठी असलेली मोकळी जागाबेलारूस
मुलभूत भाषा म्हणून सेट करा
Ranai जेथून लष्करी विमानांच्या हालचाली सुरू होतात असा विमानतळ Su-27/30 Flankers प्राप्त श्रेणीसुधारित
Primorsky Krai मध्ये रशियन su-27 आणीबाणी लँडिंग
सशस्त्र रशियन सु 27 बेलारूस मध्ये च्या
रशियन व्यायाम मध्ये सु 27 च्या सहभागी व्हा
जगातील सर्वोत्तम सैनिक (रशियन) | Su-27.com वर जगातील सर्वोत्तम सैनिक (इंग्रज लोक)
जगातील सर्वोत्तम सैनिक (इंग्रज लोक) | Su-27.com वर जगातील सर्वोत्तम सैनिक (रशियन)
इंग्रजी वर्षातला चौथा महिना 2014
इंग्रजी वर्षाचा दुसरा महिना 2014
दबदबा निर्माण करणारा 2011
इंग्रजी वर्षाचा दुसरा महिना 2005
अभिमानाने द्वारा समर्थित वर्डप्रेस
हा दुवा अनुसरण करू नका किंवा आपण साइटवर पासून बंदी घातली जाईल