'मोबाइल नंबर पोटेर्बिलिटी' (एमएनपी) चं गंगेत घोडं न्हालं ! | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
'मोबाइल नंबर पोटेर्बिलिटी' (एमएनपी) चं गंगेत घोडं न्हालं
शेवटी 'मोबाइल नंबर पोटेर्बिलिटी' (एमएनपी) चं गंगेत घोडं न्हालं  ही सुविधा अखेर गुरुवारी हरयाणात सुरू झाली. २० जानेवारीपासून २०११ पासून ती संपूर्ण देशभरात उपलब्ध होईल.
मला तरी आतपर्यंत "ट्राय " खो खो चा खेळ खेळतयं का असे वाटत होते. प्रथमदर्शनी तरी ही सुविधा उपयुक्त ठरेल असे वाटतेय मात्र ती कशी राबविली जातेय त्यावर सगळं अवलंबून आहे.
आता सर्वप्रथम मी माझा लूप मोबाईलचा नंबर वोडाफोनवर हस्तांतरीत करणार आहे. केवळ चांगला क्रमांक मिळाला होता म्हणून गेली ५ वर्ष अंगावर सांभाळलाय. (आमच्या ठाण्याच्या लूप मोबाईल सेंटरची लीज्ड लाईन सोमवारपासून बंद आहे आणि सगळे व्यवहार ठप्प आहेत. ग्राहक सेवा कार्यालयाची ही अवस्था तर ग्राहकांचे काय
वरील सुविधेच्या फायद्या तोट्यांची चर्चा व्हावी. भारताव्यतीरीक्त इतर देशांत ही सेवा वापरुन पाहिलेल्यांचे अनुभव कळावेत हाच यामागील उद्देश
चांगला विषय, चुकीची वेळ.
रजनीकांतच्या चित्रपटासोबत आर्ट फिल्म रिलीज करतात का अवचटांविषयीच्या धाग्यात येथे किती प्रतिसाद मिळतील कुणास ठाऊक
दबावगट (लॉबी) नसला की चांगले निर्णय कसे रेंगाळतात याचे एमएनपी हे उदाहरण वाटते.
मी मुंबई वोडाफोन (साडेसात वर्षे वापरलेला क्रमांक) ते महाराष्ट्र बीएसएनएल असा बदल करणार आहे. महाराष्ट्र वोडाफोन (बीपीएल) भंगार आहे.
नितिन थत्ते [26 Nov 2010 रोजी 17:43 वा.]
लंबर पोर्ट्याब्लिटी बहुधा सेम सर्कलमध्येच मिळेल. मुंबई > महाराष्ट्र अशी मिळणार नाही. (चू भू दे घे)
ही मुंबई आणि महाराष्ट्र अशी वेगळी सर्कल अजून का बरे ठेवली आहेत अंबरनाथहून ठाण्याला ३० किमीवर एसटीडी होतो आणि नागपूरला ७०० किमीवर लोकल कॉल होतो.
संदर्भ स्मरत नाही पण मुख्यतः रोमिंग वापरकर्त्यांच्या सुविधेसाठी पोर्टेबिलिटीची कल्पना आली, 'खुले मार्केट' संकल्पनेसाठी नाही.
आता प्रत्येकच मेट्रो राज्यावेगळ्या सर्कलमध्ये आहे.
नितिन थत्ते [26 Nov 2010 रोजी 17:55 वा.]
रोमिंग करणार्‍याला तसाही तोच नंबर वापरता येतो. रोमिंग करताना ऑपरेटर बदलता यावा अशी अपेक्षा म्हणजेच खुल्या बाजाराची अपेक्षा.
रोमिंग करताना पैसे मूळच्याच ऑपरेटरला द्यावे लागतात. पुण्यात राहून मुंबईचा क्रमांक वापरण्यापेक्षा मी तो क्रमांक बीएसएनएलकडे स्थानांतरित करणार आहे. यात खुले मार्केट ऑपॉप येतेच पण तो मूळ उद्देश नाही.
मुंबई सर्कल मधला नंबर महाराष्ट्र् सर्कल मध्ये बदलता येत् नाही.
तुला पाहिजे तर तो MTNL करून घेता येईल.
येथे तेच मान्य केलेले आहे.
याच प्रतिसादासाठी तुम्ही आयडी बनविलात असे दिसते ;)
याच प्रतिसादासाठी तुम्ही आयडी बनविलात असे दिसते ;)
श्री. हाकमारी हे श्री थत्ते आहेत की काय नव्या सदस्यांना हे संकेतस्थळ अगदी आपलेसे वाटावे असाच प्रतिसाद आहे.
>>लंबर पोर्ट्याब्लिटी बहुधा सेम सर्कलमध्येच मिळेल. मुंबई > महाराष्ट्र अशी मिळणार नाही.
आजच एका डिलर कडे चौकशी केली.. माहिती योग्य आहे
आता हि सोय येऊनही मला नंबर बदलावा लागेलसं दिसतंय :(
कधी कधी तुम्ही काय बोलताय हे तुम्हालाहि कळत नाहि, इतके तुम्ही हुशार आहात का
मीही शोध घेतला. :(
मी नंबर मात्र बदलणार नाही.
--रजनीकांतच्या चित्रपटासोबत आर्ट फिल्म रिलीज करतात का अवचटांविषयीच्या धाग्यात येथे किती प्रतिसाद मिळतील कुणास ठाऊक
नंबर पोर्टॅबिलिटीची सुविधा चांगली आहे. मी रिलायन्स, एअरटेल आणि आयडिया यांच्या सेवा () वापरून पाहिल्या आहेत. आयडियाची सेवा बरी वाटली. एअरटेलचा एक नंबर आयडियाकडे बदलून घेईन.
ठाणे मुंबई सर्कलमध्ये कसे काय मला वाटले मुलुंडपासून मुंबई सुरु होते.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
मुंबई सर्कलचे नेटवर्क अंबरनाथ-बदलापूर यांच्या मध्यापर्यंत मिळते.
--भारताव्यतीरीक्त इतर देशांत ही सेवा वापरुन पाहिलेल्यांचे अनुभव कळावेत हाच यामागील उद्देश
बीटीचे डेव्ह-टेस्ट करणा-या ब-याच कंपन्या पुण्यात आहेत त्यांच्या कडून ब्रिटनमधली माहीती मिळवता येइल.
संकल्पना छान आहे पण राबवणूक कशी होते ह्यामागे जाम उत्सुकता आहे, साधारणपणे ग्राहक हिताच्या गोष्टी मागे अभासी स्वात्यंत्र असते असे वाटते. आणि तसे पाहता सगळेच चोराचे मावसभाऊ आहेत.


लिंगभेद भ्रम अमंगळ | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
मिसळून गेलेला एलजीबीटी समूह
मुंबईसारख्या शहरात महागडय़ा सलूनमध्ये एखाद्या चांगल्या कारागिराकडून केस कापून घेण्यासाठी ५०० ते १००० रुपये मोजावे लागतात.
माझ्या रागाचं कारणही सांगतो. वाचकहो, कृपया माझ्याशी जरा चांगुलपणानं वागाल का
लैंगिकता आणि लिंगभाव यांकडे पाहण्याची नवी दृष्टी दिली.
महाराष्ट्रात त्यावेळी संगीत नाटय़परंपरा ऐन सुवर्णकाळात होती.
वेगवेगळ्या राज्यकर्त्यांच्या काळापासूनच अस्तित्वात असली
मी आजवर सर्व क्षेत्रांतील शेकडो नव्हे, तर हजारो समलिंगी व्यक्तींशी बोललेलो आहे.
या संशोधनासाठी तब्बल ५,००० पुरुषांची लैंगिक वर्तनाबाबत सखोल चिकित्सा करण्यात आली
हे सदर आमच्याविषयी आहे. आम्ही कोण आहोत
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


B R Bhagwat - Akshardhara

व्यक्तिमत्त्व विकास (सेल्फ हेल्प)
Bhatanchya Vadyatil Bhutaval (भटांच्या वाड्यातील भुतावळ)
Bramhadeshatla Khajina (ब्रम्हदेशातला खजिना)
Kaidyacha Khajina (कैद्द्याचा खजिना)
स्मृतिदिनानिमित्त विशेष कार्यक्रमाचे आयोजन
म. टा. प्रतिनिधी, पुणे
केवळ संशयामुळे पत्नीची हत्या केल्यामुळे शतकानुशतके पापमुक्त होण्यासाठी झुरणारा राजकुमार, जगातली सर्व पापे केल्याशिवाय मुक्ती न मिळू शकणारा उच्चभ्रू व्यक्ती आणि ज्याच्या पापांचे घडे भरूनही स्वतःला परमेश्वर म्हणून मिरवणारा अहंकारी धर्मगुरू या पात्रांभोवती गुंफलेली जी. ए .कुलकर्णी यांची ‘पातक’ ही लघुकथा सादर झाली आणि सभागृहात भयाण शांतता पसरली. जखमेतून रक्त वाहते तशा प्रवाही असणाऱ्या ‘जीएं’च्या एकापेक्षा एक शब्दालंकारांनी रसिक अंतर्मुख झाले.
निमित्त होते अक्षरधारा बुक गॅलरी व जी.ए. कुलकर्णी यांच्या कुटुंबीयांतर्फे जीएंच्या स्मृतिदिनानिमित्त आयोजित विशेष कार्यक्रमाचे. या कार्यक्रमात ‘जीएं’च्या साहित्यकृतींचा वेगवेगळ्या सादरीकरणांच्या माध्यमातून वेध घेण्यात आला. या कार्यक्रमांमध्ये अनुराधा जोशी, अक्षय वाटवे आणि हर्षद राजपाठक या कलाकारांनी अभिवाचनाद्वारे सादर केलेली ‘पातक’ ही कथा विशेष लक्ष वेधून गेली. राजघराण्यातील एक राजकुमार संशयामुळे त्याच्या पत्नीची हत्या करतो आणि क्षणात त्याचा चेहरा विद्रुप होतो. त्याच्या पापापेक्षा अधिक मोठे पाप केलेल्या व्यक्तीचा स्पर्श होत नाही तोपर्यंत त्याला मुक्ती नाही. एका प्रार्थनामंदिरात शतकानुशतके तो झुरतोय. अनेक शतकांनी एक दरोडेखोर त्या प्रार्थनामंदिरात येतो आणि विद्रुप राजकुमाराशी बोलायला लागतो. हा दरोडेखोरही मूळचा सधन घराणातल्या तोही मुक्तीसाठी धडपडणारा. जगातले सर्वात भीषण पाप करत नाही तोवर त्यालाही मुक्ती नाही. अशातच कथेत गर्विष्ठ पापी पण समाजासाठी देवता असलेल्या एका धर्मगुरूचे पात्र येते आणि एका अर्थाने समाजाचे डोळे उघडतात. ही कथा ऐकताना सभागृहात उपस्थित प्रेक्षकांमध्ये भयाण शांतता पसरली होती. जी. ए. कुलकर्णी यांचे शब्द रसिकांच्या काळजाला भिडत होते. ही कथा संपली आणि उपस्थितांनी टाळ्यांच्या कडकडाटात कलाकारांना दाद दिली.
याच कार्यक्रमात ‘कथाकार जी. ए.’ या विषयावर डॉ. वंदना बोकील. कुलकर्णी यांनी विचार मांडले ‘लघुकथेच्या रूढ साच्याच्या पलीकडे जाणारी ‘जीएं’ची कथा अनेक पदरी, प्रशस्त्र आवाक्याची आहे. दु:ख हे मूल्य मानणाऱ्या ‘जीएं’नी आपल्या कथांमधून मानवी दु:खाच्या असंख्य परी सहानुभूतीने रंगवल्या. समाजाने ओवाळून टाकलेल्या, उपेक्षित, पंगु, गांजेकस, स्वप्नांचे तुकडे हाती आलेल्या निराश माणसांची अंतर्विश्वे त्यांनी दाखवली. एकाचवेळी आदिम भावनांपासून ते एकाकीपणाच्या, परात्मतेच्या आधुनिक जाणिवेपर्यंत ‘जीएं’ची प्रतिभा झेप घेते, याकडे त्यांनी लक्ष वेधले. ‘हंस’ च्या संपादिका हेमलता अंतरकर यांनी त्यांना आलेल्या ‘जीएं’च्या पत्रांमधून दिसणारे जी.एं. उलगडून दाखवले ‘जीएं’चे निसर्गप्रेम, जगभरातील साहित्यकृतींचा त्यांचा अफाट व्यासंग, त्यांची प्रतिमायुक्त लेखनशैली इत्यादी वैशिष्टे त्यांनी सोदाहरण स्पष्ट केली. शरद आढाव यांनी स्वत: निर्मिती केलेले ‘जीएं’च्या ‘अस्तिस्रोत’ व ‘कांचनमृग’ या कथांचे दृकश्राव्य (व्हिडिओ) सादरीकरण केले. अक्षरधाराच्या रसिका राठिवडेकर यांनी स्वागत केले व चित्रा नातू-वझे यांनी सूत्रसंचालन केले.


‘ती’ – २० | गुज मनीचे...

माझ्या ऑफिसमधे काही भारतीय सहकारी होते. ‘ती’ ही त्यातलीच एक. सगळ्यांशी ‘ती’ फटकून वागायची. म्हणून सगळे तिला बिचकून असायचे. सहसा ‘ती’ च्या वाट्याला कुणी जायचे नाही. मी मराठी आहे हे कळल्यावर ती डेस्कपाशी थांबली. मोघम कोण-कुठली हे बोलणे झाले. तिचे किस्से एकून, रवैय्या बघून, एरवी मराठीचा धागा जुळला की स्वत:हून बोलायला जाणारी मी तिच्यापासून चार हात लांबच होते.
‘ती’ मुंबईची, आय.आय.टी. ची, पुढे इकडे एम.एस्. केले, कॉम्पूटर फिल्डमधे आली कारण इतरांच्याहून लवकर ग्रीन कार्ड मिळते, दिसायला काळी-सावळी, उंच, दांडगत, गळ्यापर्यंतचे पिंजारलेले केस, उद्धत वाटावे असे बोलणे, अजागळ राहायची. तिच्याबद्दलचे मत सिद्ध व्हावे असाच तिचा आविर्भाव.
दर आठवड्याला मिटींगच्या शेवटी दोन नविन जणांनी स्वतःची ओळख करून द्यायची हा पायंडा पाडलेला – नाव, शिक्षण, गाव (गावाची थोडक्यात ओळख), अनुभव. त्याप्रमाणे ‘ती’ची पाळी आली. ‘ती’ आपल्या मुंबईबद्दल काय बोलते ते ऐकायला मी उत्सुक झाले. मुंबईची ओळख करुन देताना ‘ती’ म्हणाली – “what to tell you about Mumbaiummmm…it is famous for slum areas. You guys must have watched ‘Slumdog millionaire'”. मुंबईची ही अशी ओळख करुन देणारी ही पहिलीच महाभाग मला अगदीच न राहवून मी म्हणाले “अगं, मुंबईची ही एवढीच ओळख”. मग काहीतरी थातूरमातूर बडबड करून ‘ती’ खाली बसली. पुढे काय बरळली ते संतापाच्या भरात मला ऐकू आले नाही. अमेरिकेसाठी जे महत्व न्यू योर्कला, ते भारतात मुंबईला”. मग काहीतरी थातूरमातूर बडबड करून ‘ती’ खाली बसली. पुढे काय बरळली ते संतापाच्या भरात मला ऐकू आले नाही. अमेरिकेसाठी जे महत्व न्यू योर्कला, ते भारतात मुंबईला पण तिच्याकडून दुसरी काय अपेक्षा
मी कॉफी तयार करायला पॅन्ट्रीमधे गेले की ‘ती’च्याशी गाठ पडायची. हळूहळू आम्ही बोलू लागलो. माझ्यापेक्षा ‘ती’च बोलू लागली… ‘ती’ चा लेटेस्ट बॉयफ्रेंड हाफ अमेरिकन-हाफ युरोपियन होता. तो ड्रगस् वगैरे घ्यायचा. मग पोलिसांनी त्याला पकडले आणि ‘आत’ टाकले. नंतर यांचे फाटले. ‘ती’ काही कारण नसताना मला सांगत होती. ‘ती’ने स्वत: तसे काही केलंय असं सांगितले असते तरी मला आश्चर्य वाटले नसते. ‘ती’ सुद्धा डिप्रेशन मधे होती. काही काळ तिने ईलाज घेतला त्यावर. नंतर एकदा मला म्हणाली,”तुझ्या ओळखीत एखादे मराठी स्थळ (अर्थात अमेरिकेत राहणारे) असेल तर मला सुचव. फक्त एकच अट आहे की मला मुलं नकोत.” मुलं होऊ देणं, न देणं हा ज्याचा-त्याचा प्रश्न आहे व मी तिच्या निर्णयाचा आदर करते. पण त्यामागचे तिचे कारण मजेशीर वाटले. मी गप्प ऐकून घेतले. तसंही मी तिच्या फंदात पडणार नव्हते.
आम्ही ‘मत्सालय’ पाहायला जाण्याचा बेत आखलाय हे कळल्यावर ‘ती’ स्वत:हून आम्ही न बोलावता आमच्याबरोबर येते म्हणाली. मीही तिला नको म्हंटले नाही. निघायला जमल्यावर सांगते,”माझ्या गाडीत सगळा पसारा असतो. माझी गाडी म्हणजे माझा संसारच आहे. अजून एका व्यक्तीलाही बसता येणार नाही. उलट मीच तुमच्या गाडीत येते.” सगळ्यांच्या कपाळावर आठ्या आल्या. कारण ज्याच्या गाडीत जागा शिल्लक होती त्याचे घरचे वाय-फाय, शेजारी होती म्हणून, ही बया न विचारता (निर्ल्लजपणे फुकट) वापरत होती. असो.
ऑफिसमधील लोक एकदम आश्चर्यचकित झाले होते की कोणाशी न बोलणारी ‘ती’ माझ्याशी काय बोलत असते आणि ‘ती’ जे काही मला सांगायची ते इतरांना सांगण्या पलिकडचे होते. पण त्याचबरोबर ती मला ‘वेड पांघरुन पेडगावला नेणार’ नाही याची मी काळजी घेतली. मी भारतात परतले आणि संपर्क तुटला. ठेवावा एवढी मैत्रीही नव्हती.
काही वर्ष लोटला व अचानक ‘ती’ने मला सोशल साईट वर रिक्वेस्ट पाठवली. विस्मृतीत गेलेल्या ‘ती’च्या सगळ्या स्मृती (फार रंजक नव्हत्या तरी) पुन्हा जाग्या झाल्या.
‘ती’ ने आपली एक-एक पानं माझ्याचसमोर का उघडी केली देव जाणे. आणि मी तरी तिचे बोलणे का ऐकून घेतले काय गोम होती कुणास ठाऊक काय गोम होती कुणास ठाऊक ‘ती’च्याशी बोलण्यात दवडलेल्या माझ्या आयुष्यातल्या वेळेवर ‘ती’चे नाव लिहिलेलं होते बहुतेक
दिनांक : सप्टेंबर 19, 2015
प्रवर्ग : गुज मनीचे…
तु लिहीलेले सगळेच लेख अप्रतिम आहेत.
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
ब्लॉग नोंदी मिळविण्याकरिता आपला ई-मेल द्यावा.
ब्लॉग इथे नोंदवला आहे…
विषय कॅटेगरी निवडा Authors असंच काहीतरी आठवण आदरांजली कविता काव्य गुज मनीचे… नाती-गोती पक्षी निरीक्षण पुणे फोटोग्राफी भटकंती मैत्री Bird Watching Friendship Fun General Obituary Patriotism Photography poems Pune Rains Relations Timepass


AICTE goes in supreme court against engineering colleges | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
के.जी. टू कॉलेज »
‘त्या’ अभियांत्रिकी महाविद्यालयांविरोधात ‘एआयसीटीई’ सर्वोच्च न्यायालयात
‘त्या’ अभियांत्रिकी महाविद्यालयांविरोधात ‘एआयसीटीई’ सर्वोच्च न्यायालयात
न्यायालयातून स्थगिती मिळविणाऱ्या महाविद्यालयांच्या विरोधात एआयसीटीईने सर्वोच्च न्यायालयात याचिका दाखल केली.
‘अखिल भारतीय तंत्रशिक्षण परिषदे’ने (एआयसीटीई) प्रथम वर्ष प्रवेशबंदी लागू केलेल्या चार अभियांत्रिकी महाविद्यालयांनी मुंबई उच्च न्यायालयातून एआयसीटीईच्या निर्णयाला स्थगिती मिळवली होती. वर्षांनुवर्षे त्रुटी दूर न करता न्यायालयातून स्थगिती मिळविणाऱ्या या महाविद्यालयांच्या विरोधात एआयसीटीईने सर्वोच्च न्यायालयात याचिका दाखल केली आहे. एआयसीटीईच्या या निर्णयाच्या पाश्र्वभूमीवर राज्याच्या तंत्रशिक्षण परिषदेनेही आपल्या संकेतस्थळावर न्यायालयाने हंगामी स्थगिती दिलेल्या ३६ अभियांत्रिकी महाविद्यालयांची यादी प्रसिद्ध केली असून विद्यार्थ्यांनी या महाविद्यालयांमध्ये स्वत:च्या जबाबदारीवर प्रवेश घ्यावा, असे म्हटले आहे.
राज्यातील बहुतेक अभियांत्रिकी महाविद्यालयांमध्ये अपुरे शिक्षक तसेच पायाभूत सुविधा नसल्यामुळे विद्यार्थ्यांचे अतोनात शैक्षणिक नुकसान होत असते. राज्यपाल विद्यासागर राव यांच्या आदेशानुसार तंत्रशिक्षण संचालनालयाने केलेल्या चौकशीत ३४६ महाविद्यालयांमध्ये त्रुटी आढळून आल्या होत्या तर एआयसीटीईने २०० अभियांत्रिकी महाविद्यालयांची छननी केल्यानंतर सात महाविद्यालयांना प्रथम वर्ष प्रवेशबंदी लागू केली होती. यातील शिव येथील वसंतदादा पाटील अभियांत्रिकी महाविद्यालय, साबुसिद्दिक अभियांत्रिकी महाविद्यालय,थडुमल शहानी अभियांत्रिकी महाविद्यालय आणि कोल्हापूर येथील जे. जे. मगदूम अभियांत्रिकी महाविद्यालयाने एआयसीटीईच्या निर्णयाविरोधात मुंबई उच्च न्यायालयातून स्थगिती आदेश मिळवला होता. त्यानंतर ही स्थगिती उठविण्यासाठी एआयसीटीईने सर्वोच्च न्यायालयात विशेष याचिका दाखल केली असून या महाविद्यालयांसह एकूण ३६ महाविद्यालयांमध्ये न्यायालयाच्या निर्णयाच्या अधीन राहून विद्यार्थ्यांनी आपल्या जबाबदारीवर प्रवेश घ्यावा अशी भूमिका तंत्रशिक्षण संचालक सु. का. महाजन यांनी घेतली आहे. तसेच याबाबतची माहिती ‘डीटीई’च्या वेबसाइटवरही देण्यात आल्याचे डॉ. महाजन यांनी सांगितले. अभियांत्रिकी महाविद्यालय सुरू करण्यासाठी एआयसीटीईचे काही निश्चत नियम आहेत. यामध्ये महाविद्यालयासाठी किती जागा असणे आवश्यक आहे, इमारतीची माहिती, प्रयोगशाळा, ग्रंथालय, इमारतीचे भोगवटा प्रमाणपत्र तसेच शिक्षकांचे प्रमाण आदींबाबच्या नियमांचे पालन करणे बंधनकारक असताना महाराष्ट्रातील बहुतेक महाविद्यालयांमध्ये याचे पालन होत नसल्याचे एआयसीटीईला वेळोवेळी आढळून आले आहे. संबंधित महाविद्यालयांचे प्राचार्य हे वर्षांनुवर्षे याबाबत धादांत खोटी माहिती देत असतानाही अशा प्राचार्यावर एआयसीटीईने आजपर्यंत ठोस कारवाई केलेली नाही. राज्यातील विद्यापीठे त्यातही प्रामुख्याने मुंबई विद्यापीठानेही या महाविद्यालयांना सलग्नता देताना नियमांच्या होणाऱ्या पायमल्लीकडे दुर्लक्ष करण्याचेच काम ‘इमाने इतबारे’ केले असून विद्यमान कुलगुरू डॉ. संजय देशमुख यांनी तर विद्वत् सभेपुढे स्थानीय चौकशी समित्यांचा अहवालही येऊ दिला नव्हता. तंत्रशिक्षण संचालकांनी संबंधित महाविद्यालयांच्या प्राचार्याकडून एआयसीटीईला दिलेल्या माहितीची सत्यता पडताळण्याचे आदेश सर्व विभागीय उपसंचालकांना दोन महिन्यांपूर्वी देऊनही अद्यापि डॉ. महाजन यांच्याकडे असे अहवाल आले नसल्याचे सूत्रांचे म्हणणे आहे. गंभीर बाब म्हणजे प्रसारमाध्यमातून सातत्याने याबाबत वृत्त प्रसिद्ध होत असतानाही उच्च व तंत्रशिक्षणमंत्री विनोद तावडे यांनीही आजपर्यंत ठोस कारवाईसाठी पावले उचलली नसल्यामुळे शिक्षण क्षेत्रात तीव्र नाराजी निर्माण झाली आहे. या पाश्र्वभूमीवर सिटिझन फोरमचे प्रमुख व आमदार संजय केळकर यांनी घोटाळेबाज अभियांत्रिकी महाविद्यालयांच्या प्राचार्यावर कारवाई करण्यासाठी उच्च न्यायालयात रिट याचिका दाखल केली आहे. या साऱ्याची दखल घेत जागे झालेल्या एआयसीटीईने उच्च न्यायालयाने स्थगिती दिलेल्या चार महाविद्यालयांविरोधात सर्वोच्च न्यायालयात जाण्याचा निर्णय घेतला आहे.
आसाराम बापू शिपायाला म्हणतो जेलमध्ये खाणार, पिणार आणि मस्त मजा करणार
हा असा राम की..
ओरल सेक्समध्ये व्यत्यय आणणाऱ्या सहप्रवाशांवर जोडप्यानं केला हल्ला
माध्यमे टीका करतील म्हणून सचिनला ‘रणजी’त प्रथम संधी
धोनीची धुलाई अन् रायडूचा राडा , रंगतदार सामन्यात बंगळुरूचा पराभव
राजीनाम्यानंतर गंभीरने पगारही नाकारला , आयपीएलनंतर घेणार भविष्याबाबत निर्णय
अभियांत्रिकी महाविद्यालयांसाठी नियमावली असताना त्याचे पालन न करणाऱ्या महाविद्यालयांविरोधातील ‘एआयसीटीई’ची कारवाई न्यायालयात का टिकत नाही, असा सवाल आता उपस्थित करण्यात येत आहे. २००२ साली सर्व महाविद्यालयांना त्रुटी दूर करण्याची मुदत दिली होती. २००८ पर्यंत त्रुटी दूर करणे अपेक्षित असताना आजपर्यंत अनेक महाविद्यालयांनी त्रुटी तर दूर केल्याच नाही उलट आपल्या महाविद्यालयात कोणत्याही त्रुटी नसल्याचे बिनदिक्कतपणे ‘एआयसीटीई’ला कळवत राहिले. यातील काही महाविद्यालयांविरोधात ‘एआयसीटीई’ने प्रवेशबंदीपासून प्रवेशक्षमता कमी करण्यापर्यंत काही कारवाया केल्या. मात्र त्या न्यायालयात टिकू शकल्या नाहीत. सलग चौथ्या वर्षी एआयसीटीईने कारवाई केलेल्या महाविद्यालयांना न्यायालयातून स्थगिती मिळाली आहे. याबाबत ‘एआयसीटीइर्’चे वकील योग्य प्रकारे बाजू मांडत नाहीत की त्यांना पुरेशी माहिती संबंधितांकडून दिली जात नाही, असाही सावाल उपस्थित करण्यात येत आहे. याबाबत ‘एआयसीटीई’चे अध्यक्ष डॉ. अनिल सहस्रबुद्धे यांच्याशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न केला असता तो होऊ शकला नाही.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
नाटकात दुर्गा देवीची भूमिका साकारणाऱ्या १२ वर्षीय मुलीवर बलात्कार
...जेव्हा नरेंद्र मोदी आसाराम बापूच्या पाया पडले होते, व्हिडीओ व्हायरल
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आसाराम बापू शिपायाला म्हणतो जेलमध्ये खाणार, पिणार आणि मस्त मजा करणार
हा असा राम की..
ओरल सेक्समध्ये व्यत्यय आणणाऱ्या सहप्रवाशांवर जोडप्यानं केला हल्ला
माध्यमे टीका करतील म्हणून सचिनला ‘रणजी’त प्रथम संधी
धोनीची धुलाई अन् रायडूचा राडा , रंगतदार सामन्यात बंगळुरूचा पराभव
राजीनाम्यानंतर गंभीरने पगारही नाकारला , आयपीएलनंतर घेणार भविष्याबाबत निर्णय
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर


Entertainment Gallery Photos, Marathi Entertainment Gallery, Marathi Actress Gallary, फोटो गॅलरी | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
‘संजू : व्यक्ती एक छटा अनेक’...
मॅरेथॉन कपलच्या नव्या इनिंगला सुरुवात…...
….म्हणून पाहता आला रणबीर- दीपिकाचा जलवा...
Inside Pictures : ‘गुड्डी’च्या ७० व्या वाढदिवसाचा थाट...
या भारतीय सुपरस्टार्सची मूळ नावं माहितीयेत का
कारागृहातून सुटल्यानंतर सलमानचा पार्टी मोड ऑन...
Happy Birthday Allu Arjun: सुवर्णमध्य साधणारा ‘स्टायलिश स्टार’...
काळवीट प्रकरणाच्या सुनावणीनंतर कलाकारांची घरवापसी...
गानसरस्वतीच्या भावमुद्रा पाहण्याची संधी...
Madame Tussauds Delhi : मेणापासून साकारल्या कलाकारांच्या अप्रतिम प्रतिकृती...
Happy birthday Kapil Sharma: प्राईम टाईममध्ये मालिकांना टक्कर देणार विनोदवीर...
जान्हवी- इशानची कोलकात्यात ‘धडक’...
आणखी एका अभिनेत्रीचे शुभमंगल...
आदिनाथ- उर्मिलाच्या चिमुकलीचे नाव कळले का
असा साजरा झाला करण जोहरच्या आईचा ७५ वा वाढदिवस...
गोविंदाने एन.डी. स्टुडीओत उभारली भव्य गुढी...
तुम जियो हजारों साल…...
सुपरस्टार रजनीकांत आध्यात्मिक यात्रेवर...
रणवीरचा ‘डॅब’, दीपिकाच्या अदाच सुपरहिट...
बॉलिवूडच्या लाडक्या ‘शम्मी आंटी’ काळाच्या पडद्याआड...
Oscars 2018 : रेड कार्पेटवरील लक्षवेधी ड्रेसेस...
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


अश्रेणीबद्ध | अब्दुल सत्तार

ध्येय २०१४ – २०१९
वालपेपर्स कव्हर आणि पीएनजी फोटो.
अजिंठाचा पाणी प्रश्न निकाली – अब्दुल सत्तार यांच्या प्रयत्नांना यश
सिल्लोड येथे श्री म्हसोबा महाराज यात्रा महोत्सवास सुरुवात.
आ. अब्दुल सत्तार साहेबांच्या मध्यस्तीने उपोषण मागे.
आ. सत्तार साहेबांकडून अपघातातील मृत व जखमींच्या कुटुंबियांस आर्थिक मदत.
आमदार अब्दुल सत्तार साहेबांच्या प्रयत्नांना यश.
आ. सत्तार साहेबांची मृत युवकांच्या कुटुंबियांस सांत्वनपर भेट.
ध्येय २०१४ – २०१९


‘ती’ – २४ | गुज मनीचे...

माझा मित्र ‘ती’च्या प्रेमात वगैरे होता. ती त्याच्याच कॉलेज मधली, त्याची ज्युनियर. माझेही स्टडी सेंटर तेच कॉलेज. त्याने कधीतरी ‘ती’ची तोंडदेखली ओळख करुन दिली. मला फक्त तिचं नावं लक्षात होतं.
एके दिवशी अचानक कोणीतरी मुलगी मला भेटायला माझ्या शक्रवारपेठेतल्या रुमवर आली. तिने नाव सांगितले तरीही मी तिला पाहून जरा गोंधळलेच. मग तिने माझ्या मित्राचे नाव घेतले. आणि लगेच लिंक लागली. ‘ती’ त्याची ती होती तर…
ती काही कामासाठी मी राहते तिथे आली होती व तिला काही पैशांची गरज होती. त्याने तिला सांगितले असावे की मी त्याच परिसरात राहते. ती माझा माग काढत माझ्याकडे आली. रक्कम अगदीच शुल्लक नव्हती. पंधरावर्षा पूर्वी तेवढ्या पैशात अर्ध्या महिन्याचे मेसचे जेवता येऊ शकत होते. ‘ती’ने हे पैसे त्याला लगेच द्यायला सांगते असे म्हणून गळ घातली. मीही तयार झाले. नशिबाने तेवढे होते माझ्यापाशी. तिचे धन्यवाद वगैरे स्विकारुन मी पैसे दिले व ते पैसे स्विकारुन ‘ती’ निघून गेली.
ती जाताच माझ्या मैत्रिणीने मला फटकारलेच की विसर आता हे पैसे. तिची बत्ताशी खरी निघेल हे वाटलेच नव्हते तेव्हा. ‘ती’ गेली ती गेलीच. नंतर ती काही मला भेटली नाही. तो भेटला काही वेळा पण कुठेकाही मागमूस नाही. मी सुद्धा स्वत:हून पैसे परत मागितले नाहीत. असतात आपले काही घेणेकरी असा विचार करुन मी त्यांवर पाणी सोडले. माणूस चुकून विसरतो कधीतरी.
मुद्दा तो नाहीच मुळी, ज्यावेळी मी तिला मदत केली त्यावेळी शिक्षण, पुस्तकं, पार्ट-टाईम नोकरी, रुमचे भाडे, मेसचा डब्बा या सगळ्यांत महिन्याचा हिशेब जुळवणे ही कसरतच होती. घरुन पैसे घेणं मी जवळ-जवळ बंद करुन टाकलं होतं. जे करायचं ते स्वत:च्या बळावर हा नारा. त्यात हा भुरदंड (तेव्हा) मोठा होता. ‘ती’ला ते विसरणे फारच सहज, सोईस्कर व सोप्पं होतं. आणि मला…
पुढे तिचे त्याच्याशी लग्न झाले. दोघांनी भरपूर पगाराच्या नोकऱ्या पटकावल्या. परदेशात राहिले बरीच वर्ष. त्यात आनंदच आहे. मधली काही वर्ष संपर्क तुटला. जुना विषय तर मी केव्हाच विसरले होते पण एक माणूसकी म्हणून ‘ती’ने नुसती आभासी ओळख तरी ठेवावी ना ते ही नाही… आज एवढा काळ लोटल्यावर मी थोडीच पैसे परत दे म्हणणार आहे
काही माणसं त्यांच्या विशिष्ट वर्तवणूकीमुळे लक्षात राहतात. ‘ती’ त्यांतलीच एक
दिनांक : नोव्हेंबर 17, 2015
प्रवर्ग : Authors, असंच काहीतरी, आठवण, गुज मनीचे…, नाती-गोती, पुणे, मैत्री, Friendship, Fun, General, Pune, Relations
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
ब्लॉग नोंदी मिळविण्याकरिता आपला ई-मेल द्यावा.
ब्लॉग इथे नोंदवला आहे…
विषय कॅटेगरी निवडा Authors असंच काहीतरी आठवण आदरांजली कविता काव्य गुज मनीचे… नाती-गोती पक्षी निरीक्षण पुणे फोटोग्राफी भटकंती मैत्री Bird Watching Friendship Fun General Obituary Patriotism Photography poems Pune Rains Relations Timepass


थीम निर्देशिका — मोफत वर्डप्रेस थीम — WordPress

आपले थीम अपलोड करा
Campaign Kit च्या सॊजन्यने
Anurag soni च्या सॊजन्यने
Logical Themes च्या सॊजन्यने
8Degree Themes च्या सॊजन्यने
Promenade Themes च्या सॊजन्यने
AF themes च्या सॊजन्यने
Axle Themes च्या सॊजन्यने
More Themes Baby च्या सॊजन्यने
Acme Themes च्या सॊजन्यने
थीम आढळले नाही .भिन्न शोध घ्या.
<# } #> अधिक माहिती
ह्या थीम ला आजून रेट दिले नाही
टूलबार कडे स्किप करा


हृतिकला सुद्धा केलं "झिंगाट"!

याला जीवन ऐसे नाव
हृतिकला सुद्धा केलं “झिंगाट”
आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
आजच्या पिढीचा Dancing चा hero असलेला हृतिक रोशन सर्वांचा लाडका आहेच पण त्याला मराठीचं एक वेगळंच आकर्षण आहे.
थोडसं मोडकंतोडकं का होईना पण त्याला मराठी बोलायला आवडत. मग तो मुंबई पोलिस साठीचा उमंग-२०१५ कार्यक्रम असो जिथे तो “कसाकाय मुंबाई” म्हणत हालचाल विचारतो किंवा मराठी चित्रपट “मनातल्या उन्हात” चा प्रीमिअर असो जिथे नवीन कलाकारांच्या प्रोत्साहनासाठी आवर्जून हजर राहतो.
हेच त्याचं आकर्षण टिपलंय अक्षय तांबे ह्याने. त्याने हृतिकला चक्क झिंगाट वर सैराट “नाचवलंय”. 😀
तर मित्रांनो पहा हृतिकला झिंगाट च्या तालावर नाचताना…
मित्रांनो…हा व्हिडिओ तयार केलाय अक्षय तांबे ह्याने. कलाकुसरीच्या एका नव्या नमुन्याचं आमच्या सर्वांकडूनच कौतुक.
मित्रा अक्षय, आम्ही तुझा हा निरोप हृतिक कडे नेण्याचा पूर्ण प्रयत्न करू
आमचे इतर लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा: InMarathi.com तसेच, आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
← एका पाकिस्तानी मुस्लीम मुलाचा होळीचा अनुभव
३०० एकर बरड जमिनीचं भारतातल्या पहिल्या कृत्रिम अभयारण्यात रुपांतर: एका जोडप्याची कमाल
One thought on “हृतिकला सुद्धा केलं “झिंगाट”
राहुल गांधींची असंवेदनशीलता दाखवून देणे म्हणजे त्यांची टिंगल टवाळी नव्हे
ब्रिटिश काळापासून सुरू असलेली श्रमिकांसाठीची खास रेल्वे बंद होतीये…
सर्व जीवनमुल्यांनी परीपुर्ण असे ‘सीताफळ’ : आहारावर बोलू काही – भाग १०
दोन सरली…तीन उरली : मोदी सरकारसमोरील निवडणुकांचा ताळेबंद
मुहम्मद बिन तुघलक हा इतिहासातील सर्वात महामूर्ख शासक का ठरला
गांधी प्रेम ते गांधी द्वेष – ते – गांधी प्रेम : दुटप्पी प्रचारकांचं पाप
जगातील ह्या बेटांचे तुम्ही आठवड्याभरासाठी मालक होऊ शकता
कैंची धाम : ज्याची ख्याती विदेशापर्यंत पसरलेली आहे
 भारतात आहेत केम्ब्रिज-ऑक्सफर्डच्या तोडीच्या शिक्षणसंस्था
‘ह्या’ आहेत जगातील सुंदर आणि श्रीमंत मुस्लिम राजघराण्यातील स्त्रिया
भगवान शंकराचा जन्म कसा झाला- कथा, आख्यायिका आणि गुढतेचं वलय
“हँडसम” पार्टनर नसलेल्या स्त्रिया जीवनात अधिक सुखी असतात
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या जीवनप्रवासातील काही महत्त्वाच्या घटना
आपलं विश्व असं आहे – भाग १
मृत्युनंतरही त्याची चर्चा थांबत नाही – ख्रिस बेनवॉ ची शोकांतिका-भाग १
दक्षिण भारतीयांना भारताचं केंद्रीय सरकार “आपलं” वाटत नाही का का बरं – एक डोळे उघडणारं उत्तर
जी कधी स्वतःच्या पायावर उभी देखील राहू शकत नव्हती, आज ती जगाला ‘योगा’चे धडे देते
मेंदू तल्लख करण्यासाठी ह्या १० सवयी तात्काळ थांबवा
गुजरातमधील उत्तरायण : निवडणुका निकालानंतरची संभाव्य राजकीय घुसळण
….आणि मी ‘सम्राट’ नाही तर केवळ ‘अशोक’ म्हणून बुद्धांच्या शरण गेलो
अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला “Like” करा
error: चोरी करणं हे अनैतिक आहे. असं कृत्य का करताय


ह्या फोटोवरून तुम्ही खूप विनोद वाचले असतील - पण वस्तुस्थिती फार वेगळी आहे!

याला जीवन ऐसे नाव
याला जीवन ऐसे नाव
ह्या फोटोवरून तुम्ही खूप विनोद वाचले असतील – पण वस्तुस्थिती फार वेगळी आहे
आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
आपल्यापैकी अनेकांनी हे छायाचित्र पाहिले असेल. कधी “सरकारी नोकरीचे फायदे” म्हणून तर कधी “लंगूर के हाथ अंगूर” म्हणून. प्रत्येकवेळी त्यातला सूर काळ्या, कुरूप पोराची खिल्ली उडवण्याचाच असणार. इतक्या विद्रुप पोराला एवढी सुंदर, गोरीपान पोरगी कशी मिळाली याबद्दल पोटदुखी व्यक्त करणारा.
गोऱ्या चमडीचे लोक आमच्यावर राज्य करून निघूनसुद्धा गेले, पण अजूनही गोरा रंग म्हणजेच सौंदर्य, हा वेडगळ विचार काही आमचा जात नाही. त्यातून टिव्हीवर रोज त्या बिनकामाच्या फेअरनेस क्रिम्सचा मारा असतोच अमुक क्रिम लावा, यशस्वी व्हाल. तमुक क्रिम वापरा, सगळं काही मनासारखं घडून येईल अमुक क्रिम लावा, यशस्वी व्हाल. तमुक क्रिम वापरा, सगळं काही मनासारखं घडून येईल क्रिम्स नव्हे, अलादिनचा दिवाच जणू काही क्रिम्स नव्हे, अलादिनचा दिवाच जणू काही यातून गोऱ्या, पण अक्कल गुडघ्यात असणाऱ्यांना जो माज यायचा तो येतोच, पण त्याहून वाईट म्हणजे भारतासारख्या उष्ण कटिबंधीय प्रदेशात बहुतांश असलेल्या सावळ्या लोकांचा आत्मविश्वास अश्या प्रकारांमुळे उणावतो. मग सुरू होते ती घुसमट, जिचे रुपांतर न्यूनगंडापासून पार अवसादापर्यंत होऊ शकते.
वैयक्तिक मी जिथे जिथे या जोडप्याची खिल्ली उडवताना पाहिलीये, त्या त्या प्रत्येक ठिकाणी त्याला कडाडून विरोध केलाय. त्याच्या दिसण्यावरून त्याची खिल्ली उडवणं वा ती कोण आहे हेदेखील ठाऊक नसताना तिने कोणत्यातरी लालसेपायी त्याच्याशी लग्न केल्याचा निष्कर्ष काढणं अन्यायकारक आहे, म्हणून तर मी विरोध करतोच. पण त्याहून महत्त्वाचं म्हणजे मला त्या तथाकथित कुरूप चेहऱ्याच्या पोराचं कर्तृत्व आणि त्या पोरीचा त्याग, जिद्द, निष्ठा आणि त्या मुलावरचा विश्वास माहितीये, म्हणूनही मी विरोध करतो.
छायाचित्रात दिसत असलेल्या या मुलाचं नाव आहे, अरुणकुमार तमिळ फिल्म इंडस्ट्रीमध्ये त्याला “अॅटली” म्हणून ओळखतात.
अॅटली हा एकेकाळी जगद्विख्यात दिग्दर्शक शंकरकडे मदतनिस म्हणून कामाला होता. शंकरचा मेगाब्लॉकबस्टर “यन्धिरन” (२०१०) आणि त्यापाठोपाठ आलेला “नन्बन” (२०१२) दोन्हींसाठी त्याने सहाय्यक दिग्दर्शक म्हणून काम केलेय. शंकरसोबत घालवलेल्या ५ वर्षांनी त्याला स्टोरीटेलिंगचे अनेक बारकावे शिकवले. दरम्यान तो स्वतःचीही एक प्रेमकथा लिहितच होता. एकेदिवशी ती कथा त्याने मास्टर-डिरेक्टर ए. आर. मुरुगादोसला ऐकवली. त्याला ती ऐकताक्षणीच आवडली. मुरुगादोसने प्रोड्युस करण्यासाठी होकार दिल्यावर, अॅटलीने अजूनच जोमाने काम सुरू केले. आर्या, नयनतारा, जय, नजरिया, सत्यराज वगैरे उत्तम कलाकार मंडळी घेऊन अॅटलीने त्याचा पहिलावहिला चित्रपट बनवला, “राजा राणी” (२०१४).
बरेच दिवसांत तमिळमध्ये एखादी लव्हस्टोरीच नव्हती आली. “राजा राणी”ने ती पोकळी भरून काढली, तीसुद्धा नवरा-बायकोच्या नात्याचे अलवार पदर उलगडताना अॅटलीचा हा पहिलाच चित्रपट त्यावर्षी सर्वाधिक कमाई करणारा ५व्या क्रमांकाचा तमिळ चित्रपट ठरला. त्याची अनेक भाषांमध्ये भाषांतरं, पुनर्निर्मिती झाली. या चित्रपटाने दुंदुभि वाजवून सांगितले, अॅटली आलाय
“राजा राणी”च्या यशाने अॅटलीचा मार्ग सुकर करून दिला. तो सहजपणे पुढेही लव्हस्टोरी बनवून सेफ खेळू शकत होता. पण अॅटलीने निवडली एक सूडकथा त्याच्यावर विश्वास दाखवणाऱ्या कलैपुली एस. धनूने हा चित्रपट प्रोड्युस करायचे ठरवले आणि हिरो म्हणून साईन करण्यात आले, विजयला त्याच्यावर विश्वास दाखवणाऱ्या कलैपुली एस. धनूने हा चित्रपट प्रोड्युस करायचे ठरवले आणि हिरो म्हणून साईन करण्यात आले, विजयला विजय म्हणजे तमिळ इंडस्ट्रीतले रजनीकांत, अजित वगैरेंच्या खालोखाल मोठे नाव. तो अभिनेता म्हणून सूर्या, धनुष वा विक्रमच्या आसपासदेखील पोहोचत नाही, पण त्याच्याइतकी जबरदस्त फॅनफॉलोईंग नवीन पिढीत क्वचितच कुणाची असेल. तोही रूढार्थाने काळा आणि कुरुपच बरं का, पण त्याच्यासारखं नृत्य केवळ तोच करू शकतो. अतिशय शैलीदार, वीजेच्या चपळाईने नाचतो तो. चाहते त्याला आदराने “इलयदळपति” म्हणतात विजय म्हणजे तमिळ इंडस्ट्रीतले रजनीकांत, अजित वगैरेंच्या खालोखाल मोठे नाव. तो अभिनेता म्हणून सूर्या, धनुष वा विक्रमच्या आसपासदेखील पोहोचत नाही, पण त्याच्याइतकी जबरदस्त फॅनफॉलोईंग नवीन पिढीत क्वचितच कुणाची असेल. तोही रूढार्थाने काळा आणि कुरुपच बरं का, पण त्याच्यासारखं नृत्य केवळ तोच करू शकतो. अतिशय शैलीदार, वीजेच्या चपळाईने नाचतो तो. चाहते त्याला आदराने “इलयदळपति” म्हणतात पण मुरुगादोसकडे केलेले “दुप्पाकी” (२०१२) आणि “कत्ती” (२०१४) सोडता विजयच्या चित्रपटांनी बॉक्स ऑफिसवर अनेक वर्षांत म्हणावं असं यश पाहिलं नव्हतं. मोठ्या महत्त्वाकांक्षेने बनवलेला त्याचा “पुली” (२०१५) तर चक्क आपटलाच होता पण मुरुगादोसकडे केलेले “दुप्पाकी” (२०१२) आणि “कत्ती” (२०१४) सोडता विजयच्या चित्रपटांनी बॉक्स ऑफिसवर अनेक वर्षांत म्हणावं असं यश पाहिलं नव्हतं. मोठ्या महत्त्वाकांक्षेने बनवलेला त्याचा “पुली” (२०१५) तर चक्क आपटलाच होता त्यामुळे विजयला साईन करणं ही तशी जोखिमच होती. तरीही त्यालाच घेऊन अॅटलीने काम सुरू केलं. चित्रपटाला आधी “विजय ५९” अर्थात विजयचा ५९वा चित्रपट म्हणून ओळखलं जात होतं. यथावकाश त्याचं नामकरण झालं, “थेरी” (२०१६)
१५८ मिनिटे लांबीचा “तेरी” १४ एप्रिल २०१६ ला प्रदर्शित झाला आणि केवळ ६च दिवसांत त्याने १०० कोटी कमावले ही काही लहानसहान गोष्ट नव्हे. हिंदी चित्रपट हजारो थिएटर्समध्ये प्रदर्शित होतात, त्या तुलनेत प्रादेशिक चित्रपटांचे प्रदर्शन बहुतेककरुन मर्यादितच असते. अर्थात आता “बाहूबली”नंतर (२०१७) गणिते बदलतील, पण आपण त्याच्या पूर्वीची गोष्ट पाहात आहोत. मराठीत गेल्या काही वर्षांपासून अनेक चित्रपट धो-धो चाललेयत, पण अजूनही १०० कोटींच्या जादुई आकड्याने हुलकावणीच दिली आहे. “तेरी”ने हा आकडा अवघ्या ६च दिवसांत गाठला
संस्कृतमध्ये म्हणतात, “शिष्यादिच्छेत्पराजयम्”; “तेरी”ने अॅटलीचा गुरू असलेल्या शंकरच्या “यन्धिरन”ने पहिल्या आठवड्यातील कमाईचा केलेला विक्रम साफ मोडला फ्लॉप जात असलेल्या विजयची एकट्याची ही जादू नव्हती, ही कमाल विजयपेक्षा अधिक अॅटलीचीच म्हणायला हवी. विजयसुद्धा हे पुरेपूर जाणून आहे. त्यामुळेच आपल्या कारकीर्दीतला ६१वा चित्रपट दिग्दर्शित करण्यासाठी त्याने पुन्हा एकवार अॅटलीचीच निवड केलीये. त्याची कथा लिहिताहेत “बाहूबली”चे लेखक व राजमौलीचे वडील असलेले के. व्हि. विजयेंद्र प्रसाद आणि संगीत आहे साक्षात ए. आर. रहमानचे
छायाचित्रात जी गोड हसणारी मुलगी दिसतेय ना, जिला पाहून लोकांनी अॅटलीच्या दिसण्याची वाट्टेल तशी टर उडवली, ती आहे त्याची धर्मपत्नी प्रिया तिने अॅटलीची तथाकथित सरकारी नोकरी पाहून लग्न केलं का तिने अॅटलीची तथाकथित सरकारी नोकरी पाहून लग्न केलं का अॅटलीकडे असलेला पैसा पाहून तिने हावरटपणाने त्याच्या गळ्यात माळ घात
 अश्याच नाही नाही त्या शंका घेतल्या गेल्याहेत ना प्रियाबद्दल तिचे खरे नाव कृष्णप्रिया मोहन.
काही काही सिनेमांमध्ये तिने लहानसहान भूमिका केलेल्या आहेत. सूर्याच्या ब्लॉकबस्टर “सिंगम”मध्ये (२०१०) तिने अनुष्का शेट्टीच्या धाकट्या बहिणीची भूमिका केली होती. त्याहीपूर्वी “विजय टिव्ही”वरील “कना कानूम कानंगळ” (२००६) या गाजलेल्या मालिकेत तिने काम केलेय. तिची आणि अॅटलीची ओळख तेव्हापासूनची आहे. अॅटली तेव्हा कोण होता एक शॉर्टफिल्म बनवली होती त्याने केवळ एक शॉर्टफिल्म बनवली होती त्याने केवळ त्याकाळात प्रिया त्याच्यापेक्षा अधिक कमवत होती. ज्याकाळात अॅटली कुणीच नव्हता, त्याकाळात तिने त्याचे बाह्यरूप नव्हे तर जिद्द पाहिली होती. तिने त्याच्या पैश्यांकडे वा नोकरीकडे पाहून नाही लग्न केलेले, तर त्याचे लखलखीत कर्तृत्व पाहून लग्न केलेय. तिचा नवरा आज तमिळ इंडस्ट्रीतल्या सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शकांच्या पंगतीत मानाने बसलाय त्याकाळात प्रिया त्याच्यापेक्षा अधिक कमवत होती. ज्याकाळात अॅटली कुणीच नव्हता, त्याकाळात तिने त्याचे बाह्यरूप नव्हे तर जिद्द पाहिली होती. तिने त्याच्या पैश्यांकडे वा नोकरीकडे पाहून नाही लग्न केलेले, तर त्याचे लखलखीत कर्तृत्व पाहून लग्न केलेय. तिचा नवरा आज तमिळ इंडस्ट्रीतल्या सर्वश्रेष्ठ दिग्दर्शकांच्या पंगतीत मानाने बसलाय आणि तो तसा बसेलच, यावर इतर कुणाच्याही आधी तिने विश्वास दाखवला म्हणून ती आज त्याची बायको आहे.
गोष्ट फार साधी आहे. आपण सगळेच जरा जास्तच जजमेंटल होऊ लागलो आहोत हल्ली. सोशलमिडियासारखे कोलित हाती लागल्यामुळे आपल्यातल्या असुराला बाहेर पडायला नुसती वाटच मिळते असं नाही, तर चकाट्या पिटणारे व पिटलेल्या चकाट्यांवर टाळ्या देत खिदळणारे समव्यसनीसुद्धा चटकन मिळतात. एखाद्याच्या दिसण्यावरून त्याची खिल्ली उडवायला ना आपल्याला काही कर्तृत्व लागते ना आपण स्वतः सौंदर्याचे पुतळे असणं गरजेचं असतं. एखाद्याला जरा बरी बायको मिळाली की मनात वेगवेगळ्या स्टोऱ्या रचणाऱ्यांची संख्या काही कमी नाही आणि आपणच कश्याला, ज्या तमिळनाडूत अॅटली माहिती आहे त्यांनीसुद्धा त्याच्या व प्रियाच्या लग्नाची चेष्टाच केली होती. तमिळनाडूत सामान्यतः सगळेच काळे असूनसुद्धा
ही अशी विरोधाभासात जगणारी माणसं बनलो आहोत आपण. काळे म्हणजे वाईट आणि गोरे म्हणजे परमेश्वराचे अवतार, ही इंग्रजांनी आमच्यावर राज्य करण्यासाठी रुजवलेली कल्पना आपण अजूनही मूर्खासारखी घट्ट कवटाळून बसलो आहोत. त्यामुळेच पोराने गोरीच बायको शोधण्याचा अट्टाहास आपण धरत असतो. पोरीने जरासा सावळा नवरा केला की एकतर तिच्यात काहीतरी कमतरता असली पाहिजे वा तिने पैसा पाहून लग्न केले असले पाहिजे, हे छातीठोकपणे सांगण्यात आमच्याकडे अनेकांना भूषण वाटतं. अॅटली आणि प्रिया अश्या सर्वच लोकांसाठी सणसणीत चपराक आहेत. मात्र प्रश्न असा उरतो की, आता तरी तुम्ही आम्ही एखाद्याला त्याच्या बाह्यरूपावरून जोखणे थांबवणार आहोत का
InMarathi.com वर विविध लेखकांनी व्यक्त केलेले विचार ही त्यांची वैयक्तिक मतं असतात. InMarathi.com त्या मतांशी सहमत असेलच असं नाही. | आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
← ती आई होती म्हणुनी…..
मिलिंद सोमण चं कौतुक करून झालं आता त्याच्या “सुपर मॉम” आई बद्दल वाचा आता त्याच्या “सुपर मॉम” आई बद्दल वाचा
मधुर भांडारकर : परिस्थितीचे चटके खात मोठा झालेला, आता स्वतःशीच झगडत असलेला गुणी दिग्दर्शक
डेव्हिड धवन…चोरी प्रांजळपणे कबूल करणारा “दिल का सच्चा” डायरेक्टर
जंग जंग पछाडून यश मिळवणं म्हणजे काय – तर – अनुराग कश्यप
4 thoughts on “ह्या फोटोवरून तुम्ही खूप विनोद वाचले असतील – पण वस्तुस्थिती फार वेगळी आहे
या पेज ची लिंक पाठवली तर ती ओपवयन करणारे फार कमी असतात… त्यातून पूर्ण वाचणारे आणखी कमी. म्हणून ज्ञान हे कुलूपात न ठेवता वेगऴ्या प्रकारे संरक्षित ठेवा. वरच्या लेखातली खरी गोष्ट जर मला जास्तीत जास्त लोकांपर्यंत पोहोचवायची असेल तर ती कॉपी पेस्ट करून त्या व्यक्तीला /ग्रुपमध्ये मेसेज करावी लागेल.
वरची पोस्ट वेगाने पसरली कारण त्या पोस्टला कोणी ‘चोरी करणं अनैतिक आहे चं’ लेबल लावलं नव्हतं.
ऍटलीने GST वर बनवलेला व नुकताच release झालेला सिनेमा सध्या गाजत आहे
कृपया जमल्यास त्यावर लेख लिहावा
भारतातल्या या राज्यांत बायको भाड्याने मिळते
लष्कराला मिळणार modern शिरस्त्राण
राजकीय पक्षांना राष्ट्रीय किंवा प्रादेशिक पक्षाचा दर्जा कसा दिला जातो
“माही” धोनीच्या नावे एक असा रेकॉर्ड होऊ शकतो, जो जगातील कोणत्याच क्रिकेटरने नोंदवलेला नाही
उशीवर डोके ठेवून झोपणे चांगले की वाईट, जाणून घ्या…….
अपघात होण्याआधीच ही “टेस्ला” कार अपघाताची भविष्यवाणी करते
तुम्ही सर्व लोक भीती पोटी सभ्य आहात, मुळातून नाही : बॅटमॅन-जोकर लढ्याचा तात्विक पाया
आईन्स्टाईनच्या हस्ताक्षरातील “सुखी होण्याचं गुपित” लिलावात विकलं गेलंय
कडू मेथीचे आरोग्यदायी गुण : आहारावर बोलू काही – भाग 15
‘ह्या’ चित्रपटांच्या शुटिंगसाठी तुमच्या आवडत्या कलाकारांनी दिले त्यांचे स्वतःचे घर
 भारतातील हे मंदिर ७ दिवस अगोदर देते पाऊस येण्याचे संकेत
मनमोहन सिंगांची भयंकर चूक: पाकिस्तान धारणा आणि वास्तव (भाग २)
तुमच्या फोनमध्ये लपलेले फीचर्स जाणून घ्या, आणि स्मार्टफोनला स्मार्टली वापरा
प्रिय BMC, मुंबईतील पावसाचे हाल वाचवायचे असतील तर प्लिज हे वाचा…
७२ दिवस अन्नाविना – एका दुर्दैवी संघर्षाची कहाणी – ‘१९७२ एंडीज फ्लाईट डिजास्टर’
कंप्युटरइतक्याच जलद गतीने गणितं सोडवणाऱ्या शकुंतला देवींची कथा
“कठीणसमय येता धोनी कामास येतो” – हॅप्पी बर्थडे माही
बेबंद राजेशाहीला दणका आणि घटनात्मक राज्याची पायाभरणी : सिक्कीम भारतात सामील झाला कसा – ३
ह्या ९ जगप्रसिद्द वास्तूंमधील गुप्त गोष्टी लोकांना कळू दिल्या जात नाहीत
९ अर्थशास्त्रज्ञ ज्यांच्या कल्पना जग बदलताहेत
अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला “Like” करा
error: चोरी करणं हे अनैतिक आहे. असं कृत्य का करताय


आपले थीम अपलोड करा
Theme Farmer च्या सॊजन्यने
Arthur Freitas च्या सॊजन्यने
Anders Norén च्या सॊजन्यने
Akshit Sethi च्या सॊजन्यने
Shafayat Alam च्या सॊजन्यने
Spiracle Themes च्या सॊजन्यने
थीम आढळले नाही .भिन्न शोध घ्या.
<# } #> अधिक माहिती
ह्या थीम ला आजून रेट दिले नाही
टूलबार कडे स्किप करा


Hindu nationalism issue | हिंदुराष्ट्रवादाचे न उलगडणारे कोडे | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
हिंदुराष्ट्रवादाचे न उलगडणारे कोडे
हिंदुराष्ट्रवादाचे न उलगडणारे कोडे
देशात हिंदूंची बहुसंख्या आहे म्हणून भारताला ‘हिंदुस्थान’ म्हणण्याची पद्धत ब्रिटिशपूर्व काळापासून आहे.
‘हिंदू राज्य’ आणि ‘हिंदू राष्ट्र’ हे शब्द स्वातंत्र्यपूर्व काळात आगरकरांपासून आंबेडकर–सावरकर यांच्यापर्यंत अनेकांनी वापरले; तर स्वातंत्र्योत्तर काळातही ‘भौगोलिक वा पाश्चात्त्य राष्ट्रसंकल्पनेच्या चौकटीत हिंदू राष्ट्रीयता बसू शकत नाही’ हे म्हणणे रा. स्व. संघाने कायम ठेवले. चार्वाकांचा भौतिकवाद, जैनांचा अहिंसावाद किंवा बुद्धांच्या अष्टांगिक मार्गाना या नव्या ‘हिंदू राष्ट्रवादा’त स्थान काय, हा प्रश्न मात्र अनुत्तरित राहतो..
अनेकांना वाटत असते, की फाळणी होऊन ज्या अर्थी पाकिस्तान हे इस्लामिक राष्ट्र बनले, त्या अर्थी उर्वरित भारत हिंदू राष्ट्र बनायला पाहिजे होते. असे न करून गांधी-नेहरूंनी मोठा प्रमाद व हिंदूंवर अन्याय केला, असेही त्यांना वाटत असते. एवढेच नाही, तर भारताला हिंदू राष्ट्र बनविण्याचा काही जणांनी संकल्प केला असून, एका दिवशी ते प्रत्यक्षात येणार याबद्दल त्यांना खात्री वाटते. गमतीची गोष्ट ही की, हिंदू राष्ट्र बनणे म्हणजे नेमके काय हे जनतेसाठी एक कोडे बनले आहे. देशात हिंदूंची बहुसंख्या आहे म्हणून भारताला ‘हिंदुस्थान’ म्हणण्याची पद्धत ब्रिटिशपूर्व काळापासून आहे.
१८८७-८८ मध्ये हिंदू व मुसलमान ही दोन राष्ट्रे आहेत, असा सिद्धांत मांडला गेल्यावर हिंदूंकडूनही ‘हिंदू राष्ट्र’ या शब्दांचा वापर सुरू झाला. हा शब्द बुद्धिवादी आगरकरांच्या लेखनातही आलेला आहे. ‘गुलामांचे राष्ट्र’ हा त्यांचा लेख हिंदू राष्ट्रासंबंधातच आहे. १९२७-२९ या काळातील ‘बहिष्कृत भारत’मध्ये डॉ. आंबेडकरांनी हा शब्द अनेकदा वापरला आहे. ‘अत्यंत प्राचीन काळी उदयास आलेल्या राष्ट्रांपैकी हिंदू राष्ट्र हे एक आहे.. हिंदू समाज अनेक वर्षे.. गुलामांचे राष्ट्र म्हणून जगला आहे.. हिंदू राष्ट्राचा अध:पात त्याच्या धर्मशास्त्रामुळे झाला आहे,’ असे त्यांनी म्हटले आहे. तसेच ‘या देशात हिंदू आणि मुसलमान हे दोन समाज नव्हे, ही दोन राष्ट्रे नांदत आहेत,’ असेही त्यांनी १९२९ च्या एका लेखात म्हटले आहे. हिंदू महासभेच्या १९३७ च्या अध्यक्षीय भाषणात, हिंदू राष्ट्रवादी मानल्या गेलेल्या सावरकरांनी म्हटले होते : ‘आज तरी भारत सुसंवादी व एकात्म राष्ट्र बनले आहे असे गृहीत धरता येत नाही. उलट भारतात हिंदू व मुसलमान अशी मुख्य दोन राष्ट्रे विद्यमान आहेत.’ परंतु, अनेक देशांत असल्याप्रमाणेच आम्हालाही कोणालाही विशेषाधिकार नसणारे व पूर्ण समान हक्कांवर आधारलेले ‘हिंदी राज्य’ पाहिजे आहे, असे त्यांनी पुढे म्हटले होते. यावर डॉ. आंबेडकरांनी ‘पाकिस्तान’ ग्रंथात टीका केली होती की, ‘सावरकरांची ही भूमिका अतार्किक आहे. ते मान्य करतात, की मुसलमान हे स्वतंत्र राष्ट्र आहे. त्यांचा सांस्कृतिक स्वायत्ततेचा हक्कही ते मान्य करतात.. ते मुस्लीम राष्ट्राला आत्मा असणाऱ्या घटकांना स्वातंत्र्य देऊन मुस्लीम राष्ट्राचे परिपोषण करतात.. परंतु त्या दोन राष्ट्रांची दोन स्वतंत्र राज्ये करण्यास मान्यता देत नाहीत.’ यासंबंधात त्यांचा तर्कशुद्ध निष्कर्ष फाळणी मान्य करावी असा होता. तथापि, ‘हिंदू धर्म हा स्वातंत्र्य, समता व बंधुता यासाठी महान संकट व लोकशाहीविरोधी असून, कोणतीही किंमत देऊन भारत हे ‘हिंदू राज्य’ होण्यापासून वाचविले पाहिजे, असेही त्यांनी म्हटले आहे. येथे ‘हिंदू राज्य’ याचा अर्थ ‘हिंदू धर्मावर आधारित राज्य’ असा त्यांना अभिप्रेत आहे.
आसाराम बापू शिपायाला म्हणतो जेलमध्ये खाणार, पिणार आणि मस्त मजा करणार
हा असा राम की..
ओरल सेक्समध्ये व्यत्यय आणणाऱ्या सहप्रवाशांवर जोडप्यानं केला हल्ला
माध्यमे टीका करतील म्हणून सचिनला ‘रणजी’त प्रथम संधी
धोनीची धुलाई अन् रायडूचा राडा , रंगतदार सामन्यात बंगळुरूचा पराभव
राजीनाम्यानंतर गंभीरने पगारही नाकारला , आयपीएलनंतर घेणार भविष्याबाबत निर्णय
१९३७ ते ४३ या काळात सावरकर हिंदू महासभेचे अध्यक्ष होते. मुस्लीम लीग ‘मुस्लीम राष्ट्रा’ची भाषा करीत असल्यामुळे त्याची प्रतिक्रिया व उत्तर म्हणून ते ‘हिंदू राष्ट्रा’ची भाषा वापरीत होते. ‘भौगोलिक राष्ट्रवादाच्या साच्यात भारतवर्षांला ओतणे हे हिंदू महासभेचे ध्येय आहे,’ असे ते सांगत होते. त्यांनी प्रत्यक्षात भारतीय राष्ट्रवादाचाच पुरस्कार केला होता. धर्म-पंथ-वंश याचा कोणताही भेदभाव न करता सर्वाना पूर्ण समान हक्क; अल्पसंख्याकांचा धर्म, भाषा, संस्कृती यास घटनात्मक संरक्षण, त्यांना धार्मिक, सांस्कृतिक, शैक्षणिक संस्था स्थापण्याचे हक्क, त्यांना लोकसंख्येच्या प्रमाणात विधिमंडळांत राखीव प्रतिनिधित्व ही त्यांनी मांडलेल्या राज्यघटनेतील काही सूत्रे होती. आजच्या राज्यघटनेपेक्षाही अल्पसंख्याकांना ती अधिक हक्क (उदा. राखीव प्रतिनिधित्व) देणारी होती. राज्यघटनेत भारतीय राष्ट्राचे खरेखुरे राष्ट्रीय स्वरूप सिद्ध केल्याबद्दल त्यांनी घटना समितीच्या अध्यक्षाचे तार करून अभिनंदन केले होते. ‘राज्याची घटना कोणत्या धर्मग्रंथावर नव्हे तर अद्ययावत बुद्धिप्रामाण्यावर आधारलेली असली पाहिजे,’ अशी त्यांची घोषणाच होती. त्यांना पाहिजे असणारे ‘हिंदू राष्ट्र वा हिंदू राज्य’ म्हणजे ‘सेक्युलर राज्य’च होते. त्या काळात हिंदू व मुसलमान यांना सत्तेत समान वाटय़ाची मागणी होत होती, त्या संदर्भात हिंदूंवर अन्याय होऊ नये एवढय़ासाठीच त्यांनी हिंदूंचा पक्ष घेतला होता. धर्मनिरपेक्षपणे हिंदूंचे न्याय्य हक्क रक्षण करणारे राष्ट्र म्हणजेच त्यांचे हिंदू राष्ट्र होते. त्याचा संबंध कोणत्या धार्मिक वा सांस्कृतिक जीवनमूल्यांशी नव्हता. सर्व धर्मग्रंथ कालबाह्य़ झाले आहेत; हिंदू संस्कृती अपवादवजा जाता श्रुतिस्मृतिपुराणोक्त आहे; श्रुतिसंस्कृतिपुराणोक्ताची बेडी तोडून आपण पाश्चात्त्यांप्रमाणे बुद्धिवादी, पुरोगामी, आधुनिक व अद्ययावत बनले पाहिजे, असा त्यांचा आग्रह होता. तथापि, त्यांचे बुद्धिवादी विचार पटणारे व समजावून सांगणारे अनुयायीच त्यांना मिळाले नाहीत. तेव्हा सावरकरांना अभिप्रेत असणारे हिंदू राज्य वा हिंदू राष्ट्र घटनेनुसार स्थापन झालेले असल्यामुळे त्याचा प्रत्यक्ष अंमल करण्यापलीकडे नव्याने काही स्थापन करण्याची गरज उरली नाही व त्यांच्या दृष्टीने हिंदू राष्ट्रवाद संपलेला आहे.
मात्र ज्यांच्याकडे अनुयायी व शक्ती आहे, असा रा. स्व. संघ हिंदू राष्ट्रवादाचा अद्यापही आग्रही पुरस्कर्ता आहे. हिंदू राष्ट्र ही संघाची जीवननिष्ठा आहे. त्याच्या स्थापनेसंबंधात संघनेत्यांचे म्हणणे असे की, ‘विरोधकांनी हिंदू राष्ट्र होऊ न देण्याचा विडा उचलला आहे. हा निर्धार पूर्ण करणे कोणाला शक्य आहे काय कारण या राष्ट्राची निर्मिती तर पूर्वीच होऊन चुकलेली आहे.. इतिहासाने जेव्हा डोळे उघडले, तेव्हा त्याने आम्हाला ‘राष्ट्र’ या स्वरूपातच पाहिले. हे राष्ट्र ऋग्वेद काळापासून चालत आलेले आहे.. ‘हिंदू राष्ट्र’ हे सनातन सत्य आहे. त्याच्या स्थापनेची भाषा हास्यास्पद आहे. यावर कोणी विचारील, की ‘हिंदू राष्ट्र’ सनातन म्हणजे चिरंतन सत्य असेल त्याचा ‘वाद’ कोणता कारण या राष्ट्राची निर्मिती तर पूर्वीच होऊन चुकलेली आहे.. इतिहासाने जेव्हा डोळे उघडले, तेव्हा त्याने आम्हाला ‘राष्ट्र’ या स्वरूपातच पाहिले. हे राष्ट्र ऋग्वेद काळापासून चालत आलेले आहे.. ‘हिंदू राष्ट्र’ हे सनातन सत्य आहे. त्याच्या स्थापनेची भाषा हास्यास्पद आहे. यावर कोणी विचारील, की ‘हिंदू राष्ट्र’ सनातन म्हणजे चिरंतन सत्य असेल त्याचा ‘वाद’ कोणता याचे उत्तर असे, की हिंदू राष्ट्र सनातन असले, तरी त्याची हिंदूंना आत्मविस्मृती झाली होती. ते राजकीय अंधकारामुळे लोकांना दिसत नव्हते. ते प्रकाशात आणून त्याचे ज्ञान करून देण्यासाठी हिंदू राष्ट्रवादाची गरज आहे.
संघाला अभिप्रेत असणाऱ्या हिंदू राष्ट्राचा अर्थ ‘हिंदू संस्कृतीला मानणारे राष्ट्र’ असा आहे, तर हिंदू संस्कृतीचा अर्थ ‘विशिष्ट जीवनमूल्ये’ असा आहे. विशिष्ट जीवनमूल्ये धारण करणाऱ्यांचे राष्ट्र बनते; ती मूल्ये ऋषीमुनींनी सांगितलेली आहेत, अशी संघाची भूमिका आहे. स्पष्टपणेच त्यांची राष्ट्रीयत्वाची संकल्पना सांस्कृतिक आहे. त्यांच्या मते भौगोलिक वा पाश्चात्त्य राष्ट्रसंकल्पनेच्या चौकटीत हिंदू राष्ट्रीयता बसू शकत नाही. संस्कृती नेहमी एकसंध असते, संमिश्र नसते. संस्कृती गंगेच्या प्रवाहाप्रमाणे काळाबरोबर पुढे जात राहते. तिला ठिकठिकाणी अनेक लहान-मोठय़ा नद्या, ओढे-नाले मिळतात, तरी त्या नदीला गंगाच म्हणतात. तसेच हिंदू संस्कृतीच्या मूळ प्रवाहाचेही आहे. म्हणून हिंदू जीवनप्रवाह हाच या देशातील राष्ट्रस्वरूप जीवनप्रवाह आहे, अशी त्यांची भूमिका आहे.
हिंदूंचा धर्म, संस्कृती, जीवनपद्धती वा जीवनमूल्ये यांना ते समानार्थी मानतात. धर्म व संप्रदाय किंवा उपासना पद्धती (रिलिीजन) यात फरक करून इस्लाम व ख्रिश्चन धर्माला ते ‘उपासना पद्धती’ मानतात. इस्लामला ते संस्कृती वा जीवनपद्धती मानीत नाहीत. मुसलमानांनी आपली उपासना पद्धती पाळावी, मात्र या देशाची मूळ हिंदू संस्कृती आपली मानावी असा त्यांचा आग्रह असतो. ‘जो या देशाचा इतिहास, परंपरा व संस्कृती मानतो तो हिंदू’ अशी त्यांची व्याख्याच आहे. मुसलमान व ख्रिश्चन यांनी अशा प्रकारे ‘हिंदू’ बनावे. त्यासाठी उपासना पद्धती बदलण्याची गरज नाही. असे झाल्यास ते हिंदू राष्ट्राचे घटक बनतात, अशी त्यांची भूमिका आहे. मुसलमान व ख्रिश्चन यांचे पूर्वज हिंदू होते या गोष्टीची जाणीव करून दिल्यास ते या देशाला आपली मातृभूमी व हिंदू संस्कृतीला आपली संस्कृती मानू लागतील. यावर त्यांचा खूप भर असतो. ते आग्रहपूर्वक मांडीत असतात, की ‘राष्ट्र’ व ‘राज्य’ या दोन भिन्न संकल्पना आहेत. ‘राष्ट्र’ कायम राहते; ते पारतंत्र्यातही असू शकते. ‘हिंदू राष्ट्र’ मोगल राज्यकाळातही होते. राज्य, म्हणजे शासनव्यवस्था ही बदलणारी असते. त्यांचा आग्रह हिंदू राष्ट्रासाठी आहे, हिंदू राज्यासाठी नाही.
त्यांचा मूलभूत व खरा विरोध पाश्चात्त्य संस्कृतीला व विचारसरणीला आहे. तीस ते परकीय मानतात. म्हणूनच त्यांचा पाश्चात्त्य सेक्युलॅरिझमला विरोध आहे. भारताची राज्यघटना पाश्चात्त्य संकल्पनांवर आधारलेली आहे. तीत भारतीय संस्कृतीचे प्रतिबिंब पडलेले नाही, अशी त्यांची तक्रार असते.
हिंदू राष्ट्रवाद म्हणजे काय त्याची सैद्धांतिक, सुसूत्र व तर्कशुद्ध मांडणी कोणीही केलेली नाही. इस्लाम हा धर्म वा संस्कृती नसून केवळ उपासना पद्धती आहे, हे इस्लामचे सामान्य ज्ञान असणाऱ्यासुद्धा मान्य करणार नाही. वेदकाळापासूनची ऋषीमुनींनी सांगितलेली विशिष्ट जीवनमूल्ये मानतो तो हिंदू, या व्याख्येनुसार सावरकरही ‘हिंदू’ ठरणार नाहीत. बहुसंख्य हिंदू समाज धर्मनिष्ठ व हिंदू संस्कृती पाळणारा असूनही या जीवनमूल्यांना आपल्यावरील सांस्कृतिक गुलामगिरी व संघाला सांस्कृतिक विरोधक मानतो. भारतीय राज्यघटना ज्या आधुनिक मानवी मूल्यांवर आधारित आहे, तीच जीवनमूल्ये का मानू नयेत त्याची सैद्धांतिक, सुसूत्र व तर्कशुद्ध मांडणी कोणीही केलेली नाही. इस्लाम हा धर्म वा संस्कृती नसून केवळ उपासना पद्धती आहे, हे इस्लामचे सामान्य ज्ञान असणाऱ्यासुद्धा मान्य करणार नाही. वेदकाळापासूनची ऋषीमुनींनी सांगितलेली विशिष्ट जीवनमूल्ये मानतो तो हिंदू, या व्याख्येनुसार सावरकरही ‘हिंदू’ ठरणार नाहीत. बहुसंख्य हिंदू समाज धर्मनिष्ठ व हिंदू संस्कृती पाळणारा असूनही या जीवनमूल्यांना आपल्यावरील सांस्कृतिक गुलामगिरी व संघाला सांस्कृतिक विरोधक मानतो. भारतीय राज्यघटना ज्या आधुनिक मानवी मूल्यांवर आधारित आहे, तीच जीवनमूल्ये का मानू नयेत चार्वाकांचा भौतिकवाद, जैनांचा अहिंसावाद किंवा बुद्धांच्या अष्टांगिक मार्गाना त्यात काय स्थान आहे, असे प्रश्न त्याला पडतात. देशात हिंदूू बहुसंख्याक राहणार आहेत, तोवर तो कोणत्याही अर्थाने हिंदू राष्ट्रच राहणार आहे, त्यासाठी स्वतंत्र ‘वादा’ची काय गरज आहे, असेही त्याला वाटत असते. खरोखर हिंदू राष्ट्रवाद हे एक न उलगडणारे कोडे आहे.
लेखक इतिहासाचे अभ्यासक आहेत.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
नाटकात दुर्गा देवीची भूमिका साकारणाऱ्या १२ वर्षीय मुलीवर बलात्कार
...जेव्हा नरेंद्र मोदी आसाराम बापूच्या पाया पडले होते, व्हिडीओ व्हायरल
खूप छान आणि माहितीवर्धक
दुहेरी मुखवटे वापरून कंटाळा आला असला तरी जीवन जगणे थांबत नाही. पण त्यातल्या त्यात खऱ्या ओळखीने जगणे काही औरच असते असे म्हणावेसे वाटते.गजानन पोळ
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आसाराम बापू शिपायाला म्हणतो जेलमध्ये खाणार, पिणार आणि मस्त मजा करणार
हा असा राम की..
ओरल सेक्समध्ये व्यत्यय आणणाऱ्या सहप्रवाशांवर जोडप्यानं केला हल्ला
माध्यमे टीका करतील म्हणून सचिनला ‘रणजी’त प्रथम संधी
धोनीची धुलाई अन् रायडूचा राडा , रंगतदार सामन्यात बंगळुरूचा पराभव
राजीनाम्यानंतर गंभीरने पगारही नाकारला , आयपीएलनंतर घेणार भविष्याबाबत निर्णय
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर


कानपुर मधील साडी Lucknowi Andaaz चा "पोर्टफोलिओ" अल्बम

फोटोग्राफर्स व्हिडिओग्राफर्स लग्नाचे नियोजक सजावटकार स्टायलिस्ट अॅकसेसरीज
फोन आणि संपर्क माहिती दाखवा
फोटो आणि व्हिडिओ 14
आपले पुनरावलोकन लग्नाच्या अल्बममध्ये छापले जाईल, जो आपल्याला "लग्न" विभागात सापडू शकतो.
Wedding.net हे लग्नाच्या तयारीचे व्यासपीठ आहे
सशुल्क सेवा गोपनीयता धोरण
1,66,823 व्यक्तींनी गेल्या महिन्यात Wedding.net ला भेट दिली.
सोशल नेटवर्क मधील खाते वापरुन साइन इन करा


भिगवण – एक (छे!… अनेक) अविस्मरणीय अनुभव | गुज मनीचे...

भिगवण – एक (छे… अनेक) अविस्मरणीय अनुभव
भिगवणच्या रोहित पक्ष्यांशी ओळख आत्ताश: बरीच जुनी झालीए. गेले काही वर्ष आणि दर वर्षातून किमान दोन वेळा तरी डिक्सळ मला साद घालते आणि मग एखाद्या शनिवार-रविवारी झपाटल्या सारखी मला पहाटे ३:३० ला जाग येते. माझ्यातली ‘झोपाळू मी’, ‘पक्षीवेड्या मी’ ला विचारते “जाणार आहेस का भिगवणला की झोपतेस परत”. दोन मनांचा गोंधळ उडतो… आणि दर वेळेस न चुकता पक्षीवेडी मीच जिंकते. खरंतर काही कुणाचा force नसतो पण डिक्सळ ह्या जागेची आकर्षणशक्तिच इतकी अफाट आहे जी मला तिकडे ओढून नेते. मला तिकडे नेण्यात मोलाचा वाटा माझ्याच सारख्या (किंवा माझ्याहून कैक पट अधिक म्हणता येइल अशा) माझ्या wildlife वेड्या मित्राचा आहे. 🙂
या हंगामातली दुसरी खेप मागच्या शनिवारी झाली. नेहमी प्रमाणे मित्राने sms टाकला “उद्या भिगवण. तुझा काय प्लॅन”. मला ‘सिंहगड वॅल्ली’ ला जाऊन ‘शाही बुलबुल’ a.k.a ‘स्वर्गीय नर्तक’ (English – Paradise Flycatcher) बघायचा होता. म्हणून डोक्यात तो प्लॅन घोळत होता. ह्या स्वर्गीय नर्तकाने मला आत्ता पर्यंत एकदाच ‘खंबाटकी’ घाटात दर्शन दिले होते आणि ते ही मी स्वत: गाडीने घाट चढत असताना. माझ्या गाडीत पक्षांबाबत संपूर्ण उदासिन मंडळीही होती. “तू पक्षी नको बघू…गाडी चालवण्याकडे लक्ष दे.” असा शेरा मारण्यात आला. त्यामुळे थांबता येणे अशक्य होते. तेव्हापासून याला मनं भरुन बघायची इच्छा मनी बाळगून आहे.
हा तर आपण कुठे होतो – ‘सिंहगड वॅल्ली’ ला एकट्याने जायचे मनात होते म्हणजे तिकडे माझ्यासारखे अजून अनेक वेडे लोक असणारच होते. परवा २६ जानेवारी चा जोक आठवला. कोणीतरी सांगत होते “२६ च्या सुट्टीला वॅल्ली मध्ये पक्ष्यांपेक्षा लोकंच जास्त होते” 😀
गर्दी बघून कोणता पक्षी लोकांना कंटाळून आपले दर्शन cancel करेल याचा काही नेम नाही. 😦 विचारांती स्वर्गीय नर्कताची भेट लांबणीवर टाकून मी भिगवणचा प्लॅन fix केला. बघा परत, नेहमी प्रमाणे ‘रोहित’ पक्ष्यांनीच बाजी मारली.
४:३० ला निघून आम्ही सोलापूरचा रस्ता धरला. वाहतूक कोंडी न झाल्यामुळे बरोबर ६:३० ला भिगवणला पोहचलो. गाडी ‘हॉटेल सागर’ जवळ थांबली आणि आम्ही आत शिरलो. हॉटेल मालकाने ओळखीचा smile दिला. नेहमीच्या सलगीने वेटरला ऑर्डर दिली – “१ इडली-सांबार, १ इडली-चटणी आणि २ चहा”. या ऑर्डर मध्ये पण गंमत आहे – इडली-सांबार व इडली-चटणी ही एकच डिश आहे पण माझ्या मित्राची ती style वेटरला ही ठाऊक आहे. फ़्रेश होऊन मस्त नाष्टा चेपला. डिक्सळची वाट खूणावत होती आणि वेळ न दवडता गाडी त्या दिशेने हाकली.
डिक्सळ पुलावर आलो आणि आम्हाला बघून गंगाराम धावतच आला. डिक्सळ पुल संपला की मासेमार्‍यांची (किंवा नाविकांची) ७-८ घरं आहेत. त्यातलाच एक आहे गंगाराम. जो आमचा ‘पेटंट’ नावाडी आहे. दर वर्षी आणि वर्षातल्या प्रत्येक वेळी यानेच आम्हाला पाण्यात पक्षी दाखवायला नेले पाहिजे असा नियमच आहे. वास्तविक गंगारामचे (सख्खे, चुलत, मावस, मामे) भाऊ आणि त्यांच्या बायका सगळेच नाव चालवतात व येणार्‍या पाहुण्यांना पाण्यात घेऊन जातात पण तरीही आम्हाला गंगारामच लागतो.
अतिशय superfast बोलणारा (तेही बोली भाषेत), आम्हाला सांगू तितके आत नेऊन, सांगू तितका वेळ पाण्यात थांबवणारा, मासेमारी करुन (आणि तीच खाऊन/विकून) उदरनिर्वाह करणारा गंगाराम हा एक मेहनती इसम आहे. तो आमचा आणि आम्ही त्याचे () लाडके आहोत. त्याच्यालेखी ‘पक्षी’ म्हणवून घेण्याचा बहुमान फक्त ‘फ़्लेमिंगों’चा आहे. इतर पक्षांची तो मराठी नावे घेतो. ती बरीचशी नावे माझ्या मित्रानेच त्याला सांगितली आहेत. उदा. – “यंदा ‘चमचे’ लई आले नाइत.” म्हणजे ‘स्पून बिल्स’ (spoon bills) बद्दल त्याला सांगायचे असते. आम्हाला इष्ट-स्थळी नेऊन होडी कोणत्यातरी वेली-झुडपाच्या फांदीला अडकवून हा खुशाल झोप काढतो. ती झोप थोड्या वेळाची असली तरी तो चक्क घोरायला वगैरे लागतो. Quality vs Quantity principle कित्ती सहजपणे तो apply करतो. 😀
दर खेपेला त्याचा मला एकच प्रश्न असतो “तुम्ही मासे खाता का” आणि मी “नाही.” असे म्हटल्यावर त्याचा चेहरा थोडा खट्टू होतो आणि तितकाच माझ्या मित्राचे “पण मी खातो” हे एकून एकदम फुलतो. पाण्यात जाई पर्यंत माझ्या त्याच्याशी गप्पा सूरु असतात – “हे पाणी कित्ती खोल आहे” आणि मी “नाही.” असे म्हटल्यावर त्याचा चेहरा थोडा खट्टू होतो आणि तितकाच माझ्या मित्राचे “पण मी खातो” हे एकून एकदम फुलतो. पाण्यात जाई पर्यंत माझ्या त्याच्याशी गप्पा सूरु असतात – “हे पाणी कित्ती खोल आहे”, “तुम्हाला पोहता येते ना”, “तुम्हाला पोहता येते ना” “तुमचा मुलगा कितवित आहे” “तुमचा मुलगा कितवित आहे”, “ही होडी किती जुनी आहे”, “ही होडी किती जुनी आहे” इत्यादी इत्यादी. मग आम्ही चोकलेट्स वगैरे शेर करतो.
ओ.के – तर गंगाराम आला आणि आम्ही होडीत बसलो. नेहमी पुलाच्या उजव्या बाजुला असलेले रोहित पक्षी आता डाव्या बाजुला आणि ते ही बरेच आत गेले होते. गप्पा मारत मारत पाण्यातून निघालो. सुर्याच्या तेजाने पाणी सोनसळी केले होते. बर्‍यापैकी आत गेल्यावर आम्हाला रोहित पक्षांचे आवाज ऐकू यायला लागले. ४०-५० पक्षी दृष्टिक्षेपात पडले. आम्ही शांत झालो व होडी थांबवून टाकली. “तू मेरे सामने मैं तेरे सामने तुझको देखू के प्यार (इथे – फोटोग्राफी) करु” अशी situation होते या फ़्लेमिंगोंना बघून. 😛
फ़्लेमिंगोंमध्ये एक रुबाबदारपणा असतो. त्यात त्यांचा गुलबट रंग आणखी भर घालतो. उडताना तर ते अप्रतिम दिसतातच पण पाण्यात चालत फिरतानही त्यांच्यात एक डौल असतो. हे सगळे बघायला खूप खूप मजा येते. मी समोरचे सगळे आधी डोळ्यात आणि मग कॅमेर्‍यात साठवत होते. थव्यात २-३ पिल्ले ही होती. त्यातले एक छोटुसे पिल्लू आईच्या (की बाबांच्या) सारखे मागे मागे करत होते.
थोडा फार वेळ गेला असेल तेवढ्यात गंगाराम म्हणाला “तो बघा पक्ष्यांचा थवा येतोय”(remember ‘पक्षी ‘ = ‘रोहित’). पाहतो तर काय ३०-४० रोहित पक्षी आमच्या दिशेने उडत येताना दिसले. मनात आले “वाह आत्ता यांचे मस्त landing बघायला मिळणार”. पण हे फ़्लेमिंगो आणि देव दोघेही जरा जास्तच मेहेरबान झाले आमच्यावर. ह्या थव्याने हवेत उडत आमच्या भोवती ६-७ घिरट्या मारल्या. मला काय करु आणि काय नको असे झाले होते…पहिल्या २-3 फेर्‍या तर मी कॅमेरा बाजुला ठेऊन फक्त ‘अनुभवल्या’. ‘बघितल्या’ हे म्हणने थोडे कमी दर्जाचे वाटतेय. नंतर कॅमेरा घेऊन जे काही काढणे शक्य वाटले ते काढत गेले. मनसोक्त फेर्‍या मारुन ते आमच्या समोर अलगद पाण्यात उतरते झाले. त्यांच्या त्या आकाशातील घिरट्या आणि landing हे सगळे अतिशय रोमांचक होते. अविस्मरणीय आणि अवर्णनीय
डिक्सळ (भिगवण) ला निसर्गाचे खूप मोठे वरदान आहे, याचा मला दर खेपेला प्रत्यय येतो. भिगवणने मला भरभरुन आनंद दिलाय आणि म्हणूनच मी तिकडे खेचली जाते. हल्ली एक गोष्ट जिव्हारी लागतेय – आमच्या मागून एक होडी तिथे पक्षी बघायला (की बडबड करायला) आली होती. ४-५ बायका, २ पुरुष आणि २-३ पिल्लावळ असा चमू होता. त्यांचा नावाडी तर जिवाच्या आकांताने ओरडत होता. त्यात त्या लोकांची (मोठ्याने) कुज-बुज अखंड सुरु होती. शिवाय काही फोटोग्राफी करणारे शहाणे चिखलातून जाऊन, पाण्याच्या किनारी पक्ष्यांपर्यंत पोचू पाहत होते आणि कडेला उभे राहून पक्ष्यांना उडवून लावत होते… का तर त्यांना पक्ष्यांचे उडतानाचे फोटो घेता यावेत म्हणून. 😦
हा लेख वाचणार्‍या सगळ्यांना माझी कळकळीची विनंती आहे की डिक्सळ (भिगवण) सारखी ठिकाणे मुला-बाळांना घेऊन जाऊन गोंधळ करायची नाहित. आपल्या गप्पा-गोष्टी ऐकायला आणि त्रास सहन करायला हे पक्षी स्थलांतर करत नाहीत. आपण जाऊन त्यांना त्रास होईल असे वागायचा हक्क आपल्याला मुळीच नाहीए. हे मान्य आहे की आपल्यामुळे नावाडी लोकांना थोडा धंदा मिळतो पण तिथेही त्यांच्या वल्हवण्याच्या श्रमांकडे काणा-डोळा करुन पैशांची घासा-घीस घालणारे लोक मी बघितलेत. पक्ष्यांना त्रास देऊन, फोटो काढता यावेत म्हणून उडवून लावणार्‍यांची तर मला कीव येते.
कृपया वन्यजीवन दुरुन बघून, त्यांना त्रास न देता निसर्गाचा आस्वाद घेता यायला हवा. हे दिसणारे पक्षी कैक मैल उडून इथल्या निसर्गासाठी आपल्यासमोर येतात हे ध्यानी ठेवले पाहिजे. त्यांचा मान ठेऊन मस्त आनंद लुटायला हवा कारण “फिर ये समा… कल हो न हो
« मानस आणि ‘दत्तक पुत्र’ दिसला गं बाई दिसला…
दिनांक : फेब्रुवारी 4, 2010
प्रवर्ग : पक्षी निरीक्षण, फोटोग्राफी, भटकंती, Bird Watching
मी परत एकदा व्हर्च्युअली जाऊन आलो बघ. मराठी ब्लॉगस्फियरमध्ये स्वागत.
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
ब्लॉग नोंदी मिळविण्याकरिता आपला ई-मेल द्यावा.
ब्लॉग इथे नोंदवला आहे…
विषय कॅटेगरी निवडा Authors असंच काहीतरी आठवण आदरांजली कविता काव्य गुज मनीचे… नाती-गोती पक्षी निरीक्षण पुणे फोटोग्राफी भटकंती मैत्री Bird Watching Friendship Fun General Obituary Patriotism Photography poems Pune Rains Relations Timepass


आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग | Chhatrapati Shivaji Maharaj - Shivray

छत्रपती शिवाजी – महाराजांवर चित्रपट
बेसिक फोटोग्राफी वर्कशॉप – ४ सप्टेंबर २०१६
स्वराज्य संकल्पक शहाजीराजे भोसले
छत्रपती राजर्षि शाहू महाराज
गनिमी कावा – युध्दतंत्र
आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग - Anandrao Dhulap
आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग
सुभेदार सुभा आरमार, आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग
आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग
सुभेदार सुभा आरमार, आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग Anandrao Dhulap. Admiral of Maratha Empire at Vijaydurg.
Summary : आनंदराव धुळप यांची समाधी, विजयदुर्ग
Previous: इस्ट इंडियामन व्यापारी जहाज
Next: इंद्र जिमि जंभ पर
आनंदराव धुळप – यांच्या घराण्याचें मूळचें उपनाम मोरे असून शिवाजीनें जावळी येथें ज्या मोरे घराळ्याची धूळधाण केली तें हेंच होय. जावळीच्या झटापटींत ज्या त्रिवर्गांच शेवट झाला. त्यांपैकीं हणमंतराव हा आनंदरावाचा पूर्वज होता. जावळीहून हाकालपट्टी झाल्यावर याचे पूर्वज स्वसंरक्षणार्थ विजापूर दरबारीं येऊन राहिले व तेथें त्यांनीं समशेर गाजविल्यामुळें त्यांस धुळप हा बहुमानाचा किताब मिळाला. पुढें शिवाजीच्या भीतीनें हणंतरावाचे वंशज धवडे बंदरीं जाऊन राहिले. इ.स. १७६४ मध्ये आनंदराव ह्या दर्यायुद्धांत नाणावलेल्या गृहस्थाकडे मराठ्यांच्या आरमाराचें आधिपत्य आलें. आनंदराव हा इ.स. १७९४ पर्यंत सुभे आरमाराचा प्रामुख्यानें कारभार आटपीत असे. पेशवाई नष्ट झाल्यावर त्याच्या वंशजास इंग्रजांनीं पोलिटिकल पेनशन करून दिली (भा.इ.सं.मं. आहवाल शके १८३३ पृ. ११५). पेशव्यांच्या डायरींत आनंदराव यांच्या नांवचा आरमाराकडील सरदार म्हणून पहिला हुकूम आढळतो. त्याची तारीख ३० सप्टेंबर इसवी सन १७६४ ( रविलाखर ४ खमस सितैन मया व अलफ) ही आहे. त्याच्या हाताखालीं बाळाजी हरि यास आरमाराकडील अमीन म्हणून व जगन्नाथ नारायण यास आरमाराचा कारभारी म्हणून नेमलें होतें (थो.मा. पेशव्यांची रोजनिशी, भाग १, पृ. ३४२). यांची कर्तबगारी इ.स. १७६७६८ दिसून आली. कारण त्याच रोजनिशींत पुढें सालगुदस्तां आरमाराकडील लोकांनी हैदराशीं झालेल्या लढाईंत कामकाज चांगलें केल्यावरून आरमाराच्या शिलकेंतून ४२५० रुपये बक्षीस वाटण्याचा ६ रविलाखर, समान सितैन मया व अलफ रोजींचा आनंदराव धुळप यांस हुकूम आहे. माधरावांच्या मृत्यूनंतर व नारायणरावांच्या वधानंतर पेशवाईंत होणाऱ्या खळबळीमुळें आपले हातपाय पसरण्यास योग्य संधि आहे असें इंग्रजास वाटून त्यांनी वसईसाष्टी घेण्याची मसलत केली, तेव्हां मुंबईकडे मराठ्यांस डोळा फिरवावा लागला. इ.स. १७७४ मध्यें आनंदराव धुळप आरमार घेऊन रेवदंड्याच्या बारावर आल्याचें कळल्यावरून त्यानें व रघुजी आंगरे यांनी एकत्र मुंबईच्या शहरांत जाऊन शहर लुटून फस्त करावें व नंतर साष्टीस इंग्रज बसला आहे त्याचें पारिपत्य करावें, असा पेशव्यांचा ता. २१-१२-१७७४ (१७ सवाल) रोजीं हुकूम सुटला (भा.इ.सं.मं. अहवाल शके १८३३ पृ. ११८). आनंदरावाला आपली पुरी कर्तबगारी दाखविण्यास १८८१ नंतर संधि मिळाली. आनंदरावाचा हाताखालील सरदाराशीं बेबनाव उत्पन्न होऊन सरकारी कामास हरकत होऊं लागल्यामुळें दरखदारास परत बोलावण्यांत येऊन आरमाराचा कारभार सर्वस्वीं आनंदरावाकडे सोंपविण्यांत आला (५ रमजान इसन्ने समानीय मया व अलफ = २५ आगस्ट १७८१) असें दिसते. (पे.रो.) पृ.१९५६८ दिसून आली. कारण त्याच रोजनिशींत पुढें सालगुदस्तां आरमाराकडील लोकांनी हैदराशीं झालेल्या लढाईंत कामकाज चांगलें केल्यावरून आरमाराच्या शिलकेंतून ४२५० रुपये बक्षीस वाटण्याचा ६ रविलाखर, समान सितैन मया व अलफ रोजींचा आनंदराव धुळप यांस हुकूम आहे. माधरावांच्या मृत्यूनंतर व नारायणरावांच्या वधानंतर पेशवाईंत होणाऱ्या खळबळीमुळें आपले हातपाय पसरण्यास योग्य संधि आहे असें इंग्रजास वाटून त्यांनी वसईसाष्टी घेण्याची मसलत केली, तेव्हां मुंबईकडे मराठ्यांस डोळा फिरवावा लागला. इ.स. १७७४ मध्यें आनंदराव धुळप आरमार घेऊन रेवदंड्याच्या बारावर आल्याचें कळल्यावरून त्यानें व रघुजी आंगरे यांनी एकत्र मुंबईच्या शहरांत जाऊन शहर लुटून फस्त करावें व नंतर साष्टीस इंग्रज बसला आहे त्याचें पारिपत्य करावें, असा पेशव्यांचा ता. २१-१२-१७७४ (१७ सवाल) रोजीं हुकूम सुटला (भा.इ.सं.मं. अहवाल शके १८३३ पृ. ११८). आनंदरावाला आपली पुरी कर्तबगारी दाखविण्यास १८८१ नंतर संधि मिळाली. आनंदरावाचा हाताखालील सरदाराशीं बेबनाव उत्पन्न होऊन सरकारी कामास हरकत होऊं लागल्यामुळें दरखदारास परत बोलावण्यांत येऊन आरमाराचा कारभार सर्वस्वीं आनंदरावाकडे सोंपविण्यांत आला (५ रमजान इसन्ने समानीय मया व अलफ = २५ आगस्ट १७८१) असें दिसते. (पे.रो.) पृ.१९५ वरून दरबारनें आनंदरावास दिलेला जोर चांगला उपयोगी पडला. इ.स. १७८३ सालीं त्यानें इंग्रजांविरुद्ध मोठा जय मिळविला (छ ५ जमादिलावली) इंग्रजांची एक लढवई दुधोशी बोट एक बतेला व तीन शिबाड अशीं पांच गलबतें, सरंजाम, दारूगोळा व गाडद भरून कर्नाटकाकडे जात असतां रत्नागिरीनजीक आनंदराव धुळपाच्या आरमाराची व त्याची दोन प्रहर लढाई झाली. इंग्राजांचा पराभव होऊन सर्व गलबतें पाडाव केलीं. या लढाईंत इंग्रजाकडील तीस पसतीस गोरे इसम धरून सुमारें चारशेंपर्यंत लोक मराठ्यांच्या हातीं लागलें. मराठ्यांकडील आठ बरे बरे आसामी ठार व पाऊणशें माणूस जखमी झालें व इंग्राजाकडील एक कप्तान व पंचवीस आसामी ठार व कित्येक जखमी झाले. या बहाद्दरीबद्दल पेशव्यांनीं ता. २५ मे स. १७८३ (शके १७०५ चैत्र व ९;२२ जमादिलावल सुरू सलास समानीन मया व अलफ) रोजीं आनंदरावास ‘बहुमान खासगीचा पोषाख व कंठी’ देऊन शाबासकीचें पत्र पाठविलें तें उपलब्ध आहे ( भा.इ.सं.मं. अहवाल शके १८३३ पृ. १२०).
Anuya on महाराष्ट्राच्या किल्ल्यांकडे सरकारचे अक्षम्य दुर्लक्ष
shashank on वीर शिवा काशीद
छत्रपती शिवाजी – महाराजांवर चित्रपट
बेसिक फोटोग्राफी वर्कशॉप – ४ सप्टेंबर २०१६
गनिमी कावा – युध्दतंत्र
छत्रपती राजर्षि शाहू महाराज
स्वराज्य संकल्पक शहाजीराजे भोसले
chatrapati shivray chhatrapati shivaji maharaj kaviraj bhushan lohagad fort Modi Letter D Modi Letter DH Modi Letter N Modi Letter SH Modi Letter T Modi Letter TH modi script nature photography Quiz Contest raigad raigad fort Rajaram Maharaj shivaji raje shivkalyan raja shivrayanchi aarti आज्ञापत्र कविराज भूषण छत्रपती शिवाजी महाराज जाणता राजा जावजी लाड ताराराणी प्र. के. घाणेकर प्रश्नमंजुषा बाजीराव पेशवे बाल शिवाजी मराठा मराठेशाही राजमाता जिजाऊ आऊसाहेब लता मंगेशकर वा. सी. बेंद्रे शहाजी महाराज शिवराय शिवरायांचा जन्म शिवरायांची आरती शिवाजी राजे शिवाजीराजे भोसले शिवाजी शहाजी भोसले सरनौबत सेतू माधवराव पगडी सोपी मोडी पत्रे २०१५
शिवराय प्रश्नमंजुषा – प्रश्न क्रमांक १५
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. १२
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. ११
शिवराय प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक १४
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. १३
छत्रपती शिवाजी – महाराजांवर चित्रपट
बेसिक फोटोग्राफी वर्कशॉप – ४ सप्टेंबर २०१६
Jai ram Shinde: सर माझ्या माहिती प्रमाणे पन्हाळा गडावरील ईतिहाआसआसाचे वर्णन...
Jai ram Shinde: खुप छान माहित दिल्या ईतिहासातील. पण माला माहिती आहे त्याप्रम...
शिवराय प्रश्नमंजुषा – प्रश्न क्रमांक १५
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. १२
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. ११
शिवराय प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक १४
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. १३
काळकाई खिंडीत सिद्दयांची कत्तल करणारे जावजी लाड
प्रती तानाजी – पदाती सप्तसहस्त्री नावजी लखमाजी बलकवडे
छत्रपती संभाजी महाराजांचा जन्म
राजगड लढविणारे संताजी सिलीम्बकर
जयदेव जयदेव जय जय शिवराया
शिवराय.कॉम प्रश्नमंजुषा २०१५ – प्रश्न क्रमांक. १३
शिवरायांचे सत्य चित्र शोधणारे इतिहासाचे भिष्माचार्य कै. वासुदेव सीताराम बेंद्रे
मोडी वाचन – भाग १७
शिवाजी महाराजांच्या कचेरीकडून पुणे परगण्याच्या कारकून व देशमुखांना पत्र
छत्रपती संभाजी महाराजांचे बालपण
Jai ram Shinde: सर माझ्या माहिती प्रमाणे पन्हाळा गडावरील ईतिहाआसआसाचे वर्णन...
Jai ram Shinde: खुप छान माहित दिल्या ईतिहासातील. पण माला माहिती आहे त्याप्रम...


दृश्यतरलता | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
कळण्याची दृश्यं वळणे »
जेव्हा चित्रं ‘कशाचं’ आहे ते कळत नाही तेव्हा आपल्यातला भाषिक प्राणी जागा होऊन लगेच प्रश्न विचारतो. चित्र कोणाचं आहे
जेव्हा चित्रं ‘कशाचं’ आहे ते कळत नाही तेव्हा आपल्यातला भाषिक प्राणी जागा होऊन लगेच प्रश्न विचारतो. चित्र कोणाचं आहे कोणी काढलं हाताची घडी, तोंडाला कुलूप (बोटाऐवजी) आणि डोळे उघडे ठेवून चित्र फक्त पाहा, डोळे भरून पाहा, अगदी सावकाश, चित्राचा कोपरान्कोपरा पाहा..
‘हाताची घडी आणि तोंडावर बोट’ अशी सूचना लहानपणी शाळेमध्ये आपल्याला मिळाली असेल. आपला सतत चालणारा संवाद बंद व्हावा व मन स्थिर व्हावं याकरता ही सूचना दिली जायची, जाते. मोठेपणी मांडी, पद्मासन घालून स्थिर बसा, डोळे हळूहळू मिटा, श्वासावर लक्ष केंद्रित करा, अशा सूचना योग शिक्षक देतात.. त्यांचाही हेतू हाच. मन स्थिर व्हावं, मनात सतत चालणारा संवाद बंद व्हावा.
कुत्रा, मांजर आदी प्राण्यांचं निरीक्षण करा ते डोळे मिटून पडून राहिले असले तरीही शेपटी, नाक, कान हलवून सभोवतालचा सतत वेध घेत राहतात.
माणसाचंही असंच आहे. पंचेंद्रियांकडून येणारे अनुभव ग्रहण करणं, त्यांचा अर्थ लावणं, प्रतिक्रिया करणं ही प्रक्रिया सतत चालू असते. अगदी आपल्याला त्याची जाणीव नसली तरीही. ही प्रक्रिया चालू राहण्याकरिता पंचेंद्रिये व त्याच्याशी संबंधित मेंदूची कार्ये करणारी प्रणाली तल्लख, ताजीतवानी असणं गरजेचं आहे. पण तसं होतंच असं नाही. कारण आपण दर वेळेला आपल्याला येणारे अनुभव पूर्णपणे स्वीकारू वा ग्रहण करू शकत नाही, घेऊ शकत नाही. कारण आपल्याला अनुभवाचा विषय माहीत असतो. त्यात काहीही नवीन नसतं. परिणामी, त्याच त्याच गोष्टीचा अनुभव पुन:पुन्हा घेण्यासाठी आपल्याला वेळ नसतो, आपण तिथे थांबत नाही. आपल्याला तो अनुभव विषय संपून, त्याला ओळखून, त्याला नाव देऊन त्यासंबंधित कृती करणं महत्त्वाचं वाटत असतं.
जीवनाचा हा वेग आपल्याला लहानपणीच शिकवायला सुरुवात होते. भाषा शिकणं, खाणं, पिणं दैनंदिन जीवनातील अशा असंख्य कृती करण्यासाठी मागे लागलं जातं. घाई केली जाते. वास्तविक लहान मुलांना सरबत पिताना, चणे-दाणे खाताना पाहा. त्यांना मस्तपैकी सरबताचे लहान-लहान घोट घेत सरबत प्यायचं असतं, चणे-दाणे दाताने कुरतडत हळूहळू खायचे असतात. त्यांच्या चवीचा अनुभव घेत खायचं-प्यायचं असतं. पण हा अनुभव घेण्यापेक्षा मोठय़ांना ती कृती करण्यात, पूर्ण करण्यात, संपवण्यात जास्त महत्त्व वाटतं. वास्तविक ते लहान असताना त्यांनीही अशाच पद्धतीने रेंगाळत अनुभव घेतले, पण हळूहळू मोठे होताना त्यांच्यात बदल घडला; प्रत्येकात हा बदल थोडय़ाफार फरकाने घडत असतो. या बदलाची कारणं काय असतील
याचं एक कारण आहे भाषा. भाषाज्ञान, भाषावापर. आपल्याला अगदी लहानपणापासून बोलायला व नंतर लिहायला, अक्षरं ओळखायला शिकवलं जातं. सभोवतालच्या वस्तूंना, कृतींना, घटनांना दिली गेलेली भाषिक नावं शिकवली जातात.
भाषेची मोठी गंमत आहे. अनुभवाच्या मोठय़ा पसाऱ्याला स्पष्ट व संक्षिप्त रूप देण्यास माणसाने केलेल्या प्रयत्नातून भाषेचा उगम झाला. पाहा ना मानवाच्या इतिहासात सुरुवातीला संकेत देण्यासाठी गुहाचित्रं काढली गेली. पण गुहाचित्रं स्थिर असल्याने त्यापेक्षा कुठेही वापरता येईल अशी चलभाषा, साधनं, ध्वनी व हाताची चिन्हं तो वापरू लागला. व त्याही पुढे जाऊन कालमर्यादा ओलांडूनही टिकू शकेल अशी लिखित अक्षरलिपी, भाषा तो वापरू लागला.
मानवी जीवनाची गती जसजशी वाढू लागली तसतसे संक्षिप्त रूपात आपले अनुभव व्यक्त करण्यासाठी भाषेचा वापर, तिच्या बोली व लिखित रूपात वाढू लागला. भाषेचा मोठय़ा प्रमाणावरचा वापर आपल्या अनुभव घेण्याच्या प्रक्रियेवर, सवयींवर परिणाम करू लागतो. म्हणजे गंमत पाहा- आपल्याला ‘न कळणारे’ दृश्य, ध्वनी, स्पर्शानुभव, चवी यांना अनुभवण्यात काही फारसा रस नसतो. तो अनुभव घेण्यासाठी या अपरिचित अनुभवांना ‘नवीन’, ‘वेगळं’ असं नाव देऊन, ‘घेऊन तर बघ’ असं स्वत:ला किंवा दुसऱ्याला सांगण्याची गरज भासते. याचं कारण भाषा आपल्या सर्व अनुभवांना नावं ठेवायला शिकवते व त्यामुळे मेंदू नेहमी ‘एक्सायटिंग’ असं नाव असलेल्या अनुभवांकडेच जास्त लक्ष देऊन पाहतो. जे समोर आहे ते पाहत नाही. चित्र पाहायला, रसग्रहण करण्यासाठी आपल्याला अपरिचित असलेलं, ज्याचं नाव काय, हे आपल्याला माहीत नाही, त्याला पाहण्याची, अगदी नीट पाहण्याची सवय लागली पाहिजे. कारण जेव्हा चित्रं ‘कशाचं’ आहे ते कळत नाही तेव्हा आपल्यातला भाषिक प्राणी जागा होऊन लगेच प्रश्न विचारतो. चित्र कोणाचं आहे कोणी काढलं हाताची घडी, तोंडाला कुलूप (बोटाऐवजी) आणि डोळे उघडे ठेवून चित्र फक्त पाहा, डोळे भरून पाहा, अगदी सावकाश, चित्राचा कोपरान्कोपरा पाहा.. जर का भाषिक प्राणी शांत झाला असेल तर चित्र पाहून मनात निर्माण होणारे प्रतिध्वनी चित्राचा अर्थ समजायला मदत करतील. असं केल्यानं दृश्याबाबत, चित्राबाबतची तरलता आपल्यामध्ये निर्माण होईल, वाढेल..
प्रत्येक संस्कृती समाजामध्ये अत्यंत मूलभूत मानवी कृती, श्वास घेणं, डोळ्यांनी पाहणं, ऐकणं, खाणं, बसणं, चालणं, बोलणं अशा अनेक कृतींबाबत काही सवयी, मापदंड विकसित करतो. या सवयी, या कृती कशा पद्धतीने, तरलतेने, संवेदनशीलतेने करता येतात ते दर्शवतो, शिकवतो. या तरलतेतूनच, संवेदनशीलतेमधूनच कला, तत्त्वज्ञान, विज्ञान विकसित होतं. त्यामुळे चित्रं समजत नसतील तर आपण भाषेचा अतिवापर करत आहोत का त्याचा आपल्यातील तरलता, संवेदनशीलता यावर परिणाम झालाय का हे पाहायला, तपासायला पाहिजे..
 अमेरिकन चित्रकार एडवर्ड हॉपरचं ते चित्र आहे. ‘अर्ली संडे मॉर्निग’ असं त्याचं नाव आहे. चित्रात वरच्या भागात आकाशाचा आयत दिसतो. त्याखाली एकमजली, अनाकर्षक, आडवी पसरलेली इमारत दिसते. तळमजल्यातली बहुतेक दुकानं बंद आहेत. पहिल्या मजल्यावरच्या सर्व खिडक्या बंद आहेत. अगदी चिटपाखरूही दिसत नाही. सगळं अगदी शांत, सामसूम आहे. फुटपाथवर एक पाण्याचा स्प्राऊट व रंगीत खांब आहे. सर्वाना कोवळ्या सकाळच्या उन्हाने थोडंसं उबदार केलंय व त्यांच्या लांब सावल्या फुटपाथवर पसरल्या आहेत..
म्हटलं तर महाराष्ट्रात ज्याला ‘निसर्गचित्र’ म्हणतात त्या प्रकारात मोडणारं हे चित्र आहे. पण ते एका सकाळी जाऊन तिथल्या तिथे रंगवून संपवलेलं चित्र नाही. ते अशा अनेक शांत, अबोल रविवार सकाळच्या वेळा अनुभवून व कदाचित अनेक रविवारी ही पाहिलेली बिल्िंडग, रस्ता मनात साठून तयार झालंय. म्हणूनच या दृश्याला प्रत्यक्षात पाहून मनात जे प्रतिध्वनी निर्माण होतात त्या थोडय़ाशा आळशी, अबोल, शांत, उबदार सकाळच्या वातावरणातून हे चित्र तयार करण्याची इच्छा व या इच्छेतून हे प्रतिध्वनी व्यक्त करण्यासाठी चित्र हॉपरने रंगवा. चित्र नीट पाहा, शांतपणे, तोंडाला कुलूप लावून, मग हॉपरच्या मनातील प्रतिध्वनी आपल्याला आपल्या मनात ऐकू येतील. दृश्यतरलता अनुभवता येईल.
विदेशिनी : २४*७ सुसंवादक
साहित्य : आहे मनोहर तरी…
*लेखक चित्रकला महाविद्यालयांचे अभ्यासक्रम सल्लागार आणि कलासमीक्षक आहेत.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
भाषा.. आपली आणि अन्य
हिन्दी हीच राष्ट्रभाषा का
विदेशिनी : २४*७ सुसंवादक
साहित्य : आहे मनोहर तरी…
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
आसाराम बापू शिपायाला म्हणतो जेलमध्ये खाणार, पिणार आणि मस्त मजा करणार
हा असा राम की..
धोनीची धुलाई अन् रायडूचा राडा , रंगतदार सामन्यात बंगळुरूचा पराभव
ओरल सेक्समध्ये व्यत्यय आणणाऱ्या सहप्रवाशांवर जोडप्यानं केला हल्ला
राजीनाम्यानंतर गंभीरने पगारही नाकारला , आयपीएलनंतर घेणार भविष्याबाबत निर्णय
माध्यमे टीका करतील म्हणून सचिनला ‘रणजी’त प्रथम संधी
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर


Common Man of India

 याचा विचार तुम्ही केव्हा केला आहे का
मग तुम्ही सांगा.....आंतराळ काय आहे
 तेथे काहीच नाही. म्हणजे आपण काहीच नाही. आपण जे करतो ते काय असते काहीच नाही मग आपण ते का करतो
आपण कोणासाठी किंवा कशासाठी का काहीच करत नाही
आसमंतात पोकळी आहे. तर मग आपण काळजी कसली करतो पोकळीत तारे, ग्रह व अस्थिर गोष्टी आहेत. त्यातल्या एका ग्रहावरचे आपण शुद्र जीव आहोत. पोकळीत सुर्य आहे. पाणि केवळ आपल्या ग्रहावरच आहे. आपण जीव आहोत जीवंत पोकळीत तारे, ग्रह व अस्थिर गोष्टी आहेत. त्यातल्या एका ग्रहावरचे आपण शुद्र जीव आहोत. पोकळीत सुर्य आहे. पाणि केवळ आपल्या ग्रहावरच आहे. आपण जीव आहोत जीवंत जगतो कसे आग, पाणी आणि हवा यामुळे अन्न व आपण आहोत. यालाच आपण जीवन म्हणतो. हे सर्व आपल्याला जीवन जगण्यासाठी फुकट लाभले आहे आपण जीवंत राहण्यासाठी जगतो. जगण्यासाठी या ग्रहावर राहतो. सर्व फुकट मिळालेले असतांना, आपणच आपले जीवन पैसा हे माध्यम निर्माण करुन कठीण केले आहे. का आपण जीवंत राहण्यासाठी जगतो. जगण्यासाठी या ग्रहावर राहतो. सर्व फुकट मिळालेले असतांना, आपणच आपले जीवन पैसा हे माध्यम निर्माण करुन कठीण केले आहे. का आहे केवळ स्वार्थ तो केवळ एकमेकांवर अधिकार दाखवण्यासाठी. शेवट एकच सांगता येईल आहे केवळ स्वार्थ तो केवळ एकमेकांवर अधिकार दाखवण्यासाठी. शेवट एकच सांगता येईल आपल्याला केवळ जगायचे आहे. वेळ संपवायचा आहे. पैसा हे काहीच नाही. म्हणून विचार करा आपल्याला केवळ जगायचे आहे. वेळ संपवायचा आहे. पैसा हे काहीच नाही. म्हणून विचार करा जगा आणि जगू द्या जगा आणि जगू द्या निरोगी रहा जीवन समजून घ्या व समजावून सांगा व्यर्थ साठा कशाचाही करू नका व्यर्थ साठा कशाचाही करू नका व्यर्थ नाश कशाचाही करू नका व्यर्थ नाश कशाचाही करू नका जे धन आहे त्याचा योग्य वापर करा जे धन आहे त्याचा योग्य वापर करा व्यर्थ निरुपयोगी साठा करु नका व्यर्थ निरुपयोगी साठा करु नका असलेल्या माध्यमांचा पुर्ण उपयोग करा असलेल्या माध्यमांचा पुर्ण उपयोग करा गरजवंतांस मदत करा भावी पिढींच्या सुखी जीवनासाठी खुप मेहनत करा
"सद्सद्विवेक बुद्धी हाच असावा आपला अलंकार
"वाचा बातम्या सिंधुदूर्ग जिल्ह्याच्या"
वाचा बातम्या सिंधुदूर्ग जिल्ह्याच्या
वाचा बातम्या सिंधुदूर्ग जिल्ह्याच्या
शिवप्रेमी मित्र मंडळाच्या समाजसेवा कार्यात भाग घ्या
सहकार्य करा व सहकारात भाग घ्या.
एक आपल्यांतला सर्वसामान्य ‘चायवाला',
घर, चाळी, झोपडीतल्या आईबाप, भावंडांतला,
भुमातेच्या तळावर हा साई जन्मला,
चहा, मेहनत नि शिक्षणाने तो मोठा झाला,
तरी म्हणती लोक त्याला ‘चायवाला'
सर्वसामान्य तुला असेच ऒळखणार,
तुझीच माणसे तुला ऒळख दाखवणार,
भांडवलदार नि उच्चभ्रूंना तर…
हे कदापीही न भावणार
मानसीक ताण तुझा कधी ना संपणार,
जगाची पर्वा तुला, यातच तुला आनंद मिळणार,
जाणत्यांनी नि जगाने ऒळखले असले जरी तुला,
ऒळखण्याची पत ज्यांची आहे भावा
ज्यांनी नरकात दिवस काढले,
स्वर्गाचे साम्राज्य त्यांना काय कळणार,
तुझा प्रवास नरकातून स्वर्गात,
वटेवरच्या काटकुट्यांचा अनुभव आला
अनुभव नसतां, फुकाच्या वल्गना करणार,
थवेच्या थवे तुझ्याभवती राहणार,
काळे कावळे, कावकावच करणार
ताकद तुझी भारी, प्रारब्ध तुझे साथीला,
ना कोणी रोखू शकणार, तुझे ‘लक्ष्य',
नोटाबंदीने साधले तू काळे ‘भक्ष्य'
धाडसी तुझा हा निर्णय भारी
भोळीभाभडी जनता, अज्ञानी, रे भावा,
प्रवास स्वर्गदिशेचा त्यांचा फारच थोडा
अज्ञानानेच केला आहे रे सारा घोटाळा,
भांडवलशाहांचीसुद्धा यामुळेच भरली शाळा
समाजाची कोंडी झालीय् सारी चलनात
मेहनत जाते वाया, स्वप्नाच्या जाळ्यात,
शेतकरी देखील जीव देतो याच विचारात
ज्ञानी आपले बंधू, पाळती अंधविश्वासाला,
धावेल तो भगवान का रे त्यांच्या हाकेला
आरक्षणाने आपण आपले कंबरडे मोडतो,
आम्ही जनसामान्य आपल्यालाच का आपण कमजोर करतो


कानपुर मधील स्टायलिस्ट RRITZ Beautyfying Studio चा "पोर्टफोलिओ" अल्बम

फोटोग्राफर्स व्हिडिओग्राफर्स लग्नाचे नियोजक सजावटकार स्टायलिस्ट अॅकसेसरीज
फोन आणि संपर्क माहिती दाखवा
फोटो आणि व्हिडिओ 17
आपले पुनरावलोकन लग्नाच्या अल्बममध्ये छापले जाईल, जो आपल्याला "लग्न" विभागात सापडू शकतो.
Wedding.net हे लग्नाच्या तयारीचे व्यासपीठ आहे
सशुल्क सेवा गोपनीयता धोरण
1,66,823 व्यक्तींनी गेल्या महिन्यात Wedding.net ला भेट दिली.
सोशल नेटवर्क मधील खाते वापरुन साइन इन करा


मनातलं कागदावर | Loksatta

आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
विद्यापीठ संकुलात धार्मिक, राजकीय कार्यक्रमांची जंत्री
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
शहराच्या कमाल तापमानात पुढील दोन दिवसात वाढ होणार
पुरुष इतकं सुंदर घर लावू शकतील यावर माझाच विश्वास बसत नव्हता.
‘‘अय्या..या गणपतीचा एक दात तुटलाय
चढय़ा आवाजातली हाक ऐकून कमला दचकली.
उन्हाळ्याची सुट्टी लागली आणि माझा नातू, मुलाचा मुलगा सुट्टीत आमच्याकडे राहायला आला.
‘नो शॉपिंग’ अर्थात स्वत:साठी वैयक्तिक खरेदी न करण्याचा
दवांत भिजुनी पानं फुलं बहरली
पब्लिक ट्रान्सपोर्ट, अर्थात सार्वजनिक वाहतूक का सुधारत नाही
ज्येष्ठात वडील गेले. पुढे आषाढात त्यांना सोबत करणारा बोका बिल गेला.
मनात जागी असणारी ‘ती’
प्रत्येक पुरुषाच्या मनात स्त्री ही दडलेली असतेच.
विचार करतच लोटलेला दरवाजा उघडून ती घरात शिरते आणि तिला धक्काच बसतो.
बहीण सुमारे चाळीस-पंचेचाळीसची आणि तशी सुखवस्तू वाटत होती.
‘‘या वेळीच ही मागच्या बाजूची खोली मिळाली हं आपल्याला.
‘कानडा हो विठ्ठलू कर्नाटकु’
... ते शब्द ऐकताच मी गडबडलो.. उडालोच
आज सकाळपासूनच सारखं आठवत आहे, आईबाबा सतत सांगायचे
आज बऱ्याच दिवसांनी रविवारची सकाळ निवांत होती.
वसंतराव उठले तेव्हा घडय़ाळाचा काटा आठवर आला होता.
शाळा-कॉलेजानंतर प्रत्येक जण आपापला मार्ग आक्रमत जीवनात स्थिरावला.
कशी ही अवस्था कुणाला कळावे
पाऊलवाटा धूसर होतात तेव्हा..
बऱ्याच दिवसांनी कपाटं आवरायला घेतली होती..
गतिमंद मयूराच्या आई-बाबांनी बब्याची माफी मागितली आणि काही दिवसांसाठी ते बाहेरगावी निघून गेले.
असे भांडण सुरेख बाई
दोन महिने झाले आम्हाला या सोसायटीत राहायला येऊन. हळूहळू नवीन ठिकाणी बस्तान बसू लागले आहे.
कुलकर्णी कुटुंब आमच्या शेजारी थोडय़ाच दिवसांत राहायला आलं. नवराबायको आणि एक-दीड वर्षांची छोटी गार्गी.
एक प्लेट इडली, उत्तप्पा
‘‘चला जरा चहा घेऊ या,’’ तो विनंतीच्या स्वरात म्हणाला.
एक गावातील म्हणजे ग्रामीण भागातील दारू व्यसनांवर पोटतिडकेने माहिती देत होती
#Sanju : येरवड्यातून बाहेर आलेला 'संजू' म्हणतोय, 'अपना लाइफ फुल सापसिडी का बोर्ड है'
अखेर लग्नाबाबत सोनम कपूरने सोडले मौन
मिलिंद सोमणच्या लग्नात का झाली अंकिता लोखंडेची चर्चा
Video : आलियाने अशी पूर्ण केली आपल्या चाहत्याची इच्छा
इरसाल चाहत्याने तेंडुलकरला दिला चक्क चित्रपट गिफ्ट
आदित्य ठाकरे यांची महत्त्वाकांक्षी ‘टॅब’ योजना अखेर गुंडाळली
वाशी बाजारात हापूसला रसायनरंग
 संकेतस्थळांच्या मुस्कटदाबीत भारत जगात अव्वल
व्हेंटिलेटरमध्ये झुरळ अडकल्याने रुग्णाचा मृत्यू
शारदाश्रम अचानक ‘आयसीएसई’शी संलग्न
काँग्रेस रावण तर ममता शूर्पणखा, बंगालचं लवकरच जम्मू-काश्मीर होणार : भाजपा आमदार
आसाराम बापूचा आज फैसला ३ राज्यांमध्ये अलर्ट, जोधपूरचे छावणीत रुपांतर
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


>Jogwa – Lallati Bhandar | Marathi Video World

एकाच या जन्मी जणू फिरुनी नवी जन्मेन मी
पदरावरती जरतारीचा मोर नाचरा हवा
नदीच्या पल्याड आईचा डोंगुर
घालु जागर जागर डोंगर माथ्याला
घालु जागर जागर डोंगर माथ्याला
घे लल्लाटी भंडार, दूर लोटून दे अंधार
आलो दुरुन, रांगून, डोंगर येंगून, उघड देवी दार
नदीच्या पान्यावर आगीनं फुलतं
तुझ्या नजरेच्या तालावर काळीज डुलतं
नाद आला ग आला ग जीवाच्या घुंगराला
नाद आला ग आला ग जीवाच्या घुंगराला
घे लल्लाटी भंडार, दूर लोटून दे अंधार
आलो दुरुन, रांगून, डोंगर येंगून, उघड देवी दार
नवसाला पाव तू, देवी माझ्या हाकंला धाव तू
हाकंला धाव तू, देवी माझ्या अंतरी ऱ्हावं तू
देवी माझ्या अंतरी ऱ्हावं तू, काम क्रोध परतुनि लाव तू
काम क्रोध परतुनि लाव तू, देवी माझी पार कर नाव तू
डोळा भरून तुझी मुरत पाहीन
मुरत पाहीन, तुझा महिमा गाईन
महिमा गाईन, तुला घुगऱ्या वाहीन
घुगऱ्या वाहीन, तुझा भंडारा खाईन
दृष्ट लागली लागली हळदीच्या अंगाला
दृष्ट लागली लागली हळदीच्या अंगाला
घे लल्लाटी भंडार, दूर लोटून दे अंधार
आलो दुरुन, रांगून, डोंगर येंगून, उघड देवी दार
यल्लमा देवीचा जागर ह्यो, भक्तीचा सागर
निवदाची भाकर दाविती ही जमल्या ग लेकरं
पुनवंचा चांदवा देवीचा ग मायेचा पाझर
आई तुझा मायेचा पाझर, जागर ह्यो, भक्तीचा सागर
खणा-नारळानं वटी मी भरीन,
वटी मी भरीन, तुझी सेवा करीन
सेवा करीन, तुझा दे देवारा धरीन
देवारा धरीन, माझी वंजळ भरीन
आई सांभाळ सांभाळ कुशीत लेकराला
आई सांभाळ सांभाळ कुशीत लेकराला
घे लल्लाटी भंडार, दूर लोटून दे अंधार
आलो दुरुन, रांगून, डोंगर येंगून, उघड देवी दार
यल्लमा देवीचा जागर ह्यो, भक्तीचा सागर
निवदाची भाकर दाविती ही जमल्या ग लेकरं
पुनवंचा चांदवा देवीचा ग मायेचा पाझर
आई तुझा मायेचा पाझर, जागर ह्यो, भक्तीचा सागर


मुंबईच्या डब्बेवाल्यांबद्दलच्या तुम्हाला माहित नसलेल्या गोष्टी !

याला जीवन ऐसे नाव
मुंबईच्या डब्बेवाल्यांबद्दलच्या तुम्हाला माहित नसलेल्या गोष्टी
आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
मुंबई…आपल्या भारताची आर्थिक राजधानी  या आर्थिक राजधानीत आजच्या घडीला असंख्य व्यवसाय पाय रोवून उभे आहेत. मग त्यात सर्वच आले, रस्त्यावर भाजी विकणाऱ्या भाजीवाल्यापासून ते आपल्याला लाईट विकणाऱ्या अंबानीपर्यंत… या आर्थिक राजधानीत आजच्या घडीला असंख्य व्यवसाय पाय रोवून उभे आहेत. मग त्यात सर्वच आले, रस्त्यावर भाजी विकणाऱ्या भाजीवाल्यापासून ते आपल्याला लाईट विकणाऱ्या अंबानीपर्यंत… पण या सर्व व्यवसायांमध्ये एक व्यवसाय मात्र सर्वात सरस ठरतो. सरस या कारणाने की, या व्यवसायाचं व्यवस्थापनचं मुळात इतकं संघटीत आहे की जगातील सर्वात मोठ्या व्यवसायाचं व्यवस्थापन देखील त्यासमोर खुज वाटावं. त्यामुळेच की काय जगभरातील मोठमोठ्या उद्योजकांना देखील या मॅनेजमेंटची प्रशंसा करावी वाटली. अर्थात आता तुम्हाला थोडी फार हिंट मिळाली असेल की आम्ही मुंबईमधल्या कोणत्या आगळ्यावेगळ्या व्यवसायाबद्दल बोलत आहोत आणि तुमचा अंदाज अगदी बरोबर आहे, आम्ही बोलतोय मुंबईच्या डब्बेवाल्यांबद्दल
असा एकही माणूस सापडणे कठीण ज्याने मुंबईत राहून मुंबईच्या डब्बेवाल्यांबद्दल काही ऐकले नसेल. पण याच व्यवसायाबद्दल आणि मुंबईच्या डब्बेवाल्यांबद्दल आम्ही काही रंजक गोष्टी तुम्हाला सांगणार आहोत ज्या बहुधा अजूनही तुमच्या कानी पडल्या नसतील…
1) या व्यवसायामध्ये असणारा प्रत्येक डब्बेवाला हा कर्मचारी नसून स्वयं-उद्योजक आहे. डब्बावाला ट्रस्टमध्ये या सर्वांना समान शेअर्स मिळतात.
2) मुंबई आणि आसपासच्या परिसरात जवळपास ५००० पेक्षा जास्त डब्बेवाले कार्यरत आहेत आणि ते दिवसाला २ लाखांपेक्षा अधिक डब्बे पोचवण्याचे काम करतात.
3) या संपूर्ण प्रक्रीयेमध्ये कागदाचा अजिबात वापर होत नाही हे विशेष प्रत्येक डब्ब्यावर वेगळा क्रमांक, रंग आणि चिन्ह (कलर कोडींग सिस्टम) बनवलेलं असतं, त्यामुळे डब्बेवाल्यांच्या हे बरोबर लक्षात राहत कि कोणता डबा कोणत्या ठिकाणी पोचवायचा आहे.
4) अजिबात न चुकणाऱ्या त्यांच्या याच व्यवस्थापन प्रक्रियेचे कौतुक फोर्ब्स मॅगझिनने देखील केले होते. त्यांनी निरीक्षणातून असा निष्कर्ष काढला कि दर ८ दशलक्ष डिलिव्हरी मधून एक चूक होऊ शकते, जी एवढ्या मोठा व्यवसायासाठी बिलकुलच नगण्य आहे.
5) आपल्या व्यवसायासाठी आधुनिक तंत्रज्ञान वापरण्यावर डब्बेवाल्यांचा विश्वास नाही. सध्या चालू असलेली पारंपारिक प्रक्रियाच आपल्या व्यवसायासाठी योग्य असेल त्यांचे मत तरी गेल्या काही वर्षांपासून त्यांनी एसएमएस च्या माध्यमातून डिलिव्हरी घेण्यास सुरुवात केली आहे.
6) आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे भर पावसात देखील डब्बेवाल्यांच्या कामकाजात अजिबात खंड पडत नाही, सर्व डब्बे वेळेवर पोचवले जातात.
7) डब्बेवाल्यांचे चाहते जगभर आहेत त्यात प्रिन्स चार्ल्ससह रिचर्ड ब्रॅनसनचा देखील समावेश आहे. जेव्हा प्रिन्स चार्ल्सने भारताला भेट दिली होती, तेव्हा डब्बेवाल्यांच्या वेळापत्रकानुसार त्याला त्यांची भेट घ्यावी लागली. कारण सतत धावणाऱ्या डब्बेवाल्यांना काम पूर्ण होईपर्यंत क्षणाचाही आराम मिळत नाही.
8) जगभरातील बिझनेस स्कूल्स, मॅनेजमेंट इन्स्टिट्यूट, युनिव्हर्सिटी, कॉर्पोरेट फर्म्स व्यवसाय व्यवस्थापन अर्थात बिझनेस मॅनेजमेंटवर लेक्चर देण्यासाठी मुंबईच्या डब्बेवाल्यांना आमंत्रित करतात.
9) डब्बेवाल्यांच्या विश्वसनिय आणि गुणवत्तापूर्ण व्यवस्थापन प्रणालीमुळे ते international standard: ISO 9001 ने प्रमाणित देखील आहेत.
10) ही जगातली पहिली अशी पर्यावरणस्नेही उद्योग संस्था आहे जेथे इंधनाचा शून्य वापर होतो आणि काम करण्यासाठी पब्लिक ट्रान्सपोर्ट (बस, रेल्वे) किंवा सायकलचा वापर केला जातो.
तर असा हा आपला मुंबईचा डब्बेवाला खऱ्या अर्थाने जगभर आली शान वाढवतो आहे
आमचे इतर लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा: InMarathi.com तसेच, आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
← आता सायकल कधीही पंक्चर होणार नाही
भारतीय “रूपया”चा स्वातंत्र्या पूर्वीचा इतिहास →
चीनी मालावर सरसकट बंदी सरकारसाठी खरचं शक्य आहे वाचा तुम्हाला माहित नसलेली दुसरी बाजू
काय आहे सोन भांडार गुहेतील ‘गुप्त खजिन्याचं’ रहस्य
तृतीयपंथ्यांशी निगडीत तुम्हाला माहित नसलेल्या गोष्टी
१५ व्या शतकातील ह्या सम्राटाने लढण्यासाठी चक्क हिजड्यांची फौज ठेवली होती
‘ह्या’ नकारामुळे कोहलीबद्दल त्याच्या चाहत्यांच्या मनात अधिक ‘विराट’ आदर निर्माण झालाय
हार न मानता स्वत:चे शीर हातात घेऊन रणांगणावर धुमाकूळ घालणारा सर्वश्रेष्ठ शीख योद्धा
युद्ध संपलं…पण तो २९ वर्षे छुपं युद्ध लढत राहिला
पद्मावत चित्रपटातील उंची कपडे-दागिन्यांचं पुढे काय होणार माहितीये
अखंड स्वराज्याची सावली | धन्य ती जिजाऊ माऊली ||
हिंदू मनाला भावलेला ध्रुव तारा : बाळासाहेब ठाकरे
शंकराचार्यजी, आमच्या स्त्रियांचा अपमान का करीत आहात
भारत-पाक सीमा कश्याने बनली होती माहितीये उत्तर वाचून तुमचे डोळे विस्फारतील
सैन्यातील अधिकाऱ्यांचे रँक दडलेले असतात त्यांच्या खांद्यावरील सन्मान चिन्हामध्ये
या महिलेने १ ते ९ अंकांच्या सहाय्याने साकारल्या गणेशाच्या प्रतिमा
निरोगी आहाराची गुरुकिल्ली : शिंगाडा
अणुहल्ला झाला तर अमेरिकन राष्ट्रपतीचे प्राण वाचवतील ही जबरदस्त विमाने
सेल्फी क्रेजी बंदर बनणार ‘पर्सन ऑफ दि ईयर’
प्रत्येक स्कूलबस पिवळ्याच रंगाची असण्यामागचं लॉजिक जाणून घ्या
छत्रपतींच्या जीवनात ह्या ४ किल्ल्यांचा इतिहास झळाळून निघतो
कुठे ५० तर कुठे ७० डिग्री तापमान, ही आहेत जगातील सर्वात उष्ण ठिकाणं
पाणी असणारे एक-दोन नव्हे, तब्बल पंधरा ग्रह सापडले आहेत
एकेकाळी भिक्षा मागून गुजराण करणारी व्यक्ती आज आहे ३० कोटींच्या कंपनीची मालक
हे ब्लॅक अॅण्ड व्हाईट फोटो – प्रत्यक्षात फोटो नाहीतच…
अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला “Like” करा
error: चोरी करणं हे अनैतिक आहे. असं कृत्य का करताय


कानपुर मधील सजावटकार Raj Wedding Planner चा "पोर्टफोलिओ" अल्बम

फोटोग्राफर्स व्हिडिओग्राफर्स लग्नाचे नियोजक सजावटकार स्टायलिस्ट अॅकसेसरीज
फोन आणि संपर्क माहिती दाखवा
फोटो आणि व्हिडिओ 5
आपले पुनरावलोकन लग्नाच्या अल्बममध्ये छापले जाईल, जो आपल्याला "लग्न" विभागात सापडू शकतो.
Wedding.net हे लग्नाच्या तयारीचे व्यासपीठ आहे
सशुल्क सेवा गोपनीयता धोरण
1,66,823 व्यक्तींनी गेल्या महिन्यात Wedding.net ला भेट दिली.
सोशल नेटवर्क मधील खाते वापरुन साइन इन करा


कानपुर मधील स्टायलिस्ट Women's creation चा "पोर्टफोलिओ" अल्बम

फोटोग्राफर्स व्हिडिओग्राफर्स लग्नाचे नियोजक सजावटकार स्टायलिस्ट अॅकसेसरीज
फोन आणि संपर्क माहिती दाखवा
फोटो आणि व्हिडिओ 7
आपले पुनरावलोकन लग्नाच्या अल्बममध्ये छापले जाईल, जो आपल्याला "लग्न" विभागात सापडू शकतो.
Wedding.net हे लग्नाच्या तयारीचे व्यासपीठ आहे
सशुल्क सेवा गोपनीयता धोरण
1,66,823 व्यक्तींनी गेल्या महिन्यात Wedding.net ला भेट दिली.
सोशल नेटवर्क मधील खाते वापरुन साइन इन करा


तुमच्या "बेटर-हाफ"चं बाहेर कुठे काही 'सुरू' असल्याची ११ लक्षणं

याला जीवन ऐसे नाव
याला जीवन ऐसे नाव
तुमच्या “बेटर-हाफ”चं बाहेर कुठे काही ‘सुरू’ असल्याची ११ लक्षणं
आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा : facebook.com/InMarathi.page
आजकाल प्रेम करणे जेवढे सोपे आहे, तेवढेच एखाद्याला फसवणे रोजचे झाले आहे. आज आपण कितीतरी प्रेम संबंध जुळताना आणि कालांतराने तुटताना पाहतो. आपल्या आजूबाजूलाच आपल्याला अशी कितीतरी उदाहरणे मिळतील. प्रेम प्रकरणात बहुतेकदा मुलांनी मुलींची फसवणूक केल्याच्या गोष्टी जास्त घडलेल्या आपल्याला दिसून येतात. पण अनेकदा मुली देखील मुलांची फसवणूक करतात. लग्नांनंतरही अशा फसवणुकीची प्रकरणं घडतातच.
आज आम्ही तुम्हाला अशा काही गोष्टी सांगणार आहोत, ज्या तुम्हाला तुमच्या जोडीदारात दिसत असतील तर “काहीतरी गडबड” असण्याची शक्यता आहे.
चला तर मग जाणून घेऊया, या गोष्टीबद्दल..
१. तो/ती तुमचे प्रश्न टाळत आहे.
नेहमी तुमच्या प्रत्येक प्रश्नाचे उत्तर देणारी तुमची प्रेमिका अचानक तुमच्या प्रश्नांची उत्तरे देणे टाळत आहे. किंवा तोमचा जोडीदार छोट्या छोट्या चौकश्यांवर वैतागत असेल – तर नक्कीच काही तरी वेगळे घडत असल्याची ही चाहूल आहे. ती व्यक्ती कदाचित मुद्दाम असे करण्याची शक्यता जास्त आहे, जेणेकरून तुम्ही तिच्यापासून दूर जाल.
२. तुमच्यापासून स्वतः चा फोन लपवणे.
जर तुमचा पार्टनर तुमच्यापासून स्वत: चा फोन लपवत असेल किंवा फोन आल्यावर नेहमी तुमच्या समोर फोनवर बोलणारी तुमची प्रेमिका आता तुमच्यापासून लांब जाऊन फोनवर बोलत असेल – तर ती तुमच्यापासून कोणतीतरी मोठी गोष्ट लपवत असण्याची शक्यता आहे.
३. तुम्हाला न सांगता प्लॅन बनवणे.
जर तुमच्या प्रेमिकेने एखादा फिरायला जायचा किंवा कुठे बाहेर जायचा प्लॅन बनवला आणि त्या प्लॅनमध्ये तिने तुम्हाला समाविष्ट केले नाही, तर नक्कीच तुमची प्रेमिका काहीतरी तुमच्यापासून लपवत आहे आणि आता तिच्या जीवनामधील तुमचे महत्त्व कमी झाले आहे.
४. त्याच्या/तिच्या मित्रांच्या यादीमध्ये नवीन लोक येणे…
तुमच्या प्रियकराच्या सर्कलमध्ये किंवा तुमच्या प्रेयसीच्या मित्रांच्या यादीमध्ये अचानकपणे काही नवीन मित्रांचा समावेश झाला असेल, तर काहीतरी वेगळं घडतंय. असे लोक अचानक जीवनात येत असतील, ज्यांना तुम्ही कधीही पाहिले नाही किंवा ज्या लोकांशी (स्वभाव आणि इतर गोष्टी) इतर कुठल्या प्रसंगांत तुमच्या पार्टनरशी मैत्री होणे एरवी शक्य नाही, तर त्यांच्या आयुष्यात नक्कीच काही तरी असे सुरु आहे ज्याची तुम्हाला माहिती नाही.
५. फोनवर तुमच्यापेक्षा जास्त प्रेम जडणे.
जर तुमचा प्रियकर आता तुमच्यापेक्षा जास्त महत्व त्याच्या मोबाईल फोनला देत असेल, आणि याबद्दल तुम्ही काही विचारल्यास तुम्हाला टाळत असेल – तर आता त्याला तुमच्यामध्ये तेवढा रस राहिला नाही – जेव्हा कुणातरी “फोनवरील व्यक्तीत” आहे – हे यावरून दिसून येते.
६. जीपीएससारखा मागोवा घेणे
प्रत्येकवेळी तुमची प्रेयसी तुम्ही कुठे आहात, काय करताय, कुठे जाणार आहात, किती वेळ लागेल – असे प्रश्न विचारात असेल, तर ती तुम्ही नक्की कुठे आहात याची खात्री करत असते. जेणेकरून तुम्ही तिला एखाद्यासोबत पकडू नये. असे असल्यास तुमची प्रेयसी तुमची फसवणूक करत असल्याची संभावना आहे.
७. तुमचे फोन न उचलणे
जर तुमचा जोडीदार तुमच्या फोनचे लवकर उत्तर देत नसेल आणि नेहमीच व्यस्त असल्याचे कारण देत असेल, तर ते तुम्हाला टाळण्याचे प्रयत्न करत आहेत हे समजून घ्या. हे असं एखाद्या मित्र/मैत्रिणीने करणं एकवेळ ठीक आहे. पण तुमचा पार्टनर असं सतत करत असल्यास, तुमची फसवणूक होत असल्याची शक्यता असू शकते.
८. तुमच्या सोबत असूनही तुमच्याकडे लक्ष नसणे.
कल्पना करा – तुम्ही कुठे फिरायला किंवा कुठे रेस्टॉरंटमध्ये गेला आहात. तुमच्या प्रेमिकेच्या चेहऱ्यावर पहिल्यासारखा आनंद दिसत नाहीये. किंवा तुमचा प्रियकर सतत इतरत्र नजर फिरवतोय – तर त्यांना तुमच्याबरोबर येण्यात, तुमच्याबरोबर वेळ घालवण्यात रस नाही असे दिसते. यावरून हे लक्षात येते कि, कदाचित आता दुसऱ्या एखाद्या व्यक्तीबरोबर वेळ घालवायला आवडते.
९. प्रत्येकवेळी उगाच तुमच्यावर चिडणे.
तुमची प्रेमिका तुम्हाला जराही समजून न घेता. प्रत्येक गोष्टीत तुमच्यावर रागवत असेल आणि तावातावाने बोलत असेल. तर तुमची प्रेमिका हे मुद्दाम करत असल्याची शंका यामधून व्यक्त होते. जेणेकरून तुम्ही तिच्यापासून लांब जाल.
१०. तुमच्या बरोबर गोष्टी शेयर न करणे.
सुरवातीला तुमचा प्रियकर तुमच्याकडे त्याच्या जीवनातील लहानातील लहान गोष्ट देखील शेयर करत होता – पण आता तो कोणतीच गोष्ट तुम्हाला सांगू इच्छित नाही. काहीच शेअर करत नाही. अशावेळी तो त्याच्या जीवनातील काहीतरी मोठी गोष्ट लपवण्याचा प्रयत्न करत असल्याचा शक्यता असू शकते.
११. कमिट न करणे.
हा प्रेमी युगुलांमधील सर्वाधिक दिसणारा प्रकार आहे असं रिलेशनशिप तज्ज्ञांचं म्हणणं आहे. जर आपला प्रियकर/प्रेयसी भविष्यातील बांधिलकीबद्दल सतत टाळाटाळ करत असतील तर त्यांची इतरत्र भावनिक गुंतवणूक असण्याची शक्यता अधिक असते.
अर्थात ह्यांपैकी काही होत असेल तर त्यातून प्रेयसी फसवतच आहे असा अर्थ निघत नाही. स्वभावातील दोष असू शकेल किंवा तुमच्या नात्यामधील अल्पकाळ टिकणारा एक प्रॉब्लम. शेवटी आपल्या “जीवन साथी” ला तुम्हीच पूर्ण ओळखता… त्यामुळे परिस्थितीचे अर्थ काय काढायचे आणि त्यातून कसा मार्ग काढायचा हे ही तुमचं तुम्हालाच ठरवावं लागणार…
आमचे इतर लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा: InMarathi.com तसेच, आमच्या लेखांच्या अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला नक्की Like करा: facebook.com/InMarathi.page
← इतिहास, जातीय अस्मिता, धर्माभिमानाच्या पलीकडे – खऱ्या मुद्द्यांची जाण आवश्यक
“व्हाय आय एम अ हिंदू” सांगणार आहेत शशी थरूर” सांगणार आहेत शशी थरूर
आपल्या तिरंग्यावर असलेल्या अशोकचक्रातील चोवीस आऱ्यांचा अर्थ जाणून घ्या
लॉन्ग-डिस्टन्स रिलेशनमध्ये खटके उडताहेत दूर राहून नातं जपण्याच्या खास टिप्स
प्रेम, रोमान्स…की वेळ, श्रम आणि ऊर्जेचा प्रचंड मोठा अपव्यय
“मार्च फॉर सायन्स” आवश्यक होता का त्यातून काय साध्य झालं त्यातून काय साध्य झालं – एका तरूण वैज्ञानिकाची मुलाखत
मिलिटरी गाड्यांवरच्या नंबर प्लेट्स वेगळ्या का असतात
रघुराम राजन कडून हार्दिक पटेल चे भाकित
मराठवाड्याच्या शेतकऱ्यांचे प्रश्न मांडणारा : प्रोजेक्ट मराठवाडा
आंबेडकर जयंतीची “गर्दी” आणि आंबेडकरांची “शिकवण”
सुपर बाईक्स: भन्नाट वेग आणि एका लॉंग जर्नीसाठी जगातील सर्वोत्तम १० वेगवान बाईक्स
मधुर भांडारकर : परिस्थितीचे चटके खात मोठा झालेला, आता स्वतःशीच झगडत असलेला गुणी दिग्दर्शक
बिअर बॉटल्स या सामान्यत: हिरव्या किंवा तपकिरी रंगाच्या का असतात
या लंका मिनारामध्ये भाऊ – बहिण एकत्र जाऊ शकत नाही, का
अखिलेश यादवांच्या उत्तर प्रदेशामधील पानिपताची प्रमुख कारणे
एक ट्रेन तिकीट तब्बल ६ लाख रुपयांना…जाणून घ्या इतकं काय विशेष आहे ह्या ट्रेनमध्ये
इंग्रजीच्या कुबड्या नं घेता “जिंकलेल्या” ८ व्यक्ती ज्या तुम्हाला प्रेरणा देतील
फक्त साठ मावळ्यांनिशी पन्हाळगड ताब्यात घेणारा निडर शिलेदार: कोंडाजी फर्जंद
या ९ कारणांमुळे तुमची ‘खास’ मैत्री तुटू शकते…कायमची
त्रिपुरा निकाल, निरव मोदी आणि काँग्रेस – परिवर्तनाचे झोके आणि झोपाळे : भाऊ तोरसेकर
मीडिया आणि मोदी विरोधकांचा आणखी एक धातांत खोटा प्रचार…
धोनीच्या हेल्मेटवर आपल्या तिरंग्याचे चित्र का नसते
भारतीय संसद भवन ह्या शिव मंदिराची प्रतीकृती आहे
उत्तराखंड राज्य सरकार निघालंय ‘संजीवनी’ च्या शोधात
२८ वर्षांपासून एका निर्जन बेटावर राहात आहेत हे वृद्ध. पण का
अपडेट्स मिळवण्यासाठी आमच्या फेसबुक पेजला “Like” करा
error: चोरी करणं हे अनैतिक आहे. असं कृत्य का करताय


‘ती’ – २ | गुज मनीचे...

तिच्या विषयी लिहायला घेतलं खरं पण नक्की कुठून सुरुवात करु आणि काय काय लिहू असे झाले क्षणार्धात…’ती’ माझ्या आयुष्यातले सगळ्यात प्रभावी व्यक्तिमत्व
तिचे माहेर सिंधुदुर्गातले छोटेसे खेडे ‘पोईप’ आणि तिला दिले देवगडच्या ‘हिंदळे’ गावात. लग्नानंतर ती मुंबईत आली असावी. मुंबईच्या चाळींमधे जसे अनेकांनी संसार केले तसा हिने सुद्धा. ती तिथेच थांबली नाही. चेंबुरच्या हाऊसिंग बोर्डच्या बिल्डींग मधे स्वत:ची हक्काची जागा घेण्यापर्यंत तिने मजल मारली. ‘ती’च्या घराची दारं सगळ्यांच्या स्वागतासाठी नेहमी उघडी होती.
ती अतिशय जिद्धी, खंबीर, मनाने हळवी, हौशी, प्रेमळ, सुधारीत विचारसरणीची, विशाल ह्रुदयी आणि त्या सगळ्या गुणांना पूर्णत्व देणारा एक असामान्य गुण, तो म्हणजे – दानशूरपणा.
नवर्‍याची जेमतेम पगाराची मिलमधली नोकरी. त्यात त्यांची नोकरीची धरसोड सुरु असायची. मग हिने देखील काही ना काही करुन संसाराला हात भार लावला. दूधाचे सेंटर अनेक वर्ष चालविले. पहाटे लवकर उठून दूधाच्य गाड्या आल्या की दूध उतरवून घेणे, दूध पोचविणार्‍या मुलांकडे त्यांच्या लाईनच्या पिशव्या तयार करुन देणे. सगळा हिशोब बघणे. जातीने लक्ष घालून ती काम करत असे. कायम कष्ट करण्यात आयुष्य गेलं तिचे.
स्वत:च्या मुला-बाळांबरोबर तिने अनेकांना आपलेसे केले, अनेक होतकरु नातेवाईकांना आधर दिला. ते दिवस माणुसकीला महत्व देणारे. हिच्या अनेक ओलखी-पाळखी. कित्येक जणांना हिच्या शब्दाखातर नोकरी मिळाली असेल. परत याबद्दल कोणाकडेही वाच्यताही नाही. कोणालाही कसलीही मदत करायला ही सगळ्यांच्या पुढे. ज्याला जे हवे ते देणे, आपल्याला जमेल ती मदत करणे हा नियम होता. तिचा धडपडा स्वभाव ती जाईपर्यंत तिच्यात होता. कधी लोक गैरफायदाही घेत, पैशाला फसवत. पण हिने त्यांना माफ केले आणि आपले चांगले वागणे सोडले नाही. सगळ्यांच्या सुख-दु:खात ती धावून गेली. मुलंही तशीच हिच्या वळणावर गेली.
दिसायला गोरीपान, अतिशय देखणी, उंच, मध्यम बांधा, पाचवरी साडी, केसांचा छानसा आंबाडा, मोठे कुंकु, वयोमननुसार लागलेला भिंगचा चष्मा. शंकर हे तिचे आराध्य दैवत. त्याच्यावर तिची निस्सीम श्रद्धा. पण त्याच्या कुठेही बाऊ नाही की उगाच थोटांड नाही. खोटेपणा, दिखाऊपणा तिच्या रक्तातच नव्हता. तिच्या वागण्यात एक भावणारा मनस्वीपणा होता. फिरायची भयंकर आवड. १२ ज्योतिर्लिंग आणि बराच भारत फिरुन झाला होता. हाताला चव अशी की नुसती आमटी केली तरी खाणारा बोटं चोखत बसेल. तांदळ्याच्या शेवया-नारळाचा रस, सातकाप्याचे घावनं, इत्यादी पदार्थांमधे तिचा हातखंड होता. कालागणिक हे पदार्थसुद्धा नामशेष झाले.
प्रेमळ स्वभावाला सीमा नाही – इतका की जावयाला मुलगा करुन घेतले आणि सुनांवर मुली सारखीच माया. सगळ्यांचे खूप लाड होत. मुलगी-जावई-नात चिंचवडला होते. त्यांची आठवण आली की त्यांच्यासाठी खाऊ, मासे (मुंबईत ताजे मिळतात ना…) घेऊन ही पहाटेच मुंबईहून पुण्याला निघायची. बस नाही मिळाली तर मिळेल त्या वहानाने ही चिंचवड गाठायची. अतिश्योक्ती वाटेल पण हे खरं आहे – अनेक वेळा तिने ट्रक-टेंपो मधून देखील लिफ्ट घेतली आहे. एकदम निडर आणि तितकीच घरंदाज. तिच्या बद्दल त्या ट्रक-टेंपोवाल्यांनाही आदर वाटला असणार यात काही शंका नाही.
माझ्यावर तिचा अतिशय जीव. माझ्या प्रत्येक वाढदिवसाला ती मुंबईहून न चुकता रत्नागिरीला यायची. सोबत रात्रभर जागून, एस.टीच्या गराड्यातून मांडीवर सांभाळत आणलेला Monginis चा केक असायचा. आजही ते आठवले की तिच्या आठवणींनी गहिवरुन येते.
मे महिन्याच्या सुट्टीत तिच्याकडे चेंबुरला जाऊन राहाणे म्हणजे एक परवणीच मी, माझी मोठी बहिण आणि माझा मामे भाऊ… आमच्या तिघांचे अतिशय लाड केले तिने. खेळ, पुस्तके, कपडे, खाऊ, त्यावेळी भाड्याने (तासावर) सायकल, रेखाच्या दुकानातला दूधाचा पेप्सीकोल व क्रीम वेफर्स (पिकविक), चेंबुर स्टेशन जवळची भेलपुरी, सरोजची स्वीट कचोरी, ‘यांकी डूडल’चे आईस्क्रीम, मोंजिनिजचा केक, घसितारामची मिठाई, असे एक न अनेक हट्ट तिने पुरवले. मला अजूनही आठवतेय मी आणि माझा मामे भाऊ तासावर भाड्याने सायकल आणायचो. बिल्डिंगच्या ग्राऊंडवर आम्ही सायकल चालवायचो. नेमकी त्याच वेळी शेजारची (आमच्याच वयाची) ‘चारु’ आमच्या त्या सायकलसाठी हट्ट करुन रडायची. आम्हाला प्रेमळ विनवणी व्हायची “द्या रे बाळांनो तिला थोडा वेळ सायकल” आणि ‘ती’ च्यासाठी चारुला सायकल द्यायचो. त्या चारुचा भयंकर राग यायचा. आत्ता हसू येते. मी दुसरीत असल्यापासून तिला इंग्लिशमधे पत्र लिहायचे. त्याचे तिला कोण कौतुक मी, माझी मोठी बहिण आणि माझा मामे भाऊ… आमच्या तिघांचे अतिशय लाड केले तिने. खेळ, पुस्तके, कपडे, खाऊ, त्यावेळी भाड्याने (तासावर) सायकल, रेखाच्या दुकानातला दूधाचा पेप्सीकोल व क्रीम वेफर्स (पिकविक), चेंबुर स्टेशन जवळची भेलपुरी, सरोजची स्वीट कचोरी, ‘यांकी डूडल’चे आईस्क्रीम, मोंजिनिजचा केक, घसितारामची मिठाई, असे एक न अनेक हट्ट तिने पुरवले. मला अजूनही आठवतेय मी आणि माझा मामे भाऊ तासावर भाड्याने सायकल आणायचो. बिल्डिंगच्या ग्राऊंडवर आम्ही सायकल चालवायचो. नेमकी त्याच वेळी शेजारची (आमच्याच वयाची) ‘चारु’ आमच्या त्या सायकलसाठी हट्ट करुन रडायची. आम्हाला प्रेमळ विनवणी व्हायची “द्या रे बाळांनो तिला थोडा वेळ सायकल” आणि ‘ती’ च्यासाठी चारुला सायकल द्यायचो. त्या चारुचा भयंकर राग यायचा. आत्ता हसू येते. मी दुसरीत असल्यापासून तिला इंग्लिशमधे पत्र लिहायचे. त्याचे तिला कोण कौतुक माझी मामी तिला ती पत्र वाचून दाखवायची. वर्षभराची अशी ही माझी पोस्ट कार्ड ती जमवून ठेवायची. त्या दिवसांची आज आठवण आली की खरंच वाटते “लहानपण देगा देवा..”
तब्येतीची कुठलीही पथ्य तिने कधीच पाळली नाहीत. २ महिने आरामासाठी लेकीकडे गेली. त्याच दरम्याने तिचा मेहुणा (बहिणीचा नवरा) वारला. मुंबईत परतली आणि ही बातमी कळताच बहिणीसाठी जीव कळवळला. लगोलाग तिला भेटायला घेऊन जा असे मधल्या मुलाला म्हणाली. मुलुंडला बहिणीच्या बिल्डिंग खाली आली. बहिणीचे कसे सांतवन करु या विचाराने भावना अनावर झाल्या आणि त्यातच ह्रुदयविकाराच तीव्र झटका आला. पहिल्या पायरीवर मुलाच्या हातात प्राण गेला. वय ६३. कोणालाच विश्वास बसण्या पलिकडची घटणा. ती गेली ती तारीख २२ नोव्हेंबर. काल तिला जाऊन १८ वर्ष झाली. शेवटी काय ‘जो आवडे सर्वांना तोची आवडे देवाला’ हेच खरं.
ती गेली तो मनाला चटका लावून. ती एक आदर्श स्त्री होती -चांगली मुलगी, बहिण, पत्नी, आई, वहिनी, जाऊ, सासू, आणि सगळ्यात महत्वाचे म्हणजे एक उत्कृष्ट आजी होती. होय… ती माझ्या आईची आई… माझी ‘आजी’ माझ्या वडिलांची आई ते लहान असतानाच गेली. त्यामुळे त्याची भरपाई म्हणून असेल कदाचित की देवाने दोन आजींची एकत्र मिळून ही अशी ‘एक’ आजी दिली. आम्ही खूप मोठे व्हावे ही तिची ईच्छा. तिने केले संस्कार नकळत आमच्यात रुजले. म्हणून की काय कोण जाणे तिच्याच सारखी माझीही (बर्‍याच उशीरा) पण नकळत शंकरावर श्रद्धा जडली. माझी बहिण डॉक्टर व्हावी हे तिचे स्वप्न. तिला क्रिकेट मधे अतिशय रुची. त्या काळी तिला हा खेळ समजत होता, टि.व्ही वर सामने बघण्यात ती मग्न होत असे. तिचीच सुप्त इच्छा असावी म्हणून माझा मामे-भाऊ क्रिकेटर (fast bowler) आहे. त्याचे क्रिकेटचे वेड अनुवंशिक आहे. सल एवढीच की हे सगळे बघायला ती आमच्यात नाहीए.
ती गेली त्यानंतर कार्यासाठी तिचा फोटो लागणार होता. तिचा एकटीचा असा एकही स्वतंत्र फोटो मिळेना. माझ्या आजोबांचे स्नेही चित्रकार होते आणि ही वहिनी लाडकी होती. त्यांनी तिचे तरुणपणीचे इतके सुंदर portrait रेखाटले की बघत बसावे. त्यांच्या त्या म्हातार्‍या बोटांतून देखील तिच्या खातर एक सुंदर कलाकृती कॅन्वासवर अवतरली. ते आजीचे पेंटिंग आजही माझ्या मामाकडे फ्रेम करुन लावले आहे.
आजूनही आमच्या घरात-नात्यात-ओळखीत तिचा विषय निघाला, तिची आठवण काढली की लहान-थोर सगळेच हळवे होतात. तिच्यात ती जादू होती…
दिनांक : नोव्हेंबर 23, 2011
टॅग्स: आई, आजी, आठवण, आदर्श स्त्री, जाऊ, ती, पत्नी, बहिण, मुलगी, वहिनी, व्यक्ति, व्यक्तिचित्र, व्यक्तिरेखा, व्यक्ती, सासू, स्त्री शक्ती, स्त्रीरेखा, she, woman, women, women power
प्रवर्ग : असंच काहीतरी, आठवण, आदरांजली, गुज मनीचे…, नाती-गोती, General, Relations
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
ब्लॉग नोंदी मिळविण्याकरिता आपला ई-मेल द्यावा.
ब्लॉग इथे नोंदवला आहे…
विषय कॅटेगरी निवडा Authors असंच काहीतरी आठवण आदरांजली कविता काव्य गुज मनीचे… नाती-गोती पक्षी निरीक्षण पुणे फोटोग्राफी भटकंती मैत्री Bird Watching Friendship Fun General Obituary Patriotism Photography poems Pune Rains Relations Timepass