अ‍ॅड. एम. डी. रामटेके.: लाल सलाम-३ : सावधान... कमुनिस्ट येत आहेत.

अ‍ॅड. एम. डी. रामटेके.
॥मी प्रखर आंबेडकरवादी आहे, इतका की बाबासाहेबांना आधुनिक बुध्द समजतो॥
शनिवार, ६ जानेवारी, २०१८
लाल सलाम-३ : सावधान... कमुनिस्ट येत आहेत.
भीमा कोरेगावात शेकडो वर्षांपासून आंबेडकरी जनता आपल्या पुर्वजाना श्रद्धांजली वाहण्यासाठी येत असते. १९२७ पुर्वी स्थानिक पातळीवर पुर्वाश्रमीचे महार बांधव आपल्या परीने श्रद्धांजली वाहत असत. पण १९२७ साली बाबासाहेबांनी ईथे भेट दिली व तिथून पुढे हे स्थळ तमाम आंबेडकरवाद्यांसाठी मोठ्या प्रमाणात एकत्र येऊन श्रद्धांजली वाहण्याचे स्थान बनले. मागच्या २०-२५ वर्षात संपर्काची साधनं वाढलीत व प्रवासाची साधनही वाढलीत. त्याचा परिणाम म्हणून भीमा कोरेगावात भेट देणा-यांची संख्याही प्रचंड प्रमाणात वाढली. इथे कोणताही आंबेडकरी माणूस निव्वड पुर्वजांना श्रद्धांजली वाहणे एवढ्याचे हेतून येत असून अधिकांश लोकं सहकुटूंब येत असतात. कोणताही माणूस बायको व मुलांना घेऊन एखाद्या ठिकाणी भेट देत असेल तर ही गोष्ट खूप क्लिअर आहे की तो अंत:करणातून व पराकोटीच्या श्रध्देतून तिथे जात असतो. भीमा कोरेगावात येणा-या आंबेडकरी समाजाचे नीट निरिक्षण केल्यास तुम्हाला दिसेल की इथे येणारे जवळपास सगळेच सहकुटूंब येत असतात, त्यामुळे भीमा कोरेगावला १ जानेवारीत येणारीं लोकं कोणत्याही द्वेष भावनेतून वा कोणाशी लढण्या झगडण्यासाठी येत नसून ते निव्वड श्रद्धेतून व आपल्या पुर्वजांना स्मरण करण्यासाठीच येत असतात. हे झाले भीमा कोरेगावात येण्याचे कारण व त्यामागील प्रेरणा.
याच्या अगदी उलट मनात कोणतीही श्रद्धा व भावना नसताना निव्वड स्वर्थापोटी लाल सलामची यावेळेस एन्ट्री झाली. मरणासन्न अवस्थेत पोहचलेल्या कमुनिस्ट व डावे (लाल सलाम वाले) यांनी अनेक वर्षां पासून चालू असलेले आंबेडकरी जनतेचे हे श्रद्धास्थान स्वत:च्या राजकीय पुन:स्थापनेसाठी वापरायचे ठरविले. भीमा कोरेगावशी कधीच कसलाच संबंध नसलेले हे लाल सलामवाले अचानक २०० व्या वर्षाच्या निमित्ताने भीमा कोरेगावात येण्याचा कार्यक्रम आखतात व देशभर तसा प्रचार करतात. मुळात भीमा कोरेगाव हे कधीच जत्रा वा उत्सवाचे स्थान नव्हते. ते आंबेडकरी जनतेची श्रद्धेचे स्थान असून तिथे जमणारे बांधव कोणत्याच हेतूने वा राजकीय प्रेरणेने जमत नसतात. पण लाल सलामवाले मात्र २०० वी वर्षगाठचे निमित्य साधून एका अत्यंत भावनिक ठिकाणी राजकीय प्रेरणेतून उतरण्याचा प्लान आखू लागले. यात त्यांना सोबत करण्याचे पाप आंबेडकरी चळवळीतून जर कोणे बजावले तर ते प्रकाश आंबेडकर यांनी. त्यामागील कारण म्हणजे प्रकाश आंबेडकर यांचे राजकीय स्थान तसे आधीच डगमगले असून ते आता कोणाच्या सोबतीने व कशाही मार्गाने स्वत:चं राजकीय पुनरुज्जीवन करु पाहात आहेत. त्याचाच परिणाम म्हणून ते चक्क लाल सलामला शरण गेले आहेत.
कोरेगावचे श्रद्धास्थान लाल सलामसाठी वापरण्याचा घाणेरडा प्रकारे ज्यांच्या कोणाच्या डोक्यात उगवाला त्यातील काही अग्रणी नावं म्हणजे न्या. कोळसे पाटील, कन्हैया कुमार, ओमर खालीद व जिग्नेश मेवानी हे होत. न्या. कोळसे पाटील हे पुणे भागातील लाल सलामचे खंदे कार्यकर्ते आहेत. पुणे व परिसरात ते कायमच आंबेडकरी जनतेला लाल सलामचे डोस पाजत असतात. कोळसे पाटलांना कोरेगावशी काही देणे घेणे नाही. पण तिथे मोठ्या प्रमाणात आंबेडकरी जनता येते हे कळल्यावर त्यांनी आपला लाल अजेंडा तिकडे न्यायचे ठरविले. मग त्यातूनच प्रकाश आंबेडकर नावाचा गद्दार सोबतीला घेतला व देशातील तमाम लाल्यांना तिकडे पोहचविण्याची सोय लावली गेली. कन्हैया कुमार याचाही आंबेडकरी समाजाशी नि विचारधारेशी काही संबंध नाही. तो पक्का कमुनिस्ट असून कामगारांची हुकूमशाही त्याचा अजेंडा आहे. तो जरी संविधानाच्या बाता मारत असला तरी संविधान पेटविण्याची व हुकूमशाही आणण्याची शपथ घेणा-यांमध्ये तो सर्वात अग्रणी आहे. कोरेगावात लाल सलाम पोहचविण्यात त्यांनीही दिल्लीतून बरेच कष्ट उपसले. वर्षभर या लोकांनी कम्युनिस्टांची टीम कोरेगावात धाडण्याची आखणी व त्याची योग्य अंमलवजावणी यावर काम केले. या लाल सलामवाल्यांचा भीमा कोरेगावच्या शौर्यदिनाशी कोणताच भावनिक संबंध नसताना केवळ राजकीय प्रेरणेतून तिथे येण्याची तयारी करु लागले. हा हा म्हणता कमुनिस्टांची कोरेगावात धडकण्याची पूर्ण तयारी झाली व इकडे आंबेडकरी मात्र लाल सलामचा स्वार्थी लोंढा भीमा कोरेगावच्या दिशेनी येतोय या बद्दल पूर्ण अनभिज्ञ होता. प्रकाश आंबेडकर व त्यांच्या सोबत्यांनी आपल्या निळ्या झेंड्याचे छत्र लाल सलामवल्यांना बहाल करुन त्यांची भीम सैनिकांत घुसण्याची सोय लावून दिली. आजवर भीमा कोरेगावात शुद्ध अतंकरणातून निव्वड श्रद्धांजली वाहणारा समाज यायचा. पण १ जाने २०१८ मध्ये मात्र त्या जमावात कमुनिस्ट नावाचे रक्तरंजीत खेळ खेळणारे पापी शामील झाले होते. २०१८ च्या जानेवारीत भीमा कोरेगावात आंबेडकरी समाजाची दिशाभूल करुन देशद्रोह्यांना घुसविण्याचे पापक प्रकाश आंबेडकर यांनी केले होते. मागील इतक्या वर्षांपासून तिथे येणा-या आंबेडकरी समाजाचा स्थानिकांशी कधीच वाद झालेला नव्हता. पण यावेळी निळ्या झेंड्याखाली येणारा समाज निव्वड आंबेडकरी समाज नव्हता तर त्या छायेत लपलेला लाल सलाम नावाचा गुंडही कोरेगावात दाखल झाला होता.
कोरेगावात १ तारखेला जरी कार्यक्रम होत असले तरी लोकं मात्रं दोन दिवसा आधी पासूनच दाखल व्हायला लागतात. मग हे दाखल होणारे लोकं पुणे व परिसारात जमतात. अगदी याच म्हणजे थोडं आधी दाखल होणा-या लोकांना डोळ्यापुढे ठेवून लाल सलाम वाल्यांनी पुण्यात येल्गार सभा आयोजीत केली. ३१ डिसेंबरला ती सभा झाली व तिथे जिग्नेश मेवानी आणि ओमर खालीद यांची भाषणं झाली. या भाषणांतून श्रद्धांजली बद्दल चकार शब्द बोलल्या गेलेलं नाही. निव्वड राजकीय धाटणीची ती भाषणं होती. थोडक्यात शौर्य दिनाचं निमित्य साधून डावे स्वत:ला पुनरुज्जीवित करु पाहात होते. इथला जमाव कशासाठी येतो याचं भान व ज्ञान नसलेले हे लाले स्वत:चा लाल अजेंडा रेटत होते. खालिद व मेवानी यांची भाषणं नुसती आगलावी भाषणं होती. त्या भाषणांचा व भीमा कोरेगावच्या शौर्य दिनांचा कोणताच लॉजिकल ताळमेळ बसत नाही. फक्त शौर्यदिनाच्या निमित्ताने येणारा जमाव आयता मिळाला हे पाहून यांनी आपली राजकीय दुकानदारी सुरु केली.
भीमा कोरेगावात त्या नंतर जे घडले त्याचा व या सभेचा काही संबंध आहे का हा मुद्दा उपस्थीत होतो. मला वाटते एल्गार सभेचा व दलितांवर झालेल्या दगड फेकीचा तसा कोणताच संबंध नाही. वढू गावातून पेटलेला वाद नि त्यानंतर झालेली दगडफेक व जाळपोळ हा स्वतंत्र मुद्दा असून त्याचा कमुनिस्टांच्या एल्गार सभेशी प्रायमाफेशी तसा काहीच संबंध दिसत नाही. वढूचा वाद वेगळा आहे तर लाल सलाम वाल्यांची घुसखोरी हा वेगळा विषय आहे. या लेखात मला फक्त लाल सलाम वाल्यांच्या घुसखोरीवर बोलायचे आहे. वढूच्या वादावर उद्या वगैरे दुसरा लेख लिहेनच.
तर भीमा कोरेगावात लाल सलामवाल्यांनी जी घुसखोरी केली ती प्रकाश आंबेडकर यांच्यामुळेच होय. तिथे येणारी आंबेडकरी जनता कोणत्याच राजकीय हेतून येत नसते तर शुद्ध मनानी आपल्या पुर्वजांचं स्मरण कराण्यासाठी येत असते. त्यामुले ईथे कमुनिस्टांच काहीच काम नव्हतं. राजकीय खेळ खेळायला उभा देश पडला आहे ना... तुम्ही तिकडे जाऊन खेळा. आपली ताकद तिकडे दाखवा. पण भीमा कोरेगाव सारख्या जागी स्वत:च राजकारण घेऊन येण्याचं काही कारण नाही. पक्ष बांधनी व संघटना उभारणी करायची तर लाल सलाम वाल्यांसाठी जे.एन.यू नावाचं विद्यापिठ आंदण दिलच आहे. काय घोळ घालायचा तिथे घाला. पण ईथे यांचं काय काम. लाल सलामवाल्यांनी ज्या ज्या ठिकाणी पाय ठेवला त्याचा सत्यानाश झाला आहे. या लोकांनी जे.एन.यू विद्यापिठाची आधीच वॉट लावून ठेवली आहे. या लोकांनी कामगार चळवळी हाती घेतल्या होत्या व देशातील त्या सर्व मील व कारखान्यांची संपद्वारे पूरी वाट लावून ठेवली. यांच्या उचापत्यांमुळे सगळे कारखाने बंद पडले व कामगार बेरोजगार होऊन रस्त्यावर पोहचला. आता बेरोजगारी वाढली म्हणून हे ओरडतात पण हातात असलेला रोजगार पेटवून देण्याचे पाप या लाल सलाम वाल्यांनीच केले आहे. सोबत नक्षलवाद व सशस्त्र उठाव तर यांनी चालूच ठेवला आहे. जवळपास २५० जिल्ह्यांमधून धुडघूस घालणारा नक्षलवाद्य या लाल सलाम वाल्यांचीच देण असून या सर्व जिल्ह्यांतील विकास खुंटला आहे व तो होऊ नये म्हणून हे कायम लढत असतात. असे एकापेक्षा एक देशद्रोही कार्यात शामील असलेले हे लाल सलामवाले भीमा कोरेगावात येतातच कशाला यांचं ईथे काय काम आहे यांचं ईथे काय काम आहे अन अशा देशद्रोह्यांना भीमा कोरेगावात आणून प्रकाश आंबेडकर (शनिवारवाड्यावर) सभा घेतात व आंबेडकरी जनतेला भडकविणारे भाषण ठोकतात हेच मुळात न पटणारे आहे. तुम्हाला कोणत्या जागेत काय करावं एवढही भान राहिलेलं नाही. आपल्या पुर्वजांचं शौर्य नि लढवय्येपणा याच्या स्मरनार्थ जमणारा जमाव राजकारणासाठी वापरु नये एवढीही नैतिकता प्रकाश आंबेडकरात उरली नाही. ही आंबेडकरांची लाचारी व राजकीय लालसा समाजाला मोठ्या घातकी वळणावर नेऊन उभी करणारी आहे. यातून समाजाला वाचवायचे असल्यास कमुनिस्टांना दूर ठेवणे अत्यंत गरजेचे आहे.
बाकी काहिही असो... पण प्रकाश आंबेडकरां सारख्या समाज द्रोह्यामुळे आंबेडकरी चळवळीत कमुनिस्ट नावाचे देशद्रोही घुसत आहेत. वेळीच सावधान होऊन त्याना पिटाळण्याची हीच योग्य वेळ आहे. माझ्या परीने मी समाज बांधवाना एवढेच सांगेन. सावधान.... कमुनिस्ट येत आहेत.
Posted by एम. डी. रामटेके at १:२३ म.उ.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
Labels: कमुनिस्ट, प्रकाश आंबेडकर, भीमा-कोरेगाव, लाल सलाम
Devesh Atre ८ जानेवारी, २०१८ रोजी ११:५२ म.पू.
धाधांत खोटं लिहीलय आपण, रामटेके जी.
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
विचारवंतानी सत्तेला शरण न जाता चुका निदर्शनास आणून देत कानपिचक्या द्यावे. यातून एक वचक निर्माण होतो व सत्तेचा समतोल राखण्याचे कार्य घडते. पण विचारवंतानी स्वार्थापायी सत्तेची भाटगिरी सुरु केली की सत्ता नि विचारवंत दोघांचाही -हास होतो.
अ. भा. साहित्य संमेलन (2)
अंधश्रद्धा निर्मुलन समिती (4)
अर्थशास्त्र आणि भारत (2)
आम आदमी पार्टी (AAP) (5)
आम्ही माडिया मधून (1)
इस्लाम आणि आतंकवाद (5)
एकवीरा देवीचे अतिक्रमण (1)
कबीर कला मंच (4)
कार्ल मार्क्स आणि कम्यूनिजम (9)
काळाराम मंदिर सत्याग्रह (1)
कॉंग्रेस आणि राष्ट्रवादी (6)
ख्रिश्चन धर्म आणि विचार (1)
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर (30)
दारु आणि व्यसनमुक्ती (1)
पुणे विद्यापीठ नामविस्तार (2)
पुरस्कार व सन्मान (1)
बाबासाहेबांची अमूल्य़ पत्रं (10)
बौद्धधम्म आणि पौर्णिमा (1)
मणिभवन गांधी भेट (1)
मरणान्तानि वैराणि लबाडी (2)
माझी प्रकाशित पुस्तकं (2)
मुलूख वेगळी माणसं (2)
राष्ट्रिय स्वयंसेवक संघ (RSS) (3)
रिपब्लिकन पार्टी ऑफ इंडिया (RPI) (4)
लक्ष्मण माने प्रकरण (4)
वारकरी आणि वारी (4)
शेतकरी नावाचा नवदलित (1)
शेती व शेतकरी (3)
सुप्रिम कोर्टाचे दणके (2)
सेलिब्रिटीज व सिनेमावाले (1)
स्त्री आणि स्त्री-विचार (2)
स्वतंत्र विदर्भ चळवळ (1)
हिंदू देवदर्शन आणि मृत्यू (2)
हिंदू व हिंदू धर्म (3)
हिंदू संत व आरोप (1)
सुप्रिम कोर्टातले चार चिल्लर
लाल सलाम-४ : क्रांती अटळ आहे
संभाजी भिडेला आधी ताब्यात घ्या
लाल सलाम-३ : सावधान... कमुनिस्ट येत आहेत.
उदयनराजे नावाचा उपहास आम्ही खपवून घेऊ
लाल सलाम-२ : प्रकाश आंबेडकर देशद्रोहीच.
लाल सलाम-१ : आंबेडकर चळवळीची आत्महत्याच
भीमा-कोरेगाव- माझ्या पुर्वजाना श्रद्धांजली माझा अध...
MPSC अभ्यास: सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवा
या गॅझेटमध्ये एक एरर होती.


Free books instead of money यंदा पैशाऐवजी मोफत पुस्तकेच | eSakal

यंदा पैशाऐवजी मोफत पुस्तकेच
बुधवार, 15 मार्च 2017
सोलापूर - "सर्व शिक्षा अभियाना'च्या माध्यमातून पहिली ते आठवीच्या विद्यार्थ्यांना मोफत पुस्तके दिली जातात. सरकारच्या पाच डिसेंबर 2016 च्या निर्णयान्वये त्या पुस्तकासाठीचे पैसे विद्यार्थ्यांच्या बॅंक खात्यावर जमा करण्याचा निर्णय झाला होता. मात्र, जून 2017 पासून सुरू होणाऱ्या नव्या शैक्षणिक वर्षासाठीच फक्त त्यात सूट देण्यात आली आहे. शाळांनी "झिरो बॅलन्स'ने विद्यार्थ्यांची खाती राष्ट्रीयीकृत बॅंकेत काढण्याचा आदेश सरकारने दिला आहे.
सोलापूर - "सर्व शिक्षा अभियाना'च्या माध्यमातून पहिली ते आठवीच्या विद्यार्थ्यांना मोफत पुस्तके दिली जातात. सरकारच्या पाच डिसेंबर 2016 च्या निर्णयान्वये त्या पुस्तकासाठीचे पैसे विद्यार्थ्यांच्या बॅंक खात्यावर जमा करण्याचा निर्णय झाला होता. मात्र, जून 2017 पासून सुरू होणाऱ्या नव्या शैक्षणिक वर्षासाठीच फक्त त्यात सूट देण्यात आली आहे. शाळांनी "झिरो बॅलन्स'ने विद्यार्थ्यांची खाती राष्ट्रीयीकृत बॅंकेत काढण्याचा आदेश सरकारने दिला आहे.
लाभाच्या वस्तूचे रोख पैसे थेट लाभार्थ्यांच्या खात्यावर जमा करण्याचा निर्णय पाच डिसेंबरच्या शासन निर्णयान्वये झाला आहे, त्यामुळे शिक्षण विभागानेही त्याची तयारी म्हणून मोफत पाठ्यपुस्तकांसाठी पात्र शाळेमधील सर्व विद्यार्थ्यांची खाती राष्ट्रीयीकृत बॅंकेत काढून त्याला आधार जोडून घेण्याच्या सूचना शाळांना दिल्या होत्या. दरम्यान, पुस्तकांचे पैसे खात्यावर जमा न करता थेट विद्यार्थ्यांना पहिल्यासारखी पुस्तके देण्याबाबतची विनंती मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्याकडे "बालभारती'ने केली होती, त्यामुळे मुख्यमंत्र्यांनी पुस्तकासाठीचे पैसे खात्यावर जमा न करता पूर्वीप्रमाणे पुस्तकेच विद्यार्थ्यांना देण्यास परवानगी दिली आहे, त्यामुळे केवळ यंदाच्या शैक्षणिक वर्षात पुस्तकासाठीचे पैसे विद्यार्थ्यांच्या बॅंक खात्यात दिले जाणार नाहीत.
हा निर्णय झाला असला तरी प्रत्येक शाळेला विद्यार्थ्यांचे खाते बॅंकेमध्ये काढण्याच्या सूचना दिल्या आहेत. 2018-19 या शैक्षणिक वर्षापर्यंत सर्व विद्यार्थ्यांची बॅंकेमध्ये खाती असणे आवश्‍यक आहे. जेणेकरून त्या शैक्षणिक वर्षापासून पुस्तकाचे पैसेही थेट विद्यार्थ्यांच्या खात्यावर जमा करता येणे शक्‍य होणार आहे. 2018-19 या वर्षापासून लाभाच्या वस्तूसंदर्भात सरकारने घेतलेला निर्णय मोफत पाठ्यपुस्तक योजनेलाही लागू राहणार आहे.
मोफत पाठ्यपुस्तकाचे पैसे या वर्षीपासूनच विद्यार्थ्यांच्या खात्यावर जमा होणार असल्याचा धसका शिक्षकांनी घेतला होता. कारण अद्यापही अनेक विद्यार्थ्यांची खाती बॅंकेमध्ये उघडलेली नाहीत. मात्र, सरकारने यंदाच्या वर्षी सूट दिल्यामुळे शिक्षकांनी सुटकेचा निःश्‍वास टाकला आहे. 2018-19 या शैक्षणिक वर्षापर्यंत विद्यार्थ्यांची खाती उघडण्यास आता त्यांना वेळ मिळणार आहे.
पुणे जिल्ह्यातील 90 ग्रामपंचायतींचा निवडणूक कार्यक्रम जाहिर
शिर्सुफळ (पुणे) : राज्य निवडणूक आयोगाने जून 2018 ते सप्टेंबर 2018 या कालावधीत मुदत संपणाऱ्या, नव्याने स्थापित झालेल्या, तसेच रिक्त जागा असणाऱ्या...
नादुरुस्त गाड्या अन् हताश प्रवाशी
पाचगणी - मेढा आगाराच्या सहा गाड्यांचे एकूण २२ फेऱ्यांचे नियोजन पाचगणी-पाचवड मार्गावर करण्यात आले असले तरी प्रत्यक्षात काही गाड्या सतत बंदावस्थेत...
बस स्थानकातील मार्ग बदलले
सातारा - पोवई नाका येथे ग्रेड सेपरेटरचे काम सुरू असल्याने शहरातील वाहतूक पर्यायी रस्त्यांवरून वळविण्यात आली आहे. त्यामुळे बस स्थानकात ये- जा करणाऱ्या...
अधिकारांचा मोह सरकारला सुटेना
पंचायतराज संस्थांच्या कारभारात आमूलाग्र बदल घडविणारी ७३ वी घटनादुरुस्ती २४ एप्रिल १९९३ पासून अमलात आली. त्यास आज २५ वर्षे पूर्ण होत आहेत....
पुणे - गावाच्या भौतिक विकासाबरोबरच गुणवत्तापूर्ण शिक्षण, महिला सक्षमीकरण यावर लक्ष देत गावकऱ्यांचा आर्थिक दर्जा, राहणीमान सुधारण्यासाठी युवक आता...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


20 व्या शतकाचा प्रमुख दीपस्तंभ हरपला | Webdunia Marathi

मंगळवार, 24 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
20 व्या शतकाचा प्रमुख दीपस्तंभ हरपला
कर्मयोगी बाबा आमटे यांच्या निधनाने 20 व्या शतकाचा प्रमुख दीपस्तंभ हरपला अशा शब्दात ऊर्जा व तंत्रशिक्षण मंत्री दिलीप वळसे-पाटील यांनी आपल्या भावना व्यक्त केल्या आहेत.
आपल्या शोकसंदेशात ते पुढे म्हणतात की, अखेरच्या क्षणापर्यंत ताजेतरुण असणारे, राष्ट्रीय एकात्मता आणि नवराष्ट्र उभारणीसाठी शेवटच्या श्र्वासापर्यंत झगडणारे थोर समाजसेवक काळाच्या पडद्याआड गेले. त्यांनी स्थापन केलेले आनंदवन आणि मागच्या पिढ्यांना दिलेला वारसा यापुढेही आपल्याला आदर्शवत मार्गदर्शन करीत राहील.
यावर अधिक वाचा :
20 व्या शतकाचा प्रमुख दीपस्तंभ हरपला
टीसीएसने केला 100 अब्ज अमेरिकी डॉलरचा टप्पा पार
टाटा समूहातील एक उपकंपनी असलेल्या टाटा कन्सल्टंसी सव्‍र्हिसेस (टीसीएस)ने ऐतिहासिक असा ...
मज्जा म्हणून १०० नंबरवर कॉल करू नका
आता मस्तीमध्ये १०० नंबरवर फोन करणाऱ्यांविरोधात पोलीस कठोर पावलं उचलणार आहेत. असा लोकांवर ...
नाणार होणार नाही: उद्धव ठाकरे
नाणार असो की जैतापूर, माझ्या कोकणाची राख करून गुजरातमध्ये रांगोळी घालणार असाल, तर तुमची ...
नायडूंनी महाभियोगाचा प्रस्ताव फेटाळला
नवी दिल्ली- सरन्यायाधीश दीपक मिश्रा यांच्याविरोधात काँग्रेससह इतर पक्षांनी दिलेल्या ...
अबब, उमेदवाराची संपत्ती 1020.5 कोटी
कर्नाटक विधानसभा निवडणुकीसाठी सर्वच राजकीय पक्षांनी धनाढ्य उमेदवारांना निवडणुकीचं तिकिट ...
स्वस्त झाला सॅमसंगचा हा स्मार्ट फोन
जर आपण सॅमसंगचा मोबाईल खरेदी करायला जात असाल तर आपल्यासाठी चांगली बातमी आहे की सॅमसंगने ...
व्हॉट्सअॅपवर अफवांचे मेसेज थांबवणारे फिचर
यापुढे व्हॉट्स अॅपवर एखादा मेसज जास्तवेळा फॉरवर्ड झाला तर तो आता पकडता येणार आहे. ...
फेसबुक आणि ट्विटरवर फेक युजर्स शोधता येणार
फेसबुक आणि ट्विटरवर खरे मित्र कोण आणि खोटे कोण याचा शोध आता लागणार आहे. सोशल नेटवर्किंग ...
जीमेलमध्ये येणार नव्या फीचर्स
जीमेल आपल्या युजर्ससाठी सुरक्षेच्या दृष्टीकोनातून नव्या फीचर्सवर काम करत आहे. लवकरच आता ...
माहिती अधिक सुरक्षित करण्याचा फेसबुकचा प्रयत्न
फेसबुकने भारतातील युजर्सना विश्वास देण्यासाठी अॅपमध्ये काही बदल करुन, युजर्सच्या माहितीला ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


One and a half years after the war in the hands of the steering Handicap दीड वर्षाच्या लढाईनंतर अपंगाच्या हाती स्टेअरिंग | eSakal

दीड वर्षाच्या लढाईनंतर अपंगाच्या हाती स्टेअरिंग
शनिवार, 1 एप्रिल 2017
औरंगाबाद - प्रादेशिक परिवहन कार्यालयाच्या हेकट भूमिकेचा सामान्य नागरिकांना शारीरिक, मानसिक व आर्थिक त्रास झाल्याचे नेहमीच पाहायला मिळते. पण एका 56 टक्के अपंगाने सलग 15 महिने कायदेशीर लढाई केली आणि विशेष चारचाकीची पासिंग करवून ती चालवण्याचा परवानाही मिळवला. राज्यातील अशा प्रकारचे हे पहिलेच उदाहरण आहे.
औरंगाबाद - प्रादेशिक परिवहन कार्यालयाच्या हेकट भूमिकेचा सामान्य नागरिकांना शारीरिक, मानसिक व आर्थिक त्रास झाल्याचे नेहमीच पाहायला मिळते. पण एका 56 टक्के अपंगाने सलग 15 महिने कायदेशीर लढाई केली आणि विशेष चारचाकीची पासिंग करवून ती चालवण्याचा परवानाही मिळवला. राज्यातील अशा प्रकारचे हे पहिलेच उदाहरण आहे.
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर मराठवाडा विद्यापीठातील स्वयंरोजगार केंद्रात वरिष्ठ सहायक असलेले राजधर ठाले पोलिओमुळे डाव्या पायाने कायमचे अधू आहेत. 2015 मध्ये त्यांनी स्वतःसाठी कार विकत घेण्याचा निर्णय घेतला आणि अडचणी सुरू झाल्या. मारुती सुझुकी अल्टो के-10 ही कार खरेदी करण्यासाठी शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयातून ऑटोट्रान्समिशन सुविधा असलेली कार चालविण्यास अपंगत्वाचा अडथळा नाही, असे प्रमाणपत्र मिळवले. कार उत्पादक कंपनीनेही ते "अल्टो के-10' सहज चालवू शकतात, असे प्रमाणित केले. या दोन्ही शिफारशी स्वीकारून केंद्रीय अवजड उद्योग मंत्रालयानेही त्यांना अबकारी करात तत्काळ सूट दिली.
31 डिसेंबर 2015 ला वाहन खरेदी केली. मात्र, प्रादेशिक परिवहन अधिकारी सर्जेराव शेळके यांनी वाहनात बदल केलेला नसल्याची सबब दाखवून श्री. ठाले यांच्या कारची अपंग संवर्गात नोंदणी करायला नकार दिला. आरटीओच्या मान्यतेशिवाय कोणत्याही अपंगाला इतर नागरिकांच्या सुरक्षेच्या कारणामुळे वाहन चालविण्याचा अधिकार नाही. कारची खरेदी झाल्यामुळे कंपनी व्यवहार रद्द करण्यास तयार नाही. गाडी शोरूममध्येच धूळ खात पडून राहिलेली. अशा या तिहेरी कचाट्यात सापडलेल्या ठाले यांनी हे प्रकरण मुंबईला राज्य परिवहन विभागात अपिलात मांडले. 25 एप्रिल 2016 ला त्यांचे अपील फेटाळून प्रादेशिक परिवहन कार्यालयाचा निर्णय कायम ठेवला गेला.
चार महिने यातच गेल्याने अखेर त्यांनी हे प्रकरण ऍड. प्रशांत सूर्यवंशी यांच्यामार्फत ऍड. अशोक तपसे यांच्या सहकार्याने उच्च न्यायालयाच्या औरंगाबाद खंडपीठात दाखल केले. सर्व परवाने, शिफारशी आणि प्रमाणपत्रे तपासून न्यायालयाने श्री. ठाले यांची कार अपंग संवर्गात नोंदविण्याचा आदेश दिला. तरीही परिवहन कार्यालयाने नोंदणी करण्यास टाळाटाळ केल्यामुळे शेवटी परिवहन अधिकाऱ्यांविरुद्ध अवमान याचिका दाखल करावी लागली. न्यायालयाने खडे बोल सुनावल्यानंतर आरटीओने गाडीची नोंदणी करून घेऊ, असे लेखी कळवले. नोंदणी झाली. कार चालविण्याचा परवानाही त्यांना मंजूर झाला. दहा महिन्यांच्या प्रतीक्षेनंतर ठाले यांच्या दारी कार आली.
गाडीच्या रजिस्ट्रेशनबाबत ती केस होती. न्यायालयाच्या आदेशामुळे आम्ही गाडीची पासिंग केली. पण नेमके काय झाले होते ते आता सांगता येणार नाही, असे म्हणत प्रादेशिक परिवहन अधिकारी सर्जेराव शेळके यांनी आता कानावर हात ठेवले आहेत.
अपंग असल्यामुळे केंद्रीय मंत्रालयाने मला रजिस्ट्रेशन शुल्कात सूट मंजूर केली होती. पण न्यायालयीन लढाईतच सुमारे 25 हजार खर्च झाले. यापुढे अपंगांना आपल्या गरजेसाठी असे लढावे लागले तर त्यासाठी माझा संघर्ष आधार ठरेल, इतकेच समाधान यातून मिळाले.
- राजधर ठाले, अपंग वाहनधारक
रस्ते अपघातात 12 हजार जणांचा मृत्यू
मुंबई - राज्यात एकूण 743 अपघातग्रस्त ठिकाणे केंद्र सरकारच्या मार्गदर्शक सूचनांनुसार निश्‍चित करण्यात...
टंचाईग्रस्तांच्या संख्येत 59 गावांची भर
76 ने वाढली टॅंकरची संख्या; 142 ने वाढले विहिरींचे अधिग्रहण औरंगाबाद - मागील आठवड्याच्या...
बस स्थानकातील मार्ग बदलले
सातारा - पोवई नाका येथे ग्रेड सेपरेटरचे काम सुरू असल्याने शहरातील वाहतूक पर्यायी रस्त्यांवरून वळविण्यात आली आहे. त्यामुळे बस स्थानकात ये- जा करणाऱ्या...
पुणे-लोणावळा लोहमार्गावर दहा ब्लॅक स्पॉट
पुणे-लोणावळा लोहमार्गावर दहा अपघातप्रवण क्षेत्र (ब्लॅक स्पॉट) आढळले आहेत. त्यात पिंपरी, चिंचवड आणि आकुर्डी रेल्वे स्टेशन परिसर सर्वाधिक संवेदनशील आहे...
आठ अ उताऱ्यावर आता पोटखराबा नोंद
खेड-शिवापूर - सातबारा उताऱ्याप्रमाणेच आठ अ उताऱ्यावरही जमिनीच्या पोटखराबा क्षेत्राची नोंद करता येणार आहे. महसूल विभागाने याबाबतचे परिपत्रक काढले आहे...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


’त्या’ कविता: मै कुछ कुछ-गुलझार

निखळ, ख-याखु-या कविता पूर्ण समजायच्याही कितीतरी आधी आपल्याशी संवाद साधतात
मै कुछ कुछ भूलता जाता हूँ अब तुझको
तेरे चेहरे भी धुंधलाने लगे है अब तखायुल मे
बदलने लगा है अब वो सुबह शाम का वो मामूल
जिस में तुझसे मिलने का भी मामूल शामिल था
तेरे ख़त आते रहते थे ..
तो मुझको याद थे तेरे आवाज के सुर भी
तेरी आवाज को कागज पे रख के
मैंने चाहा था की पिन कर लूँ
वो जैसे तितलियों के पर लगा लेता है अपनी एल्बम में
वो तेरे बे को दबा कर बात करना
wow पे ओठों का छल्ला गोल हो कर घूम जाता था
बहुत दिन हो ग‌ए देखा नहीं, न ख़त मिला को‌ई
बहुत दिन हो ग‌ए ,सच्ची..
तेरी आवाज की बौछार में भींगा नहीं हूँ मै..
मै कुछ कुछ भूलता जाता हूँ अब तुझको ...
या ब्लॉगवरील कविता कॉपी-पेस्ट करता येणार नाहीत.
आपणांस या कविता विनासायास, कुठलेही कष्ट न घेता आंतरजालावर एकाच ठिकाणी उपलब्ध करुन देण्याच्या बदल्यात आपण किमान कवितांच्या बाबतीत तरी कॉपी-पेस्टची अंगवळणी पडलेली सवय बाजूला ठेवावी असे संग्राहकाला वाटते.
कविता सरसकट कॉपी-पेस्ट करणं टाळा.
सुमारे साडे-तीनशेच्यावर कविता टा‌ईप करताना संग्राहकाने इन्व्हेस्ट केलेला वेळ, श्रम याचसाठी आहेत की तुम्ही या उत्तमोत्तम कविता वाचाव्यात, त्यांचा आनंद घ्यावा.
काही शंका असल्यास कमेंट लिहा, प्रश्न विचारा- त्यांची उत्तरं देण्याचा यथाशक्ती, यथामती प्रयत्न केला जा‌ईल.
एखादी कविता तुमच्या संग्रही असावी असं वाटलं तर ती लिहून काढा, टा‌ईप करा. कवितेचं ते खरंखुरं हस्तांतरण असेल.
कॉपी-पेस्ट्चा शॉर्टकट चोखाळू नये.
आपण रसिक आहात, आपल्याकडून हे अपेक्षित नाही.
अरविंद वामन कुलकर्णी (1)
गजानन माधव मुक्तिबोध (1)
भिलोरी बोलीतील कविता (3)
मलिका अमर शेख (6)
वि. दा. सावरकर (1)
शमशेर बहादूर सिंग (2)
श्री. कृ. कोल्हटकर (1)
हरिवंश राय बच्चन (1)
एक बार वक्त से, लम्हा गिरा कहीं
वहॉं दास्तां मिली, लम्हा कहीं नहीं
हे लम्हें वेचून जपण्याकरताच मी लिहिते, लिहीत राहीन.
’त्या’ कवितांचा संग्रह करण्यातून संग्राहकाला कोणताही आर्थिक लाभ नाही. संग्राहक आर्थिक लाभाकरिता या कवितांचा वापर करत नाही; आणि, तसे करण्यास कोणालाही प्रोत्साहन देत नाही.


PHOTOS: Virat Kohli Anushka Sharmas latest pictures are too cute to miss | ‘विरुष्का’ची जादू | Loksatta

पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
घाऊक बाजारात दर घसरूनही साखर महागच
पृथ्वीच्या तापमानात २०१० पासून सातत्याने वाढ
ब्रसेल्स गोळीबारातील आरोपी अब्देसलामला २० वर्षे तुरुंगवास
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
विराट कोहली आणि अनुष्का शर्मा हे समस्त देशाचं लाडकं जोडपं.. ते प्रेमात पडले काय, त्यांच्यात भांडणं झाली काय आणि ते परत एकत्र आले काय.. आणि आता तर ते गुपचूप विवाहबंधनातही अडकले. प्रत्येक बारीकसारीक गोष्ट टिपणाऱ्या त्यांच्या चाहत्यांना जेव्हा त्यांच्या अचानक ठरलेल्या विवाह सोहळ्याबद्दल माहिती मिळाली तेव्हा नाही म्हटलं तरी धक्का बसलाच पण आपल्या आवडत्या जोडीला लग्नाच्या बेडीत अडकल्याचे पाहून त्यांना आनंदही झाला. विरुष्काच्या लग्नानंतर हळूहळू त्यांच्या विवाहसोहळ्यातील नवनवे फोटो समोर येत आहेत. एका फॅशन डिझायनरने विरुष्कासोबतचे काही मजेशीर फोटो शेअर केले आहेत. या फोटोंमध्ये विराट चेहऱ्यावर विविध हावभाव दाखवताना दिसतो. त्यामुळे सध्या सर्वत्र विरुष्काचीच जादू पाहायला मिळत आहे.
नुकताच विरुष्काचा लग्न सोहळा अवघ्या पन्नास माणसांच्या उपस्थितीत पार पडला.
विराट आणि अनुष्काने सोशल मीडियावरून त्यांच्या लग्नाचे वृत्त सर्वांना दिले होते.
आपलं सेलिब्रिटीपणही जपायचं आणि खासगी आयुष्यही तितक्याच शानदारपणे अनुभवायचं हा नवा पायंडा चांगलाच रुजत चालला आहे. समाजमाध्यमांमुळे नियंत्रित पद्धतीने आपल्याला हवे असणारे क्षण लोकांसमोर आणणं हे आता सेलिब्रिटींना सहजशक्य झालं आहे.
येत्या २१ तारखेला दिल्लीत तर २६ डिसेंबरला मुंबईत विरुष्काच्या लग्नाचे रिसेप्शन होणार आहे.
विरुष्काच्या वेडिंग डेस्टिनेशनपासून कपड्यांपर्यंत प्रत्येक गोष्टीची सध्या सर्वत्र चर्चा रंगली आहे. यातच या दोघांनी हनिमूनचा एक फोटो देखील सोशल मीडियावर शेअर केला आणि ही जोडी हनिमूनला कुठे गेली यावर तर्क लढवले जाऊ लागले.
लवकरच अनुष्का तिच्या आगामी चित्रपटांच्या चित्रीकरणाला सुरुवात करणार आहे. तर विराट क्रिकेट सामन्यांसाठी द. आफ्रिकेला रवाना होईल.
मी शाहरुखचा 'स्वदेस' पाहिलाच नाही- आमिर खान
शाहरुखने माझं आयुष्य उध्वस्त केलं, त्या तरुणीचा आरोप
सुनील ग्रोवरला जॅकपॉट; सलमानसोबत चित्रपटात करणार काम
'केसरी'च्या शूटिंगदरम्यान अक्षयला दुखापत, उपचारासाठी मुंबईला परतण्यास दिला नकार
अभिनेता अली जफरवर पाकिस्तानी गायिकेकडून लैंगिक अत्याचाराचा आरोप
मुन्ना यादवला सर्वोच्च न्यायालयातून तात्पुरता जामीन
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
महापालिकेच्या ३४ मराठी शाळा बंद


भाऊ चासकर : प्रमाणभाषेचा अतिरेकी आग्रह घातकच!

सर्वांसाठी शिक्षण ........समतेसाठी शिक्षण.........
प्रमाणभाषेचा अतिरेकी आग्रह घातकच
मुल ज्या सहजतेनं कुटुंबात भाषा शिकते, ती वापरते, त्यात व्यवहार करते, तितक्या नैसर्गिक पद्धतीनं, सहजतेनं मूलं शाळांमधूनही भाषा शिकली पाहिजेत अशी अपेक्षा असते. मग खरोखरच वर्गातून मुलं इतक्या सहज पद्धतीनं भाषा शिकताहेत का तर अर्थातच याचं उत्तर 'नाही' असं येत. खरे तर प्रत्यक्ष शाळेत प्रवेश करण्यापूर्वीच मुलांनी आपल्या भाषेवर चांगले प्रभुत्व मिळविलेले असते. याच भाषेद्वारे मुले स्वत:चे विचार, भावना इतर लोकांपर्यंत पोहोचवित असतात. मग तरीही अपेक्षेप्रमाणे का घडत नाही तर अर्थातच याचं उत्तर 'नाही' असं येत. खरे तर प्रत्यक्ष शाळेत प्रवेश करण्यापूर्वीच मुलांनी आपल्या भाषेवर चांगले प्रभुत्व मिळविलेले असते. याच भाषेद्वारे मुले स्वत:चे विचार, भावना इतर लोकांपर्यंत पोहोचवित असतात. मग तरीही अपेक्षेप्रमाणे का घडत नाही त्यात नेमक्या कोणत्या अडचणी आहेत त्यात नेमक्या कोणत्या अडचणी आहेत तर त्याचे एक महत्त्वाचे उत्तर मिळाले ते असे की, प्रमाण भाषेत शिकण्याचा आणि शिकविण्याचा अतिरेकी आग्रह. भाषा बदलत असते. हे अगदी मान्य. पण हे खरे असले तरी पण पाठ्यपुस्तकातले मराठी शिकण्याच्या आग्रहाने खेड्या-पाड्यांतले जिवंत, रसरशीतपणा असलेले मराठी आपण संपवले आहे. याचा विचार करायला फुरसत आहे कोणाला
भाषा ग्रहणाची जशी एक जैविक व मानसिक बाजू असते तशीच ती सामाजिक असते. भाषाविज्ञानात काम करणा-या तज्ज्ञांचे म्हणणे असे आहे की, ‘सामाजिक गरज नसती तर मानवाने भाषा शिक्षणाचा प्रयत्नच केला नसता.’ भाषाशास्त्रज्ञ विल्यम हल याने टोकाचे मत मांडलेय तो म्हणतो की, 'जर आपण मुलांना बोलायाला शिकवले असते तर ते कधीच शिकले नसते' आपले काम साधून घेण्याच्या गरजेतून मूल परिसरात बोलल्या जाणा-या भाषेत व्यवहार करीत शिकत जाते. कोणाशी कसे बोलाचे, कोणाला बरोबरीने वागवायचे, कोणाशी आदरार्थी बोलायचे याचे ज्ञान मुलाला अनुभवातूनच मिळत असते. आज्ञा करताना कसे बोलायचे, हट्ट धरताना कसे बोलायचे, लाडीगोडी लावताना कसे बोलायचे हे सर्व मुले उत्स्फूर्तपणे शिकत असतात. ऐकणे–बोलणे, आंतरक्रियांमधून मुलांची भाषिक प्रगती होत असते. वेगळ्या भाषेत सांगायचे झाले तर शाळेत येण्यापूर्वीच मुलांचे भाषाशिक्षण विशिष्ट एका टप्प्यावर येवून पोहोचलेले असते. आपण मात्र जॉन लॉकने म्हटल्याप्रमाणे 'मुलं म्हणजे कोरी पाटी' हेच घट्ट धरून बसलोत.
आपल्या देशात अनेक प्रकारच्या विविधता आहेत. त्यात भाषेबाबत तर खूपच वैविध्य आहे. त्याला कधी सामाजिक, सांस्कृतिक संदर्भ असतात, तर कधी ऐतिहासिक, भौगोलिक कारणे असतात. त्याला एकूणच समाजाच्या वाटचालीवर बरा-वाईट परिणाम होत असतो. भाषाशिक्षणापुरता (म्हणजे प्रथम भाषेपुरताच) मर्यादित विचार करायचा झालं तर नेमकी गडबड कोठे होते, ते आपल्या लक्षात येईल. तर मुद्दा असा की, भाषा ही परंपरेने एका पिढीकडून दुस-या पिढीकडे दिली जाते. भाषा कशी वापरायची, याचे रितीरिवाजदेखील समाजाकडून मिळत असतात. जर का भाषा अभिव्यक्तीचे, संवादाचे माध्यम असेल आणि ती अभिव्यक्ती प्रत्येक मूल स्वत:च्या भाषेत नैसर्गिक रीतीने नीटपणाने करू शकत असेल, तर मग आपण प्रमाणभाषेचा उगीच आग्रह कशासाठी धरतो आहोत हा खरा प्रश्न आहे. मुले शाळेत येताना आपली ‘बोली’ (घरची भाषा) घेऊन येतात, पण त्यांना शिक्षण घ्यायचे असते ते प्रमाण भाषेत हा खरा प्रश्न आहे. मुले शाळेत येताना आपली ‘बोली’ (घरची भाषा) घेऊन येतात, पण त्यांना शिक्षण घ्यायचे असते ते प्रमाण भाषेत पहिल्या इयत्तेत येईपर्यंत मूल एका विशिष्ट कौटुंबिक वातावरणात वाढत असते. त्याच्या घरच्या भाषेत त्याचे सारे व्यवहार व्यवस्थितपणे सुरु असतात. म्हणजे भूक लागली, की मागितल्यावर जेवण मिळते. तहान लागली की पाणी. जेव्हा मुलाला बोलता येत नसते तेव्हाही मुल भ्षेचा वापर करते. म्हणजे आई आवरून-सावरून घराबाहेर जायला निघाल्यावर आईसोबत जायचे असेल तर मुल भोकाड पसरते म्हणजे मागे लागते... म्हणजे त्याच्या आवश्यकतेनुसार सोयीने स्वत:ची भाषा वापरते, असे सगळे तिकडे सुरु असते.
कोणत्याही मुलाच्या भाषाशिक्षणास अगदी लहान वयात म्हणजे काही दिवसांतच सुरुवात झालेली असते. आणि त्याहून महत्त्वाची बाब म्हणजे शिकण्याच्या एकूणच प्रक्रियेत भाषेचे स्थान मध्यवर्ती असते. लेव्ह वायगोटस्की हा रशियन भाषाशास्त्रज्ञ व मानसशास्त्रज्ञ होता. त्याच्या तत्वज्ञानात असे म्हटलेय की, मुल शिकण्याचा आशय जरी अनुभवातून उचलत असले तरी त्याचा अर्थ लावण्याचे काम भाषेकरवीच करीत असते. आपण शिकतो तेव्हा शिकलेल्या भागावर विचार करणे असूद्यात किंवा विविध विषयांचे आकलन असूद्यात ते भाषेकरवीच करीत असतो. 'मुलांच्या विकासावर सामाजिक वातावरणाचा मोठा परिणाम होत असतो. बालकाच्या विचार विकासात भाषेला अनिवार्य असे स्थान आहे. भाषा हेच विचार करण्याचेही साधन आहे' अशी मांडणी वायगोटस्कीने केली. केवळ भाषा नव्हे तर स्वभाषा, माणसाने पआत्मसात केलेली पहिली भाषा हेच माणसाचे प्रभावी मानस साधन (Mental tool) असते. पहिल्या भाषेतून व्यवहार करणे, इतर लोकांशी संवाद साधने, विचार करणे आणि शिकणे ही एक सहज प्रक्रिया असते.
मग जर का भाषाशास्राची ही महत्वाची बाजू आहे, आणि अनौपचारिकपणे जगण्यात प्रमाणभाषेवाचून कोणाचे काहीच अडत नाही. उलट त्यांना स्वतःचे म्हणणे स्वतःच्या भाषेतून अधिक प्रभावीपणे मांडता येते. ग्रामीण मराठीमधील काही वाक्ये पहा- १. लई मज्जा केली २. जत्रेत मोक्कार फिरलो. ३. लई भारी पिच्चर व्हता रे. ४. मपली माय बाजाराला गेल्ती... भाजीऐवजी कोरड्यास किंवा कालवण, माझ्या-तुझ्याऐवजी माह्या-तुह्या. असे अनेक शब्द आजही ग्रामीण भागात सर्रास वापरले जातात. किंबहुना आईपेक्षा माय हा शब्द अधिक माया घेऊन येतो. जवळकीच्या नात्याची साक्ष देतो. त्याला एक आपलेपणाच्या ओलाव्याची ‘शेड’(shade) असते. शाळेतल्या पुस्तकात त्यांना हे शब्द कुठेच भेटत नाहीत. मग अशा मुलांना न्यूनगंड छळायला लागतो. याला कारण म्हणजे शाळेत पाय ठेवल्यापासून प्रमाणभाषेचं भूत त्यांच्या मानगुटीवर बसते. आधीच शाळा, खोल्या, शिक्षक, मुख्याध्यापक, शाळेतील मुले हे सारे त्या मुलांच्या दृष्टीने नवे, वेगळे जग असते. आजवर दिवसभर मोकळ्या वातावरणात मस्त हुंदडणा-या मुलांना हे जग समजून घेणे आधीच जड जाते. आधीच या औपचारिक रीतीने शिकताना पाठ्यपुस्तके किंवा शाळेतल्या शिक्षणातून मुलांचे हे जगणे पूर्णपणाने हरवलेले असते. मुलांचे सांस्कृतिक भांडवल आणि शिकणे याचा मेळ आपण कुठे घातलेला नाही
प्रमाणभाषेच्या अडथळ्यामुळे स्वत:च्या भाषेतून साकारणारे त्याचे विश्व आणि शाळेत जे सुरू असते, त्याचा सांधा कुठे जुळत नाही. ब-याचदा असा विचित्र अनुभव येतो की मुलांना निबंधलेखानासाठी ग्रामीण जीवनावरचे विषय दिले जातात. परंतु त्या निबंधाला ग्रामीणतेचा अजिबातही वास येत नाही. पाठ्यपुस्तकी भाषेत लिहिण्याच्या संस्कारामुळे मुले नीट व्यक्त होवू शकत नाहीत. म्हणूनच मग त्यांचे जगणे, बोलणे, निरीक्षणं, लकबी, भाषा हे कुठेच आढळत नाही. मग स्वत:ची आई लिहिण्यापेक्षा मुलं सोप्पा पर्याय निवडतात. रेडीमेड निबंध लिहून काढतात. मग होते असे की, ‘नवनीत’ची आई सा-यांचीच आई होते आपण लेखन शिकवतो ना आपण लेखन शिकवतो ना मग मुले ‘लिहू’ का शकत नाहीत मग मुले ‘लिहू’ का शकत नाहीत मुले आपले मनातले विचार कागदावर उतरून काढू शकत नाही कारण की, आपल्या भाषेला प्रतिष्ठा नाही हे ग्रामीण,आदिवासी मुलांच्या मनावर बिंबविण्यात सध्याच्या व्यवस्थेला पुरेपूर यश आलेय मुले आपले मनातले विचार कागदावर उतरून काढू शकत नाही कारण की, आपल्या भाषेला प्रतिष्ठा नाही हे ग्रामीण,आदिवासी मुलांच्या मनावर बिंबविण्यात सध्याच्या व्यवस्थेला पुरेपूर यश आलेय दुसरीकडे प्रमाणभाषा त्यांना जवळची वाटत नाही. तिच्याविषयी असेल तर त्यांच्या मनात भीतीच आहे. आणि ती आपण म्हणजे व्यवस्थेने घुसवलीय.
इंग्रज येण्यापूर्वी शहरवासियांची मुळे गावाच्या मातीत खोलवर रुतलेली असत. शहरी भाषेला खेड्यातल्या मातीचा ताजा वास असे. म्हणजे मुंबईत वेगवेगळ्या भागातून चाकरमाने आले, पण त्यांची भाषा त्यांनी सोडली नाही. म्हणूनच मग मालवणी, घाटी असे किती तरी लोक पटकन ओळखू येत. पण पुढच्या काळात आपण मातृभषा नाकारून इंग्रजीचे महत्त्व इतके वाढविलेय की, विचारायलाच नको. पुस्तकातली प्रतिज्ञा म्हणताना तेवढे आपण विविधतेने नटलेल्या संस्कृतीचा आदर करतो. पण आजही आपल्या देशाच्या सर्वोच्च न्यायालयाचे, उच्च न्यायालयाचे कामकाज केवळ इंग्लीशमधुनच चालते. संसदेतही हिंदी-इंग्लीशमध्येच बोलावे लागते. ‘युनायटेड नेशन’मध्ये जर सर्व भाषात कामकाज चालते. पण दहा कोटी लोक मराठी बोलतात आणि जगभरातला पहिल्या विसातला भाषिक समूह असूनही तिची दखल येथे कोणी घेत नाही. (तेच तेलगु, तमिळ, मल्याळीचेही.) आजवर या गोष्टीमुळे कित्येक बोली मेल्या. आणखीन काही रोज मरताहेत. मातृभाषा असलेल्या मराठीपुढे आता अस्तित्वाचे आव्हान उभे ठाकलेय. अलीकडे तर मराठी तरुण पिढी मोठ्या प्रमाणवर टेक्नोसॅव्ही होताना दिसतेय. थेट इंग्लिशमधून त्यांचा पत्रव्यवहार सुरु असतो. बोलण्यातही दर वाक्यात इंग्लिश शब्द येतो म्हणजे येतोच. माहिती तंत्रज्ञानामुळे त्यामागून येणा-या 'डीजिटल सोसायटी'मुळे जर का मराठी संगणकातून हद्दपार झाली, तर पुढच्या काळात मराठी नेमकी कुठे असेल असा प्रश्न पडतो. मराठीच्या नावाने केवळ गळे काढून हाताला काय लागणार आहे असा प्रश्न पडतो. मराठीच्या नावाने केवळ गळे काढून हाताला काय लागणार आहे ते खरेच कळत नाहीये.
अजून एक गोष्ट. भाषा शिक्षणाचे मुळात उद्दिष्ट आहे ते म्हणजे सामाजिक समायोजन आणि व्यक्तिमत्त्वाचा विकास. आपल्याकडे प्रमाणभाषा शिकविली जाते, ती ‘बोलीभाषे’ला पर्याय म्हणून किंवा तिची जागा घेण्याच्या हेतूने, तीदेखील एका सुरात, एका लयीत, एका तालात वर्गाबाहेरच्या भाषिक विविधतेचा काडीचाही विचार न करता. अत्यंत निरस आणि रुक्ष पद्धतीने. याचा मुलांना केवढा त्रास होतो. ब्राह्मणीकरणाची मोठी छाप पाठ्यपुस्कांवर दिसून येत असल्याने अर्थातच ग्रामीण, दलित, आदिवासी मुलांसाठी शिकणे आव्हानात्मक होवून बसते. आणि मुख्य म्हणजे शिक्षणाच्या उंबरठ्यावरून पाउल आत टाकतानाच बिचाऱ्या मुलांना तो आघात सहन करावा लागतो, हे सर्वात वाईट. देशपातळीवरील काही संशोधानातुनही हा मुद्दा पुढे आला आहे. हजारो लोक बोलतात, ती शिक्षणाची भाषा का ठरू शकत नाही वर्गाबाहेरच्या भाषिक विविधतेचा काडीचाही विचार न करता. अत्यंत निरस आणि रुक्ष पद्धतीने. याचा मुलांना केवढा त्रास होतो. ब्राह्मणीकरणाची मोठी छाप पाठ्यपुस्कांवर दिसून येत असल्याने अर्थातच ग्रामीण, दलित, आदिवासी मुलांसाठी शिकणे आव्हानात्मक होवून बसते. आणि मुख्य म्हणजे शिक्षणाच्या उंबरठ्यावरून पाउल आत टाकतानाच बिचाऱ्या मुलांना तो आघात सहन करावा लागतो, हे सर्वात वाईट. देशपातळीवरील काही संशोधानातुनही हा मुद्दा पुढे आला आहे. हजारो लोक बोलतात, ती शिक्षणाची भाषा का ठरू शकत नाही उदाहरणार्थ, आसाम राज्यात राजवंशी भाषा बोलणारे हजारो लोक आहे पण या भाषेतून शिक्षण देणारी एकही शाळा उघडलेली नाही. इतक्या लांब जाण्याची गरजच नाही- आपल्या राज्यात कोकणा, भिली, पावरा, गोंडी, माडिया या भाषांचा प्रमाण मराठीशी काय संबंध आहे उदाहरणार्थ, आसाम राज्यात राजवंशी भाषा बोलणारे हजारो लोक आहे पण या भाषेतून शिक्षण देणारी एकही शाळा उघडलेली नाही. इतक्या लांब जाण्याची गरजच नाही- आपल्या राज्यात कोकणा, भिली, पावरा, गोंडी, माडिया या भाषांचा प्रमाण मराठीशी काय संबंध आहे सांगा ना. केवळ महाराष्ट्रात राहतात म्हणून त्यांचीही ‘मातृभाषा’ मराठी सांगा ना. केवळ महाराष्ट्रात राहतात म्हणून त्यांचीही ‘मातृभाषा’ मराठी आणि मातृभाषा म्हणजे आई ज्या भाषेत बोलते ती भाषा असा अर्थ आपण लावतच नाही.
जगभरात सुमारे ५००० पेक्षा जास्त भाषा बोलल्या जातात, तर ७०० पेक्षा जास्त भिन्न सांस्कृतिक समूह आहेत. भारतासारख्या विविधता असणाऱ्या देशात तर मोठ्या प्रमाणावर बहुभाषिकता आढळून येते. १९६१ च्या पाहणीनुसार भारतात १६५२ भाषा नोंदवल्या आहेत. (अलीकडची आकडेवारी मिळू शकली नाही.) आपल्या महाराष्ट्रापुरतेच बोलायचे झाले तर केवळ आदिवासींमध्ये ७४ प्रकारच्या भाषा बोलल्या जातात, असे संशोधन आदिवासी संस्कृतीचे संशोधक गोविंद गारे यांनी केले आहे. जर १० मैलांवर भाषा बदलते, असे केवळ म्हटले जाते. एकट्या महाराष्ट्रात तब्बल २५० प्रकारच्या भाषा बोलल्या जातात. आणि हो, या भाषांना ‘बोली’ असे हटकून संबोधले जाते. शाळेत येणारी मुले आणि न येणारी मुले यांचे संवाद पुस्तकात दिले जातात. त्यातून 'त्यांच्या' हिनविण्याचे प्रकार सुरु असतात. त्यामागेही भाषेचे राजकारण असते. कारण की भाषा एक सत्ता असते. जिथे तिथे सत्तेच्या भाषेलाच प्रतिष्ठा मिळत राहते. प्रमाणभाषा आणि बोलीभाषा असा भेदाभेद मुद्दामहून केला जातो. प्रमाणभाषा म्हणून मानलेली मराठी ही प्रमाणभाषा नसून एक बोलीच आहे. हे कसे विसरता येईल
राजकीय-सामाजिक क्षेत्रात नेतृत्व करणाऱ्या आणि एकोणिसाव्या शतकापासून शिक्षणात पुढारलेल्या आणि सांस्कृतिक प्रतिष्ठा असणाऱ्या पुणे व मुंबई येथील विशिष्ट वर्गाची भाषा हळूहळू प्रमाण मराठी बनली. त्यातून ब्राह्मणी-ब्राह्मणेतर असा भेद मराठी भाषेत अगदीच स्पष्टपणाने दिसून येतो. प्राचीन काळापासून शिक्षणाची मक्तेदारी असल्यामुळे आणि त्यांच्या धार्मिक, सांस्कृतिक वर्चस्वामुळे ‘ब्राह्मणी बोली’ मराठी प्रमाणभाषा बनली. पुढे शिक्षणातील माध्यम आणि साहित्यातील वापर यामुळे स्थिरावली. वास्तविक प्रमाणभाषा ही पूर्णपणे कृत्रीम असते. ती मुद्दामहून शिकावी लागते. आणि आणखीन एक भाषेत असे प्रमाण वैगरे काही नसते असे भाषातज्ज्ञ सांगतात. मराठीचे जे वेगवेगळे प्रकार बोलले जातात, त्यांना वेगवेगळे पैलू आहेत, शैलीचा नैसर्गिक विशेष आहे. परंतु त्या भाषा नव्हे तर बोली आहेत, अशी हेटाळणी केली जाते. बोलीभाषा ह्या अशुद्ध, त्या केवळ गांवढळ, अडाणी लोकांनीच बोलायच्या असतात. अशी प्रस्थापित व्यवस्थेच्या मनात अढी दिसते. (महात्मा फुलेंच्या भाषेला हिनवण्याचे उद्योग त्याही काळात झाले होते
तात्पर्य, या भेदभावामुळे वास्तव जीवनीतील भाषाविविधतेचा विचार न करता प्रमाणभाषा माथी मारल्यामुळे दलित, ग्रामीण, आदिवासी मुले शिक्षणात मागे पडताना दिसतात. विशेष म्हणजे त्यांच्याकडे चांगली बौद्धिक क्षमता व कुवत असतानादेखील केवळ भाषाविषयक दुराग्रहामुळे हे सारे घडते आहे, अमुक एक भाषा शुद्ध आणि अमुक एक भाषा अशुद्ध असे काही नसते, असे भाषाविज्ञानाचे अभ्यासक सांगतात. त्याचे कारण म्हणजे व्याकरणिक संकल्पना या भाषेच्या आधी नसतात, त्या मागून भाषेवर लादल्या जातात. व्याकरणाच्या आणि प्रमाण भाषेचा आग्रह धरणाऱ्या आणि त्याचा बागुलबुवा करणाऱ्या मंडळीना हे जर का लवकर समजले, उमजले तर तो आदिवासी-दलित मुलांच्या दृष्टीने सर्वाधिक आनंदाचा दिवस असेल. परंतु एकूणच यासाठी अधिकाधिक व्यापक प्रयत्नांची आवश्यकता आहे. सर्वात आधी ‘राष्ट्रीय अभ्यासक्रम आराखडा २००५’ नुसार शिक्षण मुलांच्या जीवनाची जोडताना त्याचे संदर्भीकरण करण्याची तातडीची गरज आहे. पाठ्यपुस्तकांचे अध्यापन म्हणजे भाषेचे आणि व्याकरणाचे अध्यापन हा गैरसमज भाषाशिक्षणातील सर्वात मोठा अडसर आहे, या पारंपरिक गैरसमजूतीला छेद दिला पाहिजे.
मातृभाषेतून प्राथमिक शिक्षणाचा रास्त आग्रह धरला जातो. परंतु येथे मातृभाषेची सुस्पष्ट व्याख्या केली पाहिजे. मूल ग्रहणकाळात आत्मसात करते ती मातृभाषा मानली तर ती बहुधा ‘बोली’च्या स्वरुपात असते. तांत्रिक गोष्टींचा बाऊ करून आज बोलीमध्ये किंवा त्याच्या भाषेच्या प्रकारात (काही इयत्तांपर्यंत का होईना) शिक्षण देण्याचे व्यवस्थेने सोयीस्कररीत्या नाकारले आहे. अर्थातच एक काही तरी व्यवस्था म्हणून किंवा सोय म्हणून प्रमाण म्हणा किंवा व्यवहाराची भाषा असे काही असुद्या हो. पण शाळेत पहिल्या दिवशी पाय ठेवणाऱ्या लेकरांकडून अशी अपेक्षा करणे म्हणजे त्याला काही अर्थच नाही. किमान शिक्षणाची सुरुवात करताना तरी ‘बोली’ आणि प्रमाणभाषा अशा दोन्हींचाही अवलंब केल्यास त्यात विद्यार्थी आणि शिक्षक दोघांचेही हित आहे. त्यातून मुलांचे शिक्षण अधिक आनंददायी होईल. भाषा जोडणारी असावी, शिक्षणापासून तोडणारी नको. मुलांच्या भाषेचा आदर केल्यास शिक्षण त्यांच्या जीवनाशी जोडले जाईल. त्यांच्या अनुभवविश्वाशी नाते सांगू लागेल. सामाजिक, सांस्कृतिक, आर्थिक, भौगोलिक विविधता असलेली मुले प्रमाणभाषेच्या आग्रहामुळे कायम न्युनगंडाने पछाडलेली दिसतात. कायमच दडपणाखाली राहतात. शाळेने म्हणजे एकूणच व्यवस्थेने मुलांची भाषा समजून घेतल्यास मूलं शाळेपासून दूर जाणार नाही. ती शाळेत येतील, रमतील, टिकतील, शिकतील, पुढे जातील. ती संधी आपण मुलांना व्यवस्था म्हणून उपलब्ध करून दिली पाहिजे, किंबुहना ती आपली जबाबदारीच आहे. आज जे काही भषा शिकविणे म्हणजे व्याकरण शिकविणे हे सारे सुरु आहे ते मुलांना नावूमेद करणारे वाटतेय. प्रमाणभाषेचा अतिरेकी आग्रह मुलांच्या शिक्षणातील महत्त्वाचा अडसर ठरतो आहे.
आणखी एक महत्वाचा मुद्दा लक्षात आणून द्यायचा हा की, आपल्याकडील पुरुषी वर्चस्वाच्या समाजाचे प्रतिबिंब भाषेतही पडल्याचे दिसते. राष्ट्रपुरुष, समाजपुरुष, राष्ट्रपिता यांसारखे शब्द पुरुषप्रधानता अधोरेखित करतात. राष्ट्रपतीसारखा शब्द तर पुरुषवाचक आहेच, परंतु एखादी स्री राष्ट्रपतीपदावर विराजमान झाल्यानंतरही त्यात कोणताही बदल न करता हा शब्द तसाच वापरला जातो. गुरुजी, डॉक्टर, शास्रज्ञ, दुकानदार, वकील हे आणखी काही पुरुषवाचक शब्द सांगता येतील. माणसाची वृत्ती त्याच्या भाषेत प्रतिबिंबित होते, याची ही वानगीदखल काही उदाहरणे दिली. अजूनही बऱ्याच गोष्टी सांगता येतील पुरुषी वर्चस्व असलेली भाषा अशी इंग्रजी भाषेवर जोरदार टीका झाल्याने अलीकडच्या काळात इंग्रजीत काही बदल करण्यात आले आहेत. उदाहरणार्थ, लग्नावरून स्रीला Mrविवाहित(mrs.) आणि Missअविवाहित(miss) असे शब्द वापरण्याऐवजी श्रीमती Ms(ms) असा शब्दप्रयोग रूढ झाला आहे. असे प्रयत्न मराठी भाषेत झाल्यास लिंग समभावाच्या दृष्टीने त्याची चांगली मदत होऊ शकेल. मग आपल्या प्रतिज्ञेमधील ‘सारे भारतीय माझे बांधव आहेत.’ असे पुरुषवाचक उल्लेख वगळण्यापासून पाठ्यपुस्तकांतील अभिजन वर्गाच्या भाषेची छाप पुसून, आशयामधील सुधारणेला मोठा वाव आहे. शिक्षण मुलांच्या जीवनाशी जोडा, असे खूप बोलले जाते. तसे ते खरोखरच जोडायचे असेल तर त्याची सुरुवात भाषेपासून करायला हवी.
बहिरवाडी शाळेतील काही प्रयोग
अकोले (जि.अहमदनगर) तालुक्यातील बहिरवाडी या आदिवासी बहुल खेडेगावातल्या प्राथमिक शाळेत मी शिकवितो. आम्ही शिक्षकांनी मुलांच्या भाषेचे वेगवेगळे प्रकार काही प्रमणात शिकून घेतले. शाळेत आल्यानंतर मुलांशी त्यांच्या भाषेत बोलू लागले. त्यातून मुलांच्या मनातील शिक्षकांविषयीची, शाळेविषयीची भीती काही प्रमाणात कमी झाली. त्यांना आपलेपणा वाटू लागला. हे झाले बोलण्याच्या पातळीवर. त्यांना त्यांच्या भाषेत नैसर्गिकपणे व्यक्त होता यावे यासाठी ‘आमची बाराखडी’ या वार्षिक हस्तलिखितामध्ये एक थीम निवडून मुलांना त्यांच्या अनुभाविश्वातल्या विषयांवर लिहिते करत गेलो. अर्थातच यासाठी प्रमाणभाषेचा आग्रह नव्हता. तुमच्या भाषेत, शब्दांत व्यक्त व्हा असे आवाहन मुलांना केले. आदिवासी समाजातील मुले ठाकरी भाषेत, भटक्या विमुक्त जमातीतील मुले वडारी भाषेत, मराठा मुले त्यांच्या ग्रामीण ढंगातल्या ‘बोली’त लिहिती झाली. मोठी माणसे आई-वडील, नातेवाईक यांची मदत घेण्याची मुभा असते. यास आश्चर्यकारक प्रतिसाद मिळाला. दुसरी ते पाचवीच्या ज्या मुलांना एखाद्या विषयावर प्रमाणभाषेत निबंध लिहायला सांगितल्यावर पाच-दहा वाक्यांत त्यांचे भांडवल संपते, त्या मुलांनी त्यांच्या आवडीच्या विषयावर लिहायला सांगितल्यावर भरभरून लिहिले. ‘माझे विश्व’ यावर कोणी आपल्या बहिणीच्या लग्नाविषयी लिहिताना कुटुंबाची आर्थिक स्थिती वर्णन केली, कोणी सांस्कृतिक परंपरांच्या नोंदी घेतल्या होत्या. तर कोणी गाव परिसराचे निराळेपण अधोरेखित केले होते. ‘सांग मा पाखरा मारीत न्हाई, झाडा तोडीत न्हाई’ असे लिहिणाऱ्या सागर खडके या आदिवासी मुलातील बदल त्याला पर्यावरणाबाबत आलेले भान सांगून गेला.
‘माझे शिवार’ या विषयावरील दुसऱ्या वार्षिकांकात मुलांनी शिवारशी असलेले भावनिक नाते शब्दबद्ध केले. प्रत्येक मुलाच्या भावविश्वात शिवाराला विशेष स्थान असले तरी लेखनाचा विषय म्हणून मुलांनी शिवाराकडे कधीच पहिले नव्हते. शिवज हा विषय मुलांनीच चर्चेतून निवडला. शिवारावर लिहायचे म्हटल्यावर विद्यार्थ्यांनी नेहमीच्या परिचयाच्या गोष्टींकडे निराळ्या नजरेने पाहायला सुरुवात केली. गाव-शिवाराबद्दल त्यांचं कुतूहल जागं झालं शिक्षकांनी मुलांसमवेत शिवारफेरी मारली. त्यानंतर कोणी शेतकऱ्यांच्या, कष्टकऱ्यांच्या मुलाखती घेतल्या. कोणी कृषिसेवा केंद्र्चालकांशी संवाद साधला. कोणी तलाठ्याच्या दप्तरातून नोंदींची जंत्री जमवली. कोणी आपल्या शेतकरी बापाविषयीच्या भावनांना शब्दरूप दिलं. त्याला भेडसावणाऱ्या समस्यांना हात घालण्याचा जोरकस प्रयत्नही केला. एकूणच यातून परिचयाच्या शिवाराकडे पाहण्याचा नाव दृष्टीकोन मुलांना मिळाला. यासाठी मुलांमध्ये आत्मविश्वास निर्माण करणं आणि स्वातंत्र्य देणं या गोष्टी महत्वाच्या होत्या, त्या शिक्षकांनी केल्या. याशिवाय वर्गातही मुलांची त्यांच्या भाषेतील तोंडी उत्तरं स्वीकारली जातात. लिहितानाही मुलांनी लिहिलेलं उत्तरं बरोबर असेल तर व्याकरणाचा काटेकोरपणा बाजूला ठेवून उत्तरं स्वीकारले जाते.
उदाहरणार्थ, इयत्ता दुसरीच्या वर्गात ‘सामर्थ्य’ या शब्दाऐवजी ‘सामरथ्य’ किंवा ‘प्रसंग’ ऐवजी ‘परसंग’ असे शब्द सुरुवातीला स्वीकारून पुढे त्यांना तो शब्द बिनचूक कसा लिहावा हे सांगितले जाते. परंतु मुलांसमोर त्यावर चुकीची फुली मारून मुलांना नाउमेद केले जात नाही. मुळातच आदिवासी मुलं लाजरीबुजरी असतात. अडचणी पटकन सांगत नाहीत. बोलतही नाहीत. हळूहळू मुलांच्या भावविश्वात शिरण्याचा प्रयत्न करीत गेलो. त्यांच्या भाषेत व्यक्त होण्यला त्यांना वाव दिल्याने मुलं मोकळेपणाने व्यक्त होऊ शकली. ५-१० ओळींत निबंध संपविणारी मुलं आता पान दीड पान लिहिताहेत. लिहिण्याबाबत आत्मविश्वास वाढीला लागल्याने ही मुलं आता कविता लिहू लागलीत. काही नियतकालिकांतून त्यांचे ‘साहित्य’ प्रसिद्ध होतेय.
आदिवासी मुलांच्या भावविश्वात निसर्गाला विशेष स्थान असते, त्यातील झाडे, वेली, फुले, पक्षी याबाबत मुलांचे सूक्ष्म निरीक्षण असते. परिसर भेटीसाठी जंगलात घेऊन जातो. स्थानिक माहितगार माणसांच्या मदतीने आधी मुलांना माहिती देत असू. नंतर आदिवासी समाजातील मुलंच बोलती झाली. लाजरेपणा, बुजरेपणा सोडून स्वत:च्या भाषेत माहिती सांगायला पुढे येऊ लागली. भले ते पाठांतर किंवा वर्गातल्या इतर गोष्टींत मागे होती. परंतु या परिसर भेटीदरम्यान ते इतर मुलांना माहिती सांगत पक्ष्यांची, डोंगरांची नवे, झाडे-वेली, त्यांचे औषधी गुणधर्म, वापर हे सांगताना आणि माकडासारखे झाडावर चढून फळं काढताना, कंदमुळं खोदून काढताना शाळेतील ‘हुश्शार’ मुलंही त्यांच्यामागे फिरू लागली. त्यातून त्यांना आत्मविश्वास मिळाला. आपल्या माहितीला, भाषेला प्रतिष्ठा आहे हे त्यांना सुखावणारे आणि आश्वासक वाटले असावे. त्यामुळे त्यांना शिक्षणात रस वाटू लागला. गोडी वाढली. वरचेवर शाळेला बुट्टी मारणारी मुलं रोज उत्साहाने शाळेत येऊ लागली. कारण शिक्षकांनी शाळा आणि घर यांना जोडणारा पक्का भाषिक पूल बांधला आहे.
प्रयोगशील शिक्षक , शिक्षण शास्राचे अभ्यासक , Active teachers forum संयोजक .
रचनावाद म्हंजी काय रे भाऊ
- भाऊसाहेब चासकर आपल्या देशातल्या औपचारिक शिक्षणाचा इतिहास साधारण दोनेकशे वर्षांचा आहे. ब्रिटीशकाळात मेकॉलेने(१८३५) इथल्या शिक्षणाल...
प्रमाणभाषेचा अतिरेकी आग्रह घातकच
- भाऊसाहेब चासकर मुल ज्या सहजतेनं कुटुंबात भाषा शिकते , ती वापरते , त्यात व्यवहार करते , तितक्या नैसर्गिक पद्धतीनं , सहजतेनं म...
भाऊसाहेब चासकर , bhauchaskar@gmail.com देशातल्या भावी नागरिकांना संसदीय शासन प्रणालीचा म्हणजेच लोकशाहीतील स्वातंत्र्य , समता , ...
रचनावाद म्हंजी काय रे भाऊ
सरकारी शाळांमधील समृद्धीची बेटं
पाठीवरचे जड झाले ओझे
प्रमाणभाषेचा अतिरेकी आग्रह घातकच


प्राजु: अबोल प्रीत, उमलतेय पाकळी हळू हळू..

माझ्या गीतांची ध्वनि-मुद्रीका ...
'साम' टी. व्ही. साठी झालेली माझी मुलाखत
नभ कसं दूर दूर... बेला शेंडे आणि प्राजक्ता पटवर्धन
'फुलांची आर्जवे' : मुख़पृष्ठ
आय ऍम अ कॉम्प्लॅन बॉय
मराठी टंकलेखकाचा वापर करा.
मंगळवार, १४ जून, २०११
अबोल प्रीत, उमलतेय पाकळी हळू हळू..
अबोल प्रीत, उमलतेय पाकळी हळू हळू
कि नेत्र सांगती कथाच आपुली हळू हळू
हृदय भरून वाहती, तुझेच स्पंद अंतरी
भरेल का मनातली हि पोकळी हळू हळू
सुरेल मारवा तुझाच भारला इथे तिथे
तुझाच पूरिया घुमेल राऊळी हळू हळू
तनूवरी शहारला जसा तुझाच स्पर्श रे
उधाणले उरांत श्वास वादळी हळू हळू
तुझाच गंध घेउनी, खुलेल कंप लाजरा
भिजेल देह कस्तुरीत ...मखमली हळू हळू
कधी सरीत अन कधी तुझ्या उन्हांत नाहते
पहा तुझीच घेरतेय सावली हळू हळू..
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
माझ्या ब्लॉगला भेट दिल्याबद्दल धन्यवाद
माझ्या ब्लॉगला भेट देण्याकरिता यापुढे तुम्हाला http://praaju.blogspot.com/ असा लांबलचक पत्ता (URL) लिहायची गरज नाही. आता तुम्ही http://www.praaju.net/ किंवा praaju.net असे लिहून माझ्या ब्लॉगपर्यंत पोहोचू शकाल.
माझ्या ब्लॉगबद्दल तुमच्या सुचनांचे स्वागत आहे.
ई प्रसारण (इंटरनेट रेडीओ)
आजवर इतक्या वाचकांनी संस्थळाला भेट दिली


प्राजु: नजरा..!!

माझ्या गीतांची ध्वनि-मुद्रीका ...
'साम' टी. व्ही. साठी झालेली माझी मुलाखत
नभ कसं दूर दूर... बेला शेंडे आणि प्राजक्ता पटवर्धन
'फुलांची आर्जवे' : मुख़पृष्ठ
आय ऍम अ कॉम्प्लॅन बॉय
मराठी टंकलेखकाचा वापर करा.
मंगळवार, २८ एप्रिल, २००९
सार्‍याच ओळखीच्या दिसतात रोज नजरा
देहावरी तरी या, उरतात रोज नजरा..
आहेत वागण्याचे, रीती-रिवाज सारे
नियमांत कोणत्या, ह्या बसतात रोज नजरा
बिनघोर वागण्याची, मजला मुभाच नाही
बुरख्यात मैतरीच्या, डसतात रोज नजरा ..
मूर्तीस मंदिराच्या, वसने अनेक उंची
नारीस नागवी या, करतात रोज नजरा..
", हे वदला जगन्नियंता
उपभोग्य 'मान' माझा, वदतात रोज नजरा..
शापीत जन्म माझा, टाळू तरी किती मी
होऊनिया गिधाडे, फ़िरतात रोज नजरा..
बाजार वासनेचा, आसक्त स्पर्श सारे
ओंगळ हिडीस सार्‍या, असतात रोज नजरा..
नाजूकशी कळीही, तोडून कुस्करावी
बेशर्म पाशवी या , छळतात रोज नजरा..
झगडून मी जपावे , अस्तित्व रोज माझे
माझ्या असाह्यतेला, हसतात रोज नजरा..
माझी व्यथाच कोणी, का आपली म्हणावी
विश्वास वाटणार्‍या, नसतात रोज नजरा..
मूर्तीस मंदिराच्या, वसने अनेक उंची
नारीस नागवी या, करतात रोज नजरा >>
हे अनावृत्त सत्य आहेच. निर्विवाद.
नारीस शोधणार्‍या, असतात कैक नजरा
सार्‍याच नावडीच्या, असतात काय नजरा
कविता सामाजिक वैगुण्यावर नेमके बोट ठेवते आहे.
मात्र, कवीचे कौशल्य समस्येपेक्षा समाधानाच्या अभिव्यक्तीत प्रकट होणेच जास्त श्रेयस्कर आहे.
अर्थात, एवढ्या नेमकेपणाने आकलनास अभिव्यक्त करायला जमणेही काही थोडे नाही.
सुरस कवितेखातर हार्दिक अभिनंदन
६ मे, २००९ रोजी ५:०१ म.पू.
१४ मे, २००९ रोजी २:५३ म.पू.
१४ मे, २००९ रोजी ३:१० म.पू.
२४ मे, २००९ रोजी १०:१६ म.उ.
 काही वेदना ना-इलाजी असतात आणि अशा वेदनांवर वेदनाशामके पण काम करित नाहीत.प्रवाह बदलण्याचे अचाट सामर्थ्य तरी कुठे असते सर्व कठीनच. पण शब्दशराने त्या नजरांना घायाळ, पराभुत करण्याचे कौशल्य या अद्भुत गझलेने निर्विवाद साधले आहे.
१८ जानेवारी, २०१० रोजी ९:०३ म.पू.
 काही वेदना ना-इलाजी असतात आणि अशा वेदनांवर वेदनाशामके पण काम करित नाहीत.प्रवाह बदलण्याचे अचाट सामर्थ्य तरी कुठे असते सर्व कठीनच. पण शब्दशराने त्या नजरांना घायाळ, पराभुत करण्याचे कौशल्य या अद्भुत गझलेने निर्विवाद साधले आहे.
१८ जानेवारी, २०१० रोजी ९:०५ म.पू.
अस्सल गझलियतचे एक उत्तम उदाहरण... दांभिकतेचे सगळे बुरखे फाडणारी रचना
२७ जून, २०१० रोजी ९:५६ म.पू.
या लिंकवर मी माझ्या अत्यंत आवडीच्या निवडक गझल आणि शेतकरी गीतांचे संकलन करतोय.
त्यात तुमची "नजरा" ही गझल प्रकाशीत करायची आहे.
कृपया आपली अनुमती द्यावी. :)
२९ एप्रिल, २०१३ रोजी ४:३० म.पू.
८ मे, २०१३ रोजी ६:१४ म.पू.
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
माझ्या ब्लॉगला भेट दिल्याबद्दल धन्यवाद
माझ्या ब्लॉगला भेट देण्याकरिता यापुढे तुम्हाला http://praaju.blogspot.com/ असा लांबलचक पत्ता (URL) लिहायची गरज नाही. आता तुम्ही http://www.praaju.net/ किंवा praaju.net असे लिहून माझ्या ब्लॉगपर्यंत पोहोचू शकाल.
माझ्या ब्लॉगबद्दल तुमच्या सुचनांचे स्वागत आहे.
ई प्रसारण (इंटरनेट रेडीओ)
आजवर इतक्या वाचकांनी संस्थळाला भेट दिली


GRF

31 4142 बापुंची पत्रे- १, आश्रमांतील स्त्रियांस कालेलकर काका नवजीवन प्रकाशन मंदीर, अहमदाबाद 1950
32 4143 बापुंची पत्रे- १, आश्रमांतील स्त्रियांस कालेलकर काका नवजीवन प्रकाशन मंदीर, अहमदाबाद 1950
33 7168 महात्मा गांधी यांचे संकलित वाडःमय - खंड ३६ (फेब्रुवारी १९२८ - जून १९२८) प्रकाशकिय, रा. प्र. कानिटकर - अनुवाद महात्मा गांधी वाडःमय समिति, महाराष्ट्र राज्य, मुंबई - १ 1977
34 7169 महात्मा गांधी यांचे संकलित वाडःमय - खंड ४६ (१६ एप्रिल १९३१ - १७ जून १९३१) प्रकाशकिय, रा. प्र. कानिटकर - अनुवाद माहिती व नभोवाणी मंत्रालय, भारत सरकार 1979
35 6366 महात्मा गांधी यांचे संकलित वाडःमय - खंड ४७ प्रकाशकिय, रा. प्र. कानिटकर - अनुवाद माहिती व नभोवाणी मंत्रालय, भारत सरकार 1971
36 578 गांधी विचार दर्शन - सत्याग्रहाची जन्मकथा (दक्षिण अफ्रीकेतील सत्याग्रहाचा इतिहास) खंड - ५ गधी मोहनदास करमचंद, भारदे बाळासाहेब, धर्माधिकारी - अनुवाद महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1994
37 896 गांधी विचार दर्शन - सत्याग्रहाची जन्मकथा (दक्षिण अफ्रीकेतील सत्याग्रहाचा इतिहास) खंड - ७ गधी मोहनदास करमचंद, भारदे बाळासाहेब, धर्माधिकारी - अनुवाद महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1994
38 1920 गांधी विचार दर्शन - सत्याग्रहाची जन्मकथा (दक्षिण अफ्रीकेतील सत्याग्रहाचा इतिहास) खंड - ५ गधी मोहनदास करमचंद, भारदे बाळासाहेब, धर्माधिकारी - अनुवाद गांधी वाडःमय प्रकाशन समिति, विद्यापीठ वाडा, पुणे 1960
39 1921 गांधी विचार दर्शन - सत्याग्रहाची जन्मकथा (दक्षिण अफ्रीकेतील सत्याग्रहाचा इतिहास) खंड - ५ गधी मोहनदास करमचंद, भारदे बाळासाहेब, धर्माधिकारी - अनुवाद गांधी वाडःमय प्रकाशन समिति, विद्यापीठ वाडा, पुणे 1960
40 1085 चित्रे व चरित्रे गांधी महात्मा महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1995
41 4148 चित्रे व चरित्रे गांधी महात्मा महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1971
42 4149 चित्रे व चरित्रे गांधी महात्मा महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1971
43 5253 रचनात्मक कार्यक्रम ः त्यांचे अर्थ व स्थान (कॉग्रेस जन्म शताब्दी निमित्त) गांधी महात्मा गांधी राष्ट्रीय साहित्य भांडार, जळगांव -
44 5254 रचनात्मक कार्यक्रम ः त्यांचे अर्थ व स्थान (कॉग्रेस जन्म शताब्दी निमित्त) गांधी महात्मा गांधी राष्ट्रीय साहित्य भांडार, जळगांव -
45 4129 गांधीजींची पत्रे (गुजराथी आश्रमवासी प्रत्येचे भाषांतर) गांधी महात्मा ग्राम-सेवा-मंडळ, वर्धा 1947
46 4137 विधायक कार्यक्रम त्यांचे रहस्य व स्थान गांधी महात्मा नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1946
47 4138 विधायक कार्यक्रम त्यांचे रहस्य व स्थान गांधी महात्मा नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1946
48 4139 विधायक कार्यक्रम त्यांचे रहस्य व स्थान गांधी महात्मा नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1959
49 4140 ग्रामसेवा (ग्रामसेवेसंबंधी लेखांचा संग्रह) गांधी मो. क., पांडुरंग गणेश देशपांडे - अनु. नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1955
50 4141 ग्रामसेवा (ग्रामसेवेसंबंधी लेखांचा संग्रह) गांधी मो. क., पांडुरंग गणेश देशपांडे - अनु. नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1955
51 4737 विधायक कार्यक्रम त्यांचे रहस्य व स्थान गांधी महात्मा नवजीवन प्रकाशन मंदिर, अहमदाबाद 1959
52 4881 रचनात्मक कार्यकम ः त्याचे रहस्य व स्थान गांधी महात्मा म. प्रां. रचनात्मक समितींचे प्रकाशन 1942
53 6303 चित्रे व चरित्रे गांधी महात्मा महाराष्ट्र गांधी स्मारक निधी, कोथरुड, पुणे २९ 1995
54 912 आरोग्याची किल्ली गांधी महात्मा, पराग चोळकर - अनु. परंधाम प्रकाशन, पवनार 2005
55 1861 संयम की स्वैराचार, भाग - २ गांधी महात्मा, भाऊ धर्माधिकारी - अनु. सुलभ राष्ट्रीय ग्रंथमाला, पुणे- २ 1944
56 1862 संपूर्ण स्वदेशी गांधी महात्मा, भाऊ धर्माधिकारी - अनु. सुलभ राष्ट्रीय ग्रंथमाला, पुणे- २ 1947
57 2662 संपूर्ण स्वदेशी गांधी महात्मा, भाऊ धर्माधिकारी - अनु. सुलभ राष्ट्रीय ग्रंथमाला, पुणे- २ 1947
58 4146 माझ्या स्वप्नांचा भारत गांधी महात्मा, माधवराव कानिटकर - अनु. परंधाम प्रकाशन, पवनार 1970
59 4147 माझ्या स्वप्नांचा भारत गांधी महात्मा, माधवराव कानिटकर - अनु. परंधाम प्रकाशन, पवनार 1970
60 1860 माझा स्वप्नांचा भारत गांधी महात्मा, माधवराव कानिटकर - अनु. परंधाम प्रकाशन, पवनार 1969


’त्या’ कविता: आजमावण्यासाठी- पद्मा गोळे

निखळ, ख-याखु-या कविता पूर्ण समजायच्याही कितीतरी आधी आपल्याशी संवाद साधतात
काळाच्या त्या निर्णायक बिंदूपर्यंत
वादळे यासाठीच वापरायची असतात
श्रद्धाजी ही कविता संजीवनी बोकिल यांची आहे
कृपया दुरुस्त करून घ्या
या ब्लॉगवरील कविता कॉपी-पेस्ट करता येणार नाहीत.
आपणांस या कविता विनासायास, कुठलेही कष्ट न घेता आंतरजालावर एकाच ठिकाणी उपलब्ध करुन देण्याच्या बदल्यात आपण किमान कवितांच्या बाबतीत तरी कॉपी-पेस्टची अंगवळणी पडलेली सवय बाजूला ठेवावी असे संग्राहकाला वाटते.
कविता सरसकट कॉपी-पेस्ट करणं टाळा.
सुमारे साडे-तीनशेच्यावर कविता टा‌ईप करताना संग्राहकाने इन्व्हेस्ट केलेला वेळ, श्रम याचसाठी आहेत की तुम्ही या उत्तमोत्तम कविता वाचाव्यात, त्यांचा आनंद घ्यावा.
काही शंका असल्यास कमेंट लिहा, प्रश्न विचारा- त्यांची उत्तरं देण्याचा यथाशक्ती, यथामती प्रयत्न केला जा‌ईल.
एखादी कविता तुमच्या संग्रही असावी असं वाटलं तर ती लिहून काढा, टा‌ईप करा. कवितेचं ते खरंखुरं हस्तांतरण असेल.
कॉपी-पेस्ट्चा शॉर्टकट चोखाळू नये.
आपण रसिक आहात, आपल्याकडून हे अपेक्षित नाही.
अरविंद वामन कुलकर्णी (1)
गजानन माधव मुक्तिबोध (1)
भिलोरी बोलीतील कविता (3)
मलिका अमर शेख (6)
वि. दा. सावरकर (1)
शमशेर बहादूर सिंग (2)
श्री. कृ. कोल्हटकर (1)
हरिवंश राय बच्चन (1)
एक बार वक्त से, लम्हा गिरा कहीं
वहॉं दास्तां मिली, लम्हा कहीं नहीं
हे लम्हें वेचून जपण्याकरताच मी लिहिते, लिहीत राहीन.
’त्या’ कवितांचा संग्रह करण्यातून संग्राहकाला कोणताही आर्थिक लाभ नाही. संग्राहक आर्थिक लाभाकरिता या कवितांचा वापर करत नाही; आणि, तसे करण्यास कोणालाही प्रोत्साहन देत नाही.


article on christmas gifts Christmas 2017 | ख्रिसमस गिफ्ट | Loksatta

पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
घाऊक बाजारात दर घसरूनही साखर महागच
पृथ्वीच्या तापमानात २०१० पासून सातत्याने वाढ
ब्रसेल्स गोळीबारातील आरोपी अब्देसलामला २० वर्षे तुरुंगवास
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
वर्षांतले आठएक महिने तर त्याच्या गावात नुसता बर्फ आणि पाऊसच पडायचा.
थंडीचे दिवस होते. परिसर बर्फाने आच्छादलेला होता. इंग्लंडमधील त्या लहानशा कौंटीमध्ये एडवर्ड नावाचा एक दहा-बारा वर्षांचा मुलगा त्याच्या आईबरोबर राहायचा. वर्षांतले आठएक महिने तर त्याच्या गावात नुसता बर्फ आणि पाऊसच पडायचा.
ख्रिसमसचा सण जवळ येऊन ठेपला होता. त्यामुळे आज गावात भरणाऱ्या आठवडी बाजाराची रंगत काही निराळीच होती. तिथे एडवर्डच्या आईचा स्टॉल होता. मदतीला एडवर्डही होता. कसलातरी विचार करीत स्टॉलमधून बाहेर येताना तो पुढे चालणाऱ्या एका आजीबाईला जोरात धडकला. त्या आजीच्या हातामध्ये एक टोपली होती, ज्यात काचेच्या लहान-मोठय़ा बरण्या होत्या. त्यातल्या काही खाली पडून फुटल्या. काही इकडे-तिकडे घरंगळत गेल्या. आजीलाही मार लागला. ती धप्पकन खालीच बसली.
‘‘दिसत नाही का रे तुला
 मी खरंच नाही पाहिलं तुला.’’ एडवर्ड उरलेल्या बरण्या पटापट टोपलीमध्ये भरत म्हणाला.
‘‘झालेल्या नुकसानीची भरपाई करून दे.’’ आजी जवळजवळ त्याच्यावर ओरडलीच.
‘‘माझ्याजवळ एवढे पैसे नाहीत. पण तू सांगशील ते काम करून मी नुकसानभरपाई करून देईन.’’ एडवर्डने तिला मदतीचा हात दिला. आजी त्याच्या मदतीने हळूहळू उभी राहिली. ती कमरेत चांगलीच वाकली होती, पण एरवी धष्टपुष्ट होती. डोक्यावर बांधलेल्या स्कार्फमधून तिचे पांढरे केस डोकावत होते.
RTI द्वारे विचारलं, १५ लाख रुपये केव्हा मिळणार
पाक खेळाडूची विनंती : 'खेळताना अनेकदा भारताकडून विजय हिसकावला, पण आज मदतीची गरज'
मुलीच्या बॉयफ्रेंडला पत्र पाठवून बराक ओबामांनी मागितली माफी
विक्रमी शतकांचा आनंद विराटसोबत शॅम्पेन पिऊन साजरा करणार - सचिन
मुंबईत ५८ वर्षांची 'आया' अटकेत, शाळेत चिमुकलीवर करत होती लैंगिक अत्याचार
‘‘ठीक आहे. मग चल माझ्या स्टॉलवर. माझा माल विकायला मला मदत कर.’’ एडवर्डकडे दुसरा पर्यायच नव्हता. आईला घडलेला सर्व प्रसंग सांगून तो आजीबरोबर तिच्या स्टॉलच्या दिशेने गपगुमान चालू लागला.
बाजारामध्ये एका कोपऱ्यात आजीचा मार्मलेड, जाम, टॉफी वगैरेंचा स्टॉल होता. त्या पदार्थानी भरलेल्या तिच्या लाल, पिवळ्या, केशरी बरण्या अगदी आकर्षक दिसत होत्या. गिऱ्हाईकांना ‘टेस्ट’ करण्यासाठी तिने सगळे पदार्थ ‘पेपर-कप्स’मधूनही भरून ठेवले होते. जो तिचा पदार्थ एकदा चाखून पाही, तो तिच्याकडून किमान दोन तरी बरण्या नक्कीच घेऊन जाई. म्हणता म्हणता संध्याकाळपर्यंत आजीचा सगळा माल संपला. नफाही भरपूर झाला. दिवसभरात एडवर्डने आजी सांगेल तशी तिला अगदी मनापासून मदत केली.
संध्याकाळी बाजार संपल्यावर आजीने एडवर्डला उरलेलं सामान तिने आणलेल्या हातगाडीवर चढवायला सांगितलं. ‘‘आजी, तुला इथे आधी कधीच पाहिलं नव्हतं.’’ एडवर्ड उत्सुकतेने म्हणाला.
‘‘जास्त चौकशी करू नकोस. ती हातगाडी घेऊन चल माझ्या घरी.’’ आजी पुन्हा खेकसली.
दोघे निघाले. वाटेत एडवर्डचं घर लागलं. त्याला खरं तर घरी जायचं होतं, पण आजीला काही विचारण्याची त्याला हिंमतच होत नव्हती. त्याच्या घरापासून पाच-सहा गल्ल्या सोडून आजी एका अरुंद गल्लीत वळली. गल्लीच्या शेवटी एक ‘गेट’ होतं. आजीने ते उघडलं तर पलीकडे भरपूर झाडांमध्ये दडलेली एक टुमदार बंगली होती. गेटमधून शिरताच एडवर्डला विविध फळांचा एक अलौकिक मिश्र सुगंध आला. स्ट्रॉबेरी, संत्रे, सफरचंद अशा बऱ्याच फळांनी गच्च भरलेली झाडं तिथे होती. इतक्या थंड प्रदेशात एवढी हिरवळ पाहून एडवर्डला विलक्षण आश्चर्य वाटलं.
आजीने बंगलीचं दार उघडलं. दोघे स्वयंपाकघरात आले. तिथेही भरपूर रंगीबेरंगी बरण्या सुबकपणे रचल्या होत्या. आजीने त्याला एका बरणीतलं ऑरेंज मार्मलेड आणि ब्रेड खायला दिला. दिवसभरात एडवर्डने काहीच खाल्लं नव्हतं. आजीच्या या अचानक प्रेमळपणाचं त्याला नवल वाटलं.
’’ काही क्षण एडवर्ड त्या स्वर्गीय चवीमध्ये हरवला.
‘‘माझ्या आईचाही मार्मलेड जाम बनवण्याचा व्यवसाय आहे. पण त्यांना या चवीची सर नाही. तुझ्या बागेत आहेत तशी फळंही आम्हाला कधी मिळत नाहीत. पण इतक्या थंड प्रदेशात ही सगळी फळं तू उगवतेस तरी कशी’’ एडवर्डचा आवाज थोडा उदासवाणा झाला.
तेव्हा आजीने एक झक्कासपैकी गिरकी घेतली. तशी वाऱ्याची एक जोरदार झुळूक आली आणि भरपूर धूळ उडाली. एडवर्डने मटकन् डोळे मिटले. त्याने जेव्हा डोळे उघडले तेव्हा त्याच्यासमोर ती आजीबाई नसून उभी होती एक सुंदर, नाजूकशी परी तिचे लांबसडक काळेभोर केस वाऱ्यावर डोलत होते. तिने चंदेरी गाऊन परिधान केला होता. तिला चिमुकले रूपेरी पंख होते. चंद्रकिरणांत तिचा चंदेरी मुकूट लखलखत होता.
‘‘मी प्रिन्सेस मायरा. दूर ताऱ्यांमध्ये वसलेल्या एका परीराज्याची मी राजकुमारी.’’ एडवर्ड डोळे विस्फारून तिच्याकडे पाहतच राहिला. तो खूप घाबरलाही होता.
‘‘मला माझ्या विमानात बसून पृथ्वीचा फेरफटका मारायला खूप आवडतं.’’ मायरा तिच्या हातांची बोटं हवेत फिरवत म्हणाली. त्याबरोबर बाजारातून आणलेल्या त्या हातगाडीचं रूपांतर एका ताऱ्यांनी जडलेल्या पांढऱ्याशुभ्र विमानात झालं.
‘‘यावेळी माझं विमान नेमकं तुझ्या गावात उतरलं. काल रात्री फेरफटका मारताना तुझं आणि तुझ्या आईमधलं संभाषण माझ्या कानावर पडलं. तुम्हाला पैशांची खूप अडचण आहे, मालाची विक्री होत नाहीये. नवा माल आणायला पैसे नाहीत. घराचं भाडंही थकलंय. मग म्हातारीचा वेश करून मी तुमच्याबद्दल गावात माहिती मिळवली. तुम्ही दोघे किती मेहनत घेता हे समजलं. तेव्हाच मी ठरवलं की तुम्हाला मदत करायची. आज मार्केटमध्ये तुझं काम स्वत: बघून मी हे पक्कं करून टाकलं. एरवी मी अशी नुसती कुणाचीच मदत करत नाही.’’
‘‘ही बंगली, झाडं यापूर्वी मी इथे हे कधीच पाहिलं नव्हतं.’’ एडवर्डने विस्मयाने विचारलं.
‘‘तेसुद्धा मी माझ्या जादूने तयार केलंय,’’ असं म्हणत मायराने पुन्हा हातांची बोटं हवेत फिरवत एक मोठी टोपली प्रकट केली आणि ती एडवर्डकडे दिली.
‘‘ही एक जादूची टोपली आहे. जेव्हा तुला मार्मलेड, जाम वगैरे बनवायला फळं हवी असतील तेव्हा ती किती पाहिजेत त्याचा आकडा तू या टोपलीमध्ये रात्री झोपण्यापूर्वी एका चिठ्ठीत लिहून ठेव. दुसऱ्या दिवशी सकाळी ती टोपली तुला मालाने भरलेली मिळेल. त्यांच्यापासून बनलेल्या पदार्थाची चव अशीच स्वर्गीय असेल. तुमचे सगळे प्रश्न सुटतील. फक्त एकच अट आहे की, जेवढं पाहिजे तेवढंच मागायचं. कसलीही हाव नको. नाही तर ती टोपली एकदम सर्वसाधारण टोपली बनून जाईल. कबूल’’ एडवर्डने होकारार्थी मान डोलावली.
मायरा छान हसली. तिने पुन्हा एक गिरकी घेतली आणि तिच्या विमानात बसून ती नाहीशी झाली. तिच्याबरोबरच तिथली बंगली, झाडं, फळं सगळंच गायब झालं. आता त्या जागी फक्त बर्फच बर्फ होता. एडवर्ड ‘आ’ वासून समोर घडणाऱ्या चमत्काराकडे बघत राहिला. सावरल्यानंतर तो धावत घरी गेला आणि त्याने आईला सगळं सविस्तर सांगितलं.
त्या रात्री झोपण्याआधी दोघांनी त्या जादूई टोपलीमध्ये शंभर संत्र्यांच्या ‘ऑर्डर’ची चिठ्ठी लिहून ठेवली. दुसऱ्या दिवशी सकाळी खरोखरच ती टोपली तेवढय़ा संत्र्यांनी भरलेली होती. दोघे खूश झाले. काही दिवसांतच त्यांचं ‘ऑरेंज मार्मलेड’चं पहिलं उत्पादन तयार झालं. तसंच त्यांनी स्ट्रॉबेरी, मिक्स फ्रूटचे जामही बनवले.
ख्रिसमसच्या दोन दिवस आधी भरलेल्या आठवडी बाजारात एडवर्ड आणि त्याच्या आईने पुन्हा त्यांचा स्टॉल लावला. यंदा छान विक्री झाली. एडवर्ड आणि त्याच्या आईसाठी हेच मोठं ख्रिसमस गिफ्ट होतं.
दुपारी बाजारात माल विकून झाल्यावर फेरफटका मारताना त्याच पूर्वीच्या कोपऱ्यात एडवर्डला ती आजी वेगवेगळ्या खेळण्यांचा स्टॉल लावून बसलेली दिसली. आजीनेही त्याच्याकडे पाहिलं आणि हसली. दोघांनी लांबूनच एकमेकांना ‘थम्स-अप’ केलं..
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
आजचे राशीभविष्य, मंगळवार, २४ एप्रिल २०१८
रघुराम राजन बँक ऑफ इंग्लंडचे गव्हर्नर होणार
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
RTI द्वारे विचारलं, १५ लाख रुपये केव्हा मिळणार
पाक खेळाडूची विनंती : 'खेळताना अनेकदा भारताकडून विजय हिसकावला, पण आज मदतीची गरज'
मुलीच्या बॉयफ्रेंडला पत्र पाठवून बराक ओबामांनी मागितली माफी
विक्रमी शतकांचा आनंद विराटसोबत शॅम्पेन पिऊन साजरा करणार - सचिन
मुंबईत ५८ वर्षांची 'आया' अटकेत, शाळेत चिमुकलीवर करत होती लैंगिक अत्याचार
मी शाहरुखचा 'स्वदेस' पाहिलाच नाही- आमिर खान
शाहरुखने माझं आयुष्य उध्वस्त केलं, त्या तरुणीचा आरोप
सुनील ग्रोवरला जॅकपॉट; सलमानसोबत चित्रपटात करणार काम
'केसरी'च्या शूटिंगदरम्यान अक्षयला दुखापत, उपचारासाठी मुंबईला परतण्यास दिला नकार
अभिनेता अली जफरवर पाकिस्तानी गायिकेकडून लैंगिक अत्याचाराचा आरोप
मुन्ना यादवला सर्वोच्च न्यायालयातून तात्पुरता जामीन
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
महापालिकेच्या ३४ मराठी शाळा बंद
जिल्ह्य़ात ६८ अपघात स्थळे
कर्नाक पूल पाडण्यास उच्च न्यायालयाचा हिरवा कंदील
नेहरू विज्ञान केंद्रातील ‘दि एनर्जी बॉल’ नव्या ढंगात
‘फटका चोरां’ची दहशत कायम
वाढलेल्या तापमानात विजेविना घामाघूम


घारापुरी किल्ला

महाराष्ट्र पर्यटन विकास महामंडळाचे बोधचिन्ह असणारी घारापुरीची शैवमुर्ती व घारापुरी बेट त्यावरील लेण्यांमुळे जगप्रसिद्ध आहे. सध्या एलिफंटा नावानी ओळखल्या जाणाऱ्या व मुंबईपासून फक्त दहा किमीवर समुद्रात असणाऱ्या ह्या बेटावर किल्लादेखील आहे हे फार कमी लोकांना ठाऊक आहे. काही इतिहासकारांच्या मते इथे शिलाहारांच्या वेळचा किल्ला होता. संभाजीराजांनीही सन १६८२ मधे इथे काही दुरुस्ती केल्याचा उल्लेख सापडतो. हा किल्ला आणि त्यावरील तोफ़ा ब्रिटीशकालिन असल्या तरी या बेटाचा इतिहास पाहाता याठिकाणी पूर्वीच्या काळीही किल्ला असावा पण दुर्दैवाने आज ह्या ठिकाणी गडाचे फार कमी अवशेष दिसतात. गेट वे ऑफ इंडिया येथुन सकाळी ९.०० ते दुपारी ३.०० वाजेपर्यंत घारापुरीला जाण्यासाठी बोटी मिळतात. बोटीचा हा प्रवास साधारण तासाभराचा आहे. घारापुरी बेटावर पूर्व पश्चिम पसरलेले दोन डोंगर असुन पूर्वेकडील डोंगर २७० फुट उंच तर पश्चिमेचा डोंगर ५०० फुट उंच आहे. यातील डाव्या बाजुच्या डोंगरावर लेण्या आहेत तर उजव्या बाजुच्या डोंगरावर किल्ल्याचे अवशेष आहेत. घारापुरी बंदरावरून पायऱ्यांची वाटेने लेण्यांपर्यंत जायला पंधरा मिनिटे लागतात. या पायऱ्याच्या शेवटी दोन वाटा फ़ुटतात. डावीकडची वाट लेण्यांकडे तर उजवीकडची वाट किल्ल्याकडे जाते. उजवीकडे जाणाऱ्या वाटेने १० मिनिटाची चढाई केल्यावर किल्ल्याचे अवशेष दिसायला सुरवात होते. वाटेच्या उजव्या बाजुला वरती टेकडावर कोठाराची भिंत नजरेस पडते. या वाटेच्या खाली सैनिकांना राहाण्यासाठी बॅरॅक्स बांधलेल्या असुन जमिनी खालील बॅरॅक्समधे हवा खेळण्यासाठी जमिनीच्यावर वर आलेल्या पाईपांची टोक आत वरील पावसाचे पाणी येऊ नये यासाठी L आकारात बांधुन काढलेली आहेत. यातुन आत शुध्द हवा बॅरॅक्समधे येत असे. या बॅरॅक्समध्ये जाण्यासाठी तोफेकडून एक भुयारी मार्ग आहे व दुसरा मार्ग या वाटेखालुन आहे. या वाटेने पुढे गेल्यावर ३५ फ़ुट लांबीची एक प्रचंड तोफ़ दिसते. या तोफ़ेची वर खाली हालचाल करण्यासाठी खाली तळघरात गियर्स बसवलेले आहेत. तोफ़ेचा मारा सर्व दिशांनी करण्यासाठी तोफेचा चौथरा फिरता ठेवलेला असुन तोफ़ ३६० अंशात वळवण्याची सोय करण्यात आलेली आहे. त्यासाठीही गियर्स बसवण्यात आले आहेत. तोफ़ेच्या खाली तळघरात उतरून हे पाहाता येते व तसेच बॅरॅक्समध्ये जाता येते. या बॅरॅक्समध्ये एकूण पाच खोल्या असुन चार लहान खोल्या व एक मोठी खोली अशी याची रचना आहे. तोफ़ेच्या खालच्या बाजूला दारूगोळ्यासाठी खोल्या बांधल्या आहेत. पहिली तोफ़ पाहुन दुसऱ्या तोफ़ेकडे जातांना वाटेत अजुन तीन ठिकाणी वास्तूंचे अवशेष दिसतात. यातील पहिल्या वास्तुची भिंत आपल्याला खालुन वर येताना दिसत असते. हे एक कोठार असुन याला देखील तळघराची रचना आहे. याच्या पुढील वास्तुत आपल्याला केवळ एका इमारतीचा पाया दिसून येतो. तिसरी वास्तू बुरुजासमान असुन घडीव दगडांनी बांधलेली आहे. या वास्तूत साठवणीची जागा तसेच राहण्याची सोय देखील आहे पण हि वास्तू देखील मोठया प्रमाणात ढासळत चाललेली आहे. या तीनही वास्तू पाहुन आपण दुसऱ्या तोफेकडे येतो. दुसरी तोफ़ही ३५ फ़ुट लांब असुन या तोफ़ेची रचना व बांधकाम पहिल्या तोफेसारखेच आहे. येथील सैनिकांचे बॅरॅक्स आधीच्या बॅरॅक्सपेक्षा जास्त खोल आहेत. या बॅरॅक्समध्ये एकूण चार खोल्या असुन तीन लहान खोल्या व एक मोठी खोली आहे. आत हवा येण्यासाठी वरील बाजुस फक्त एका ठिकाणी मोठा झरोका ठेवण्यात आला आहे. तोफ़ेच्या खालच्या बाजूला दारूगोळ्यासाठी खोल्या बांधल्या आहेत. तोफ़ेच्या खाली असलेल्या दारुगोळ्याच्या कोठारातून तो वर आणण्यासाठी चेन पुलीची रचना केलेली आहे. जमिनी खालील सैनिकांच्या बॅरॅक्समध्ये दोन ठिकाणाहुन जाता येते. या दोन तोफ़ा आणि तळघरे पाहीली की आपली गडफेरी पुर्ण होते. किल्ल्याच्या पूर्वेला द्रोणागिरी किल्ला आणि दक्षिणेला खांदेरी- उंदेरी किल्ले नजरेस पडतात. किल्ला नीट पाहाण्यासाठी अंदाजे दीड तास लागतो. घारापुरी लेण्यांच्या निर्मितीचा काळ हा साधारण इसवी सन ९०० ते १३००च्या दरम्यान असावा असा अंदाज आहे. एका अखंड पाषाणात ही लेणी कोरण्यात आली असुन ह्या कामी ४० वर्षचा काळ लागला असावा. लेण्यांच्या दाराजवळच हत्तीचे प्रचंड आकाराचे एक शिल्प होते त्यावरून या लेण्यांना एलिफंटा लेणी असे नाव पडले. हे शिल्प सध्या मुंबईच्या जिजामाता बागेत आहे. सहाव्या शतकात चालुक्य घराण्यांतील कीर्तीवर्मा याने इ.स. ५६७-५९१ मध्ये उत्तर कोकणावर स्वारीकरून मौर्यचा पराभव केला. त्याचा दुसरा राजा पुलकेशी याने ६११ ते ६४० चं दरम्यान मौर्यचे राज्य नष्ट करून कोकण प्रांत आपल्या ताब्यात घेतला. पुलकेशी चालुक्याने कोकणच्या मौर्यांची पुरी ही राजधानी काबिज केल्याचा उल्लेख ऐहोळे (कर्नाटक) येथील शिलालेखात आहे. कोकणच्या मौर्यांची पुरी ही राजधानी होती. पुरी म्हणजे घारापुरी. या मौर्याचे राजधानी घारापुरी शेजारचे मोर बंदर असावे. मौर्यांनंतर, बदामीचे चालुक्य, शिलाहार, राष्ट्रकुट, कल्याणीचे चालुक्य, देवगिरीचे यादव, गुजरातचा सुलतान यांची सत्ता घारापुरीवर होती. त्यानंतरच्या काळात मराठ्यांची सत्ता घारापुरीवर होती. ब्रिटीश काळात मुंबईशी या बेटाच असलेल सानिध्य पाहुन मुंबईच्या संरक्षणासाठी घारापुरी बेटावर किल्ला बांधण्यात आला. याच काळातील टेकडीच्या माथ्यावरील पोर्तुगिज बनावटीच्या दोन भव्य तोफा आपल्याला दिसतात. ------------------------सुरेश निंबाळकर


सर्वांच्या मनातले PUTO च्या लेखणीतून (कदाचित)
पुणेरी टोमणे – कधी कोणाच्या हे मनात येते, कधी नाही, कोणाला हे वाटते तर कोणाला नाही, पण जर मला हे वाटते तर कितीतरी जणांना हे वाटत असेल हे नक्कीच.
Posted in पुटो च्या लेखणीतूनTagged पुणेरी टोमणे, लेख, puto च्या लेखणी मधून, puto च्या लेखणीतुन, puto लेखणीतून1 Comment
टिप्स & ट्रिक्स- तुम्हाला माहिती नसणारे २७ प्रकारच्या सोप्या फूड हॅक्स. →
One thought on “सर्वांच्या मनातले PUTO च्या लेखणीतून (कदाचित)”
एकदम अप्रतिम याच्या पूढ़े काय બોલનાર. एकदम खरे आहे.
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर...
चाणक्य के 20 सूत्र जो आपके जीने का तरीका बदल सकते हैं
"TITANIC" पुण्यात बनला असता तर
द परफेक्ट लाईफस्टाईल - I
"शोले" जर पुण्यात बनला असता तर.
पु ल देशपांडे यांचे दुर्मिळ कलेक्शन - पुणेकर, मुंबईकर आणि नागपूरकर
बाहेरून पुण्यात येणाऱ्यांसाठी पुणेरी सूचना
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर…
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
नक्की वाचा – STEPHEN HAWKING – संघर्षमय विज्ञानाचा अंत
जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Sagar Gaikwad on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rishabh Dhumal on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rajshree on अत्यंत हुशार लोकच या कोड्याचे…
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर...
चाणक्य के 20 सूत्र जो आपके जीने का तरीका बदल सकते हैं
"TITANIC" पुण्यात बनला असता तर
द परफेक्ट लाईफस्टाईल - I
"शोले" जर पुण्यात बनला असता तर.
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर… 16/04/2018
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
नक्की वाचा – STEPHEN HAWKING – संघर्षमय विज्ञानाचा अंत 16/03/2018
जगात सर्वकाही उलटे असते तर
भन्नाट विनोद – बिल तुमचा नातू देईल 08/01/2018
व्हाट्सअप्प फेसबुक वरून लोकांचा स्वभाव 😂😂😂 24/12/2017
माझ्या मराठीची मजा 18/12/2017
जीवनात आपल्याला पुढे नेणारी स्त्री 12/12/2017
Sagar Gaikwad on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rishabh Dhumal on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rajshree on अत्यंत हुशार लोकच या कोड्याचे…


मेरी कोम : बॉक्सिंग आणि रोजच्या जीवनातलीही आयर्न लेडी - BBC News मराठी

BBC News मराठी नेव्हिगेशन
मेरी कोम : बॉक्सिंग आणि रोजच्या जीवनातलीही आयर्न लेडी
हे यासह सामायिक करा Facebook
हे यासह सामायिक करा Twitter
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा ईमेल
हे यासह सामायिक करा
हे यासह सामायिक करा Facebook
हे यासह सामायिक करा Twitter
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Messenger
हे यासह सामायिक करा Google+
हे यासह सामायिक करा WhatsApp
हे यासह सामायिक करा ईमेल
हा दुवा कॉपी करा
सामायिक करण्याबद्दल अधिक वाचा
सामायिक करा पॅनेल बंद करा
प्रतिमा मथळा मेरी कोम
35 वर्षांच्या मेरी कोम यांनी काही महिन्यांपूर्वी आशियाई चॅम्पियनशिप स्पर्धेत पाचव्यांदा गोल्ड मेडल जिंकलं होतं आणि आता कॉमनवेल्थ गेम्समध्ये सुवर्णपदक पटकावलं आहे. मेरी कोमने पदक जिंकलं नाही, अशी फक्त एकच स्पर्धा होती ती म्हणजे कॉमनवेल्थ गेम्स. मेरीनं आता यातही पदक मिळवलं आहे.
मेरी यांच रोजच जीवन धकाधकीचे आहे. दिल्लीतल्या राष्ट्रीय कॅम्पमध्ये सराव करून झाल्यानंतर त्या सरळ संसदेत जातात. जेणेकरून खासदार म्हणून राज्यसभेच्या कामकाजात सहभागी होता येईल आणि आपल्या नावापुढे अनुपस्थितीत असं नमूद करण्याची वेळ येणार नाही.
त्यांना 'आयर्न लेडी' म्हटलं जातं. ते काही असंच नाही. बॉक्सिंग रिंगच्या आत मेरी ज्या ताकदीनं लढतात त्याच ताकदीनं त्यांनी आयुष्यातल्या अडचणींशी दोन हात केले आहेत.
सीरियावर अमेरिका आणि मित्रराष्ट्रांचा हल्ला
कठुआ बलात्कार : 'जम्मू काश्मीरमध्ये न्याय कसा मिळेल
बंगाल, बिहारच्या दंगलींमध्ये मुस्लीमच लक्ष्य होते का जाणून घ्या 9 मुद्दे
2011मध्ये मेरी कोम यांच्या साडेतीन वर्षांच्या मुलाच्या हृदयाची शस्त्रक्रिया होणार होती. त्याचवेळी त्यांना चीनमधल्या आशिया स्पर्धेसाठी जायचं होतं. काय निर्णय घ्यायचा हे आव्हान त्यांच्यापुढे होतं. शेवटी त्यांचे पती मुलाजवळ थांबले आणि त्या चीनला गेल्या. नुसतं गेल्याच नाही तर गोल्ड मेडलही जिंकलं. पण ही त्यांच्यासाठी सोपी गोष्टी नक्कीच नव्हती.
मेरी कोम 5 वेळेला विश्व चॅम्पियन राहिल्या आहेत आणि बॉक्सिंगमध्ये ऑलिम्पिक पदक जिंकणाऱ्या पहिल्या भारतीय महिला आहेत.
2012मध्ये लंडन ऑलिम्पिक स्पर्धेत त्यांनी ब्राँझ मेडल पटकावलं होतं.
मणिपूरमध्ये एका गरीब कुटुंबात मेरी कोम यांचा जन्म झाला. आपल्या मुलीनं बॉक्सिंमध्ये करीअर करावं, असं त्यांच्या आईवडिलांना वाटत नव्हतं. लहानपणी त्या घरचं काम करत, शेतात जात, लहान भावंडांना सांभाळत आणि उरलेल्या वेळेत सराव करत.
त्या काळी म्हणजेच 1998मध्ये डिंको सिंह यांनी आशियाई स्पर्धेत गोल्ड मेडल जिंकलं होतं. तेव्हापासूनच मेरी यांना बॉक्सिंगबद्दल आवड निर्माण झाली. आपली मुलगी बॉक्सिंग खेळते हे त्यांच्या आईवडिलांना बरेच दिवस माहितही नव्हतं.
2000साली वर्तमानपत्रात छापून आलेल्या 'स्टेट चॅम्पियन'च्या फोटोवरून त्यांना हे कळालं. बॉक्सिंग करताना दुखापत झाल्यास उपचार करणं अवघड होईल आणि लग्न करतानाही अडचण येईल, अशी भीती त्यांच्या वडिलांना वाटत होती.
पण मेरी मागे हटायला तयार नव्हत्या. शेवटी आईवडिलांना मेरी यांचं ऐकावं लागलं. 2001पासून मेरी यांनी 3 वेळा वर्ल्ड चॅम्पियनशिप जिंकली आहे. यादरम्यान मेरी यांचं लग्न झालं आणि त्यांना जुळी मुलं झाली.
5 वेळेस विश्व चॅम्पियन राहिलेल्या मेरी यांनी शेवटचे 2 विश्व चॅम्पियनशिप मेडल आणि ऑलिम्पिक मेडल आई झाल्यानंतर जिंकली आहेत.
2012च्या ऑलिम्पिकमध्ये तर मेरी यांना 48 किलो वजनी गटाऐवजी 51 किलो वजनी गटात खेळावं लागलं. या वजनी गटात त्यांनी फक्त दोनच सामने खेळले होते.
मेरी कोम यांनी कारकीर्दीत अनेक उतारही अनुभवले आहेत. 2014मध्ये त्या ग्लासगो इथल्या स्पर्धेसाठी तसंच रिओ ऑलिम्पिकसाठीही पात्र ठरल्या नव्हत्या.
मेरी कोम यांना वैयक्तिक आयुष्यातही अनेक संकटांचा सामना करावा लागला.
हिंदुस्थान टाईम्स या वृत्तपत्रात छापून आलेल्या आणि मुलांच्या नावे लिहिलेल्या पत्रात त्यांनी 17 वर्षांच्या असताना कशाप्रकारे त्यांना लैंगिक शोषणाचा सामना करावा लागला होता, हे सांगितलं होतं. पहिल्यांदा मणिपूर, मग दिल्ली आणि नंतर हिसारमध्ये त्यांना या घटनांना समोर जावं लागलं होतं. बॉक्सिंगमध्ये करिअर करण्यासाठी मेरी कोम संघर्ष करत होत्या तेव्हाचा हा काळ होता.
तिसरं वर्ल्ड चॅम्पियनशिप मेडल जिंकून जेव्हा मेरी परत आल्या तेव्हा त्यांच्या सासऱ्यांची हत्या करण्यात आली.
पण प्रत्येक वेळेस मेरी यांनी परिस्थितीवर मात केली. बॉक्सिंगच्या रिंगमध्ये तर त्यांचं वेगळंच रूप पाहायला मिळतं.
1000 मेरी तयार करण्याचं स्वप्न
वर्ल्ड बॉक्सिंग चॅम्पियन, ऑलिम्पिक चॅम्पियन, खासदार, बॉक्सिंग अकॅडमीच्या मालक, सरकारी पर्यवेक्षक, आई आणि पत्नी अशा अनेक भूमिका मेरी एकावेळी निभावत आहेत.
बीबीसीला दिलेल्या मुलाखतीत त्यांनी एकदा म्हटलं होतं, "रिंगमध्ये फक्त दोनच बॉक्सर असतात. रिंगमध्ये उतरताना तुमच्या मनात धग असली पाहिजे, ती नसेल तर समजायचं की तुम्ही खऱ्या बॉक्सर नाही."
आपल्या आत असलेल्या याच धगीचा वापर रिंगमध्ये करून मेरी इथपर्यंत पोहोचल्या आहेत. स्वतः सारख्या 1000 मेरी कोम तयार करण्याचं त्यांचं स्वप्न आहे.
कास्टिंग काउच : 'लोकांपर्यंत आवाज पोहोचवायला मला सर्वांसमोर कपडे काढून बसावं लागलं
#आंबेडकरआणिमी : ‘दारू पिणं म्हणजे बाबासाहेबांच्या शिकवणीचा अपमान
घोटाळ्यांवर घोटाळे : ब्राझीलमध्ये नेमकं चाललंय तरी काय
(बीबीसी मराठीचे सर्व अपडेट्स मिळवण्यासाठी तुम्ही आम्हाला फेसबुक, इन्स्टाग्राम, यूट्यूब, ट्विटर वर फॉलो करू शकता.)
हे वृत्त सामायिक करा सामायिक करण्याबद्दल
सचिनला सकाळी पावणे सहाला कुणाचा फोन यायचा
#5मोठ्याबातम्या : मेघालयातून AFSPA हटवला
'फास्टर फेणे'चा बंगाली भाऊ 'फेलूदा'
प्रेयसीच्या मारहाणीमुळे तो गेला रुग्णालयात आणि ती तुरुंगात
‘बेळगाव आता कर्नाटकातच पाहिजे’ असं का म्हणत आहेत काही मराठी तरुण
गडचिरोली : 'नक्षलवादी भविष्यात एखाद्या नेत्याच्या हत्येचा कट रचू शकतात'
पॅरिस करारासाठी अख्ख्या अमेरिकेचं योगदान देणार हा माणूस
...आणि त्याने चक्क गाढवांच्या पाठीवरच फिरतं वाचनालय सुरू केलं
BBC News मराठी नेव्हिगेशन
Copyright © 2018 BBC. बाहेरच्या दुव्यांमधील मजकुरासाठी बीबीसी जबाबदार नाही बाहेरच्या दुव्यांबद्दल आमचा दृष्टिकोन


राष्‍ट्रीय उद्याने आणि अभयारण्‍ये
रायगड - महामार्ग दरोडेखोरांना ७ वर्षे सक्त मजुरी व प्रत्येकी ५००० रु. दंड
मुंबई - जीटीएस विभागाच्या ४ अधिकाऱ्यांना लाच घेण्याच्या आरोपाखाली अटक
ठाणे - कल्याण रेल्वेस्थानकातील फलाटालगतच्या मोकळ्या जागेवरील कचऱ्याला आग
ठाणे - मुंब्रा बायपासच्या दुरुस्तीचे काम दोन दिवस पुढे ढकलले
ठाणे - उल्हासनगरमध्ये किरकोळ कारणावरुन मित्राने केली मित्राचीच हत्या
मुंबई- नाणारचे भूसंपादन रद्द करण्याचा अधिकार देसाईंना नाही - मुख्यमंत्री
रत्नागिरी- नाणार प्रकल्पाच्या जमीन अधिग्रहणाची अधिसूचना रद्द - उद्योगमंत्री
नवी दिल्ली- भाजप आणि संघाला संविधानाला हात लावू देणार नाही - राहुल गांधी
नवी दिल्ली- काँग्रसने संविधानला उद्ध्वस्त केल्याचा अमित शाहांचा आरोप
नवी दिल्ली- जिवाला धोका असल्याची व्यक्त केली इंद्राणी मुखर्जीने भीती
मुंबई- राज्यातील ६५४ ग्रामपंचायतींच्या निवडणुकांचा कार्यक्रम जाहीर
नवी दिल्ली- सानिया मिर्झा होणार आई,ट्विटरद्वारे सानियाने दिली गोड बातमी
नागपूर- कोरेगाव भीमा प्रकरणातील साक्षीदाराच्या मृत्यूची चौकशी करा - आंबेडकर
माशांसाठी जीवघेण्या ठरताहेत गावठी दारूच्या भट्ट्या
ठाणे - भिवंडी तालुक्यातील अंजूर गावच्या खाडीत लाखो माशांचा मृत्यू झाला आहे. यामुळे मच्छिमारांचे मोठे नुकसान झाले आहे. याचा फायदा उचलत मासे पकडण्यासाठी नागरिकांनी मोठी गर्दी केली आहे. आयते मासे पकडायला मिळाल्याने नागरिकांच्या उत्साहात भर पडली आहे.
टोल कर्मचाऱ्याला उडविणाऱ्या आरोपीची जामिनीवर सुटका ठाणे - शहरातील एलबीएस रोडवर टोल
वीजचोरांविरोधात टोरेंटने दाखवली 'पॉवर', फौजदारी दाखल ठाणे - राहत्या घरामध्ये चोरून वीज
'टोरेंट पॉवर'कडून महापालिकेला १० फायबर मुताऱ्या सुपूर्द ठाणे - टोरेंट पॉवर कंपनीकडून
भिवंडीत देहव्यापार करणाऱ्या ४ बांगलादेशी महिला ताब्यात ठाणे - भिवंडी शहरातील हनुमान टेकडी
'केडीएमसी'च्या अंदाजपत्रकात तब्बल ६५० कोटींच्या विकासकामांना कात्री ठाणे - कल्याण डोंबिवली
बेकायदेशीर पिस्तुल विक्रीप्रकरणी ४८ तासांत २ आरोपी गजाआड ठाणे : बेकायदेशीर पिस्तुल
'या' सेलिब्रिटीजना करावा लागला होता...
कठुआ बलात्कार प्रकरणी 'या' सेलिब्रिटीजनी...
'खुशी' ने केले ग्लॅमरस फोटोशूट... करतेय का...
२० वर्षांपासून 'सलमान'सोबत आहे शेरा......
दिशा पटानीची अशी आहे टायगरच्या बहिणीसोबत...
'या' अभिनेत्रींनी केल्या वेश्यांच्या...
'हा' आहे करिष्माचा स्टनिंग समर लुक...
'ही' आहे दिशाची 'लेफ्टनंट' बहिण...
सरकार स्थापनेसाठी कोणत्याही परिस्थितीत भाजपसोबत जाणार नाही - देवेगौडा


नारळाच्या तेलाचे फायदे | Benefits Of Coconut Oil In Marathi

आदिवासी क्रांतीकारक बिरसा मूंडा | Birsa Munda History In Marathi
बेसन शेव बनवायची विधी | Besan Sev Recipe
बराक ओबामांचे नोबेल पुरस्कार स्विकारतांनाचे भाषण | Barack Obama Speech
बदामचे गुणकारी फायदे | Benefits of Almonds
स्वयंपाकासाठी काही खास टिप्स | Kitchen tips in Marathi
पी.व्ही सिन्धू बॅडमिंटन खेळाडू | Badminton Player PV Sindhu
साक्षी मलिक एक फ्रीस्टाईल कुस्तीपटू | Wrestler Sakshi Malik Biography
पिझ्झा बनविण्याची रेसेपी | Pizza Recipe In Marathi
नारळाचे तेलाला / Coconut Oil खूप लाभदायक मानल्या जात आहे. नारळाच्या तेलामध्ये चर्बीदार असिडचे चांगल्याप्रकारे मिश्रण झालेले असते. आणि खूप काही नैसर्गिक आणि औषधीय गुण असतात. नारळाच्या तेलाचा दैनिक उपयोग केल्याने खूप स्वास्थ लाभ होऊ शकतो..
नारळामध्ये जास्त प्रमाणात लोरिक एसिड असते जे आपल्याला विविध संक्रमनांशी लढण्यास सहायक असते. नारळाच्या तेलामध्ये आपल्या शरीरास खूप विटामिन्स सुद्धा मिळतात. यासाठी नारळाचे तेलास नैसर्गीक तेल सुद्धा म्हटले जाते.
चला तर पाहूया आरोग्य आणि सुंदरतेस होणाऱ्या नारळाच्या तेलाच्या फायदयाविषयी जाणून घेऊया –
1) सर्व प्रकारच्या त्वचेसाठी नारळाचे तेल सर्वोत्तम नरमाई देणाऱ्या क्रीमप्रमाणे काम करते, विशेष करून कोरड्या त्वचेसाठी नारळाचे तेल अमृता प्रमाणे असते. आपल्या कोरड्या त्वचेला मुलायम करण्यामध्ये नारळाचे तेल सहायक ठरते. आंघोळीच्या 20 मिनीट पहिले नारळाच्या तेलास आपल्या शरीरावर लावावे आणि नंतर याला हिरव्या हरभऱ्याच्या पिठाच्या सहाय्याने धुवून घ्यावे. कधीही शरीरावर जास्तीत जास्त साबणाचा उपयोग करू नये कारण साबणामुळे शरीराची नरमाई कमी होत जाते.
2) नारळाच्या थंड्या तेलाचा उपयोग आम्ही लहान बाळाची मसाज करण्याच्या तेलाच्या रूपात सुद्धा करू शकतो.
3) नारळाचे तेलास दलिया मध्ये मिसळून तुम्ही त्याला जेंटली फेसिअल स्क्रब प्रमाणे उपयोग करू शकता.
4) नारळाच्या तेलास आंघोळीच्या पाण्यामध्ये मिसळल्याने आपले शरीर नरम राहील.
5) नारळाचे तेल कोरडी त्वचा आणि घामोळ्यासाठी सुद्धा सहायक ठरते. ह्यामुळे आपल्या शरीराच्या घामोळ्या सुद्धा दूर होतील.
6) नारळाच्या तेलाचा उपयोग तुम्ही केवळ एक softness देणाऱ्या क्रीमप्रमाणेच नाही तर लोशन प्रमाणे सुद्धा वापर करू शकता. नारळाचे तेल रोज वापरल्याने तुम्ही आपल्या डोळ्यांच्या समस्या सुद्धा दूर करू शकता.
7) नारळाच्या तेल तुमच्या ओठांना सर्वात आकर्षित सुद्धा बनवू शकते, तुम्ही आपल्या कोरड्या-सुकलेल्या ओठांवर नारळाचे तेल लावू शकता.
8) नारळाच्या तेलास तुम्ही मेकअप रिमूवर प्रमाणे सुद्धा उपयोग करू शकता. यामुळे तुम्ही तुमच्या चेहऱ्यावरील किंवा डोळ्यावर लावलेले मेकअप सहजपणे काढू शकता.
9) नारळाच्या तेलाचा दैनंदिन उपयोग केल्याने तुम्ही रोज़ विविध खतरनाक आजारापासून वाचू शकता.
10) नारळाचे तेलामध्ये अदभूत नैसर्गिक शक्ति असते, नारळाच्या तेलामुळे तुमच्या केसांच्या समस्येला सुद्धा दूर करू शकता. तुम्ही त्याला डोक्याच्या त्वचेवर लावू शकता. लावल्यानंतर 30 मिनिटांपर्यंत त्याला लावलेले राहू द्या आणि नंतर शैम्पू च्या सहाय्याने आपल्या डोक्याला धुवून घ्या.
11) नारळाचे थंड्या तेलाचे काही थेंब रोज़ तुम्ही रोज तुमच्या डोक्यातही टाकू शकता आणि उपयोग करू शकता.
12) नारळाचे तेलाने तुम्ही आपल्या बोटांची मसाज सुद्धा करू शकता. ज्यामुळे तुमचा रक्त प्रसार सुद्धा सुरळीत होईल आणि आपल्या आरोग्यावर काहीच प्रभाव पडणार नाही.
13) नारळाचे तेलाने तुम्ही आपल्या टाचेला फुटण्यापासून सुद्धा वाचवू शकता. नारळाचे तेल तुमच्या पायाला मुलायम बनविल.
14) नारळाचे तेलाच्या सहाय्याने तुम्ही रोज़ आपल्या डोक्याची मालिश करू शकता यामुळे आपल्याला डेड्रफ त्रासापासून सुटका मिळेल.
15) जर तुम्हाला जास्त आंचेवर जेवण बनवायचे असेल तरी सुद्धा तुम्ही नारळाचे तेलाचा उपयोग करू शकता.
16) नारळाचे तेल वाटरप्रूफ मस्करा दूर करण्यासाठी परिणामकारक आहे. कॉटन बॉल वरती थोडेसे नारळाचे तेल घ्या आणि त्याने आपल्या डोळ्यावर लावलेला मेक अप साफ़ करा. यामुळे आय लाइनर किंवा काजळ न पसरविताच स्वच्छ होऊन जाईल. मेकअप साफ़ केल्यानंतर चेहरा धुवून घ्या.
एका रिसर्च मध्ये हे माहिती झाले कि नारळाचे तेल शरीरास लावल्यामुळे त्वचा कधी कोरडी राहत नाही. आणि त्याचा softness नेहमी टिकून राहतो. हे एक चांगल्या लोशन चे काम करू शकते. हे त्वचा स्मूथ आणि नरम बनविते. आणि याचा सुगंध सुद्धा खूप चांगला असतो. आणखी अश्या खूप फायद्यासाठी तुम्ही नारळाच्या तेलाचा उपयोग करू शकता.
लक्ष्य दया :- तुमच्या जवळ आणखी Coconut Oil चे फ़ायदे असतील तर कमेन्ट मधे जरुर टाका आवडल्यास आम्ही जरुर ते या लेखात Update करू… धन्यवाद्
Please :- आम्हाला आशा आहे की हा नारळाच्या तेलाचे फायदे – Benefits Of Coconut Oil In Marathi तुम्हाला आवडला असेलच…. जर खरच आवडले असतील तर मग facebook वर तुमच्या मित्र – मैत्रिणीला share करायला विसरु नका… आणि majhimarati.com चे facebook page लाइक करायला सुधा.
नोट : Benefits Of Coconut Oil – नारळाच्या तेलाचे फायदे या लेखात दिलेल्या नारळाच्या तेलाच्या फायद्यांन -Benefits Of Coconut Oil बद्दल तुमचे मत कमेन्ट च्या माध्यमातून जरुर दया.
Next रागावर नियंत्रणासाठी काही टिप्स | How To Control Anger Marathi
बदामचे गुणकारी फायदे | Benefits of Almonds
Benefits of Drinking Water आपण बरेचदा ऐकतो की पाणी पिणे आरोग्यासाठी फार चांगले असते. वैज्ञानिकांच्या …
सफरचंदामुळे होणारे आरोग्यदायक लाभ | Benefits Of Apple In Marathi
दिव्यांचा सण दिवाळी बद्दल माहिती | Diwali Information In Marathi
पी.व्ही सिन्धू बॅडमिंटन खेळाडू | Badminton Player PV Sindhu
दिव्यांचा सण दिवाळी बद्दल माहिती | Diwali Information In Marathi


Rajya Sabha and Anniversary राज्यसभेचा वर्धापन दिन दिमाखात | eSakal

राज्यसभेचा वर्धापन दिन दिमाखात
बुधवार, 19 एप्रिल 2017
नवी दिल्ली: संसदीय लोकशाहीच्या रक्षणासाठी कायम आपले भरीव योगदान देणाऱ्या वरिष्ठ सभागृहाचा म्हणजेच राज्यसभेचा 65 वा वर्धापन दिन सोहळा आज बालयोगी सभागृहात मोठ्या दिमाखात साजरा करण्यात आला. राजकारणाचा वाराही न लागलेल्या या कार्यक्रमाला राज्यसभा सचिवालयाचे अधिकारी व कर्मचारी मोठ्या संख्येने हजर होते. यानिमित्ताने कर्मचाऱ्यांच्या मुलांसाठी घेतलेल्या विविध स्पर्धांतील विजेत्यांना पारितोषिकेही देण्यात आली.
नवी दिल्ली: संसदीय लोकशाहीच्या रक्षणासाठी कायम आपले भरीव योगदान देणाऱ्या वरिष्ठ सभागृहाचा म्हणजेच राज्यसभेचा 65 वा वर्धापन दिन सोहळा आज बालयोगी सभागृहात मोठ्या दिमाखात साजरा करण्यात आला. राजकारणाचा वाराही न लागलेल्या या कार्यक्रमाला राज्यसभा सचिवालयाचे अधिकारी व कर्मचारी मोठ्या संख्येने हजर होते. यानिमित्ताने कर्मचाऱ्यांच्या मुलांसाठी घेतलेल्या विविध स्पर्धांतील विजेत्यांना पारितोषिकेही देण्यात आली.
राज्यसभेचे प्रत्यक्ष कामकाज तीन एप्रिल 1952 पासून सुरू झाले असले, तरी या "कौन्सिल ऑफ स्टेट'ची पाळेमुळे थेट ब्रिटिश काळात 1919 पर्यंत मागे जातात. राज्यसभा लोकसभेच्या आधी अस्तित्वात आल्याने ते संसदेचे वरिष्ठ सभागृह म्हणून ओळखले जाते. भारतातील राज्यसभा ही इंग्लंडच्या "हाउस ऑफ लॉर्डस्'पेक्षा वेगळी व वैशिष्ट्यपूर्ण आहे. कारण, ती "राजसभा' नसून "राज्यसभा' आहे, असे मत माजी उपसभापती व ज्येष्ठ भाजप नेत्या नजमा हेप्तुल्ला यांनी यापूर्वी अनेकदा व्यक्त केले होते. राज्यसभेच्या कामकाजाचा पसाराही तुलेनने जास्त असून सचिव, वार्तांकनकार, सुरक्षा व्यवस्था आदी शाखा मिळून या सचिवालयाच्या कर्मचाऱ्यांची संख्या सुमारे 1400 वर पोचली आहे. 1995 पासून राज्यसभा स्थापना दिन साजरा केला जातो. 2012 पासून यानिमित्त सांस्कृतिक कार्यक्रमही होऊ लागले. यंदा या कार्यक्रमांचे पाचवे वर्ष होते. या वर्षी तीन एप्रिलला संसदेचे अधिवेशन सुरू असल्याने स्थापनादिन आज साजरा करण्यात आला. राज्यसभाध्यक्ष हमीद अन्सारी व उपसभापती पी. जे. कुरियन यांनी वर्धापन दिनाचे शुभेच्छा संदेश पाठविले होते. यानिमित्त कर्मचाऱ्यांच्या मुलांसाठी घेतलेल्या विविध स्पर्धांचे बक्षीस वितरण राज्यसभेचे अतिरिक्त सचिव मुकुल पांडे यांच्या हस्ते झाले. यानिमित्त राज्यसभेतील निवृत्त अधिकाऱ्यांचा व कर्मचाऱ्यांचा गौरव करण्यात आला. "हे निवृत्त कर्मचारी हे राज्यसभेच्या सध्याच्या दिमाखदार स्वरूपाचे खरे स्तंभ आहेत,' अशा शब्दांत पांडे यांनी भावना व्यक्त केल्या. यानिमित्त माहिती-प्रसारण मंत्रालय, एनडीएमसी आदींच्या कालपथकांनी सांस्कृतिक कार्यक्रम सादर केले. सायंकाळी हास्य कवी संमेलनात दिल्ली व उत्तर भारतातील नामवंत कवींनी हजेरी लावली.
नेते ‘ए.सी.’मध्ये, कार्यकर्ते जेलमध्ये
कोल्हापूर - पाचगावच्या राजकीय वर्चस्वातून २०१३ मध्ये झालेल्या दोन्ही खुनांचा निकाल जाहीर झाला. अशोक पाटील आणि धनाजी गाडगीळ यांच्या खुनातील अकरा...
"उज्ज्वला योजनेचा 30 लाख महिलांना लाभ'
पंढरपूर - पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या नेतृत्वाखालील सरकारने दारिद्य्ररेषेखालील लोकांना, महिलांना धूरमुक्त...
चलनाची टंचाई कुणाच्या पथ्यावर
‘एटीएम’मध्ये खडखडाट निर्माण झाल्याने नुकतीच चलनी नोटांची टंचाई जाणवली. ज्या कारणासाठी एक हजाराच्या नोटा रद्द करण्यात आल्या, त्याच कारणासाठी आता दोन...
'सहा महिन्यांत आम्ही तिकडे, तुम्ही इकडे'
बापटांच्या भविष्यवाणीचा काँग्रेस आमदाराने केला गौप्यस्फोट सोलापूर: सहा महिन्यांनी आपल्या जागेची अदलाबदल होणार आहे. त्यामुळे तुम्ही आम्हाला जास्त...
गोव्यासाठी डोकेदुखी ठरलेले कसीनो सिंधुदुर्ग जिल्ह्याच्या दारात असलेल्या मोपा परिसरात हलवण्याच्या हालचाली सुरू झाल्या आहेत. कोट्यवधींची आर्थिक उलाढाल...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


अ‍ॅड. एम. डी. रामटेके.: प्रकाशन सोहळा

अ‍ॅड. एम. डी. रामटेके.
॥मी प्रखर आंबेडकरवादी आहे, इतका की बाबासाहेबांना आधुनिक बुध्द समजतो॥
सोमवार, १४ नोव्हेंबर, २०११
महाराष्ट्र हे पुरोगाम्यांचं राज्य आहे अशी कितीही आरोळी फोडली तरी त्याला सदैव जातियवादाची किनार होती व आहे. या जातियवाच्या ढिगा-यात कित्येक बहुजन नायक पूरले गेलेत. वर्चस्ववाद्यांचा प्रभाव असणा- सवर्ण आणि बहुजन दोन्ही वर्गातील लेखक, इतिहासकारानी नेहमीच अशा पूरलेल्या इतिहासाला फाटा दिला. बहुजनांच्या इतिहासाशी नजरा नजर होऊनही जाणीव पुर्वक कानाडोळा केला. उत्तुंग व्यक्तीमत्व, जगदविख्यात अन अत्यंत प्रभावी बहूजन व्यक्तीच्या इतिहासाशी फटकून वागण्यात आले. याचा एकंदरीत परिणाम असा झाला कि आमचे खरे नायक आम्हाला कधी कळलेच नाही. अशाच एका महानायकाला इतिहासाच्या ढिगा-यातून मोठ्या विर्याने उकरुन काढण्याचं अपूर्व कार्य केलं आयु. संजय सोनवणी यानी. हा धनगर सामाजात जन्मलेला व भारतभू साठी उभं आयूष्य पेटवून देणारा आध्य क्रांतिकरक, स्वातंत्र्य लढाची पायाभरणी करणारा वीर पुरूष म्हणजे महाराजा यशवंतराव होळकर होय.
महाराजा यशवंतराव होळकर यांचं सोनवणी लिखित चरित्रग्रंथ ’भारतीय स्वातंत्र्याचे प्रणेते, महाराजा यशवंतराव होळकर’ या पुस्तकाचा काल दि. १३ नोव्हे २०११ रोजी पुणे येथील प्रत्रकार भवनात मोठ्या थाटामाटात प्रकाशन सोहळा पार पडला. त्याच बरोबर धनगर-अस्मिता नावाच्या धनगर समाजाच्या पाक्षिकाचेही प्रकाशन करण्यात आले. महाराष्ट्राच्या कानाकोप-यातून धनगर बांधवानी मोठी गर्दी केली. काळाच्या ओघात गाडून टाकलेल्या आपल्या महानायकाच्या इतिहासाला सामोर आणल्या बद्दल संजय साहेबांवर धनगर समाजानी अक्षरश: स्तूतीसुमनांचा वर्षाव केला, मनोभावे कृतज्ञता व्यक्त केली. या कार्यक्रमाला राष्ट्रिय समाज पक्षाचे नेते श्री. महादेव जानकर स्वत: जातीने उपस्थीत होते. त्याच बरोबर बहुजन समाजाचे थोर विचारवंत हरी नरके सरही उपस्थीत होते.
धनगर समाजातर्फे संजय साहेबांचा सत्कार करण्यात आला. सहसा सत्कार करताना शाल देण्यात येते पण धनगर बांधवानी पारंपारीक पद्धतीने हा सत्कार करण्याचे ठरविले होते. संजय साहेबाना घोंगळं देण्यात आलं. व सर्वात महत्वाचं म्हणजे त्यांच्या डोक्यावर पगडी चढविण्यात आली. ही होळकरी पगडी होती. सत्कार पुण्यात झाला अन पगडी दिली यावरुन लोकांत गैरसमज होऊ नये यास्तव आयोजकानी ही पुणेरी पगडी नसून होळकरी पगडी असल्याचं माईकवरुन सांगितलं. मागच्या दोनशे वर्षात प्रथमच पुण्यात होळकरी पगडीनी सत्काराचा मान पटकवीला. या वेळी संजय साहेबांचे माहितीपर भाषण झाले.
श्री. जानकर साहेबानी आपल्या भाषणात सोनवणी व नरके सरांचे आभार मानले. ते पुढे म्हणतात, “संसदेत दिवसेंदिवस आपल्या ओबीसी नेत्यांची भाषणं अत्यंत प्रभावी होत चालली आहेत. त्यांची भाषणं म्हणजे संग्रही ठेवावे अशी टिपणं असतात. त्याच बरोबर सरकारला कोंडीत धरणारी व सामाजीक नि राजिकय आघाड्यावर कामाचे वेध घेणारी विश्लेषणात्मक, तुलनात्मक, मर्मभेदक आणि दिमाखदार भाषणं असतात. ओबीसी नेत्याच्या सडेतोड आणि अचूक युक्तीवादाच्या मागे नरके सरांसारख्या थिंक ट्यांकचं मोठं योगदान असतं. आम्हाला आमचा पक्ष देशाच्या चारही सिमाना नेऊन भिडवायचा आहे. त्यासाठी नरके व सोनवणी सारख्या विचारवंतांची आम्हाला निकडीची गरज आहे. यापुढे आम्ही सदैव त्यांच्या पाठीशी आहोत. त्यांच्यावर वाकडी नजर टाकणा-यानी खबरदार व्हावे.” अशा प्रकारे जानकर साहेबानी विचारवंताची राजकारणाच्या सबलिकरनातील भूमिका विशद केली. त्याच बरोबर विचारवंताना धमकावणा-या हुकूमशाहाना निर्वाणीचा ईशार दिला की थोबाडं बंद नाही ठेवली तर थोबाडीत बसेल.
नरके सरानी घेतला ब्रिगेडचा समाचार
कार्यक्रमाच्या शेवटी अध्यक्षीय भाषण करताना नरके सरानी केलेली ज्ञानाची चतूरस्त्र उधळण समाजाच्या नाना पैलूवर प्रकाश टाकणारी होती. चिकित्स, मार्गदर्शक, मनोवेधक नि आवाश्यक तिथे प्रक्षोभप्रवर्तक तोफा डागत नरके सर पुढे सरकतात. सामाजिक असमतोलतेचा अत्यंत तिटकारा बाळगणारे नरके नवा जातियवाद रुजवू पाहणा-यांचा समाचार घेताना म्हणतात की, “केवळ ब्राह्मणाना शिव्या घालणे ही चळवळ नसून विधायक आणि भरीव कामगीरी करुन तळागळातल्या लोकांच्या उत्कर्षासाठी लढा उभारणे ही चळवळीची उद्दिष्टे असावी. पण काही वर्चस्ववादी लोकं समतेच्या चळवळीत नवीन विषता तयार करु पाहत आहेत. वैचारिक मतभेद खोडण्यात सर्वस्वी असमर्थ असणारी ही माणसं लाथा बुक्क्याच्या बाता करतात. पण खबरदार या पुढे ते खपवून घेतले जाणार नाही.” पुढे नरके सर मोठ्या त्वेषाने बोलतात की, “आज काल इतिहास संशोधकांच पीक आलं आहे. रातो रात इतिहास लिहून नवीन इतिहासकार जन्मास येत आहेत. अजिबात अभ्यास न करता ढापा ढापी करण्यात ही मंडळी सराईत असून खोटा इतिहास लिहण्यात पटाईत आहेत. ही लबाड लोकं विपर्यस्त इतिहास लिहण्यात गढून गेली आहेत. केळूस्कर गुरुजी लिखीत पुस्तकाचं चक्क टायटल बदलणारी, हवं तसं बारसं करुन घेणारी ही नवी पिढी या देशाचं, समाजाचं व इतिहासाचं वाटोळं करुन दम घेणार. अभ्यासाच्या नावानी शंख असलेले खेडेकर तर माझं संशोधन स्वत:च्या नावावर छापण्या पर्यंतचा चोरटेपणा केला.” हा नरके सरानी घेतलेला खेडेकरांचा समाचार सभागृहात हशा पिकवून गेला. खेडेकारांचे दोन अनुयायी माझ्या सोबतच बसलेले होते. त्यांचा चेहरा फोटो काढण्यासारखा झाला होता. एकेकाचा टप्प्या टप्प्याने समाचार घेत नरके सर पुढे जातात. ते म्हणतात, “इंग्रजांकडून इतिहास संशोधनाची शिस्त शिकावी. या कामात त्यांच्या तुलनेने आपण पाच हजार पट मागे आहेत. तटस्थपणा, वस्तुनिष्ठता आणि चिकाटी हे सर्व गुण इतिहास संशोधनासाठी अत्यंत महत्वाचे असून गैरसोयीचे असले तरी वस्तूनिष्ठता मांडण्याचं धारिष्ट्य वरील गुणसंपन्न माणूसच करू शकतो.” भावी इतिहासकाराना दिलेला हा मोलाचा सल्ला, चोरट्या इतिहासकारांची केलेली कान उघडणी आणि मस्तावलेल्याना दिलेला निर्वाणीचा ईशारा अशा प्रकारे घेतलेल्या चतूरस्त्र समाचारानी नरके सरांचे भाषण संपन्न झाले.
महाराष्ट्रातील बहुजन चळवळीचे स्वत:कडे एकाधिकार मालकी हक्क असल्याच्या अविर्भावात हिंडणा-यांची एक मानसिकता आहे. त्यांच्याशी वैचारीक मतभेद असलेल्या प्रत्येक बहुजनास ते ब्राह्मणाचे हस्तक ठरवित असतात. ब्राह्मण विरुद्ध बहुजन अशी चळवळ चालू आहे नि जे जे आमच्या विरुद्ध आहेत ते सर्व ब्राह्मणांचे हस्तक आहेत अशी आरोळी फोडत असतात. बामसेफ व मराठा सेवा संघानी बहुजन विचारवंतावर चिखल फेक करताना ते ब्राह्मणाना जाऊन मिसळले अशी आवई उठवली होती. बहुजन विचारवंत हे कधिच ब्राह्मणांकडे बुद्धि गहान टाकत नाहीत याचा खणखणीत पुरावा देणारा कालचा सोहळा यांच्या थोबाडीत मारुन गेला. ओबीसींचं आरक्षण हिसकावुन नेण्याच्या तय्यारीत असलेल्या वर्चस्ववाद्याना तडाखेबंद प्रतिउत्तर देण्याची गरज होती. त्यासाठी संघटनात्मक कार्य उभारुन सडेतोड उत्तर देणे गरजेचे होते. कालच्या कार्यक्रमातून याची सुरुवात झाली आहे. बहुजन चळवळीची ही नवी आघाडी ख-या अर्थाने समता रुजविण्यात झोकून देईल. द्वेषमूलक कार्याला ईथे थारा नसणार आहे. नरके सरानी आपल्या भाषणातून वर्चस्ववाद्याना निर्वाणीचा ईशारा तर दिलाच पण त्याच बरोबर क्षमाशील हृदयाने असे आवाहनही केले की मोठ्या भावाप्रमाणे बंधूत्वाने वागालात तर विधायक नि भरीव कामात आमची साथच असेल. आम्ही नेहमी फुले-शाहू-आंबेडकर चळवळीचे होतो अन असणार हे याद राखा. तोडा फोडा व झोडा करणा-यानी आता थांबावे अन्यथा त्याना तडाखेबाज प्रतिउत्तर देण्यात येईल.
त्या नंतर सोनवणी लिखीत पुस्तक विक्रीसाठी ठेवण्यात आले. हातो हात पहिली आवृत्ती विकल्या गेली, फक्त पन्नास साठच पुस्तक उरलीत. हा सुध्दा विक्रीचा विक्रमी सोहळा होता. अशा प्रकारे या कार्यक्रमाची सांगता झाली.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
Labels: प्रकाशन सोहळा, बातमी
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
विचारवंतानी सत्तेला शरण न जाता चुका निदर्शनास आणून देत कानपिचक्या द्यावे. यातून एक वचक निर्माण होतो व सत्तेचा समतोल राखण्याचे कार्य घडते. पण विचारवंतानी स्वार्थापायी सत्तेची भाटगिरी सुरु केली की सत्ता नि विचारवंत दोघांचाही -हास होतो.
अ. भा. साहित्य संमेलन (2)
अंधश्रद्धा निर्मुलन समिती (4)
अर्थशास्त्र आणि भारत (2)
आम आदमी पार्टी (AAP) (5)
आम्ही माडिया मधून (1)
इस्लाम आणि आतंकवाद (5)
एकवीरा देवीचे अतिक्रमण (1)
कबीर कला मंच (4)
कार्ल मार्क्स आणि कम्यूनिजम (9)
काळाराम मंदिर सत्याग्रह (1)
कॉंग्रेस आणि राष्ट्रवादी (6)
ख्रिश्चन धर्म आणि विचार (1)
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर (30)
दारु आणि व्यसनमुक्ती (1)
पुणे विद्यापीठ नामविस्तार (2)
पुरस्कार व सन्मान (1)
बाबासाहेबांची अमूल्य़ पत्रं (10)
बौद्धधम्म आणि पौर्णिमा (1)
मणिभवन गांधी भेट (1)
मरणान्तानि वैराणि लबाडी (2)
माझी प्रकाशित पुस्तकं (2)
मुलूख वेगळी माणसं (2)
राष्ट्रिय स्वयंसेवक संघ (RSS) (3)
रिपब्लिकन पार्टी ऑफ इंडिया (RPI) (4)
लक्ष्मण माने प्रकरण (4)
वारकरी आणि वारी (4)
शेतकरी नावाचा नवदलित (1)
शेती व शेतकरी (3)
सुप्रिम कोर्टाचे दणके (2)
सेलिब्रिटीज व सिनेमावाले (1)
स्त्री आणि स्त्री-विचार (2)
स्वतंत्र विदर्भ चळवळ (1)
हिंदू देवदर्शन आणि मृत्यू (2)
हिंदू व हिंदू धर्म (3)
हिंदू संत व आरोप (1)
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर - भाग : २७ (भीमगर्जने नंतरचे...
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर - भाग : २६ (धर्मांतराची भीम ...
अखेर महागाईचा आवाज सरकारच्या कानावर पडला.
वेदा आधी तू होतास...
MPSC अभ्यास: सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवा
या गॅझेटमध्ये एक एरर होती.


Loksatta Vyakti Vedh Erica Garner | एरिका गार्नर | Loksatta

पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
घाऊक बाजारात दर घसरूनही साखर महागच
पृथ्वीच्या तापमानात २०१० पासून सातत्याने वाढ
ब्रसेल्स गोळीबारातील आरोपी अब्देसलामला २० वर्षे तुरुंगवास
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
हे खरे की तिला अल्पावधीत आणि काहीशी अकल्पितच प्रसिद्धी मिळाली होती..
हे खरे की तिला अल्पावधीत आणि काहीशी अकल्पितच प्रसिद्धी मिळाली होती.. पण या प्रसिद्धीचा वापर तिने केवळ सामाजिक-राजकीय मुद्दे लोकांसमोर आणण्यासाठीच केला; हे तिचे मोठेपण. सर्व रंगांच्या, वंशांच्या माणसांना समान पातळीवर वागवणारे जग हे तिचेही स्वप्न होते. केवळ स्वप्न न पाहता ती मुद्दे मांडत राहिली, या मुद्दय़ांकडे लक्ष वेधण्यासाठी चळवळीचे सामर्थ्य तिने वाढविले, म्हणूनच वयाच्या अवघ्या २७ व्या वर्षी झालेला तिचा- एरिका गार्नर हिचा- मृत्यू अनेक विचारीजनांना चटका लावणारा ठरला आहे.
एरिका ही २०१४ च्या जुलैपर्यंत ‘आपण बरे आपले काम बरे’ अशा प्रकारचीच एक तरुणी. ब्रूकलिन शहरातल्या कृष्णवर्णीय कुटुंबातली, चार भावंडांत मोठी. तिच्या वडिलांना – एरिक गार्नर यांना- सुटय़ा सिगारेट विकल्याबद्दल, करचुकवेगिरी आणि काळाबाजाराच्या आरोपाखाली पोलिसांनी ताब्यात घेतले आणि ‘माझा श्वास कोंडतो आहे’ असा आकांत एरिक गार्नर करीत असतानाही, पँटेलिओ या पोलीस अधिकाऱ्याने कोपरापासून मनगटापर्यंतची पकड त्यांच्या मानेवर अधिकच घट्ट केल्यामुळे त्यांचा मृत्यू झाला. या दिवसानंतर एरिका यांचे आयुष्य बदलले. त्यांनी गार्नर वे फाऊंडेशन नावाची संस्था स्थापन केली आणि आदल्याच वर्षीपासून सुरू झालेल्या ब्लॅक लाइव्हज मॅटर या चळवळीचे काम एरिका करू लागल्या. हे काम प्रथम केवळ शहरी भागांत चौकसभा घेण्यापासून सुरू झाले. एरिका म्हणत : मी फक्त माझ्या दिवंगत वडिलांसाठी न्याय मागत नसून पोलिसांना माझ्या वडिलांचा गळा दाबू देणारी व्यवस्था आपण सारे मिळून बदलू शकतो की नाही, पोलिसी प्रशासनाचे कायदे आपण बदलणार आहोत की नाही, हा माझा सवाल आहे.
RTI द्वारे विचारलं, १५ लाख रुपये केव्हा मिळणार
पाक खेळाडूची विनंती : 'खेळताना अनेकदा भारताकडून विजय हिसकावला, पण आज मदतीची गरज'
मुलीच्या बॉयफ्रेंडला पत्र पाठवून बराक ओबामांनी मागितली माफी
विक्रमी शतकांचा आनंद विराटसोबत शॅम्पेन पिऊन साजरा करणार - सचिन
आजचे राशीभविष्य, मंगळवार, २४ एप्रिल २०१८
एरिका यांच्या या आवाहनाला प्रतिसाद देऊन न्यूयॉर्कमध्ये तब्बल ५० हजार कार्यकर्ते २०१४ च्या डिसेंबरात एका अभिनव प्रकारच्या निदर्शनांसाठी एकत्र आले होते. हे कार्यकर्ते शहराच्या मध्यवर्ती भागात ‘मेल्यासारखे’ निश्चेष्ट पडले. एरिका या काही ब्लॅक लाइव्हज मॅटर या चळवळीच्या संस्थापक नव्हेत; परंतु या चळवळीच्या आधारस्तंभ म्हणून त्यांना आंतरराष्ट्रीय प्रसिद्धी मिळत राहिली. वडिलांच्या स्मृत्यर्थ दर आठवडय़ाला कुठे ना कुठे सभा घ्यायचीच, हा नेम एरिका यांनी पाळला. एरिका यांचे सडेतोड मुद्दे अशा सभांतून पुढे येत राहिले. डेमोक्रॅटिक पक्ष तसा समतावादी, पण त्याचे नेते मात्र वंशद्वेषींपुढे हतबल, ही सार्वत्रिक तक्रार एरिका यांनी सशक्तपणे मुखर केली. हिलरी क्लिंटन वंशभेदविरोधासाठी करत काहीच नाहीत, ओबामाही अनेक खुनशी कायदे बदलत नाहीत, असे एरिका यांचे म्हणणे होते.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
मुंबईत ५८ वर्षांची 'आया' अटकेत, शाळेत चिमुकलीवर करत होती लैंगिक अत्याचार
रघुराम राजन बँक ऑफ इंग्लंडचे गव्हर्नर होणार
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
RTI द्वारे विचारलं, १५ लाख रुपये केव्हा मिळणार
पाक खेळाडूची विनंती : 'खेळताना अनेकदा भारताकडून विजय हिसकावला, पण आज मदतीची गरज'
मुलीच्या बॉयफ्रेंडला पत्र पाठवून बराक ओबामांनी मागितली माफी
विक्रमी शतकांचा आनंद विराटसोबत शॅम्पेन पिऊन साजरा करणार - सचिन
आजचे राशीभविष्य, मंगळवार, २४ एप्रिल २०१८
मी शाहरुखचा 'स्वदेस' पाहिलाच नाही- आमिर खान
शाहरुखने माझं आयुष्य उध्वस्त केलं, त्या तरुणीचा आरोप
सुनील ग्रोवरला जॅकपॉट; सलमानसोबत चित्रपटात करणार काम
'केसरी'च्या शूटिंगदरम्यान अक्षयला दुखापत, उपचारासाठी मुंबईला परतण्यास दिला नकार
अभिनेता अली जफरवर पाकिस्तानी गायिकेकडून लैंगिक अत्याचाराचा आरोप
मुन्ना यादवला सर्वोच्च न्यायालयातून तात्पुरता जामीन
अनैतिक संबंधातून तरुणाचा खून
पासपोर्ट घोटाळ्यातील आरोपीला दिल्ली विमानतळावर अटक
महापालिकेच्या ३४ मराठी शाळा बंद
जिल्ह्य़ात ६८ अपघात स्थळे
कर्नाक पूल पाडण्यास उच्च न्यायालयाचा हिरवा कंदील
नेहरू विज्ञान केंद्रातील ‘दि एनर्जी बॉल’ नव्या ढंगात
‘फटका चोरां’ची दहशत कायम
वाढलेल्या तापमानात विजेविना घामाघूम


Puto’s- मुन्ना मायकल मुव्ही रिव्ह्यू

Puto’s- मुन्ना मायकल मुव्ही रिव्ह्यू
Puto’s- मुन्ना मायकल मुव्ही रिव्ह्यू
कोण जास्तीजास्त रटाळ मुव्ही काढतंय याची सध्या जणू कॉम्पिटीशनच सुरु आहे, ट्युबलाइट, जग्गा जासून आता मुन्ना मायकल. म्हणजे यांनी विडाच उचलला आहे सगळ्यांना पाकवायचा.
कथा – रोनीत रॉय हा एक फेल डान्सर, एका ऑडिशन मध्ये सिलेक्ट न झाल्याने तो आयुष्यात हार मानून रात्री दारू पीत घरी येत असतो, त्याला कचरापेटीत एक बाळ सापडतं (1978 साली असले कथानक होते) त्याला तो घरी आणतो, रात्री ते पोरगं रडायला लागतं म्हणून रोनीत रॉय गाणं लावतो, मग मुलगा शांत, हसायला लागतो आणि मोठा झाल्यावर एकदम मायकल जॅक्सन सारखा डान्सर बनतो, तो टपोरी असतो एकदम, एकदिवस त्याची गाठ 5 स्टार हॉटेल मालक नावझुद्दीन सिद्दीकी सोबत पडते, त्याला एका मुलीला इम्प्रेस करायला डान्स शिकायचा असतो टायगर श्रॉफ कडून, म्हणून टायगर नवाझ चां शिक्षक बनतो, मग टायगर श्रॉफ त्या मुलीच्या प्रेमात, प्रेमाचा त्रिकोण वगैरे…. पण ती मुलगी त्यालाच पटते, त्यात तुडुंब बकवास फाईट. The end श्वासात श्वास 100 करोड इन….
मायकल जॅक्सन ला खास टायगर हरऑ कडून ट्रिब्युट द्यायला हा मुवि काढला होता म्हणे, या ट्रिब्युट मध्ये अडीच तासाच्या मुव्ही मध्ये टायगर दोनदाच फक्त मायकल जॅक्सन सारखा नाचतो, बाकी पूर्ण मुव्ही मध्ये बोर करतो.
इंटरवल नंतर तर इतका म्हणजे इतका म्हणजे इतका बालिश मुव्ही आहे,म्हणजे एखादे अंड ठेवले तर त्यातून कोंबडी बाहेर बाहेर येईल.
इतकं लहान मुलांसारखे सिन आहेत, प्रत्येक सिन ला तुम्ही “ऑ काहीही” असंच म्हणाल. आणि त्यात एक प्लॅन च्या सिन मध्ये तर बालिशपणाची सर्व हद्द ओलांडली आहे, त्या नावझुद्दीन ला हिरोईन पासून लांब न्यायला , म्हणजे ती ट्रेन मधून पळ काढते, हा टायगर भाऊ सांगतो की आपण विमानाने तिला पकडू, मग नावाझुद्दीन जातो त्यासोबत, विमानातून हा टायगर भाऊ मित्राला फोन करून सांगतो की xyz एअर लाईन वर फोन कर, तो पण अतिशहाना फोन करून सांगतो की विमानांत बॉम्ब आहे… आणि पुढे जे काय बालिशपणा होतो… अरे अरे रे रे रे…
आता एक लक्षात घ्या तो नावाझुद्दीन एका स्टार हॉटेल चा मालक, त्यात तो गुंड काय असतो, काय ते टपोरी स्टाईल रहातो, विटा घेऊन मारामारी काय करतो, त्या हॉटेल मध्ये त्याचा दुष्मनं लोकांना घेऊन येतो कुठून, कसा, त्यांना मारतो कसा… कुठल्याही अँगल नें तो मालक वाटत नाही…
आणि ती हिरोईन एका डान्स क्लब मध्ये नाचणारी… आणि एवढ्या मोठ्या हॉटेल मालकाला नकार देते… घंटा… घंटा द्या डायरेक्टर ला आणि स्टोरी रायटर ला वाजवायला…
लॉजिक चा आणि या मुवि चा अजिबात संबंध नाही… दूरदूर वर नाही… काहीही सुरु असते स्क्रीन वर… काय गटारी साजरी करून मुव्ही बनवला होता काय रे माठ्या…
आता एक्शन… टायगर श्रॉफ हा बॉलिवूड मधील बेस्ट टेलेन्टेड पोरगा आहे, दि बेस्ट, त्याच्याकडे खूप स्किल आहे, पण समुद्राचे पाणी किती हि प्रमाणात अस्तित्वात असले तरि हि त्याचा ना शेती ला उपयोग ना प्यायला. प्रत्येक सिनेमात तेच केमेरा कडे पाहून डोळे स्लो मोशन मध्ये वर करणार, तसाच एका गल्लीतून पाय घसरत स्लो मोशन मध्ये हात बाजूला करून येणार, तीच स्टाईल सगळी, baaghi मध्ये त्याची एक्शन जबरदस्त होती, पण यात एकदम बंडल एक्शन आहे, आपले स्किल दाखवायला उगाच कुठेतरी पळता पळता बाजूच्या भिंतीवर उडी मारणार काय, पाय फाकवणार काय… आपल्या देशात टॅलेंट असेच वाया जाते हेच खरं.
नवाझुद्दीन कुठल्याही रोल मध्ये सूट होतो… यातही झाला आहे. पण जरा …. म्हणजे ज्या प्रकारचा त्याला रोल दिलाय, स्टार हॉटेल चा मालिक सोडा, एका चहा च्या टपरी चा पण वाटत नाही तो… काय फालतू केटेक्टराईझेशन आहे.
संपूर्ण दोष डायरेक्टर ला… अति शहाणा त्याचा बैल रिकामा.
चुका आणि त्या हि इरिटेट करणाऱ्या, अशा सीन्स हे भरलेला हा मुव्ही न पाहणेच उत्तम.
मुवि ला puto कडून 1/5*
एक स्टार तो सुद्धा फक्त टायगर आणि नवाझ ला मिळून…
← तानाजी मालुसरे यांचा पराक्रम आता मोठ्या पडद्यावर
नवीख लेख: नेत्यांसाठी पुणेरी पाट्या लागल्या तर
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर...
चाणक्य के 20 सूत्र जो आपके जीने का तरीका बदल सकते हैं
"TITANIC" पुण्यात बनला असता तर
द परफेक्ट लाईफस्टाईल - I
"शोले" जर पुण्यात बनला असता तर.
पु ल देशपांडे यांचे दुर्मिळ कलेक्शन - पुणेकर, मुंबईकर आणि नागपूरकर
बाहेरून पुण्यात येणाऱ्यांसाठी पुणेरी सूचना
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर…
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
नक्की वाचा – STEPHEN HAWKING – संघर्षमय विज्ञानाचा अंत
जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Sagar Gaikwad on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rishabh Dhumal on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rajshree on अत्यंत हुशार लोकच या कोड्याचे…
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर...
चाणक्य के 20 सूत्र जो आपके जीने का तरीका बदल सकते हैं
"TITANIC" पुण्यात बनला असता तर
द परफेक्ट लाईफस्टाईल - I
"शोले" जर पुण्यात बनला असता तर.
इंग्रजी नावाच्या कंपन्या मराठी माणसाने काढल्या असत्या तर… 16/04/2018
आरोग्याच्या दृष्टीने सुरक्षित प्लास्टिक वॉटर बाॅटल कशी निवडावी
नक्की वाचा – STEPHEN HAWKING – संघर्षमय विज्ञानाचा अंत 16/03/2018
जगात सर्वकाही उलटे असते तर
भन्नाट विनोद – बिल तुमचा नातू देईल 08/01/2018
व्हाट्सअप्प फेसबुक वरून लोकांचा स्वभाव 😂😂😂 24/12/2017
माझ्या मराठीची मजा 18/12/2017
जीवनात आपल्याला पुढे नेणारी स्त्री 12/12/2017
Sagar Gaikwad on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rishabh Dhumal on जगात सर्वकाही उलटे असते तर
Rajshree on अत्यंत हुशार लोकच या कोड्याचे…