December 2017 | Aksharyatra | अक्षरयात्रा

वेगवेगळ्या वेळी, वेगवेगळ्या निमित्ताने मनात उदित होणाऱ्या भावस्पंदनांना शब्दातून शोधताना मी केलेली लेखनयात्रा: 'अक्षरयात्रा'
शुभेच्छा... एक लहानसा शब्द. म्हटलं तर खूप मोठा आणि नाहीच मानलं, तर अगदी बिंदूएवढा. आस्थेने पाहिलं तर आभाळाएवढा; नाहीच असं बघता आलं तर अगदीच नगण्य, नजरेत न भरण्याएवढा. तरीही या शब्दाच्या असण्या-नसण्याला मर्यादांचे तीर धरून वाहणाऱ्या आयुष्यात अनेक आयाम असतात. ते असावेत की नाही, याबाबत कोणास काय वाटते माहीत नाही. पण कोणी कुणाला शुभेच्छा दिल्यात म्हणून प्रगतीची शिखरे एखाद्याला सत्वर संपादित करता येतात असं नाही. आणि नाही दिल्यात, म्हणून दैनंदिन जगण्याच्या प्रवाहात फार काही क्रांतिकारक बदल घडतात असंही काही नसतं. आपल्याकडून काही देणं आणि कुणाकडून काही घेणं हे दैनंदिन व्यवहाराचं एक वर्तुळ असतं. अशी कुठलीतरी वर्तुळे माणूस आत्मीय समाधानासाठी शोधत असतो. म्हणून ती जगण्यात कोरून घेणे आवश्यक असतं का आणि नाहीच आखून घेता आली अशी एखाद्याला, म्हणून जगण्याचे प्रवाह पात्र बदलतात का आणि नाहीच आखून घेता आली अशी एखाद्याला, म्हणून जगण्याचे प्रवाह पात्र बदलतात का याचं उत्तर नाही, असंच सांगता येईल.
तरीही 'पण' हा शब्द उरतोच. या 'पण'मध्ये सकारात्मक, नकारात्मक भावनांचा किती कल्लोळ एकवटलेला असतो. आयुष्याच्या वाटेवर चालताना अनेक कल्लोळ अंतर्यामी साठवून ठेवावे लागतात. अंतरीचे वणवे अंतरीच दडवून ठेवावे लागतात. त्यांना अविचारांच्या वाऱ्यापासून सुरक्षित राखण्यासाठी कसरत करायला लागते. जगण्याचा ताल आणि तोल सांभाळावा लागतो. जगण्याचे सूर सापडले की, आयुष्याला सौंदर्याचे साज सहज चढवता येतात. सद्विचारांचे साज लेवून आयुष्याला देखणेपणाच्या कोंदणात अधिष्ठित करावे लागते. सौंदर्याचे ताटवे उभे करून निगुतीने सांभाळावे लागतात. आयुष्यात सकारात्मक विचारांना सांभाळता आले की, जगण्याला सजवणे सुगम होतं, एवढं मात्र नक्की.
संघर्ष माणसाच्या जगण्याचे आदिम अंग आहे. ती उपजत प्रेरणा असते. निसर्गाच्या अफाट पसाऱ्यात टिकून राहण्याचा प्रवास सुगम कधीच नव्हता आणि नसतो, म्हणून माणसाच्या मनात एक अनामिक अस्वस्थता अनवरत नांदती असते. हे अस्वस्थ असणं जेवढं शाश्वत, तेवढंच सुखांचा शोध घेणं. संघर्षाचा प्रवास अक्षर असतो, तितकाच टिकून राहण्याचा कलहही अक्षय असतो. टिकून राहण्यासाठी प्रेरणांचे पाथेय सोबत असले की, जीवनावरची श्रद्धा अगणित आकांक्षांनी मोहरून येते. मोहर दीर्घकाळाचा सोबती नसतो, पण गंधाळलेपण घेऊन नांदतो, तेव्हा जगण्याचे श्वास आपल्याला आश्वस्त करीत राहतात. हे नांदणेच संस्कृतीचे संचित असते आणि ते अक्षय असणे माणसांच्या सांस्कृतिक जगण्याचे अंतिम प्रयोजनसुद्धा. तुमच्या जगण्यात, असण्यात, विचारांत, उक्तीत, कृतीत ही प्रयोजने अनवरत प्रवाहित राखण्याची अपेक्षा म्हणूनच समाज नावाचा किमान समान विचारांना सोबत घेऊन चालणारा घटक करीत असतो. अपेक्षांच्या वाटेने चालणे सुगम कधीच नसते. हे सुगमपण आयुष्यात नांदते ठेवण्यासाठी आपलेपणाने ओथंबलेला किमान एक शब्द तरी आपल्यासाठी असावा, असं प्रत्येकाला वाटत असतं आणि हे आपलेपण आयुष्याच्या ओंजळीत सामावून घेण्यासारखं दुसरं सुख इहतली नसतं.
कोणी कोणाला शुभेच्छा दिल्या म्हणून वर्ष चांगलं जाईल आणि नाहीच दिल्या; म्हणून वाईट असेल असेही नाही. काळ त्याच्याच मस्तीत चालत असतो. म्हटलं तर वर्षांच्या वाटचालीत बदलत काहीच नसतं. बदलतात कॅलेंडरची पानं. दिसा-मासाचे पंख लावून गिरक्या घेत राहतात ती नुसती. गतीची चाके पायाला बांधून चालणाऱ्या अनेक वर्षांतील आणखी एका वर्षाने माणसांनी निर्धारित केलेल्या कालगणनेतून निरोप घेतलेला असतो. इहतली जीवनयापन करणाऱ्या जिवांच्या आयुष्यातून एक वर्ष वजा झालेले असते. आणि काळाच्या गणतीत एकाने वाढलेले असते. खरंतर कमी होणे काय आणि वाढणे काय, हे सगळेच विभ्रम. आभास आणि आनंद यांच्या सीमारेषांवर कुठेतरी रेंगाळणारे. अनंत, अमर्याद, अफाट अवकाशात विहार करीत वर्षे येत राहतात आणि जातातही. त्यांचं येणं आणि जाणं माणसांना नवे नाही आणि प्रत्येक गोष्टीत नावीन्य शोधण्याचे प्रयत्नही फार अलीकडचे नाहीत. कालचक्राच्या अफाट पसाऱ्यातील वर्ष हा एक लहानसा तुकडा. असे किती तुकडे आपल्या आयुष्यात असतात अगदी ओंजळभर पण माणसे ते साकळत राहतात. हाती लागलेल्या चारदोन तुकड्यांना आनंदतीर्थ बनवण्यासाठी उगीच धडपडत राहतात. याचा अर्थ असा नाही की, माणसांनी आनंदाचे तुकडे वेचून आपल्या अंगणी आणण्यासाठी यातायात करू नये. पण सत्य हेही आहे की, तुमची इच्छा असो वा नसो, जे घडतं तेही अटळ असतं आणि नाही घडत तेही नियतीचं देणं असतं, आपण त्या बदलाचे फक्त साक्षीदार.
३१ डिसेंबर आणि १ जानेवारी या बिंदूना जोडणाऱ्या रेषेवरच्या काही क्षणांच्या स्वागताला समोरं जावं कसं, याची नियोजने झाली असतील. प्रत्येकजण आपापल्यापरीने आनंद मिळवतील. कर्कश संगीताच्या तालावर रंगणाऱ्या धुंध फेसाळ रात्रीला काहींची बेधुंध पाऊले थिरकतील. मध्यरात्री कोणत्याही डेसिबलची मर्यादा न सांभाळता फटाक्यांचे आवाज निद्रिस्त जगाला जागवतील. गारठलेल्या थंड वातावरणात अन् तारठलेल्या डोळ्यांच्या धुंधीत नवं वर्ष येईल आणि पुढे जाईल. अर्थात, सगळेच नववर्षाचं असं स्वागत करत असतील, असं नाही. काही परिवर्तनप्रिय मनं आस्थेची छोटीशी पणती हाती घेवून अंधारल्या वाटा उजळून टाकण्यासाठीही निघतील.
जगात वावरताना विसंगतीचा प्रत्यय पावलोपावली येतच असतो. म्हणून सगळं जगच विपर्यासाने भरले आहे असेही नसते. जगाचे दैनंदिन व्यवहार चौकटींच्या कठोर कुंपणात बंदिस्त केलेले असतात. त्यांना ध्वस्त करण्याचं बळ किती बाहूंमध्ये असतं. शोधलं तर प्रवाहाच्या विरोधात पोहणारी अशी मूठभरही माणसे हाती लागत नाहीत. म्हणून सामान्यांनी जगण्याशी भिडू नये, असंही नसतं. ज्यांच्या ललाटी नियतीने सुखांची रेखा अंकित केली असते, ते तरी पूर्ण समाधानी असतात का रोजच्या जगण्याला भिडणारी माणसे योद्धेच असतात. भाकरीचा चंद्र सदनी आणण्यासाठी कष्टाचे पहाड उपसायला लागतात. सुखाच्या चांदण्या वेचून आणणे हा काही सहजसाध्य खेळ नसतो. खेळ खेळून बघताना जिंकण्या-हरण्याची क्षिती बाळगून आयुष्याचे तारू किनाऱ्यावर लागत नसते. वादळाच्या वंशजांना वादळाची मोट बांधून आणण्याची स्वप्ने येत असतात. तसेही अनेक वादळे झेलल्याशिवाय किनारे कोणाला गाठता आले
माणसांच्या आयुष्यात समस्यांची कमी कधी होती कधीच नाही कालानुरूप त्यांची रूपे कदाचित वेगळी असतील इतकेच. पोटात खड्डा पाडणारी भूक माणसाला अस्वस्थ वणवण करायला भाग पाडते. आयुष्य पणाला लावणारा संघर्ष सार्वकालिक सत्य आहे. या पसाभर वर्तुळाचा शोध आयुष्यभर पुरतो. अनेकांची आयुष्ये वर्तुळाच्या परिघाभोवती प्रदक्षिणा करण्यात संपली. आजही यात फार मोठ्याप्रमाणात सुगमता आली आहे असे नाही. माझ्या वाट्याला जरा अधिक सुखे आली म्हणून जगाच्या विवंचना संपल्या असा अर्थ होत नाही. पण मी याचा विचार किती करतो अर्थात, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न म्हणून सोडून देता येईलही, पण बराच मोठा समूह विवंचनेच्या वर्तुळात गरगरतोय, हे विसरणे आपल्या अंतस्थ अधिवास करणाऱ्या नैतिक विचारांचा अधिक्षेप नाही का अर्थात, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न म्हणून सोडून देता येईलही, पण बराच मोठा समूह विवंचनेच्या वर्तुळात गरगरतोय, हे विसरणे आपल्या अंतस्थ अधिवास करणाऱ्या नैतिक विचारांचा अधिक्षेप नाही का कुणास वाटेल, जगाच्या विवंचना, प्रश्न कधी नव्हते कुणास वाटेल, जगाच्या विवंचना, प्रश्न कधी नव्हते काल अधिक होते, आज प्रखर आहेत आणि उद्या तीव्र असतील कदाचित. संपतील याचीही शाश्वती कोणी देऊ शकत नाही. कुणाला वाटेल, कुठल्यातरी अनभिज्ञ विवंचनांचा विचार करत कुणाचातरी येणारा उद्या सजवण्यासाठी आमचा आज का म्हणून वाया घालवायचा काल अधिक होते, आज प्रखर आहेत आणि उद्या तीव्र असतील कदाचित. संपतील याचीही शाश्वती कोणी देऊ शकत नाही. कुणाला वाटेल, कुठल्यातरी अनभिज्ञ विवंचनांचा विचार करत कुणाचातरी येणारा उद्या सजवण्यासाठी आमचा आज का म्हणून वाया घालवायचा आम्हाला आनंदतीर्थी नेणारी वाट गवसली असेल, तर का म्हणून वेदनांच्या वस्त्यांकडे वळायचे आम्हाला आनंदतीर्थी नेणारी वाट गवसली असेल, तर का म्हणून वेदनांच्या वस्त्यांकडे वळायचे तात्विकदृष्ट्या असा युक्तिवाद कितीही समर्पक असला, तरी तो संयुक्तिक असेल असे नाही. एक समूह समस्यांशी संघर्ष करतांना पिचतो आहे आणि आम्ही सुखांच्या शिखरांवर पोचण्याच्या मनीषेने पळतो आहोत. याला विपर्यास नाही तर आणखी काय म्हणता येईल
आनंद साजरा करण्याचं भाग्य इहतलावरील साऱ्यांच्याच ललाटी नियतीने लेखांकित केलेले नसते. जाणाऱ्या आणि येणाऱ्या वर्षाचं स्वागत लाखो माणसं करत असतील, तेव्हा हजारो माणसं अशीही असतील, जी अर्धपोटी, उपाशीपोटी थंडीत कुडकुडत उद्यासाठी भाकरीची स्वप्ने पाहत असतील. कदाचित आपल्याला ती दिसत नसतील किंवा आनंदाच्या शिखरावर विहार करीत असल्याने आपण त्यांच्याकडे पाहिले नसेल. शेकडो आदिवासी डोंगरदऱ्यात, रानावनात आपल्या मूठभर जगण्याचा शोध घेत भटकत असतील. भटके विमुक्त आपापली पालं घेऊन व्यवस्थेच्या चौकटीत आपलं हरवलेलं अस्तित्व शोधत असतील. घरसंसार चालवायचा कसा, याची न सुटणारी कर्जबाजारी कोडी घेऊन शेतकरी शेतात पेरलेल्या पिकात उद्याची सुखं शोधत असेल. हक्काच्या शिक्षणाचा कायदा असूनही शाळेत शिकून जगण्याची कोणतीही स्वप्न पुस्तकात सापडली नाहीत, म्हणून लहान, लहान हात कचऱ्याच्या कुंडीत जगण्याचे वास्तव कुणीतरी फेकलेल्या उष्ट्यात शोधत असतील. नियतीने, परिस्थितीने पदरी घातलेलं जगणं सगळंच काही आखीव चौकटींमध्ये बसवता येत नसलं, तरीही मनात एक आस असतेच, निदान यावर्षात तरी आहे त्यापेक्षा अधिक समाधान माझ्या अंगणी नांदावे.
माणूस उत्सवप्रिय प्राणी आहे, हे खरेच. पण ते साजरे कसे व्हावेत, याची काही परिमाणेही असतात. मर्यादांची कुंपणे असतात. समाजाचे वर्तन व्यवहार सुरळीत मार्गस्थ व्हावेत, म्हणून अनेक वर्षांच्या अनुभवातून संकलित केलेलं हे संचित असतं. अर्थात, ही बंधने ऐच्छिक असली तरी त्यांत स्वतःला बांधून घ्यायचं की नाही, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न. कोंदणात अधिष्ठित झालेला हिरा अधिक सुंदर दिसतो. पण सांप्रत अशा गोष्टींना महत्त्व न देण्याइतपत विचारांत शुष्कपण येत आहे. ताटव्यात फुललेल्या फुलांचा बहर जेवढा देखणा असतो, तेवढाच कोमलही. असं देखणंपण त्याच्या सौंदर्यासह जपता यायला हवं. उच्छृंखलपणा जगण्याची गुणवत्ता उतरणीला लावतो. हाती साधने आहेत म्हणून त्यांचा बाजार मांडणे कितपत रास्त असते नजरेचा थोडा कोन बदलून आसपास पाहिलं तरी कळेल, जगाचा चेहरा आनंदापेक्षा चिंतेचाच अधिक आहे. मान्य आहे, जगाचे सगळेच चेहरे मला प्रमुदित करता येणार नाहीत. पण चिंताग्रस्त चेहऱ्यावरची एक रेघ मिटवता आली तरी खूप आहे. त्यासाठी फार मोठा अलौकिक त्याग वगैरे करायची आवश्यकता नाही. आपल्या अंगणभर पसरलेल्या उजेडातला कोरभर कवडसा अंधारल्या जगात पोहचवता आला तरी खूप आहे. आपल्या चांदण्यातला चतकोर तुकडा वेगळा करता येतो त्याला जगण्याची प्रयोजने शोधावी नाही लागत. त्यांचं जगणंच चांदणं झालेलं असतं.
हा सुखाचा पांढरा आणि दुःखाचा काळा अशा रंगात जगण्याला विभागता नाही येत. काळा आणि पांढरा या दोघांच्या संयोगाने जो ग्रे शेड असणारा रंग तयार होतो, तोच शाश्वत असतो. बाकी सगळं आभासाच्या झुल्यांवर हिंदोळे घेणं. या रंगाच्या डावी-उजवीकडे थोडं इकडेतिकडे सरकताना हाती ज्या छटा लागतात, त्याच आयुष्याचे खरे रंग असतात. बाकी फक्त झगमग. तिलाही सार्वकालिक चमक असेलच असे नाही. किंबहुना ती तशी नसतेच. म्हणूनच 'जगी सर्व सुखी कोण आहे, विचारी मना तूचि शोधूनि पाहे' असा प्रश्न मनाला रामदासांनी विचारला असेल का तसेही आयुष्य काही फुलपाखराचे रंग लेऊन विहार करीत नसते. त्यात संगतीपेक्षा विसंगतीच अधिक असते. उपेक्षा, विवंचना, समस्यांना कमतरता कधीच नसते. म्हणून सुखांची आस असू नये, असं कुठे असतं. सुखांचा सोस असणे वेगळे आणि पावलापुरता प्रकाश शोधत अंधारलेल्या कोपऱ्यात उजेडाचं चांदणं आणण्यासाठी प्रयत्न करीत राहणे, त्याहून वेगळे असते आणि हे वेगळेपण जपणारी माणसेच काळाची खरी ओळख असतात. अशा माणसांची धडपड म्हणूनच आस्थेचा विषय असते. काळाच्या पालखीला खांदा देणारी माणसे समाजजीवनाचे संचित असतात. प्रेरणा असतात, जगावं कसं, हे समजून घेण्यासाठी.
कॉपी पेस्ट आणि फॉरवर्ड...
वातावरणातल्या गारठ्याने हुडहुडत सूर्याच्या कोमल किरणांना आपल्या कुशीत घेऊन रविवारची निवांत सकाळ अंगणात अवतीर्ण झाली. आजूबाजूला धुक्याने पडदा धरलेला. गल्लीतली मोकाट कुत्री रस्ता आपलाच आहे, या थाटात रस्त्याच्या मधोमध सुस्तावलेली. पाखरांचा एक थवा आकाशात आनंदाने विहार करतो आहे. शेजारच्या आंब्याच्या झाडावर बसून पाखरांचा उगीचच गलका चाललेला. क्लासला जायचे म्हणून मधूनच सुसाट वेगाने स्कूटरवरून पोरं-पोरी रस्त्यावरील अडथळ्यांना हुलकावणी देत भुरकन पुढे निघून जातायेत. नेहमीपेक्षा पेपर टाकायला जास्तच उशीर झाल्याने पेपरवाला पोरगा रस्त्यावरूनच दारासमोर पेपर भिरकावत सायकल दामटत निघाला आहे. उन्हाच्यासोबत बसलेलो. शेजारी मोबाईल. वर्तमानपत्रात असचं काहीतरी इकडचं तिकडचं वाचत, पाहत रमलेलो. कोणतातरी संदेश आल्याची मंद किणकिण वाजवून मोबाईलने लक्ष वेधलं. वर्तमानपत्र बाजूला टाकून मोबाईल घेतला आणि लागलो बघायला.
कुठल्यातरी निष्काम सेवेची बातमी बनून एक व्हिडिओ फॉरवर्डचे पंख लावून आमच्या सेवाभावी सहकाऱ्यांनी तयार केलेल्या आणि नेटाने चालवलेल्या अन् इच्छा नसताना चिकटवलेल्या- खरंतर बाहेर पडूनही कुणीतरी उत्साहाने परत त्याच वर्तुळात ओढून घेणाऱ्या व्हाट्सएपच्या ग्रुपवर आला. नेहमीप्रमाणे चारदोन जणांनी आवडीचा संकेत म्हणून त्या व्हिडिओवर तीनचार फुले वाहिली. काहींनी ठेंगा दाखवला, तर काहींनी विनम्रपणे हात जोडून आदरांजली (आदर या अर्थाने, श्रद्धांजली या अर्थाने नाही.) वाहिली. रविवार असल्याने असेल किंवा आणखी काही कारण असेल, नेहमीपेक्षा अधिक संख्येने उत्साहमूर्ती समूहात आपापली कॉपीपेस्टची हत्यारे परजून अवतरले आणि त्यावर मान्यतेची मोहर अंकित करण्याच्या स्पर्धेत स्वतःला आजमावू लागले.
कॉपीपेस्टफॉरवर्डच्या उदंड पिकाने आबाद असणाऱ्या या ग्रुपवर मी सहसा कॉमेंट, लाईकचा खेळ नाही खेळत. पण कुणीतरी अनपेक्षितपणे कुणाच्यातरी वाढदिवसानिमित्त आपले प्रेम व्यक्त करून मोकळा होतो आणि पळून जातो. नंतर जाग येणारे आपलं अस्तित्व अधोरेखित करण्यासाठी आणि अमक्या-तमक्या स्नेह्यावर आमचंपण प्रेम आहे, हे प्रदर्शित करण्यासाठी चढाओढीने शुभेच्छांचा वर्षाव करीत राहतात. सहकाऱ्याप्रती स्नेह प्रदर्शित करण्याच्या घाईत आधीच कुणीतरी आपल्या नावासह गृपच्या भिंताडावर चिटकवलेला मॅसेज कुणीतरी कुठलीही खातरजमा न करता कॉपी करतो. तेथेच फॉरवर्ड करायचा असल्याने शुभेच्छांना उशीर नको, म्हणून आधीच्या नावासह देतो ढकलून. ग्रुपवरील भिंतीचा एक कोपरा आपल्या रंगाने रंगवण्याच्या नादात आपण काय केलं आहे, हे काही त्याच्या लक्षात येत नाही. मग कुणीतरी जागरूक नागरिक त्याला काय चुकले ते सांगतो. या उत्साही जबाबदार नागरिकाला आपल्या कर्तव्याची सविनय जाणीव होते. शुभेच्छांचं पुण्य आपल्या पदरी जमा करून घ्यावं, म्हणून पुन्हा शोधमोहीम घडते. मनाजोगता कोणतातरी संदेश सापडतो आणि हा सुटकेचा निश्वास टाकून पुन्हा नव्याने आदर व्यक्त करून ग्रुपच्या माळरानावर रांगत राहतो.
एव्हाना स्नेहाचा वादळी पाऊस सुरू झालेला असतो. ढगांनी गच्च भरून आलेल्या आभाळात मध्येच लख्खकन एखादी वीज चमकून जावी, तसं कोणालातरी कुणाच्यातरी राहिलेल्या श्रद्धांजलीची मध्येच आठवण होते आणि वाढदिवसासोबत श्रद्धांजलीचे दुःखार्त सूर ग्रुपच्या आसमंतात विहार करू लागतात. सहवेदनांच्या दुथडी भरून वाहणाऱ्या प्रवाहासोबत आधीच संवेदना व्यक्त करणारे आपण सहवेदना व्यक्त करायचे राहिलो की काय, या शंकेने थोडेसे विचलित होतात. संदेश पाठवण्यासाठी आपल्याला काय नव्याने पैसे मोजावे लागतात की, वैशिष्ट्यपूर्ण असे काही तयार करून लिहावे थोडेच लागते. आहे आयते समोर घ्या उचलून, असा शुद्ध व्यावहारिक विचार त्यांच्या मनात चमकून जातो. आपल्या समयसूचकतेवर खुश होतात आणि कुणीतरी आधीच फेकलेला संदेश उचलतात आणि देतात परत ढकलून. मृतात्म्याला स्वर्गलोकात शांती आणि यांच्याही आत्म्याला इहलोकी कर्तव्यपूर्तीप्रीत्यर्थ समाधान लाभते. व्यावहारिक जगण्याचे एक वर्तुळ पूर्ण झालेले असते. वाढदिवस मागे पडून थोडावेळ श्रद्धांजलीदिवस साजरा व्हायला लागतो. थोड्यावेळाने जन्म आणि मरण दिवसाचे प्रेमळ-दुःखी, सहर्ष-करुणार्त असेच आणखी काही संदेश एकरूप होऊन हातात हात घालून फिरायला लागतात. हे अनपेक्षित उमलून आलेलं प्रेम पाहून स्वर्गात पोचलेल्या आत्म्यास उगीच येथे आल्याचा पश्चाताप होत असेल.
तर सांगायचा मुद्दा असा की, समूहावर हे सगळं सुरू असताना मी त्या व्हिडिओवर बऱ्यापैकी मोठाचमोठा अभिप्राय खरडला आणि दिला सोडून, मुद्दामच. अर्थात, इतरांच्या दृष्टीने काहीतरी आणि तेही सविस्तर, अनाकलीय (हे त्यांचं माझ्याविषयी निरीक्षण) भाषेत लिहिण्याची वाईट खोड असणारं मी एक जुनं खोड असल्याने, त्यांनी सवयीने फारसे मनावर घेतलेले नसते. आजही शंभरातल्या नव्याण्णवांनी मनावर घेतले नाही. मनावर घेऊन उगीच आपला रक्तदाब का वाढवून घ्यावा, हा साधासा व्यवहारी विचार करून त्याला फाट्यावर मारले. नेहमीच्या सवयीने कॉपीप्रिय लोकांच्या हे सगळे आवाक्याबाहेर असल्याने, ते त्याच्या वाट्याला गेले नाहीत. कारण स्वतः व्यक्त होण्याचे कष्ट कोण घेतो. शिवाय आपण काही लिहावं, तर उगीच चूक घडून आपली असणारी नसणारी उंची सिद्ध होण्याची भीती मनात. त्यापेक्षा डोंगर दुरून साजरे दिसतात, ते पाहावे आणि आनंद घ्यावा म्हणून असेल कदाचित, कोणी अशा रिकामटेकड्यांच्या उद्योगांकडे वळत नसावेत. तेवढ्यात कुठूनतरी सापडलेली आणि त्याच्यासाठी फार म्हणजे फारच महत्त्वाची आणि आर्थिक वगैरे क्रांती घडवण्यास कारण ठरू शकणारी, कसल्यातरी वेतनआयोगाची जुनाट बातमी नवं लेबल लावून एखाद्या सासुरवाशिणीला माहेरी आणल्याच्या आनंदात ग्रुपवर कुणीतरी आणून सोडली. लागले सगळे आपल्या आर्थिक श्रीमंतीच्या गणितांना आखायला. कुणीतरी चेहऱ्यावरून मोरपीस फिरवल्याचा आनंद वेतनाच्या वाढत्या आलेखाला प्रगतीचे गमक समजणाऱ्यांना व्हायला लागला. असं काही-काही अन् तेच-ते; पण पाठवणाऱ्याच्या दृष्टीने प्रत्येकवेळी नवं आणि सर्जनशील वगैरे वगैरे टपकट राहिलं, गळक्या नळातून पडणाऱ्या पाण्यासारखं.
मी पाठवलेला अभिप्राय एकाने वाचला. म्हणजे का वाचला असेल, याचं नवल वाटलं. कारण वाचून व्यक्त होण्याची समूहाची सवय नाही आणि ज्यांनी तसा प्रयत्न केला, त्यांना कुणी कधीही भीक घातली नाही. त्यांचं प्रेम खऱ्याअर्थाने ‘स्व’ऐवजी ‘समष्टी’कडे अधिक आहे. या अर्थाने त्यांना वैश्विक विचारधारा असणारे नक्कीच म्हणता येईल. बरं या अपवादाने अभिप्राय वाचून ‘खूप छान...’ म्हणून परत रिप्लायही दिला. माझ्यासाठी हे जरा आश्चर्यजनक होतं. कारण समूहात अशी अपेक्षा करणं म्हणजे देवलोकातून इहलोकी विहार करायला आलेल्या अप्सरा अनपेक्षितपणे फक्त आणि फक्त आपणासच भेटाव्यात आणि त्यांनी आपल्यासोबत सुमधुर संवाद करावा...’ म्हणून परत रिप्लायही दिला. माझ्यासाठी हे जरा आश्चर्यजनक होतं. कारण समूहात अशी अपेक्षा करणं म्हणजे देवलोकातून इहलोकी विहार करायला आलेल्या अप्सरा अनपेक्षितपणे फक्त आणि फक्त आपणासच भेटाव्यात आणि त्यांनी आपल्यासोबत सुमधुर संवाद करावा... हे जेवढं सत्य, तेवढंच आमच्या समूहावर कोणीतरी संवाद साधणं. त्याच्या रिप्लायला उत्तर देताना म्हणालो, ‘कॉपीपेस्टफॉरवर्डचे उदंड पीक घेणाऱ्या कसदार वावरात उगवलेलं हे तणकट आहे.’ वाचून त्याने हास्यरसाने ओथंबलेली एक मस्तपैकी इमोजी फेकून मारली. बाकीचे तसेच स्थितप्रज्ञ.
दुसऱ्या दिवशी निवांत वेळेत चहा घेण्यासाठी आम्ही एकत्र जमलो होतो. बोलताना सहज विषय निघाला. ग्रुपवरील संवादाचा धागा पकडत तो म्हणाला, “कारे भो, सेवा आणि स्वार्थ म्हणजे नेमकं काय तुला काय वाटले, जगात सगळीच माणसे देवमाणसे आहेत आणि त्यांना सेवेव्यतिरिक्त काहीच कामे नसतात..."
त्याच्या प्रश्नाचं उत्तर देणे भाग होते. कुठूनतरी वाचलेलं वाक्य आठवलं, तेच उचललं आणि दिलं फेकून त्याच्या अंगावर. म्हणालो, "सेवेत जग फुलवण्याची ताकद असते. निष्काम सेवा नंदनवन उभे करते."
"अरे, पण सेवा कुणाची सामान्य माणसांची का कोण विचारतो रे सामान्य माणसांना आपण मास्तर लोक उगीच नैतिकतेच्या शिखरांकडे आशावादी डोळ्यांनी बघत राहतो. कसली सेवा आणि कसले काय. सगळ्यांना स्वार्थ मात्र बरोबर समजतो."
"समाजातील फाटकी माणसे आपल्या वकुबाने काम करतात, तेव्हा सेवेचा अर्थ समजतो. अशा कामांचे मोल संपत्तीची साधने वापरून कसे करता येईल संपत्तीने तुमच्याकडे असणाऱ्या भौतिक सुखांची उंची समजेल, पण नैतिकतेची उंची कशाने मोजाल संपत्तीने तुमच्याकडे असणाऱ्या भौतिक सुखांची उंची समजेल, पण नैतिकतेची उंची कशाने मोजाल माणसांच्या भल्यासाठी कष्टणाऱ्यां अन् समाजातील दूरितांचे निर्मूलन करू पाहणाऱ्या नैतिक विचारांची उंची मोजायला संपत्तीची साधने कुचकामी ठरतात."- मी
त्याच्या बोलण्याच्या प्रतीक्षेत चेहऱ्याकडे बघत राहिलो. थोडी अस्वस्थ चुळबूळ. म्हणाला, “तरीही जगात दोनच गोष्टी सत्य आहेत. एक पैसा आणि दुसरा मृत्यू कसली आलीये नैतिकता अन् कसले आलेयेत मूल्ये. तुझं हे सगळं तत्वज्ञानपर बोलणं व्याख्यानात, पुस्तकात खपवायला ठीक आहे. वास्तवात प्रयोग करणे अवघड आहे. मूल्यांची चाड आणि अन्यायाची चिड किती जणांना असते अशीही कसली आलीये नैतिकता अन् कसले आलेयेत मूल्ये. तुझं हे सगळं तत्वज्ञानपर बोलणं व्याख्यानात, पुस्तकात खपवायला ठीक आहे. वास्तवात प्रयोग करणे अवघड आहे. मूल्यांची चाड आणि अन्यायाची चिड किती जणांना असते अशीही
माझं म्हणणं पटवून देणं आवश्यक असल्याने बोलत राहिलो तसाच पुढे. म्हणालो, "सुखांच्या उताराने वाहणाऱ्या प्रवाहांना धनिकांच्या जगात भले प्रतिष्ठा असेलही, पण सेवेला संपत्तीचं आकर्षण कसं असेल संपत्ती मोजून एकवेळ सुख मिळत असेलही, पण समाधान मिळेतेच असे नाही. सगळ्याच गोष्टींचं मोल काही संपत्तीत करता नाही येत आणि हे माहीत असणारी माणसे या मोहापासून स्वतःला अलग ठेवण्याचा जाणीवपूर्वक प्रयत्न करतात."
 हे फक्त शिकवायला सोपं असतं, आचरणात आणणारी माणसं फार थोडी असतात, समजला."- तो.
विषय पुढे ढकलत आणखी एकजण म्हणाला, "एवढं विरक्त राहायचं, तर कशाला माणसाचा जन्म घेऊन वाया घालवायचा. त्यापेक्षा इतर प्राणीच बरे, नाही का
"नाही नाही, तसे म्हणायचेही नाही मला तुमचं म्हणणं मान्य, पण सीमित अर्थाने."
मध्ये कुणाला बोलण्याची संधी मिळू न देता म्हणालो, “तुम्ही परत म्हणाल, आता हा कोणता नवीन अर्थबोध नाही, काही नवीन वगैरे नाही नाही, काही नवीन वगैरे नाही आहे तो तुम्हालाही चांगलाच अवगत आहे. आणि तो समजून घेण्यासाठी फार मोठं शिक्षण तुमच्याकडे असायला हवे किंवा तुम्ही कोणी अभ्यासक अथवा प्रकांड पंडित असणे आवश्यक नाही."
"मग कशाला एवढे तत्वज्ञानाचे धडे शिकवायचे नसते उद्योग करता आहात"- परत तो आपलं घोडं दामटत राहिला.
"हे बघा, डोळे सगळ्यांना असतात, नाही का म्हणजे ज्यांच्यावर निसर्गाने आघात केला नाही किंवा काही झाले नाही, असे कोणीही सामान्य. बऱ्याच जणांचं सौंदर्य त्या डोळ्यांत सामावलेलं असतं. हे चांगलंच; पण डोळे नुसतेच सुंदर असून भागत नाही, त्यांना दृष्टीही असावी लागते."
 पुढे बोला. विषय बदलवू नका."
"तुमचा काहीतरी गैरसमज होतो आहे. मी विषयाच्या रस्त्यावरच आहे. डोळ्यांनी जग दिसते, पण ते समजून घेण्यासाठी दृष्टी असायला लागते. या अर्थाने डोळस माणसांना समाजातील दुःख, दैन्य अधिक स्वच्छ दिसते. कारण त्यांच्या डोळ्यांवर संपत्तीचा थर साचून ‘मोती’बिंदू झाल्याने दिसणं धूसर झालेले नसते."
आता सगळे ऐकण्याच्या मुद्रेत उभे. एकेक करून यांना बाटलीत बंद करता येण्याची शक्यता वाढल्याने माझा आत्मविश्वास अधिक वाढला. त्यांना कोणतीही संधी न देता म्हणालो,"आता तुम्ही परत शंका विचारण्याआधीच सांगतो, ज्यांना समाजातील दुरिते दिसतात ते समाजापासून दूर कसे राहतील पैसा जगण्यासाठी आवश्यक असतो, हे बंदा रुपया खरे. पण तो किती असावा पैसा जगण्यासाठी आवश्यक असतो, हे बंदा रुपया खरे. पण तो किती असावा याची काही परिमाणे आपण तयार केली आहेत का याची काही परिमाणे आपण तयार केली आहेत का
माझ्या मुखातून प्रकटणाऱ्या अमृतवाणीच्या श्रवणाने धन्य होत माझा भक्त होण्याच्या वाटेवर उभा असलेला कुणीतरी आवाज प्रकटला.
"आनंदाने जगता आले आणि तेवढेच समाधान अंतरी नांदते राहिले, की पुरे. पण पैसा माणसांच्या मनावर गारुड करून आपलं सार्वकालिक महत्त्व अधोरेखित करीत आला आहे. त्याच्या मोहपाशातून मुक्त राहणे भल्या भल्याना अवघड असते. म्हणूनच की काय, तो सगळ्यांना हवाच असतो. पैशाने सगळी जादू करता येते, पण जादूने कोणताही पैसा तयार करता येत नाही. केवळ याच कारणाने त्याची जादू सगळ्यांना मोहित करीत असेल."
"एकदाका या संमोहनाच्या आवर्तात आपण आलो की, ही कुंपणे उल्लंघून बाहेर येणे अवघड होत असते. म्हणूनच माणसांना मोठेपण मिरवण्यात धन्यता वाटत असेल. मग स्वनाम धन्यतेसाठी कवायती सुरू होतात आणि स्वतःला महान करण्याचे प्रयोग करून पाहिले जातात."
“असे प्रयोगशील संशोधक किती असतात आपल्या आसपास मोजून चारदोन आणि तुम्ही सगळ्यांनाच पिंजऱ्यात उभे करायला निघालात. हे काही रुचत नाही बुवा आपल्याला." – पुन्हा त्याची शंका.
"साहेब, आवडनिवडचा प्रश्न येतोच कुठे तुम्ही काहीही म्हटले, तरी त्यात अंतराय थोडीच येणार आहे. स्वतःला समर्थ समजणारी अशी माणसे बेगडी मुखवटे घेऊन आपणच उभ्या केलेल्या मखरात मढवून घेणास उत्सुक असतातच."
"पटतंय बघा, तुमचं म्हणणं"- पसंतीची मोहर अंकित करणारा आणखी एक आवाज.
"समाजात निरपेक्ष भावनेने घडलेली कामं पाहून माणसांविषयी आस्था वाढते. असं काही पाहून स्वतःला धन्य समजावे, तर दुसरीकडे स्वतः स्वतःचे नगारे बडवणाऱ्याची संख्याही काही कमी नाही जगात. अभिनिवेशाच्या तुताऱ्या फुंकून माणुसकीची बेगडी गाणी गाणारे खूप आहेत."
"आता कसं रास्त बोललात”- माझा भक्त होण्याच्या वाटेने निघालेल्या महानुभावाकडून सकारात्मक प्रतिसाद.
“माझ्याकडून साऱ्या जगातला अंधार दूर होणार नाही, हे माहीत असलेली साधी माणसे पावलापुरता प्रकाश पेरत चालतात तेव्हा वाटतं. यांच्यासमोर आपण कोण आहोत या ‘कोण’ शब्दाचं उत्तर ज्याला मिळतं, त्याचे अहं आपोआप गळून पडतात, पक्व फळासराखे. नाही का या ‘कोण’ शब्दाचं उत्तर ज्याला मिळतं, त्याचे अहं आपोआप गळून पडतात, पक्व फळासराखे. नाही का
 हे पटतंय बघा, तुमचं म्हणणं.”- भक्तासह आणखी दोनतीन प्रतिसाद.
“कोणाला आवडो अथवा नावडो, परिस्थितीने शिकवलेलं शहाणपण समजून घेण्यासाठी शाळेतील अभ्यासाच्या परीक्षा नसतात. आपणच आपले परीक्षार्थी आणि आपणच प्राश्निक असतो या परीक्षेचे. फक्त मातीत मिसळून पुन्हा नव्याने उगवून येण्यासाठी विसर्जनाची तयारी असायला लागते, नाही का
मी आणखी काही बोलण्याच्या पावित्र्यात होतो, तेव्हाशी एकाच्या मोबाईलची रिंग वाजते. माझ्या बोलण्याकडे लक्ष असणाऱ्यांची अस्वस्थ चुळबूळ अधिक गहिरी होत जाते. हा इशारा होता, पूर्णविराम घेण्याचा. समजायचं ते समजलो आणि त्यांच्या उत्साही हालचाली निरखत राहिलो, प्रश्नांकित नजरेने.
अष्टावधानी वगैरे असणाऱ्या या साऱ्यांचा अधून मधून मोबाईलकडे बघत संवाद सुरु होता. आकलनाची सगळी कौशल्य वापरून ही विद्या अवगत केल्याने असेल कदाचित, हे सगळं त्यांना जमत. डोळे, हात, बोटांची अखंड कवायत सुरु. मोबाईलच्या स्क्रीनवरच्या दृष्यांमध्ये जीव एकवटून जमा झालेला, बोधकथांमधील पोपटाचा कशात तरी जीव असतो तसा. कोणत्यातरी ग्रुपवरून आलेले संदेश कोणालातरी ढकलून देताना फार मोठं काम पार पडल्याच्या आनंदलहरींवर काहीजण झुलत होते. कुणी आहे तेवढ्या वेळात काल खेळताना अपुऱ्या राहिलेल्या मोबाईलमधील खेळाची पुढील पायरी पकडण्याचा प्रयत्न करीत होते...
तेवढ्यात एकजण खूप मोठं घबाड हाती लागल्याच्या आनंदात ओरडला, “अरे, हा पहा नवा व्हिडिओ... मस्तयं...
उत्सुकता शिगेला. उघडला ग्रुप एकेकाने. लागले व्हिडिओ बघायला. सेकंदाच्या हिशोबाने पुढे सरकणाऱ्या घड्याळाच्या काट्यासारखे चेहऱ्यावरील हावभाव क्षणाक्षणाला बदलत राहतात. स्क्रीनवर दिसणाऱ्या दृश्यांना प्रतिसाद दिले जातात. त्यांच्या चेहऱ्यांवरील बदलणाऱ्या रेषांचे अर्थ शोधत मी पाहत राहतो त्यांच्याकडे, काही नवे हाती लागते का या अपेक्षेने...
कुणाला मी मोठा समजतो, कुणी मला. हा दैनंदिन व्यवहारात सहज प्रत्ययास येणारा अनुभव. कुणीतरी आपल्यास मोठं समजतात. ही बाब सामान्य म्हणून जगताना सुखावणारी असते, याबाबत संदेह नाही. हे सगळं नशीब वगैरे आहे, असं मी म्हणणार नाही. कुणी म्हणत असल्यास अजिबात हरकत नाही, कारण नियती, दैव वगैरे मानणे माझ्या विचारात नाही आणि प्रयत्नांची वाट सोडणे स्वभावात नाही. मला माणसे विचारांनी मोठी असलेली बघायला आवडतात. समाजात माणूस म्हणून वागणं ही देणगी नसते. ते अनुभवाने आणि स्वभावदत्त गुणाने संपादित केलेलं शहाणपण असतं. माणसे मोठी होताना पाहण्यातला आनंद अनुभवता येण्यासाठी स्वतःला लहान होता आलं पाहिजे. मोठेपण स्वयंघोषित कधीच नसते. 'स्व'भोवती प्रदक्षिणा करणाऱ्यांना गती असते, प्रगती नसते.
अन्याय घडत राहणे आणि न्यायाच्या प्रतीक्षेत आयुष्याचा वसंत सरून पानगळ अंगणी विसावणे हा काही आनंदाचा भाग नसतो. यातनादायी वाटेने प्रवास घडणे, माणसांच्या जगण्याची धवल बाजू नसते. तो कुठे होत असेल आणि मी कवचात सुरक्षित असेल, तर उपयोगच काय कमावलेल्या शहाणपणाचा, आणि शिकलेल्या ज्ञानाचा स्वतःला मखरात बसवून घेऊन भक्तांकडून पूजा करून घेणारे, आरत्या ओवाळून घेणारे आसपास अनेक असू शकतात; पण सत्य हेही आहे की, मखरे फारकाळ आपली चमक टिकवून ठेऊ शकत नाहीत. त्यावर परिस्थितीनिर्मित गंज चढतोच चढतो. गंज लागलेल्या लोखंडाला मोल नसतं. म्हणून गंजण्यापेक्षा झिजणे केव्हाही बरे.
आदर मनातून उमलून यायला हवा. त्यात उगवत्या सूर्याची सहजता आणि उमलत्या फुलांची स्वाभाविकता असायला हवी. उगीच ओढून ताणून आणलेले अभिनिवेश नकोत. आईन्स्टाईनच्या बुद्धिमत्तेबाबत जगाला संदेह नाही. स्टीफन हॉकिंसच्या प्रज्ञेविषयी कोणी शंका घेत नाही आणि आम्ही जिनिअस वगैरे आहोत, असे त्यांनीही जगाला कधी ओरडून सांगितले नाही. जगानेच त्यांचे मोठेपण मान्य केले. पण कुणाला अर्ध्या हळकुंडात रंगण्याचा सोस असेल, तर कुणी काही करू शकत नाही.
जगात मागून एकही गोष्ट मिळत नाही. पात्र बनून ती मिळवावी लागते. आदर, सन्मान या गोष्टींना हुरळून जाणारे अनेक असतीलही, पण त्यामुळे आयुष्य संपन्न, समृद्ध वगैरे नाही होत. श्रीमंती येते ती कष्टाने आणि प्रसिद्धी मिळते इतरांसाठी केलेल्या कामाने. जंगलात कळपाने फिरणारे हरीणही वाघ समोर आल्यावर कळप सुरक्षित ठेवण्यासाठी जिवाच्या आकांताने ओरडते. कधी वाघाच्या भक्षस्थानी पडते, पण समूहाला वाचवते. त्या मुक्या प्राण्याला जे कळते ते मला, आपल्याला कळू नये, हा वर्तनविपर्यास नाही का
मी कोणी मोठा नाही. पण आत्मसन्मान जागा असणारा आणि अंतर्यामी निनादणाऱ्या स्पंदनांच्या सुरांचे गोफ गुंफून, त्याची गाणी गात ओंजळभर स्वप्नांच्या मुक्कामाकडे चालणारा आहे. माझं जगणं योग्य असेल ते करण्यासाठी आणि खरं असेल तेच बोलण्यासाठी आहे, असं मी समजतो. तोंडपूजा करून आणि मान तुकवून मोठं होता येतं, पण मान खाली जाते, तिचं काय जगण्यात मिंधेपण कधीही येऊ नये. कारण मिंधेपणाने मिळालेल्या साम्राज्यापेक्षा स्वाभिमानाने मिळवलेले स्थान अधिक मोलाचे असते. निदान मलातरी असं वाटतं.
असो, माणूस जगतो दोन गोष्टींवर. एकतर भीतीने, नाहीतर प्रीतीने. भीतीचं भय असणारे 'स्व'प्रतिमेच्या प्रेमात पडलेले असतात, तर माणुसकीचा गहिवर घेऊन जगणाऱ्यांची मूल्यांवर प्रीती असते. जे सात्विकतेवर स्नेह जडवून असतात, ते द्वेषाची बीजे कधीच पेरत नाहीत. त्यांचं स्वप्न असतं स्नेहाची नंदनवने फुलवणे. मला नंदनवने नाही फुलवता येणार, पण आपलेपणाच्या ओलाव्याचे भरलेल्या ओंजळभर तुकड्यात आस्थेची रोपे नक्कीच वाढवता येतील, नाही का
जगणं श्रीमंत करू पाहणारी माणसं
(जळगावात 'परिवर्तन'संस्थेच्या माध्यमातून दरवर्षी 'अभिवाचन महोत्सवाचे' आयोजन केले जाते. यानिमित्ताने केलेलं हे लेखन संगणकाच्या फोल्डरमध्ये पडून होतं. हवा असणारा लेख शोधताना अनपेक्षितपणे हे हाती लागलं. कार्यक्रम पार पडून तीनचार महिने तरी उलटून गेले असतील. प्रासंगिक निमित्ताने लिहिलेला हा लेख पुन्हा वाचताना जाणवले की, काही कामे अशी असतात, ज्यांची प्रासंगिकता कधीच पूर्ण होत नाही. म्हणूनच...)
स्थळ: रोटरी हॉल, मायादेवी नगर. वेळ: रात्रीचे दहा. ‘परिवर्तन’ आयोजित अभिवाचन महोत्सवात दिशा शेख हिच्या कवितांच्या अभिवाचनाचा आणि मुलाखतीचा कार्यक्रम संपला. अर्थात, संपवावा लागला. हॉलमधून बाहेर पडलो. कार्यक्रम पाहून, ऐकून एकेक माणसे बाहेर पडतायेत. आजचा कार्यक्रम कसा, याविषयी त्यांच्या आपापसात चर्चा सुरु आहेत. यशस्वीतेची प्रमाणपत्रे सुपूर्द करीत निघालेली माणसे प्रसन्न मुद्रेने आपापल्या घराकडे मार्गस्थ होतायेत. हॉलबाहेरील मोकळ्या जागेत थांबून काहीजण बोलत आहेत. मी आणि माझा एक स्नेही कार्यक्रमाविषयी बोलत उभे. कुणीतरी एक गृहस्थ आमच्याकडे चालत आले. माझा त्यांचा कुठलाही परिचय नाही. पण माझ्या स्नेह्याशी त्यांची ओळख. स्नेह्याने त्यांची जुजबी ओळख करून दिली. आम्ही काय बोलत आहोत, याचा अदमास घेत राहिले थोडावेळ. माझं आणि स्नेह्याचं बोलणं सुरु.
आमच्या चर्चेत सहभागी होत ते म्हणाले, “सर, आजच्या अभिवाचन कार्यक्रमाविषयी तुमचं मत काय आहे हो
 नुसतं अप्रतिम काय म्हणतात. अद्वितीय, न भूतो... वगैरे असं काय असतं ते बोला हो काय उंचीचा कार्यक्रम घेतात ही माणसे. परिवर्तनविषयी नुसतं ऐकून होतो, आज अनुभव घेतला. काय बोलू... माझ्याकडे शब्द नाहीत.”
त्याचं मनापासून बोलणं ऐकून सुखावलो. पुढे त्यांच्याशी याच विषयावर आम्ही बोलत राहिलो. माझं बोलणं थांबवत ते म्हणाले, “सर, अण्णांशी बोलताना तुम्हाला मी पाहिले. तुमची चांगली ओळख दिसते. शंभू अण्णांना सांगा हो, हा मुलाखतीचा आणि अभिवाचनाचा कार्यक्रम अर्धाच झाला. दिशा शेख आणि अण्णांना पुन्हा ऐकायचं आहे. या कार्यक्रमाचं आयोजन नाही का करता येणार पुन्हा
या प्रश्नाचं उत्तर माझ्याकडे नव्हतं आणि असतं, तरी माझ्या सांगण्याने त्यांचं समाधान झालं असतं की नाही, माहीत नाही. पण एखाद्या कार्यक्रमाची उंची किती असावी आणि यशाची परिमाणे कोणती असावीत, याचा वस्तुपाठ ही प्रतिक्रिया होती. अशा उत्स्फूर्त प्रतिक्रिया किती कार्यक्रम आणि आयोजकांच्या नशिबी असतात सांगणं अवघड आहे. पण एखादी संस्था, त्या संस्थेच्या कार्यक्रम, उपक्रमांना वाहून घेणारी, निरपेक्ष मानसिकतेने काम करणारी माणसे काहीतरी वेगळ्या वाटा निवडून चालत राहतात, इतरांनाही आपल्यासोबत नेतात, तेव्हा यशाची व्याख्या सामान्यांच्या प्रतिक्रियांच्या शब्दांत परिभाषित होते आणि तीच प्रमाण असते अन् तेच अशा कार्यक्रमांचं यश असतं.
अशाच धवल यशाला सोबत घेऊन चालणारी ‘परिवर्तन’ संस्था नव्या वाटा जळगावच्या सामाजिक, सांस्कृतिक क्षेत्रात निर्माण करू पाहते आहे. भले तिची पदचिन्हे मनोभूमीत अजून ठसठशीत उमटली नसतील; पण या पाऊलखुणा आश्वस्त करणाऱ्या आहेत, याविषयी संदेह नाही.
‘परिवर्तन’ प्रयोग करते आहे. परिसराच्या प्रांगणात वाचन संस्कार रुजवण्याचा अन् माणसांच्या मनाला आणि विचारांना कुबेराचं वैभव देण्याचा. म्हणूनच जळगावच्या साहित्य, कला क्षेत्रात काम करणाऱ्यांना ही बाब खूप दिलासादायक वाटते.
पुस्तक नावाचा प्रकार ज्या समाजात सामावलेला असतो. तो समाज वैचारिकदृष्ट्या समृध्द असतोच, पण त्याच्या सामाजिक जगण्याला अनेक आयाम मिळत असतात. तुमच्याकडे स्थावर-जंगम संपत्ती किती याला महत्त्व असेल, तर त्याचे परीघ सीमित असू शकतात. पण ज्ञानाने संपन्न श्रीमंतीला मर्यादांची कुंपणे सीमित करू शकत नाहीत. मुलभूतगरजांच्या पूर्तीकरता अनेक विकल्प असतात. जगण्याची आसक्ती त्यांचा शोध घ्यायला बाध्य करते. मनाला नैतिक उंचीवर अधिष्ठित करण्याची परिमाणे, साधने अनेक असली तरी पुस्तकासारखे खात्रीलायक साधन अन्य आहे की नाही, माहीत नाही. पुस्तकांचा माणसांच्या आयुष्यातला प्रवेश त्याच्या जगण्याच्या दिशांना निर्धारित मार्गाने नेण्यासाठी प्रेरणा देणारा असतो, याविषयी संदेह नाही.
समाजात पुस्तकांचे वाचक असे कितीसे असतात असा एक प्रश्न पुस्तक आणि वाचनसंस्कृती या विषयाच्या अनुषंगाने नेहमीच चर्चिला जातो. याविषयी आपल्या सामाजिकविश्वात फारशी अनुकुलता आढळत नसल्याने वाचन, वाचनसंस्कार, पुस्तके याबाबत नकाराचे सूर स्पंदित होतांना दिसतात. याचा अर्थ वाचनवेडे, पुस्तकवेडे नाहीतच, असे नाही. त्यांची संख्या आपल्या आसपास तुलनेने अल्प आढळते आणि हाच खऱ्याअर्थाने आमच्या सांस्कृतिकदृष्ट्या किंतु-परंतुचा प्रश्न आहे. खरंतर आपल्याकडे पुस्तके नाहीत असंही नाही. पण आपण पुस्तकांकडे फक्त एक साहित्यकृती म्हणून पाहतो. त्यांना भाषिक, सांस्कृतिक, वैचारिक अस्तित्व असतं, हे बऱ्याचदा आमच्या गावीही नसतं. पुस्तकांच्या वाचनाबाबत उदासीन असणारा विचार जगण्याची परिमाणे संकुचित करतो. अशावेळी अभ्यास, व्यासंग हे शब्द खूप दूरचे वाटायला लागतात. माणसे कोणती पुस्तके वाचतात त्यावरून त्याच्या वैचारिक श्रीमंतीचा अदमास करता येऊ शकतो.
वाचनाचे हेतू ज्ञान, माहिती, व्यासंग, अभ्यास, आनंद आदि काही असले, तरी पुस्तकांच्या वाचनाने, परिशीलनाने जगण्याला उंची प्रदान करता येते, हे भान सतत असणे म्हणूनच आवश्यक असते. पुस्तकांचं आणि समाजाचं नातं दैनंदिन व्यवहारापुरतं सीमित राहू नये, यासाठी जाणीवपूर्वक प्रयत्न करावे लागतात. अर्थात, असे करूनही आपल्या विचारविश्वात वाचनविषयक सजगता किती आहे हा प्रश्न नेहमीच संदेहाच्या परिघावर असतोच असतो. कधीकाळी समाजात शिक्षितांचे प्रमाण मर्यादित असल्याने आणि विद्याव्यासंग काही लोकांपुरता सीमित असल्याने पुस्तकांच्या हजार-पाचशे प्रतींची विक्री फार मोठे यश वाटायचं. काही अपवाद वगळता, आताही यात फार मोठा फरक पडला आहे असं नाही. वाचनाविषयी अनास्था असेल किंवा स्वतः पुस्तक विकत घेऊन वाचायचं, हा विचारच मूळ धरू शकत नसल्याने असेल असे घडतं. म्हणून वाचनवेड्या माणसांनी आपले प्रयत्न सोडून दिले आहेत असे नाही. ही माणसे संख्येने विरळ असतील, पण आशेची अशी बेटे अथांग अनास्थेच्या आवरणात आशावाद जागवत उभी असलेली दिसतात.
जळगावच्या सामाजिक, सांस्कृतिक परगण्यात ‘परिवर्तन’ नावाचं आशेचं भूशिर कला, साहित्य, संगीत, नाटक विषयक आस्था असणाऱ्यांना आश्वस्त करीत उभे आहे.
एखाद्या संस्थेच्या यशाची परिमाणे कोणती असावीत तिच्या कार्याला कोणत्या पट्ट्यांनी मोजावे, याची काही परिमाणे असतीलही. अशा गोष्टींची पर्वा न करता निरासक्त विचारांनी कार्य करणाऱ्यांचे मोल शब्दातीत असते. असे काम ‘परिवर्तन’ जळगावात करते आहे. संवेदनशील विचारांनी संपन्न व्यक्तित्वे जळगावच्या आसमंतात पाहणाऱ्यास लीलया आढळावीत, याकरिता अनवरत धडपड करीत आहेत.
शंभू पाटील आणि परिवर्तन हा द्वंद्व समास आहे. त्यांचे हे सगळे सायासप्रयास पाहून, ही माणसे हे सगळं का करीत असावेत असा प्रश्न साहजिकच मनात उदित होतो. बरं या सगळ्या धावपळीतून यांना असा कोणता मोठा लाभ होणार आहे असा प्रश्न साहजिकच मनात उदित होतो. बरं या सगळ्या धावपळीतून यांना असा कोणता मोठा लाभ होणार आहे लाभ नाहीच, पण प्रसंगी पदरमोड करून, झिजून ही माणसे कोणता आनंद मिळवतात कोण जाणे लाभ नाहीच, पण प्रसंगी पदरमोड करून, झिजून ही माणसे कोणता आनंद मिळवतात कोण जाणे प्रत्येकवेळी केली जाणारी कामे लाभाची गणिते समोर ठेऊनच करावीत असे नसते. खरंतर यांची जातकुळी ‘ऐसी कळवळ्याची जाती, करी लोभावीण प्रीती’ हीच आहे. आणि हाच कळवळा या माणसांना उर्जा देत असतो. म्हणूनच की काय पद, प्रतिष्ठेची वसने बाजूला सारून शंभू अण्णांना कार्यक्रमस्थळी एखाद्या प्रेक्षकाला बसायला खुर्ची नसेलतर कुठूनतरी स्वतः उचलून आणून देण्यात कोणताही कमीपणा वाटत नाही. इतकं विनम्रपण ज्यांच्या ठायी आहे, त्यांना विनम्रतेच्या परिभाषेची पारायणे करण्याची आवश्यकताच काय
‘परिवर्तनच्या’ कार्याला अनेक आयाम आहेत. सगळ्याच चौकटीना स्पर्श करण्याचा त्यांचा प्रामाणिक प्रयत्न असतो. याच प्रयत्नांचा एक भाग म्हणजे परिवर्तनच्या माध्यमातून आयोजित केला जाणारा ‘अभिवाचन महोत्सव’. खरंतर ‘अभिवाचन महोत्सव’ परिवर्तनची वेगळी ओळख होत आहे. अभिवाचन कार्यक्रम जळगावच्या वैचारिक श्रीमंतीला वैभव प्राप्त करून देण्याचा यशस्वी प्रयत्न आहे. गेल्या तीन वर्षाच्या कार्यक्रमांवर एक ओझरता कटाक्ष टाकला तरी याचं प्रत्यंतर येईल. अभिवाचन महोत्सवात वाचनासाठी निवडलेल्या साहित्यकृती अभिजात वाचनाच्या निकषांना प्रमाण असल्याची साक्ष देतील. वाचनाने अंतर्यामी आनंद निनादत राहावाच; पण सोबत विचारविश्वाच्या वर्तुळाचा परीघ विस्तारत राहावा, याची काळजी असतेच असते. म्हणूनच की काय मागच्या वर्षी कोणत्या साहित्यकृतींचे वाचन झाले, हे यावर्षाच्या अभिवाचन महोत्सवात आवर्जून आठवते. यातच त्यांचे यश सामावले आहे.
वाचनाचे प्रयोग माणसांना नवे नाहीत. पण त्यात नावीन्य निर्माण करण्याचे प्रयास नक्कीच नवे असतात. अभिवाचन महोत्सवात निवडलेल्या साहित्यकृतींचे वाचन करताना घेतलेल्या मेहनतीचा परिपाक कार्यक्रमस्थळी प्रत्ययास आल्यावाचून राहत नाही. वाचनासाठी निवडायच्या वेच्यांपासून मंचावरील सादरीकरणापर्यंत कोणत्या दिव्यातून जावे लागते, हे थोड्या संवेदनशील विचारांनी या धडपडीकडे पाहिले तरी कळते. वाचनाचा प्रयोग तास-दीडतास असला, तरी त्यामागे काही आठवडे वेचाल्याचे विस्मरणात जाऊ नये. रंगमंचावर सादरीकरण करताना विषयाला न्याय देणारी ही माणसे म्हणूनच आस्थेचा विषय होतात. आशयानुरूप वेशभूषा असो, रंगमंचीय व्यवस्था असो किंवा परिवर्तनच्या कसलेल्या कलाकारांनी साहित्यकृतींचे केलेले वाचन असो, ही एका ध्यासाची काहणी आहे, हे मान्य करावेच लागते.
गेल्या तीन वर्षापासून होणारा हा महोत्सव नव्या दिशेने, नव्या वळणाने वळताना निखरतो आहे. या वर्षी सात दिवसाच्या प्रयत्नांकडे पाहिले तरी सहज दिसेल. जयंत दळवींच्या ‘संध्याछायाने’ प्रारंभ आणि कविवर्य ना. धों. महानोर यांच्या पंच्याहत्तरी निमित्त ‘गगनाला पंख नवे’ या कार्यक्रमाने समारोप झालेला हा महोत्सव आनंदाची अनवरत पखरण करणारा होता, याबाबत दुमत नसावे. रसिकांना प्रत्येक दिवशी नव्या वळणावर नेणारा हा कार्यक्रम वाचनाचा आनंदपर्यवसायी विकल्प होता. दिशा शेख हिच्या कवितांचं अभिवाचन आणि शंभू अण्णांनी दिशाच्या घेतलेल्या मुलाखतीतून अभिवाचन महोत्सवाला एक वेगळ्या उंचीवर नेऊन अधिष्ठित केलं. या कार्यक्रमातून तृतीयपंथी वर्गाला व्यवस्थेत वर्तताना वाट्यास येणाऱ्या वेदनांचे एकेक पदर उलगडत गेले. सामाजिक, सांस्कृतिक प्रवाहासोबत वाहताना यांच्या रोजच्या जगण्यातील जाणवणाऱ्या समस्यांना मुखरित करणारा ठरला. तास-दीडतास सलग कार्यक्रम असला की, प्रेक्षकांमध्ये चुळबुळ सुरु होते; पण दोन तास उलटूनही हॉल आणखी काहीतरी ऐकण्यास आतुर आहे, हा अनुभव सुखावणारा होता.
डॉ. दिलीप पांढरपट्टे यांचा ‘गालिब और मै’ या कार्यक्रमाची बैठकच वेगळ्या विषयाला आणि विचाराला अधोरेखित करणारी आणि म्हणूनच गालिब सोबत गजल आणि शेरांना समजून घेताना या साहित्यप्रकारची जाण आणि भान अधिक विस्तृत करणारा ठरला. ‘सय’- सई परांजपे , ‘प्रेमाकडून प्रेमाकडे’- अरुणा ढेरे यांच्या साहित्यकृतींवर आधारित वाचनाने मंजुषा भिडे, हर्षल पाटील, श्रेया सरकार, आर्या शेंदुर्णीकर, मानसी जोशी आदींनी अभिवाचनाचे प्रयोग कोणत्या उंचीवर नेता येतात याची परिमाणे प्रेक्षकांच्या मनात कोरून तुलना करण्यासाठी कायमच उपलब्ध दिली. ‘झाड लावणारा माणूस’ आणि ‘एक ध्येयवेडी- मलाला’ या साहित्यकृतींना अनुभूती आणि पलोड शाळेच्या उमलत्या वयाच्या मुलांकडून सादर करणे परिवर्तनच्या दूरदृष्टीचा परिपाक आहे, असे म्हटल्यास अतिशयोक्त ठरू नये. मुलं भविष्य आहेत. या भविष्याला सुसंस्कारित करण्याचा हा प्रयत्न दूरगामी परिणाम करणारा आहे. ‘गगनाला पंख नवे’ हा समारोपाचा कार्यक्रम कविवर्य ना. धों. महानोर यांच्या पंच्याहत्तरी निमित्त कृतज्ञ सोहळा होता. खरंतर याला कृतार्थ सोहळा म्हटल्यास वावगे ठरू नये. महानोर दादांच्या उपस्थितीत संपन्न झालेल्या कार्यक्रमाने महोत्सवाची सांगता झाली असली, तरी अभिवाचन महोत्सवाने रसिकांच्या मनात वाचनाचे पेरलेले बीज पुढच्या वर्षापर्यंत नक्कीच तरारून येईल याबाबत आश्वस्त करणारे होते.
एखाद्या कार्यक्रमाचे अपयश तात्काळ नजरेस पडते. यशाच्या व्याख्या करताना माणसे हात जरा आखडता धरतात. तो धरू नये, असे नाही. पण काहीतरी वेगळं करण्यासाठी वाटाही निराळ्या शोधण्याची तयारी ठेवावी लागते. एवढेच नाही, तर आलेलं अपयशही पचवायची मानसिकता असायला लागते. धोपट मार्ग टाळून प्रघातनीतीच्या परिघाबाहेर काही करू पाहणाऱ्यांना कुठलं तरी वेड धारण करून धावावं लागतं, म्हणूनच आजचे वेडे उद्याचे प्रेषित ठरतात. ही सगळी माणसे कुणी प्रेषित, कोणी महात्म्ये वगैरे नाहीत. ती तुमच्या आमच्यासारखीच आहेत; पण त्यांच्यात एक गोष्ट वेगळी आहे, ती म्हणजे, आपण जे काही करतो आहोत, ते काही समाजावर उपकार म्हणून नाही, तर समाजाप्रती असणारं आपलं उत्तरदायित्त्व आहे, या भावनेने काम करत आहेत. त्यांच्या या कार्याला उदंड यश मिळो, असं म्हणणं म्हणूनच अप्रस्तुत होणार नाही. ही माणसे पुस्तके वाचतात. अभिवाचन कार्यक्रमाच्या निमित्ताने प्रेक्षक श्रवण करतात. श्रवणाकडून आपल्यापैकी काहीजण वाचनाकडे वळले, तरी यांच्या प्रयत्नांना यश मिळालं, असं म्हणता येईल. वाचनासाठी वेळ नाही, ही सबब लटकी वाटते. वेळ शोधावा लागतो. आर्थिक गणिते पुस्तकांसाठी जुळवता येतात, त्यांना जगण्याची श्रीमंती शिकवावी लागत नाही. म्हणूनच या माणसांनी समाजातील माणसांना श्रीमंत करण्यासाठी चालवलेल्या या उद्योगाला अंगभूत श्रीमंती आहे, असे म्हटल्यास अतिशयोक्त ठरू नये.
वेगवेगळ्या वेळी, वेगवेगळ्या निमित्ताने मनात उदित होणाऱ्या भावस्पंदनांना शब्दातून शोधताना मी केलेली लेखनयात्रा: 'अक्षरयात्रा'
कॉपी पेस्ट आणि फॉरवर्ड...
जगणं श्रीमंत करू पाहणारी माणसं
मानव समूहाचा इतिहास अनेक क्रिया प्रतिक्रियांतून प्रकटणारे जीवनाचे संगीत आहे. जगणे सुखावह व्हावे, ही अपेक्षा काल जशी माणसाच्या मनात होती. त...
गंधगार स्पर्शाचे भारावलेपण सोबत घेऊन वातावरणात एक प्रसन्नता सामावलेली. आकाशातून अधूनमधून बरसणारे पावसाचे थेंब आपल्या उपस्थितीची जाणीव करून...
 शाळेत दहावीच्या सराव परीक्षा सुरु. वर्गावर पर्यवेक्षण करीत होतो. पेपर संपला. उत्तरपत्रिका जमा केल्या. परीक्षा क्रमांकानुस...
पाच सप्टेंबर कॅलेंडरच्या पानावरून ‘शिक्षक दिन’ असे नाव धारण करून अवतीर्ण होईल. नेहमीच्या रिवाजानुसार शिक्षक नावाच्या पेशाचे कौतुकसोहळे पार...
वर्गात निबंध लेखन शिकवत होतो. वेगवेगळ्या प्रकारातील निबंधांचे लेखन कसे करता येईल, हे विद्यार्थ्यांना समजावून सांगत होतो. मुलं ऐकत होती. का...


marathi news sakal editorial gujarat elections bjp politics ऐन दिवाळीतील राजकीय फटाके! (अग्रलेख) | eSakal

ऐन दिवाळीतील राजकीय फटाके
मंगळवार, 17 ऑक्टोबर 2017
गुजरातमधील आपले बळ कमी होऊ नये म्हणून भाजप कसोशीने प्रयत्न करीत असतानाच, हिमाचल प्रदेशात आपली सत्ता टिकवण्यासाठी कॉंग्रेसला या वेळी मोठी झुंज द्यावी लागणार आहे.
दिवाळी सुरू झाली आहे आणि न्यायालयीन आदेशानंतर प्रत्यक्षात फटाक्‍यांचा दणदणाट किती होतो, ही कुतूहलाची बाब असली, तरी राजकीय फटाके मात्र त्यापूर्वीच फुटू लागले आहेत. हे फटाके अर्थातच गेल्या आठवड्यात निवडणूक आयोगाने हिमाचल प्रदेशाच्या विधानसभा निवडणुकीचा कार्यक्रम जाहीर केल्यामुळे आणि त्याच वेळी गुजरातच्या निवडणुकीच्या तारखा जाहीर न केल्यामुळे फुटत आहेत. खरे तर भारतीय जनता पक्ष आणि विशेषत: पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना देशभरात लोकसभा आणि विधानसभा निवडणुका एकाच वेळी व्हाव्यात असे वाटते आणि तसे त्यांनी बोलूनही दाखवले आहे. मात्र, त्याच वेळी गुजरात आणि हिमाचल प्रदेश या दोन राज्यांच्या निवडणुकांच्या तारखा एकाच वेळी जाहीर करण्याचे निवडणूक आयोगाने टाळल्यामुळे आरोप-प्रत्यारोपांची राळ उडू लागली आहे.
गुजरातमध्ये मोदी यांना काही मोठ्या घोषणा करावयाच्या असल्यानेच आयोगाने तारखा जाहीर केल्या नाहीत, या विरोधी पक्षांच्या आरोपांना गुजरातचे मुख्यमंत्री विजय रूपानी यांनी उत्तरही दिले आहे. पाच वर्षांपूर्वी गुजरातचे तत्कालीन मुख्यमंत्री मोदी यांना काही मोठ्या घोषणा करता येऊ नयेत म्हणून आयोगाने निवडणूक बऱ्याच आधी जाहीर करून, त्यांना आचारसंहितेच्या जाळ्यात अडकवले होते, असा रूपानी यांचा आरोप आहे. मात्र, आता या दोन्ही राज्यांच्या निवडणुका होईपर्यंत असे फटाके फुटतच राहतील आणि प्रचारमोहीम रंगात आल्यावर तर त्यांचा आवाज अधिकच वाढेल. या पार्श्‍वभूमीवर पंजाबातील गुरुदासपूर लोकसभा मतदारसंघातील पोटनिवडणुकीत भाजपच्या पदरी आलेला मोठा पराभव हा कॉंग्रेस व अन्य विरोधी पक्षांचे मनोबल उंचावणारा ठरू शकेल. मात्र या निकालामुळे संपूर्ण देशातील वातावरण बदलले आहे, असे म्हणणे धार्ष्ट्याचे ठरेल. गुरुदासपूरमध्ये कॉंग्रेसचा विजय जितका अपेक्षित होता, तितकाच केरळमधील विधानसभेच्या पोटनिवडणुकीतील भाजपचा पराभव अपेक्षित होता. मात्र, हिमाचलमधील आपली सत्ता टिकवण्यासाठी शर्थीचे प्रयत्न करणाऱ्या कॉंग्रेस कार्यकर्त्यांच्या उत्साहात पंजाब या शेजारच्या राज्यातील ताज्या विजयाने मोठी भर पडू शकते.
गुजरातमध्ये गेली 22 वर्षे असलेले आपले बळ या वेळी कमी होऊ नये म्हणून भाजप कसोशीने प्रयत्न करीत असतानाच, तिकडे हिमाचल प्रदेशातही कॉंग्रेसला आपली सत्ता टिकवण्यासाठी या वेळी मोठी झुंज द्यावी लागणार, अशी चिन्हे आहेत. त्यातच ऐन निवडणुकीच्या तोंडावर नरसिंह राव यांच्या पंतप्रधानांच्या काळात भ्रष्टाचाराच्या विविध आरोपांमुळे गाजलेले दळणवळणमंत्री सुखराम यांचे चिरंजीव अनिल शर्मा हे विद्यमान मंत्री कॉंग्रेसला सोडचिठ्ठी देऊन, भाजपमध्ये सामील होत आहेत. भाजपने आपल्याला मंडी मतदारसंघातून उमेदवारीचे आश्‍वासन दिल्याचे त्यांनी सांगितले आहे. या पार्श्‍वभूमीवर हिमाचलचे मुख्यमंत्री वीरभद्रसिंह हे राज्य हातातून जाऊ नये म्हणून शर्थीचे प्रयत्न करीत असले, तरी उमेदवार मिळण्यापासूनच त्यांची अडचण झालेली दिसते. खरे तर हिमाचल प्रदेश हा एकेकाळचा कॉंग्रेसचा गड. जनता पक्षाच्या काळात 1978 मधील निवडणुकीत तो पहिल्यांदा कोसळला आणि शांताकुमार हे मुख्यमंत्री झाले. त्यानंतर तेथे आलटून पालटून कॉंग्रेस वा भाजप हेच सत्तेचे स्पर्धक राहिले आहेत.
गुजरातप्रमाणेच हिमाचलमध्येही भाजप आणि कॉंग्रेस याच प्रमुख राजकीय पक्षांमध्ये लढत होत आहे. त्यातच आता देशातील वातावरण बदलत चालले असल्याचे सोशल मीडिया सांगत असल्यामुळे विशेषत: हिमाचलकडील लढतीकडे सर्वांचे लक्ष लागणे साहजिक आहे. खरे तर हे देशातील छोटे राज्य आणि विधानसभेचे सदस्यही अवघे 68. त्यात पुन्हा डोंगराळ भाग आणि सखल प्रदेश यातील विकासाच्या अंतराने तेथे जातीपातींपेक्षा प्रादेशिक दुराव्याची दरी मोठी आहे. तेथील निवडणुकीला जेमतेम महिना राहिलेला असतानाही भाजप मुख्यमंत्रिपदाचा आपला चेहरा जाहीर करू शकलेला नाही. त्यामुळे येथील लढतही मोदींनाच पुढे करून लढवली जाईल, असे दिसते.
भाजपने आपली सर्व शक्‍ती गुजरातमध्येच पणाला लावलेली दिसते. या हक्‍काच्या राज्यातही भाजपपुढे एकीकडे पाटीदार समाजाने आव्हान उभे केले आहे, तर दुसरीकडे दलित, मच्छीमार आणि मुस्लिम समाजही भाजपच्या विरोधात एकवटू पाहत आहे. त्यामुळेच भाजपने एक नव्हे, तर दोन "गौरव यात्रा' काढल्या आणि 182 पैकी 149 मतदारसंघांत फिरलेल्या या यात्रांचा समारोप दस्तुरखुद्द मोदी व पक्षाध्यक्ष अमित शहा यांच्या उपस्थितीत सोमवारी झाला. त्यामुळे घोषणांच्या सुकाळात आता दिवाळीच नव्हे, तर हे वर्षही संपणार आहे. अर्थात, हिमाचल प्रदेशापेक्षा देशाचे लक्ष गुजरातच्या निकालांकडेच असेल. तेथे 182 पैकी किमान 150 जागांचे "लक्ष्य' भाजपने आधीच जाहीर केले आहे. भाजपविरोधातील असंतोषाचा फायदा घेऊन कॉंग्रेसने त्याला जरा जरी खिंडार पाडले, तरी ते भाजपच्या जिव्हारीच लागेल. त्यामुळेच भाजपबरोबर कॉंग्रेसही आपले सारे बळ तेथेच पणास लावणार, यात शंका नाही. शिवाय, राहुल गांधीही जातीने तेथील मैदानात उतरले आहेत. या पार्श्‍वभूमीवर मतदारराजा काय करतो ते बघायचे. घोडा मैदान तर जवळच आहे
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


‘व्हीव्हीपीएटी’ प्रणालीच्या वापराची ‘राष्ट्रवादी’ची मागणी
पुणे : शहरात महापालिकेची कोरेगाव पार्क, घोरपडी प्रभाग क्रमांक २१ येथे पोटनिवडणूक होत आहे. या निवडणुकीत ‘व्हीव्हीपीएटी’ (Voter Verifiable Paper Audit Trail) प्रणालीचा वापर व्हावा, अशी मागणी पुणे शहर राष्ट्रवादी काँग्रेसतर्फे शहराध्यक्ष, खासदार वंदना चव्हाण यांनी केली आहे.
या संदर्भात राज्य निवडणूक आयोगाचे मुख्य निवडणूक आयुक्त, पुणे पालिका आयुक्त कुणाल कुमार, पुणे पालिका निवडणूक अधिकारी सतीश कुलकर्णी यांना याबाबतच्या मागणीचे पत्र देण्यात आले आहे. पुणे महापालिकेची कोरेगाव पार्क, घोरपडी येथे पोटनिवडणूक होत आहे. त्यासाठी ११ ऑक्टोबर रोजी मतदान होणार आहे.
नुकत्याच झालेल्या महापालिका निवडणुकीत प्रशासनाने मतदानासाठी ईव्हीएम पद्धत वापरली होती; परंतु, मतदान केल्यावर विशिष्ठ राजकीय पक्षालाच सरसकट मतदान झाल्याच्या तक्रारी मोठ्या संख्येने राज्य निवडणूक आयोगाकडे गेल्या आहेत; तसेच त्याबाबत विविध न्यायालयातही याचिका प्रलंबित आहेत. त्यामुळे मतदारांच्या मनात ईव्हीएम मतदान पद्धतीबद्दल शंका निर्माण झाली आहे.
‘मतदान पद्धतीबद्दल मतदारांच्या मनात कोणतीही शंका राहू नये, याची काळजी घेण्याची जबाबदारी निवडणूक आयोगांची आहे. देशातील विविध न्यायालयांनीही या पद्धतीचा अवलंब करण्याची सूचना केंद्रीय निवडणूक आयोगाला केली आहे त्यानुसार केंद्रीय निवडणूक आयोगाने देखील यापुढील निवडणुका ‘व्हीव्हीपीएटी’ पद्धतीने करणार असल्याची घोषणा केली. नांदेड वाघाळा महानगरपालिकेच्या सार्वत्रिक निवडणुकीसाठी ११ ऑक्टोबर रोजी होणाऱ्या मतदानासाठी ‘व्हीव्हीपीएटी’चा वापर केला जाणार आहे. त्याच धर्तीवर पुणे महापालिका प्रभाग क्र. २१ कोरेगाव पार्क, घोरपडी येथील पोटनिवडणूक मध्ये ‘व्हीव्हीपीएटी’ प्रणालीचा वापर व्हावा, अशी आमची मागणी आहे,’ अशी मागणी निवेदनाद्वारे केली आहे.
Tags: NCPPuneपुणेPMCVandana ChavanKunal Kumarकेंद्रीय निवडणूक आयोगराष्ट्रवादी कॉंग्रेसप्रेस रिलीज
मोहोळ यांची बिनविरोध निवड ‘कॉफी टेबल बुक’च्या सहाव्या आवृत्तीचे प्रकाशन शिरोळे यांची रेल्वे अधिकाऱ्यांशी चर्चा महापालिका अभियंता संघाच्या दिनदर्शिकेचे प्रकाशन ‘राष्ट्रवादी डॉक्टर्स सेल’च्या मेळाव्याला चांगला प्रतिसाद
दुष्काळाशी दोन हात; आदिवासी शेतकऱ्याचा धडगाव पॅटर्न
डॉ. होमी भाभांची चित्रे आणि चित्रसंग्रह
‘आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर’च्या निमित्ताने...
‘आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर’ : एका मनस्वी वादळाचा झपाटून टाकणारा कैफ
‘आणि... डॉ. काशिनाथ घाणेकर’ : एका मनस्वी वादळाचा झपाटून टाकणारा कैफ
भिक्षावृत्तीपासून परावृत्त करणारी तरुणाईची ‘सुरक्षा’
डोंबिवलीत वर्षावास सांगता समारंभ व धम्म रॅली
ऐ मेरी जिंदगी तुझे ढूँढू कहाँ...
पिसवली शाळेत दिवाळी सुट्टीत छंदवर्ग


Aurangabad News, latest News and Headlines in marathi | Divya Marathi

मराठवाड्यातील 5 केंद्रांतून 7 महिन्यांत 32 हजार जणांना मिळाले पासपोर्ट
औरंगाबाद - एप्रिल २०१७ ते १५ ऑक्टोबर २०१८ या सात महिन्यांत मराठवाड्यातील पाच पासपोर्ट केंद्रांतून ३२ हजार नागरिकांना पासपोर्ट मिळाले आहेत. औरंगाबादेतील केंद्रातून या काळात १३ हजार पासपोर्ट देण्यात आले आहेत. उर्वरित चार केंद्रांतून १९ हजार पासपोर्ट देण्यात आले. मराठवाड्यात सर्वप्रथम छावणी डाक कार्यालयात स्वतंत्र पोस्ट पासपोर्ट केंद्र उघडले. त्यानंतर टप्प्याटप्प्याने जालना, बीड, नांदेड आणि जळगाव येथे केंद्र सुरू करण्यात आले होते. मार्च २०१७ पूर्वी पासपोर्ट मिळवणे म्हणजे...
26 ते 31 ऑक्टोबरदरम्यान 'जायकवाडी'साठी पाणी, दारणा, गंगापूर, पालखेडसाठी आदेश
औरंगाबाद - अहमदनगर-नाशिक जिल्ह्यांतील धरणांतून जायकवाडी धरणात पाणी सोडण्याचे आदेश गोदावरी पाटबंधारे महामंडळाच्या कार्यकारी संचालकांनी दिल्यानंतर औरंगाबाद कडा विभागाच्या वतीने जोरदार पूर्वतयारी सुरू आहे. त्यासाठी ९ पथके नेमण्यात आली आहेत. दरम्यान, दारणा, गंगापूर व पालखेड प्रकल्पातून २६ ते ३१ ऑक्टोबरदरम्यान पाणी सोडण्याचे लेखी आदेश कार्यकारी अभियंता राजेंद्र शिंदे यांनी काढले आहेत. दरम्यान, एकीकडे पाणी सोडण्याची जय्यत तयारी सुरू असताना मुंबई हायकोर्टात या निर्णयाच्या विरोधात...
वेबसाइटवर सर्वांनाच कळेल आपल्या शहरातील हवेचा दर्जा, प्रदूषण नियंत्रण मंडळाचे स्टार रेटिंग ठरणार गेम चेंजर
औरंगाबाद - महाराष्ट्रातील १७ शहरे हवा प्रदूषणाच्या बाबतीत अति धोकादायक श्रेणीत आहेत. वाढते औद्योगिकीकरण, वाहतूक, खराब रस्ते आणि बांधकामांमुळे हवेचे प्रदूषण वाढत आहे. अशा परिस्थितीत आपण श्वास घेत असलेल्या हवेची गुणवत्ता काय हे जाणून घेण्याचा प्रत्येक नागरिकाला अधिकार आहे. यासाठीच महाराष्ट्र प्रदूषण नियंत्रण मंडळाने भारतात प्रथमच उद्योगांसाठी स्टार रेटिंग प्रणाली सुरू केली आहे. याच्या वेबसाइटवर आपल्या भागातील हवेची स्थिती समजू शकते, अशी माहिती हवा प्रदूषण तज्ज्ञ आणि महापरिवेश...
रस्ते, कचरा, पाणीटंचाईचा विसर, उद्धव ठाकरेंना आठवलेच नाही एप्रिल महिन्यातील वक्तव्य
औरंगाबाद -निवडणुकीच्या पार्श्वभूमीवर गटप्रमुखांच्या मेळाव्यात मार्गदर्शन करण्यासाठी आलेले शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांनी फक्त नि फक्त मेळावा तेवढा उरकला. शहरातील कचरा समस्या, १५० कोटींच्या रस्तेकामाचे अडलेले घोडे, औरंगाबादकरांना भेडसावत असलेली पाणीटंचाई, खासदार चंद्रकांत खैरे यांनी उपस्थित केलेला शहराच्या नामकरणाचा तसेच राजाबाजार येथे झालेल्या दंगलीचा मुद्दा यातील एकालाही हात घातला नाही. मुख्यमंत्री शिवसेनेचाच असल्याचे त्यांनी सांगितले खरे, पण आपला मुख्यमंत्री...
जायकवाडीत पाणी सोडण्याबाबत आदेश निघाले, 8.99 टीएमसी पाणी सोडण्याचे गोदावरी महामंडळाचे पत्र
औरंगाबाद - समन्यायी पाणीवाटपानुसार जायकवाडी धरणामध्ये वरच्या धरणातून पाणी सोडण्याच्या हायकोर्टाच्या आदेशाचे पालन करून पाणी सोडणसंदर्भात हालचालींना वेग आला आहे. गोदावरी महामंडळाचे कार्यकारी संचालक अजय कोहिरकर यांनी याबाबत आदेश काढले आहेत. त्यानुसार लवकरात लवकर जायकवाडीत पाणी सोडण्याचे निर्देश देण्यात आले आहेत. सोमवारी महाराष्ट्र जलसंपत्ती नियमन प्राधिकरणाची बैठक झाली होती, त्यानंतर कार्यकारी संचालकांना आदेश देण्यात आले होते. त्यानुसार मंगळवारी कार्यकारी संचालकांनी आदेश दिले...
मॉर्निंग वॉक करताना शिक्षकाला कारने ठोकरले; जागेवरच ठार
औरंगाबाद - दौलताबाद किल्ल्यासमोर मॉर्निंग वॉक करणारे भानुदास जनार्दन जाधव (४५) यांना सोमवारी (२२ ऑक्टोबर) पहाटे ५ वाजेच्या सुमारास कारने उडवले. त्यात त्यांचा मृत्यू झाला. कारचालक उमेश दर्डा याला अटक करण्यात आली आहे. पहाटेची वेळ असल्याने काही क्षणांसाठी चालकाच्या डोळ्यावर झोपेची झापड आली आणि आणि त्याचे स्टिअरिंगवरील नियंत्रण सुटले असावे, असा दौलताबाद पोलिसांचा प्राथमिक अंदाज आहे. कारण जाधव यांना उडवल्यावर कार रस्त्याच्या कडेला उलटी झाली. चालकासोबतचा एक जणही जखमी झाला. मॉर्निंग वॉक...
मार्चपासून सर्व व्यापाऱ्यांना ११०० चा नवा वार्षिक कर, घरासाठी रोज एक, दुकानांसाठी दोन रुपये
औरंगाबाद - कचरा संकलन, वाहतुकीचा सात वर्षांचा ठेका बंगळुरू येथील पी. गोपीनाथ रेड्डी कंपनीला देण्याचा प्रस्ताव सोमवारी (२२ ऑक्टोबर) स्थायी समितीच्या बैठकीत मंजूर झाला. मार्च २०१९ मध्ये सुरू होणाऱ्या या कामासाठी कंपनीला सात वर्षांत २१४ कोटी १९ लाख ८४ हजार २५० रुपये दिले जाणार आहेत. त्याचा बोजा शहरावर पडणार आहे. मालमत्ता कर भरणाऱ्या नागरिकांकडून मार्च महिन्यापासून दररोज एक तर व्यापारी प्रतिष्ठानांकडून दोन रुपये वसूल केले जाणार आहेत. व्यापाऱ्यांना घराचा एक अाणि दुकानाचे दाेन असे तीन...
गोदावरीतील पाणीप्रश्न : बैठकीसाठी बोलावले 56 आमदार, आले अवघे 18, त्यातलेही केवळ पाचच शेवटपर्यंत थांबले
औरंगाबाद - मराठवाड्यातील पाणीप्रश्नावर चर्चेसाठी भाजप आमदार प्रशांत बंब यांनी बोलावलेल्या बैठकीसाठी विधानसभा आणि विधान परिषदेतील ५६ आमदारांना निमंत्रण पाठवण्यात आले होते. मात्र प्रत्यक्षात अवघे १८ आमदार बैठकीसाठी आले. त्यातलेही केवळ पाचच शेवटपर्यंत थांबले. आठपैकी एकाही खासदाराने हजेरी लावली नाही. त्यामुळे मराठवाड्यातील लोकप्रतिनिधींची सर्वपक्षीय उदासीनता पुन्हा एकदा समोर आली आहे. दरम्यान, या बैठकीत जलसंपदामंत्री गिरीश महाजन यांची बुधवारी भेट घेऊन हक्काचे पाणी सोडण्याची...
संत सखाराम महाराजांच्या द्विशताब्दी, समाधी सोहळ्यानिमित्त संत संमेलन
औरंगाबाद -संत सखाराम महाराज यांच्या द्विशताब्दी समाधी सोहळ्यानिमित्त २० ते २९ एप्रिल २०१९ या काळात जळगाव जिल्ह्यातील अमळनेर येथे संत संंमेलन, राष्ट्ररक्षा १०८ कुंडी विष्णू पंचायतन महायज्ञ यासह विविध कार्यक्रम हाेणार अाहेत. अमळनेर येथील सखाराम महाराज यांच्या समाधी साेेहळ्याच्या द्विशताब्दी वर्षानिमित्त विविध कार्यक्रम आयोजित केले आहेत. २० एप्रिल २०१९ राेजी सकाळी ८.३० ते सायंकाळी ७ या वेळेत चार सत्रांत तसेच २१ एप्रिलला सकाळी ८.३० ते १२.३० अशा दोन सत्रांत संत संमेलन हाेईल. २१...
जायकवाडीच्या रेखांकनाअभावी 6 टीएमसी पाणी कमी मिळाले, विमंचे सदस्य जलतज्ञ शंकरराव नागरे यांनी वेधले लक्ष
औरंगाबाद -जायकवाडीच्या लाभक्षेत्राचे रेखांकन न झाल्यामुळे समन्यायी पाणीवाटपानुसार कमी पाणी मिळाले आहे. रेखांकन झाले असते तर किमान सहा टीएमसी पाणी अधिक मिळाले असते, याकडे मराठवाडा विकास मंडळाचे सदस्य जलतज्ज्ञ शंकरराव नागरे यांनी लक्ष वेधले आहे. या पार्श्वभूमीवर आमदार प्रशांत बंब यांनी सोमवारी मराठवाड्यातील आमदारांची बैठक बोलावली आहे. या बैठकीत तुटीचा लेखाजोखा मांडला जाणार असून आमदारांनी जायकवाडीच्या रेखांकनाबाबतही आग्रही व्हावे, अशी अपेक्षा नागरे यांनी व्यक्त केली....
72 तरुणांनी खास प्रशिक्षण घेत वृद्धांना दिले नव्याने जगण्याचे बळ
औरंगाबाद - करिअर आणि कुटुंबासाठी खस्ता खाता खाता वृद्धापकाळ कधी येतो, हे समजत नाही. त्यातही या दिवसांत आप्त सोबत नसतील तर वाढत्या वयासोबत येणारी आजारपणं वृद्धांना आणखी एकटं करून टाकतात. आपलं मानून त्यांची काळजी घेणारं कुणी असावं या जाणिवेतून शहरात चार वर्षांपूर्वी एका विशेष प्रशिक्षणास (जेरिअॅट्रिक केअर) सुरुवात झाली. गत ४ वर्षांत ७२ तरुणांनी हे शास्त्रशुद्ध प्रशिक्षण घेत अनेक वृद्धांना नव्याने जगण्याचे बळ दिले आहे. वृद्धांना भावनिक आधार देतानाच हे प्रशिक्षण तरुणांसाठी चांगला...
तीन वर्षांच्या खंडानंतर जालन्यात आले फ्लेमिंगो, घाणेवाडी जलाशयात जलक्रीडा
जालना| शहरातील घाणेवाडी जलाशय,मोती तलाव या ठिकाणी हिवाळ्यात फ्लेमिंगो पक्षी मोठ्या संख्येने येतात. यापूर्वी २०१५ मध्ये फ्लेमिंगो पक्षी जालन्यात आले होते. त्यानंतर दोन वर्षे एकही फ्लेमिंगो या भागात आला नाही. आता गेल्या आठवड्यापासून घाणेवाडी जलाशयात फ्लेमींगोचे आगमन झाले. मात्र तीन वर्षांपूर्वीच्या तुलनेत त्यांची संख्या घटली. कशामुळे संख्या घटली : फ्लेमिंगो प्रामुख्याने कच्छच्या रणातून येतात. येथे त्यांचा संपूर्ण हिवाळा मुक्काम असतो. परंतु गेल्या काही वर्षापासून घाणेवाडी जलाशय...
अल्पवयीन मुलीवर अत्याचार; आरोपीस मंगळवारपर्यंत कोठडी
औरंगाबाद - बडीशेप खाऊ घालतो, असे सांगत पीडितेला दुचाकीवरून नेत तिच्यावर अत्याचार करणारा आरोपी मिस्त्री रवी सुखदेव मगरे (३३, रा. जुना बायजीपुरा, संजयनगर, ह.मु. सुभाष चौक ब्रिजवाडी, चिकलठाणा) यास पोलिसांनी शुक्रवारी (१९ ऑक्टोबर) रात्री अटक केली. त्यास न्यायालयात हजर करण्यात आले असता २३ ऑक्टोबरपर्यंत पोलिस कोठडीत ठेवण्याचे आदेश जिल्हा व सत्र न्यायाधीश एस.बी. भीष्मा यांनी शनिवारी दिले. या प्रकरणी चौदा वर्षीय पीडितेने तक्रार दिली. पीडितेला दुचाकीवर बसवून इंदिरानगर, मुकुंदवाडीत आणले. तेव्हा...
लोकांना दररोज भेडसावणाऱ्या पाणीटंचाईचा प्रश्न गेला वाहून
औरंगाबाद -पाणीटंचाईच्या संकटामुळे लोकांमध्ये प्रचंड रोष आहे. त्याबद्दल प्रशासनाला जाब विचारून पाणी वितरण यंत्रणेतील दोष दूर करण्याची नामी संधी शनिवारच्या मनपा सभेत नगरसेवकांना होती. तशी तयारीही त्यांनी केली होती. बेंबीच्या देठापासून टाहोही फोडला. पण अधिकाऱ्यांनी वाद पेटवला. त्याला बळी पडत नगरसेवक आपापसात भांडत राहिले आणि पाणीटंचाईच्या संकटाचा प्रश्न वाहून गेला. १२५ कोटींच्या रस्त्यातील टक्केबाजी, समांतर जलवाहिनी योजनेचे भवितव्य आणि मनपा आयुक्त डॉ. निपुण विनायक यांनी गेल्या...
कृषी विद्यापीठांमध्ये 250 कोटींचा घोटाळा, प्राध्यापक वेतनश्रेणी फेररचना अवैध
औरंगाबाद -राज्यातील चारही कृषी विद्यापीठांतील सहयोगी प्राध्यापक वेतनश्रेणी पुनर्निश्चितीचा बनावट जीआर शुद्धिपत्रक काढून सुमारे २५० कोटी रुपयांचा घोटाळा झाल्याचा आरोप मार्क्सवादी कम्युनिस्ट पक्षाचे राजन क्षीरसागर यांनी केला आहे. चारही कृषी विद्यापीठांतील २५०, तर पशुविज्ञान विद्यापीठातील १०० प्राध्यापक यात गुंतले अाहेत. शासनाने ते बनावट शुद्धिपत्रक २४ ऑगस्ट २०१८ रोजी रद्द केले असून या निर्णयाद्वारे देण्यात आलेल्या वेतनवाढीची वसुली करावी, असे आदेश चारही कृषी विद्यापीठांना...
भाजपचा सीएम चषक : खेळाच्या मैदानावर राजकीय चषक, नियोजनाचा मात्र खेळखंडोबा
अाैरंगाबाद - राज्यासह देशात निवडणुकांचा हंगाम जवळ येऊन ठेपला आहे. राजकारणाचा खेळ रंगण्याआधीच भाजपने खेळाच्या मैदानावर राजकीय चषकाचा नवा डाव मांडला आहे. राज्यात २८८ विधानसभा मतदारसंघांत ३० अाॅक्टाेबर २०१८ ते १२ जानेवारी २०१९ दरम्यान सीएम चषक क्रीडा महोत्सव आयोजित केला आहे. शहरी भागात वाॅर्डनिहाय स्पर्धाही घेण्याचे नियोजन आहे. त्याची धुरा नगरसेवकांवर असेल. या महाेत्सवाच्या माध्यमातून तरुणाई व नवमतदार अापल्याकडे वळवून घेण्याची ही खेळी असल्याचे सांगितले जाते. मात्र, याबाबतची कोणतीही...
सर्व सुरळीत झाले तरच वर्षभरानंतर, नक्षत्रवाडीपर्यंत 300 एमएलडी पाणी
औरंगाबाद - समांतर जलवाहिनी योजनाप्रकरणी कोर्टाबाहेर तडजोडीसाठी ठेकेदार कंपनीचे अधिकारी व मनपा पदाधिकाऱ्यांत शुक्रवारी (१९ ऑक्टोबर) बैठक झाली. त्यात पुढील दोन बैठकांचे नियोजन ठरले. त्यानुसार कार्यवाही झाल्यास वर्षभरानंतर ५८० कोटी रुपये खर्चून नक्षत्रवाडी येथे ३०० एमएलडी पाणी (सध्या १३० एमएलडी) येईल. आणि त्यापुढील दोन वर्षांत शहरात वितरण होऊ शकते. नव्या करारात ठेकेदार कंपनीचा भागीदार (एसपीएमएलऐवजी एस्सेल) बदलण्यासाठी राज्याच्या विधी व न्याय विभाग तसेच सरकारी अभिव्यक्ता यांचे...
हर्सूल: राजनगरात डोक्यात दगड घालून पत्नीचा खून, चार वर्षांची मुलगी पाच तास बसून होती आईच्या मृतदेहाजवळ
औरंगाबाद - हर्सूल तलावाच्या मागच्या बाजूला असलेल्या राजनगर भागात कविता अशोक जाधव (३०) हिच्या डोक्यात दगड टाकून पतीने खून केला. पत्नी मृत झाल्याचे लक्षात येताच त्याने गाढ झोपेत असलेल्या चार वर्षांच्या मुलीला घरात कोंडून पळ काढला. शुक्रवारी सकाळी ८ वाजता मुलगी झोपेतून उठली. मात्र, आई उठत नसल्याने दुपारी दीड वाजेपर्यंत बाजूला बसून राहिली. नंतर रक्त पाहून टाहो फोडत दरवाजा वाजवण्यास सुरुवात केली. शेजारच्या महिलेने दरवाजा उघडल्यानंतर ही हृदयद्रावक घटना उघडकीस आली. पोलिस व स्थानिकांनी...
अभियांत्रिकी तृतीय वर्षाच्या विद्यार्थ्यांना अखेर कॅरीऑन, वादग्रस्त 'ऑडिओ क्लिप'मुळे कुलगुरूंचा निर्णय
औरंगाबाद - अभियांत्रिकीच्या तृतीय वर्षातील विद्यार्थ्यांना अखेर अंतिम वर्षात प्रवेश देण्याचा निर्णय डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर मराठवाडा विद्यापीठाने बुधवारी (१७ ऑक्टोबर) घेतला. अभियांत्रिकी विद्यार्थी कृती समितीने ११ सप्टेंबरपासून कॅरीऑनच्या मागणीसाठी विद्यापीठात आंदोलन सुरू केले होते. यादरम्यान कुलगुरू डॉ. बी. ए. चोपडे यांनी दोन वेळा व्यवस्थापन परिषदेची बैठक घेतली. पैकी पहिल्या बैठकीत यापुढे कोणत्याही अभ्यासक्रमाला कॅरीऑन न देण्याचा निर्णय घेण्यात आला. मात्र अचानक कुलगुरूंनी...
7 व्या वेतन आयोगाची रक्कम येण्याच्या आशेने वाहन, घर विक्रीचा बाजार सावरला
औरंगाबाद - बाजारपेठेवरील नोटबंदी, जीएसटी आणि रेराची छाया बरीच काम झाली असली तरी यंदा इंधन दरवाढ आणि दुष्काळाची भर पडली. मात्र, पुढील वर्षी लागू होणाऱ्या सातव्या वेतन आयोगाच्या अपेक्षेने बाजाराने दसऱ्याचा सण उत्साहात साजरा केला. यामुळे संकटातही गेल्या दोन वर्षीच्या एवढीच वाहने रस्त्यावर उतरली तर घरांचीही विक्री झाली. सोने बाजारात मात्र मरगळ दिसून आली. ८० टक्के ग्राहक हा नोकरदार होता. तर ग्रामीण भागातील नागरीक यंदा खरेदीसाठी फिरकलाही नाही. वर्षभरात बाजारात मंदीचे वातावरण होते. ही...


these are stylish car in 5 to 6 lack rupees in 2018 | 5 ते 6 लाख बजेट असेल तर 2018 मध्ये खरेदी करा या स्टायलिश कार

दिव्य मराठी विशेष मधुरिमा
मधुरिमा रसिक जोक्स हेल्थ-लाइफस्टाइल
5 ते 6 लाख बजेट असेल तर 2018 मध्ये खरेदी करा या स्टायलिश कार
मुंबई- हॅचबॅक सेगमेंट इंडियन ऑटोमोबाईल इंडस्ट्रीत नेहमीच पॉप्युलर राहिले आहे. संपूर्ण इंडस्ट्रीत या सेगमेंटची भागिदारी ५
मुंबई- हॅचबॅक सेगमेंट इंडियन ऑटोमोबाईल इंडस्ट्रीत नेहमीच पॉप्युलर राहिले आहे. संपूर्ण इंडस्ट्रीत या सेगमेंटची भागिदारी ५० टक्के आहे. त्यामुळे कार कंपन्या प्रत्येक वर्षी या सेगमेंटमध्ये नवनवीन मॉडेल्स लॉंच करीत असतात. २०१८ मध्ये कार कंपन्या ५ ते ६ लाख रुपयांच्या सेगमेंटमध्ये नवीन कार आणणार आहेत. आज आम्ही तुम्हाला या कारची माहिती देणार आहोत.
मारुती सुझुकी स्विफ्ट २०१८
मारुतीने नवीन स्विफ्टचे प्रोडक्शन पूर्ण केले आहे. याची प्रोडक्ट इमेज इंटरनेटवरही लिक झाली आहे. ऑटो एक्स्पो २०१८ मध्ये सादर केल्यानंतर नवीन वर्षाच्या पहिल्या क्वार्टरमध्ये ही कार लॉंच केली जाणार आहे. या शिवाय पेट्रोल आणि डिझेल व्हेरायंट ऑटोमॅटिक व्हर्जनसह स्विफ्ट स्पोर्ट्स ही कारही लॉंच केली जाणार आहे. त्यानंतर ही कार भारतात येईल.
सुरवातीला मारुती स्विफ्टच्या १.२ लिटर पेट्रोल आणि १.३ लिटर डिझेल व्हेरायंट लॉंच करेल. स्विफ्ट स्पोर्ट्सला काही दिवसांनी लॉंच केले जाणार आहे. नावावरुन जे चित्र तयार होते त्याप्रमाणे ही कार स्पोर्टी लुक आणि स्पोर्टी टेक्नॉलॉजीसह सादर केली जाणार आहे. कार अॅण्ड बाईक नुसार, या कारमध्ये १.४ लिटर टर्बोचार्ज्ड, ४ सिलिंडर पेट्रोल इंजिन आहे जे १४० पीएस पॉवर आणि २३० एनएम टॉर्क जनरेट करते. यात ६ स्पीड मॅन्युअल ट्रान्समिशन आहेत.
अंदाजे किंमत: 4.99 लाखांपासून 7.99 लाखांपर्यंत.
या आहेत 5 ते 6 लाख बजेटमधील स्लायलिश कार... पुढील स्लाईडवर करा खरेदी...
ह्युंदाईने आय२० सेकंड जनरेशन फेसलिफ्ट व्हर्जनचे टेस्टिंग भारतात सुरु केले आहे. या कारच्या इंटेरिअर आणि एक्सटेरिअर अशा दोन्हीत बदल करण्यात आले आहेत. पहिल्या क्वॉर्टरमध्ये ही कार लॉंच केली जाणार आहे.
अंदाजे किंमत: या कारची किंमत ५.५ लाख रुपयांपासून ९.५ लाख रुपयांपर्यंत राहण्याची शक्यता आहे.
फोर्ड गेल्या काही दिवसांपासून हॅचबॅक फिगोच्या क्रॉसओव्हर व्हर्जनवर काम करत आहे. आता या कारची टेस्ट होताना दिसली आहे. हिच्या फ्रंट आणि रियर बंपरमध्ये बदल करण्यात आला आहे. फिगो क्रॉस व्यतिरिक्त फिगो आणि एस्पायर फेसलिफ्ट व्हर्जन लॉंच केली जाणार आहे. फिगो क्रॉसला २०१८ च्या मध्यंतरी लॉंच करण्यात येण्याची शक्यता आहे.
अंदाजे किंमत: 5 लाखांपासून 8 लाखांपर्यंत.
डॅटसन ही कंपनी २०१८ च्या सुरवातीला गो क्रॉस कनसेप्ट सादर केली जाणार आहे. गो प्लसच्या आधारावर ही कार सादर करण्यात आली आहे.
अंदाजे किंमत: 6 लाखांपासून 8 लाखांपर्यंत.
डॅटसन इंडिया रेडी-गोचे ऑटोमॅटिक मॅन्युअल ट्रान्समिशन (एएमटी) व्हर्जन सादर करण्यात आले आहे. यावर बऱ्याच दिवसांपासून काम सुरु होते. याचे इंजिन ६७ बीएचपी पॉवर आणि ९१ एसएम टॉर्क जनरेट करते.
अंदाजे किंमत: 4 लाखांपासून 5 लाखांवर.
फक्त 50 हजारांत मिळत आहेत एकापेक्षा एक कार; कुठे आणि कशा मिळवता येईल
महिंद्राने लाँच केला देशातील पहिला असा ऑटो, जो पेट्रोल आणि डिझेल शिवाय चालेल, कमी किमतीसोबत देतो 130KM मायलेज
44 वर्षांनी भारतात पुन्हा अवतरली ही मोटारसायकल, रंग-रूपापासून डिझाइनपर्यंत सगळे बदलले; एवढी आहे तिन्ही मॉडेल्सची किंमत


छाननीत भाजपा, राष्ट्रवादीला दणका - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सांगली » छाननीत भाजपा, राष्ट्रवादीला दणका
छाननीत भाजपा, राष्ट्रवादीला दणका
सांगली : प्रभाग सोळामधून उमेदवारी दाखल केलेल्या हारूण शिकलगार यांचा अर्ज छाननीप्रसंगी उपस्थित असिफ बावा, राजेश नाईक व अन्य.
महापालिका निवडणुकीसाठी दाखल झालेल्या अर्जावर गुरुवारी छाननी झाली. यामध्ये प्रभाग अठरामधून भाजपा आणि राष्ट्रवादीच्या उमेदवारांचे अपात्र ठरले. तर मिरजेतील चार भाजपा उमेदवारांच्या अर्जावर विरोधकांनी आक्षेप घेतल्याने याचा शुक्रवारी निकाल दिला जाणार आहे. छाननीमध्ये भाजपा आणि राष्ट्रवादीला दणका बसलेला असताना काँग्रेसचे महापौर मात्र बचावले आहेत. दरम्यान, छाननी वेळी तणावाचे वातावरण निर्माण झाले होते. मोठा पोलीस बंदोबस्त ठेवण्यात आला होता.
महापालिकेच्या 78 जागांसाठी निवडणूक प्रक्रिया सुरु असून 1 ऑगस्ट रोजी मतदान होणार आहे. मुदतीमध्ये 869 उमेदवारांचे 1128 अर्ज दाखल झाले होते. या अर्जावर तीनही शहरातील सहा निवडणूक कार्यालयामध्ये स्वतंत्रपणे छाननी झाली. यामध्ये भाजपा आणि राष्ट्रवादीला दणका बसला. तर विरोधकांनी आक्षेप घेतल्याने अडचणीत आलेली काँगेस बचावली. सांगलीतील प्रभाग अठरामधून राष्ट्रवादीच्या उमेदवार ज्योती आदाटे यांचा पक्षांमार्फत भरलेल्या अर्जावर आक्षेप घेतल्याने तो बाद करण्यात आला. आदाटे यांच्या दोन्ही अर्जावर सूचक आणि अनुमोदक एकच असल्याने आणि पहिल्यांदा अपक्ष अर्ज छाननीत पात्र ठरल्याने दुसरा अर्ज बाद ठरविण्यात आला.
याच प्रभागातील भाजपाचे उमेदवार सूरज चोपडे यांचा अर्ज प्रवर्ग बदलल्याने अपात्र ठरविण्यात आला. त्यांना पक्षाने ड प्रवर्गामधून एबी फॉर्म दिला होता. मात्र क मधून भरला होता. त्यामुळे या प्रभागात भाजपा व राष्ट्रवादीला धक्का बसला असून दोन्ही ठिकाणी पुरस्कृत उमेदवार करावे लागणार आहेत. प्रभाग सोळामधून काँग्रेसचे महापौर हारुण शिकलगार यांच्या अर्जावर तिसऱया अपत्याबाबत सामाजिक कार्यकर्ते आसिफ बावा, उमेदवार उमर गवंडी यांनी आक्षेप घेतला होता. यावरुन दोन्ही बाजूंच्या वकिलांनी युक्तीवाद केला. निवडणूक निर्णय अधिकाऱयांनी आक्षेप फेटाळत महापौरांचा अर्ज पात्र ठरवल्याने काँग्रेसला मोठा दिलासा मिळाला.
शहराबाहेरील क्लॉकरूम झाले ‘ शो पिस ’
पालिकेच्या भंगार विक्रीत दिड कोटींचा भ्रष्टाचार
रामापूरचा तलाठी ‘लाचलुचपत’च्या जाळ्यात
बार्शी येथे खासगी ट्रव्हल्सच्या अपघातात तीन ठार
हिजबुलचे 4 दहशतवादी ठार
दिंडी महोत्सवासाठी मठग्राम नगरी सजली
राष्ट्रीय पत्रकार पुरस्कार फिरोज लांडगे यांना प्रधान
बँक ऑफ इंडियाचे एटीएम मशीन फोडले
राणेंनी मगोच्या भूमिकेचे समर्थन करायला हवे : दीपक ढवळीकर
नामवंत अर्थतज्ञ दिनकर हरि पै पाणंदीकर यांचे निधन
पक्ष बदलू आमदारांवर कारवाई करा
सुभाष शिरोडकरसह दयानंद सोपटे यांना अपात्र ठरवा
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsNew Category NameTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात एम. ए. भाग- १ करिता प्रवेश सुरु | | Gogate Jogalekar College

गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात एम. ए. भाग- १ करिता प्रवेश सुरु
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात एम. ए. भाग- १ करिता प्रवेश सुरु
शैक्षणिक वर्ष २०१८-१९ करिता एम. ए. भाग-१ प्रवेश प्रक्रिया लोकमान्य टिळक पदव्युत्तर विभागातर्फे चालविल्या जाणाऱ्या मुंबई विद्यापीठाच्या गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात दि. १७ जुलै २०१८ पासून सुरु झाली आहे. सन २०१८ मध्ये उत्तीर्ण झालेल्या विद्यार्थ्यांनी विद्यापीठ वेबसाईटवर उपलब्ध ग्रेडकार्डाची झेरॉक्स प्रत, पाचव्या सेमिस्टरची झेरॉक्स प्रत, शाळा सोडल्याच्या दाखल्याची झेरॉक्स प्रत, मागासवर्गीय व इतर मागासवर्गीय सवलत घेणाऱ्या विद्यार्थ्यांनी जात प्रमाणपत्र दाखल्याची झेरॉक्स प्रत, दोन रंगीत फोटो जोडणे आवश्यक आहे.
प्रवेश अर्ज महाविद्यालयाच्या कार्यालयात उपलब्ध असून सदर अर्जावर डॉ. रमेश कांबळे यांची सही घेणे आवश्यक आहे. सही झाल्यावर प्रवेश अर्ज कार्यालयात श्री. ओंकार पोंक्षे यांचेकडून चलन घेऊन ते फी चार्ट प्रमाणे पूर्ण भरून बँक ऑफ महाराष्ट्र, गोगटे कॉलेज शाखा येथे भरावे; त्यानंतर प्रवेश अर्ज कार्यालयात श्री. नागेश भारती यांचेकडे जमा करावा; असे प्राचार्य डॉ. किशोर सुखटणकर यांनी कळविले आहे.
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात एम. ए. च्या प्रवेशाबाबत
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात ‘कालिदास दिन’ संपन्न
कै. बाबुराव जोशी ग्रंथालयात 'दिवाळी अंकांचे' उदघाटन संपन्न
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात 'संशोधन उपकरणे ओळख' कार्यशाळा संपन्न
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालय मुंबई विद्यापीठ पदव्युत्तर परीक्षेसंदर्भात महत्वाचे
मुंबई विद्यापीठ आंतरमहाविद्यालयीन महिला खो-खो स्पर्धा गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात शानदार उदघाटन संपन्न


अरबी महिलांची गाडी निघाली सुसाट | Tarun Bharat

राकेश सिन्हा, राज्यसभा सदस्य
नेहरूंच्या आवडत्या उमेदवाराचा पराभव करून १९५० मध्ये पुरुषोत्तम दास टंडन काँग्रेसचे अध्यक्ष झाले. लोकशाही पद्धतीने...
शरद यादव, ज्येष्ठ नेते
आगामी विधानसभा निवडणुकीतील पाचही राज्यांमध्ये काँग्रेसची स्थिती मजबूत आहे. लोक त्रस्त झाले आहेत आणि त्यांचा...
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
विधानसभा कामकाजास ‘वंदे मातरम’ने सुरुवात
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
अय्यप्पांचे भाविक ताब्यात; भाजपाचे आंदोलन
राहुल गांधींना मोदी फोबियाने ग्रासले
अस्थाना प्रकरणातील तपास अधिकारी सुप्रीम कोर्टात
पुरोहितांच्या याचिकेवर सुनावणी करा
मराठा आरक्षणावर उद्या हायकोर्टात सुनावणी
बंगालमधील संलग्न रहिवाशांना जमिनींचे हक्क
राकेश सिन्हा, राज्यसभा सदस्य
संदर्भ वरचेवर बदलत आहेत…
पोलादी प्रयत्नांना मानाचा मुजरा
२० नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
All अर्थ कृषी नागरी न्याय-गुन्हे परराष्ट्र राजकीय वाणिज्य विज्ञान-तंत्रज्ञान संरक्षण संसद सांस्कृतिक
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
अस्थाना प्रकरणातील तपास अधिकारी सुप्रीम कोर्टात
पुरोहितांच्या याचिकेवर सुनावणी करा
तिन्ही दलांचे संयुक्त नियोजन परिणामकारक
‘आयुषमान भारत’ योजनेला उत्स्फूर्त प्रतिसाद
फक्त साडेचार लाख लोकांनीच केला नागरिकत्वाचा दावा
अ‍ॅडगुरू अ‍ॅलेक पदमसी यांचे निधन
पीएफ खातेधारकांना मिळणार घरे
नोटबंदीचा निर्णय राजकीय नव्हता
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
अतिरिक्त निधी केंद्राला देण्यास आरबीआय राजी
नरेंद्र मोदी, ऊर्जित पटेल यांची झाली भेट
केंद्राने आरबीआयला ३.६० लाख कोटी मागितले नाही
रिझर्व्ह बँकेची स्वायत्तता कायद्याच्या चौकटीतच मान्य
प्रत्यक्ष कर संकलन १५.७ टक्क्यांनी वाढले
प्रत्यक्ष कर संकलन १५.७ टक्क्यांनी वाढले
केवायसी पूर्ण करणार्‍या मोबाईल वॉलेट कंपन्यांच्या आंतरक्रियाशीलतेला मान्यता
डाटा स्टोरेजसाठी वेळमर्यादा बदलणार नाही
रुपयाला आधी सामान्य पातळीवर येऊ द्या : आचार्य
वाढणार नाही कर्जाचे ओझे; व्याजदरात बदल नाही
स्टेट बँकेच्या एटीएममधून दिवसाला फक्त २० हजार
कृषिनिर्यातीवरील सरसकट निर्बंधाला नीती आयोगाचा विरोध
वीज अनुदान आता थेट शेतकर्‍यांच्या खात्यात
कृषी क्षेत्राला मिळणार नव्या तंत्रज्ञानाची जोड
रबी पिकांच्या किमान आधारभूत किमतीत वाढ
दुधाला योग्य भाव मिळावा : पाशा पटेल
शेतकर्‍यांना दीड पट हमी भाव
चांगल्या पावसासाठी अजून आठवडाभर प्रतीक्षा
साखर उद्योजकांसाठी ८ हजार कोटींचे पॅकेज
ऊस शेतकर्‍यांकरिता सबसिडी जाहीर
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
‘आयुषमान भारत’ योजनेला उत्स्फूर्त प्रतिसाद
फक्त साडेचार लाख लोकांनीच केला नागरिकत्वाचा दावा
अ‍ॅडगुरू अ‍ॅलेक पदमसी यांचे निधन
पीएफ खातेधारकांना मिळणार घरे
नोटबंदीचा निर्णय राजकीय नव्हता
वाढीव प्रसूति रजेचा अर्धा पगार केंद्र सरकार देणार
फक्त भारत माता की जय बोलणे म्हणजे राष्ट्रप्रेम नव्हे
‘एनपीए’, कर्जबुडव्यांची माहिती सेबीला देण्यास आरबीआयचा नकार
ग्रॅच्युइटीसाठी कालमर्यादा रद्द होणार
राहुल गांधींचे आरोप खोटे
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
अस्थाना प्रकरणातील तपास अधिकारी सुप्रीम कोर्टात
पुरोहितांच्या याचिकेवर सुनावणी करा
कुठे प्रशंसा, कुठे कठोर ताशेरे
नॅशनल हेरॉल्ड : २२ नोव्हेंबरपर्यंत प्रकरण जैसे थे
विमानाची किंमत जाहीर करण्यास न्यायालयाचा नकार
असोसिएटेड जर्नल्सची याचिका हायकोर्टाने फेटाळली
प्रिया रमानीचे अकबरांवरील आरोप हेतुपूर्वक
आलोक वर्मांवरील सीव्हीसीचा सीलबंद चौकशी अहवाल सादर
सुधा भारद्वाज, अरुण फरेरा, गोन्साल्विसची तुरुंगात रवानगी
सीबीआयला कायदेशीर चौकटच नाही
सहा आरोपींची फाशीची शिक्षा नऊ वर्षांनी रद्द
सहा महिन्यात रशिया, अमेरिकेकडून भारतावर ७ लाख सायबर हल्ले
दक्षिण कोरियाच्या राष्ट्रपतींना पाठविले मोदी जॅकेट
तंत्रज्ञानात जगालाही हवी भारताची मदत
पाकशी चर्चेचा निर्णय पंतप्रधानांना न विचारताच
नोटाबंदीवरून जागतिक अहवालात मोदी सरकारचे कौतुक
मोदी, जिनपिंग यांच्यात पुढील महिन्यात भेट
रशियाने नेताजींच्या मृत्यूचे दस्तावेज सार्वजनिक करावे
सौदी अरब करणार भारताला तेलपुरवठा
अमेरिकेचा दबाव झुगारून भारत-रशिया शस्त्रास्त्र करार
चार रशियन युद्धनौकांच्या खरेदीवर केंद्राची मोहोर
रशिया करणार भारताला शस्त्रसज्ज
गुलाम काश्मीरच्या पंतप्रधानांच्या हत्येचा आयएसआयचा कट
मुलाखत पूर्वनियोजित : काँग्रेस
कुशवाह शरद यादवांच्या तंबूत, वाघेलांचा तिसर्‍या आघाडीला पाठिंबा
नोटबंदीने गांधी घराण्याचा काळा पैसा नष्ट केला
नोट बंदी म्हणजे काळा पैसा पांढरा करणारा घोटाळा
सरकार-आरबीआय वादात काँग्रेस पडणार तोंडघशी
इंदिरा गांधी यांनी हिटलरप्रमाणे देश चालवला
सीबीआय मुख्यालयावर राहुल गांधींचा मोर्चा
राफेल चौकशी दडपण्यासाठी आलोक वर्मा यांना हटवले
काँग्रेस स्वबळावर सत्तेत येणे अशक्य
गोंडवाना पार्टीनेही काँगे्रसला नाकारले
भाजपाच्या केंद्रीय निवडणूक समितीची बैठक
मी बोललो की काँग्रेसची मते घटतात
उद्योगस्नेहींच्या यादीत भारत ७७ व्या स्थानावर
पेमेंट कंपन्यांना भीती कार्यान्वयन खर्च, घोटाळ्यांची
दिवाळखोरीतून निघण्यासाठी एस्सार फेडणार ५४ हजार कोटींचे कर्ज
वॉलमार्ट-फ्लिपकार्ट विकणार परस्परांची उत्पादने
‘ब्लॅक फ्रायडे’तून सावरला शेअर बाजार
टाटाची नजर आता इलेक्ट्रिक कार, ग्रामीण भागावर
रुपयाची घसरण आयटी कंपन्यांच्या पथ्यावर
हायब्रीड, इलेक्ट्रिक कारसाठी टोयोटा-सुझुकी एकत्र
स्वस्त इलेक्ट्रिक वाहने विकसित करण्याचे आव्हान
पाच वर्षांत इन्फोसिसचे चार सीएफओ
शेअर बाजाराची ३६ हजारांवर उसळी
मोबाईलनिर्मिती क्षेत्रात चार लाख रोजगार
‘जीसॅट-२९’ चे यशस्वी प्रक्षेपण
‘त्यांच्या’ स्मृती जागवण्यास मदत करू
किरणोत्सर्गी जखमा भरून काढणारी वैद्यकीय किट
अप्सरा अणुभट्टी ९ वर्षांनी सक्रिय
चंद्रावर आढळले प्रचंड हिमसाठे
‘गगनयान’ची दोरी महिलेच्या हातात
सुपरसॉनिक ब्राह्मोसची यशस्वी चाचणी
अंतराळवीरांना इस्रोद्वारा सुरक्षेची हमी
तेजसवरून बीव्हीआर क्षेपणास्त्राची यशस्वी चाचणी
तिन्ही दलांचे संयुक्त नियोजन परिणामकारक
जैशचे चार अतिरेकी पंजाबमध्ये
वर्षभरात काश्मीरमध्ये २०० अतिरेक्यांचा खात्मा
घुसखोरीचा डाव उधळला, तीन पाकी अतिरेकी ठार
१६० अतिरेकी घुसखोरीच्या तयारीत
वज्र, हॉव्हित्झर्स लष्करात दाखल
पाक लष्कराचे प्रशासकीय मुख्यालय जवानांनी उडवले
स्नायपर अतिरेक्यांचा शोध घेणार
त्या दोन अतिरेक्यांचे मुडदे घेऊन जा
आता देशभरात समान मुद्रांक शुल्क
राज्यसभा निवडणुकीत ‘नोटा’ शक्य नाही
‘एकत्र निवडणुकीसाठी घटनादुरुस्ती हवी’
संसदेचे पावसाळी अधिवेशन सर्वाधिक यशस्वी
तीन तलाक विधेयक काँग्रेसमुळे पुन्हा रखडले
अपेक्षेप्रमाणे हरिवंश नारायणसिंह जिंकले
‘खलिस्तान’चा सूत्रधार पाक लष्करी अधिकारी
ओबीसी आयोगावर संसदेची मोहोर
राजकारण बाजूला ठेवून राज्यसभेत या
संसदेतील गोंधळामुळे सरकारचे नाही, देशाचे नुकसान
मतकरी, गोरे यांना साहित्य अकादमी पुरस्कार
कुंभमेळ्यात पाच दलित महिलांना महामंडलेश्‍वर दर्जा
आर्य हे भारतातलेच, वैदिक संस्कृतीही भारताचीच
केदारनाथ मंदिर भाविकांसाठी खुले
जेजुरीच्या यात्रेचे छायाचित्र जगात सर्वोत्तम
दिल्लीत ११ मार्चपासून विराट ज्ञानेश्‍वरी महापारायण महासोहळा
सरोदवादक पं. बुद्धदेव दासगुप्ता यांचे निधन
युनेस्कोच्या सांस्कृतिक वारशात कुंभमेळा
कृष्णा सोबती यांना ‘ज्ञानपीठ’
All अमेरिका आफ्रिका आशिया ऑस्ट्रेलिया युरोप
काश्मीर पाकिस्तानचेच शाहिद आफ्रिदीची सारवासारव
अमेरिका भारताला देणार २४ पाणबुडीभेदी हेलिकॉप्टर्स
समृद्ध भारत-प्रशांत क्षेत्रासाठी भारत कटिबद्ध : पंतप्रधान
अमेरिका भारताला देणार २४ पाणबुडीभेदी हेलिकॉप्टर्स
स्टॅन ली यांचे निधन
तुलसी गबार्ड अमेरिकेच्या राष्ट्राध्यक्ष होण्याची शक्यता
रोहिंग्यांचे स्थलांतरण ऐच्छिक व सन्मानपूर्वक व्हावे
उत्पादकता, चांगल्या सेवांसाठी भारत ब्रिक्ससोबत : मोदी
युगांडाच्या अर्थव्यवस्थेला ‘५ एफ’ची गरज
सुषमा स्वराज यांनी जागविल्या महात्माजींच्या आठवणी
अल्जेरियाचे विमान कोसळून २५७ ठार
काश्मीर पाकिस्तानचेच शाहिद आफ्रिदीची सारवासारव
समृद्ध भारत-प्रशांत क्षेत्रासाठी भारत कटिबद्ध : पंतप्रधान
मोदी-पेन्स यांच्यात भारत-प्रशांत क्षेत्रातील संरक्षणावर चर्चा
आंग सान स्यू कीकडून अ‍ॅमनेस्टीने पुरस्कार परत घेतला
स्कॉट मॉरिसन ऑस्ट्रेलियाचे नवे पंतप्रधान
रिलायन्ससोबत फक्त १० टक्के ऑफसेट करार
बांधकामासाठी वाळूऐवजी प्लॅस्टिकचा वापर शक्य
भारताचा सीपीईसीला कडाडून विरोध
All उ.महाराष्ट्र प.महाराष्ट्र मराठवाडा मुंबई-कोकण विदर्भ सोलापूर
विधानसभा कामकाजास ‘वंदे मातरम’ने सुरुवात
मराठा आरक्षणावर उद्या हायकोर्टात सुनावणी
मराठा समाजाला स्वतंत्र प्रवर्गात आरक्षण
१३ विधेयके सादर होणार
वरवरा राव मणिपूर, नेपाळमधून शस्त्र आणणार होता
गडलिंग, शोमा सेनसह पाच जणांविरुद्ध आरोपपत्र
‘कायद्याचे राज्य’ संकल्पनेवर लोकशाही सुरक्षित : सरन्यायाधीश
आरोपपत्र दाखल करण्यास ९० दिवसांची मुदतवाढ
तिहेरी तलाकच्या नव्या अध्यादेशानुसार पहिला गुन्हा औरंगाबादेत
केंद्राच्या अहवालानंतर मराठवाड्यात दुष्काळ जाहीर करणार : मुख्यमंत्री
चीन-अमेरिका व्यापारयुद्ध भारतीय शेतकर्‍यांच्या पथ्थ्यावर
शेळ्या चारण्यासाठी गेलेल्या ३ भावंडाचा बंधाऱ्यात बुडून मृत्यू
सावरकरांच्या बदनामीप्रकरणी राहुल गांधींविरोधात तक्रार
पुरुषाला नपुंसक म्हणणे बदनामीकारक
सरकारी योजनेत एकाला फक्त एकच घर
अनू मलिक ‘इंडियन आयडल’मधून बाहेर; लैंगिक छळाचा आरोप भोवला
कोसळधार पावसाने नाग’पुरा’त हाहाकार
संघ कार्यालय समाजाच्या निरपेक्ष सेवेचे केंद्र व्हावे : सरसंघचालक
सोलापूर जिल्ह्यातील कारंब्याच्या जंगलात तरुणीचा खून
जाधव दाम्पत्याला शासकीय पूजेचा मान
आषाढी महापूजेला न जाण्याचा मुख्यमंत्र्यांचा निर्णय
संतांचे पालखी सोहळे पंढरीत दाखल
पृथ्वीचे पदार्पणातच ‘शॉ’नदार शतक
अमित पांघळला बॉक्सिंगचे सुवर्ण
आयसीआयसीआय बँकेच्या चंदा कोचर यांचा राजीनामा
भारतात आणखी गुंतवणूक करणार मॉर्गन स्टॅन्ले
निर्देशांक ३४ हजाराच्या शिखरावर
सोन्याच्या दरात वर्षातील सर्वात उच्चांकी वाढ
प्रख्यात सतार-सूरबहारवादक अन्नपूर्णा देवी कालवश
राज कपूर यांच्या पत्नीचे निधन
‘टॉयलेट’मधून स्वच्छ भारत अभियानाचा संदेश
अमिताभमुळे करिअर धोक्यात आले होते
फिल्मफेअर पुरस्कार सोहळा थाटात
All आसमंत मानसी युवा भरारी विविधा सदाफुली
राफेल सुनावणी : अर्धे नुकसान, अर्धा फायदा
कुरापती नि कारवाई करण्याची भारताची क्षमता
राफेल सुनावणी : अर्धे नुकसान, अर्धा फायदा
कुरापती नि कारवाई करण्याची भारताची क्षमता
झगमगत्या दुनियेचे कटु सत्य…
नृत्यात रंगतो मी …
भारतातील ४३ टक्के ज्येष्ठांना मानसिक समस्या
टाकाऊ पाण्यातूनच टिकणार माणूस…
भाषेच्या माध्यमातून संवादाचे प्रभावी वहन
फोर्ब्सच्या यादीत अक्षयची बाजी
सनीला साकारायची होती ऐतिहासिक चित्रपटात भूमिका
गरज असताना सार्‍यांनीच पाठ फिरवली
हृतिकची फ्लर्ट; निव्वळ अफवा
संदर्भ वरचेवर बदलत आहेत…
पोलादी प्रयत्नांना मानाचा मुजरा
ब्रिगेडियर कुलदीपसिंग यांना अखेरचा सॅल्यूट
एका लढाऊ नेत्याचा अकाली मृत्यू
संदर्भ वरचेवर बदलत आहेत…
ब्रिगेडियर कुलदीपसिंग यांना अखेरचा सॅल्यूट
वाघ तर बेटे मागेच लागले…
पोलादी प्रयत्नांना मानाचा मुजरा
एका लढाऊ नेत्याचा अकाली मृत्यू
लिव्ह इन : परिणामही ज्यांचे त्यांनीच भोगावेत
नवरात्री निमित्त सजले तुळजाभवानी मंदिर
पंतप्रधानांचा द्ववारकापर्यंत मेट्रोने प्रवास
नरेंद्र मोदी यांनी अटलबिहारी वाजपेयी यांचे अंत्यदर्शन घेतले
येदियुरप्पा यांनी घेतले श्री शिवकुमार स्वामीजींचे आशीर्वाद
स्व. विनोद खन्ना यांना दादासाहेब फाळके पुरस्कार
शावना पंड्या जाणार अंतराळ मोहिमेवर
All ई-आसमंत ई-प.महाराष्ट्र ई-मराठवाडा ई-सदाफुली ई-सोलापूर विशेष पुरवणी
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
२० नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
१९ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
१९ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
१८ नोव्हेंबर १८ आसमंत
११ नोव्हेंबर १८ आसमंत
०४ नोव्हेंबर १८ आसमंत
२८ ऑक्टोबर १८ आसमंत
०८ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
२० नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
१९ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
१८ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
१७ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती
०३ ऑक्टोबर १८ सदाफुली
०५ सप्टेंबर १८ सदाफुली
२३ मे १८ सदाफुली
१६ मे १८ सदाफुली
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
१९ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
१८ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
१७ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
०८ नोव्हेंबर १८ मराठवाडा आवृत्ती दिवाळी पुरवणी
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
विधानसभा कामकाजास ‘वंदे मातरम’ने सुरुवात
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
अय्यप्पांचे भाविक ताब्यात; भाजपाचे आंदोलन
राहुल गांधींना मोदी फोबियाने ग्रासले
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
►पुणे पोलिसांची पुष्टी, चौकशी होणार, पुणे, १९ नोव्हेंबर –…
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
►पंतप्रधान मोदी यांचा जोरदार पलटवार, नवी दिल्ली, १९ नोव्हेंबर…
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
►अनेक मुद्यांवर समझोत्याचे संकेत, मुंबई, १९ नोव्हेंबर – केंद्र…
काश्मीर पाकिस्तानचेच शाहिद आफ्रिदीची सारवासारव
इस्लामाबाद, १८ नोव्हेंबर – पाकिस्तानमधील राज्यकर्त्यांना देशाचा भाग असलेले…
अमेरिका भारताला देणार २४ पाणबुडीभेदी हेलिकॉप्टर्स
►२०० अब्ज डॉलर्सचा व्यवहार, वॉशिंग्टन, १७ नोव्हेंबर – चीन…
►ब्रिटनच्या न्यायालयाचे शिक्कामोर्तब, लंडन, १७ नोव्हेंबर – सार्वजनिक आणि…
विधानसभा कामकाजास ‘वंदे मातरम’ने सुरुवात
मुंबई, १९ नोव्हेंबर – महाराष्ट्र विधानसभेच्या हिवाळी अधिवेशनाच्या कामकाजास…
मराठा आरक्षणावर उद्या हायकोर्टात सुनावणी
मुंबई, १९ नोव्हेंबर – मराठा आरक्षणाचा प्रश्‍न तातडीने निघाली…
मराठा समाजाला स्वतंत्र प्रवर्गात आरक्षण
►अधिवेशनाच्या पूर्वसंध्येला मुख्यमंत्री फडणवीस यांची घोषणा ►मागासवर्ग आयोगाच्या तिन्ही…
॥ विशेष : अ‍ॅड. गिरीश राऊत | विकास पृथ्वीची…
॥ मानसरंग : मयुरेश डंके | गेटवे ऑफ इंडिया,…
राफेल सुनावणी : अर्धे नुकसान, अर्धा फायदा
॥ सारांश : ल.त्र्यं. जोशी | एक बाब मात्र…
फोर्ब्सच्या यादीत अक्षयची बाजी
‘फोर्ब्स’ने नुकतीच सर्वाधिक कमाई करणार्‍या अभिनेत्यांच्या नावाची यादी जाहीर…
सनीला साकारायची होती ऐतिहासिक चित्रपटात भूमिका
बॉलिवूडची बेबी डॉल म्हणजेच सनी लिओनीचे नाव इंटरनेटवर सर्वाधिक…
गरज असताना सार्‍यांनीच पाठ फिरवली
‘रेस- ३’ चित्रपटातून बॉलिवूडमध्ये कमबॅक करणारा अभिनेता बॉबी देओल…
सूर्योदय: 06:36 | सूर्यास्त: 17:48
Home » आसमंत, पुरवणी, मल्हार कृष्ण गोखले, स्तंभलेखक » अरबी महिलांची गाडी निघाली सुसाट
अरबी महिलांची गाडी निघाली सुसाट
॥ विश्‍वसंचार : मल्हार कृष्ण गोखले |
सौदीने महिलांना ड्रायव्हिंग परवाना दिला ना अखेर ठीकच झालं. त्यात एवढी कसली बातमी असंही आपल्याला वाटू शकेल. याचं कारण या सुधारणा आपल्या समाजाने प्रारंभी जरा कुरकुरत का होईना, पण केव्हाच स्वीकारल्या आहेत, पचवल्याही आहेत. याचं कारण या सुधारणा आपल्या समाजाने प्रारंभी जरा कुरकुरत का होईना, पण केव्हाच स्वीकारल्या आहेत, पचवल्याही आहेत. आपल्याकडच्या महिलांनी प्रथम सायकल चालवून सुरुवात केली.आज त्या नुसती प्रवासी विमानंच नव्हे, तर लढाऊ विमानंही चालवत आहेत.
दि. ३१ ऑगस्ट २०१८ रोजी आपला ३३ वा वाढदिवस साजरा करणार्‍या सौदी अरेबियन युवराज मोहम्मद बिन सलमान अल सौद यांनी जून २०१८ मध्येच सौदी महिलांना वाढदिवसाची भेट देऊन टाकली आहे. त्यांनी महिलांना मोटार चालवण्याचा अधिकृत परवाना दिला आहे.
सौदी हा अरब जगतातला सर्वात मोठा देश. कुवेत आणि इराक यांच्यापाठोपाठ तेल उत्पादनातला तिसर्‍या क्रमांकाचा देश आहे. शिवाय सौदी ही मुहम्मद पैगंबरांची जन्मभूमी आहे. त्यामुळे आपण अरब जगताचे नेते आहोत, असा सौदी सत्ताधिशांचा समज. जेमतेम पावणेतीन कोटी लोकसंख्या असलेल्या या देशाचे दरडोई उत्पन्न ३०,४७७ डॉलर्स (१ डॉलर ः ७०.७८ रुपये) एवढं आहे. म्हणजेच देशात संपत्तीचा पूर वाहतोय्. साहजिकच म्हणाल, ती आधुनिक सुखसोय तेथे उपलब्ध आहे. युरोप, अमेरिका, जपान इथल्या मोटारींचं प्रत्येक नवं मॉडेल त्यांच्या त्यांच्या देशात एकवेळ उशिरा बाजारात येईल, पण सौदीमध्ये पहिल्यांदा मिळणार.
अशा संपन्न देशात महिलांवर मात्र नाना तर्‍हेची बंधनं आहेत. बाप-भाऊ किंवा कुटुंबातील अन्य पुरुष व्यक्तीच्या संमतीशिवाय मुली विवाह करू शकत नाहीत. बाप-भाऊ-नवरा किंवा तत्सम नातेवाईक पुरुष बरोबर असल्याखेरीज महिला प्रवास करू शकत नाहीत. त्याचप्रमाणे महिला स्वतःच्या घरातील मोटार स्वतः चालवू शकत नाहीत. सौदीमध्ये स्त्रियांना शिक्षणाला बंदी नाही, फक्त स्त्री-पुरुष एकत्र शिक्षणाला कडक बंदी आहे.
परिणामी, जगभर सर्वत्र जे चित्र दिसतं, तेच इथेही दिसतं. देशातल्या सर्व विद्यापीठांमध्ये दरवर्षी किमान ५२ टक्के स्त्रिया पदवी मिळवतात. अनेक स्त्रिया उच्च शिक्षणासाठी परदेशीसुद्धा जातात. तिथे त्या मोठमोठ्या पदव्या मिळवतात. म्हणजेच बुद्धिमत्तेत अरब स्त्रिया अरब पुरुषांपेक्षा कुठेही कमी नाहीत, पण तरीही साधी एक मोटार चालविण्याचा परवाना काही त्यांना मिळू शकत नव्हता.
जून २०१८ मध्ये सौदी युवराज मोहम्मद बिन सलमान यांनी ही बंदी उठवली. महिलांना ड्रायव्हिंग लायसन्स मिळालं. सौदी विनोदी वक्ता यासर बक्र यांनी मोठी गमतीदार प्रतिक्रिया दिली, ‘‘अरे माझं अभिनंदन करा. अखेर मी या डोळ्यांनी एका अरब महिलेला गाडी चालवताना पाहिलं, बरं का माझं अभिनंदन करा. अखेर मी या डोळ्यांनी एका अरब महिलेला गाडी चालवताना पाहिलं, बरं का भले ती महिला सौदी नव्हती. बहरिनी नागरिक होती. पण, ती सौदी भूमीवर गाडी चालवत होती, हे काही कमी नाही. नव्हे का भले ती महिला सौदी नव्हती. बहरिनी नागरिक होती. पण, ती सौदी भूमीवर गाडी चालवत होती, हे काही कमी नाही. नव्हे का
आता तो पाहा, राजधानी रियाधमधला दिराब मोटार पार्क नावाचा ड्राययव्हिंग क्लब. जणू चांदीची मासोळी असावी तशी, चमचमत्या चंदेरी रंगाची, अटकर बांध्याची किया स्ट्रिंगर ही गाडी क्लबच्या विस्तीर्ण पटांगणात सुसाट फिरते आहे. अ‍ॅक्सिलेटर आणि बे्रक यांच्यावर पाय ठरत नाहीयेत. गाडी तुफान वेगात पळतेय, ‘कर्रऽकर्रऽ’ करीत खतरनाक वळणं घेत्येय, घसरतेय्, कचकचतेय्, ‘व्हाँ-व्हाँ-बूम’ असे फुत्कार टाकत पुन्हा वेग घेतेय्. चक्रावर बसतेय् राना अल् मिमोनी ही तीस वर्षीय अरब महिला. वेग… वेग आणखी तुफान वेग आणि धुळीचे ढग सोडीत धावणार्‍या रांगड्या, रानदांडग्या मोटारी ही काही फक्त पुरुषांची मक्तेदारी नव्हे ती म्हणते, ‘‘आम्ही महिला पण अशा मोटारी हाताळू शकतो. महिलांनी चालवायच्या मोटारी म्हणजे छोटुल्या, चिटूकल्या, गोडुल्या, गोंडस्, गुलाबी मोटारी असंच काही नाही. माजलेल्या रेड्यासारख्या किंवा बैल्यासारख्या अजस्र, दांडग्या मोटारी हाताळायचं मॅनली काम आम्हीही करू शकतो.’’ आणि यात अजिबात अतिशयोक्ती नाही. राना अल् मिमोनी रियाधमध्येच मोटार चालवतेय् आणि साधं ड्रायव्हिंग लायसन्स नव्हे, तर रेसिंग कार ड्रायव्हिंग लायसन्स मिळविण्याची महत्त्वाकांक्षा बाळगून आहे. पण, असील अल् हमाद ही तर केव्हाच रेसिंग कार ड्रायव्हर बनली आहे.
उच्चशिक्षित आणि गर्भश्रीमंत असीलने परदेशी जाऊन प्रथम साधा ड्रायव्हिंग परवाना, मग काररेसिंग परवानाही मिळवला आहे. सध्या ती दक्षिण फ्रान्समध्ये ‘ल कॅसले’ या ठिकाणी फॉर्म्युला-वन ‘ग्रां प्री डि फ्रान्स’ या जगप्रसिद्ध मोटार शर्यतीत उतरण्यासाठी कसून सराव करत आहे.
राजधानी रियाधमध्ये महिलांचा एक मोटर बाईक क्लबसुद्धा निघाला आहे. हार्ले-डेव्हिडसन या खरोखरच माजलेल्या रेड्यासारख्या दिसणार्‍या फटफटीवरून महिला फटफटी उर्फ बाईक चालवायला शिकत आहेत.
या ‘मॅनली’ कामावरून आपल्याकडचा एक धमाल किस्सा आठवला. १९७० चं दशक. मुंबईच्या फिल्मी वर्तुळात कबीर बेदी आणि त्याची तत्कालीन बायको प्रोतिमा (पक्षी : प्रतिमा) बेदी हे जोडपं बरंच गाजत होतं. दोघंही उच्चशिक्षित, श्रीमंत. कबीरचा अभिनय बेताचाच असला तरी दिसायला तो खरोखरच ‘मॅनली’ होता.
एकदा एका फिल्मी पार्टीत प्रोतिमा बेदी दारू पीत-पीत लोकांना सांगत होती, ‘‘मॅनली असणं ही काही कबीरची मक्तेदारी नाही. कबीर घोडेस्वारी करतो, तशी मी पण करते. कबीर शिडाची होडी (यॉटिंग) चालवतो तशी मी पण चालवते. कबीर तुफान वेगाने बुलेट चालवतो, तशी मी पण चालवते.’’ इथपर्यंत ठीक होतं. यानंतर बहुधा पोटात गेलेल्या दारूने डोक्यात लाथा मारायला सुरुवात केली. त्यामुळे बाईंची जीभ बुलेटप्रमाणेच बेफाम उधळू लागली. ‘‘कबीर सिगारेटींचे डबेच्या डबे फस्त करतो, तसे मी ही करते. कबीर दारूची पिंपच्या पिंप फस्त करतो, मी ही करते, कबीर शर्ट-पँट घालतो, मी ही घालते. कबीर शर्टाची पुढची चार बटणं उघडी ठेवतो, मी ही ठेवते.’’ एका खोडसाळ पत्रकाराने (पत्रकार आणि खोडसाळ ही द्विरुक्ती नव्हे) तेवढ्यात विचारलं, ‘‘कबीरला सुंदरशी दाढी आणि मिशी आहे) तेवढ्यात विचारलं, ‘‘कबीरला सुंदरशी दाढी आणि मिशी आहे
यावर भडकलेल्या मॅनली प्रोतिमाबाईंनी जे काही थयथयाटयुक्त उद्गार काढले ते सभ्यतेच्या मर्यादेमुळे इथे देता येणार नाहीत. त्यासाठी महान पत्रकार खुशवंतसिंगच हवेत.
 तर सौदीमधली महिलांनी मोटार चालवण्यावरची बंदी उठल्यामुळे एकंदरीत महिलावर्ग खुशीत आहे. याचा अर्थ लगेच महिला गल्लोगल्ली मोटारी चालवताना दिसू लागतील असा नव्हे, पण तरीही रियाधमधल्या मुख्य रस्त्यांवर बर्‍यापैकी महिला मोटार चालवताना दिसत आहेत. रियाध विद्यापीठातले प्रो. नागवा मूसा म्हणतात, ‘‘आम्ही सौदीत, रियाधमध्ये आहोत, यावर खरंच विश्‍वास बसत नाही. मी परदेश प्रवास केलेला आहे.
महिलांना टॅक्सी, ट्रकसुद्धा चालवताना पाहिलेलं आहे, पण ते दृश्य इथे माझ्या देशातही पाहायला मिळेल, असं कधी वाटलंच नव्हतं. काळ बदलला, बदलतोय हेच खरं.’’
प्राध्यापक महाशयांची प्रतिक्रिया ही एकप्रकारे सगळ्याच पुरुषांची प्रातिनिधिक प्रतिक्रिया आहे. त्यांचं नाव मात्र लईच भारी आहे. नशीब ते आपल्याकडे आले नाहीत.
या सगळ्या क्रिया-प्रतिक्रिया आपल्याला मजेदार, गमतीदार किंवा क्वचित बावळटपणाच्याही वाटू शकतील. सौदीने महिलांना ड्रायव्हिंग परवाना दिला ना अखेर ठीकच झालं. त्यात एवढी कसली बातमी असंही आपल्याला वाटू शकेल. याचं कारण या सुधारणा आपल्या समाजाने प्रारंभी जरा कुरकुरत का होईना, पण केव्हाच स्वीकारल्या आहेत, पचवल्याही आहेत. आपल्याकडच्या महिलांनी प्रथम सायकल चालवून सुरुवात केली.आज त्या नुसती प्रवासी विमानंच नव्हे, तर लढाऊ विमानंही चालवत आहेत. थोडक्यात, सर्व प्रकारची हलकी आणि अवजड वाहनंसुद्धा आपल्या महिला लीलया चालवत आहेत. आज सौदी पुरुषांना किंवा वाहतूक अधिकार्‍यांना थोडी भीती वाटतेय् की, नव्यानेच मोटार चालवू लागलेल्या या महिलांना रस्त्यावरचे पुरुष वाहनचालक साईड न देणे, कट मारणे, ओव्हरटेक करणे, ओव्हरटेक करताना शेलक्या शिव्या हासडणे इत्यादी जगभरच्या सर्व पुरुष ड्रायव्हरांचे लाडके उद्योग करून सतावतील की काय ठीकच झालं. त्यात एवढी कसली बातमी असंही आपल्याला वाटू शकेल. याचं कारण या सुधारणा आपल्या समाजाने प्रारंभी जरा कुरकुरत का होईना, पण केव्हाच स्वीकारल्या आहेत, पचवल्याही आहेत. आपल्याकडच्या महिलांनी प्रथम सायकल चालवून सुरुवात केली.आज त्या नुसती प्रवासी विमानंच नव्हे, तर लढाऊ विमानंही चालवत आहेत. थोडक्यात, सर्व प्रकारची हलकी आणि अवजड वाहनंसुद्धा आपल्या महिला लीलया चालवत आहेत. आज सौदी पुरुषांना किंवा वाहतूक अधिकार्‍यांना थोडी भीती वाटतेय् की, नव्यानेच मोटार चालवू लागलेल्या या महिलांना रस्त्यावरचे पुरुष वाहनचालक साईड न देणे, कट मारणे, ओव्हरटेक करणे, ओव्हरटेक करताना शेलक्या शिव्या हासडणे इत्यादी जगभरच्या सर्व पुरुष ड्रायव्हरांचे लाडके उद्योग करून सतावतील की काय असे घडू नये म्हणून अधिकार्‍यांनी सौदी वाहतूक पोलिसांना कठोरपणे वागण्याच्या सूचना दिल्या आहेत.
आपल्याकडे याही बाबतीत महिला मागे नाहीत, असं बरेचदा दिसतं. वर दिलेले सर्व उद्योग तर त्या लीलया करताच, पण राँग साईडने गाडी घुसवण्यात तर त्या पुरुष चालकांच्याही पुढे गेल्यात.
 यानिमित्ताने पु.लं.च्या खट्याळपणाची आठवण झाली. पु.लं.ची स्वतःची मोटार नेहमीच सुनीताबाई चालवत असत. सफाईने गाडी चालविणार्‍या सुनीताबाई आणि त्यांच्या बाजूला रुबाबात बसलेले पु.लं. असं दृश्य पुण्याच्या रस्त्यांत दिसत असे. त्यावर पु.लं.ची मल्लिनाथी असे, ‘‘माझी मोटारगाडी आणि संसारगाडी दोन्हीचं चक्र सुनीता सांभाळते.’’
तर आता पाहूया असील अल् हमाद, राना अल् मिमोनी आणि त्यांच्या अरब भगिनी फॉर्म्युला वन शर्यतीत काय-काय पराक्रम करतात ते
राफेल सुनावणी : अर्धे नुकसान, अर्धा फायदा
Filed under : आसमंत, पुरवणी, मल्हार कृष्ण गोखले, स्तंभलेखक.
पृथ्वीचे पदार्पणातच ‘शॉ’नदार शतक
अमित पांघळला बॉक्सिंगचे सुवर्ण
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती
नक्षल समर्थकांच्या पत्रातील ‘तो’ क्रमांक दिग्विजयसिंहांचाच
अटकाने, लटकाने, भटकानेवाल्या संस्कृतीमुळे देशाचे नुकसान
विधानसभा कामकाजास ‘वंदे मातरम’ने सुरुवात
आरबीआय मंडळाची नऊ तास वादळी बैठक
अय्यप्पांचे भाविक ताब्यात; भाजपाचे आंदोलन
राहुल गांधींना मोदी फोबियाने ग्रासले
अस्थाना प्रकरणातील तपास अधिकारी सुप्रीम कोर्टात
पुरोहितांच्या याचिकेवर सुनावणी करा
मराठा आरक्षणावर उद्या हायकोर्टात सुनावणी
Sanatkumar Patil on माया-ममतांना कसे आवरणार
Akshay on आंबेडकरी चळवळीचे अपहरण
BHARAT S. PATIL on अंदाज पावसाचा वाटे खरा असावा…
ashish on वृत्तवेध Live… : बातम्या
वर्धमान दिलीप मोहेकर on बेरोजगारीच्या ज्वलंत प्रश्‍नावर सहा तासांच्या शिफ्टचा प्रस्ताव
वर्धमान दिलीप मोहेकर on बेरोजगारीच्या ज्वलंत प्रश्‍नावर सहा तासांच्या शिफ्टचा प्रस्ताव
S S BHOITE on मला काय त्याचे
Ashish Pande on बोंडअळी नंतर, आधी भन्साळी…
S. V. RANADE on राज्यव्यवस्थेवरील विश्‍वास…
बेरोजगारीच्या ज्वलंत प्रश्‍नावर सहा तासांच्या शिफ्टचा प्रस्ताव 2 Comments
राज्यव्यवस्थेवरील विश्‍वास… 1 Comment
अंदाज पावसाचा वाटे खरा असावा… 1 Comment
वृत्तवेध Live… : बातम्या 1 Comment
आंबेडकरी चळवळीचे अपहरण 1 Comment
बोंडअळी नंतर, आधी भन्साळी… 1 Comment
स्वत:ला विसरून कसं चालेल
२१ नोव्हेंबर १८ सोलापूर आवृत्ती No Comments;
वृत्तवेध Live… : बातम्या
अर्थसंकल्प विश्लेषण: डॉ. गोविलकर
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांचे स्वातंत्र्य दिनाचे भाषण
आपला ई-मेल नोंदवा :
ई-मेल करा व "तरुण भारत"चे सभासद व्हा.
१९/२०, औद्योगिक वसाहत, होटगी रोड, सोलापूर. ४१३००३.
दूरध्वनी : संपादकीय विभाग : ९१-०१२७-२६००४९८,
जाहिरात विभाग : ९१-०२१७-२६००३९८.
तरुण भारतमधून प्रसिद्ध होणाऱ्या जाहिरातीतील मजकुराची शहनिशा करूनच वाचकांनी त्या संबंधी व्यवहार करावा. जाहिरातीत आपल्या उत्पादन सेवेसंदर्भात जाहिरातदारांनी केलेल्या दाव्यांची 'तरुण भारत' कोणतीही हमी घेत नाही. जाहिरातीत करण्यात आलेल्या दाव्यांची जाहिरातदाराकडून पूर्तता न झाल्यास त्यास 'तरुण भारत' जबाबदार राहणार नाहीत याची वाचकांनी नोंद घ्यावी.
संग्रहित : मागील बातम्या, लेख शोधा
अर्थभारत (12) अवतरण (263) आंतरराष्ट्रीय (409) अमेरिका (147) आफ्रिका (7) आशिया (221) ऑस्ट्रेलिया (1) युरोप (32) आध्यात्मिक (18) आरोग्य (6) इतर (1) ई-पेपर (159) ई-आसमंत (55) ई-प.महाराष्ट्र (1) ई-मराठवाडा (47) ई-सदाफुली (6) ई-सोलापूर (50) विशेष पुरवणी (1) कलाभारत (5) किशोर भारत (2) क्रीडा (19) छायादालन (8) ठळक बातम्या (6) दिनविशेष (155) पर्यटन (5) पुरवणी (794) आसमंत (745) मानसी (9) युवा भरारी (9) विविधा (3) सदाफुली (28) फिचर (17) महाराष्ट्र (410) उ.महाराष्ट्र (1) प.महाराष्ट्र (18) मराठवाडा (8) मुंबई-कोकण (69) विदर्भ (10) सोलापूर (14) रा. स्व. संघ (50) राज्य (669) आंध्र प्रदेश-तेलंगणा (17) ईशान्य भारत (43) उत्तर प्रदेश (78) ओडिशा (7) कर्नाटक (77) केरळ (50) गुजरात (64) गोवा (10) जम्मू-काश्मीर (83) तामिळनाडू (29) दिल्ली (48) पंजाब-हरयाणा (12) बंगाल (32) बिहार-झारखंड (35) मध्य प्रदेश-छत्तीसगड (49) राजस्थान (23) हिमाचल-उत्तराखंड (14) राष्ट्रीय (1,770) अर्थ (75) कृषी (25) नागरी (781) न्याय-गुन्हे (284) परराष्ट्र (80) राजकीय (233) वाणिज्य (19) विज्ञान-तंत्रज्ञान (34) संरक्षण (127) संसद (101) सांस्कृतिक (12) रुचिरा (4) विज्ञानभारत (4) वृत्तवेध चॅनल (4) संपादकीय (727) अग्रलेख (356) उपलेख (371) साहित्य (5) स्तंभलेखक (953) अजय देशपांडे (31) अपर्णा क्षेमकल्याणी (5) अभय गोखले (11) कर्नल अभय पटवर्धन (18) गजानन निमदेव (21) चंद्रशेखर टिळक (4) चारुदत्त कहू (34) डॉ.परीक्षित स. शेवडे (43) डॉ.वाय.मोहितकुमार राव (41) डॉ.सच्चिदानंद शेवडे (10) तरुण विजय (9) दीपक कलढोणे (22) धनश्री बेडेकर (1) प्रमोद वडनेरकर (1) प्रशांत आर्वे (6) ब्रि. हेमंत महाजन (52) भाऊ तोरसेकर (104) मयुरेश डंके (5) मल्हार कृष्ण गोखले (49) यमाजी मालकर (48) रत्नाकर पिळणकर (20) रविंद्र दाणी (49) ल.त्र्यं. जोशी (30) वसंत काणे (13) श्याम परांडे (12) श्याम पेठकर (54) श्यामकांत जहागीरदार (53) श्रीकांत पवनीकर (9) श्रीनिवास वैद्य (54) सतीष भा. मराठे (4) सुधीर पाठक (4) सुनील कुहीकर (48) सोमनाथ देशमाने (44) स्वाती तोरसेकर (1) स्वानंद पुंड (7) हितेश शंकर (34)
कृपया संपादक, लेखकांच्या परवानगी शिवाय कुठलेही लेख कॉपी करू नये किवा इतरत्र वापरू नयेत. या संकेतस्थळावर प्रकाशित झालेला सर्व मजकूर, लेख आणि त्याचे हक्क सोलापूर तरुण भारत मिडिया लि. आणि संबंधित लेखकांकडे आहेत. प्रसिद्ध झालेल्या मजकुराशी संपादक सहमत असतीलच असे नाही.
More in आसमंत, पुरवणी, मल्हार कृष्ण गोखले, स्तंभलेखक (207 of 1153 articles)
१०० टक्के नोटा परत आल्या तरी नोटबंदी यशस्वीच
अर्थपूर्ण : यमाजी मालकर | सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे हा आपल्या देशातला धोरणात्मक आणि मोठा बदल आहे. त्याची आपल्याला सवय नाही. ...


jalgaon news municipal decission after order copy for amrut water scheme आदेशाची प्रत आल्यानंतर ‘मनपा’ ठरविणार भूमिका | eSakal

आदेशाची प्रत आल्यानंतर ‘मनपा’ ठरविणार भूमिका
रविवार, 8 ऑक्टोबर 2017
जळगाव - अमृत योजनेंतर्गत पाणीपुरवठा योजनेसाठीची मंजूर निविदा रद्द करून महापालिकेने पुढील निविदाप्रक्रिया राबविण्याचा निर्णय घेण्याचे निर्देश औरंगाबाद खंडपीठातर्फे शुक्रवारी (६ ऑक्‍टोबर) देण्यात आले. महापालिकेला न्यायालयाचे आदेश प्राप्त झाले नसून, आदेशाचे पत्र मिळाल्यानंतर भूमिका ठरविली जाणार असल्याची माहिती मिळाली.
जळगाव - अमृत योजनेंतर्गत पाणीपुरवठा योजनेसाठीची मंजूर निविदा रद्द करून महापालिकेने पुढील निविदाप्रक्रिया राबविण्याचा निर्णय घेण्याचे निर्देश औरंगाबाद खंडपीठातर्फे शुक्रवारी (६ ऑक्‍टोबर) देण्यात आले. महापालिकेला न्यायालयाचे आदेश प्राप्त झाले नसून, आदेशाचे पत्र मिळाल्यानंतर भूमिका ठरविली जाणार असल्याची माहिती मिळाली.
केंद्र व राज्य शासनाच्या अमृत योजनेंतर्गत २९० कोटींची पाणीपुरवठा योजना महापालिकेसाठी मंजूर झाली होती. यात तांत्रिक सल्लागार महाराष्ट्र जीवन प्राधिकरणाच्या मार्गदर्शनाखाली राबविण्यात आलेल्या निविदाप्रक्रियेत सर्वांत कमी दराची आलेली संतोष इन्फ्रा प्रायव्हेट लिमिटेड व विजय क्रन्सट्रक्‍शन प्रायव्हेट लिमिटेड कंपनीची निविदा मंजूर केली होती. यावर निविदाधारक जैन इरिगेशन कंपनीने मंजूर निविदाधारकांच्या पात्रतेवर हरकत घेऊन औरंगाबाद खंडपीठात याचिका दाखल केली होती. यावर शुक्रवारी न्यायालयाने दिलेल्या निकालात मंजूर निविदा रद्द करून पुढील प्रक्रियेवर महापालिकेने निर्णय घेण्याचे निर्देश दिले होते. त्यानुसार महापालिका प्रशासन न्यायालयाच्या आदेशाची वाट बघत असून, त्यात कोणत्या मुद्यावरून निविदा रद्द केली, याचा अभ्यास करून नव्याने पुढील निविदाप्रक्रिया राबविण्याची भूमिका ठरविली जाणार असल्याची माहिती विश्‍वसनीय सूत्रांकडून मिळाली.
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात मृद चाचणी प्रयोगशाळेचे उद्घाटन संपन्न | | Gogate Jogalekar College

गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात मृद चाचणी प्रयोगशाळेचे उद्घाटन संपन्न
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात मृद चाचणी प्रयोगशाळेचे उद्घाटन संपन्न
राष्ट्रीय विज्ञान दिन आणि कै. अरुअप्पा जोशी स्मृतिदिनानिमित्त गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयामध्ये ‘मृद चाचणी प्रयोगशाळे’च्या माध्यमातून नवीन उपक्रमाचा प्रारंभ होत आहे. या प्रयोगशाळेच्या माध्यमातून रत्नागिरी जिल्ह्यातील शेतकऱ्यांच्या जमिनीतील माती तपासणी करणे शक्य होणार आहे. मृद चाचणी अंतर्गत मातीतील १२ घटकांची तपासणी करण्यात येणार आहे. भारत सरकारच्या राष्ट्रीय शाश्वत शेती अभियानमध्ये अशा प्रकारच्या सेवा शेतकर्यांना पुरविणे अभिप्रेत आहे. सदर प्रयोगशाळेची नोंदणी कृषी विभाग, महाराष्ट्र शासन यांचेकडे झाली आहे.
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयाने या अभियानांतर्गत पुढाकार घेऊन सदर प्रयोगशाळेची निर्मिती केली आहे. या प्रयोगशाळेचे उद्घाटन भारतीय कृषी अनुसंधान परिषद, गोवा या केंद्राचे संचालक, डॉ. एकनाथ चाकुरकर यांचे हस्ते आणि रत्नागिरी एज्युकेशन सोसायटीच्या कार्याध्यक्षा श्रीमती शिल्पाताई पटवर्धन यांच्या प्रमुख उपस्थितीत नुकतेच संपन्न झाले. याप्रसंगी गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयाचे प्राचार्य डॉ. किशोर सुखटणकर, प्रशासकीय उपप्राचार्य डॉ. अरविंद कुलकर्णी, विज्ञान विभागाचे उपप्राचार्य डॉ. मिलिंद गोरे, सर्व प्राध्यापक, विद्यार्थी आणि माध्यम प्रतिनिधी बहुसंख्येने उपस्थित होते.
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात दि. ०४ मार्च २०१७ रोजी पदवीदान समारंभ
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात ६० वा कालिदास स्मृति समारोह संपन्न
कै. बाबुराव जोशी ग्रंथालयात 'दिवाळी अंकांचे' उदघाटन संपन्न
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात 'संशोधन उपकरणे ओळख' कार्यशाळा संपन्न
गोगटे जोगळेकर महाविद्यालय मुंबई विद्यापीठ पदव्युत्तर परीक्षेसंदर्भात महत्वाचे
मुंबई विद्यापीठ आंतरमहाविद्यालयीन महिला खो-खो स्पर्धा गोगटे जोगळेकर महाविद्यालयात शानदार उदघाटन संपन्न


Parking Plaza dream is incomplete पार्किंग प्लाझाचे स्वप्न अपूर्णच | eSakal

पार्किंग प्लाझाचे स्वप्न अपूर्णच
मंगळवार, 3 जुलै 2018
ठाणे - ठाणे रेल्वेस्थानकात बनवण्यात येणाऱ्या दुमजली पार्किंग प्लाझाचे काम तीन वर्षांनंतरही रखडल्याने त्याचा फटका हजारो प्रवाशांना बसत आहे. रेल्वेस्थानकापर्यंत वाहने घेऊन येणाऱ्यांना पार्किंगची समस्या भेडसावत आहे. रेल्वे प्रशासनाने पार्किंगसाठी 17 कोटींचा निधी मंजूर केला होता. त्यातील काही निधी मध्य रेल्वेने स्थानकातील इतर दुरुस्ती आणि विकासकामांसाठी वापरला. त्यामुळे पार्किंग प्लाझा बनवण्यासाठी रेल्वेकडे निधीच शिल्लक नसल्याची धक्कादायक बाब समोर आली आहे.
ठाणे - ठाणे रेल्वेस्थानकात बनवण्यात येणाऱ्या दुमजली पार्किंग प्लाझाचे काम तीन वर्षांनंतरही रखडल्याने त्याचा फटका हजारो प्रवाशांना बसत आहे. रेल्वेस्थानकापर्यंत वाहने घेऊन येणाऱ्यांना पार्किंगची समस्या भेडसावत आहे. रेल्वे प्रशासनाने पार्किंगसाठी 17 कोटींचा निधी मंजूर केला होता. त्यातील काही निधी मध्य रेल्वेने स्थानकातील इतर दुरुस्ती आणि विकासकामांसाठी वापरला. त्यामुळे पार्किंग प्लाझा बनवण्यासाठी रेल्वेकडे निधीच शिल्लक नसल्याची धक्कादायक बाब समोर आली आहे.
गेल्या वर्षभरापासून अर्धवट बांधण्यात आलेल्या अवस्थेत असलेल्या पार्किंग प्लाझाच्या तळघरात मध्य रेल्वेने वाहनतळासाठी जागाही दिली आहे. त्यामुळे पार्किंग प्लाझा दुमजली होणार की बांधकाम तसेच अपूर्ण राहणार, असा प्रश्‍न उपस्थित होत आहे.
ठाणे रेल्वेस्थानकातून दिवसाला लाखो प्रवासी ये-जा करत असतात. शहरात वाहतुकीची पुरेशी सुविधा नसल्याने अनेक प्रवासी स्थानकात वाहने घेऊन येतात. त्यामुळे ठाणे स्थानकात त्यांच्या वाहनांसाठी प्रशस्त जागा असावी, अशी मागणी होत होती. त्यादृष्टीने रेल्वेने ठाणे स्थानकात दुमजली पार्किंग प्लाझा बांधण्याची घोषणा केली. जून 2015 ला तत्कालीन रेल्वेमंत्री सुरेश प्रभू यांच्या हस्ते पार्किंग प्लाझाचे भूमिपूजनही झाले. त्यासाठी 17 कोटींचा निधीही मंजूर झाला होता; मात्र तीन वर्षे उलटूनही वाहनतळ अद्याप अपूर्णच आहे. पार्किंग प्लाझाचे तळघरच बांधणे मध्य रेल्वेला शक्‍य झाले आहे. वरील दोन मजले बांधण्यासाठी तळघरावर वीटही रचण्यात आलेली नाही. त्यामुळे पार्किग प्लाझाच्या ठिकाणी बांधकामासाठी लागणारी यंत्रे बंद पडलेली आहेत. सिमेंट-लोखंडी सळ्या असे बांधकामाचे साहित्यही पडून आहेत. रात्रीच्या वेळी अनेकदा तिथे मद्याच्या पार्ट्या चालतात. एप्रिलपासून पार्किंग प्लाझाच्या तळघरात रेल्वेने प्रवाशांसाठी पार्किंगही सुरू केले आहे. आमचे पैसेही प्रकल्पात अडकले असल्याचे एका ठेकेदाराने सांगितले. त्यामुळे बहुमजली पार्किंग प्लाझाचे ठाणेकरांचे स्वप्न केव्हा पूर्ण होईल त्याकडे प्रवाशांचे लक्ष आहे.
पार्किंग प्लाझा प्रकल्प एकूण 1500 चौरस फूट आहे. प्रवाशांची संख्या प्रचंड असल्याने पार्किंग प्लाझा झाल्यास दोन हजार दुचाकी त्यात बसू शकतात. सध्या पार्किंग प्लाझाच्या तळमजल्यात रेल्वेकडून पार्किंग सुरू आहे. सकाळी 10 वाजताच हे वाहनतळ दुचाकींनी खचाखच भरून जाते. त्यात साधारणत: 600 पेक्षा जास्त दुचाकी पार्क होतात. पार्किंगसाठी प्रवाशांना जागा पुरत नाही.
ठाण्यातील पार्किंग प्लाझाचे बांधकाम बंद अवस्थेत का आहे, याची चौकशी करून सांगतो.
- ए. के. जैन, वरिष्ठ जनसंपर्क अधिकारी
येथे झाला निधीचा खर्च
पार्किंग प्लाझाच्या कामासाठी एकूण 17 कोटी रुपये मंजूर झाले होते. त्यापैकी रेल्वे प्रशासनाने पार्किंगच्या जागेवर असलेले पोलिस ठाणे दुसऱ्या ठिकाणी स्थलांतरित झालेल्या कार्यालयाच्या इमारतीसाठी तीन कोटी रुपये खर्च करण्यात आले. त्याचबरोबर कल्याणच्या दिशेने नव्याने बनविण्यात आलेल्या पादचारी पुलासाठी पाच कोटी रुपये तसेच सरकते जिने बनविण्यासाठी एक कोटी 45 लाख खर्च करण्यात आला असल्याची माहिती मुंबईतील एका रेल्वेच्या अधिकाऱ्याने खासगीत दिली.
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


आता घरपट्टी भरा एका क्लिकवर ! - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » बेळगांव » आता घरपट्टी भरा एका क्लिकवर
आता घरपट्टी भरा एका क्लिकवर
घरपट्टी ऑनलाईन भरण्याच्या सुविधेचा शुभारंभ करताना महापौर बसाप्पा चिकलदिन्नी, महापालिका आयुक्त शशीधर कुरेर, डॉ.शशीधर नाडगौडा व संगणक विभागाचे अधिकारी.
घरपट्टी भरण्यासाठी चलन घ्या, भरण्यासाठी बँकेत रांगेत थांबा अशा विविध कटकटींपासून बेळगावकरांची सुटका झाली आहे. अखेर ऑनलाईन घरपट्टी भरण्याच्या प्रक्रियेचा शुभारंभ गुरुवारी महापौर बसप्पा चिकलदिन्नी यांच्या हस्ते करण्यात आला. ऑनलाईन घरपट्टी भरण्यासंदर्भात यावेळी माहिती देण्यात आली.
आता घरपट्टी भरण्यासाठी नागरिकांना करावी लागणारी कसरत थांबणार असून यापुढे घरबसल्या घरपट्टी भरण्याची सुविधा उपलब्ध करून देण्यात आली आहे. घरपट्टी भरण्यासाठी मालमत्तांची नोंद संगणकावर करण्यात आली असून प्रत्येक मालमत्तेला आयडी क्रमांक देण्यात आला आहे. क्रमांकाच्या आधारे ऑनलाईनद्वारे मालमत्तेचा तपशील तसेच घरपट्टीची माहिती उपलब्ध होणार आहे. शहरात 1 लाख 20 हजार मालमत्ता असून सर्व मालमत्तांना आयडी क्रमांक देण्यात आला आहे. यापुढे नागरिकांना डेबिट व पेडिट कार्डच्या साहाय्याने घरपट्टी भरता येणार आहे. महापालिकेच्या http:// belgavicitycorp.org/ या संकेतस्थळावर लॉगऑन केल्यानंतर मालमत्तांची माहिती आणि घरपट्टी भरण्याबाबतची माहिती उपलब्ध होईल. त्यावर मालमत्ता आयडी क्रमांक, वॉर्ड क्रमांक, मालमत्ता कर आकारणी जुना व नवीन क्रमांक, मालमत्ताधारकाचे नाव किंवा मोबाईल क्रमांकद्वारा मालमत्तेचा तपशील पाहता येणार आहे. घरपट्टी भरून त्याची पावती प्रिंट करून घेता येऊ शकते. अशा प्रकारे घरपट्टी ऑनलाईन सुविधेचा लाभ नागरिकांना घेता येणार आहे. या प्रक्रियेमुळे मालमत्ताधारकांची सोय झाली आहे. यापूर्वी मालमत्ताधारकांची संपूर्ण माहिती संगणकावर नोंद करण्यात आली असल्याची माहिती महापालिका आयुक्त शशीधर कुरेर यांनी दिली. या सुविधेचा शुभारंभ महापौर बसाप्पा चिकलदिन्नी यांच्या हस्ते करण्यात आला. यावेळी प्रभारी महसूल उपायुक्त ए. एस. कांबळे, प्रभारी सामान्य प्रशासन उपायुक्त डॉ. शशीधर नाडगौडा तसेच संगणक विभागाचे अधिकारी उपस्थित होते.
क्रोध करणाऱयांची विचारक्षमता कमी
अमलझरीतील मेंढपाळच्या मुलाची ‘हवाईझेप’
हे गजानना…गाण्याचे चित्रीकरण पूर्ण
कंग्राळी बंधाऱयावरील फळय़ांची उंची वाढविण्याची मागणी
भारत-ऑस्ट्रेलिया संघर्षाला आजपासून प्रारंभ
हिजबुलचे 4 दहशतवादी ठार
दिंडी महोत्सवासाठी मठग्राम नगरी सजली
राष्ट्रीय पत्रकार पुरस्कार फिरोज लांडगे यांना प्रधान
बँक ऑफ इंडियाचे एटीएम मशीन फोडले
राणेंनी मगोच्या भूमिकेचे समर्थन करायला हवे : दीपक ढवळीकर
नामवंत अर्थतज्ञ दिनकर हरि पै पाणंदीकर यांचे निधन
पक्ष बदलू आमदारांवर कारवाई करा
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsNew Category NameTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक