Neil Patel acquired another forum -AffiliateFix- Marathi facebook

'पॉन्झी स्कीम'ची विलक्षण कहाणी
'पॉन्झी स्कीम'ची विलक्षण कहाणी (अतुल कहाते)- अतुल कहाते akahate@gmail.comअलीकडंच बंगालमध्ये सुदिप्त सेन म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या माणसानं चिट फंड प्रकारच्या योजनेकडं गुंतवणूकदारांना आकर्षून घेतलं आणि भरपूर पैसे गोळा करून पोबारा केला. अशा प्रकारचे प्रकार दुर्दैवानं वारंवार घडूनसुद्धा आर्थिक साक्षरता पुरेशी नसल्यामुळे बिचारे गुंतवणूकदार अशा योजनांकडं आकृष्ट होत राहतातच. अशा योजनांना पॉन्झी स्कीम्स, असं का म्हणतात, यामागची […]
पॉन्झी.. एक विकतचे दुखणे
पॉन्झी.. एक विकतचे दुखणेश्रीमंत होण्याची कुणाची इच्छा नसते त्यात झटपट श्रीमंत होण्याची स्वप्ने पाहणारे अनेक असतात.निशांत सरवणकर | Updated: December 20, 2015 2:53 AMSHARES· Facebook· Twitter· Google Plusश्रीमंत होण्याची कुणाची इच्छा नसते त्यात झटपट श्रीमंत होण्याची स्वप्ने पाहणारे अनेक असतात.निशांत सरवणकर | Updated: December 20, 2015 2:53 AMSHARES· Facebook· Twitter· Google Plusश्रीमंत होण्याची कुणाची इच्छा नसते त्यात झटपट श्रीमंत होण्याची स्वप्ने पाहणारे अनेक असतात. अशा व्यक्तींना आमिषांच्या मोहजालात अडकवून स्वत:ची तुंबडी भरणाऱ्यांचेच कायम फावत आले आहे. देशभरातच नव्हे तर जगभरात […]
चुंबन, कुंकू आणि आत्महत्या.. रेखा यांच्या आयुष्यातील काही चकित करणा-या गोष्टी
चुंबन, कुंकू आणि आत्महत्या.. रेखा यांच्या आयुष्यातील काही चकित करणा-या गोष्टीअभिनेता बिस्वजीतने रेखा यांचे चुंबन घेतले होते.· Facebook· Twitter· Google Plusरेखाआपल्या अभिनयाने ८०-९०चे दशकं गाजवणा-या अभिनेत्री रेखा यांची जादू आजही प्रेक्षकांवर कायम आहे. आजही त्यांच्या सौंदर्याची आणि अभिनयाची प्रशंसा केली जाते. याचमुळे लक्सच्या जाहिरातीत अभिनेता शाहरुख खान आणि काही नव्या अभिनेत्रींसोबत रेखा यादेखील झळकल्या होत्या. […]
Tula Kalnnaar Nahi Movie Review:फाटे फुटलेल्या ट्रॅकवरची 'रोड स्टोरी'...
Tula Kalnnaar Nahi Movie Review:फाटे फुटलेल्या ट्रॅकवरची 'रोड स्टोरी'...राज चिंचणकरअलीकडे रोड स्टोरीचा चित्रपटांमध्ये बराच संचार सुरु आहे आणि 'तुला कळणार नाही' हा चित्रपटही अशाच रोडवरून पळत सुटला आहे. नाही म्हणायला यात भावनांची आंदोलने, तुटू पाहणारी नाती जोडण्यासाठी केलेली कसरत वगैरे विविध प्रकार आहेत. त्यामुळे करमणुकीसाठी जो बार भरायला हवा, तो या बंदुकीत पूर्ण भरला आहे. […]
Movie review Simran 'प्र'फूल गुंतागुंत सिनेरिव्ह्यू
Movie review Simran 'प्र'फूल गुंतागुंत सिनेरिव्ह्यूआशय-विषयाची संवेदनशील मांडणी करीत असतानाच प्रत्येक दिग्दर्शक स्वत:ची अशी एक शैली जोपासत असतो. 'शाहीद', 'सिटीलाइट्स', 'अलीगड' यासारखे वेगळे सिनेमे देणाऱ्या हंसल मेहताकडून 'सिमरन'मध्येही असंच काही वेगळं पाहायला मिळेल, अशी अपेक्षा होती. कंगना रनोटची मुख्य व्यक्तिरेखा असलेल्या या चित्रपटात हंसल मेहता काही वेगळं मांडेल, असं वाटलं होतं. अर्थात तो सुरुवातही आश्वासक […]
Marathi movie review गँगवॉरच्या थरारात हरवला ‘डॅडी’
गँगवॉरच्या थरारात हरवला 'डॅडी'Source majhapaperप्रत्येकाच्या आयुष्यातील स्वप्ननगरी म्हणजेच मुंबई. कष्टकऱ्यांची आणि मिल कामगारांची कर्मभूमी म्हणून देखील मुंबईला ओळखले जाते. पूर्वीच्या काळी येथील गिरणी कामगार म्हणजे मालदार माणूस. पण त्यानंतर मिल बंद पडू लागल्या आणि अशातच मुंबईत काही अशा टोळ्यांचा जन्म झाला. या टोळ्यांच्या जन्मामुळे मुंबईची परिस्थितीच बदलून गेली. येथे दिवसाढवळ्या रक्तपात होऊ लागले. अशा या […]
Marathi lekh पोटाचा घेर वाढणार नाही तर काय
कशी काय तुमची तब्येत.. कसंही असलं तरी दोन गोष्टी आपल्याकडे सर्रास दिसतात. काहींना वाटत असतं, आपण फारच लठ्ठ आहोत, आपल्याला बारीक व्हायची गरज आहे, तर काहींना वाटत असतं, आपल्याला काहीही झालेलं नाही. आपली तब्येत विशेषत: पोट अगदी व्यवस्थित आहे..आपण लठ्ठ होत आहोत, याकडे अनेकांचं लक्षच नसतं किंवा त्यांनी सोयीस्करपणे स्वत:चा तसा समज करून घेतलेला असतो. […]
या सहा गोष्टींमुळे रेल्वेचा प्रवास कितीही लांबचा असला तरी कंटाळवाणा होत नाही.
या सहा गोष्टींमुळे रेल्वेचा प्रवास कितीही लांबचा असला तरी कंटाळवाणा होत नाही.source lokmat ठळक मुद्दे* ट्रेनमध्ये हल्ली बेड रोलची सुविधा उपलब्ध असते. पण तरीही एखादी हलकी शाल, चादर सोबत ठेवली तर ऐनवेळी गैरसोय होणार नाही.* रेल्वे केटरिंगचं भोजन आवडत नसेल तर तुम्ही आॅनलाइनही तुमची आॅर्डर बुक करु शकता. आजकाल अशा अनेक वेबसाइट उपलब्ध आहेत, ज्या तुम्हाला […]


Serial Title Tracks-मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत

मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत
मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत
उत्तुंग भरारी घेऊ या
एकदिलाने उमटू दे जयघोष आज हा ओठी
दरिखो-यातून नाद घुमू दे एकच दिनराती
मी मराठी ..... मी मराठी .....
संतांच्या अमृतवाणीने जीवन केले वैभवशाली
ऋषिमुनी अन् थोर तपस्वी कल्याणास्तव इथे जन्मले
आदर्शांचे अमोल लेणे या भूमीला देऊन गेले
युक्ती आणि शक्तीची पुण्याई येथे मोठी
एकदिलाने उमटू दे जयघोष आज हा ओठी
दरिखो-यातून नाद घुमू दे एकच दिनराती
मी मराठी ..... मी मराठी .....
यळकोटाचा भंडार उधळी खंडोबाची आण घेउनी
समृद्धीची पावनगंगा भरून येथे नित्य वाहते
मनगटात यश अमुच्या आहे अमुच्या आणि किर्ती ललाटी
मी मराठी ..... मी मराठी .....
अभंग, ओवी, फटका, गवळण, धुंद पवाडा, धुंद लावणी
माय मराठी भाषा अमुची नक्षीदार भरजरी पैठणी
ज्ञान-कला-भक्ती-विद्येचे वैभव येथे सदा नांदते
जे जे अनुपम अभिनव आहे ते ते सारे येथे घडते
शिकवू आम्ही भारताला देऊन आव्हाने मोठी
एकदिलाने उमटू दे जयघोष आज हा ओठी
दरिखो-यातून नाद घुमू दे एकच दिनराती
मी मराठी ..... मी मराठी .....
घोर संकटे झेलून घेतील अमुचे अजिंक्य बाहू
काळाशीही झुंज देउनी सदैव विजयी राहू
जरी रांगडा बाणा अमुचा जीवास जीवही देऊ
अंगावर कोणी आले शिंगावरती घेऊ
साधे भोळी दिसतो परी गुण अमुच्या ठायी कोटी
एकदिलाने उमटू दे जयघोष आज हा ओठी
दरिखो-यातून नाद घुमू दे एकच दिनराती
मी मराठी ..... मी मराठी .....
महाराष्ट्र भू तुला मानतो सकळ जनांची आई
तुझ्या कुशीतुन सकळांसाठी अंकुरते अंगाई
संघर्षाचे शौर्य दिले तू धैर्य दिले जगण्याचे
तुझ्याच ठायी कृतार्थ व्हावे अवघे जीवन अमुचे
तुझाच जयजयकार असावा सदैव अमुच्या ओठी
दरिखो-यातून नाद घुमू दे एकच दिनराती
मी मराठी ..... मी मराठी .....
स्वर - सुरेश वाडकर, रवींद्र साठे, अवधूत गुप्ते, अमेय दाते, उदेश उमप, आरती अंकलीकर
, साधना सरगम, वैशाली सामंत
(शीर्षक गीत, वाहिनी:मी मराठी)
मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत
Re: मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत
Re: मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत
मी मराठी वाहिनी - शिर्षक गीत


जाणून घ्या वयानुसार किती वेळ झोप घेणे आवश्यक असते. - Tinystep

जाणून घ्या वयानुसार किती वेळ झोप घेणे आवश्यक असते.
नवजात बाळ जन्माला आल्यापासून अगदी वयस्क व्यक्ती पर्यंत प्रत्येकाला झोपेची आवश्यकता असते.परंतु वयानुसार कोणाला साधरणतः किती झोपेची आवश्यकता असतेहे आपण पाहणार आहोत.
१. नवजात ते तीन महिने (०-३ महिने )
नवजात बाळ ते ३ महिन्याचे बाळ यांना दिवसातून १४ ते १७ तास झोप आवश्यक असते.
२. ४ ते ११ महिन्यांचे मूल (४ ते ११ महिने )
४ महिन्याचे बाळ ते दिवसातून ११ महिन्याच्या मुलाला १२ ते १५ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
३. एक वर्ष ते दोन वर्ष (१ ते २ वर्ष )
एक वर्ष ते २ वर्षाच्या मुलाला ११ ते १४ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
४. तीन ते पाच वर्ष(३-५ वर्षे )
३ वर्ष ते ५ वर्षाच्या मुलांना १० ते १३ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
५. सहा वर्ष ते तेरा वर्ष ( ६ ते १३ )
६ वर्ष ते १३ वर्षाच्या मुलांना ९ ते ११ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
६.चौदा ते सतरा वर्षे (१४ ते १७ वर्षे )
१४ वर्ष ते १७ वर्षाच्या मुलांना ९ ते ११ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते. ८ ते १० तासाची झोप आवश्यक असते.
७.अठरा ते चौसष्ट वर्षे (१८ ते ६४ वर्षे )
१८ वर्ष ते ६४ वर्षाच्या व्यक्तींना ८ ते ९ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
८. पासष्ट ते पुढील (६५ ते पुढील )
पासष्ट ते पुढील व्यक्तींना ७ ते ८ तासाच्या झोपेची आवश्यकता असते.
मुलतानी मातीचे त्वचेवर आणि समस्येनुसार फायदे
जाणून घ्या अपुऱ्या दिवसाचे (प्रिमॅच्युअर)बाळ का जन्माला येते
तुम्हांला नखं खाण्याची/ कुरतडण्याची सवय आहे मग हे नक्कीच वाचा
तिने बाळाचा पहिलं रडणं ऐकला... आणि ती कोमातून बाहेर आली
मग आता... गोड बातमी कधी या प्रश्नाला कशी मजेशीर उत्तरे कश्या द्याल
यशस्वी मातृत्वसाठी या ६ सवयी लावून घेणे आवश्यक आहे.
चेहऱ्याच्या सौंदर्यसाठी ५ आश्चर्यचकित करणाऱ्या विचित्र युक्त्या
नवजात बाळाच्या त्वचेविषयक या गोष्टी माहिती असणे आवश्यक असते.
अशी करा कोबीची भजी
तुमच्या बाळासाठी नाचणीचं सत्व
गरोदरपणात असताना ह्या लसी घ्या. . .
लहान बाळाचे दात कधी यायला सुरवात होते..आणि लहान मुलांचा दाताविषयक सर्व प्रश्नांची उत्तरे
अशी करा कांद्याची कुरकुरीत खेकडा भजी
बाळाला सहा महिने झाल्यावर....
हे सहा काही मजेदार प्रश्न लहान मुले नक्की विचारातात ...जाणून घ्या त्यांची उत्तरे कशी द्यायची


कादंबरी, कवितासंग्रहाचे प्रकाशन

मुंबई : पार पब्लिकेशनतर्फे प्रसाद कुमठेकर लिखित ‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’ या कादंबरीचे आणि महेश लीला पंडित लिखित ‘चष्मांतरे’ या कवितासंग्रहाचा प्रकाशन सोहळा नुकताच उत्साहात पार पडला.
ज्येष्ठ चरित्रकार वीणा गवाणकर, डॉ. आशुतोष पाटील, गणेश वसाईकर प्रा. विवेक कुडू आणि वर्जेश सोलंकी यांच्या हस्ते विरार येथील वि. वा. कॉलेजमध्ये हा प्रकाशन सोहळा झाला. या वेळी नाटककार, कथालेखक जयंत पवार यांच्या मनोगताचे वाचन कवी इग्नेशियस डायस यांनी केले.
जयंत पवार म्हणाले, ‘‘चष्मांतरे’ आणि ‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’ ही दोन्ही पुस्तके आजची आहेत आणि आजच्या संदर्भात महत्त्वाची आहेत. ‘सत्यमेव जयते’ हे जपलेले ब्रीद कोसळून बघताना आपण पाहत आहोत या काळात नाकासमोर जगणाऱ्या माणसाची होणारी गोची, त्यांच्या शोकांतिका होताना पाहणाऱ्यांची होणारी गोची आणि बदलेले जगण्याचे निकष-नॉर्म्स महेश लीला पंडित आणि प्रसाद कुमठेकर या दोन युवकांनी त्यांच्या अनवट शैलीत शब्दबद्ध केले आहेत.’
प्रा. कुडू यांनी ‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’ या कादंबरीचे मर्म उलगडून सांगितले. कादंबरीत अगदी वेगळ्या शैलीत लिहिलेले उदगीरे आणि बोली या प्रकरणामुळे कादंबरी अतिशय वाचनीय झाली आहे. या प्रकरणामुळे आणि बोलीतील शब्दाची अर्थसूची दिल्यामुळे आशयाची दारे किलकिले झाली असल्याचे त्यांनी नमूद केले.
‘इतक्या लवकर म्हणजेच ‘बगळा’नंतर दुसरे पाऊल इतके दमदार टाकले याचा आनंद वाटतो. ‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’ ही कादंबरी म्हणजे बोलीचा समर्थ आविष्कार आहे. ही कादंबरी म्हणजे उदगीर गावाचे चरित्र आहे. गावची परिस्थिती हीच हा कादंबरीचा नायक आहे. या परिस्थितीचे लेखकाने केलेले निरीक्षण आणि त्याचे लेखकाला झालेले आकलन बारकाईने नोंदवत लेखकाचा कॅमेरा नुसता दर्शन करवत नाही, तर गावाच्या एकूण जगण्यात तळ गाठतो. यातील भाषिक आणि गोष्ट सांगण्याच्या वैशिष्ट्यपूर्ण शैलीमुळे वाचक या कादंबरीच्या अधिक जवळ पोहोचतो,’ असे विवेचन जेष्ठ चरित्रकार वीणा गवाणकर यांनी केले.
महेश लीला पंडित लिखित ‘चष्मांतरे’ या कवितासंग्रहावर बोलताना कवी गणेश वसईकर म्हणाले, ‘महेशची कविता ही भाषेविषयी कमालीची आस्था व्यक्त करते. वर्तमानात जगताना माणसाची होणारी दमछाक, नातेसंबंधातील कुरूपता व स्वतःविषयी वाटणारा संशय, माणसाचा संकोच, अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याचे दबलेपण ही कविता प्रकट करते.’
डॉ. पाटील म्हणाले, ‘समकाळातील औपचारिक, पण मुळात ढोंगी, दिखाऊ अशा मानवी जीवनव्यवहाराचा सामना कसा करावा, याने अस्वस्थ असलेले हे कविमन आशय, अभिव्यक्ती आणि त्यांच्या मुळाशी असणारी भाषा अशा सगळ्याच स्तरांवरून तिरसटपणे व्यक्त होते. माणूस म्हणून आपल्या अस्तित्वाच्या खुणा सांभाळू पाहणारे हे कविमन संवेदना, विचारांपासून स्वत:ला दूर नेऊन जगू शकत नाही. त्यामुळेच वैयक्तिक ते सामाजिक अशा सर्व स्तरांवरून गोची झालेल्या समकालीन माणसाचे म्हणणे अगदी त्याच्या मराठी-इंग्लिश शब्दांच्या मिश्रणातून अभिव्यक्त करणारी ही रचना आहे.’
कवी फेलिक्स डिसोजा यांनी कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन केले. शैलेश साळवी यांनी पाहुण्यांचे स्वागत केले.
(‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’ या पुस्तकाबद्दलच्या कार्यक्रमाची बातमी वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा. हे पुस्तक ‘बुकगंगा डॉट कॉम’वरून घरपोच मागविण्यासाठी खाली दिलेल्या लिंकवर क्लिक करा.)
‘‘बारकुल्या बारकुल्या ष्टोऱ्या’मध्ये निखळ निसर्गरूप आणि माणूसरूप’ दुर्गसंवर्धनासाठी तरुणाईचा पुढाकार भारती विद्यापीठ, सिम्बायोसिसला ‘नॅक’कडून मिळाली ‘ए प्लस’ श्रेणी भारतीयांच्या मापाच्या आरामदायी पादत्राणांना पेटंट सुबोध भावे म्हणतोय ‘दुनिया गोल है’
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट
माहिती-तंत्रज्ञानातून मराठीची अस्मिता जपून संवर्धनही शक्य
संरक्षक ओझोन थर वाचवू या
सोलापुरात फूल बाजार तेजीत
कोपरी विसर्जन घाटाचा कायापालट करणारे प्रकाश कोटवानी
सॅनिटरी नॅपकिन्सची घरच्या घरी विल्हेवाट शक्य
... म्हणून ‘त्या’ महाविद्यालयाने उभारले लाल कंधार गायीचे शिल्प
राह पकड तू एक चलाचल...
जिद्दी मुलाच्या संघर्षाची प्रेरक गोष्ट
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट


ग्रामीण भागातील पुरुषांना प्रोस्टेट कॅन्सरचा धोका | MyMedicalMantra

Home ताज्या घडामोडी ग्रामीण भागातील पुरुषांना प्रोस्टेट कॅन्सरचा धोका
ग्रामीण भागातील पुरुषांना प्रोस्टेट कॅन्सरचा धोका
कॅन्सर नोंदणी केंद्रामधून समोर आलेल्या माहितीनूसार, १ लाख कॅन्सर रुग्णांमध्ये २० टक्के प्रोस्टेट कॅन्सरचे रुग्ण असतात. यातील ग्रामीण भागात राहणाऱ्या रुग्णांचं प्रमाण जास्त आहे.
भारतामध्ये कॅन्सर रुग्णांच्या संख्येत सातत्यानं वाढ होतेच आहे. देशातील विविध कॅन्सर नोंदणी केंद्रांकडून समोर आलेल्या माहितीनुसार, ग्रामीण भागातील पुरुषांमध्ये प्रोस्टेट कॅन्सरचं प्रमाण वाढलं आहे. यानुसार २०२० पर्यंत प्रोस्टेट कॅन्सर रुग्णांची संख्या दुप्पट होण्याचा अंदाजही तज्ज्ञांनी वर्तवला आहे.
दिल्लीतील सफदरजंग हॉस्पिटलमधील कॅन्सर नोंदणी केंद्रामधून समोर आलेल्या माहितीनुसार, १ लाख कॅन्सर रुग्णांमध्ये २० टक्के प्रोस्टेट कॅन्सरचे रुग्ण असतात. यातील ग्रामीण भागात राहणाऱ्या रुग्णांचं प्रमाण जास्त आहे. या कॅन्सरचा शरीरातील इतर ठिकाणीही फैलाव होतो आहे. लोकसंख्येनुसार उभारण्यात आलेल्या इतर कॅन्सर नोंदणी केंद्रांमधूनही अशाच प्रकारची माहिती पुढे आली आहे.
यामुळे ग्रामीण भागात यासंबंधी जास्त जागृती निर्माण करण्याची गरज असल्याचं तज्ज्ञांनी म्हटलंय. याचसोबत या प्रोस्टेट कॅन्सरमुळे होणारे मृत्यू रोखण्यासाठी उपचारांच्या अद्यावत सुविधा पुरवणंही आवश्यक असल्याचं त्यांनी सांगितलंय.
यासंबंधी बोलताना वर्धमान महावीर मेडिकल कॉलेज आणि सफदरजंग रुग्णालयातील युरोलॉजी आणि रेनल प्रत्यारोपण केंद्राचे प्रमुख डॉ. अनुप कुमार यांनी सांगितलं की, “सरकारी रुग्णालयांतील सेवांची गुणवत्ता वाढवण्याची गरज आहे. तसंच, सध्या उपचारांचा खर्च ३-४ लाख रुपये येतो. हा खर्च सामान्यांना परवडेल एवढा कमी करणं गरजेचं आहे. तसंच ग्रामीण भागात यासंबंधी जागृती करणंही गरजेचं आहे.”
एम्स रुग्णालयातील युरोलॉजी विभागाचे प्रमुख डॉ. पी. एन. डोग्रा म्हणाले की, “ग्रामीण प्रोस्टेट कॅन्सरचं प्रमाण जास्त आहे. त्या भागात अत्याधुनिक वैद्यकीय उपचारांच्या सुविधा उपलब्ध नसतात. त्यामुळे त्यांच्यापर्यंत या सोयी पुरवण्याचं आव्हान सरकार समोर आहे. तसंच, डॉक्टरांनीही रुग्णांना हा कॅन्सर कशामुळे होतो हे सांगणं गरजेचं आहे.”
जगभरात कॅन्सरमुळे होणाऱ्या मृत्यूंच्या कारणांमध्ये प्रोस्टेट कॅन्सर सहाव्या क्रमांकावर आहे. इंटरनॅशनल एजन्सी फॉर रिसर्च ऑन कॅन्सरने केलेल्या एका सर्वेक्षणानुसार २०३० पर्यंत जगात १७ लाख प्रोस्टेट कॅन्सरचे नवे रुग्ण असतील तर जवळपास ५ लाख मृत्यू यामुळे होतील.
Previous article‘स्त्रियांनी आर्थिकरीत्या स्वावलंबी असणं आवश्यक’
Next articleस्वाईन फ्लूवर मात करत ‘ती’नं दिला मुलीला जन्म
PCOS ग्रस्त महिलांसाठी डाएट टीप्स
गुटखा विक्रेत्यांची अटक अटळ, सुटका नाहीच
23 सप्टेंबरपासून महाराष्ट्रात ‘आयुष्मान भारत’
…म्हणून हर्बल औषधं घेताना जरा जपून
आयुर्वेद- ‘अग्निकर्म’ एका चटक्यात बरी करा सांधेदुखी
‘योग’ केल्याने वाढेल शुक्राणूंची गुणवत्ता
‘एफडीए’ने जप्त केली ५७ बनावट आयुर्वेदिक औषधं
जळगावात साकारणार राज्यातलं पहिलं ‘मेडिकल हब’, कॅबिनेटने दिली मंजूरी
खोकला, होमिओपॅथी आणि उपचार
होमिओपॅथी- औषधं घेताना ‘ही’ काळजी घ्याल
..आणि होमिओपॅथी अस्तित्त्वात आली
…नाहीतर भातामुळे विषबाधा होईल
गरजू रूग्णांना आर्थिक सहाय्यासाठी ‘हेल्प मी सर्व्ह’ वेबसाईटचा आधार


लोकल रेल्वेस्थानकांवरही इन-आऊट पॉईंट! | पुढारी	Top

होमपेज › Mumbai-Thane-Raigad › लोकल रेल्वेस्थानकांवरही इन-आऊट पॉईंट
लोकल रेल्वेस्थानकांवरही इन-आऊट पॉईंट
मेट्रोच्या स्थानकामध्ये ज्याप्रमाणे इन आणि आऊट एन्ट्री पॉईंट बसवण्यात आले आहेत, त्याप्रमाणे उपनगरीय रेल्वेस्थानकांमध्ये देखील इन आणि आऊट एन्ट्री पॉईंट बसवण्यात येणार आहे.
उपनगरीय रेल्वेमार्गावरील रेल्वेस्थानकांमध्ये अनधिकृतपणे घुसणार्‍या प्रवाशांना आणि स्थानिकांना रोखण्यासाठी मुंबई रेल्वे विकास महामंडळातर्फे नवीन योजना आखण्यात येत आहे. मात्र हा प्रयोग लोकल स्थानकांवर किती यशस्वी होईल याबद्दल साशंकता आहे. सध्या वर्सोवा-अंधेरी मेट्रो स्थानकातील एन्ट्री पॉईंटमधून एका मिनिटाला 60 प्रवासी ये-जा करू शकतात. उपनगरीय रेल्वे मार्गावर दररोज 80 लाख प्रवासी प्रवास करतात. एका लोकलमधून सुमारे 8 ते 10 हजार प्रवासी ये-जा करतात.
सातारा : कार आणि टेम्पोची धडक; दोघांचा जागीच मृत्यू
चीनने 'त्या' १० लाख मुस्लिमांना का डांबून ठेवलंय
...तर माजी राज्यपाल श्रीनिवास पाटील लोकसभेच्या रणांगणात
हे कमबॅक कायम लक्षात राहणार : जडेजा
 तुमच्याकडे ‘असे’ आधारकार्ड आहे का
लोकल रुळावरून घसरल्याने मध्य रेल्वेचे वेळापत्रक कोलमडले
आरटीओचे ३७ अधिकारी निलंबित
अंत्ययात्रा जातानाच पूल कोसळला
पत्नी, मुलांची मालमत्ता घोषित करण्यास विरोध


विधानसभा अध्यक्षांच्या बाजूने सरकारचा विश्वास ठराव सादर | पुढारी	Top

होमपेज › Mumbai-Thane-Raigad › विधानसभा अध्यक्षांच्या बाजूने सरकारचा विश्वास ठराव सादर
विरोधकांना चपराक; अविश्वास प्रस्तावाआधीच अध्यक्षांच्या बाजूने ‘विश्वास’
मुंबई : पुढारी ऑनलाईन
विधानसभा अध्यक्ष हरिभाऊ बागडे यांच्यावर विश्वास ठराव आज (23 मार्च) विधानसभेत मंजूर करण्यात आला. खुद्द मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनीच हा ठराव विधानसभेत मांडल्याने अविश्वास प्रस्ताव आणण्याच्या तयारीत असलेल्या विरोधकांना चपराक बसली आहे. आवाजी मतदानाने हा प्रस्ताव विधानसभेत मंजूर करण्यात आला.
विधानसभेचे कामकाम सुरू झाल्यानंतर मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी सभापती बागडे यांच्या बाजून विश्वास प्रस्ताव मांडला. विश्वास प्रस्तावाला शिवसेनेचे नेते एकनाथ शिंदे यांनी अनुमोदन दिले. हा प्रस्ताव आवाजी मतदानाने मजूर करण्यात आला. विरोधक अविश्वास प्रस्ताव मांडण्याच्या तयारीत असतानाच सरकारन‘विश्वास’ प्रस्ताव मांडून विरोधकांवर पलटवार केला.
विधानसभेचे अध्यक्ष हरिभाऊ बागडे यांच्या विरोधात विरोधकांनी (५ मार्च) रोजी अविश्‍वास प्रस्ताव दाखल केला होता. विरोधकांनी बागडे हे सभागृहात पक्षपाती व नियमबाह्य काम करीत असल्याचा आरोप बागडे यांच्यावर केला होता. यामुळे सभापती बगाडे यांना अध्यक्षपदावरून दूर करण्यात यावे अशी मागणीही विरोधकांनी केली होती.
विधानपरिषदेतील विरोधी पक्षनेते धनंजय मुंडे यांच्या निलंबनाच्या मागणीवरुन विधानसभेत विरोधकांनी प्रचंड गदारोळ केला होता. या गदारोळात अध्यक्षांनी कामकाज पुढे रेटताना विरोधी पक्षांना त्यांची बाजू मांडण्याची संधी दिली नसल्याचा विरोधकांचा आरोपही सभापती बागडे यांच्यावर करण्यात आला होता.
हा तर सरकारचा पळपूटेपणा : अजित पवार
विधानसभा अध्यक्ष एकाच पक्षाची बाजू घेतात, विरोधी पक्षांचा आवाज दाबण्याचा प्रयत्न करतात हे चर्चेत आम्हाला सांगायचे होते. महाराष्ट्राच्या इतिहासात असे कधी घडले नव्हते. आम्ही सत्तेत असतानाही अविश्वासदर्शक ठराव आले पण आम्ही असे कधी वागलो नाही. सरकार मुस्कटदाबी करण्याचे काम करत आहे, असी टीका राष्ट्रवादी नेते अजित पवार यांनी केली.
शिवसेनेचे नेते एकनाथ शिंदे यांनीही त्या ठरावाला अनुमोदन दिले, हे अन्यायकारक आहे. आम्हाला यावर चर्चा करायची होती मात्र तालिका अध्यक्षांनी सभागृह १५ मिनिटांसाठी तहकूब केले. सरकारने हे कृत्य करून पळपुटेपणा आहे, असेही ते म्हणाले.
सातारा : कार आणि टेम्पोची धडक; दोघांचा जागीच मृत्यू
चीनने 'त्या' १० लाख मुस्लिमांना का डांबून ठेवलंय
...तर माजी राज्यपाल श्रीनिवास पाटील लोकसभेच्या रणांगणात
हे कमबॅक कायम लक्षात राहणार : जडेजा
 तुमच्याकडे ‘असे’ आधारकार्ड आहे का
लोकल रुळावरून घसरल्याने मध्य रेल्वेचे वेळापत्रक कोलमडले
आरटीओचे ३७ अधिकारी निलंबित
अंत्ययात्रा जातानाच पूल कोसळला
पत्नी, मुलांची मालमत्ता घोषित करण्यास विरोध


‘बुधगाव अभियांत्रिकी’तील ‘टीम ट्रोजन’चे मशीन देशात दुसरे | पुढारी	Top

होमपेज › Sangli › ‘बुधगाव अभियांत्रिकी’तील ‘टीम ट्रोजन’चे मशीन देशात दुसरे
‘बुधगाव अभियांत्रिकी’तील ‘टीम ट्रोजन’चे मशीन देशात दुसरे
राहुरी महात्मा फुले कृषी ‘तिफन- 2018’ ही राष्ट्रीय स्तरावरील स्पर्धा झाली. या स्पर्धेत देशभरातून 18 संघांनी सहभाग घेतला होता. बुधगाव येथील पद्मभूषण वसंतरावदादा पाटील अभियांत्रिकी महाविद्यालयातील विद्यार्थ्यांनी यात द्वितीय क्रमांक पटकाविला.
या स्पर्धेचे उद्दिष्ट शेतकर्‍यांना ध्यानात ठेवून स्वयंचलित कांदा काढणी यंत्र बनविणे हे होते. पहिली फेरी पुणे येथे पार पडली. यात देशातून 28 संघ सहभागी झाले होते. 17 संघ दुसर्‍या फेरीसाठी पात्र ठरले. राहुरी येथे दुसर्‍या फेरीत ब्रेक, स्पीड, डिझाईन, चलनक्षमता आदी तांत्रिक बाबी पडताळण्यात आल्या. ‘टीम ट्रोजन’च्या विद्यार्थ्यांनी बनविलेल्या मशीनने देशात दुसरा क्रमांक मिळविला. एक लाखाचे पारितोषिक, ट्रॉफी तसेच साधनांचा योग्य वापर व कमीत कमी खर्चात मशीनची बांधणी यासाठी 25 हजार रुपयांचे विशेष पारितोषिक मिळाले. संघप्रमुख स्वराज चव्हाण, नंदिकेश कल्याणी, सुमीत हरगुडे, नागेश पुजारी, सायली पवार, स्नेहा गडदे, तुषार निकम यांच्यासह अन्य विद्यार्थी सहभागी झाले होते. प्रा. अमरसिंह पाटील, प्रा. विशाल पाटील, प्रा. पी. एस. पोळ, प्रा. सी. जी. हारगे, प्रा. एन. व्ही. हरगुडे यांचे त्यांना मार्गदर्शन तर संस्थेचे अध्यक्ष विशाल पाटील, सचिव आदिनाथ मगदूम, प्रा. पी. एल. रजपूत, प्राचार्य डॉ. डी. व्ही. घेवडे, रजिस्टार किरण पाटील यांचे प्रोत्साहन लाभले.
सांगली, मिरजेत कुंटणखान्यांवर छापे
ताकारी कालव्यात पडून देवराष्ट्रेतील वृद्धेचा मृत्यू
मुलींचे अपहरण : सावत्र आईस कारावास
गुंड बाळू भोकरेच्या भाच्याला अटक
डॉ.विश्‍वजित कदम उद्या अर्ज दाखल करणार
कस्तुरी क्‍लबच्या व्यासपीठावर उलगडला संभाजीराजेंचा जीवनपट
सातारा : कार आणि टेम्पोची धडक; दोघांचा जागीच मृत्यू
चीनने 'त्या' १० लाख मुस्लिमांना का डांबून ठेवलंय
...तर माजी राज्यपाल श्रीनिवास पाटील लोकसभेच्या रणांगणात
हे कमबॅक कायम लक्षात राहणार : जडेजा
 तुमच्याकडे ‘असे’ आधारकार्ड आहे का
लोकल रुळावरून घसरल्याने मध्य रेल्वेचे वेळापत्रक कोलमडले
आरटीओचे ३७ अधिकारी निलंबित
अंत्ययात्रा जातानाच पूल कोसळला
पत्नी, मुलांची मालमत्ता घोषित करण्यास विरोध


फर्स्ट क्‍लास तिकिटांमधून 5% जीएसटी | पुढारी	Top

होमपेज › Solapur › फर्स्ट क्‍लास तिकिटांमधून 5% जीएसटी
फर्स्ट क्‍लास तिकिटांमधून 5% जीएसटी
रेल्वेच्या फर्स्ट क्‍लास किंवा वातानुकुलित तिकिटांमधून अप्रत्यक्षपणे जीएसटीची वसुली केली जात आहे. त्यामध्ये 2.5 टक्के सीजीएसटी व 2.5 एसजीएसटीचा भरणा प्रवाशी करत आहेत. 1 जुलै 2017 पासून भारतात ‘एक देश एक कर’ ही संकल्पना राबविण्यात आली. 5 टक्के, 12 टक्के, 18 टक्के व 28 टक्के अशी त्याची रचना करण्यात आली आहे. रेल्वेमधून वातानुकुलित किंवा फर्स्ट क्‍लास ए.सी.मधून प्रवास करणार्‍या प्रवाशांना 5 टक्के जीएसटी भरणा करावा लागत आहेत.
राजधानी शताब्दी व दुरांतो या गाड्या पूर्णत: वातानुकूलित आहेत. तसेच या गाड्यांमध्ये रेल्वे प्रशासन जेवणाची देखील व्यवस्था केली आहे. शताब्दी, दुरांतो किंवा राजधानी गाड्यांचे तिकिटाचे आरक्षण देताना रेल्वेकडून केटरींग दर आकारले जाते. त्यासोबत जीएसटीची देखील वसुली केली जात आहे. मेल, एक्स्प्रेसचे वातानुकूलित किंवा फर्स्ट क्‍लास ए.सी. तिकीट काढल्यास सीजीएसटी व एसजीएसटी 5 टक्के भरणा करावा लागत आहे.
सातारा : कार आणि टेम्पोची धडक; दोघांचा जागीच मृत्यू
चीनने 'त्या' १० लाख मुस्लिमांना का डांबून ठेवलंय
...तर माजी राज्यपाल श्रीनिवास पाटील लोकसभेच्या रणांगणात
हे कमबॅक कायम लक्षात राहणार : जडेजा
 तुमच्याकडे ‘असे’ आधारकार्ड आहे का
लोकल रुळावरून घसरल्याने मध्य रेल्वेचे वेळापत्रक कोलमडले
आरटीओचे ३७ अधिकारी निलंबित
अंत्ययात्रा जातानाच पूल कोसळला
पत्नी, मुलांची मालमत्ता घोषित करण्यास विरोध


१९ सप्टेंबरला भारत-पाकिस्तान क्रिकेट सामना | देशदूत | Deshdoot

देशदूत तेजस पुरस्कार (मुलाखती)
देशदूत तेजस पुरस्कार (मुलाखती)
१९ सप्टेंबरला भारत-पाकिस्तान क्रिकेट सामना
नवी दिल्ली (वृत्तसंस्था) | पारंपरिक कट्टर प्रतिस्स्पर्धी भारत आणि पाकिस्तान हे आशिया चषकात येत्या १९ सप्टेंबर रोजी एकमेकांसोबत भिडणार आहेत. पण, हे दोघे आशिया चषक क्रिकेट स्पर्धेत भारत पाक क्रिकेट मतच म्हणजे एक प्रकारचें युद्धच हे युद्ध प्रत्येक वेळेस अत्यंत अटीतटीचे आणि उत्कंठावर्धक असते दोन्ही संघांचे खेळाडू हे मैदानाबाहेर एकमेकांशी मित्रत्वाने वागतात.
मात्र, मैदानात अत्यंत खुनशी नजरेतून बघतात. भारतीय क्रिकेट प्रेमींचे आपल्या लाडक्या बाप्पाकडे प्रत्येक स्पर्धेत एकाच मागणे असते. आशिया चषक भारत जिंकला नाही तरी चालेल, पण भारत पाकिस्तानसोबचा क्रिकेट सामना जिंकायला हवा.
भारतीय संघ येत्या दीपावलीत म्हणजेच नोव्हेंबर महिन्यात ऑस्ट्रेलिया दौऱ्यावर जाणार आहे. या परिस्थितीत भारतीय संघ निवड समितीने आपला १६ सदसीय वनडे संघ जाहीर केला असून यात त्यांनी नियमित कर्णधार कोहलीला मात्र आराम दिला आहे.
टीम इंडियाचा हिटमॅन मुंबई इंडियन्स संघाचा कर्णधार व भारतीय वनडे आणि टी २० संघाचा सलामी फलंदाज रोहित शर्मा टीमचा कर्णधार असणारा आहे.
तर दुसरीकडे पाकिस्तानचा माजी कर्णधार आणि मधल्या फळीचा अनुभवी फलंदाज शोएब मलिक याने आपल्या ट्विटर वॉर स्पष्ट केले आहे.
की, यंदाच्या स्पर्धेचे जेतेपद जिंकण्यासाठी आम्ही पूर्ण प्रयत्न करू पाक संघाचा नाव कर्णधार सर्फराज अहमद याच्या नेतृत्वात पाक संघाने गतवर्षी चॅम्पिअनस करंडक स्पर्धेवर आपले नाव कोरले होते. हा सामना भारतीय प्रमाणवेळेनुसार दुपारी साडे तीन वाजता स्टार स्पोर्ट्स वाहिनीवर दिसणार आहे.
Previous articleगणेशोत्सव विशेष लेख : गणपती बाप्पा मोरया…
Next articleभगूर येथे बलकवडे व्यायामशाळेत मुलींच्या कुस्ती स्पर्धा संपन्न
संबंधित मजकूरMORE FROM AUTHOR
पाईपलाईनच्या ‘त्या’ इमारतीचा मजला काढा; अन्यथा कारवाई
गणेशोत्सवाच्या पार्श्वभूमीवर नाशिक पोलिसांचे ध्वजसंचलन
‘तुझ्यात जीव रंगला’ मधील नंदिता वहिनीने केली गणेश स्तुती
‘मी शिवाजी पार्क’ लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
जय श्री गणेश’ पानवाल्यांचे ‘लड्डू मिठा पान’ दोन महिन्यांपर्यंत टिकतात
दादरा आणि नगर हवेलीच्या जिल्हाधिकार्‍याने ओळख लपवून केरळ पुरग्रस्तांना केली मदत
pandurng atmaram pardhi on राज्य शासनाच्या कृषि विभागामार्फत एससी, एसटी शेतकऱ्यांना कृषी योजना
 ‘उत्तम’ समाजसेवक : अॅड. उत्तम आभाळे ( विधी )
पाईपलाईनच्या ‘त्या’ इमारतीचा मजला काढा; अन्यथा कारवाई
गणेशोत्सवाच्या पार्श्वभूमीवर नाशिक पोलिसांचे ध्वजसंचलन
नाशिककरांना मिळणार स्मार्ट एलईडीसह भूमिगत गॅस कनेक्शन
रोज हजारो वाचक ई मेलने वाचतात देशदूत
आपणही नाव आणि ई-मेल खाली नोंदवा
पाईपलाईनच्या ‘त्या’ इमारतीचा मजला काढा; अन्यथा कारवाई


Ballalgad, Sahyadri,Shivaji,Trekking,Marathi,Maharastra

मुळाक्षरानुसार डोंगररांगेनुसार जिल्ह्यानुसार प्रकारानुसार श्रेणीनुसार
बल्लाळगड (Ballalgad) किल्ल्याची ऊंची : 500
किल्ल्याचा प्रकार : गिरीदुर्ग डोंगररांग: पालघर
जिल्हा : श्रेणी : सोपी
महाराष्ट्र गुजरातच्या सीमेजवळ सेगवा आणि बल्लाळगड हे दोन किल्ले आहे. पालघर जिल्ह्यात आणि तलासरी तालुक्यात, मुंबई - अहमदाबाद महामार्गाला खेटुन बलाळगड किल्ला आहे. काजळी गावातील छोट्याश्या टेकडीवर बल्लाळगड हा टेहळणीचा किल्ला होता. या भागात असणार्‍या इतर किल्ल्यांच्या मानाने (सेगवा, असावा, अशेरीगड इत्यादी) बल्लाळगडाची उंची पायथ्याच्या काजळी गावापासून कमी असल्याने अर्ध्या तासात किल्ला सहज पाहून होतो. सेगवा आणि बल्लाळगड हे दोनही किल्ले एका दिवसात पाहून होतात.
काजळी गावात गोरखचिंचेचे (African Baobab) अनेक अवाढव्य वृक्ष पाहायला मिळतात. पोर्तुगिजांनी भारतात आणलेली ही दिर्घायुष्यी झाडे वसई परीसरातील किल्ल्यांच्या आसपास दिसुन येतात.
केळवे माहिमचे मुळ नाव मत्स्यमत्, त्याचे पुढे झाले महकावती व नंतरच्या काळात माहिम. प्राचिनकाळी प्रतापबिंब राजाने दमणपासून वाळूकेश्वरापर्यंतच्या (आजची मुंबई) समुद्र किनार्‍यावर आपले राज्य स्थापन करुन त्याची राजधानी म्हणून महिकावतीची निवड केली. त्याच काळात बल्लाळगड किल्ला बांधण्यात आला असावा. १४ व्या शतकात गुजरातच्या सुलतानाच्या ताब्यात हा परीसर घेतला तेंव्हा हा गडही त्याचा ताब्यात गेला असावा. पुढील काळात या भागावर रामनगरच्या कोळी राजांचे अधिपत्य होते. छत्रपती शिवाजी महाराजांनी इ.स. १६७२ ते १६७७ याकाळात मोरोपंताना ६००० ची फौज देउन उत्तर कोकणात पाठवले. इ.स. १६७७ ला रामनगरच्या कोळी राजाच्या ताब्यात असलेला प्रांत महाराजांच्या अधिपत्याखाली आला. त्याच काळात बल्लाळगड स्वराज्यात दाखल झाला असावा. इ.स. १६८३ पासून पुढील ६६ वर्ष हा किल्ला पोर्तुगिज आणि रामनगर यांच्याकडे होता. चिमाजी आप्पानी काढलेल्या वसई मोहिमेत इ.स. १७३९ मध्ये कृष्णाजी महादेव चासकर यानी सेगवागड जिकुन घेतला, तेंव्हा बल्लाळगड जिंकला असावा. पुन्हा इ.स. १७५४ मधे हा किल्ला रामनगरच्या कोळी राजाकडे गेला. इ.स. १८०२ मधे झालेल्या तहात सेगवा किल्ला पेशव्यांकडे आला. इ.स. १८१७ मधे गोगार्डच्या अधिपत्या खालील सैन्याने बल्लाळगड जिंकला.
बल्लाळगडाच्या माथ्याच्या अलिकडे एका झाडाखाली एक वीरगळ ठेवलेली आहे. महाराष्ट्रात अनेक वीरगळ आहेत त्याहून ही वीरगळ वेगळी आहे. या वीरगळावर एक योध्दा घोड्यावर बसलेला दाखवलेला आहे. याचा घोडा काठेवाडी पध्दतीचा आहे. सुण्दर सजवलेला आहे. त्या वीरगळावर सूर्य चंद्र दाखवलेले आहेत. महाराष्ट्र गुजरातच्या सीमेवर असलेल्या या किल्ल्यावर वीरमरण आलेल्या वीराचा वीरगळ पाहाण्या सारखा आहे.
वीरगळ पाहून बलाळगडाच्या माथ्याकडे चालू लागावे. बल्लाळगडाचा माथा चार बुरुज व तटबंदीने संरक्षित केलेला आहे. त्यातील ४ बुरुजांचे आणि तटबंदीचे अवशेष आजही पाहायला मिळतात. तटबंदी १५ फ़ूट उंच असुन ५ फ़ुट रूंद आहे. तटबंदी प्रचंड मोठे दगड वापरून ती बनवलेली आहे. तटबंदीमधे शौचकुप बनवलेले पाहायला मिळतात. तटबंदीच्या आत दोन मोठे हौद आहेत. त्यात दगड आणि पालापाचोळा पडल्याने ते भरून गेले आहेत. त्यांचे नक्की प्रयोजन कळत नाही. कदाजित धान्या किंवा दारुगोळा यांच्या साठवणुकीसाठी याचा वापर झाला असावा. हौदांची साफ़सफ़ाई झाल्यास त्यांचे नक्की प्रयोजन कळू शकेल.
काजळी हे बल्लाळगडाच्या पायथ्याचे गाव आहे. तेथे जाण्यासाठी मुंबई - अहमदाबाद महामार्गावरील १३० किमी वरील तलासरी गाठावे. त्यापुढे अंदाजे १९ किमीवर (मुंबई पासून १४९ किमीवर) काजळी गाव आहे. पण या गावाचा बोर्ड महामार्गावर न लावल्यामुळे गाव आल्याचे कळत नाही. या गावच्या बाहेर महामार्गा लगत (मुंबई कडून अहमादाबादला जाताना डाव्या बाजूला) काजळी गावाला जाणारा फ़ाटा आहे. या फ़ाट्या वरुन पुढे गेल्यावर गावातील शाळेपाशी पोहोचतो. या शाळेसमोरील टेकडीवर बल्लाळगड आहे.
रेल्वेने तलासरीला / अच्छाड/ भिलाड/ संजाण यापैकी कुठल्याही रेल्वे स्थानकावर उतरून स्टेशन बाहेर मिळणार्‍या खाजगी जीप/ओमनी या वाहानानी काजळी फ़ाट्यावर उतरावे. तेथुन चालत ५ मिनिटात आपण गावातील शाळेजवळ पोहोचतो.
शाळे समोर हातपंप आहे. त्याचे पाणी पिण्यायोग्य आहे. त्यातून पाणी भरुन गड चढावा. कारण गडावर पाणी नाही आहे.
काजळी गावाच्या मागे बल्लाळगड आहे. गावाच्या शाळेसमोर एक गोरखचिंचेच झाड आहे. त्याच्या उजव्या बाजूने एक कच्चा रस्ता टेकडीवर जातो. परंतू या रस्त्याने न जाता डाव्या बाजुच्या मळलेल्या पायवाटेन १० मिनिटाचा खडा चढ चऊन आपण गडावर पोहोचतो.
गडावर राहाण्याची सोय नाही. गावतील शाळेत होऊ शकेल
मुंबई - अहमादाबाद महामार्गावरील हॉटेलात होते.
गडावर पिण्याचे पाणी नाही.
जाण्यासाठी लागणारा वेळ :
काजळी गावातून १० मिनिटात बल्लाळगडावर पोहोचता येते.
जाण्यासाठी उत्तम कालावधी :
१) सेगवा आणि बल्लाळगड हे किल्ले एका दिवसात पाहून होतात.
2) सेगवागडची माहिती साईतवर दिलेली आहे.
मुळाक्षरानुसार इतर किल्ले: B
बळवंतगड (Balwantgad) बांदा किल्ला (Banda Fort) बांद्रयाचा किल्ला (Bandra Fort) बाणकोट (Bankot)
बारवाई (Barvai) बेलापूरचा किल्ला (Belapur Fort) बेळगावचा किल्ला (Belgaum Fort) भगवंतगड (Bhagwantgad)


जाणून घ्या, स्तनपानाचे फायदे | MyMedicalMantra

Home तज्ज्ञांचं मार्गदर्शन जाणून घ्या, स्तनपानाचे फायदे
जाणून घ्या, स्तनपानाचे फायदे
स्तनपानामुळे मुलांबरोबरच त्याच्या आईलाही फायदा होतोच. तसंच स्तनपानामुळे मातेच्या कॅलरीज कमी होण्यास मदत होते आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे स्तनपान दिल्यामुळे मातेचं स्तनांच्या कर्करोगापासून रक्षण होतं. स्तनपानाविषयी अधिक माहिती देतायत वरिष्ठ प्रसूती आणि स्त्रीरोगतज्ज्ञ, हिरानंदानी रुग्णालय, वाशी- फोर्टीस समूहातील रुग्णालयाच्या डॉक्टर वंदना गावडी.
नवजात बाळासाठी स्तनपान अत्यावश्यक आहे, आईचे दूध हा मुलाच्या वाढीसाठी व विकासाठी पोषणाचा सर्वोत्तम स्रोत आहे हे तर सर्वांनाच माहीत आहे. मात्र आईच्या शारीरिक आणि मानसिक आरोग्यासाठी देखील स्तनपान गरजेचं असतं हे अनेकांना अजून माहीत नाही.
स्तनपानाची यशस्वीरित्या सुरुवात करणं आणि ते सातत्यानं बाळाला पाजत राहणं हे नवमातेसाठी खूपच महत्त्वाचं ठरतं. तर या विषयातील अभ्यासकांच्या सांगण्यानुसार, नैसर्गिकरित्या योनीमार्गाद्वारे बाळंतपण झाले असेल तर, लवकरात लवकर म्हणजे बाळाच्या जन्मानंतर काही मिनिटांतच त्याला स्तनपानासाठी घेतले पाहिजे. दीर्घ बाळंतवेणा सहन केल्यानंतर बाळाचा स्पर्श मातेला शांत करतो. या स्तनपानामुळे मिळणारा आराम मातेच्या आरोग्यासाठी खूप महत्त्वाचा ठरतो.
नवजात अर्भकासाठी स्तनपान सुखावह असते. कारण, बाळाला आईच्या हृदयाचे ठोके ऐकू येतात. त्यापूर्वीचे नऊ महिने ते हा आवाज ऐकत असतं. अलीकडे सिझेरियनद्वारे झालेल्या बाळंतपणानंतरही अर्भकाला त्वरित स्तनपान दिले जाते. आईला पाठीच्या कण्यातून भूल दिलेली असेल, तर अगदी शस्त्रक्रिया कक्षातच परिचारिका व भूलतज्ज्ञांच्या मदतीने स्तनपान सुरू करता येते.
बाळाला स्तनपान दिले जात असेल, तर आईला बाळंतपणानंतर नैराश्य येण्याची शक्यता कमी होते, ताणही कमी होतो, असे निरीक्षणातून आढळले आहे. हार्मोन्समध्ये होणारे बदल, अपुरी झोप, थकवा आणि टाक्यांमुळे होणा-या वेदना या कारणांनी येणारे नैराश्य, बाळाच्या जन्मानंतर पहिल्या २४ तासांत त्याला स्तनपान देणा-या मातांमध्ये कमी प्रमाणात आढळतं. स्तनपानामुळे गर्भाशय आकुंचन पावून आपल्या मूळ जागी, ओटीपोटात परत येण्यासही मदत होते. गर्भाशय चांगले आकुंचन पावल्यास रक्तस्राव कमी होतो आणि यामुळे माता बाळंतपणाच्या थकव्यातून लवकर बाहेर येते.
स्तनपान सुरू असताना तिने चांगला आहार घेतल्यास बाळाचे पोषण चांगले होते. बाळाचे स्तनपान सुरू असताना, आईही आपोआप तिच्या आहाराची काळजी घेते. स्तनपानामुळे मातेच्या कॅलरीज कमी होण्यास मदत होते आणि गरोदरपणात वाढलेलं वजन लवकर कमी होतं. सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे स्तनपान दिल्यामुळे मातेचं स्तनांच्या कर्करोगापासून रक्षण होते हे फार कमी लोकांना माहीत आहे.
स्तनपान हे नैसर्गिक गर्भनिरोधक मानलं जातं. स्तनपान सुरू असेपर्यंत मासिक पाळी पुन्हा सुरू होण्याची शक्यता कमी असते आणि त्यामुळे गर्भधारणा नैसर्गिकरित्या टाळली जाते. या सगळ्यांतून हेच सिद्ध होते की, आई आणि बाळाच्या भावनिक, शारीरिक, मानसिक आरोग्यासाठी स्तनपान अत्यंत आवश्यक आहे.
Previous articleस्वाईन फ्लूवर मात करत ‘ती’नं दिला मुलीला जन्म
Next articleपुण्यात ‘हेड अँड नेक’ कॅन्सर रुग्णांसाठी ‘सपोर्ट ग्रुप’
PCOSने ग्रस्त महिलांसाठी डाएट टीप्स
गुटखा विक्रेत्यांची अटक अटळ, सुटका नाहीच
23 सप्टेंबरपासून महाराष्ट्रात ‘आयुष्मान भारत’
…म्हणून हर्बल औषधं घेताना जरा जपून
आयुर्वेद- ‘अग्निकर्म’ एका चटक्यात बरी करा सांधेदुखी
‘योग’ केल्याने वाढेल शुक्राणूंची गुणवत्ता
‘एफडीए’ने जप्त केली ५७ बनावट आयुर्वेदिक औषधं
जळगावात साकारणार राज्यातलं पहिलं ‘मेडिकल हब’, कॅबिनेटने दिली मंजूरी
“होमिओपॅथीसह भारतीय उपचार पद्धतींसाठीही नॅशनल कमिशन हवं”
होमिओपॅथी डॉक्टरांसाठी ‘ब्रीजकोर्स’ प्रवेश प्रक्रिया सुरु
जाणून घ्या होमिओपॅथी उपचारांचे फायदे
जीम करताना हृदयाच्या आरोग्याकडे लक्ष द्या
जाणून घ्या: दिर्घकाळ मधुमेहाचे शरीरावर कोणते दुष्परिणाम होतात


महाराष्ट्र विधिमंडळात अनावश्यक अशा त्रिभाषासूत्राची स्थापना? – अमृतमंथन

मराठी भाषा, मराठी संस्कृती, मराठी माणसे…
०३.१ अस्मिता: भाषिक व सांस्कृतिक
महाराष्ट्र विधिमंडळात अनावश्यक अशा त्रिभाषासूत्राची स्थापना
रविवार, 28 मार्च 2010 अमृतयात्री21 प्रतिक्रिया
त्रिभाषासूत्र हा केंद्र सरकारने (राज्यघटनेने नव्हे) केवळ स्वतःच्या केंद्र सरकारी विभागांद्वारे व उपक्रमांद्वारे सर्वसामान्य जनतेशीशी संवाद/संज्ञापन साधण्यासाठी निर्माण केलेला देशाच्या भाषाविषयक धोरणावर आधारित असा नियम आहे. अर्थात त्याप्रमाणे देखिल कुठल्याही राज्यात त्या राज्याच्या राज्यभाषेचे स्थान सर्वप्रथमच आहे आणि त्यानंतरच हिंदी व इंग्रजी भाषांना स्थान मिळालेले आहे. राज्यघटनेप्रमाणे कुठल्याही राज्यात राज्यभाषा हीच सर्वोच्च आहे आणि राज्यशासनाला संज्ञापनासाठी त्रिभाषासूत्र आवश्यकच नाही ही बाब स्पष्टपणे लक्षात घ्यावयास हवी. अशी कायदेशीर वस्तुस्थिती असली तरीही विधिमंडळाच्या व्यवहारासाठी स्वखुषीने व विनाकारण स्वतःवर त्रिभाषासूत्र (मराठी, हिंदी, इंग्रजी) लादून घेणारे महाराष्ट्र हे भारतातील एकमेव राज्य असावे. विधिमंडळात तसा अधिनियम करून महाराष्ट्राने आपल्याच पायांवर कुर्‍हाड मारून घेतली आहे. सुदैवाने विधिमंडळातील विधेयकांसाठी, इतर अधिकृत कागदोपत्री कामांसाठी व राज्यकारभारासाठी (शासनव्यवहारासाठी) मात्र मराठीचा उपयोग अनिवार्य केलेला आहे. (अर्थात ह्या नियमाची अंमलबजावणी प्रत्यक्षात कितपत होते हा प्रश्न वेगळा
विधिमंडळात त्रिभाषा लादून घेणार्‍या या अधिनियमासारख्या इतरही काही कचखाऊ नियमांमुळे महाराष्ट्रातील श्री० अबू आझमींच्या सारख्या अमहाराष्ट्रीय (स्वतःला महाराष्ट्रीय न समजणार्‍या व घटनेला अपेक्षित असल्याप्रमाणे स्थानिक संस्कृतीशी एकजीव होण्याच्या संकल्पनेच्या विरुद्ध असणार्‍या) पुढार्‍यांचे फावते. त्यांना आपल्या चेल्यांच्या मराठीविरोधी भावना भडकवून महाराष्ट्रातील जनतेत फूट पाडण्यास एक अधिकृत हत्यार सापडते. आणि हे हत्यार उत्तर प्रदेशातून अनधिकृतपणे आयात होणार्‍या रामपुरी चाकू, तलवारी व गावठी बंदुकांपेक्षा कितीतरी अधिक घातक आहे.
असा नियम इतर कुठल्याही राज्यात आढळत नाही, अगदी मोठ्या प्रमाणात कानडीतर जनता असणार्‍या कर्नाटकातही नाही. हा अधिनियम राज्यघटनेतील व भाषावार प्रांतरचनेमागील तत्त्वांच्या विरोधातच आहे. कारण ह्या अधिनियमामुळे जनतेच्या एकात्मतेस बाधा आणून महाराष्ट्र राज्यात उ०प्र०, बिहार अशी लहान-लहान राज्ये स्थापन करून राज्यामध्ये भावनिक दृष्ट्या फूट पाडण्यास उत्तेजन मिळते. सर्वोच्च न्यायालयाचे ह्या विषयीचे मत जाणून घेतल्यावर हा मुद्दा अधिक स्पष्ट होईल.
महाराष्ट्र शासनाच्या शालेय शिक्षणात पाचवी ते दहावीच्या वर्गाना मराठी भाषा अनिवार्य करण्याच्या निर्णयाविरुद्धचा रिट अर्ज फेटाळताना महात्मा गांधींच्या मताचा हवाला देऊन सर्वोच्च न्यायालय म्हणाले, “वस्तुत: एखाद्या राज्यात वास्तव्य करणार्‍या लोकांना तेथील स्थानिक भाषा शिकण्यास सांगता कामा नये असे प्रतिपादन मुळीच मान्य करता येणार नाही. परक्या प्रदेशात राहताना भाषिक अल्पसंख्याकांनी स्थानिक भाषा शिकून घ्यायला पाहिजे हे तत्त्व पूर्णपणे उचितच आहे. आमच्या मते स्थानिक भाषा शिकण्यास विरोधाच्या भावनेचे पर्यवसान समाजजीवनाच्या मुख्य प्रवाहापासून अलग होण्यात होते आणि त्याचा परिणाम म्हणून राज्यात भाषेवर आधारित विखंडन (तुकडे-तुकडे पडणे) होते व तसे घडणे ही राष्ट्रीय एकात्मतेच्या दृष्टीने निंद्य गोष्ट आहे.” (अर्थात या प्रकरणाच्या बाबतीत सर्वोच्च न्यायालयात जिंकूनही आपण निवडून दिलेले राज्यकर्ते तो निर्णय अमलात आणण्याच्या बाबतीत मात्र सपशेल हरलेले आहेत हे महाराष्ट्रीय जनतेचे मोठेच दुर्दैव.)
वर चर्चिलेल्या ’महाराष्ट्र राजभाषा अधिनियम क्र० ५ (१९६५) दिनांक ११ जानेवारी १९६५’ ची प्रत खालील दुव्यावर उपलब्ध आहे. काळजीपूर्वक वाचून पहावी.
आता ह्या नियमाची तुलना इतर राज्यांतील रूढी, नियमांशी करावी. ह्याच अमृतमंथन अनुदिनीवरील “विधानसभेत राज्यभाषा मराठीला तिचा अधिकार आणि मान मिळू शकतो ” ह्या लेखात स्पष्ट केल्याप्रमाणे श्री० अबू आझमींच्या उत्तर प्रदेशात हिंदीच्या जोडीने उर्दू ही देखील अधिकृत राजभाषा असली तरीही उत्तर प्रदेशाच्या विधानसभेत हिंदी व्यतिरिक्त कुठल्याही भाषेत, अगदी राज्यभाषेचा दर्जा असलेल्या ऊर्दूतही, आमदारास शपथ घेऊ देत नाहीत. आणि इथे आम्ही मात्र आमच्या राज्याची अधिकृत राज्यभाषा नसलेली हिंदी भाषा व आमच्या देशाची भाषा नसलेली परदेशी इंग्रजी भाषा ह्या दोघांचाही विधिमंडळात मुक्तसंचार होऊ दिला आहे. ह्याला जबाबदार आपणच नाही तर दुसरे कोण” ह्या लेखात स्पष्ट केल्याप्रमाणे श्री० अबू आझमींच्या उत्तर प्रदेशात हिंदीच्या जोडीने उर्दू ही देखील अधिकृत राजभाषा असली तरीही उत्तर प्रदेशाच्या विधानसभेत हिंदी व्यतिरिक्त कुठल्याही भाषेत, अगदी राज्यभाषेचा दर्जा असलेल्या ऊर्दूतही, आमदारास शपथ घेऊ देत नाहीत. आणि इथे आम्ही मात्र आमच्या राज्याची अधिकृत राज्यभाषा नसलेली हिंदी भाषा व आमच्या देशाची भाषा नसलेली परदेशी इंग्रजी भाषा ह्या दोघांचाही विधिमंडळात मुक्तसंचार होऊ दिला आहे. ह्याला जबाबदार आपणच नाही तर दुसरे कोण संबंधित लेख खालील दुव्यावर वाचा.
विधानसभेत राज्यभाषा मराठीला तिचा अधिकार आणि मान मिळू शकतो
वरील अधिनियमाबद्दलची माहिती आपल्याला आपले ज्येष्ठ, अनुभवी मराठीप्रेमी मित्र श्री० वि० गो० जांबवडेकर ह्यांनी पाठवली.
आपले प्रतिमत (feedback) लेखाखालील रकान्यात अवश्य मांडा.
अधिकृत भाषा, अधिकृत भाषा कायदा, घटना, त्रिभाषा सूत्र, भारताची राज्यघटना, भाषाभिमान, मराठी, मराठी अस्मिता, मराठी भाषा, मराठीचे प्रश्न, महाराष्ट्र, मायबोली, राजभाषा, राज्यभाषा, राष्ट्रभाषा, विधानसभा, संविधान, स्वाभिमान, Hindi, legislative assembly, Maharashtra, Marathi, Marathi language, National Language, Official Language, Official Languages Act, Three Language Formula
मराठी जनतेची राज्याच्या सांस्कृतिक धोरणाविषयक श्वेतपत्रिका (मराठी+एकजूट)
शहाणा भारत आणि वेडा जपान (ले० प्रा० मनोहर राईलकर)
21 thoughts on “महाराष्ट्र विधिमंडळात अनावश्यक अशा त्रिभाषासूत्राची स्थापना
सोमवार, 29 मार्च 2010 येथे 9:27 सकाळी
मंगळवार, 30 मार्च 2010 येथे 4:17 pm
प्रिय श्री० मनोहर पणिंद्रे यांसी,
इतर अनेक भाषा शिकाव्यात, पण जबरदस्तीने नव्हे आणि आपल्या मायबोलीची हेळसांड व विटंबना करून तर नक्कीच नाही.
सोमवार, 29 मार्च 2010 येथे 12:12 pm
मराठीची सक्ती महाराष्ट्रात अवश्य असावी. परंतु इतर भाषिकांच्या सोयी साठी आपण हिंदी व इंग्रजीत नियम अधिनियम उपलब्ध करुन दिली तर हरकत नसावी. भारतीय घटनेची मूळ प्रत केवळ इंग्रजीत मान्य केली जाते. सुप्रीम कोर्टात अन्य कोणत्याच भारतीय भाषेतील पुरावे,विनंती अर्ज ग्राह्य धरले जात नाही. अशावेळी आपण घटना व सुप्रीम कोर्टातील आदेश निर्णय इ. मराठीत वाचत असतो. त्यामुळे त्रिभाषा सुत्राला विरोध होउ नये असे मला वाटते. नाहीतर या देशात आता इंग्रजी शिवाय पर्यायच राहणार नाही.शेवटी भाषेच्या भांडणात इंग्रजी बोक्याचेच फावणार आहे.
मंगळवार, 30 मार्च 2010 येथे 6:20 pm
प्रिय श्री० विजय प्रभाकर कांबळे यांसी,
{{भारतीय घटनेची मूळ प्रत केवळ इंग्रजीत मान्य केली जाते. सुप्रीम कोर्टात अन्य कोणत्याच भारतीय भाषेतील पुरावे,विनंती अर्ज ग्राह्य धरले जात नाही.}}
सर्वोच्च न्यायालयात हिंदी व इंग्रजी ह्या दोन्ही भाषा अधिकृतपणे स्वीकारल्या गेल्या आहेत. इतर भारतीय भाषेतील पुरावे ग्राह्य धरले जात नाहीत हे विधान चुकीचे आहे. उच्च न्यायालयात सादर केलेले पुरावे सर्वोच्च न्यायालयात अचानक रद्द होत नाहीत. आवश्यकता भासल्यास न्यायालय त्यांचे भाषांतर करून मागवू शकते.
हिंदीबद्दल आम्हाला विरोध मुळीच नाही. आमच्या या मावशीबद्दलही आम्हाला प्रेम वाटते. इंग्रजी बोक्यापेक्षा ती कितीतरी आपली व जवळची वाटते. पण हिंदीच्या मनीमावशीला पुढे करून आमच्या मातेची कुचंबणा, हेळसांड केलेली मात्र आम्ही खपवून घेणार नाही. इतर कुठल्या राज्यात स्थानिक राज्यभाषेला वगळून रेलवे, टपाल, राष्ट्रीयीकृत बॅंका, ह्याच्या बाबतीत त्रिभाषासूत्र लागू असतानाही त्यांची जाणून-बुजून पायमल्ली केली जाते मग राज्यशासनाच्या पातळीवर त्रिभाषासूत्र मुळीच संबंध नसताना आम्हीच का पाळावे मग राज्यशासनाच्या पातळीवर त्रिभाषासूत्र मुळीच संबंध नसताना आम्हीच का पाळावे स्वतःच्या आईवर अन्याय होत असताना तिथे दुर्लक्ष करून मावशीचे कौतुक आणि आदर करणे आम्हाला योग्य वाटत नाही.
शिवाय त्रिभाषासूत्राच्या मूळ संकल्पनेप्रमाणे हिंदीभाषिक राज्यांत हिंदी व इंग्रजी व्यतिरिक्त दुसरी एक भारतीय भाषा शाळेत शिकवणे अपेक्षित होते. त्याचे पालन किती हिंदी राज्यांत होते ते स्वतः जे तत्त्व पाळीत नाहीत त्याचे अवलंबन इतरांनी लागू नसतानाही करावे अशी त्यांनी अपेक्षा करणे म्हणजे अतिमर्यादाच झाली
देशात संपर्क भाषा म्हणून हिंदी भाषेचा प्रसार व्हावा असे आम्हाला नक्कीच वाटते. अर्थात त्यासाठी हिंदीचे जुजबी ज्ञान आवश्यक आहे. शाळेत ५वी ते ८वी मध्ये तेवढे शिक्षण नक्कीच देता येईल. त्याहून अधिक बोजा आमच्या मुलांवर कशाला घालावा इतर राज्यांप्रमाणे महाराष्ट्रात राज्यभाषा मात्र निदान ५वी ते १०वी पर्यंत अनिवार्य हवीच.
आमच्या राज्यात आमची मायबोली सर्वत्र प्रस्थापित करणे हे आमचे प्रथमकर्तव्य आहे. त्यासाठी सहकार्य न करू इच्छिणार्‍या परप्रांतीयांनी आमच्याकडून भव्य, उदात्त, विशालहृदयी वर्तनाची अपेक्षा करणे म्हणजे मांजरीने उंदराला उपवासाचे माहात्म्य शिकवण्यासारखी गोष्ट झाली.
शनिवार, 3 एप्रिल 2010 येथे 8:28 pm
सोमवार, 5 एप्रिल 2010 येथे 12:53 सकाळी
प्रिय श्री० पराग सुतार यांसी,
भाषकसंख्येच्या दृष्टीने इंग्रजी सर्वोच्च भाषा नसली तरी जगभरात व्यावहारिक संज्ञापनासाठी ती सर्वाधिक महत्त्वाची आहे हे खरे. पण आपल्या देशात इंग्रजीपेक्षा कितीतरी अधिक पटीने हिंदी भाषा समजते.
गुजराथ व महाराष्ट्र राज्यातील संपूर्ण जनता लक्षात घेता त्यांना इंग्रजीपेक्षा हिंदी कळण्याची शक्यता अधिक आहे. म्हणूनच हिंदी ही आपल्या देशात संपर्कभाषा होऊ शकते. पण हिंदीमुळे आपल्या भाषेची गळचेपी होणार नाही अशी सर्वांना खात्री वाटली पाहिजे. नाहीतर हिंदीच्या विरोधासाठी सर्व इंग्रजीला अनावश्यक महत्त्व देतात.
युरोपातील देशातही इंग्रजीला आंतरराष्ट्रीय संज्ञापनाव्यतिरिक्त शासनव्यवहार, न्यायसंस्था, पोलिस, सार्वजनिक समाजव्यवहार अशा देशांतर्गत कामांसाठी काहीही महत्त्व दिले जात नाही.
सतीश रावले म्हणतो आहे:
सोमवार, 29 मार्च 2010 येथे 10:08 pm
जोपर्यंत कॉग्रेसची सत्ता ह्या महाराष्ट्रावर आहे तोपर्यंत तरी ह्या अधिनियमात काही बदल होणे शक्य नाही. कॉंग्रेस व रा.कॉ. सोडून इतर पक्ष उरलेत ते म्हणजे शिवसेना व म.न.से. ह्या दोन पक्षांकडे किंवा दोघापैकि एकाकडे लेखी विनंती जास्तीत जास्त जनतेच्या सह्यांसोबत दिली जायला हवी.
मंगळवार, 30 मार्च 2010 येथे 6:27 pm
प्रिय श्री० सतीश रावले यांसी,
आपल्या भावना आम्हाला समजतात, पटतात आणि आम्ही त्यांचा आदर करतो. पण शिवसेना आणि मनसे ह्यांच्यातील लढाई म्हणजे ’दोघांची लढाई आणि तिसर्‍याचा लाभ’ अशी मराठीच्या दुर्दैवाने परिस्थिती आहे. शिवाय कॉंग्रेस सत्तेवरून गेली म्हणजे आपोआपच सर्वत्र आबादीआबाद होईल असे नाही. शिवसेना सत्तेवर असताना फोडणीसाठी दोनचार गोष्टी वगळता त्यांनी फार भरीव, प्रचंड काम (शक्य असूनही) केले असे दुर्दैवाने म्हणता येत नाही. असो. आता तरी सर्व मराठीधार्जिणे पक्ष धडा शिकतील, वर्तन सुधारतील व एकत्र येऊन मराठी विरोधकांना धूळ चारतील अशी आशा धरू.
सतीश रावले म्हणतो आहे:
मंगळवार, 30 मार्च 2010 येथे 10:09 pm
शिवसेना वा मनसे ह्या मराठी दोनच माणसांची संघटना मराठीधार्जिणे पक्ष आहेत. ह्या मंडळी धडा शिकतील, वर्तन सुधारतील व एकत्र येऊन मराठी विरोधकांना धूळ चारतील अशी केवळ आशा धरणं. योग्य नाही. नव्या विचारांच्या, शहरी वा ग्रामिण तरुणांना काय हवंय त्यांची स्वप्ने काय आहेत. ती वास्तवात आणताना त्यांना कोणत्या अडचणी येतात. ह्याचा पाठपुरावा करणारी, एक बॅकअप असणारी व्यवस्था असायला हवी. जसे शिवसेनेचे जूने नेतृत्व पक्ष बळकट करण्यापेक्षा, राष्ट्रीय नेतृत्व करण्याच्या मागे धावले व पायाखालची जमिन सरकल्यावर जागे झाले तसे मनसेचे होता कामा नये. यासाठी अशी होकायंत्रा सारखी व्यवस्था हवी.
बुधवार, 31 मार्च 2010 येथे 5:25 pm
प्रिय सतीश रावले यांसी,
आपले म्हणणे खरे आहे. ह्या तथाकथित राष्ट्रीय पातळीवरील पक्षांना मराठीची बाजू घेणे कमीपणाचे वाटते. अर्थात हेच पक्ष इतर राज्यांत स्थानिक भाषा व संस्कृतीबद्दलचे प्रेम दाखवण्याचा कसोशीने प्रयत्न करीत असतात. इथे शिवसेना व मनसे हे आपली शक्ती एकमेकांशी लढण्यात फुकट घालवीत असतात. त्यामुळे निवडणुकीत शेवटी मराठी माणसाचे हित जपणारे मागेच राहतात. सामान्य मराठी माणसाची तर पूर्णपणे बावचळल्याची स्थिती होते.
गुरूवार, 1 एप्रिल 2010 येथे 8:48 pm
>>भारतीय घटनेची मूळ प्रत केवळ इंग्रजीत मान्य केली जाते. सुप्रीम कोर्टात अन्य कोणत्याच़ भारतीय भाषेतील पुरावे,विनंती अर्ज ग्राह्य धरले ज़ात नाहीत.<<
श्री. विजय प्रभाकर कांबळे यांच्या वरील विधानातले पहिले वाक्य, कितीही आवडले नाही, तरी सत्याला धरून आहे. घटना मुळात इंग्रजीत लिहिली गेली. तिचे़ जगातल्या कोणत्याही भाषेत भाषांतर केले तरी ते भाषांतर शंभर टक्के मुळाबरहुकूम नसण्याची शक्यता गृहीत धरून, फक्त इंग्रजी भाषेतली घटनाच़ प्रमाण मानली ज़ाते.
इतर भाषेतले पुरावे आणि अर्ज यांचे़ अधिकृत आणि विश्वसनीय व्यक्तीकडून न्यायमूर्तींना समजेल अशा भाषेत भाषांतर करून दिले की तेही ग्राह्य समजले जातात. जगातल्या कुठल्याही देशात हे असेच़ च़ालते.–SMR
शनिवार, 3 एप्रिल 2010 येथे 12:47 सकाळी
प्रिय श्रीमती शुद्धमती राठी यांसी,
{{सुप्रीम कोर्टात अन्य कोणत्याच़ भारतीय भाषेतील पुरावे,विनंती अर्ज ग्राह्य धरले ज़ात नाहीत.}}
कुठलेही पुरावे इत्यादी, ते केवळ इंग्रजी नाहीतच एवढ्या कारणावर अग्राह्य ठरू शकणार नाहीत असे वाटते. ती भाषा न्यायाधीशांना समजत असेल तर किंवा त्याचे भाषांतर/गोषवारा अधिकृतपणे सादर केल्यावर मूळ पुराव्याच्या आशयाबद्दल काहीच अवैधता, अग्राह्यता असू नये.
{{भारतीय घटनेची मूळ प्रत केवळ इंग्रजीत मान्य केली जाते.}}
घटनेच्या अधिकृत प्रती सर्वच घटनामान्य भाषांत उपलब्ध आहेत. शिवाय मूळ घटना जरी इंग्रजीत लिहिली गेली तरी त्याच घटनेत केंद्र सरकार व सर्वोच्च/उच्च न्यायालयांची अधिकृत भाषा म्हणून हिंदीच्या बरोबरीने तात्पुरती तडजोड म्हणून इंग्रजी भाषा स्वीकारण्यात आली व जास्तीत जास्त १५ वर्षात इंग्रजीची गच्छंती करून तिच्या जागी पूर्णपणे हिंदी प्रस्थापित करावी असेच घटनेत लिहिले आहे. घटनेच्या दृष्टीने इंग्रजीचे स्थान घटनेच्या आठव्या परिशिष्टातील सर्व भारतीय भाषांच्या पेक्षाही खालचे आहे. अर्थात स्वदेश स्वतंत्र झाल्यावर आधीचा स्वाभिमान गहाण ठेवला जाऊन गुलामगिरी हाच स्वभावधर्म झाला त्याला कोण काय करणार संपूर्ण जग (इंग्रजांसकट) हसले तरी आम्ही आमची गुलामगिरी सोडणार नाही असे हट्टाने सांगणार्‍या व त्यातच धन्यता मानणार्‍या आम्हा लोकांबद्दल काय बोलावे
श्री० विजय प्रभाकर कांबळे ह्यांनी लिहिल्याप्रमाणे भारतीय भाषांच्या भांडणात इंग्रजी बोकाच लोणी खाऊन जातो हे सत्यच आहे. अर्थात यास हिंदी राजकारण्यांनी स्वातंत्र्यानंतर केलेली दादागिरीही काही प्रमाणात कारणूभूत आहे. त्यामुळेच इतर स्वाभिमानी (महाराष्ट्र नव्हे), अहिंदी राज्ये बिथरली. हिंदी राजकारण्यांच्या अशा वर्तनाबद्दल स्वतः घटनाकार डॉ० बाबासाहेब आंबेडकरांनीही नापसंती व्यक्त केली होती. शिवाय त्रिभाषासूत्राप्रमाणे हिंदी राज्यांनी हिंदी व इंग्रजीव्यतिरिक्त एक भारतीय भाषा शिकण्याचा पर्याय ठेवण्याच्या मुद्द्याबाबत काहीही कार्यवाही केली नाही व केवळ इतरांनी हिंदी शिकायलाच पाहिजे ह्याचाच घोष करीत राहिले. त्यामुळे ते तत्त्व कधीच नीटसे यशस्वी झाले नाही. अर्थात ह्याला दिल्लीपुढे सतत नाक घासणार्‍या महाराष्ट्र राज्याचा अपवाद म्हणावा लागेल.
रविवार, 11 एप्रिल 2010 येथे 3:44 pm
एका दुसर्‍या संकेतस्थळावर प्रसिद्ध झालेला मजकूर खाली देत आहे. :
“हिंदी ही राष्ट्रभाषा असल्याचा पक्का गैरसमज मराठी माणसाने करून घेतला आहे. मुलायमसिंग, लालूप्रसादांसारखे उत्तरेतील राजकारणी व हिंदी प्रसारमाध्यमे या गैरसमजाला खतपाणी घालून तो अधिक बळकट करतात. त्यामुळे राष्ट्रभाषा ( ) हिंदीला विरोध करणे म्हणजे देशद्रोह असे त्याला वाटते.
“ही चुकीची समजूत आहे. महाराष्ट्र राष्ट्रभाषा प्रचार सभेची स्थापना पुण्यात २२-५-१९३७ रोजी झाली, तर राष्ट्रभाषा प्रचार समितीची स्थापना वर्ध्याला १९३६ मध्ये. साधारण अशाच नावाच्या संस्था मुंबईत १९३८ मध्ये, केरळ १९३९, म्हैसूर १९४२ तर मद्रासमध्ये १९१८ साली स्थापन झाल्या. म्हणजे अगदी १९१८ पासून हिंदी ही राष्ट्रभाषा आहे किंवा होणार आहे अशी दक्षिण हिंदुस्थानातील तमाम लोकांची (गैर)समजूत होती. त्यावेळी मुलायमसिंग-लालूप्रसाद यांसारखे उत्तरी राजकारणी नव्हते आणि तेव्हा, हिंदी प्रसार माध्यमेही या (तथाकथित गैर)समजूत होती. त्यावेळी मुलायमसिंग-लालूप्रसाद यांसारखे उत्तरी राजकारणी नव्हते आणि तेव्हा, हिंदी प्रसार माध्यमेही या (तथाकथित गैर)समजुतीला खतपाणी घालत नव्हती. असे म्हणतात की उर्दुमिश्रित हिंदुस्थानी ही राष्ट्रभाषा व्हावी असे गांधींना वाटत होते तर राष्ट्रभाषा संस्कृत असावी असे आंबेडकरांचे मत होते.
“राष्ट्रभाषेवर मतैक्य न झाल्याने जेव्हा १९४९ मध्ये भारताची राज्यघटना लिहून तयार झाली , तेव्हा तिच्या अनुसूची ८ अन्वये भारतातील त्यावेळच्या १४ भाषांना अधिकृत देशभाषा म्हणून मान्यता मिळाली. हे समजल्यावर काय परिणाम झाला तर, मद्रास प्रांतातील हिंदी शिकवणार्‍या शेकडो संस्था धडाधड बंद झाल्या. रामस्वामी नायकर आणि अशाच अन्य तमिळ नेत्यांचा उदय झाला आणि जे जे काही उत्तर भारतीय आहे, ते ते त्याज्य असा धडाकेबाज प्रचार सुरू झाला. मुळात मद्राशांचा हिंदीला मुळीच विरोध नव्हता. स्वातंत्रपूर्व काळात हिंदी शिकून भारत सरकारच्या नोकर्‍यांत हजारो मद्रासी दाखल होत होते. हिंदीशिवाय या नोकर्‍या सुखाने करता येणार नाहीत हे या लोकांना पक्के माहीत होते.
“हिंदी ही राष्ट्रभाषा आहे या समजुतीमुळेच मराठी माणसे थोडेफार हिंदी शिकली. नाही तर ती कूपमंडूक वृत्तीने आपल्याच बिळात बसून मराठीच्या वेगवेगळ्या बोलीभाषांत कुचुकुचू करत बसली असती”.
 तर हिंदीचा दक्षिणी भारतातील प्रचार स्वातंत्र्यपूर्व काळापासूनचा आहे.- SMR
गुरूवार, 15 एप्रिल 2010 येथे 3:01 pm
प्रिय श्रीमती शुद्धमती राठी यांसी,
आपल्या ह्या पत्रात दुसर्‍या संकेतस्थळावर प्रसिद्ध झालेले जे काही मुद्दे उद्धृत केले आहेत ते बहुतेक सर्व मुद्दे आपण स्वतः देखील आपल्या ३ एप्रिलच्या पत्रातही (थोड्या वेगळ्या शब्दांत) मांडले होते. त्यावर आपण चर्चा केलेली आहेच.
बुधवार, 31 मार्च 2010 येथे 12:01 सकाळी
इथे जे प्रश्न चर्चिले जातात ते आपल्याला जास्तीत जास्त लोकांपर्यंत पोचवले पाहिजेत जेणेकरून लोकांमध्ये भाषिक प्रश्नांविषयी जागृती निर्माण होईल.
त्यासाठी आपणांस काय करता येईल
बुधवार, 31 मार्च 2010 येथे 5:42 pm
आपल्या भावना योग्य आहेत. पण आज मराठी वर्तमानपत्रे, मराठी चित्रवाणी वाहिन्या व इतर माध्यमे फारच मर्यादित प्रमाणात ह्या प्रश्नावर मदत करायला तयार असतात. ह्यातल्या कुठल्याही मुद्द्याकडे ते एक तत्त्व म्हणून नाही तर एखादी चमचमीत बातमी देणारा विषय एवढ्याच मर्यादित स्वरूपात पाहतात. पूर्वीप्रमाणे जनजागृती, जननेतृत्व करण्याची कोणाचीही क्षमता राहिलेली नाही. अशा परिस्थितीत आपणच शक्य तेवढा ह्या भावनांचा प्रसार करून जागृती करण्याचा प्रयत्न करायचा. तुम्हाआम्हासारख्या मराठीप्रेमींनी एकत्र येऊन शक्य तितका सहयोग करण्याचा प्रयत्न करू. महाजाल, अनुदिनी, ई-मेल ही माध्यमे तर प्रसारासाठी वापरूच पण तोंडीही प्रसार करून आपल्या मित्र-मंडळी-बांधवांत ह्या भावना रूजवण्याचा व वाढवण्याचा प्रयत्न करूया.
मराठी माणसाने महाराष्ट्रात नेहमी, शक्य तिथे सर्व ठिकाणी मराठीत बोलणे, तशी मागणी करणे व रोजगार, सज्ञापन, सेवाक्षेत्र इत्यादी प्रत्येक क्षेत्रात मराठीलाच प्राधान्य व सन्मान मिळेल ह्यासाठी सातत्याने प्रयत्न केला तरच ही परिस्थिती सुधारू शकेल.
गुरूवार, 1 एप्रिल 2010 येथे 12:33 सकाळी
अवश्य , आपण सर्वांनी शक्य तितका प्रचार करूयात .
शनिवार, 3 एप्रिल 2010 येथे 12:12 सकाळी
प्रिय श्री० सागर यांसी,
ह्या स्वाभिमानरोगाची लागण लवकरात लवकर जास्तीतजास्त मराठीजनांना होवो हीच इच्छा.
गुरूवार, 1 एप्रिल 2010 येथे 2:30 pm
शनिवार, 3 एप्रिल 2010 येथे 11:40 pm
>>घटनेच्या अधिकृत प्रती सर्वच घटनामान्य भाषांत उपलब्ध आहेत.ती भाषा न्यायाधीशांना समजत असेल तरहिंदी राजकारण्यांनी स्वातंत्र्यानंतर केलेली दादागिरीही काही प्रमाणात कारणूभूत आहे. <
हे जरी सत्य असले अंशतःच आहे. हिंदी ही राष्ट्रभाषा होणार या कल्पनेने स्वातंत्र्यपूर्व काळात फक्त महाराष्ट्रातच नाही तर संपूर्ण दक्षिणी भारतात, बंगाल आणि ओरिसात डझनावारी हिंदी प्रचार संस्था स्थापन झाल्या. त्यांतल्या दक्षिणेच्या संस्था महाराष्ट्रातील संस्थांच्या अगोदरच्या आहेत. (त्यांच्या स्थापनेच्या तारखा एका अनुदिनीवर आहेत, सापडल्या की लिहीन.) या संस्थातून गंभीरतापूर्वक शिक्षण घेऊन त्याचा फायदा महाराष्ट्राखेरीज अन्य प्रांतांतील लोकांनी घेतला. आणि म्हणून उत्तरेच्या राजकारणात आज या सर्व प्रांतांतील लोकांचा वरचष्मा आहे. केवळ हिंदी धड येत नाही म्हणून मराठी माणसे उत्तरेच्या राजकारणात सक्रिय नाहीत.
हिंदी ही अतिशय सोपी आणि उपयुक्त भाषा आहे, तिचा अभ्यास शालेय स्तरावर झालाच पाहिजे. परदेशी शाळांमधून शालान्त परीक्षेपर्यंत मुले चारपाच भाषा शिकून घेतात. असाच प्रकार दक्षिणी भारतात आहे. बंगलोरमधली आमची मोलकरीण तमिळ, कन्नड, तुळू, हिंदी आणि इंग्रजी समजत होती. आमची बोलणी ऐकून तिला मराठी समजायला लागले होते. राज्याची भाषा कन्नड असली तरी बंगलोरमध्ये मुले घरी आपली मातृभाषाच बोलतात. आणि मित्रांच्या संगतीने इतर भाषा शिकतात. केरळ, महाराष्ट्र आणि गुजराथ सोडला तर उर्वरित भारतात संस्कृतचे महत्त्व अबाधित आहे. त्यांना अन्य भाषा शिकणे फार सोपे वाटते. महाराष्ट्रात शाळांमधून संस्कृतची जवळजवळ हकालपट्टी झालेली आहे. इथली मुले काय इतर भाषा शिकणार
रविवार, 4 एप्रिल 2010 येथे 3:30 pm
प्रिय श्रीमती शुद्धमती राठी यांसी,
स्वातंत्र्यानंतर लगेचच कॉंग्रेसच्या राजगोपालाचारी, राधाकृष्णन् व इतर ज्येष्ठ नेत्यांच्या प्रभावामुळे व स्वातंत्र्य लढ्यामागच्या भावना ताज्या असल्यामुळे सुरुवातीस संपूर्ण मद्रास प्रांतात (तमिळनाडूच नव्हे) हिंदी शाळा निघाल्या खर्‍या. (तशाच कारणास्तव हे इतरही सर्वच प्रांतात घडले.) पण लवकरच उत्तरेच्या हिंदी भाषकांनी दादागिरी सुरू केल्यामुळे दुखावले गेलेल्या किंबहुना हिंदीचा पुरस्कार करून इतर भाषा व संस्कृती, विशेषतः दक्षिणेची संस्कृती नामशेष करण्याचा हा घाट आहे असे वाटल्यामुळे, दक्षिणवासी बिथरले व त्यांनी हिंदीला जीव तोडून, सर्व मार्गांनी विरोध करण्याचे ठरवले. अर्थात पंजाबी, बंगाली व इतर स्वाभिमानी (म्हणजेच महाराष्ट्रीय नव्हे) लोकांनीही हिंदी राजकारण्यांना स्पष्ट विरोध केलेला आहे. हिंदी मंडळींच्या दादागिरीबद्दल डॉ० बाबासाहेब आंबेडकरांनीही केवळ असमाधानच नव्हे तर गंभीर चिंता व्यक्त केलेली आहे. हिंदीला होणारा वाढता विरोध पाहिल्यावर व त्यामुळे प्रकरण कॉंग्रेसवर शेकण्याची शक्यता लक्षात आल्यावर हुशार राजकारणी असलेल्या पंडित नेहरूंनी हिंदी ही राष्ट्रभाषा म्हणून मुळीच लादली जाणार नाही, परिशिष्ट-८ मधील सर्वच १४ भाषा ह्या राष्ट्रभाषाच आहेत इत्यादी बचावात्मक विधाने केली. तथापि मद्रास प्रांतात द्रविड नाडूची संकल्पना पुढे येऊन कॉंग्रेसी सत्ता झुगारून दिली गेली (तमिळनाडूत त्यानंतर कॉंग्रेस कधीही नीटपणे सत्ता प्रस्थापित करू शकली नाही.) व मद्रास प्रांतात, विशेषतः तमिळ भाषिक क्षेत्रात अधिकाधिक हिंदी विरोधी, ब्राह्मणविरोधी, आर्यसंस्कृती विरोधी, संस्कृत भाषाविरोधी कृती केली गेली. एकेकाळी करुणानिधी आदी मंडळींनी वेगळे द्रविड राष्ट्र, वेगळा ध्वज व अशाच इतर मागण्या केल्या होत्या. काश्मीरचे उदाहरण सोडता भारतातील इतर कुठलेही राज्य इतके टोकाला गेलेले नाही. आजही केवळ तमिळनाडू राज्याला त्रिभाषासूत्रातून अधिकृतपणे अपवाद केलेले आहे. अशी सर्व वस्तुस्थिती असतानादेखील तमिळ लोकांना हिंदीबद्दल अतिशय प्रेम आहे व त्यात ते पारंगत आहेत असे आपले मत असेल तर आमचे काहीच म्हणणे नाही. भूतपूर्व राष्ट्रपती अब्दुल कलाम, भू०पू० पंतप्रधान देवेगौडा, भू०पू० अर्थमंत्री व सध्या गृहमंत्री असलेले चिदंबरम ह्यांच्या हिंदी भाषेवरील प्रभुत्वामुळेच ते केंद्रीय राजकारणात वरचष्मा गाजवू शकले असे म्हणणे असेल तर तेही मान्य करूया. बहुधा त्यांनी आपली ही हिंदीच्या उच्च ज्ञानाची गुरूकिल्ली मराठी माणसांच्या नजरेस पडू नये म्हणूनच लपवून ठेवलेली दिसते आहे. त्यामुळे ते आपापसात जरी उत्कृष्ट हिंदीत वार्तालाप करीत असले तरीही प्रकटपणे कटाक्षाने हिंदीला फाटा देऊन स्वराज्यात स्वभाषेत व इतर राज्यांत व दिल्लीमध्ये परदेशी इंग्रजीतच बोलतात असे दिसते.
आपल्या हिंदीभाषेच्या गुणांविषयीची असलेल्या व्यक्तिगत मतांबद्दल आम्हाला आदर आहे. त्याबद्दल आम्हाला काहीच म्हणायचे नाही. प्रत्येकाला व्यक्तिगत आवडीचा अधिकार आहे. बंगाली, पंजाबी, कन्नड, आसामी अशा इतर भाषकांनाही आपापल्या मातृभाषेबद्दल प्रचंड अभिमान असतो, किंबहुना असायलाच हवा. पण व्यक्तिगत आवडीप्रमाणे घटनेने प्रत्येक राज्यभाषेला दिलेले अधिकार व महत्त्व कमी किंवा अधिक होऊ शकत नाही.
’इतरांहून अधिक लोकांना समजणारी’ ह्या एकमेव निकषामुळे हिंदी ही संपर्कभाषा म्हणून मान्य व्हावी असे आम्हालाही वाटते. पण प्रथम हिंदी भाषकांनी “राष्ट्रभाषा हा आमचा जन्मसिद्ध अधिकार आहे आणि त्यामुळे हिंदीशिवाय इतर भाषा दुय्यमच आहेत” ही मनोवृत्ती आवरून सामंजस्याचे धोरण स्वीकारायला हवे असे आम्हाला वाटते.
कर्नाटकात कन्नड भाषकांचे प्रमाण इतर राज्यांमधील राज्यभाषेच्या भाषकांपेक्षा कमी असले तरीही तिला दुसरी भाषा म्हणून मानणार्‍यांची संख्या गेल्या दोन दशकांत फार मोठ्या प्रमाणात वाढली आहे. याला कारण म्हणजे राज्यशासनाचे अत्यंत कडक भाषिक धोरण. (https://amrutmanthan.wordpress.com/2010/02/26/पोलिसांची-भाषा-दै०-सकाळ-म/) हा लेख त्याच संबंधातील एक पैलू स्पष्ट करतो.
एकेकाळी तमिळ ही सर्वाधिक संस्कृत शब्द असलेली भाषा होती. पण गेल्या ४०-५० वर्षांत तमिळनाडू मध्ये तमिळ मधील संस्कृतोद्भव शब्द वेचून-वेचून काढून टाकण्यात आले. (जे आपण अगदी परकीय इंग्रजीच्या बाबतीतही केले नाही.) आर्य संस्कृती व संस्कृत भाषेसंबंधीच्या अनेक संकल्पनांना तिलांजली देण्यात आली. (आता चैत्र-वैशाख ही महिन्याची नावेदेखील बदलयाचे ठरले आहे.) आर्य संस्कृती व संस्कृतभाषा ह्यांच्या संबंधित संस्था, शिक्षणक्रम, शिष्यवृत्ती, विद्यावेतन, रूढी, विधी, संकल्पना ह्यांचाही मोठ्या प्रमाणात संकोच केला गेला. आर्य संस्कृती व संस्कृत भाषा ह्यांच्याशी आमचा काडीचाही संबंध नाही; त्या उत्तरेकडील संस्कृतीचे द्योतक आहेत असे तमिळ पुढारी व त्यांच्या प्रभावामुळे व त्यामुळे मिळणार्‍या राजकीय महत्त्वामुळे इतर दक्षिणी पुढारीही म्हणू लागले व तसे वागून जनतेला बहकावू लागले. असे असूनही तिथे संस्कृतचे स्थान अबाधितच आहे असे आपले म्हणणे असेल तर त्यालाही आम्ही विरोध करणार नाही.
आपली गृहिते आज नाही तरी उद्या सत्यात येतील अशी आशा बाळगूया.
आपला अभिप्राय इथे नोंदवा. उत्तर रद्द करा.
अनुदिनी उघडण्याआधी हे वाचा
ज्ञान आणि तत्त्वज्ञान (1)
विचार व अनुभव (1)
०१. सप्रेम नमस्कार विनंती विशेष (1)
०२. संगणकावर मराठीत लेखन करण्याबद्दल (6)
०३. मराठी अस्मिता, मराठी भाषा, मराठी माणूस: स्फुट लेखन (116)
०३.१ अस्मिता: भाषिक व सांस्कृतिक (72)
०३.३ मायबोलीतून शिक्षण (44)
०३.४ महाराष्ट्रात मराठीवर अन्याय (16)
०४.१ सविस्तर वृत्त (18)
०४.२ थोडक्यात पण महत्त्वाचे वृत्त (29)
०५. वेचक व वेधक (9)
०५.१ वेचक वेधक – अवतरणे, उद्गार व टिपणे (1)
०५.२ वेचक वेधक – टिपणे व लेख (8)
०६. साहित्य, संस्कृती, कला… (31)
०६.९ संस्कृती, कला, परंपरा, इतिहास (10)
०७. गाल्यातल्या गालात, की खोखो हसायचं, तुम्हीच ठरवा… (5)
०८. प्राचीन भारतीय संस्कृती (17)
०८.१ प्राचीन भारतीय संस्कृती, इतिहास, भाषा, ज्ञान आणि तत्त्वज्ञान (10)
०८.२ भारतीय ज्ञानप्रणाली (4)
०८.३ संस्कृत भाषा, वाङ्गमय व लेख (7)
०८.४ प्राचीन भारतीय तत्त्वज्ञान आणि शास्त्रे (2)
०८.१ प्राचीन भारतीय संस्कृती (1)
०९. इतर संकीर्ण विषय (20)
१०. आपुलकीचे दुवे: काही महत्वाच्या संस्थळांचे व अनुदिनींचे दुवे (8)
११. भाषाविचार – लेख, चिंतन, चर्चा (19)
११.१ भाषिक चर्चा: मराठी-इंग्रजी-हिंदी-संस्कृत (16)
२०. मराठी+एकजूट उपक्रम (6)
३०. विचारमंथन चर्चापीठ (प्रश्न-शंका-सूचना व त्यांवर चर्चा) (10)
९०. वाचकांचा सहभाग: उल्लेखनीय प्रतिक्रिया (1)
९०. वाचकांचा सहभाग: उल्लेखनीय प्रतिक्रिया, विचार व अनुभव (11)
९१. अन्य संकेतस्थळांवरील वाचनीय लेखन (1)
’अमृतमंथन’ अनुदिनीवरील नवीन लेखांबद्दल सूचना मिळवण्यासाठी इथे आपला ईमेल-पत्ता नोंदवा.
प्रशासकीय (नियमितपणे लेखाची प्रत मिळण्यासाठी RSS Feed वापरा):
ज्ञान आणि तत्त्वज्ञान (1)
विचार व अनुभव (1)
०१. सप्रेम नमस्कार विनंती विशेष (1)
०२. संगणकावर मराठीत लेखन करण्याबद्दल (6)
०३. मराठी अस्मिता, मराठी भाषा, मराठी माणूस: स्फुट लेखन (116)
०३.१ अस्मिता: भाषिक व सांस्कृतिक (72)
०३.३ मायबोलीतून शिक्षण (44)
०३.४ महाराष्ट्रात मराठीवर अन्याय (16)
०४.१ सविस्तर वृत्त (18)
०४.२ थोडक्यात पण महत्त्वाचे वृत्त (29)
०५. वेचक व वेधक (9)
०५.१ वेचक वेधक – अवतरणे, उद्गार व टिपणे (1)
०५.२ वेचक वेधक – टिपणे व लेख (8)
०६. साहित्य, संस्कृती, कला… (31)
०६.९ संस्कृती, कला, परंपरा, इतिहास (10)
०७. गाल्यातल्या गालात, की खोखो हसायचं, तुम्हीच ठरवा… (5)
०८. प्राचीन भारतीय संस्कृती (17)
०८.१ प्राचीन भारतीय संस्कृती, इतिहास, भाषा, ज्ञान आणि तत्त्वज्ञान (10)
०८.२ भारतीय ज्ञानप्रणाली (4)
०८.३ संस्कृत भाषा, वाङ्गमय व लेख (7)
०८.४ प्राचीन भारतीय तत्त्वज्ञान आणि शास्त्रे (2)
०८.१ प्राचीन भारतीय संस्कृती (1)
०९. इतर संकीर्ण विषय (20)
१०. आपुलकीचे दुवे: काही महत्वाच्या संस्थळांचे व अनुदिनींचे दुवे (8)
११. भाषाविचार – लेख, चिंतन, चर्चा (19)
११.१ भाषिक चर्चा: मराठी-इंग्रजी-हिंदी-संस्कृत (16)
२०. मराठी+एकजूट उपक्रम (6)
३०. विचारमंथन चर्चापीठ (प्रश्न-शंका-सूचना व त्यांवर चर्चा) (10)
९०. वाचकांचा सहभाग: उल्लेखनीय प्रतिक्रिया (1)
९०. वाचकांचा सहभाग: उल्लेखनीय प्रतिक्रिया, विचार व अनुभव (11)
९१. अन्य संकेतस्थळांवरील वाचनीय लेखन (1)
’अमृतमंथन’ अनुदिनीवरील नवीन लेखांबद्दल सूचना मिळवण्यासाठी इथे आपला ईमेल-पत्ता नोंदवा.
constitution Constitution of India culture education policy English English language Government Hindi India Maharashtra Marathi Marathi Books Marathi language Marathi literature Marathi schools medium of education mother tongue National Language Official Language pride Prof. Manohar Railkar Right to Education Saleel Kulkarni Schedule 8 self esteem State Government अधिकृत भाषा अनुसूची ८ अस्मिता ऐक्य केंद्रशासन गुलामगिरी घटना दैनिक पुस्तक ओळख पुस्तक परिचय पुस्तक परीक्षण प्रा० मनोहर राईलकर भारत भारताची राज्यघटना भारतीय संस्कृती भाषाभिमान भाषाविषयक धोरण मराठी मराठी अस्मिता मराठी कविता मराठीची चळवळ मराठीचे प्रश्न मराठी पुस्तके मराठी भाषा मराठी माणूस मराठी माध्यम मराठी माध्यमातून शिक्षण मराठी लेखन मराठी वाचन मराठी शाळा मराठी संस्कृती मराठी साहित्य महाराष्ट्र मातृभाषा मायबोली राजभाषा राज्यभाषा राज्य शासन राज्यशासन राष्ट्रभाषा लोकसत्ता शिक्षणविषयक धोरण शिक्षणाचा अधिकार शिक्षणाचे माध्यम शुद्धलेखन संविधान सकाळ सलील कुळकर्णी स्वाभिमान
हल्ली सर्वाधिक वाचले गेलेले लेख:
संगणकावर मराठीत लेखन करण्याबद्दल
ग्राहक तक्रार आता फक्त ‘मराठीतच’ (दै० म०टा० आणि टाइम्स, २९ सप्टें० २०१०)
मराठी विश्वकोश : खंड - १ ('अंक' ते 'आतुरचिकित्सा')
’आमची’ कराची आणि तेथील ’नारायण जगन्नाथ हायस्कूल’ आणि ’गणेशोत्सव’
मराठी भाषा आणि संस्कृती : १९९७ (ले० पद्मश्री अशोक केळकर)
दुवे: मराठी दैनिक वर्तमानपत्रे
पुस्तक परीक्षण - 'ध्वनितांचें केणें' (ले० मा० ना० आचार्य)
शिवछत्रपतीचे चरित्र (बखरकार- कृष्णाजी अनंत सभासद)
मराठी प्रमाणभाषेच्या लेखनाविषयीची माझी संकल्पना (ले० दिवाकर मोहनी)
हल्लीच प्रकाशित केलेले लेख:
 : मराठीमधील उत्तम वाचनसंस्कृतीचे पुनरुज्जीवन करण्यासाठी आगळा उपक्रम
निद्रिस्त परी (ले० डॉ० सरोजा भाटे, अंतर्नाद जून २०१७)
हिंदीच्या एकाधिकारशाहीचा वाढता धोका (ले. शरद गोखले)
क्वांटम मेकॅनिक्स आणि अद्वैत तत्त्वज्ञान (ले० आशिष कुलकर्णी)
‘मराठी-भाषा-दिनाच्या शुभेच्छा’ म्हणजे नक्की काय
टाहो (ले० सई परांजपे, लोकसत्ता, दि० २६ फेब्रुवारी २०१७)
आर्यभाषांची मायभूमी भारतच (ले० डॉ० श्रीकांत तलगेरी)
मराठी भाषा आणि संस्कृती : १९९७ (ले० पद्मश्री अशोक केळकर)
गोहत्याबंदीला सर्वोच्च न्यायालयाने मान्यता का दिली
राष्ट्रभाषा आणि अंधश्रद्धा (ले० प्रा० अनिल गोरे)
दे जन्म मात्र माता, भाषा व्यवहार चालवी सकळ
आर्यांचं भारतावर आक्रमण : पुस्तकाचा समारोप (मूळ लेखक – डेव्हिड फ्रॉली)
पूर्वी प्रकाशित झालेले लेख (Archives)


अलविदा २०१७ - भाग ५

अलविदा २०१७ - भाग ५
२०१७ या वर्षात देशभरात काही विक्रम घडले. अर्थविषयक अनेक घडामोडीही घडल्या. तसेच राज्यासह देश-विदेशातील अनेक मान्यवर व्यक्तींचे निधनही वर्षभरात झाले. यातील निवडक घटनांची ‘बाइट्स ऑफ इंडिया’ने केलेली ही नोंद...
२१ जानेवारी : गुजरातमध्ये राष्ट्रगीत गायनाचा जागतिक विक्रम. राजकोट जिल्ह्यातील कागवाड इथे साडेतीन लाखांपेक्षा जास्त लोकांनी एकत्र येऊन राष्ट्रगीतगायन केले.
१० फेब्रुवारी : प्रख्यात वाळुशिल्पकार सुदर्शन पटनायक यांनी पुरी येथील समुद्रकिनारी सर्वाधिक उंचीचा वाळूचा किल्ला रचून विश्वविक्रम केला.
१८ नोव्हेंबर : १९१६-१७ मध्ये यशवंत पाध्ये यांनी इंग्लंडहून एका दुकानातून बाहुला आणून ‘अर्धवटराव’ नावाने त्याचे प्रयोग करायला सुरुवात केली. पुढे त्यांचे पुत्र रामदास पाध्ये यांनी तोच बहुला वापरून प्रयोग सुरू ठेवले. या बोलक्या बाहुल्याने शंभरी गाठली, हा एक आगळा विक्रमच
५ मार्च : देशातील बेरोजगारीत घट झाल्याची एसबीआय इकोफ्लेश अहवालात नोंद. बेरोजगारीचा दर ऑगस्ट २०१६ मधील ९.५ टक्क्यांवरून फेब्रुवारी २०१७मध्ये ४.८ टक्के झाला.
६ मार्च : ‘सेन्सेक्स’चा दोन वर्षांचा उच्चांक. २९ हजारांचा टप्पा सर.
७ मार्च : देशातील म्युच्युअल फंडांची मालमत्ता विक्रमी टप्प्यावर. १७.८९ लाख कोटी रुपये मालमत्तेची नोंद.
१८ मार्च : महाराष्ट्राचा अर्थसंकल्प सादर, अर्थ मंत्री सुधीर मुनगंटीवार यांचे काटकसरीला प्राधान्य. रस्ते, शहरी वाहतूक, कृषी, ग्रामविकास या क्षेत्रांकडे विशेष लक्ष.
२० मार्च : आयडिया आणि व्होडाफोन कंपन्यांच्या विलिनीकरणाला मंजुरी. मोबाइल महाकंपनीचा उदय.
२१ मार्च : ‘डी मार्ट’च्या समभागाची शेअर बाजारात दुप्पट भावाला नोंदणी. २९९ रुपये किंमतीचा समभाग नोंदणी होताना ६०४ रुपयांवर.
६ जून : भारताच्या विकासाचा दर ७.२ टक्के राहण्याचा अंदाज. जागतिक बँकेच्या अहवालात आशावाद व्यक्त.
९ डिसेंबर : वर्षभरात सेन्सेक्स सुमारे सात हजार, तर निफ्टी दोन हजार अंकांनी वाढला. ८ डिसेंबर २०१६ (शुक्रवार) रोजी सेन्सेक्स २६ हजार ७४७, तर निफ्टी आठ हजार २६१ एवढा होता. ९ डिसेंबर २०१७ (शुक्रवार) रोजी सेन्सेक्स ३३ हजार २५०, तर निफ्टी १० हजार २६५एवढा नोंदवला गेला.
२६ डिसेंबर : २०१७ या वर्षभरात म्युच्युअल फंडांतील गुंतवणुकीत सहा लाख कोटी रुपयांची वाढ होऊन ती २३ लाख कोटींवर पोहोचल्याचे जाहीर.
६ जानेवारी : ज्येष्ठ अभिनेते ओम पुरी
२२ जानेवारी : हिंदी चित्रपट क्षेत्रातील ज्येष्ठ गीतकार, शायर नक्श लायलपुरी तथा जसवंतराय शर्मा
१८ फेब्रुवारी : स्वतंत्र विदर्भाचे कट्टर समर्थक जांबुवंतराव धोटे
१९ फेब्रुवारी : माजी सरन्यायाधीश अल्तमश कबीर
२८ फेब्रुवारी : ज्येष्ठ साहित्यिक व सत्यशोधक विचारवंत प्राचार्य गजमल माळी
१ मार्च : ‘तारक मेहता का उलटा चष्मा’चे लेखक तारक मेहता
७ मार्च : समाजशास्त्रज्ञ डॉ. द. ना.धनागरे
९ मार्च : ज्येष्ठ समीक्षक डॉ. वि. भा. देशपांडे
२१ मार्च : अमेरिकेतील उद्योजक डेव्हिड रॉकफेलर (१०१)
२२ मार्च : ज्येष्ठ पत्रकार, लेखक गोविंद तळवलकर
२ एप्रिल : कथालेखक, निर्माते अजेय झणकर
३ एप्रिल : गानसरस्वती किशोरी आमोणकर
१३ एप्रिल : ज्येष्ठ शिक्षणतज्ज्ञ वा. ना. दांडेकर
१३ एप्रिल : इंटरनेटच्या शोधात महत्त्वाची भूमिका बजावणारे रॉबर्ट टेलर
१५ एप्रिल : जगातील सर्वांत वयोवृद्ध व्यक्ती (११७ वर्षे) एम्मा मार्टिना ल्युईगिया मोरानो (इटली)
२० एप्रिल : साहित्यिक प्रा. रामनाथ चव्हाण
२७ एप्रिल : ज्येष्ठ अभिनेते विनोद खन्ना
७ मे : प्रख्यात सतारवादक उस्ताद रईस खाँ
९ मे : मुस्लिम स्त्रियांच्या हक्कांसाठी लढणाऱ्या मेहरुन्निसा दलवाई
१२ मे : क्रीडा अध्वर्यू भीष्मराज बाम
१६ मे : पुण्याचे उपमहापौर नवनाथ कांबळे
१८ मे : ज्येष्ठ अभिनेत्री रीमा लागू
१८ मे : केंद्रीय पर्यावरण राज्यमंत्री अनिल माधव दवे
२३ मे : जेम्स बाँड अजरामर करणारे सर रॉजर मूर
२६ मे : आयपीएस अधिकारी के. पी. एस. गिल
१६ जून : माजी सरन्यायाधीश पी. एन. भगवती
२ जुलै : लेखक, दिग्दर्शक, अभिनेते मधुकर तोरडमल
११ जुलै : ज्येष्ठ व्यंगचित्रकार मंगेश तेंडुलकर
१९ जुलै : प्रसिद्ध अभिनेत्री उमा भेंडे
२४ जुलै : ‘इस्रो’चे माजी अध्यक्ष प्रा. यू. आर. राव
२ सप्टेंबर : ‘हायकू’कर्त्या आणि लेखिका शिरीष पै
१२ सप्टेंबर : आंतरराष्ट्रीय दर्जाचे शिल्पकार व छायाचित्रकार विठोबा पांचाळ
२ ऑक्टोबर : ज्येष्ठ साहित्यिक आणि पत्रकार ह. मो. मराठे
७ ऑक्टोबर : चित्रपट निर्माते-दिग्दर्शक व लेखक कुंदन शहा
२४ ऑक्टोबर : ज्येष्ठ शास्त्रीय गायिका गिरिजादेवी
२४ ऑक्टोबर : उद्योगपती रसिकलाल माणिकचंद धारिवाल
१४ नोव्हेंबर : प्रसिद्ध अभिनेत्री श्यामा
२३ नोव्हेंबर : प्रसिद्ध पार्श्वगायिका मीना कपूर
४ डिसेंबर : ज्येष्ठ अभिनेते शशी कपूर
१४ डिसेंबर : हिंदी सिनेमा कथाकार, अभिनेता, दिग्दर्शक नीरज व्होरा
१८ डिसेंबर : पुण्याच्या माजी महापौर चंचला कोद्रे
२८ डिसेंबर : ज्येष्ठ आयुर्वेदतज्ज्ञ परशुराम यशवंत खडीवाले ऊर्फ वैद्य खडीवाले
(२०१७चा अन्य क्षेत्रांतील आढावा https://goo.gl/aLBXVz या लिंकवर वाचता येईल.)
Tags: Year Review 2017२०१७चा आढावा2017Year ReviewIndiaBOIInternationalNationalराष्ट्रीयआंतरराष्ट्रीयDeathsEconomyRecordsविक्रमअर्थव्यवस्थानिरोपनिधन
अलविदा २०१७ - भाग ४ अलविदा २०१७ – भाग १ अलविदा २०१७ - भाग २ अलविदा २०१७ - भाग ३ मद्य विक्रीच्या 682 दुकानांना लागणार कुलपे
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट
माहिती-तंत्रज्ञानातून मराठीची अस्मिता जपून संवर्धनही शक्य
संरक्षक ओझोन थर वाचवू या
सोलापुरात फूल बाजार तेजीत
कोपरी विसर्जन घाटाचा कायापालट करणारे प्रकाश कोटवानी
सॅनिटरी नॅपकिन्सची घरच्या घरी विल्हेवाट शक्य
... म्हणून ‘त्या’ महाविद्यालयाने उभारले लाल कंधार गायीचे शिल्प
राह पकड तू एक चलाचल...
जिद्दी मुलाच्या संघर्षाची प्रेरक गोष्ट
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट


क्रिकेट स्पर्धेत दिवेकर अकादमीला विजेतेपद | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

क्रिकेट स्पर्धेत दिवेकर अकादमीला विजेतेपद
पिंपरी – आदिनाथ क्रिकेट क्‍लबच्या वतीने आयोजित करण्यात आलेल्या 11 वर्षाखालील आदिनाथ चषक क्रिकेट स्पर्धेत दिवेकर क्रिकेट अकादमीने मुंबईचा अविनाश साळवी फाउंडेशनचा 43 धावांनी पराभव करीत विजेतपद पटकावले.
स्पर्धेत पुणे इन्स्टिट्यूट ऑफ क्रिकेट संघाने तृतीय क्रमांक तर रायसिंगस्टार क्रिकेट क्‍लबने चतुर्थ क्रमांक पटकविला. अण्णासाहेब मगर स्टेडियम नेहरूनगर येथील मैदानावर अंतिम सामना पार पडला. स्पर्धेचे बक्षीस वितरण समारंभ क्रीडा अधिकारी रजाक पानसरे, संतोष लांडगे, विवेक दरेकर, संजय लांडे, चेतन जाधव, ऍड. संजय जगदाळे, सुनील दिवेकर यांच्या उपस्थित पार पडला.
नाणेफेक जिंकून दिवेकर संघांनी प्रथम फलंदाजी स्वीकारली. हर्ष बारमुख याने अर्ध शतक ठोकत 52 धावा केल्या. त्याला चंद्रास 23 व स्पंदन 19 धावा करीत निर्धारित 20 षटकात 5 बाद 132 केल्या. साळवी संघाकडून अभिज्ञान व आदित्य याने प्रत्येकी एक गडी बाद केले. 152 धावांचा पाठलाग करताना साळवी संघास फक्‍त 89 धावा केल्या. अभिज्ञान कुंडू ने एकाएकी लढत देत सर्वाधिक 33 धाव केल्या. विजयी संघाकडून हर्ष बारमुख ने 3 गडी बाद केले. उत्कृष्ट फलंदाज स्पर्धेत एकमेव शतक ठोकत 306 धावा करणारा अविनाश साळवी फाउंडेशनचा अभिज्ञान कुंडू, उत्कृष्ट गोलंदाज गौरविण्यात आले. तर “मॅन ऑफ दि सिरीज’ हर्ष बारमुख याने पटकविला.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleपाणी हे मन जोडणारी पवित्र गोष्ट
Next articleधामणीकरांनी दुष्काळ हटवण्यासाठी केला रात्रीचा दिवस
पादचारी पूल, रस्ता दुभाजक उभारावा
“आषाढघन’ काव्‍यसुमनांच्‍या वर्षावात रसिक चिंब
Video : पिंपरी चिंचवड उद्योगनगरीत संत तुकाराम महाराज पालखीचे उत्साहात आगमन
शहरातील वाहतूक मार्गात शुक्रवारी बदल
पालखीसोबत 225 जणांची सायकलवारी
वारीतील भाविकांना आरोग्य सुविधा पुरवण्याची मागणी


#Ganeshotsav 2018 : अशी केली माधुरीने ‘बाप्पांच्या’ आगमनासाठी तयारी | Dainik Prabhat, Marathi News Paper, Pune.

#Ganeshotsav 2018 : अशी केली माधुरीने ‘बाप्पांच्या’ आगमनासाठी तयारी
अवघा देश आपल्या लाडक्या गणपती बाप्पांच्या आगमनाची आतुरतेने वाट पाहत आहे. बॉलिवूडची प्रसिद्ध मराठमोळी अभिनेत्री माधुरी दीक्षित-नेने हिला देखील बाप्पांच्या आगमनाची चाहूल लागली असून माधुरीने ‘इन्स्ट्राग्राम’वर एक फोटो शेअर करून गणेशोस्तवासाठी तिने केलेल्या तयारीची एक झलक प्रेक्षकांना दाखवली आहे.
या फोटोबरोबरच तिने ‘गणेशोस्तवा’बाबतच्या आपल्या भावनांना देखील वाट मोकळी करून देताना “गणेशोस्तव म्हणजे संपूर्ण कुटुंबाने एकत्र येऊन उत्साहात साजरी करायचा सण, गणेशोस्तवात आम्ही गाणी, नृत्य आणि मोदक यांचा आस्वाद घेतो. गणेशोस्तव माझा सर्वात आवडीचा सण आहे.” असे म्हंटले आहे.
ताज्या बातम्यांसाठी प्रभातचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा
Previous articleसह्याद्रीतील ‘व्हॅली ऑफ फ्लॉवर्स’
Next articleGaneshotsav 2018: घ्या… लालबागच्या राजाचं प्रथम दर्शन
हिरो बनण्यासाठी विराट कोहलीने सोडला आशिया कप
#HBD : फिल्म इंडस्ट्रीत येण्यासाठी बेबोनेही केले स्ट्रगल
‘शुभ लग्न सावधान’चा पार पडला मंगलमय ट्रेलर सोहळा
रीमाताईंच्या ‘होम स्वीट होम’ला सलमान खानच्या मराठीतून शुभेच्छा…
‘देवसेना’ अनुष्का बनणार ‘अम्मा’
“लव्हरात्री’चे चक्‍क नावच बदललं


pune news D S kulkarni डी. एस. कुलकर्णी यांची प्रकृती स्थिर | eSakal

डी. एस. कुलकर्णी यांची प्रकृती स्थिर
मंगळवार, 20 फेब्रुवारी 2018
पुणे - बांधकाम व्यावसायिक डी. एस. कुलकर्णी यांना न्यायालयाच्या परवानगीनंतर ससून सर्वोपचार रुग्णालयातून दीनानाथ मंगेशकर रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. त्यांना व्हेंटिलेटरवरून काढण्यात आले असून, त्यांची प्रकृती स्थिर आहे. खबरदारीचा उपाय म्हणून अतिदक्षता विभागामध्ये ठेवण्यात आले आहे.
पुणे - बांधकाम व्यावसायिक डी. एस. कुलकर्णी यांना न्यायालयाच्या परवानगीनंतर ससून सर्वोपचार रुग्णालयातून दीनानाथ मंगेशकर रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. त्यांना व्हेंटिलेटरवरून काढण्यात आले असून, त्यांची प्रकृती स्थिर आहे. खबरदारीचा उपाय म्हणून अतिदक्षता विभागामध्ये ठेवण्यात आले आहे.
दीनानाथ मंगेशकर रुग्णालय प्रशासनाच्या माहितीनुसार, त्यांना दम लागत असल्यामुळे अतिदक्षता विभागामध्ये "व्हेंटिलेटर'वर ठेवण्यात आले होते; परंतु त्यांची प्रकृती स्थिर आहे. सध्या तीन ते चार डॉक्‍टर त्यांची देखरेख करीत आहेत. मंगळवारी (ता. 20) सकाळी आठच्या सुमारास दीनानाथ मंगेशकर रुग्णालयातून सर्व तपासणी अहवाल घेऊन ससून रुग्णालयाच्या "मेडिकल बोर्ड' पुढे नेण्यात येणार आहे. त्यांच्या तपासणीनंतर त्यांना कुठे हलवायचे, याबाबत कार्यवाही केली जाईल, असे सांगण्यात आले.
श्री समर्थ पब्लिक स्कूलच्या विद्यार्थ्यांचा पर्यावरणपूरक गणेशोत्सव
अकोला : जिल्हा प्रशासनाने राबविलेल्या ‘स्वच्छ मोर्णा’ मिशनची आठवण ठेवीत श्री समर्थ पब्लिक स्कूलच्या विद्यार्थ्यांन्यांनी आपला गणेशोत्सव ‘बाप्पा...
'व्हिलेज रॉकस्टार्स' भारताकडून ऑस्करच्या शर्यतीत
मुंबई- रिमा दास यांच्या दिग्दर्शनाखाली बनलेला 'व्हिलेज रॉकस्टार्स' हा आसामी चित्रपट भारताकडून ऑस्करसाठी निवडण्यात आला आहे. परंतु, रिमा दास यांचा...
एटापल्ली : माओवाद्यांची पोस्टर, बॅनर आढळले
एटापल्ली : तालुक्यातील वादग्रस्त सुरजागड लोहखनीज पहाड़ी परिसरातील मुख्य रस्त्यावर माओवाद्यांनी पोस्टर व बॅनर लावून पार्टी स्थापनेचा चौदावा वर्धापन...
सोलापूर: मोहोळ तालुक्यात वरुणयंत्राचा प्रयोग करण्याचे आदेश
मोहोळ : कृत्रिम पावसासाठी ता 22 ते 24 सप्टेंबर या कालावधीत मोहोळ तालुक्यातील सर्व गावात वरुणयंत्राचा प्रयोग करण्याचे आदेश जिल्हा प्रशासना कडुन...
कपाशीला चार बोंड, मक्याला दाणेच नाही तर कांदे लागवड मातीत
येवला - कपाशीच्या झाडाला चाळीसच्या ठिकाणी चारच बोंड, मकाला एक-दोन बीट लागले पण त्यात दाणेच नाही. मूग, सोयाबीन, भुईमुगाचा केव्हाच पालापाचोळा झालाय तर...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


nanded to have green corridor अवयदानासाठी नांदेडला 'ग्रीन कॉरिडॉर' | eSakal

अवयदानासाठी नांदेडला 'ग्रीन कॉरिडॉर'
शुक्रवार, 21 ऑक्टोबर 2016
विष्णुपुरीतील डॉ. शंकरराव चव्हाण शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालयाने अवयवदानासाठीच्या सुविधा उपलब्ध करून, अवयव प्रत्यारोपणासाठी पाठविण्याची प्रक्रिया नांदेडसारख्या तुलनेने लहान शहरातही यशस्वी करून दाखविली आहे.
नांदेड - अवयवदान आणि या अवयवांच्या वाहतुकीसाठी "ग्रीन कॉरिडॉर‘ म्हणजे जलदगती सुविधा उपलब्ध करून देण्यात नांदेडकर बुधवारी यशस्वी झाले. ब्रेन डेड झालेल्या सुधीर रावळकर या रुग्णाचे हृदय नांदेडच्या श्री गुरू गोविंदसिंगजी विमानतळावरून मुंबईकडे रवाना करण्यात आले, तर यकृत पुण्याकडे रवाना करण्यात आले.
नांदेडच्या सुधीर रावळकर यांच्या अवयवांमुळे पाच जणांचे आयुष्य सावरले जाणार आहे. अवयवाच्या वाहतुकीसाठी जिल्हाधिकारी सुरेश काकाणी यांनी विविध यंत्रणांशी समन्वय साधला. "ग्रीन कॉरिडॉर‘साठी पोलिस यंत्रणा, वाहतूक व्यवस्था, विमानतळाशी निगडित व्यवस्था आणि आरोग्य यंत्रणांना गतिमान केले. विष्णुपुरीतून विमानतळापर्यंत हेलिकॉप्टरनेही हृदय पाठविण्याची शक्‍यता पडताळून पाहण्यात आली. विष्णुपुरी ते विमानतळ हे अंतर कापण्यासाठी एरवी 45 मिनिटे तरी लागतात; मात्र आज हे अंतर विक्रमी वेळेत म्हणजे अवघ्या 13 मिनिटांत पार करण्यात आले.
मुखेड तहसीलमधील रोहयोचे सहायक कार्यक्रम अधिकारी सुधीर रावळकर (वय 35) यांचा नरसी-मुखेड रस्त्यावर सोमवारी (ता. 17) रात्री अपघात झाला. यात ते गंभीर जखमी झाले. त्यांना सुरवातीला नांदेडच्या एका खासगी रुग्णालयात दाखल करण्यात आले; मात्र प्रकृती चिंताजनक बनल्याने त्यांना शासकीय रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. त्या वेळी रावळकर यांचा मेंदू मृत झाल्याचे निष्पन्न झाले. त्यांचे अवयवदान करण्याचा निर्णय कुटुंबाने मंगळवारी सायंकाळी घेतला.
जिल्हा प्रशासन आणि डॉ. शंकरराव चव्हाण शासकीय वैद्यकीय महाविद्यालय रुग्णालयाने रावळकर यांच्या अवयदान समंतीपत्रानुसार रावळकर यांच्या अवयवांचे दान करण्यासाठी प्रयत्न सुरू केले. याबाबत अवयदानाशी निगडित औरंगाबाद येथील विभागीय समितीशी संपर्क साधण्यात आला. वैद्यकीय चाचण्या आणि अन्य अनुषंगिक सर्व औपचारिकता पूर्ण केल्यानंतर बुधवारी सकाळी हृदय घेऊन जाण्यासाठी मुंबईतील फोर्टिंस हॉस्पिटलचे हृदय-प्रत्यारोपणतज्ज्ञ, तर यकृत घेऊन जाण्यासाठी पुण्यातील रुबी हॉस्पिटलचे डॉक्‍टर, मूत्रपिंड घेऊन जाण्यासाठी औरंगाबादच्या कमलनयन बजाज रुग्णालयाचे डॉ. अजय ओसवाल नांदेडमध्ये दाखल झाले. दुपारी दोन वाजून अट्ठावीस मिनिटांनी हृदय घेऊन डॉ. मुळे आणि त्यांचे सहकारी विमानतळाकडे रवाना झाले. अवघ्या 13 मिनिटांत हा ताफा विमानतळावर पोचला आणि दोनच मिनिटांत हृदय घेऊन विमान मुंबईकडे झेपावले. त्यानंतर दुसऱ्या टप्प्यात यकृत घेऊन पुण्याचे पथक विमानाने रवाना झाले, तर औरंगाबादचे पथक मूत्रपिंड घेऊन मोटारीने रवाना झाले.
थॅंक्‍यू नांदेड आणि प्रशासनाचे अश्रू
हृदय घेऊन डॉ. मुळे वैद्यकीय महाविद्यालयाच्या लिफ्टमधून वाहनाकडे जाताना तेथील उपस्थितांकडे पाहून "थॅंक्‍यू नांदेड, थॅंक्‍यू‘ असे म्हणाले. विष्णुपुरी ते विमानतळ हा एरव्ही 45 मिनिटांचा कालावधी लागणारा प्रवास विक्रमी 13 मिनिटांत पार पाडला. त्यानंतर हृदयासह मुंबईकडे रवाना होतानाही डॉ. मुळे यांनी कृतज्ज्ञतेपोटी हात हलवून निरोप घेतला. एकीकडे नांदेडसारख्या शहरात अवयवदानाचा प्रयोग यशस्वी झाला. हृदय, यकृत आणि मूत्रपिंड, डोळे यांसारखे अवयव दान करण्यात यश आले. दुसरीकडे नांदेड जिल्हा प्रशासनाशी निगडित एक उमदा सहकारी-मित्र गमावल्याची खिन्नता जिल्हा प्रशासनातील अधिकारी आणि कर्मचाऱ्यांमध्ये होती.
श्री समर्थ पब्लिक स्कूलच्या विद्यार्थ्यांचा पर्यावरणपूरक गणेशोत्सव
अकोला : जिल्हा प्रशासनाने राबविलेल्या ‘स्वच्छ मोर्णा’ मिशनची आठवण ठेवीत श्री समर्थ पब्लिक स्कूलच्या विद्यार्थ्यांन्यांनी आपला गणेशोत्सव ‘बाप्पा...
पुण्यात येताय जरा जपून, हे रस्ते आहेत बंद
पुणे : गणेशोत्सव विसर्जन मिरवणुकीच्या पार्श्वभुमीवर शनिवार (ता.21) पासूनच वाहतूकीच्या दृष्टीने उपाययोजना केल्या जात आहे. पुणे महापालिकेजवळील शिवाजी...
'व्हिलेज रॉकस्टार्स' भारताकडून ऑस्करच्या शर्यतीत
मुंबई- रिमा दास यांच्या दिग्दर्शनाखाली बनलेला 'व्हिलेज रॉकस्टार्स' हा आसामी चित्रपट भारताकडून ऑस्करसाठी निवडण्यात आला आहे. परंतु, रिमा दास यांचा...
अष्टांग योगाची आठ अंगे आणि त्यांचे महत्व
योग म्हणजे मन, शरीर आणि आत्म्याचे एकत्रीकरण. योगाचे अधिकाधिक लाभ मिळवण्यासाठी तसेच यात संपूर्ण प्राण्य मिळवण्यासाठी त्याचा पाया समजून घेणे अत्यावश्यक...
एटापल्ली : माओवाद्यांची पोस्टर, बॅनर आढळले
एटापल्ली : तालुक्यातील वादग्रस्त सुरजागड लोहखनीज पहाड़ी परिसरातील मुख्य रस्त्यावर माओवाद्यांनी पोस्टर व बॅनर लावून पार्टी स्थापनेचा चौदावा वर्धापन...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


agriculture news in marathi, hiring on glyphosate ban, Maharashtra | Agrowon

Agrowon च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
Agrowon च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.
‘ग्लायफोसेट’ बंदीप्रकरणी सुनावणीला सुरवात
‘ग्लायफोसेट’ बंदीप्रकरणी सुनावणीला सुरवात
बुधवार, 29 ऑगस्ट 2018
पुणे : राज्यात ‘ग्लायफोसेट’ तणनाशकावर बंदी आणण्याबाबत बजावलेल्या नोटिसांवर कृषी खात्याने सुनावणीला सुरवात केली आहे. ‘‘कंपन्यांनी सुनावणीदरम्यान मांडलेल्या तांत्रिक मुद्द्यांचा अभ्यास सुरू असून, गरज भासल्यास पुन्हा माहिती मागवून सुनावणी प्रक्रिया पूर्ण केली जाईल,’’ असे कृषी आयुक्तालयाने स्पष्ट केले.
आयुक्तालयात सोमवारी दिवसभर सुनावणीचे कामकाज सुरू होते. गुण नियंत्रण विभागाचे संचालक विजयकुमार इंगळे, मुख्य गुणवत्ता नियंत्रण अधिकारी सुभाष काटकर यांनी कंपन्यांची बाजू ऐकून घेतली.
पुणे : राज्यात ‘ग्लायफोसेट’ तणनाशकावर बंदी आणण्याबाबत बजावलेल्या नोटिसांवर कृषी खात्याने सुनावणीला सुरवात केली आहे. ‘‘कंपन्यांनी सुनावणीदरम्यान मांडलेल्या तांत्रिक मुद्द्यांचा अभ्यास सुरू असून, गरज भासल्यास पुन्हा माहिती मागवून सुनावणी प्रक्रिया पूर्ण केली जाईल,’’ असे कृषी आयुक्तालयाने स्पष्ट केले.
आयुक्तालयात सोमवारी दिवसभर सुनावणीचे कामकाज सुरू होते. गुण नियंत्रण विभागाचे संचालक विजयकुमार इंगळे, मुख्य गुणवत्ता नियंत्रण अधिकारी सुभाष काटकर यांनी कंपन्यांची बाजू ऐकून घेतली.
‘‘सुनावणीचे काम अजून पूर्ण झालेले नाही. पहिल्या टप्प्यात ‘ग्लायफोसेट’ उत्पादक कंपन्यांनी आपआपल्या पातळीवर खुलासे, दावे आणि तांत्रिक मुद्दे मांडले. मात्र, त्याचा अभ्यास कृषी खात्याने सुरू केला आहे. अभ्यासाअंती आम्हाला काही मुद्द्यांवर अजून माहिती हवी असल्यास कंपन्यांच्या प्रतिनिधींना बोलावले जाईल. सुनावणीची प्रक्रिया पूर्ण झाल्यानंतरच बंदीबाबत अंतिम निर्णय दिला जाईल,’’ असे कृषी विभागाच्या सूत्रांनी स्पष्ट केले.
मानवी आरोग्यास होणारा धोका तसेच परवानगीच्या व्यतिरिक्त इतर कामासाठी होणारा गैरवापर अशा मुख्य मुद्द्यांवर कृषी खात्याने ‘ग्लायफोसेट’ला आक्षेप घेतला आहे. या तणनाशकावर बंदी का घालू नये अशी विचारणा करणाऱ्या नोटिसा मोन्सॅन्टोसह इतर उत्पादक कंपन्यांना यापूर्वीच बजावण्यात आलेल्या आहेत.
‘‘नोटिसा बजावून लगेचच बंदी घालणे शक्यत नव्हते. सुनावणी न घेता बंदी घातल्यास कंपन्या न्यायालयात जाण्याची शक्यता असते. त्यामुळे कायद्यानुसार कंपन्यांना आपली बाजू मांडण्याची संधी कृषी आयुक्तालयाकडून दिली जात आहे," असे सूत्रांनी स्पष्ट केले.
कृषी खात्याच्या म्हणण्यानुसार, ‘‘या कंपन्यांना ‘ग्लायफोसेट’ उत्पादन व विक्रीचा परवाना केवळ चहा पिकावर तसेच मोकळ्या जागेतील गवतावरच वापरण्यासाठीच दिलेला आहे. मात्र, कंपन्यांकडून परवान्याचा गैरवापर आहे. त्यामुळे कायद्याचा उघडपणे भंग होतो आहे. तणनाशकाच्या उत्पादनावर बंदी घालणेच योग्य राहील, अशी भूमिका कृषी खात्याने घेतली आहे."
‘ग्लायफोसेट’ उत्पादक कंपन्यांच्या प्रतिनिधींनी सुनावणीसाठी गर्दी केली होती. त्यामुळे गुण नियंत्रण संचालकांच्या कार्यालयाला दिवसभर जत्रेचे स्वरूप आले होते. सुनावणीला मोन्सॅन्टोसह दहा प्रमुख उत्पादक कंपन्यांचे प्रतिनिधी, तांत्रिक सल्लागार उपस्थित होते. ‘ग्लायफोसेट’वर बंदी आणण्यास या कंपन्यांनी ठाम विरोध केला आहे.
‘‘कृषी खात्याने ‘ग्लायफोसेट’वर बंदी आणू नये. त्यामुळे मानवी आरोग्यास बाधा आल्याची तक्रार नाही. तसेच या तणनाशकाचा गैरवापर होत असल्याचे आम्हाला आढळून आलेले नाही," अशी भूमिका कंपन्यांकडून सुनावणीदरम्यान घेतली जात आहे.
पर्याय नाही ही वस्तुस्थिती
‘‘राज्यात ‘ग्लायफोसेट’ उत्पादन व वापरावर बंदी आणण्याची भूमिका आम्ही घेतली आहे. मात्र, या तणनाशकाला दुसरा पर्याय देखील नसल्याची वस्तुस्थिती आहे," असे एका उच्चपदस्थ अधिकाऱ्याने स्पष्ट केले. ‘‘लव्हाळा, हरळी नियंत्रणासाठी फक्त हेच चांगले व स्वस्त तणनाशक शेतकऱ्यांच्या हाती आहे. तण नियंत्रणासाठी मजुरीचा खर्च तसेच मजुरांच्या टंचाईची समस्यादेखील मुद्दादेखील विचारात घ्यावा लागेल," असेही हा अधिकारी म्हणाला.
तण कृषी आयुक्त मका विजयकुमार कृषी विभाग आरोग्य
महाराष्ट्राची सिंचनक्षमता आता 40 लाख हेक्‍टर
मुंबई - शेतीयोग्य जमिनीतील केवळ 18 टक्‍के भूभाग सिंचनाखाली असल्याने महाराष्ट्राची कृषी क्
मळणी यंत्राची कार्यक्षमता महत्त्वाची...
मळणी यंत्राची कार्यक्षमता ही जाळीचा आकार, जाळीचा प्रकार, जाळीला दिलेला उतार, चाळणी हलवणाऱ
भातावरील तुडतुडे प्रादुर्भावाकडे दुर्लक्ष नको
सध्या खरीप हंगामातील भात पीक बहुतेक ठिकाणी फुलोरावस्थेत आहे.
परभणीत हिरवी मिरची प्रतिक्विंटल ६०० ते १००० रुपये
परभणी ः येथील जुना मोंढा भागातील फळे-भाजीपाला मार्केटमध्ये शुक्रवारी (ता.
देशात ऊस लागवड 51.9 लाख हेक्टरवर
नवी दिल्ली ः मागील वर्षी अतिरिक्त साखर उत्पादनामुळे अनेक राज्यांतील साखर कारखान्यांनी शेत
महाराष्ट्राची सिंचनक्षमता आता 40 लाख...मुंबई - शेतीयोग्य जमिनीतील केवळ 18 टक्‍के...
देशात ऊस लागवड 51.9 लाख हेक्टरवरनवी दिल्ली ः मागील वर्षी अतिरिक्त साखर...
देशातील कृषी संशोधन व्यवस्था खिळखिळी...पुणे: केंद्र सरकारने देशातील १०३ पैकी ६१...
मराठवाड्यात ३५ टक्के खरिप पीककर्ज वाटपऔरंगाबाद : मराठवाड्यात खरीप पीककर्ज वाटप...
सुधारित तंत्राद्वारे केली केळी शेती...ब्राह्मणपुरी (ता. शहादा, जि. नंदुरबार) येथील...
पाणी अडवले, पाणी जिरवले पाण्याचे संकट...नांदेड जिल्ह्यातील तालुक्याचे ठिकाण असलेल्या...
राज्यात पाच कीटकनाशके विक्रीला दोन...अकोलाः राज्यात कीटकनाशक फवारणीद्वारे विषबाधा...
उत्तर महाराष्ट्र, उत्तर कोकणात...पुणे : बंगालच्या उपसागरातील ‘दाये’ चक्रीवादळाने...
अकोला कृषी विद्यापीठात ड्रोनद्वारे...नागपूर ः ड्रोनद्वारे फवारणीचा राज्यातील पहिला...
विदर्भात आज अतिवृष्टीचा इशारा पुणे ः बंगालच्या उपसागरात तयार झालेल्या कमी दाब...
राज्यातील १७ जिल्हे दुष्काळाच्या छायेतमुंबई ः राज्यात मॉन्सूनचे आगमन झाल्यानंतर अनेक...
प्रयत्नवादातून उभारलेला बेकर्स वेव्ह...वडगाव मावळ तालुक्यातील (जि. पुणे) दिवड येथील...
चीनसह बांगलादेशची कापूस आयात वाढणारजळगाव ः देशात आॅगस्टअखेर ११२ लाख हेक्‍टरवर...
भाजीपाला शेतीसह कापूस बीजोत्पादनातील...भाजीपाला पिके तसेच कापूस बीजोत्पादन या पद्धतीतून...
मिर्झापूर ः साखळी शेततळ्यांचे गाव‘मागेल त्याला शेततळे` योजनेअंतर्गत मिर्झापूर (ता...
इजा झाल्यानंतर वनस्पती पाठवतात धोक्याचा...जेव्हा वनस्पतींना इजा होते, त्या वेळी वनस्पतीच्या...
ठिबक नोंदणीवरील विक्रेत्यांच्या...नागपूर ः ठिबक नोंदणीवरील विक्रेत्यांच्या...
कमी दाब क्षेत्राचे निर्माण; पावसाच्या...पुणे : बंगालच्या उपसागरात कमी दाबाचे...
पावसाने ताण दिल्यामुळे खरीप धोक्यातपुणे ः राज्यात काही ठिकाणी परतीच्या पावसाने हजेरी...
चांदक-गुळूंब अोढा जोडप्रकल्पाने साधली...सातारा जिल्ह्यातील चांदक-गुळुंब (ता. वाई) हा ओढा...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


agricultural news in marathi, karonda plantation technology, Agrowon, Maharashtra | Agrowon

Agrowon च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
Agrowon च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.
करवंदाची लागवड कशी करावी
प्रश्न तुमचे, उत्तरे तज्ज्ञांची
करवंदाची लागवड कशी करावी
करवंदाची लागवड कशी करावी
कृषी तंत्रज्ञान माहिती केंद्र, डॉ. बाळासाहेब सावंत कोकण कृषी विद्यापीठ, दापोली
शनिवार, 12 मे 2018
करवंदाचे झाड कोणत्याही निचऱ्याच्या जमिनीत चांगल्या प्रकारे वाढते. ते हलक्‍या, मुरमाड, तसेच कातळ असलेल्या जमिनीतही चांगले येते.करवंदाच्या जाती फळाच्या आणि गराच्या रंगावरून ठरविल्या जातात.
करवंदाचे झाड कोणत्याही निचऱ्याच्या जमिनीत चांगल्या प्रकारे वाढते. ते हलक्‍या, मुरमाड, तसेच कातळ असलेल्या जमिनीतही चांगले येते.करवंदाच्या जाती फळाच्या आणि गराच्या रंगावरून ठरविल्या जातात.
डॉ. बाळासाहेब सावंत कोकण कृषी विद्यापीठाने ‘कोकण करवंद बोल्ड'' नावाची नवीन जात प्रसारित केली आहे. या जातीची फळे मोठी (१२-१६ ग्रॅम) व घोसाने लागतात, तसेच फळाची प्रत उत्कृष्ट आहे. फळे गोलाकार असून, गराचे प्रमाण ९२ टक्के आहे. फळांचा टिकाऊपणा चांगला आहे. फळे गडद काळ्या रंगाची असतात. कच्च्या व पक्व फळांपासून विविध प्रक्रिया केलेले टिकाऊ पदार्थ तयार करता येतात.
कुंपणासाठी लागवड करताना दोन रोपांतील अंतर ९० ते १५० सें. मी. ठेवावे, सलग लागवड करताना तीन ते चार मीटर अंतरावर कलमे लावून लागवड करावी. लागवड केल्यावर कलमांना आधार द्यावा. लागवडीसाठी एप्रिल-मे महिन्यात ४५ x ४५ x ४५ सें.मी. आकाराचे खड्डे खणून माती, चांगले कुजलेले शेणखत (दोन किलो) आणि २०० ग्रॅम सिंगल सुपर फॉस्फेट मिसळून पाऊस सुरू होण्याच्या अगोदर भरून ठेवावे. कलम लावल्यानंतर हिवाळ्यात १५ दिवसांच्या अंतराने व उन्हाळ्यात आठवड्याच्या अंतराने पाण्याच्या पाळ्या लागवडीच्या पहिल्या वर्षी द्याव्यात, म्हणजे कलमांची वाढ जोमदारपणे होईल. कलमांचे जगण्याचे प्रमाण वाढेल.
संपर्क : ०२३५८- २८०५५८
कृषी तंत्रज्ञान माहिती केंद्र, डॉ. बाळासाहेब सावंत कोकण कृषी विद्यापीठ, दापोली
कोकण खड्डे सिंगल सुपर फॉस्फेट ऊस पाऊस
महाराष्ट्राची सिंचनक्षमता आता 40 लाख हेक्‍टर
मुंबई - शेतीयोग्य जमिनीतील केवळ 18 टक्‍के भूभाग सिंचनाखाली असल्याने महाराष्ट्राची कृषी क्
मळणी यंत्राची कार्यक्षमता महत्त्वाची...
मळणी यंत्राची कार्यक्षमता ही जाळीचा आकार, जाळीचा प्रकार, जाळीला दिलेला उतार, चाळणी हलवणाऱ
भातावरील तुडतुडे प्रादुर्भावाकडे दुर्लक्ष नको
सध्या खरीप हंगामातील भात पीक बहुतेक ठिकाणी फुलोरावस्थेत आहे.
परभणीत हिरवी मिरची प्रतिक्विंटल ६०० ते १००० रुपये
परभणी ः येथील जुना मोंढा भागातील फळे-भाजीपाला मार्केटमध्ये शुक्रवारी (ता.
देशात ऊस लागवड 51.9 लाख हेक्टरवर
नवी दिल्ली ः मागील वर्षी अतिरिक्त साखर उत्पादनामुळे अनेक राज्यांतील साखर कारखान्यांनी शेत
परभणीत हिरवी मिरची प्रतिक्विंटल ६०० ते...परभणी ः येथील जुना मोंढा भागातील फळे-भाजीपाला...
भातावरील तुडतुडे प्रादुर्भावाकडे...सध्या खरीप हंगामातील भात पीक बहुतेक ठिकाणी...
कमी तीव्रतेच्या वणव्यांचाही मातीच्या...कमी तीव्रतेचे वणवे किंवा मर्यादित प्रमाणात...
ढगाळ वातावरणाने खानदेशात सोयाबीन मळणीला...जळगाव : खानदेशातील धुळे, नंदुरबार व जळगाव...
माळेगावकरांचा औद्योगिक वसाहतीच्या...नाशिक : माळेगाव औद्योगिक वसाहतीच्या टप्पा क्रमांक...
परभणीत व्यापाऱ्यांचे असहकार आंदोलन सुरूचपरभणी ः परभणी कृषी उत्पन्न बाजार समितीअंतर्गत...
सांगली जिल्ह्यात द्राक्ष क्षेत्रात वाढसांगली ः दर्जेदार द्राक्ष उत्पादनासाठी...
धुळे, जळगाव जिल्ह्यांतील पैसेवारी चुकीचीजळगाव ः धुळे व जळगाव जिल्ह्यांत हवा तसा...
नैसर्गिक आपत्तीत यवतमाळमधील ६२ हजार...यवतमाळ ः जिल्ह्यात या वर्षी आलेल्या...
पुणे जिल्‍ह्यात पावसाच्या हलक्या ते...पुणे : पावसाच्या मोठ्या खंडानंतर जिल्ह्याच्या...
नगर जिल्ह्यावर दुष्काळाचे सावटनगर ः जिल्ह्यात आतापर्यंत सरासरी फक्त ६५.५५...
बुलडाणा येथे २ आॅक्टोबरला सोयाबीन-कापूस...बुलडाणा : पश्चिम महाराष्ट्रातील ऊस उत्पादक...
उसाच्या दुसऱ्या हप्त्यासाठी ‘आंदोलन...कोल्हापूर : उसाचा दुसरा हप्ता मिळावा व १५ टक्के...
कोल्हापूर येथे १० ऑक्‍टोबरला ऊस परिषद...कोल्हापूर : सरकारने एफआरपीचे तुकडे करून...
बंद अवस्थेतील कारखाने सहकारी तत्त्वावर...जळगाव : जिल्ह्यात काही साखर कारखाने एकेकाळी जोमात...
कांदा - लसूण पीक सल्लाबहुतांश शेतकऱ्यांच्या शेतामध्ये खरीप कांदा पिकाची...
नांदेड जिल्ह्यात ५१० कोटी रुपये पीक...नांदेड ः नांदेड जिल्ह्यात यंदाच्या खरीप हंगामात...
राष्ट्रीय महामार्गाचे चौपदरीकरण...जळगाव : जळगाव आणि धुळे जिल्ह्यांतून जाणाऱ्या...
अंजनीसह पाच गावांची पाण्याविना आबाळसांगली ः तासगाव तालुक्‍याचा पूर्वभागात भीषण...
सोलापुरात दुष्काळ जाहीर करण्याची मागणीसोलापूर : सोलापूर जिल्ह्यात अद्यापही दमदार पाऊस...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान


‘सवाई’चा तिसरा दिवस तरुणांचा

‘सवाई’चा तिसरा दिवस तरुणांचा
पुणे : ६५व्या वर्षातील सवाई गंधर्व भीमसेन महोत्सवाचा तिसरा दिवस (१५ डिसेंबर) तरुण तुर्कांनी गाजविला आणि पंडित उल्हास कशाळकरांच्या घरंदाज गायकीने त्यावर कळस चढविला.
‘सवाई’चा तिसरा दिवस तरुणांचा होता, असे म्हटल्यास अगदीच योग्य ठरेल, इतका तरुण कलाकारांचा वावर स्वरमंचावर दिसून आला. तिसऱ्या दिवसाची सुरुवात गायिका गायत्री जोशी यांनी केली. आरती अंकलीकर-टिकेकर यांच्या शिष्या असलेल्या गायत्री यांना घरातूनच गाण्याचा वारसा लाभला आहे. २००३ साली तानपुरा वाजविण्यासाठी या स्वरमंचावर पाय ठेवलेल्या गायत्री आज १४ वर्षांनंतर स्वतः गायनासाठी तेथे उपस्थित झाल्या. त्यांनी राग मधुवंतीने आपल्या गायनास सुरुवात केली. पुढे ‘पिया बिन मोरे’ व ‘काहे मन करो’ या रचना सादर करून त्यांनी रसिकांची दाद मिळविली. त्यांना अजिंक्य जोशी (तबला), सागर कुलकर्णी (हार्मोनियम) व संतोष बोराडे (टाळ) यांनी साथसंगत केली. ‘म्हारे घर आओजी’ ही मीराबाईची रचना सादर करून त्यांनी रसिकांना भक्तिरसात न्हाऊ घातले. वडील शंकरराव वैरागकर यांच्या ‘येई पांडुरंग’ या रचनेने त्यांनी सादरीकरणाचा शेवट केला.
पहिल्या सत्रातील मधुर आवाजाच्या सादरीकरणानंतर कुशल दास यांच्या सतारीने स्वरमंच ताब्यात घेतला. यांचाही ‘सवाई’तील हा पहिलाच परफॉर्मन्स होता. मोठ्या हुशारीने राग मारवा निवडत त्यांनी सुरुवात केली. अर्थातच काही क्षणांतच त्यांनी रसिकांची मने जिंकली, हे वेगळे सांगण्याची गरज नाही. मुळातच सुंदर दिसणाऱ्या सतारीच्या स्वरांनी अवघा मंडप झंकारून टाकला. एकूणच श्रोत्यांना स्वरांची विलक्षण अनुभूती देत, कुशल दास यांनी स्वरमंचाचा निरोप घेतला.
दिवसाच्या द्वितीय सत्राची सुरुवात पतियाळा घराण्याचे युवा गायक सम्राट पंडित यांच्या गायनाने झाली. राग ‘गोरख कल्याण’ने सुरुवात करून त्यांनी केलेल्या बहारदार गायनाला श्रोत्यांची उत्स्फूर्त दाद मिळाली. प्रख्यात तबलावादक पं. रामदास पळसुले (तबला), दिलशाद खाँ (सारंगी), डॉ. राजेश्री महाजनी आणि प्रलय मंडल (तानपुरा) यांनी त्यांना समर्थ अशी साथसंगत केली. नंतर त्यांनी ‘मारे सय्या’ ही बंदिश सादर केली व मिश्र खमाज रागातील ठुमरीने आपल्या सादरीकरणाची सांगता केली.
दिवसाचे सर्वांत मोठे आकर्षण असलेले पंडित उल्हास कशाळकर यांचे शेवटच्या टप्प्यात स्वरमंचावर आगमन झाले. त्यांना साथसंगत करत असलेल्या कलाकारांची ओळख करून देताना निवेदक आनंद देशमुख यांनी तालयोगी पंडित सुरेश तळवलकर यांच्या व कशाळकर यांच्या मैत्रीबाबत बोलतानाच पुढील वर्षीच्या ‘थीम कॅलेंडर’चा विषय सुचवत असल्याची मिश्किल टिप्पणी केली. जयपूर, ग्वाल्हेर व आग्रा या तिन्ही घराण्यांच्या गायकीचा सुरेल मिलाफ असलेल्या त्यांच्या गायकीने रसिकांना मंत्रमुग्ध करून टाकले. त्यांनी राग ‘नंद’ने आपल्या गायनास सुरुवात करून विलंबित व द्रुत त्रितालातील रचना सादर केल्या. ज्येष्ठ तबलावादक तालयोगी पं. सुरेश तळवलकर (तबला), श्रीराम हसबनीस (हार्मोनियम), समर्थ नगरकर आणि सौरभ नाईक (तानपुरा) यांनी त्यांना साथसंगत केली. ज्येष्ठ गायक पं. उल्हास कशाळकर यांच्या अद्वितीय गायनाने सवाई गंधर्व भीमसेन महोत्सवाच्या तिसऱ्या दिवसाचा समारोप झाला.
(तिसऱ्या दिवशीच्या सादरीकरणांची झलक दाखविणारे व्हिडिओ सोबत देत आहोत.)
सवाई, बहुरंगी मेजवानी.. ‘विस्ताराने गायला जाणारा राग ऐकण्याचा सराव करायला हवा’ भारलेल्या वातावरणात ‘सवाई’ची सांगता सूर ऐकू येणारी छायाचित्रे स्वराभिषेकाने रसिक मंत्रमुग्ध
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट
माहिती-तंत्रज्ञानातून मराठीची अस्मिता जपून संवर्धनही शक्य
संरक्षक ओझोन थर वाचवू या
सोलापुरात फूल बाजार तेजीत
कोपरी विसर्जन घाटाचा कायापालट करणारे प्रकाश कोटवानी
सॅनिटरी नॅपकिन्सची घरच्या घरी विल्हेवाट शक्य
... म्हणून ‘त्या’ महाविद्यालयाने उभारले लाल कंधार गायीचे शिल्प
राह पकड तू एक चलाचल...
जिद्दी मुलाच्या संघर्षाची प्रेरक गोष्ट
एका वेगळ्या मूर्तिकाराच्या ध्यासाची गोष्ट


सोडवा ‘कोड’चं कोडं ! - Shekhar Patil :A non-numeric value encountered in /srv/users/serverpilot/apps/shekharpatil/public/wp-content/themes/voice/css/dynamic-css.php on line 11

चालू घडामोडी • विज्ञान-तंत्रज्ञान
‘‘नवीन व्हिडीओ गेम फक्त विकत घेऊ नका-स्वत: तयार करा; लेटेस्ट अॅप्स फक्त डाऊनलोड करू नका-ते डिझाईन करा आणि स्मार्टफोनसोबत फक्त खेळू नका…स्वत: प्रोग्रॅम करा’’ अशा शब्दांत बराक ओबामा यांनी नव्या युगाची भाषा कोड असल्याचे स्पष्टपणे अधोरेखित केले आहे.
‘‘नवीन व्हिडीओ गेम फक्त विकत घेऊ नका-स्वत: तयार करा; लेटेस्ट अॅप्स फक्त डाऊनलोड करू नका-ते डिझाईन करा आणि स्मार्टफोनसोबत फक्त खेळू नका…स्वत: प्रोग्रॅम करा’’ अशा शब्दांत अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष बराक ओबामा यांनी अमेरिकन विद्यार्थ्यांना साद घालून नव्या युगाची नवीन भाषा हा संगणकाचा कोड असल्याचे स्पष्टपणे अधोरेखित केले आहे. ओबामा तेवढ्यावरच थांबले नाही तर त्यांनी स्वत: एक संगणकाचा लहानसा प्रोग्रॅम लिहून ‘अवर ऑफ कोड’ या उपक्रमात भागदेखील घेतला. याच अनोख्या उपक्रमाबाबत हा लिखाण प्रपंच.
जगातील सर्वात मोठ्या लोकशाहीचा प्रमुख अर्थात नरेंद्र मोदी हे हातात झाडू घेऊन देश स्वच्छ करण्याची मोहिम सुरू करत असतांना अमेरिकेसारख्या दुसर्‍या बलाढ्य लोकशाहीचा अध्यक्ष हा आपल्या भावी पिढीला संगणकाची भाषा शिकवण्याचे आवाहन करतोय या बाबींमधील फरक आपण लक्षात घेतला पाहिजे. यातील ओबामा यांचा पवित्रा हा वास्तववादावर आधारित आहे. जगभरात शिक्षणपध्दतीवर मंथन होत आहे. प्राथमिक शाळेपासूनच मुलांना त्यांना भविष्यात उपयुक्त ठरणारे शिक्षण देण्यासाठी तज्ज्ञ प्रयत्नशील आहेत. विशेषत: बालवयात ग्रहणशक्ती उत्तम असल्याने शालेय जीवनातच बहुआयामी पध्दतीने शिकवण्याकडे आता कल वाढत आहे. मुलांच्या विकासासाठी भाषा, गणित, विज्ञान, इतिहास, भुगोल, समाजशास्त्रे आदी प्रमुख विषयांसह अनेक उपविषयांचा समावेश करण्यात आलेला आहे. त्यांचा शारिरीक आणि मानसिक विकास व्हावा म्हणून अनेक उपक्रम राबविण्यात येतात. अलीकडच्या काळात शालेय विद्यार्थ्यांमध्ये ‘सॉफ्ट स्किल्स’ विकसित करण्याचेही जाणीवपुर्वक प्रयत्न होत आहेत. बाल वयातच संगीत, परकीय भाषा शिकणे, वाचन आदी अभिरूची विकसित करण्याकडेही लक्ष दिले जाते. सरकार, शिक्षण खाते, शैक्षणिक संस्था, शिक्षक आणि पालक आदी सर्व जण त्या विद्यार्थ्याच्या चौफेर विकासासाठी प्रयत्नशील असतात. मात्र या सर्वांमध्ये सर्वात महत्वाचा घटक अर्थात संगणकीय भाषेचा समावेश नसतो. बहुतांश अध्ययनांचा विचार करता अमेरिकेसारख्या अत्याधुनिक राष्ट्रांमध्येदेखील दहा टक्क्यांपेक्षा जास्त विद्यार्थ्यांनी प्रोग्रॅमिंगचे शिक्षण मिळत नाही. मग अन्य देशांची तर बातच नको. नेमकी हीच स्थिती लक्षात घेत ‘कोड’ या स्वयंसेवी संस्थेने गेल्या वर्षी एका नाविन्यपुर्ण उपक्रमाचे आयोजन केले.
(कोडविषयी काय म्हणतात ओबामा)
‘कोड’ ही संस्था गेल्या वर्षीच्या जानेवारी महिन्यात हादी आणि अली पारतोवी या भावंडांनी सुरू केली आहे. संगणक भाषा साक्षरतेसाठी त्यांनी अगदी प्राथमिक शाळेतल्या विद्यार्थ्यांपासून ते पदव्युत्तर तरूणांना उपयुक्त ठरणार्‍या मोफत अभ्यासक्रमांची निर्मिती केली. त्यांची ही धडपड पाहून मार्क झुकरबर्ग व बिल गेटस् आदींसारख्या माहिती तंत्रज्ञान क्षेत्रातील दिग्गजांनी त्यांना प्रोत्साहन दिले. यातून डिसेंबर महिन्यातील ८ ते १५ तारखेच्या दरम्यान ‘संगणक विज्ञान शिक्षण सप्ताह’च्या अंतर्गत ‘अवर ऑफ कोड चॅलेंज’ या अभिनव उपक्रमाची संकल्पना त्यांना सुचली. या अंतर्गत शालेय विद्यार्थ्यांपासून ते कोणत्याही वयोगटातील जनतेला एक तास वेळेत ‘कोड’ अर्थात संगणकीय भाषेचा परिचय देण्यात आला. यासाठी जोरदार पुर्वतयारी करण्यात आली. ‘कोड’ संस्थेच्या या धडपडीला अमेरिकन राष्ट्राध्यक्ष बराक ओबामा यांच्यासह विविध विख्यात कंपन्यांनीही पाठींबा दिला. परिणामी पहिल्याचा वर्षी हा कार्यक्रम प्रचंड यशस्वी ठरला. तब्बल दोन कोटी आबालवृध्द यात सहभागी झाले. यातून ६० कोटी ओळींचे संगणकीय कोड लिहण्यात आले.
या प्रतिसादाने उत्साह दुणावलेल्या ‘कोड’ संस्थेने आपला हा उपक्रम जागतिक पातळीवर नेण्याचे ठरविले. यासाठी सुटसुटीत आणि सुलभ अभ्यासक्रम तयार करण्यात आला. याचे नावही ‘अवर ऑफ कोड’ असे ठेवण्यात आले. जगातील शाळा, महाविद्यालये, शैक्षणिक संस्थाने, स्वयंसेवी संस्था आदींपासून ते सर्वसामान्य जनतेला यात प्रवेश देण्याचे ठरले. अमेरिकेतून जागतिक पातळीवर जातांना ‘कोड’ या संस्थेने आपल्या उपक्रमात अजून लवचिकता आणि वैविध्य आणले. या अनुषंगाने जगातील ३० भाषांमध्ये (यात भारतातील हिंदीचा समावेश आहे.) अभ्यासक्रम तयार करणे; जगातील १० कोटी विद्यार्थ्यांना या उपक्रमात सहभागी करणे; यासाठी दहा हजार प्राथमिक, पाचशे माध्यमिक तर दोनशे उच्च माध्यमिक शिक्षक तयार करणे आदी कामांसाठी या संस्थेला सुमारे पन्नास लक्ष डॉलर्सची (अंदाजे तीन कोटी रूपये) आवश्यकता भासली. यासाठी कोणती कंपनी वा संस्थेकडून मदत न घेता ‘कोड’ने ‘इंडिगोगो’ या क्राऊडफंडिंग जमा करणार्‍या वेबसाईटवर ८ ऑक्टोबर २०१४पासून निधी जमा करण्यासाठी मोहीम सुरू केली. यात अगदी एक डॉलर्सपासून निधी घेण्यात आला. मदत करणार्‍याने पैसे देण्यासोबत आपल्या भोवताली ‘अवर ऑफ कोड’ या उपक्रमाबाबत जनजागृती करण्याचे आवाहनदेखील करण्यात आले. ‘इंडिगोगो’ साईटवरून पाच दशलक्ष डॉलर्स जमा करण्याच्या कल्पनेला प्रारंभी सर्वांनी वेडात काढले. मात्र आश्‍चर्याची बाब म्हणजे पन्नास लक्ष डॉलर्सपेक्षा जास्त पैसे तर जमा झालेच पण हा उपक्रमही प्रचंड यशस्वी ठरला. या मोहिमेला मार्क झुकरबर्ग आणि त्याची पत्नी प्रेसिला चान तसेच बिल अँड मेलिंडा गेटस फाऊंडेशन आदींनी तर प्रत्येकी दहा लाख डॉलर्सची मदत केली. ‘अवर ऑफ कोड’मध्ये या वर्षी सव्वा सात कोटींपेक्षा जास्त लोकांनी भाग घेतला आहे. जगभरातील हजारो शाळा यात सहभागी झाल्या. ‘कोड’च्या या उपक्रमात अन्य संस्थादेखील सहभागी झाल्या. यात मायक्रोसॉफ्ट, अॅपल, खान अकादमी, गुगल आदींचा समावेश आहे. या माध्यमातून एकाच वेळेस जगात संगणकीय भाषेविषयी रस निर्माण होण्यात काही प्रमाणात तर यश आले आहे. अत्यंत सुलभ मॉड्युलमुळे लोकांना हा उपक्रम खूप आवडला आहे. यात व्हिज्युअलवर जास्त भर देण्यात आलाय. महत्वाची बाब म्हणजे संगणक नसणार्‍यांसाठीही कोड शिकण्याची व्यवस्था करण्यात आली आहे. यासाठी आपल्याला मात्र संबंधीत संकेतस्थळावर नोंदणी करणे अनिवार्य आहे.
जगाचे भविष्य संगणकीय भाषेत आहे. जीवनाचे कोणतेही क्षेत्र अखेर संगणकीय भाषेवरच येते. मग ते स्मार्टफोनमधील अॅप वा गेम असो की अवकाशास्त्र जनुकीय तंत्रज्ञान असतो की गृहोपयोगी वस्तू जनुकीय तंत्रज्ञान असतो की गृहोपयोगी वस्तू प्रत्येकात ‘प्रोग्रॅम’ आहेच. आता तर प्रत्येक उपकरण ‘स्मार्ट’ होत आहे. येत्या काळात आपली सर्व उपकरणे स्मार्ट असतील. याहूनही पुढचा टप्पा ‘इंटरनेट ऑफ थिंग्ज’च्या माध्यमातून आपल्यासमोर येणार आहे. यातून चराचर वस्तू ‘वाय-फाय’शी जुळून एका स्मार्ट महाजालाची निर्मिती करतील. या भंपक बाता नव्हेत. हे तंत्रज्ञान दरवाजावर धडक देत आहे. या सर्वांचा आत्मा आहे अर्थातच संगणकीय भाषा. मग त्या एचटीएमएल, सी++, जावा, पीएचपी, सीएसएस वा अन्य कोणत्याही भाषा असतील. संगणकीय भाषा शिकण्याचे अवघड काम एका तासात होणे शक्य नसल्याची जाणीव ‘अवर ऑफ कोड’च्या निर्मात्यांना आहे. मात्र यातून प्रोग्रॅमची आवड विकसित होऊ शकते. विशेष बाब म्हणजे आवड निर्माण झालेल्यांना अगदी बेसिकपासून ते अत्युच्च दर्जाचे कोडींग शिकण्याची सर्व व्यवस्था या उपक्रमात करण्यात आली आहे. यामुळे अगदी हसत-खेळत संगणकीय भाषेची ओळख करून घेण्यासाठी असल्या स्वरूपाचा उपक्रम अत्यंत उपयुक्त असाच आहे. जगात संगणकाची एकच भाषा आहे. कोडींग करणारा जगातील कोणतीही भाषा बोलत असला तरी प्रोग्रॅमची भाषा युनिव्हर्सल आहे. यामुळे जगाच्या स्पर्धेत टिकायचे असेल तर ‘कोड’ आवश्यक आहे. यामुळे आपल्या भावी पिढीला याचे आजच बाळकडू पाजणे भाग आहे. अन् रस असेल तर आपण स्वत:च यात डुंबण्यात हरकत काय प्रत्येकात ‘प्रोग्रॅम’ आहेच. आता तर प्रत्येक उपकरण ‘स्मार्ट’ होत आहे. येत्या काळात आपली सर्व उपकरणे स्मार्ट असतील. याहूनही पुढचा टप्पा ‘इंटरनेट ऑफ थिंग्ज’च्या माध्यमातून आपल्यासमोर येणार आहे. यातून चराचर वस्तू ‘वाय-फाय’शी जुळून एका स्मार्ट महाजालाची निर्मिती करतील. या भंपक बाता नव्हेत. हे तंत्रज्ञान दरवाजावर धडक देत आहे. या सर्वांचा आत्मा आहे अर्थातच संगणकीय भाषा. मग त्या एचटीएमएल, सी++, जावा, पीएचपी, सीएसएस वा अन्य कोणत्याही भाषा असतील. संगणकीय भाषा शिकण्याचे अवघड काम एका तासात होणे शक्य नसल्याची जाणीव ‘अवर ऑफ कोड’च्या निर्मात्यांना आहे. मात्र यातून प्रोग्रॅमची आवड विकसित होऊ शकते. विशेष बाब म्हणजे आवड निर्माण झालेल्यांना अगदी बेसिकपासून ते अत्युच्च दर्जाचे कोडींग शिकण्याची सर्व व्यवस्था या उपक्रमात करण्यात आली आहे. यामुळे अगदी हसत-खेळत संगणकीय भाषेची ओळख करून घेण्यासाठी असल्या स्वरूपाचा उपक्रम अत्यंत उपयुक्त असाच आहे. जगात संगणकाची एकच भाषा आहे. कोडींग करणारा जगातील कोणतीही भाषा बोलत असला तरी प्रोग्रॅमची भाषा युनिव्हर्सल आहे. यामुळे जगाच्या स्पर्धेत टिकायचे असेल तर ‘कोड’ आवश्यक आहे. यामुळे आपल्या भावी पिढीला याचे आजच बाळकडू पाजणे भाग आहे. अन् रस असेल तर आपण स्वत:च यात डुंबण्यात हरकत काय जगात जसा ‘डीजिटल डिव्हाईड’ आहे त्याच प्रकारे तंत्रज्ञान शिक्षणातही दरी आहे. जगातील विविध धर्म, वर्ण, वंश, भाषांमधील हा भेद नाहीसा करणेही या उपक्रमाचा उद्देश आहे. गुगल, फेसबुकसारख्या कंपन्यांनी अलीकडच्या काळात आपल्या कर्मचार्‍यांच्या जाहीर केलेल्या पार्श्‍वभुमीवरून ही बाब पुन्हा अधोरेखित झाली आहे. यातून लिंगभेदही दिसून आल्याने गुगलने मुलींना कोड शिकण्यासाठी प्रेरित केले आहे. या वर्षाची शांततेचे नोबेल मिळवणारी मलाला युसुफजई हिनेही या उपक्रमात भाग घेतला असून जगातील मुलींनी यात सहभागी होण्याचे आवाहन या दृष्टीने अत्यंत महत्वाचे आहे.
भारतीय शिक्षणप्रणालीत अनेक अनुपयुक्त बाबींवर अब्जावधी रूपयांचा चुराडा करण्यात आला असून आजही सुरूच आहे. यामुळे अली बंधूसारखे धडपडे अल्प पैशांत जगापर्यंत पोहचण्याचा संकल्प सिध्दीस नेत असतांना अनेक प्रश्‍न उपस्थित झाले आहेत. शासकीय पातळीवरील लालफितशाहीमुळे कुणी अपेक्षा करणार नाही. मात्र एखादी मोठी शैक्षणिक संस्था यासाठी पुढाकार सहज घेऊ शकते. अर्थात त्यांनी पुढाकार नाही घेतला तरी ‘अवर ऑफ कोड’ने आपल्यासमोर ज्ञानसागर खुला केलाय…घोटभर प्या की…हा महासागर पचवण्याची आकांक्षा बाळगा…सगळे आपल्यासाठीच आहे
‘अवर ऑफ कोड’बाबत माहिती देणारा व्हिडीओ.
तुम्हाला हे देखील वाचायला आवडेल
Featured • slider • विज्ञान-तंत्रज्ञान
टेकवार्ता : दृढ संकल्पाची झपाटलेली वाटचाल
लोकशाहीच्या आधारस्तंभावर आघाताची तयारी
Featured • slider • चालू घडामोडी • राजकारण
Featured • चालू घडामोडी • राजकारण
Featured • slider • चालू घडामोडी • विज्ञान-तंत्रज्ञान
या पापाचे वाटेकरी कोण
कटू सत्य आणि अनुत्तरीत प्रश्‍न
खट्याळ मनाला लागे खोटीच चाहूल…
वास्तव व आभासाच्या सीमारेषेवरील प्रतिभेचा अविष्कार
मन मे है विश्‍वास…
टेकवार्ता : दृढ संकल्पाची झपाटलेली वाटचाल
जगणं समृध्द करणारा ‘दादा’ माणूस
लोकशाहीच्या आधारस्तंभावर आघाताची तयारी
या पापाचे वाटेकरी कोण
कटू सत्य आणि अनुत्तरीत प्रश्‍न
महाकवि इकबाल : अंतर्विरोधातले सर्वस्पर्शी सृजन
बडे बेआबरू होकर तेरे कुचेसे निकले
दुखणे : फुकटचे, विकतचे आणि सरकारी
पकडला गेला तो चोर