SHRIMANYOGI (NATAK)

स्वराज्याला सुराज्य करण्याच्या एकाच जिद्दीने शिवाजीमहाराज धडपडत राहिले. अहोरात्र रयतेची काळजी करणारे छत्रपती शिवाजीराजे घरातील असंतोष, दुजाभाव थोपवायला पुरेसा वेळ देऊ शकले नाहीत. शिवाजीमहाराजांनी एकाहून एक जिवाला जीव देणारी माणसं जोडली; परंतु आईविना पोरक्या, हट्टी, मनस्वी स्वभावाच्या शंभूराजांचं, आपल्या लाडक्या पुत्राचं मन सांभाळणं महाराजांच्या आवाक्याबाहेरचं ठरलं. दिल्लीत औरंगजेबाचा सपशेल पराभव करून ‘हिंदू स्वराज्याचा झेंडा’ फडकवायचं स्वप्नं हयातभर शिवाजीमहाराजांनी मनी बाळगलं. परंतु परमेश्वरी संकेत काही वेगळाच होता
शिवाजी महाराजांच्या जीवनावर योग्य रितीने प्रकाश टाकणारे पुस्तक
उत्कंठावर्धक कहाणी... पै. गणेश मानुगडे हे नाव समाजमाध्यमांवर कुस्ती या खेळाबद्दलच्या सातत्यपूर्ण लेखनामुळे अनेकांना परिचयाचे आहे. त्यांची ‘धना’ ही कादंबरी अलीकडेच मेहता पब्लिशिंग हाऊसने प्रसिद्ध केली आहे. पहिलवान असलेला धना आणि राजलक्ष्मी यांच्या परेमाची ही कहाणी आहे. राजलक्ष्मी ही सर्जेराव नामक तालेवाराची कन्या. या सर्जेरावचा धनाने कुस्ती खेळण्यास विरोध असल्याने आणि धनाला तो अमान्य असल्याने त्याचा धना-राजलक्ष्मी यांच्या लग्नास विरोध करतो. पुढे नरभक्षक वाघाला ठार करून धना आपले शौर्य दाखवतो. यात जखमी झालेल्या धनाला इस्पितळात दाखल केले जाते. इथून या कहाणीला वेगळेच वळण मिळते. याचे कारण यशवंत महाराज यांची माणसे धनाचे अपहरण करतात. ते धनाला त्यांच्या फौजेचे नेतृत्व देऊ करतात. मात्र, त्यासाठी धनाला राजलक्ष्मीचा त्याग करावा लागणार असतो. राजलक्ष्मीवर प्रेम असूनही धना ती अट मान्य करून फौजेचे नेतृत्व स्वीकारतो. दरम्यान वाघाच्या मृत्यूची चौकशी करण्यासाठी गावात सूर्याजी हा वन खात्याचा अधिकारी येतो. राजलक्ष्मीचे धनावरील प्रेम पाहून तो या दोघांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करतो. मात्र, यात अनेक घटना घडत जातात, त्यातून फौजेची गुप्तता धोक्यात येऊ लागते, राजलक्ष्मी आणि सूर्याजी यांना संपवण्याचा आदेश धनाला दिला जातो... जे सारे कसे आणि का घडते, याचा उलगडा होण्यासाठी ही उत्कंठावर्धक कादंबरी वाचावी लागेल. ...Read more
अनुवादाने समृद्ध केलेले सहजीवन… उत्तमोत्तम कन्नड साहित्याचा मराठीत अनुवाद करणाऱ्या डॉ. उमा कुलकर्णी यांचं `संवादु अनुवादु` हे आत्मकथन अलीकडेच प्रसिद्ध झालं आहे. सर्जनशील व्यक्तीविषयी, त्याच्या कलाकृतीमागच्या प्रक्रियेविषयी वाचकांना नेहमीच कुतूहल असत. स्वतंत्र लेखनाइतकंच, किंबहुना काकणभर अधिक अवघड आणि तेवढ्याच सर्जनशील असणाऱ्या अनुवादाच्या क्षेत्रात गेली जवळजवळ साडेतीन दशकं काम करणाऱ्या उमाताईंनी अनुवादाच्या हातात हात घालून घडलेला आपल्या सहजीवनाचा प्रवास या आत्मकथनात मांडला आहे. त्यामुळेच अनुवादाच्या क्षेत्रात आपलं वैशिष्ट्यपूर्ण स्थान निर्माण करणाऱ्या, भाषेइतक्याच माणसांमध्येही रमणाऱ्या, त्यांच्यात जीव गुंतवणाऱ्या एका कुटुंबवत्सल स्त्रीचं समाधानी आयुष्यही या पुस्तकातून समोर आलेलं दिसतं. बेळगावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात गेलेलं बालपण, पाच भाऊ आणि एक बहीण यांच्या सोबतीनं अनुभवलेलं बेळगावातलं शांत आयुष्य, देशस्थी नात्यांचा मोठा गोतावळा, विविध भाषा बोलणारे शेजारीपाजारी, जवळच्या मैत्रिणी, घरातून मनात रुजलेली संगीत आणि वाचनाची आवड, याविषयी उमाताईंनी समरसून लिहिलं आहे. लग्न होऊन विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या कानडी, कडक सोवळं-ओवळं पाळणाऱ्या कुटुंबात उमाताई गेल्या. अर्थात इंजिनीअर असलेल्या विरुपाक्षांच्या नोकरीमुळे त्या पुण्यात भाड्याच्या घरात स्थायिक झाल्या. या घरी सतत असणारा सासर-माहेरच्या माणसांचा राबता, कानडी बोलायला शिकण्यासाठी विरुपाक्षांनी केलेला आग्रह, याचा सुरुवातीला वाटणारा धाक आणि हळूहळू मनातली भीती जाऊन जिभेवर रुळलेली कानडी भाषा, आसपासच्या कुटुंबांशी झालेली जवळीक, दररोज संध्याकाळी विरूपाक्षांसह चालायला जाण्याचा नेम, राजकीय भाषणं, साहित्यिक कार्यक्रम आणि सांगीतिक मैफलींना आवर्जून जाण्याचा दोघांचा छंद, येता-जाता होणाऱ्या गप्पा आणि यातून फुलत गेलेलं नातं, या सगळ्याविषयी उमाताईंनी अतिशय प्रांजळपणे आणि साध्या-सरळ शैलीत निवेदन केलं आहे. उमाताईंनी केलेले कन्नड-मराठी अनुवाद आणि विरुपक्षांनी केलेले मराठी-कन्नड अनुवाद यामुळे या दोघांच्या सहजीवनाला आणखी एक रेशमी पदर मिळाला आणि त्यानं या दोघांना परस्परांमध्ये अधिक गुंतवलं, हे खरंच. पण मुळातही एकमेकांपर्यंत पोचण्यासाठी दोघांनी समजुतीचे धागे अगदी सहज विणले होते, असं उमाताईंच्या लेखनातून जाणवत राहतं. त्यांनी म्हटलंय, "आमच्या वयात दहा-साडे दहा वर्षांचं अंतर असल्यामुळे मी यांचं `मोठेपण` मान्य करून टाकलं होतं आणि माझं `लहानपण` यांनाही ठाऊक असल्यामुळे चुका करायचा मला जणू परवानाच मिळाला होता. मनातलं बोलून टाकायचा स्वभाव असल्यामुळे मनात काही ठेवायचं नाही, ही मानसिकता कायमचीच राहिल्यामुळे संसारात `तू-तू, मैं-मैं `चे प्रसंग कधीच आले नाहीत. आम्ही दोघांनी नेहमीच आपला `मोठेपणा`चा आणि `लहानपणा`चा हट्ट कायम सांभाळला." पुढे सतत अनुभवाला येत गेलेलं विरुपाक्षांचं हे मोठेपण उमाताईंनी अतिशयोक्तीचा दोष बाजूला ठेवून आत्मकथनात अतिशय प्रांजळपणे पुनःपुन्हा नोंदवलं आहे. डॉ. शिवराम कारंत यांच्या `मुकज्जीची स्वप्ने` या कादंबरीला मिळालेल्या ज्ञानपीठ पुरस्काराची बातमी वाचून ती समजून घेण्याची तीव्र इच्छा झाल्यावर विरुपाक्षांनी धारवाडच्या मित्राकरवी ती मागवणं, कानडी बोलता येत असलं तरी वाचता येत नसल्यामुळे, उमाताईंना कादंबरी वाचून दाखवणं, पुढच्या कादंबऱ्यांच्या अनुवादासाठी उमाताईंच्या नावानं कानडी लेखकांना पत्रं पाठवणं, ऑफिसमधून आल्यावर दररोज संध्याकाळी पुस्तक वाचून उमाताईंसाठी रेकॉर्ड करून ठेवणं आणि हा नेम तीन-साडे तीन दशकं चालू ठेवणं इथपासून ते सुरुवातीच्या दिवसात माहेरच्या आठवणीने रडणाऱ्या उमाताईंना दुसऱ्याच दिवशी बसमध्ये बसवून देणं, स्वयंपाकाची आणि बँक, पोस्ट यांसारख्या बाहेरच्या कामांची ओळख नसणाऱ्या उमाताईंना निरनिराळे पदार्थ आणि व्यवहार शिकवणं, त्यांना अनुवादाला पुरेसा वेळ मिळावा म्हणून निवृत्तीनंतर सकाळच्या नाश्त्याची जबाबदारी घेणं, अपत्यहीनतेच्या उणिवेचा बाऊ न करणं आणि उमाताईंनाही या दुःखाला गोंजारु न देणं हे सगळे प्रसंग दोघांच्या समंजस सहजीवनाची वाटचाल स्पष्ट करणारे आहेत. उमाताईंच्या आत्मकथनाचं वैशिष्ट्य म्हणजे, त्यांची संयत शैली. टीका, कडवटपणा, अहंकार यांचा तिला पुसटसाही स्पर्श नाही. कुठलाही अभिनिवेश न बाळगता, कुठलेही दोषारोप किंवा न्यायनिवाडा न करता त्यांनी आपलं जगणं वाचकांसमोर ठेवलं आहे. सुरुवातीला अनुवादाच्या प्रकाशनासाठी आलेले नकार किंवा अनुवादकाला दुय्यम लेखणारी मानसिकता यांचा उल्लेखही त्यांनी वस्तुनिष्ठपणे केला आहे. समीक्षकांनी अनुवाद या साहित्यप्रकाराची पुरेशी दखल घेतली नसल्याची खंत बोलून दाखवतानाच मूळ लेखकापेक्षाही अनुवादकाच्या वाट्याला येणाऱ्या भाग्याचा उच्चारही त्यांनी केला आहे. पुरस्कारांमुळे झालेला आनंद जसा त्यांनी निरागसपणे सांगितला आहे, त्याच साधेपणाने काही क्लेशकारक प्रसंगांचा उल्लेख केला आहे. अनुवादामुळे मिळालेला नावलौकिक आणि पुरस्कार यांच्याइतकीच कारंत, भैरप्पा, अनंतमूर्ती, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी, वैदेही यांच्यासारखे प्रख्यात कन्नड साहित्यिक आणि अनेक मराठी लेखक आणि विद्वान मंडळींचा सहवास ही उमाताईंसाठी मोठी मिळकत असल्याचं त्यांच्या लेखनातून जाणवत राहतं. थोरामोठ्यांच्या सहवासानं आपलं आयुष्य उजळून निघाल्याची भावना उमाताईंनी पुनःपुन्हा व्यक्त केली आहे. सर्जनशील माणसासाठी असणारं या समृद्धीचं मोल त्यांच्या आत्मकथनानं अधोरेखित केलं आहे. आपल्या सहजीवनाच्या बरोबरीनं उमाताईंनी स्वतःच्या वैचारिक वाटचालीचा एक धागाही आत्मकथनात पुढे नेला आहे. देव आणि धर्म या संकल्पना असोत, स्त्री-पुरुष संबंध असोत, स्त्रियांची आंतरिक ताकद असो, किंवा नातेसंबंध आणि त्यातली गुंतागुंत असो, किंवा जगण्यातली क्लिष्टता असो, अनुवादाचं बोट धरून जगताना या सगळ्याच बाबतीतली समजूत कशी गाढ होत गेली, हे उमाताईंनी आत्मकथनात सांगितलं आहे. मूळ लेखक कोणत्याही राजकीय विचारधारेचा असला तरी त्याच्या कथा-कादंबरीचा अनुवाद करताना, आपण स्वतः आहे त्या जागेवरून आणखी पुढे गेलो की नाही, हे तपासत राहिल्यामुळे आपली मतं कठोर-कडवट राहिली नाहीत, असंही उमाताईंनी स्पष्ट केलं आहे. मुख्य म्हणजे, अनुवादामुळे आपल्या आकलनाचा, समजुतीचा आणि संवेदनशीलतेचा परीघ विस्तारला आणि एकूण मानवतेची जाणीवच व्यापक होत गेल्याचं त्यांनी सांगितलं आहे. उत्तम अनुवादक हा आधी संवेदनशील वाचक असतो, याची प्रचिती उमाताईंचं आत्मकथन वाचताना येत राहते. कादंबरी समजून घ्यावी म्हणून निर्हेतुकपणे केलेला अनुवाद, मग इतरांपर्यंत ती पोचवावी म्हणून केलेला अनुवाद आणि नंतर जगण्याचा एक आवश्यक आणि अपरिहार्य भाग झालेला अनुवाद, असा प्रदीर्घ प्रवास मांडताना त्याच प्रवाहात मिसळून गेलेलं आपलं कौटुंबिक आयुष्य उलगडणारं उमाताईंचं आत्मकथन मराठी वाचकांना तर आवडेलच, पण स्त्रियांना स्वतःमध्ये डोकावून आपल्या आंतरिक सामर्थ्याची ओळख करून घेण्यासाठी प्रेरितही करू शकेल


VRITTABHARATI | संपुआने देशाची तिजोरी रिकामी केली

अन्वयार्थ : तरुण विजय
चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर
चौफेर : अमर पुराणिक
दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी
प्रहार : दिलीप धारूरकर
मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन
अन्वयार्थ : तरुण विजय
प्रहार : दिलीप धारूरकर
चौफेर : अमर पुराणिक
चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर
भाष्य : मा. गो. वैद्य
सडेतोड : अरुण रामतीर्थकर
दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी
मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन
राष्ट्ररक्षा : ब्रि. हेमंत महाजन
विश्‍वसंचार : मल्हार कृष्ण गोखले
खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही
पाकला चिरडा, काश्मीर लष्कराकडे सोपवा
पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार
लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती
संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला
Home » ठळक बातम्या, राजकीय, राष्ट्रीय » संपुआने देशाची तिजोरी रिकामी केली
संपुआने देशाची तिजोरी रिकामी केली
=अमित शाह यांचा आरोप=
दाहोद, [१५ मे] – कॉंगे्रसप्रणीत संपुआने आपल्या दहा वर्षांच्या सत्ताकाळात देशाची तिजोरी पूर्णपणे रिकामी केली. तिजोरीत खडखडाट असल्याने भाजपाप्रणीत रालोआ सरकारला गरिबांच्या योजना प्रभावीपणे राबविण्यात अनेक अडचणी जात आहेत, असा हल्ला भाजपाचे राष्ट्रीय अध्यक्ष अमित शाह यांनी आज रविवारी येथे चढविला.
प्रधानमंत्री उज्ज्वल योजनेच्या दुसर्‍या टप्प्याचा गुजरातच्या दाहोद येथे शुभारंभ करताना अमित शाह बोलत होते. माजी पंतप्रधान लालबहादूर शास्त्री यांनी अन्नधान्याच्या टंचाईवर मात करण्यासाठी देशवासीयांना एकवेळच्या जेवणाचा स्वेच्छेने त्याग करण्याचे आवाहन केले होते. त्याच धर्तीवर पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी गोरगरिबांना एलपीजी गॅस मिळावा यासाठी बाजारभावाने गॅस सिलेंडर खरेदी करू शकणार्‍या नागरिकांना सब्‌सिडी सोडावी, असे आवाहन केले आहे, असे अमित शाह म्हणाले. यावेळी गुजरातच्या मुख्यमंत्री आनंदीबेन पटेल, मध्यप्रदेशचे मुख्यमंत्री शिवराजसिंह चौहान आणि राजस्थानच्या मुख्यमंत्री वसुंधरा राजे प्रामुख्याने उपस्थित होत्या.
नरेंद्र मोदी सरकार गरिबांच्या कल्याणासाठी वचनबद्ध आहे आणि त्या दिशेने योजनांची अंमलबजावणीही सुरू आहे. पण, संपुआ सरकारने दहा वर्षांच्या सत्ताकाळात तिजोरी रिकामी केली. त्यामुळे मनात असूनही या सर्व योजना प्रभावीपणे राबविणे मोदी सरकारला अडचणीचे जात आहे. नरेंद्र मोदी यांनी पंतप्रधानपदाची सूत्रे हाती घेतल्यानंतर सर्वप्रथम भ्रष्टाचार रोखण्याच्या दिशेने कठोर पावले उचलली. एलपीजीवर मिळणारी सब्‌सिडी थेट लाभार्थ्यांच्या बँक खात्यात जमा करून काळा बाजारावरही त्यांनी आळा घातला, असेही शाह यांनी सांगितले.
संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला
उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य
एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक
दीर्घकाळ कार्यरत राहिल्याने वाढते आयुष्य
इंटरनेटवरील प्रभावी व्यक्तींच्या यादीत पंतप्रधान नरेंद्र मोदी
महिला शक्तीला गुगलचा डूडलद्वारे सलाम
स्त्रियांच्या भरारीला आकाश देखील ठेंगणे
भारतात लवकरच येणार ‘अच्छे दिन’
३ वर्षीय डॉलीचा तिरंदाजीत राष्ट्रीय विक्रम
ऑस्कर पुरस्कारांमध्ये ‘बर्डमॅन’ची बाजी
नोकरी मिळविण्यात आवाजाची भूमिका महत्त्वाची
मजबूत राष्ट्राकरिता एकत्र या
खोबरेल तेलावर चालविला मिनी ट्रक
लाल द्राक्षे, शेंगदाण्यांमुळे स्मृतिभ्रंश टळतो
अमेरिकेत फोफावतेय् भारतीय खाद्य संस्कृती
गूगल विकसित करतेय कर्करोग, हृदयविकार डिटेक्टर
यंदा ९३ टक्केच पाऊस
खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही	पाकला चिरडा, काश्मीर लष्कराकडे सोपवा	पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार	लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती	संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला	उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य	एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक	पाकिस्तानच्या राजकारणात अतिरेकी घुसणार	लव्ह जिहादच्या विरोधात जनजागृती	संपुआ सरकारच्या काळात भ्रष्टाचार झाला	उगमाचे भान हेच संस्थेच्या यशाचे रहस्य	एनर्जी ड्रिंक्ससोबत मद्यपान करणे प्राणघातक	काँग्रेसमुक्त भारतासाठी राहुलच अध्यक्ष हवे	‘पद्मावती’च्या अडचणी वाढल्या	राज्याला ‘स्वच्छताही सेवा’ पुरस्कार
व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	साडी  : भारदस्त व्यक्तिमत्वाचं प्रतिक	पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	कमीपणा कशासाठी	रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	खातेधारकाचा एटीएम अन्य कुणीही वापरू शकत नाही	मैत्रीतले नियम	नव्या वाटा	पाटमांडू
Mrinal: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	Sharad: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	Sharad: पंढरीची वारी आणि तरुणाई 	विश्वनाथ रा सुतार.: रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	anjali wagh: सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	विश्वनाथ रा सुतार.: रोडकरी नंतर गडकरी आता होतील पोर्टकरी	anjali wagh: सातत्य ठेवा, आत्मविश्वास बाळगा; यश तुमचंच	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Vrittabharati: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	anjali wagh: व्यवस्थापन क्षेत्रातील शैक्षणिक संधी	Prachiti: कमीपणा कशासाठी : भारदस्त व्यक्तिमत्वाचं प्रतिक
अध्यात्मिक (1) आंतरराष्ट्रीय (351) अमेरिका (134) आफ्रिका (3) आशिया (156) ऑस्ट्रेलिया (1) युरोप (57) आरोग्यवर्धिनी (7) इतर (1) उ.महाराष्ट्र (18) कला भारती (30) किशोर भारत (2) क्रीडा (43) चंदेरी (5) छायादालन (362) ठळक बातम्या (2,451) प.महाराष्ट्र (22) पर्यटन (7) फिचर (15) मराठवाडा (25) महाराष्ट्र (278) मुंबई-कोकण (69) युवा भरारी (28) रा. स्व. संघ (20) राज्य (418) आंध्र (6) आसाम (16) उ.खंड (8) उ.प्रदेश (45) ओडिशा (1) कर्नाटक (12) केरळ (5) गुजरात (14) गोवा (3) छ.गढ (1) ज.काश्मीर (41) झारखंड (8) तामिळनाडू (19) दिल्ली (138) पंजाब-हरि (13) बंगाल (17) बिहार (65) म.प्रदेश (8) राजस्थान (4) राष्ट्रीय (1,125) अर्थ (72) उद्योग (8) उर्जा (6) कायदा-न्याय (70) कृषी (18) नागरी (442) परराष्ट्र (96) राजकीय (147) वाणिज्य (10) विज्ञान-तंत्रज्ञान (20) संरक्षण (89) संसद (113) सांस्कृतिक (39) रुचिरा (7) वाणिज्य (37) विज्ञान भारती (48) विदर्भ (29) विविधा (7) व्हिडीओदालन (6) सखी (16) संपादकीय (13) अग्रलेख (11) संवाद (112) साहित्य (5) सेवाभारती (1) सोलापूर (9) स्तंभलेखक (116) अन्वयार्थ : तरुण विजय (2) चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर (22) चौफेर : अमर पुराणिक (85) दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी (1) प्रहार : दिलीप धारूरकर (4) मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन (2)
अध्यात्मिक (1) आंतरराष्ट्रीय (351) अमेरिका (134) आफ्रिका (3) आशिया (156) ऑस्ट्रेलिया (1) युरोप (57) आरोग्यवर्धिनी (7) इतर (1) उ.महाराष्ट्र (18) कला भारती (30) किशोर भारत (2) क्रीडा (43) चंदेरी (5) छायादालन (362) ठळक बातम्या (2,451) प.महाराष्ट्र (22) पर्यटन (7) फिचर (15) मराठवाडा (25) महाराष्ट्र (278) मुंबई-कोकण (69) युवा भरारी (28) रा. स्व. संघ (20) राज्य (418) आंध्र (6) आसाम (16) उ.खंड (8) उ.प्रदेश (45) ओडिशा (1) कर्नाटक (12) केरळ (5) गुजरात (14) गोवा (3) छ.गढ (1) ज.काश्मीर (41) झारखंड (8) तामिळनाडू (19) दिल्ली (138) पंजाब-हरि (13) बंगाल (17) बिहार (65) म.प्रदेश (8) राजस्थान (4) राष्ट्रीय (1,125) अर्थ (72) उद्योग (8) उर्जा (6) कायदा-न्याय (70) कृषी (18) नागरी (442) परराष्ट्र (96) राजकीय (147) वाणिज्य (10) विज्ञान-तंत्रज्ञान (20) संरक्षण (89) संसद (113) सांस्कृतिक (39) रुचिरा (7) वाणिज्य (37) विज्ञान भारती (48) विदर्भ (29) विविधा (7) व्हिडीओदालन (6) सखी (16) संपादकीय (13) अग्रलेख (11) संवाद (112) साहित्य (5) सेवाभारती (1) सोलापूर (9) स्तंभलेखक (116) अन्वयार्थ : तरुण विजय (2) चतुरस्त्र : मृणाल काशीकर (22) चौफेर : अमर पुराणिक (85) दिल्ली दिनांक : रवींद्र दाणी (1) प्रहार : दिलीप धारूरकर (4) मुस्लीम जगत : मुजफ्फर हुसैन (2)
More in ठळक बातम्या, राजकीय, राष्ट्रीय (346 of 2453 articles)
सर्वात मोठी भरती येणार ६ जूनला
मुंबई, [१६ मे] - दिवसेंदिवस उन्हाचा पारा वाढतच चालला आहे. त्यामुळे उन्हाने त्रस्त झालेल्या मुंबईकरांना वेध लागले आहे ते पावसाचे. ...


हिंदू धर्मात स्त्रियांना उपनयनाचा धर्मसंमत अधिकार का नाही
मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|गाणी व कविता|माधव ज्युलियन|गज्जलाञ्जलि|
रसज्ञ हो, पहा वसन्त पातला...
केला पद्यप्रपञ्च हा कष्टा...
ही तल्लख गोड कोण बाल
प्याला भरला तुझ्याच साठी,...
माझ्या हृदयांत तूच राणी
अपार शास्त्रीं रमे म्हणो ...
सतेज काळे टपोर डोळे दिसाव...
बुवा निस्सङग बैरागी श्मशा...
न झाली भावगीताची अजुनी पू...
मिळेना अन्तरीं तूझ्या मला...
सखे तू पूस, चण्डोला, त्यज...
बुझावूं मी किती तूते
रुक्याचीं सोयरीं सारीं, फ...
भवानी आमुची आऊ, शिवाजी आम...
पदें पाण्यांत सोडूनी बसे ...
कुणापाशी अता मीं प्रेम मा...
किती सृष्टीमधे सौन्दर्य द...
मनीं होती असूया ती पळाली,...
तुझ्या सम्भाषणाची मला लाभ...
प्रेमावीण जीवाला कशाचा जी...
शोकाच्या समुद्रीं खाऊनी ग...
किती करिशी विकाप कवे, असा...
मी श्यामले, बन्दी तुझा वन...
नाही तुझ्या मी पोटया गोळा...
किति मैल अन्तर राहिलें अप...
जरि यौवनीं शिरलीस चञ्चल प...
झुरतों तुझ्यासाठी परी कळण...
तू आणि मी मिळुनी ऊथे द्दश...
स्फूर्ती दिली तू, गाऊलीं ...
निज मैत्रिणीला घेऊनी तरुण...
येथेच गे तू चाखिली कवितें...
केला तिने सहजेक्षणें हत्प...
प्रेम कोणीही करीना कां अश...
“प्रेम होतें, तें निमालें...
वहवा रे वाचिवीर प्रेमपाठी...
दैवयोगें ध्येय आता भेटण्य...
ऐकटे येऊनि येथे ऐकटें जाण...
जीव तूजा लोभला माझ्यावरी ...
ती म्हणाली, “साङग हे होती...
प्रेम होऊना तुझ्याने, प्र...
वानिती काव्यांत जेथे भाट ...
प्राशितों सौन्दर्य तूझें ...
जीवघेणी काय लीला ही तुझी ...
पुष्प नामी तू लताग्रीं पा...
रम्य लाली अम्बरीं राहिली ...
सर्वदा सञ्जीवनी तुझिया स्...
रसज्ञ हो, पहा वसन्त पातला...
वाट किती पाहुं तरी
मानिनि, जाणार तुझा राग कध...
लाज जरा, हास जरा, हास तू ...
भिल्लीण न तू सुन्दरि, बाण...
श्यामाच म्हणूं काय तुला श...
कोठे तरि जाऊं बसुनी शीघ्र...
होतास कसा मित्र निका तू
सखये, काय करूं मी
व्यर्थ पूर्वी म्हटलें की ...
भावपुष्पें फुललीं ही मधु ...
तूजवाचूनि सुनी नीरस जाऊ र...
शैशवींचा सहज स्नेह पुन्हा...
जहाली ऊषा जागी सखे, तूहि ...
गडे, नको छळुं आता, सुचे न...
अगोट लागुनि ही तर्त जाहली...
फिरायला हवाशीर थण्ड या प्...
“तिच्यासमक्ष न ये ओळ ऐकही...
तुझाच दास न लागे सखे, तुझ...
हाल काय दासाचे, काळजी न ख...
मी तुझ्यावरी कवनें गाऊलीं...
मोतियाचा सतेज हा गजरा चेह...
मूर्ति तुझी देखतांच मी पड...
द्दष्टि तुवां फेकतांच देह...
काय करूं यापुढे प्रेय कुठ...
ऊठ, ऊठ, नदीकाठ पाहुं सर्व...
रसोदात्त भावगीत रचूनी तुझ...
पहा कसें गौरविलें कुठे कु...
आनन्दकन्द लोकीं हा शाहु ब...
आहेस तू जागीं हें खोटें ख...
जमल्यास आज तारा अथवा खुशा...
तू भासलीस मागे काव्यात्म ...
गोरी सलील सुन्दर तू भेटता...
अव्याज आणि राजस तू भेटतां...
येतां दिनान्त सन्निध येती...
जातां टळूनि आवस वाढेल ह्र...
हें काय सृष्टिवैभव चौफेर ...
हें काय असें होऊ
कां दया ये न तूते दीननाथा...
कुणाला कुणी निर्मिलें आणि...
पूरे पूर्वजांच्या जयांची ...
असो देव किंवा नसो, कां बर...
असे यौवनीं केस कां पाण्ढर...
गमे स्वामि, संसार सारा तु...
पाहतां सुन्दरी या पथीं &n...
ये राज्य कोण, कोणा फकीरी,...
तुजवीण सखे, मज कोणि नसे, ...
गज्जलाञ्जलि - रसज्ञ हो, पहा वसन्त पातला...
डॉ. माधव त्रिंबक पटवर्धन ऊर्फ माधव जूलियन, (जन्म २१ जानेवारी १८९४; मृत्यु २९ नोव्हेंबर १९३९) हे मराठी भाषेतील प्रतिथयश कवी होऊन गेले.
Tags : gazalkavitamadhav julianpoemकविताकाव्यगजलमराठीमाधव जूलियन
रसज्ञ हो, पहा वसन्त पातला,
 न काय आर्तशब्द ऐकुं ये
स्वरांत गूढ हाच सूर आगळा
निसर्ग - होलिका - महोत्सवांतला
विरक्ति कां जरा - दशेंतली वृथा
करा विरक्तिभाव दग्ध आपला.
बघा पलाश - शाल्मली फुलूनि हा
वसन्त लागणी जिवन्त ही करी,
शिके बनूनि शुक्रशिष्य का कला
सभोवती बघूनि चारुता नवी
जिण्यास कोण हो विटे
कुढायचें रडायचें अता नको
क्षणैक घ्या हसूनि हासवा, चला
पु. व्यवहारदृष्टी असलेला माणूस
प्रथम खण्डः - एकपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - एकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - अष्टचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - सप्तचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - षट्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - पञ्चचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - त्रिचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
प्रथम खण्डः - द्विचत्वारिंशत्तमोऽध्यायः


लंडन खाद्यनामा – डिजिटल दिवाळी २०१६

युरोपला भेट द्यावी, असं प्रत्येकाच्याच मनात असतं. त्यातही बॉलीवूडच्या सिनेमांतून हमखास दिसणारं लंडन पाहावं, असं साऱ्यांनाच वाटत असतं. लंडन म्हटलं की आधी डोळ्यांसमोर येतं ते इथलं राजघराणं. सर्वत्र लोकशाही असूनही एकविसाव्या शतकात या राजघराण्याला मानणारे इथले लोक, ऑक्सफर्ड – केम्ब्रिज यांसारख्या प्रतिष्ठित शिक्षणसंस्था, टॉवर ऑफ लंडनमधला प्रसिद्ध कोहिनूर हिरा, संथपणे वाहणारी थेम्स नदी, हिवाळ्यातील प्रचंड गोठवणारी थंडी आणि बरंच काही. अशा या वैविध्यतेने परिपूर्ण असलेल्या लंडनमध्ये कोणत्याही वाहनाशिवाय पायी फिरणं म्हणजे एक अभूतपूर्व अनुभव असतो. तुमच्याकडे या शहराचा नकाशा असला आणि सगळीकडे चालणारं ऑयस्टर कार्ड खिशात असलं की संपूर्ण लंडन तुम्ही पालथं घालू शकता. अगदीच कधी रस्ता चुकलात तर इथले लोक तुम्हाला नक्कीच मदत करतात.
कॉस्मोपॉलिटिन मानल्या गेलेल्या या शहरांत युरोपमधून अनेक लोक कामधंद्यासाठी आले आणि इकडेच स्थिरावले. येताना त्यांनी आणलेल्या अनेक रेसिपीज आजही लंडनमध्ये आपल्या मानूनच चवीने खाल्ल्या जातात. मूळच्या इंग्लिश पदार्थांमध्ये मला सगळ्यात जास्त भावणारा प्रकार म्हणजे द ग्रेट ब्रिटिश ब्रेकफास्ट. नावाप्रमाणेच उत्तम कॅलरीजने भरलेला हा मेनू शाकाहारी आणि मांसाहारी अशा दोन्ही प्रकारांत मिळतो. यातले मुख्य पदार्थ म्हणजे वेगवेगळे सॉसेजेस, ऑम्लेटस ,पोच्ड एग्ज, तोंडी लावायला थोडेसे हिरवे मटार, मॅश पटेटोज, रेड बीन्स, ऑलिव्ह ऑइल घालून परतलेले मश्रूम्स, चेरी साईझ टोमॅटोज आणि सोबत व्हाईट किंवा ब्राउन ब्रेड. ही डिश इतकी रंगीबेरंगी असते की तिला हातच लावू नये असं वाटतं. थोडा निवांतपणा असेल तरच हे इतके प्रकार चवीचवीने खाता येतात. एरव्ही ऑफिसला जाणारी लोकं सकाळच्या ब्रेकफास्टसाठी कॉर्नफ्लेक्स आणि दूध, पॉरिज (ओट्सचा एक पदार्थ) किंवा वेगवेगळ्या फळांच्या किंवा भाज्यांच्या स्मूदीज पिताना दिसतात. एमबँकमेण्ट, कॅनरी व्हार्फ, चेरींग क्रॉस, लंडन ब्रिज अशा कितीतरी ऑफिस लोकेशन्सजवळ या स्मूदीजचे स्टॉल हमखास दिसतात. डोळ्यांचं पारणे फिटेल अशा पद्धतीने मांडलेले हे फळांचे रस पिऊनच कितीतरी लोक त्यांच्या दिवसाची सुरुवात करत असतील. अनेकांच्या मते दिवस सुरु करण्यासाठी ताज्या फळांच्या रसाला पर्याय नाही. या रसांमुळे दिवसभर आपल्याला ताजंतवानं वाटतंच. शिवाय दिवसभरासाठी लागणाऱ्या सगळ्या कॅलरीज या रसांमधून मिळतात. स्ट्रॉबेरी, ब्लूबेरी, ब्लॅकबेरी, क्रॅनबेरी या सगळ्या रसांबरोबरच आजकाल ट्रेंडी असणारा रस म्हणजे ग्रीन स्मूदी. जे काही ग्रीन असेल त्यांत मध घालून केलेलं मिश्रण म्हणजे ही ग्रीन स्मूदी. यात किवीसारख्या फळापासून अवाकाडो, पालक, सेलरी या भाज्यांपर्यंत सारं काही असतं.
आणखी एक गोष्ट जी इथल्या लोकांच्या जीवनाचा अविभाज्य घटक आहे ती म्हणजे कॉफी. चहा पिण्याऱ्यांपेक्षा कॉफी पिणारे लोक तुलनेने इथे जास्त आहेत. त्यामुळे स्टारबक्स, कोस्टा, कॅफे नॅरो यासारखी उत्कृष्ट कॉफी शॉप्स इथे जागोजागी दिसतात. गरमागरम लाते, मशीटो, एस्प्रेसो, हॉट चॉकलेट, कापुचिनो, ब्लॅक कॉफी इत्यादी वेगवेगळ्या प्रकारच्या कॉफींचे पेले रिचवत, सोबतीला एखाद्या केकच्या तुकड्याचा आस्वाद घेत आपल्या आवडत्या व्यक्तीबरोबर गप्पा मारत बसणं यासारखं दुसरं सुख नाही.
आणखी एक प्रकार अलिकडे एक सोशल इव्हेंट बनत चाललाय तो म्हणजे इंग्लिश हाय टी. असं म्हणतात की हा प्रकार इंग्लंडच्या उच्चभ्रू वस्त्या, राजघराणी यांच्यात खूप पूर्वीपासून अस्तित्वात आहे. लंच ते डिनरच्या मधल्या काळात भूक लागली तर चहाबरोबर सोपे पदार्थ आहेत खाण्यासाठी. अशा वेळी आजूबाजूला नोकर-चाकर नसल्याने सहज सोप्या पदार्थांनाच चहाबरोबर प्राधान्य दिलं जाई. पूर्वी फक्त केक, बिस्किटं आणि जॅम – ब्रेड इतकंच असे. कालांतराने वेगवेगळ्या प्रकारचे सँडविचेस, कुकीज, पेस्ट्रीज, मफिन्स अशा पदार्थांचा समावेश होत गेला. आजकाल थेम्स नदीकिनारी मोठमोठ्या बोटी दिसतात आणि तिथे हा इंग्लिश हाय टी मिळतो. समुद्राच्या लाटांवर हिंदोळे घेणारी बोट, अंगावर अलगद येणारी वाऱ्याची झुळूक आणि पुढ्यात असणाऱ्या वाफाळत्या कॉफीचा मंद सुवास. सोबत अतिशय कलात्मकतेने रचलेली सँडविचेस आपल्याला एका वेगळ्याच विश्वाची सफर घडवून आणतात. बोटीतून उतरल्यानंतरही कितीतरी वेळ इथल्या सँडविचेस आणि केकची चव जिभेवर रेंगाळत राहते. आफ्टरनून टीच्या क्लासिक सिलेक्शन प्रकारांत ज्यांची गणती होते ती म्हणजे क्युकम्बर सँडविच, एग मेयोनीज अँड क्रेस सँडविच, स्मोक्ड सामन विथ क्रीम चीज, हॅम विथ मस्टर्ड चिकन कॉरोनॅशन आदी प्रकार.
एग मेयॉनीज विथ क्रेस हा प्रकार– बस दो मिनिट प्रकारांत मोडतो. त्यासाठी ब्रेडच्या एका बाजूला मेयोनीज लावून त्यावर उकडलेल्या अंड्यांच्या चकत्या लावल्या जातात आणि दुसऱ्या बाजूला आपल्याकडे मिळणारी बारीक मेथी चिरून (कच्चीच फक्त धुवून) काळ्या मिरीत कुस्करून भरली जाते. आपलं सॅन्डविच तयार. यामुळे शरीराला हिरव्या पालेभाजीतले घटक आणि अंड्यातली प्रथिनं दोन्ही मिळतात. सुरुवातीला खूप चविष्ट लागत नसलं तरी एकदा दोनदा चाखल्यानंतर ही चव हळूहळू आपल्याला आवडू लागते. शिवाय त्यातील प्रथिनांमुळे पोटही खूप वेळ भरलेलं राहतं.
मी आधी उल्लेख केल्याप्रमाणे लंडनची खाद्यसंस्कृती खूप रंगीबेरंगी आहे. दुपारच्या जेवणामध्ये ऑफिसात असणारे लोक शक्यतो ‘वन बोल मिल’ ला पसंती देतात. त्यातही इथे भरपूर वैविध्य दिसते. बहुधा सगळ्या ऑफिसेसच्या आसपास व्हिएतनामी फ, वाघामामा, ईत्सु , पॉलस, वसाबी, झीझी अशी चेन रेस्टारंटस दिसतात. तिथे वेगवेगळ्या प्रकारच्या सुशी, जपानी कात्सु करी अँड राईस, फमध्ये मिळणारं मिश्र भाज्यांचं सूप, मांसाहारींसाठी मासांचे तुकडे, वाघामामामधले पाड थाय नूडल्स, पॉलमधले डेलिशियस केक आणि पेस्ट्रीज आणि वसाबी स्पेशल फ्लेवर्ड चिकन, झीझीमधला गार्लिक ब्रेड, सोबत पिझ्झा किंवा क्रिमी पास्ता अशा चवदार गोष्टीना खवय्यांची पसंती असते.
लहान मुलांच्या टिफिनमध्ये शक्यतो एखादं सँडविच, वेफर्सचं पॅकेट, थोडी फार चॉकलेट्स आणि एक तरी फळ हमखास आढळतं. जर तुम्हाला फारच कमी वेळ असेल किंवा जर फारच घाईत असाल तर सगळ्या सुपर स्टोअर्समध्ये मील डील नावाचा प्रकार मिळतो. तो घाईच्या वेळेला एक पूर्णान्न असतो. यात एक बगेट (फ्रेंच पाव ) शाकाहारींसाठी आत भाज्या घातलेला आणि मांसाहारींसाठी चिकन किंवा मटणच्या तुकड्यांसह. सोबत ज्यूस, एखादं फळ आणि कधी कधी डेझर्ट म्हणून चॉकलेट इतकं सारं देतात. हे तुम्ही ऑफिसमध्ये डेस्कवर बसून किंवा प्रवासातही खाऊ शकता.
घरी असणारे वृद्ध आणि गृहिणी शक्यतो सूप – सॅन्डविच असेच प्रकार खाताना दिसतात. शनिवार-रविवारचा बेत मात्र थोडा वेगळा असतो. वीक एन्ड ही संकल्पना आपल्या आधीपासून इथे अस्तित्वात आहे. घरी असणारे लोक रोस्ट चिकन, रोस्ट लँबसोबत ब्रोकोली, गाजरासारख्या स्टीम्ड व्हेजिटेबल्स खातात. शिवाय इटलीतून आलेला पिझ्झा, पास्ता, लझानिया हेही प्रकार सोबतीला असतात. फिश अँड चिप्स नावाचा प्रकार इथे लोकप्रिय आहे. मोठ्या माणसांप्रमाणेच लहान मुलंही हा पदार्थ अतिशय आवडीने खातात. सगळ्यात जास्त खायला काय आवडतं  असं विचारल्यावर फिश अँड चिप्सsssss असं एकसुरात आणि त्यांच्या बोबड्या भाषेत सांगणाऱ्या छोट्या छोट्या मुलांना मध्यंतरी एका कार्यक्रमांत मी पाहिलं होतं. आपल्याकडे जसे वडापावचे स्टॉल गल्लोगल्ली आढळतात तसंच इथे फिश अँड चिप्सची दुकानं गल्लोगल्ली दिसतात. आपल्या देशात जसे लोक क्रिकेटवेडे आहेत तसे इथले फुटबॉलचे चाहते आहेत. खचाखच भरलेल्या स्टेडियममध्ये नजर फिरवली तर अर्ध्यापेक्षा अधिक लोकांची पसंती मॅच बघताना फिश अँड चिप्स खाण्यालाच असते. कॉड नावाचा गोड्या पाण्यातील मासा बटाट्याच्या चिप्स म्हणजेच फ्रेंच फ्राईज सोबत देतात. तोंडी लावायला टोमॅटो केचप, मेयोनीज, हॉट चिली गार्लिक असे वेगवेगळे सॉस मिळतात. हा प्रकार खाताना मत्स्यप्रेमींची निराशा होण्याची शक्यता असते. कारण आपल्यासारखे माशाला मीठ-मसाला हळद ,आलं-लसूण असं काहीही न वापरता मैद्याच्या पिठात मध मिसळून त्या पिठात मासा घोळवून तो तळला जातो. पण निदान एकदा तरी खाऊन बघावा असं या पदार्थाबाबतीत म्हणता येईल. जसं पॅरिसला जाऊन आल्यानंतर तिकडच्या पॅटीसरी मधले मॅकरुन्स खाल्ले असं लोकं सांगतात तसं लंडनला भेट देऊन तिकडचे फिश अँड चिप्स आम्ही ट्राय केले असं आपण नक्की म्हणू शकता.
इथे गल्लोगल्ली दिसणारी दुकानं म्हणजे मॅक डोनाल्ड आणि बर्गर किंग. या फास्ट फूड चेन रेस्टॉरंटची संख्या भारताच्या तुलनेने इथे अधिक आहे. आदल्या दिवशी फास्ट फूड खाऊन दुसऱ्या दिवशी जिममध्ये त्याच्या दुप्पट घाम गाळणारे लोक पहिले की हसू येतं.
आणखी एक आवर्जून उल्लेख करण्यासारखी जागा म्हणजे इकडच्या काही स्टेशन जवळ असणारे टर्किश फूड स्टॉल. तिथला पिटा ब्रेड आणि थंडगार हमस म्हणजे माझा जीव कि प्राण. इथलं एक वैशिष्ट्य म्हणजे रोस्टेड हमस. वेगवेगळ्या रंगांच्या भोपळ्या मिरच्या ऑलिव्ह ऑइलमध्ये रोस्ट करून यात मिसळतात. शिवाय तुमच्या चवीनुसार अतिशय ताजं चिरलेलं सॅलड ज्यात लाल कोबी, हिरवा कोबी, कांदा ,काकडी, बीट ह्या भाज्यांबरोबरच फलाफल (मिश्र डाळींचे वडे) पिटा ब्रेड मध्ये भरून देतात. तोंडी लावायला इथे पिकल्ड चिली मिळते. व्हिनेगरमध्ये बुडालेली ही हिरवी मिरची फार तिखट नसते.
आणखी एक मुद्दाम उल्लेख करावा असा प्रकार म्हणजे पिकल्ड व्हेजिटेबल्स. वेगवेगळ्या प्रकारच्या भाज्या खारवून व्हिनेगरमध्ये बुडवून बाटलीबंद ठेवलेल्या अनेक सुपर मार्केटमध्ये दिसतात. ते पाहून हे लोक अगदी कशाचंही लोणचं घालू शकतात की काय असा प्रश्न दरवेळी माझ्या मनात येतो. हल्लीच एका हॉटेलमध्ये मी कोंबडीच्या अंड्यांचं लोणचं पाहिलं. असं म्हटलं जातं की अंड्याचं लोणचं हे इंग्लडमध्ये सतराव्या-अठराव्या शतकापासून घातलं जात होतं. अंडी साठवून ठेवण्यासाठी असं लोणचं घातलं जाई. त्यासाठी अंडी स्वच्छ धुवून आधी उकडून घेतात. थंड झाल्यावर सोलून शक्यतो माल्ट व्हिनेगर किंवा अपल सायडर व्हिनेगरच्या मिश्रणात बुडवून ठेवली जातात. सोबतीला व्हिनेगरच्या रसात काळी मिरी, रोझमेरी, थाईम असे मसाल्याचे पदार्थ घातले जातात. आवडीप्रमाणे त्यात काही जण बीटाचा रस घालतात. त्यामुळे लोणच्याला येणारा गुलाबी रंग अनेकांना आवडतो. काहीजण व्हिनेगरमध्ये बुडालेली पांढरीशुभ्र अंडी पसंत करतात.
लंडनमधल्या सणांविषयी लिहायलाच हवं. ख्रिसमस, गुड फ्रायडे, इस्टर याव्यतिरिक्त दिवाळी, चायनीज न्यू इयर असे सणही इथे मोठ्या प्रमाणावर साजरे होतात. त्यातही युरोपची खास ओळख असलेला नाताळ हा सण खूप मोठ्या प्रमाणात साजरा करण्याची पद्धत आहे. ऐन हिवाळ्यात येणारा हा सण म्हणजे प्रत्येकासाठी एक आनंदाची पर्वणीच असते. 25 डिसेंबरला सण येत असला तरी त्याची तयारी मात्र कित्येकांच्या घरी आधीपासूनच सुरु असते . या ख्रिसमसला तुम्ही काय नवीन करू शकता, कोणता पोशाख घालू शकता, डिनर पार्टीचा मेनू काय ठरवाल अशा प्रकारच्या जाहिराती सप्टेंबर-ऑक्टोबरपासूनच टीव्हीवर सुरु झालेल्या असतात. या काळात युरोपमधल्या आजूबाजूच्या देशांत घरं असणारे आपापल्या घरी गेलेले असतात. त्यामुळे कामकाजाच्या ठिकाणी थोडा निवांतपणा असतो. वेगवेगळी दुकानं, शॉपिंग मॉल्स अगदी भरघोस सूट देऊन ग्राहकांना आकर्षित करताना दिसतात. प्रत्येक घरात ख्रिसमस ट्री उभारलंच जातं आणि त्या ट्रीपुढे घरातील लहान मुलं आदल्या रात्री दूध आणि बिस्कीट ठेवतात, त्यांच्या लाडक्या नाताळबाबासाठी त्या दिवशी पब्लिक ट्रान्सपोर्ट बंद असल्याने रस्त्यावर एकही माणूस किंवा गाडी दिसत नाही पण प्रत्येकाच्या घरी मात्र सेलिब्रेशनची जंगी तयारी असते. या दिवशी सगळ्यांकडेच केला जाणारा पदार्थ म्हणजे व्होल रोस्टेड टर्की. कोंबडीसारखाच पण थोडा मोठा असा हा प्राणी परंपरेचा भाग म्हणून खाण्याची पद्धत आहे. स्वच्छ धुवून कोरडी करून अख्खीच्या अख्खी टर्की ओव्हनमध्ये ऑलिव्ह ऑइल शिंपडून शिजवली जाते. या टर्कीच्या पोटात आणि बाहेरही ब-याचशा भाज्या भरून शिजवल्या जातात. शिवाय आपापल्या आवडीप्रमाणे वेगवेगळ्या साईड डिश आणि भरपूर डेझर्टही असतात. इस्टर आणि गुड फ्रायडे या सणांना आपण लहानपणी कवितेत ऐकलेले हॉट क्रॉस बन्स खाण्याची परंपरा आहे. फक्त त्यांची किंमत कवितेत म्हटल्याप्रमाणे एक पेनी किंवा दोन पेनी नसून त्यापेक्षा जास्त असते.
वेगवेगळ्या कलागुणांनी नटलेल्या, सृष्टीसौंदर्याने बहरलेल्या आणि असंख्य चवी ज्या शहरात एकत्र नांदत आहेत अशा लंडनला आयुष्यात एकदा तरी नक्की भेट द्या.
मूळची मुंबईची. तिथल्याच एका कॉलेजमध्ये इलेक्ट्रॉनिक्स अँड टेलिकम्युनिकेशनची इंजिनीअरिंगची पदवी घेतलेली असून दहा वर्षे एका नामांकित कंपनीत नोकरी केल्यानंतर आता लंडनमधे स्थायिक. वाचनाची अतिशय आवड. शिवाय मी स्वतः एक फूडी आहे. वेगवेगळ्या देशांना भेट देऊन तिकडचे लोकल कुझिन्स ट्राय करायला खूप आवडतं. प्रवासातून परत आल्यानंतर तेच पदार्थ घरी करून बघणं हा माझा आवडता उद्योग.
इंग्लंड खाद्यसंस्कृतीऑनलाइन दिवाळी अंकऑनलाइन मराठी अंकजागतिक खाद्यसंस्कृतीजागतिक खाद्यसंस्कृती विशेषांकडिजिटल कट्टाडिजिटल दिवाळी अंकडिजिटल दिवाळी २०१६मराठी दिवाळी अंकलंडन खाद्यसंस्कृतीDigital Diwali 2016Digital KattaEngland FoodLondon FoodMarathi Diwali AnkMarathi Diwali IssueMarathi Food Culture IssueOnline Diwali AnkOnline diwali issueOnline Diwali Magazine
Previous Post सहनौ भुनक्तु
Next Post अमे गुजराती
खूप सुंदर वर्णन व फोटोज
कॅनडातल्या आईस वाईन November 9, 2016
आखाती देशांतले गोड पदार्थ November 9, 2016
छेनापोडं आणि दहीबरा November 7, 2016
कॉर्न आणि मिरचीचं जन्मस्थान – मेक्सिको November 7, 2016
डेन काऊंटी फार्मर्स मार्केट, यूएसए November 5, 2016
जॉर्जिया आणि दुबई स्पाइस सूक November 5, 2016
काही युरोपिय पदार्थ November 5, 2016
मासे, तांदूळ आणि नारळ – केरळ November 2, 2016
लोप पावत चाललेली खाद्यसंस्कृती – हिमाचल प्रदेश October 31, 2016
shraddham on ठकूच्या स्वैपाकाची गोष्ट
Archana phatak on मुळारंभ आहाराचा
SUJIT KULKARNI on डिस्कव्हरिंग घाना
डिजिटल दिवाळी : आकार… on एकट्या माणसाचं स्वयंपाकघर


गांधी परिवाराचे महत्त्व वाढवण्यासाठी अनेकांचे योगदान आणि बलिदान छोटे केले गेले- मोदी - Pimpri Chinchwad Bulletin

नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले…
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
देहूरोडमध्ये ट्रेलरचा ब्रेक फेल होऊन अपघात; चार वाहनांचे नुकसान
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन…
बाप आणि मुलीच्या नात्याला काळीमा फासणारे कृत्य: देहूरोडमध्ये नराधम बापाचा अल्पवयीन…
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
संत तुकाराम नगरमध्ये घरफोडी; पावनेदोन लाखांचा ऐवज चोरट्यांनी केला लंपास
भोसरीत पार्किंगला लावलेली दुचाकी चोरट्यांनी पळवली
चाकणमध्ये मोबाईलच्या दुकानात चोरी; पावनेचार लाखांचे मोबाईल चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
पुण्यात बाप विचित्र वागतो म्हणून मुलानेच केला बापाचा खून
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्येप्रकरणी सचिन अंदुरेला वेळ मारून नेण्यासाठी अटक; अंदुरेच्या…
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊद इब्राहिमचा निकटवर्तीय जबीर मोतीला लंडनमध्ये अटक
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
Home Desh गांधी परिवाराचे महत्त्व वाढवण्यासाठी अनेकांचे योगदान आणि बलिदान छोटे केले गेले- मोदी
गांधी परिवाराचे महत्त्व वाढवण्यासाठी अनेकांचे योगदान आणि बलिदान छोटे केले गेले- मोदी
नवी दिल्ली, दि. २३ (पीसीबी) – देशात गांधी परिवाराचे महत्त्व वाढवण्यासाठी अनेकांचे योगदान आणि बलिदान छोटे केले गेले, असा गंभीर आरोप पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी केला आहे. मध्य प्रदेशातील ४ हजार कोटींच्या मोहनपुरा सिंचन प्रकल्पाचे मोदींच्या हस्ते लोकार्पण करण्यात आले. यावेळी झालेल्या सभेत मोदींनी विकासाच्या मुद्द्यावरून काँग्रेसला लक्ष्य केले.
गांधी परिवाराचे महत्त्व वाढवण्यासाठी देशातील इतर महान व्यक्तींचे योगदान छोटे करून दाखवण्यात आले. हे या देशाचं दुर्दैवं आहे, अशी टीका पंतप्रधान मोदींनी केली. काही लोक सरकारविरोधात अफवा आणि संभ्रम पसरवण्याचे काम करत आहेत. पण ते वास्तवापासून दूर आहेत. आरोप करणाऱ्यांना वाट्टेल ते बोलू द्या. त्यांच्या म्हणण्याकडे दुर्लक्ष करा, असे आवाहन करत मोदींनी विरोधकांवर टीका केली.
मोहनपुराचा हा सिंचन प्रकल्प ४ वर्षांच्या आत सरकारने पूर्ण केला आहे. हे पाणी शेतापर्यंत पाईपलाइनने पोहचवण्यासाठीची योजना पूर्ण करण्यात आली आहे, असं मोदी म्हणाले. मोहनपुरा धरणाचे काम डिसेंबर २०१४मध्ये सुरू झाले होते. या धरणामुळे १.३५ लाख हेक्टर शेतजमीन सिंचनाखाली येणार आहे. यामुळे राजगड या दुष्काळग्रस्त भागातील पाण्याचा प्रश्न कायम स्वरूपी सुटणार आहे, असे मोदींनी सांगितले.
Previous articleपिंपरी-चिंचवडचे पोलिस निर्ढावले; जमीन विक्री फसवणुकीच्या तक्रारीची आठ महिन्यांनी घेतली दखल
Next articleपुण्यात ८ हजार किलो कॅरीबॅग ग्लास आणि थर्माकोल जप्त, ३ लाख ६९ हजाराचा दंड वसूल
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
उद्ध्वस्त केरळ: रेड अलर्ट मागे, पेट्रोलसाठी रांगा, रोगराईचे सावट
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
वाजपेयींच्या पार्थिवाच्या अंत्यदर्शनाला दिग्गजांची रीघ; फडणवीस यांच्याकडून पार्थिवाचे अत्यंदर्शन
भाजपला पराभव दिसू लागल्याने एकत्रित निवडणुकांचा घाट – राज ठाकरे
‘मातोश्री’ बाहेर राष्ट्रवादी महिला कार्यकर्त्यांचे आंदोलन; शरद पवारांवरील टीकेचा निषेध
डोक्यावर भगवा फेटा घालून हिंदुत्वाचे सर्व प्रश्न मार्गी लागतील का
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
कर्नाटकातील काँग्रेसचे ९ आमदार सिद्धरामय्यांच्या भेटीला; राजकीय हालचालींना वेग
दिल्लीत ममता बॅनर्जींनी घेतली लालकृष्ण अडवाणींची भेट


Maintain highways alcoholic beverages महामार्गांलगतची मद्यबंदी कायम ठेवा | eSakal

महामार्गांलगतची मद्यबंदी कायम ठेवा
शुक्रवार, 19 मे 2017
पुणे - महापालिका हद्दीतून जाणारे राष्ट्रीय व राज्य मार्गांभोवतालच्या 500 मीटर परिसरातील मद्यबंदी उठवू नये, अशा आशयाचे पत्र महापौर मुक्ता टिळक यांनी मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांना गुरुवारी पाठविले.
पुणे - महापालिका हद्दीतून जाणारे राष्ट्रीय व राज्य मार्गांभोवतालच्या 500 मीटर परिसरातील मद्यबंदी उठवू नये, अशा आशयाचे पत्र महापौर मुक्ता टिळक यांनी मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांना गुरुवारी पाठविले.
महापालिका हद्दीतून जाणाऱ्या मार्गांभोवतालची मद्यविक्रीची बंदी उठविण्याबाबत सार्वजनिक बांधकाम विभागाने महापालिकेकडे विचारणा केली आहे. मात्र राष्ट्रीय आणि राज्य महामार्ग हस्तांतरित करण्याचे अधिकार महापालिकेला नाहीत. त्यामुळे या बाबतचा निर्णय सार्वजनिक बांधकाम विभागानेच राज्य सरकारमार्फत घ्यावा, असे महापालिका प्रशासनाने कळविले आहे. या पार्श्‍वभूमीवर महामार्गांच्या परिसरात 500 मीटर अंतरावर मद्यविक्री बंद करण्याचा आदेश सर्वोच्च न्यायालयाने दिला आहे. त्याची अंमलबजावणी करण्यास राज्य सरकारने प्राधान्य द्यावे, अशी मागणी महापौर टिळक यांनी मुख्यमंत्र्यांकडे केली आहे.
युवकांनी कायदा-सुव्यवस्था राखण्यास सहकार्य करावे : संदीप पाटील
जुन्नर - शांतता व प्रगतीसाठी सर्वांनी सतत प्रयत्नशील राहिले पाहिजे, प्रामुख्याने युवकांनी पुढे येवून प्रशासनास कायदा सुव्यवस्था राखण्यास सहकार्य...
अफगाणिस्तान: तालिबान्यांनी ठेवले 100 नागरिकांना ओलिस
काबूल : उत्तर अफगाणिस्तानातील आबाद जिल्ह्यात 100 हून अधिक लोकांना तालिबानी दहशतवाद्यांनी ओलिस ठेवले आहे. ईद-उल-अजहाच्या सणाच्या काही दिवस आधी...
अल्पवयीन मुलीचा सामूहिक बलात्कार करून खून
उत्तर काशीः एका 12 वर्षीय मुलीचे अपहरण करून तिच्यावर सामूहिक बलात्कार करून खून केल्याची घटना उत्तर काशीमध्ये शुक्रवारी (ता. 17) घडली आहे. या घटनेचा...
महाआरोग्य शिबीरात पुरंदरच्या १४,२१२ रुग्णांना तपासणीसह उपचाराचा लाभ
सासवड (पुणे) - पुणे जि.प.सदस्य रोहीत पवार यांच्या पुढाकारातून व जिल्हा परीषदेच्या आरोग्य विभागातर्फे घेतलेल्या महाआरोग्य शिबीरात पुरंदर तालुक्यातील...
सांगलीच्या महापौरपदी भाजपच्या संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी सुर्यवंशी
सांगली- महापालिकेतील तेराव्या आणि भारतीय जनता पक्षाच्या पहिल्या महापौरपदी संगीता खोत यांची तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड झाली....
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


आठवणीतला गणपती बाप्पा | मनमोकळं

काही सुचलेलं…. काही साचलेलं. लेखणीतून व्यक्त झालेलं. :)
गणपती बाप्पाच्या आगमनाने सगळंच कसं मंगलमय होऊन जातं. सगळीकडे ढोल ताशे, आरत्या, गणपतीची गाणी यांचे आवाज. अधून मधून गणपती बाप्पा मोरयाचा जयघोष. सगळी मरगळ, सगळा थकवा कुठल्या कुठे पळून जातो गणपती येणार म्हटल्यावर. गेली कित्येक वर्षं माझा गणपतीशी संबंध तुटल्यासारखाच झाला होता. म्हणजे दर्शन वैगेरे घ्यायचे सोसायटीतल्या गणपतीचं, कोणाकडे निमंत्रण असेल तर तिथेही जाऊन यायचं, पण अगदी उत्सवात रंगून जाणं वगैरे नाही. सगळं आपलं जेवढ्यास तेवढं. फॉर्मल. पण या वर्षी कसा माहित नाही, पण पुन्हा एकदा तो उत्सवाचा अनुभव घ्यावासा वाटला मला. कदाचित गणपतीची सुट्टी शुक्रवारी आल्यामुळे, ३ दिवसांचा ‘लॉंग वीकएंड’ आल्यामुळेही असेल. एकदम रिलॅक्स मूड होता, सुट्टीचा फील येत होता. बाप्पाचं आगमन नेहमीप्रमाणे झालं. दर्शनासाठी म्हणून खाली गेले, नमस्कार करून काही क्षण त्या सुबक रेखीव मूर्तीकडे बघत राहिले आणि अचानक जुन्या सगळ्या आठवणी जाग्या झाल्या. बाप्पाचे ते रेखीव, बोलके डोळे जणू माझ्याशी बोलू पाहत होते, किंवा कदाचित माझ्याच आयुष्यातल्या जुन्या आठवणींचा पट मला उलगडून दाखवत होते. नमस्कार करून मी तिथून निघाले खरे, पण ते डोळे माझ्यासोबतच आले आणि अचानक मला १५-१६ वर्ष मागे घेऊन गेले.
मी शाळेत असतानाचे गणेशोत्सवाचे दिवस. महिनाभर आधीपासूनच गणपतीचे वेध लागायचे. आताच्या सीबीएस्सीच्या शाळांनी कंजूषपणे आणि उपकार केल्यासारखी दिलेली २ दिवसांची सुट्टी नव्हती तेव्हा, आम्हाला चांगली आठवडाभर सुट्टी असायची गणपतीची. त्यामुळे गणपती आणि सुट्टी असा दोन्हीचा मिळून उत्साह असायचा. सोसायटीमध्ये फार कोणाच्या घरी गणपती नव्हते त्यावेळी, त्यामुळे सोसायटीचा सार्वजनिक गणपती हाच आम्हाला आमच्या घरच्या बाप्पासारखा होता. आणि ज्यांच्या घरी गणपती यायचा ते सुद्धा सोसायटीच्या उत्सवात तेवढ्याच उत्साहाने सामील असायचे. गणपतीत वेगवेगळे कार्यक्रम असायचे, डान्स, फॅन्सी ड्रेस, नाटक, क्विझ शो, चित्रकला स्पर्धा आणि अजून बरंच काय काय. त्यामुळे ऑगस्ट मध्ये चाचणी परीक्षा संपली, की लगेच गणपतीच्या कार्यक्रमांचे वेध लागायचे. महिनाभर आधीपासून डान्सची तयारी सुरु व्हायची. कोणतं गाणं निवडायचं, त्यात कोणाला घ्यायचं, कोणी कुठे उभं राहायचं इथपासून ते मग कोणता ड्रेस घालायचा, मेकअप कोण करणार इथपर्यंत बऱ्याच गोष्टीवर चर्चा चालायची. त्यात मग कधी कधी वाद, भांडणं, कट्टी बट्टी होऊन एका ग्रुपचे ३-४ वेगवेगळे ग्रुप पण पडायचे. पण काही झालं तरी उत्साह मात्र कमी व्हायचा नाही. उलट असे ग्रुप झाल्यावर अजूनच चेव यायचा, आता तर आपलाच डान्स सर्वात छान व्हायला हवा, आता काही करून त्यांना हरवून आपणच पहिलं बक्षीस घ्यायला हवं अशी चढाओढ लागायची. या सगळ्यासाठी गाण्याची कॅसेट आणण्यापासून सुरुवात व्हायची. तेव्हा आतासारखी लगेच एका क्लिक मध्ये गाणी ‘फ्री डाउनलोड’ होत नव्हती. मग आधी कोणाकडे कॅसेट आहे का त्याची चौकशी व्हायची आणि अगदीच पर्याय नसेल तर मग सगळ्यांनी मिळून पैसे काढून ती कॅसेट विकत आणायची. डान्स बसवण्यासाठी कधी कधी सोसायटीमधल्याच मोठ्या ताई दादांची मदत घेतली जायची. महिनाभर कसून तयारी चालायची.
चतुर्थीच्या दिवशी सगळेजण ठरल्याप्रमाणे सकाळी लवकर उठून अंघोळ करून, नवीन कपडे घालून तयार असायचे. १० वाजल्यापासूनच मंडपाच्या आवारात सगळेजण जमायचे आणि आतुरतेने बाप्पाच्या येण्याची वाट बघायचे. त्यावेळी आतासारखे स्मार्टफोन नसल्यामुळे, बाप्पाला आणायला गेलेल्या लोकांशी संपर्क साधायची काहीच सोय नव्हती, त्यामुळे नेमकं ‘स्टेटस’ कळायचं नाही. फक्त गणपती आणायला गेलेत आणि आपण तो येईपर्यंत वाट बघायची एवढंच माहित असायचं. पण तरी त्याचा त्रास नाही झाला कधी, उलट त्या वाट बघण्यात, त्या आतुरतेत पण एक वेगळाच आनंद होता. जरा कुठे ढोल वाजवण्याचा आवाज आला, की आम्ही सगळे लगेच गेटजवळ पळायचो, आपला बाप्पा आलाय का ते बघायला. शेवटी एकदाचा आपला बाप्पा येताना दिसला, की मागच्या रस्त्यावरच जाऊन ट्रकला गाठायचो आणि मिरवणुकीत सामील व्हायचो. बाप्पाची मूर्ती बघितल्यावर जो आनंद व्हायचा ना, तो शब्दात सांगता न येण्यासारखा असायचा. रस्त्यापासून सोसायटीच्या आवारात येईपर्यंत आम्ही हळू हळू त्या ट्रकच्या मागे मागे चालत जायचो. ढोल ताशांच्या गजरात, “गणपती बाप्पा मोरया” च्या जयघोषात, लहानांसोबतच मोठेही भान हरपून नाचत असायचे. गेटमधून आत शिरताना फटाक्यांची माळ लावली जायची. मंडपा जवळ आल्यावर सगळ्या सुवासिनी काठापदराच्या साड्या नेसून, नथ घालून नटून थटून, हातात आरतीची ताटं घेऊन तयार असायच्या. सगळ्या आळीपाळीने बाप्पाला ओवाळायच्या. आणि मग यथावकाश बाप्पा आपल्या आसनावर विराजमान व्हायचे.
मग यायची आरतीची वेळ. आरती म्हणजे एक मोठा ‘इव्हेंटच’ असायचा आणि त्यासाठी कसला जोश असायचा सर्वांना म्हणून सांगू. “निढळावरी कर” च्या वेळी सगळ्यांचा जो आवाज लागायचा, तो माईकशिवायही शेवटच्या बिल्डिंग मधल्या सर्वात शेवटच्या घरात ऐकू जायचा. आरतीचे पुस्तक न बघता कोण जास्तीत जास्त अचूक आरती म्हणून दाखवतोय यासाठी आमच्यात स्पर्धा लागायची. “घालीन लोटांगण” च्या वेळी तर जणू सगळ्यांच्या अंगात वेगळंच वारं शिरायचं. त्या वेळी इतकी वर्षं, न चुकता नित्यनेमाने त्या आरत्या म्हटल्यात म्हणूनच की काय, ते इतकं पक्क बसलंय डोक्यात की, आता सुद्धा कधी अचानक झोपेतून उठवून कोणी अर्ध्यातूनच “आषाढी कार्तिकी भक्तजन येती” अशी सुरुवात केली ना, तरी आपोआप तोंडातून “चंद्रभागेमध्ये स्नाने जे करती” हे निघेलच. या आरत्या म्हणजे जणू माझ्या मेंदूचा एक अविभाज्य भागच होऊन बसलाय, ठरवून विसरायचं म्हटलं तरी विसरता नाही येणार.
ते पाच दिवस आम्ही सगळेच दिवसभर मंडपातच पडलेले असायचो. खेळ असो की भांडण, सगळं मंडपातच, बाप्पाजवळ. फक्त जेवण आणि झोपण्यापुरतंच काय ते घरात जायचो. त्यासाठी आईबाबांचा इतका ओरडा खाल्लाय, पण काही फरक पडायचा नाही. खेळाबरोबरच तिथल्या मोठ्यांनी सांगितलेली सगळी कामं सुद्धा तेवढ्याच उत्साहाने आणि आनंदाने करायचे सगळेजण. कधी दर्शनाला आलेल्यांना प्रसाद दे, कधी फुलं आणून दे, कधी प्रसादासाठी आणलेले मोठे लाडू फोडून त्याचा भुगा करा आणि अजून बरंच काय काय. काम कोणतंही असो, पण ते बाप्पाचं आहे, आपण बाप्पाचं काहीतरी काम करतोय याचाच एवढा अभिमान वाटायचा. आणि कितीही कामं केली किंवा कितीही दमलो तरी दोन्ही वेळची आरती मात्र कधीही चुकवायचो नाही. मंडपातून पाय निघायचाच नाही. रात्रीच्या कार्यक्रमांसाठी लवकर जेवण आटपून यायचं आणि पुढची जागा पकडायची. ज्या दिवशी आपला डान्स असेल तेव्हा तर बघायलाच नको. संध्याकाळपासूनच तयारीला सुरुवात व्हायची, ड्रेस घाला, साडी नेसवा, केसांचं गंगावन लावा, मेकअप करा. आपण डान्स करणार त्याचा उत्साह, ती हुरहूर, स्टेजवर गेल्यानंतर वाटणारी किंचितशी भीती, पण मग नाचायला सुरुवात केल्यानंतर येणारी मजा, तो संपल्यावर होणारा टाळ्यांचा कडकडाट, सगळ्यांच्या चेहऱ्यावरचं आपल्याबद्दलचं कौतुक, या सगळ्यात एक वेगळीच मजा होती, एक नशा होती. ते पाच दिवस जणू सगळेच जण एका वेगळ्याच विश्वात असायचे, सगळं वातावरणच एकदम भारावलेलं, मंत्रमुग्ध झालेलं असायचं.
पाचवा दिवस उजाडायचा तोच जड अंतःकरणाने. बाप्पा जाणार हा विचारच सहन व्हायचा नाही, पोटात कसंतरीच व्हायचं. असं वाटायचं, दिवस संपूच नये, वेळ जागच्या जागी थांबून राहावी. संध्याकाळची शेवटची आरती झाल्यावर तर खूपच भरून यायचं. प्रत्यक्ष विसर्जनाला जरी गेलो नाही तरी जशी येताना सोबत करायचो तसेच जातानाही ट्रकच्या मागेमागे जायचो आम्ही, अगदी तो पार हायवेला लागेपर्यंत आम्ही मिरवणुकीत सामील असायचो. प्रत्यक्ष विसर्जनाला मी एकदाच गेले होते पण तेच पहिलं आणि शेवटचं. मला वाटतं ८वीत असेन मी त्या वेळी. मोठया उत्साहाने गेलो होतो आम्ही सगळे विसर्जनाला, पण त्या ठिकाणी बाप्पाला प्रत्यक्ष पाण्यात बुडताना बघून डोळ्यात पाणीच आलं. थोड्या लहान मुली होत्या त्या तर तिकडेच रडायला लागल्या. आम्ही थोड्या मोठ्या होतो म्हणून तिकडे नाही रडलो, पण घरी आल्यावर बाथरूम मध्ये जाऊन गपचूप अश्रूंना वाट मोकळी करून दिली. त्यानंतर पुन्हा कधी विसर्जनाला जायचं नाही म्हणून मी जे ठरवलं ते आजतागायत पाळलंय. मला कोणी लहान म्हणा किंवा काहीही म्हणा, पण आज एवढी मोठी झाले तरीही बाप्पाला असं पाण्यात बुडावताना बघून मला रडूच येतं. “पुढच्या वर्षी लवकर या” असं म्हणणं खूप सोपं असतं पण प्रत्यक्ष बाप्पाला निरोप देणं खूप कठीण. तो गेल्यावर मग पुढचे काही दिवस तो सुना सुना झालेला मंडप बघणं ही एक शिक्षाच असायची, जिवावर यायचं ते. गेल्या ५ दिवसातली सगळी मजा पुन्हा पुन्हा आठवत राहायची आणि त्या आठवणींनी मन अस्वस्थ व्हायचं. जणू काही आपल्या घरातलाच कोणीतरी माणूस दूर गेलाय असं वाटायचं. २ दिवस फार दुःखात जायचे, मग पुन्हा हळूहळू सगळं नॉर्मल व्हायला सुरुवात व्हायची. After all, show must go on. त्या पाच दिवसातल्या सगळ्या आठवणी मनात साठवून सुट्टी संपल्यावर आम्ही शाळेत जायचो, कारण शाळेत पुन्हा एकमेकांना आपापल्या गणपतींची मजा सांगायची असायची, गणेशोत्सवावर निबंध लिहिताना तेच सगळं लिहायचं असायचं.
वर्षांमागून वर्षं सरली, शाळा संपली, कॉलेज सुरु झालं. आता आपण मोठे झालो म्हणून हळूहळू कार्यक्रमात भाग घेणं कमी झालं, नंतर तयारी मध्ये सुद्धा भाग घ्यायला वेळ मिळेनासा झाला. सगळे आपापल्या करिअरच्या मागे लागले, कोणी सायन्स, कोणी कॉमर्स, कोणी एमबीए. आणि नंतर सगळे आपापल्या व्यापात इतके गढून गेले की नंतर नंतर तर दुसऱ्यांचे डान्स बघण्यासाठी सुद्धा यायला वेळ मिळेनासा झाला. की त्यातला इंटरेस्ट संपला काय माहित गणपतीचं सगळं उत्साहाने करणारी ती आमची शेवटची पिढी होती की काय कोण जाणे गणपतीचं सगळं उत्साहाने करणारी ती आमची शेवटची पिढी होती की काय कोण जाणे आमच्यातले सगळे आता आपापल्या नोकरी धंद्यात छान सेटल झालेत. अनेकांची लग्नं झाली, बरेच जण आई बाबा पण झालेत. बरेच जण इथून सोडून दुसरीकडे राहायला गेले, जे उरलेत माझ्यासारखे, तेही आपल्याच विश्वात इतके गढलेले की असून नसल्यासारखेच.
हो… मी स्वतःलाही त्यात धरतेय कारण आज इतक्या वर्षांनी मंडपात कार्यक्रम बघायला गेल्यावर मला माझ्याच सोसायटीत नवख्यासारखं वाटत होतं. खूपसे अनोळखी चेहरे दिसत होते. आणि मग अचानक आठवलं, की गणपती फक्त एक देव किंवा उत्सव नव्हता, तो एक मार्ग होता लोकांना भेटण्याचा, ते एक निमित्त होतं एकमेकांशी संवाद साधण्याचं. एकाच सोसायटीत राहूनही आपण बऱ्याचदा खूप लांब असतो एकमेकांपासून. अशा उत्सवांच्या निमित्ताने लोक भेटतात, बोलतात, सुख दुःख बोलली जातात, नवीन लोकांच्या ओळखी होतात. गेल्या अनेक वर्षात मी या उत्सवात सामील होणंच सोडलं होतं, त्यामुळेच की काय, माझा पूर्ण सोसायटीशीच संबंध तुटल्यासारखा झालाय. कोण नवीन लोक राहायला आले, कोण गेले, कोणाची मुलं किती मोठी झाली, मला काहीच माहित नव्हतं. तरीही मी म्हटलं, बघूया थोडा वेळ थांबून, लहान मुलांचे काय कार्यक्रम आहेत ते.
स्टेजवर आत्मविश्वासाने कार्यक्रमाचं सूत्रसंचालन करणारी मुलं बघून मी पुन्हा एकदा फ्लॅशबॅक मध्ये गेले. ही सगळी मुलं माझ्यापेक्षा जवळजवळ 10-12 वर्षांनी लहान, आमच्या समोर जन्माला आलेली, ज्यांचे एकेकाळी लाडाने गाल ओढायचो, कडेवर घेऊन फिरवायचो, ती ही सगळी छोटी छोटी पिल्लं, आज आत्मविश्वासाने कार्यक्रमाची सगळी सूत्र सांभाळत होती. कधी मोठे झाले हे सगळे कधी निघून गेली ही मधली वर्षं कधी निघून गेली ही मधली वर्षं किती पटकन निघून जातो ना वेळ, कळतच नाही. पण एकीकडे त्यांचं कौतुक वाटत असतानाच, दुसरीकडे मात्र प्रत्यक्ष कार्यक्रमात भाग घेणाऱ्या मुलांकडे बघून भ्रमनिरास झाला. मुळात भाग घेणाऱ्यांची संख्याच खूप कमी होती. आमच्या वेळी इतके लोक असायचे की ११-११.३० झाले तरी कार्यक्रम संपायचेच नाहीत. आणि आता तर मुश्किलीने 4-5 डान्स परफॉर्मन्स होते. आणि असं नाही की मुलं नाहीयेत किंवा कमी आहेत. एरवी मी बघते ना खेळताना, खूप आहेत लहान मुलं पण तरी इथे भाग घेणाऱ्यांची संख्या कमी का किती पटकन निघून जातो ना वेळ, कळतच नाही. पण एकीकडे त्यांचं कौतुक वाटत असतानाच, दुसरीकडे मात्र प्रत्यक्ष कार्यक्रमात भाग घेणाऱ्या मुलांकडे बघून भ्रमनिरास झाला. मुळात भाग घेणाऱ्यांची संख्याच खूप कमी होती. आमच्या वेळी इतके लोक असायचे की ११-११.३० झाले तरी कार्यक्रम संपायचेच नाहीत. आणि आता तर मुश्किलीने 4-5 डान्स परफॉर्मन्स होते. आणि असं नाही की मुलं नाहीयेत किंवा कमी आहेत. एरवी मी बघते ना खेळताना, खूप आहेत लहान मुलं पण तरी इथे भाग घेणाऱ्यांची संख्या कमी का जे थोडेफार होते त्यांना सुद्धा टाळ्या वाजवून प्रोत्साहन द्यायला त्यांचे मित्र मैत्रिणी फार कोणी नव्हते, मुळातच प्रेक्षक खूप कमी होते. का व्हावं असं
या ४-५ दिवसांत मी सगळा उत्सव पुन्हा एकदा नीट बघितला, बऱ्याच वर्षांनी. आणि मग जाणवायला लागलं की खूप काही बदललंय. आताच्या मुलांना या सगळ्यात रस का उरला नाही त्यांना का नाही वाटत आपण सजावट करायला मदत करावी, छोट्या मोठ्या सगळ्या कामात पुढे पुढे करावं, डान्समध्ये भाग घ्यावा, स्पर्धा करावी. का नाही वाटत त्यांना का नाही वाटत आपण सजावट करायला मदत करावी, छोट्या मोठ्या सगळ्या कामात पुढे पुढे करावं, डान्समध्ये भाग घ्यावा, स्पर्धा करावी. का नाही वाटत त्यांना सुट्टीनंतर शाळेत जाऊन आपल्या मित्रमैत्रिणींना गणपतीच्या गमती जमती सांगाव्याशा नसतील का वाटत त्यांना सुट्टीनंतर शाळेत जाऊन आपल्या मित्रमैत्रिणींना गणपतीच्या गमती जमती सांगाव्याशा नसतील का वाटत आणि मग मला पटकन आठवलं की आताच्या कॉन्व्हेंट आणि सिबीएससी आयसीएस्सी वगैरेंच्या शाळांना मुळात गणपतीची सुट्टीच नसते आमच्या सारखी आठवडाभर. मग उत्साह कुठून येणार आणि मग मला पटकन आठवलं की आताच्या कॉन्व्हेंट आणि सिबीएससी आयसीएस्सी वगैरेंच्या शाळांना मुळात गणपतीची सुट्टीच नसते आमच्या सारखी आठवडाभर. मग उत्साह कुठून येणार आणि मुळात गणेशोत्सव म्हणजे काय, टिळकांनी सार्वजनिक गणेशोत्सव का सुरु केला वगैरे गोष्टी त्यांना शिकवत असतील का शाळेत, हाच प्रश्न आहे. निबंध वगैरे लिहायचा प्रश्नच येत नाही कारण आताच्या मुलांना शाळेत ‘प्रोजेक्ट’ करायला देतात, ज्याची माहिती ते आयती इंटरनेटवरून शोधून काढतात. इथे प्रत्यक्ष अनुभव मंडण्याची गरजच नाही आणि घेण्यात तर अजिबातच रस नाही. कारण प्रत्यक्ष अनुभव घेण्यापेक्षा इंटरनेट आणि यू ट्यूब वरचे व्हिडिओ बघण्यात त्यांना जास्त आनंद वाटतो. निदान प्रसाद मिळतो म्हणून तरी आरतीला जावं असं वाटण्याची यांना गरजच नाही कारण लहानपणापासूनच पिझ्झा आणि बर्गरची चव चाखलेल्या यांना, बुंदीचे लाडू, गूळ खोबरं, गोड शिरा आणि लाह्यांची मजा कशी कळणार आणि मुळात गणेशोत्सव म्हणजे काय, टिळकांनी सार्वजनिक गणेशोत्सव का सुरु केला वगैरे गोष्टी त्यांना शिकवत असतील का शाळेत, हाच प्रश्न आहे. निबंध वगैरे लिहायचा प्रश्नच येत नाही कारण आताच्या मुलांना शाळेत ‘प्रोजेक्ट’ करायला देतात, ज्याची माहिती ते आयती इंटरनेटवरून शोधून काढतात. इथे प्रत्यक्ष अनुभव मंडण्याची गरजच नाही आणि घेण्यात तर अजिबातच रस नाही. कारण प्रत्यक्ष अनुभव घेण्यापेक्षा इंटरनेट आणि यू ट्यूब वरचे व्हिडिओ बघण्यात त्यांना जास्त आनंद वाटतो. निदान प्रसाद मिळतो म्हणून तरी आरतीला जावं असं वाटण्याची यांना गरजच नाही कारण लहानपणापासूनच पिझ्झा आणि बर्गरची चव चाखलेल्या यांना, बुंदीचे लाडू, गूळ खोबरं, गोड शिरा आणि लाह्यांची मजा कशी कळणार डान्स आणि नाटक किंवा चित्रकलेत बक्षीस मिळवावं असं यांना वाटत नाही कारण फक्त अभ्यासात मार्क मिळवून,वर्गात पाहिलं यायचं हेच ध्येय आहे त्यांच्यासमोर. सगळे रेसमध्ये धावणारे घोडे. पण या स्पर्धेच्या जगात धावताना आपण किती छोट्या छोट्या गोष्टीतल्या आनंदाला मुकतोय हे कोण सांगणार त्यांना डान्स आणि नाटक किंवा चित्रकलेत बक्षीस मिळवावं असं यांना वाटत नाही कारण फक्त अभ्यासात मार्क मिळवून,वर्गात पाहिलं यायचं हेच ध्येय आहे त्यांच्यासमोर. सगळे रेसमध्ये धावणारे घोडे. पण या स्पर्धेच्या जगात धावताना आपण किती छोट्या छोट्या गोष्टीतल्या आनंदाला मुकतोय हे कोण सांगणार त्यांना त्या दिवशी प्रेक्षकांमध्ये जी काही थोडीफार लहान मुलं बसली होती, त्यातलीही अर्धी मुलं आपल्या मित्रमैत्रिणींना प्रोत्साहन द्यायचं सोडून मोबाईल वर गेम खेळताना बघितली ना, तेव्हा एका क्षणाला वाटलं की, आताची मुलं खरंच स्मार्ट झालीयेत की त्यांच्यातला निरागसपणाच हरवलाय त्या दिवशी प्रेक्षकांमध्ये जी काही थोडीफार लहान मुलं बसली होती, त्यातलीही अर्धी मुलं आपल्या मित्रमैत्रिणींना प्रोत्साहन द्यायचं सोडून मोबाईल वर गेम खेळताना बघितली ना, तेव्हा एका क्षणाला वाटलं की, आताची मुलं खरंच स्मार्ट झालीयेत की त्यांच्यातला निरागसपणाच हरवलाय आरती बद्दल तर बोलायलाच नको. मराठी आईबापांच्या पोटी जन्माला येऊन सुद्धा जी मुलं अडखळत मोडकी तोडकी मराठी बोलतात त्यांच्याकडून “अच्युतम केशवम रामनारायणम्” म्हणण्याची तर मी अपेक्षाच करत नाही. पण हल्ली “निढळावरी कर” चे सुद्धा सूर ऐकू येत नाहीत, आजकाल आरती सुद्धा ‘कस्टमाईज्ड’ करून आपल्या सोयीने जेवढी जमेल तेवढीच म्हणतात की काय कोण जाणे आरती बद्दल तर बोलायलाच नको. मराठी आईबापांच्या पोटी जन्माला येऊन सुद्धा जी मुलं अडखळत मोडकी तोडकी मराठी बोलतात त्यांच्याकडून “अच्युतम केशवम रामनारायणम्” म्हणण्याची तर मी अपेक्षाच करत नाही. पण हल्ली “निढळावरी कर” चे सुद्धा सूर ऐकू येत नाहीत, आजकाल आरती सुद्धा ‘कस्टमाईज्ड’ करून आपल्या सोयीने जेवढी जमेल तेवढीच म्हणतात की काय कोण जाणे सोसायटी तीच, मंडप तोच, बाप्पाची मूर्तीही तीच. पण उत्सव मात्र तो राहिला नाही. त्यात पूर्वीसारखा सळसळता उत्साह दिसत नाही, एक प्रकारची मरगळ दिसते, उदासीनता दिसते. दिव्यांची रोषणाई असते पण ते पाच दिवस मंडप लहान मुलांनी गजबजल्यावर त्याला जी झळाळी येते ना, ती दिसत नाही, कारण कोणी गर्दीच करत नाही.
समोर “आ रे प्रीतम प्यारे” वर चाललेला डान्स बघून क्षणभर मला वाटलं की आपणच जावं स्टेजवर आणि ६वीत असताना केलेला “सनईचा सूर” गाण्यावरचा डान्स करावा. पण आता मला जमेल का जिच्यासोबत मी तो केला होता ती माझी सगळ्यात जवळची मैत्रीणही आता इथे नाही. आम्हाला प्रोत्साहन देणारेही नाही आणि चिडवण्यासाठी टिवल्या बावल्या करणारेही नाही. मुळात तेव्हा जी होते, ती माझी मीच आता राहिले नाही. माझ्यातला तो निरागसपणा हरवलाय. कदाचित, माझ्या वयाच्या, माझ्या बरोबरीच्या, सगळ्यांमधलाच तो निरागसपणा हरवलाय. की कदाचित या सगळ्या गणेशोत्सवामधलाच निरागसपणा हरवलाय जिच्यासोबत मी तो केला होता ती माझी सगळ्यात जवळची मैत्रीणही आता इथे नाही. आम्हाला प्रोत्साहन देणारेही नाही आणि चिडवण्यासाठी टिवल्या बावल्या करणारेही नाही. मुळात तेव्हा जी होते, ती माझी मीच आता राहिले नाही. माझ्यातला तो निरागसपणा हरवलाय. कदाचित, माझ्या वयाच्या, माझ्या बरोबरीच्या, सगळ्यांमधलाच तो निरागसपणा हरवलाय. की कदाचित या सगळ्या गणेशोत्सवामधलाच निरागसपणा हरवलाय
५ दिवसांनी बाप्पा नेहमीप्रमाणे निघून जाईल, पण आता नेहमीसारखी हुरहूर लागणार नाही, अस्वस्थ वाटणार नाही. कारण ते सगळं तर तो आल्या दिवसापासूनच वाटतंय, ती हुरहूर आणि अस्वस्थता बाप्पाच्या जाण्याची नाही तर तो येऊनही कसलाच उत्साह नसल्याची आहे. “पुढच्या वर्षी लवकर या” म्हणताना अजून एक सांगावंसं वाटतंय तुला बाप्पा. पुढच्या वर्षी येताना आमच्यासाठी आमचं बालपण पुन्हा घेऊन येशील का रे पुन्हा एकदा तुझ्यासाठी सजावट करायची आहे, पुन्हा एकदा जोरजोरात तुझ्या आरत्या म्हणायच्या आहेत, दिवसभर दमेपर्यंत तुझ्या मंडपाजवळ खेळायचंय, महिनाभर डान्सची तयारी करून दुसऱ्या ग्रुपला हरवायचंय, तुला निरोप देताना पुन्हा एकदा खूप खूप रडायचंय. पुन्हा एकदा लहान व्हायचंय. जमेल का रे तुला आम्हाला परत लहान करायला पुन्हा एकदा तुझ्यासाठी सजावट करायची आहे, पुन्हा एकदा जोरजोरात तुझ्या आरत्या म्हणायच्या आहेत, दिवसभर दमेपर्यंत तुझ्या मंडपाजवळ खेळायचंय, महिनाभर डान्सची तयारी करून दुसऱ्या ग्रुपला हरवायचंय, तुला निरोप देताना पुन्हा एकदा खूप खूप रडायचंय. पुन्हा एकदा लहान व्हायचंय. जमेल का रे तुला आम्हाला परत लहान करायला आणि ते नाहीच जमलं तर निदान या आताच्या मुलांना आमचा तो निरागसपणा देशील का रे आणि ते नाहीच जमलं तर निदान या आताच्या मुलांना आमचा तो निरागसपणा देशील का रे जेणे करून ती मुलं पुन्हा तीच सगळी मजा करतील जी आम्ही केली होती. निदान त्यांना बघून तरी आम्ही आमचं बालपण पुन्हा जगू, आमच्या आठवणीतला गणपती, तो गणेशोत्सव पुन्हा एकदा अनुभवू. करशील का रे बाप्पा एवढं
2 thoughts on “आठवणीतला गणपती बाप्पा”
खूप सुंदर. हृदयस्पर्शी लेख


झाले मोकळे आकाश: वो नीलम परी ...

इथे (अ)नियमितपणे ललित काही लिहायचा विचार आहे. मूड असला आणि सवड मिळाली म्हणजे मी असलं काही तरी लिहिते. त्यामुळे फार नियमित काही नवं आलं नाही तरी समजून घ्याल.
वो नीलम परी ...
तिकडे दूर अमेरिकेत वादळ येणार म्हणून आम्ही बाल्कनीची तिकिटं काढून पॉपकॉर्न घेऊन बसलो होतो, तोवर चोरपावलाने या चक्रीवादळाने कधी प्रवेश केला समजलंच नाही.
सुमारे आठ पाऊंड डायनामाईट. त्याने आमच्या शांत आखीवरेखीव दिवसाला सुरुंग लावलाय. सगळ्या सिस्टीम कोलमडून पडल्यात, प्रायॉरिटीजच्या ठिकर्‍या झाल्यात, नियोजनांना केटो मिळालाय. सद्ध्या नुसतंच हातावर हात धरून बघत बसलोय काय गोड वाताहात चाललीय ते. अजून अंदाजही घेतला नाही झालेल्या नुकसानाचा. निवांत आयुष्याचा विमा उतरवून ठेवलेला नव्हता ... आता कुठे भरपाई मागावी बरं
ही आमची सरप्राईज गिफ्ट. याहून सुंदर आणि वाट बघायला लावणारी दिवाळीची भेट मला आजवर मिळाली नव्हती.
दत्तक बाळ मिळण्याला लोक ‘रेडिमेड’ का समजतात कोण जाणे ... हे ‘आयतं’ बाळ मिळण्यासाठी किती खटाटोप करावा लागतो आणि वाट बघावी लागते हे करून बघाल तर समजेल.
त.टी. – तुम्हाला केटो माहित नाही के(राची)टो(पली) हे अस्त्र व्हेटोहूनही शक्तीमान असून कुठल्याही बेतावर हे अस्त्र वापराचे अनिर्बंध अधिकार परीकडे आहेत.
त.टी. २ – यापुढे इथल्या अनियमिततेला सज्जड कारण आहे याची कृपया नोंद घेण्यात यावी
त.टी. ३ - सध्या मला मनीमाऊला निरखण्यातून सवड न मिळाल्यामुळे फोटो काढलेले नाहीत. तेंव्हा पाच आठवड्यांचं बाळ कसं दिसतं ते सध्यातरी गुगलबाबालाच विचारा.
कसलं डेंजर वादळ आहे. आता फक्त फोटोचीच वाट पाहतोय मी. लवकर प्लीज
पंकज, तूच काढ बरं आता वादळाचे फोटो
 तिथे व्हेटो-केटो चालणार नाही बरं.
सध्या आईकडे आहे कोथरूडात. त्यामुळे पूर्वसूचना देऊन आल्यास खाऊ नक्की मिळेल.
तन्वी, फोटो लवकरच येणार ... मी पण वाट बघते आहे :)
 आम्ही लगेच हजर होणार आता
अभिनंदन :-) .. ब्राव्हो
परीला भेटायला खूप उत्सुक आहे गं... खूप खूप अभिंनदन :) :)
ह्यासाठी हि लिंक पहा
रोहन चौधरी ... said...
वा... जबरी न्यूज. :) खूप अभिनंदन आणि शुभेच्छा.. :)
फोटो फोटो फोटो... तुमचे खूप खूप अभिनंदन, खूप सार्‍या शुभेच्छा आणि परीसाठी खूप खूप लाड प्यार. आत्ता वेळ कसा जाईल कळणार नाही. All The Very Best for 24x7 Duty.
ग्रेट न्यूज. हार्दिक अभिनंदन
सगळ्यांनी फोटू मागितल्यामुळे मी परत तेच टंकत नाही. :)
ताई , तुझ आणि माऊच खूप खूप अभिनंदन गं ...
गौराई, गोड गोड बातमी. फोटो लगेच लगेच हवा आहे.
आता परीसाठी नाजूकसाजूक विणायला घेतेच.... :)
तुझ्या वादळामुळे आज हम बहुत खूश है
अरे वा गौरी..मस्तच सरप्राइज....
आय हाय....मला कुणाही कडे मुलगी बाळ पाहिलं की जे वाटतं तेच.....;)
तू संदेशवाचलं होतंस का (हे टोटल अवांतर आहे...)
अभिनंदन आणि परीचं स्वागत.
मंडळी, तुमच्या सगळ्या प्रतिक्रियांना सविस्तर उत्तर लिहायचंय. पण सध्या नेट नाही, वेळ नाही, बराहा नाही. अजून आठवडाभर हीच परिस्थिती आहे. तेंव्हा समजून घ्याल.
छायाचित्र प्रासंगिक Profound thoughts from empty mind ;) भटकंती हिरवाई नस्त्या उठाठेवी पुस्तक कविता काऊचिऊच्या गोष्टी जगतांना दिनविशेष जर्मनी ओरिसा भाषांतर रेघोट्या किडेमाकोडे भाषा सिनेमा श्री लंका तिबेट
शमा - ए - महफ़िल
माझे भारत भ्रमण ...
~ बालभारती - मराठी कविता ~
ब्लॉग - मोगरा फुलला
वो नीलम परी ...


शेतकरी: मिरचीचे एकात्मिक व्यवस्थापन

रविवार, २४ फेब्रुवारी, २०१३
जगभरात चविष्ट पदार्थात - चव निर्माण करण्यासाठी मिरचीचा सहभाग प्रकर्षाने जातो. मिरचीमुळे भारतातील अनेक छोटे-छोटे गावं सातासमुद्रापलिकडे जोडले गेले आहेत-हे सत्य मिरचीची महती कळायला पुरेसे आहे. फक्त विदेशीच नाही तर देशी बाजारपेठेतही मिरचीची मागणी मोठी आहे. प्रक्रिया उद्योगातही श्रेष्ठतम् मिरचीची भरपुर मागणी आहे. महाराष्ट्रात २ लाख हेक्टर क्षेत्र मिरची लागवडी खाली असून, एकूण क्षेत्रापैकी ७५ टक्के क्षेत्र जळगाव, धुळे, नंदुरबार, नगर, नाशिक, सोलापूर, कोल्हापूर, नांदेड, नागपूर, अमरावती, चंन्द्रपूर व उस्मानाबाद जिल्ह्यात आहे. महाराष्ट्रात हिरव्या मिरचीचे उत्पादन २०० ते ५०० क्विंटल प्रती हेक्‍टरी उत्पादकता शेजारील राज्याच्या सरासरी उत्पादकतेच्या २५ % मात्र आहे. सदर तंत्राचा अंतर्भाव केल्यास उत्पादकतेत कमालीची सुधारणा शक्य आहे. पुर्व तयारीसाठी कंपोस्टर, मिश्र-जैविक खत, व मिश्र-सुक्ष्मअन्नद्रव्याचा उपयोग: मिरचीसाठी काळी आणि पाण्याचा लगेच निचरा होणारी जमीन हवी. थोडा वेळ साठणारे पाणी उत्पादकडतेत मोठी घट निर्माण करू शकते कारण मिरची बुरशीजन्य रोगाला लवकर बळी पडते. हे टाळण्यासाठी उच्च दर्जाचे, संपुर्ण कुजलेले व बुरशी प्रतिरोधक कंपोस्ट वापरणे आवश्यक आहे. कंपोस्टर हे उत्पादन ह्या कामी अत्यंत उपयुक्त असून त्याचा वापर शेणखत तथा कृषिकचऱ्याच्या विघटनासाठी तर होतोच शिवाय तयार होणारे कंपोस्ट खत शेतात पसरवल्यावर ते बुरशीजन्य रोगांना प्रतिरोध करते. अशा कंपोष्ट मधे ह्यूमिक आम्लाचे प्रमाण जास्त असल्याने ह्यूमिक एसिडची वरमात्रा देण्याचि गरज उरत नाही. १ किलो कंपोस्टर सुचवलेल्या पद्धतीने वापरल्याने ४-५ टन घनपदार्थाचे जलद विघटन शक्य आहे. कोरडवाहू जमिनीत हेक्‍टरी ३०-४० टन तर बागायतीत २०-२५ कंपोस्ट वापरायचे आहे. कंपोस्ट पसरवण्यापूर्वी त्यात प्रती टन २५० ग्रॅम मिश्र-जैविक खत हे जीवाणू संवर्धक वापरल्याने जमिनीचा कस वाढवण्यास व रासायनिक खताची मात्रा ४० टक्के कमी करण्यास मदत होईल. मिश्र-जैविक खत हे उत्पादन निवडक सूक्ष्मजीवांचे मिश्रण असून ते नत्र स्थिरीकरण करते तसेच स्पुरद व पालाशच्या सुप्त साठ्यांचे विघटन करते. मिश्र-सुक्ष्मअन्नद्रव्य हे उत्पादन महाराष्ट्र सरकारच्या निर्देशानुसार बनवले गेले असून मातीतून सूक्ष्मद्रव्याचा समान पुरवठा व्हावा या दृष्टीने कंपोस्ट मधे प्रती टन ०.५ किलो या प्रमाणात मिसळावे. जोमदार रोपासाठी बुरशीनाशक व कीटक-नियंत्रकाचा वापर: मिरचीचे उत्पादन बियाणे व माती पेक्षा रोपाच्या जोमावर अवलंबुन असते. त्यासाठी ३ X १ मीटर आकाराचे २० से. मी. उंचीचे गादी वाफे तयार करावेत. प्रत्येक वाफ्यात कंपोस्टरचा उपयोग करून बनवलेले उच्च दर्जाचे कंपोस्ट भरपूर प्रमाणात व ५० मी. ली. ट्रायकोडर्मा व ५० मि.ली. शुडोमोनास मिसळावे. वाफ्याच्या रूंदीत १० से. मी. अंतरावर २-३ से. मी. खोल चर पाडून बियाण्याची पातळ पेरणि करावी व ते मातीने झाकून टाकावे. बी उगवून येई पर्यंत झारी ने पाणी टाकावे व त्यानंतर ५-६ दिवासाने पाटाने पाणी द्यावे. पेरणी पासून १५ दिवसांनी प्रत्येक वाफ्यात ५० ग्रॅम दाणेदार युरीया द्यावा. गरजेप्रमाणे फोरेटचा उपयोग करावा. रोपे उगवून आल्यावर १०-१५ दिवासांनी कीटक नियंत्रणासाठी इमिडाक्लोप्रीड ची (५ मी. ली./१० ली) व गंधक युक्त कोळिनाशकाची (३० ग्रॅम/१० ली.) पाण्यात टाकून फवारणि करावी. या प्रक्रीयेमुळे फुलकिडे (थ्रिप्स), कोळी (माईटस) व मावा (अफिड) इत्यादी कीडींचे नियंत्रण होऊन, बोकडया (चुरडामुरडा) या विषाणूजन्य रोगाचा प्रसारही रोखला जाईल. गरज वाटल्यास आठवड्याचा विश्रांती नंतर ५ मी. ली डायमेथोएट किंवा मोनोक्रोटोफॉस १५ मि.ली./ १० लीटर पाण्यामध्ये मिसळून फवारावे. पूनर्लागवड व एकात्मिक व्यवस्थापन: मिरचीचे पीक दीर्घ मुदतीचे व अधिक तोडनीचे असल्याने त्याचे कीडनियंत्रण व खत नियोजन जातीने करावे लागते. १ टन कोरड्या मिरचीच्या उत्पादनासाठी ४५ किलो नत्र, ३० किलो स्पुरद व ३५.८ किलो पालाशची गरज भासते. त्याव्यतिरिक्त किडीचा व बुरशीचा ताण कमी करणे तसेच सूक्ष्मअन्नद्रव्याची उपलब्धता /शोषण वाढवणे अतिशय महत्वाचे आहे. शाखीय वाढ नियंत्रित करून पुलांची व फळांची संख्या वाढवता येते. पूनर्लागवडीची प्रक्रिया: १० लिटर पाण्यात १०० मी. ली. फायलोफ्लोरा, २५ ग्रॅम युरीया व १०० मि.लि. शुडोमोनास चे द्रावण बनवून सर्व रोपे बुडवून लगेच काढावे. या प्रक्रियेमुळे रोप ताजे रहाते व सुरवातीची वाढ जोमदार होते. मरतुक कमी होते. लागवड करतांना रोपाच्या उंचीच्या एक चतर्थाउंश भाग मुळाकडुन मातीत बुजवावा. मिरचीच्या बागायती पिकाला जमिनीच्या मगदुराप्रमाणे पाणी द्यावे. प्रमाणापेक्षा जास्त किंवा कमी पाणी देऊ नये. झाडे फुलावर आणि फळावर असताना पाण्याचा ताण पडू देऊ नये. रोप लावणीनंतर १० दिवसात शेतात रोपांचा जम बसतो. या काळात एक दिवसाआड शेताला हलके पाणी द्यावे. त्यानंतर ५ दिवसांच्या किंवा एक आठवड्याच्या अंतराने पाणी द्यावे. साधारणतः हिवाळ्यात १० ते १५ दिवसांच्या अंतराने पाण्याची पाळी द्यावी. तर उन्हाळ्यात ६ ते ९ दिवसांनी पाणी द्यावे. ठिबक सिंचन पध्दतीनेही पाणी देता येते. त्यामुळे पाण्याची बचत होऊन उत्पादन वाढते. हेक्टरी खताचा एकात्मीक डोसः * ठिबक मधून देता येईल महत्वाचे रोग आणि त्यांचे लक्षण - १) रोपांची मर - (डँम्पींग ऑफ) हा रोग जमिनीतील बुरशीमुळे होतो. गादीवाफ्यात किंवा लागवडीनंतर रोपांना बुरशीची लागण होते. लागण झालेली रोपे निस्तेज आणि मलूल होतात. रोपाचा जमिनीलगतचा खोडाचा भाग आणि त्यामुळे रोप कोलमडते.रोप उपटल्यावर सहज वर येते. २) फळे कुजणे आणि फांद्या वाळणे - (फ्रुट रॉट अँड डायबँक) हा रोग कोलीटोट्रीकम कँपसीसी या बुरशीमुळे होतो. या रोगाच्या प्रादुर्भाव झालेल्या हिरव्या किंवा लाल मिरचीवर वर्तुळाकार खोलगट डाग दिसतात. दमट हवेत रोगाचे जंतू वेगाने वाढतात आणि फळावर काळपट चट्टे दिसतात. अशी फळे कुजतात आणि गळून पडतात. बुरशीमुळे झाडाच्या फांद्या शेंड्याकडून खाली वाळत जातात. प्रथम कोवळे शेंडे मरतात. रोगाचा प्रादुर्भाव जास्त प्रमाणात झाल्यास झाडे सुकून वाळतात तसेच पानांवर आणि फांद्यावर काळे ठिपके दिसतात. ३)भुरी - (पावडरी मिल्ड्यू) भुरी रोगामुळे मिरचीच्या पानाच्या वरच्या आणि खालच्या बाजूवर पांढरी भुकटी दिसते. या रोगाच्या प्रादुर्भाव जास्त प्रमाणात झाल्यास झाडाची पाने गळतात. महत्वाच्यी किडी आणि त्यांची ओळख - फुलकिडे (थ्रिप्स) - हे किटक आकाराने अतिशय लहान असून त्यांची लांबी एक मिलीमिटरपेक्षाही कमी असते. त्यांचा रंग फिकट पिवळा असतो. हे किटक पाने खरवडून त्यातून बाहेर येणा-या रसाचे शोषण करतात. त्यामुळे पानांच्या कडा वरच्या बाजूला चुरडलेल्या दिसतात. हे किटक खोडातील रसही शोषतात, त्यामुळे खोड कमजोर बनते,पाने गळतात आणि झाड सुकते. याशिवाय फुलकिड्यामुळे बोकडया (चुरडामुरडा) या विषाणूजन्य रोगाचा प्रसार होतो.या किडीच्या उपद्रवामुळे मिरचीच्या पिकाचे मोठ्या प्रमाणावर नुकसान होते. कोळी (माईटस) - या कीडीला पायाच्या चार जोड्या असल्यामुळे या किडीच्या समावेश किटकवर्गात होत नाही. ही किड अतिशय लहान असून किडीचा रंग पिवळसर करडा असतो. कोळी पानातील रसाचे शोषण करतात. त्यामुळे पानांवर चुरडा दिसू लागतो. चुरडलेल्या पानाच्या कडा खालच्या बाजूस मुडपल्या जातात. फुलांच्या अवस्थेत या किडीचा प्रादुर्भाव झाल्यास फुले गळतात. फळे वेडीवाकडी होतात आणि फळांच्या आकार लहान राहतो. मावा - मावा हे किटक मिरचीच्या कोवळ्या पानांतील आणि शेंड्यातील रस शोषण करतात. त्यामुळे नविन पाने येणे बंद होते. लेडी बर्ड बीटलचे संवर्धन करा...लेडी बर्ड बीटलच्या विविध प्रकारच्या प्रजाती आहेत. त्यांच्या पाठीवरील पंखांवर विविध रंगांचे आणि आकारांचे ठिपके आढळतात. या मित्रकीटकाची अळी व प्रौढावस्था मावा, मिली बग, फुलकिडे, कोळी, खवले कीड आदी किडींना खातात. तरच करा कीटकनाशची फवारणी: प्रत्येक पानावर ६ फुलकिडे आढळल्यास अथवा १०% पेक्षा जास्त झाडांवर प्रादुर्भाव असल्यास तसेच प्रत्येक पानावर ५-१० कोळी आढळल्यास अ.क्र. १, ३,९ या फवारण्या पोषक आहेत , अ.क्र. २, ४ व ५ या फवारण्या संजीवक आहेत , अ.क्र. ६ वी फवारणी बचावात्मक आहेअ.क्र. ७,८ व १० या फवारण्या सुधारणात्मक आहे. पोषक व बचावात्मक फवारण्या अवश्य कराव्यात
द्वारा पोस्ट केलेले किसान येथे १०:४९ म.उ.
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
माझे पूर्ण प्रोफाइल पहा.
वॉटरमार्क थीम. Blogger द्वारा समर्थित.


आमदार लक्ष्मण जगताप यांच्या मदतीमुळे १९ वर्षाच्या गुरख्याचे ह्दय ठणठणीत - Pimpri Chinchwad Bulletin

नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले…
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
देहूरोडमध्ये ट्रेलरचा ब्रेक फेल होऊन अपघात; चार वाहनांचे नुकसान
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन…
बाप आणि मुलीच्या नात्याला काळीमा फासणारे कृत्य: देहूरोडमध्ये नराधम बापाचा अल्पवयीन…
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
संत तुकाराम नगरमध्ये घरफोडी; पावनेदोन लाखांचा ऐवज चोरट्यांनी केला लंपास
भोसरीत पार्किंगला लावलेली दुचाकी चोरट्यांनी पळवली
चाकणमध्ये मोबाईलच्या दुकानात चोरी; पावनेचार लाखांचे मोबाईल चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
पुण्यात बाप विचित्र वागतो म्हणून मुलानेच केला बापाचा खून
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्येप्रकरणी सचिन अंदुरेला वेळ मारून नेण्यासाठी अटक; अंदुरेच्या…
कोंढव्यात फ्लॅटला आग; सिक्युरिटी इनचार्ज आणि सिक्युरिटी ऑफिसरमुळे वाचले दोघांचे प्राण
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊद इब्राहिमचा निकटवर्तीय जबीर मोतीला लंडनमध्ये अटक
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
Home Banner News आमदार लक्ष्मण जगताप यांच्या मदतीमुळे १९ वर्षाच्या गुरख्याचे ह्दय ठणठणीत
आमदार लक्ष्मण जगताप यांच्या मदतीमुळे १९ वर्षाच्या गुरख्याचे ह्दय ठणठणीत
पिंपरी, दि. १७ (पीसीबी) – भाजप शहराध्यक्ष व आमदार लक्ष्मण जगताप यांनी केलेल्या मदतीमुळे ह्दयाचा आजार झालेल्या अवघ्या १९ वर्षे वयाच्या एका नेपाळी गुरख्यावर मोफत ह्दयशस्त्रक्रिया करण्यात आली. या शस्त्रक्रियेसाठी रुग्णालयाने त्याला तब्बल साडेचार लाखांचा खर्च सांगितला होता. परंतु, आमदार जगताप यांच्या पुढाकारातून सरकारच्या महात्मा फुले जीवनदायी योजनेअंतर्गत पवना हॉस्पिटलमध्ये या रुग्णांवर मोफत शस्त्रक्रिया पार पडली.
प्रसाद खवाल (वय १९, रा. नित्यानंद पार्क, विद्यानगर, पिंपळेगुरव, मूळ रा. नेपाळ) असे मोफत ह्दय शस्त्रक्रिया झालेल्या रुग्णाचे नाव आहे. प्रसाद हा मूळचा नेपाळचा आहे. तो पिंपळेगुरव परिसरात गुरख्याचे काम करतो. लहान वयातच त्याला ह्दयाचा आजार जडला. त्याने विविध हॉस्पिटलमध्ये उपचार घेतले. एका रुग्णालयातील डॉक्टरने त्याच्यावर तातडीने ह्दयशस्त्रक्रिया न केल्यास जीव गमवावा लागण्याचा धोका असल्याचे सांगितले. परंतु, त्यासाठी तब्बल साडेचार लाख रुपयांचा खर्च होऊ शकतो, असे डॉक्टरांनी सांगितले. प्रसाद हा गुरख्याचे काम करत असल्यामुळे घरची परिस्थिती बेताचीच आहे. त्यामुळे शस्त्रक्रियेसाठी एवढी मोठी रक्कम कोठून आणायची, असा यक्षप्रश्न त्याच्यासमोर उभा राहिला.
त्याने व त्याच्या जवळच्या मित्रांनी भाजप शहराध्यक्ष व आमदार लक्ष्मण जगताप यांच्याकडे धाव घेऊन ह्दयाच्या आजाराबाबत माहिती दिली. ह्दयशस्त्रक्रियेसाठी त्यांच्याकडे मदतीची मागणी केली. आमदार जगताप यांनी तातडीने त्यांना मदत मिळवून दिली. पवना हॉस्पिटलच्या व्यवस्थापनाशी संपर्क साधून प्रसाद याला रुग्णालयात दाखल करून घेण्याची विनंती केली. तसेच त्याच्यावर उपचार करण्याची सूचना त्यांनी केली. त्यानंतर त्यांनी राज्य सरकारच्या महात्मा फुले जीवनदायी योजनेअंतर्गत त्याच्यावर मोफत शस्त्रक्रिया करण्यासाठी सर्व प्रशासकीय प्रक्रिया पार पाडली.
त्यानुसार गुरख्याचे काम करणाऱ्या प्रसाद याच्यावर पवना हॉस्पिटलमध्ये मोफत ह्दयशस्त्रक्रिया करण्यात आली. ही शस्त्रक्रिया यशस्वी ठरली. रुग्णालयातून डिस्चार्ज मिळाल्यानंतर प्रसाद याने आमदार जगताप यांची भेट घेऊन त्यांचे आभार मानले. दरम्यान, कोणताही गंभीर आजार असलेल्या शहरातील गोरगरीब रुग्णांनी पैशांअभावी उपचार थांबवू नयेत. विविध आजारांवरील शस्त्रक्रियेसाठी मुख्यमंत्री सहाय्यता निधीतून लाखोंची मदत मिळते. तसेच सरकारच्या अनेक योजनाअंतर्गत प्रत्येक आजारावर मोफत शस्त्रक्रिया करता येतात. परंतु, त्याबाबत नागरिकांमध्ये पुरेशी जनजागृती नाही. त्यामुळे कोणताही आजार झालेल्या शहरातील रुग्णांनी आर्थिक मदत किंवा मोफत उपचारासाठी पिंपळेगुरव येथील आपल्या कार्यालयात संपर्क साधावा, असे आवाहन आमदार लक्ष्मण जगताप यांनी केले आहे.
Previous articleमागासवर्गातील महिलेला स्थायी समिती अध्यक्ष होण्यापासून रोखण्याचा राष्ट्रवादीचा डाव उधळला
Next articleहिंजवडीत झोपेत असलेल्या पुतण्यावर चुलत्याने केला कुऱ्हाडीने प्राणघातक हल्ला
नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले असते – राष्ट्रवादी नगरसेवक जावेद शेख
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक आयुक्त
गावातील रस्त्यांची भांडणे मिटवण्यासाठी गाव समिती; राज्य सरकारचा निर्णय
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
अटलबिहारी वाजपेयी कवी कुसुमाग्रजांचे निस्सीम चाहते
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
वाजपेयीविषयीच्या ट्विटबद्द्ल त्रिपुराच्या राज्यपालांनी मागितली माफी
आशियाई स्पर्धेत कुस्तीपटू सुशीलकुमारचा पराभव
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
मराठा आरक्षणाबाबतचा मागासवर्ग आयोगाचा अंतिम अहवाल १५ नोव्हेंबरला सादर होणार
प्राधिकरणाची चिखलीतील मोकळी जागा प्लॉटिंग करून बळकावण्याचा प्रयत्न; नागरिकांच्या जागरूकतेमुळे डाव...


congress bjp Maharashtra government | सोयीस्कर सोयरीक | Loksatta

सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
गल्लीपासून दिल्लीपर्यंत काहीही झाले तरी भाजप आणि काँग्रेसचे नेते परस्परांवर खापर फोडतात.
( संग्रहीत प्रतिकात्मक छायाचित्र )
भाजप आणि काँग्रेस हे राष्ट्रीय पातळीवर दोन प्रतिस्पर्धी पक्ष. दोन्ही पक्षांमध्ये परस्परांवर कुरघोडी करण्याचे प्रकार सातत्याने सुरू असतात. ‘काँग्रेसमुक्त भारत’ हा भाजपचा निर्धार आहे. भाजप पुन्हा सत्तेत येऊ नये म्हणून काँग्रेस नेते आतापासूनच देव पाण्यात ठेवून बसले आहेत. गल्लीपासून दिल्लीपर्यंत काहीही झाले तरी भाजप आणि काँग्रेसचे नेते परस्परांवर खापर फोडतात. गेल्याच आठवडय़ात राहुल गांधी यांनी बहारिनमध्ये केलेल्या वक्तव्यावरून भाजपने काँग्रेसची कोंडी करण्याची संधी सोडली नाही. राष्ट्रीय पातळीवर संबंध एवढे टोकाचे ताणले गेले असताना महाराष्ट्रात मात्र भाजप आणि काँग्रेसच्या नेत्यांमध्ये तेवढी कटुता दिसत नाही. कारण गोंदिया जिल्हा परिषद अध्यक्षपदाकरिता भाजप आणि काँग्रेसने एकत्र येऊन सत्ता हस्तगत केली. वास्तविक राष्ट्रवादी काँग्रेसने या जिल्ह्य़ात काँग्रेसपुढे आघाडीचा प्रस्ताव ठेवला होता. कोणतेही पद स्वीकारण्याची तयारी दर्शविली होती. तरीही काँग्रेसला भाजपचा पर्याय अधिक सोयीचा वाटला असावा. अर्थात स्थानिक पातळीवरील समीकरणे वेगळी असतात. गोंदियामध्ये काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीत अजिबात सख्य नाही. बदलत्या राजकीय परिस्थितीत राज्यातील काँग्रेस नेत्यांनी भाजपशी हातमिळवणी करण्याचे टाळायला पाहिजे होते. पुढील सार्वत्रिक निवडणुकीच्या दृष्टीने तयारी सुरू झाली आहे. भाजपला रोखण्याकरिता सर्व विरोधकांनी एकत्र येण्याचे प्रयत्न सुरू झाले आहेत. अशा वेळी समविचारी राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्ष काँग्रेसला केव्हाही सोयीचा होता, पण स्थानिक नेत्यांपुढे काँग्रेसच्या प्रदेश नेत्यांचा नाइलाज झालेला दिसतो. उत्तर प्रदेशनंतर महाराष्ट्रात लोकसभेच्या दुसऱ्या क्रमांकाच्या जागा आहेत. भाजप आणि काँग्रेसकरिता या दृष्टीने महाराष्ट्र अधिक महत्त्वाचे राज्य आहे. काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीने झाले गेले विसरून पुन्हा एकत्र येण्याचे प्रयत्न सुरू झाले आहेत. आघाडीला विरोध करणारे काँग्रेस नेतेही राष्ट्रवादीला बरोबर घेण्याची भाषा करू लागले आहेत. अशा वेळी काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीत दुरावा कसा निर्माण होईल या दृष्टीने भाजपचे प्रयत्न सुरू झाले आहेत. गोंदियात काँग्रेसला साथ देऊन भाजपने काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीत दरी निर्माण तर केली आहे. आतापर्यंत गोंदिया, यवतमाळ आणि जळगाव या तीन जिल्हा परिषदांमध्ये भाजप आणि काँग्रेसची सोयीस्कर सोयरीक झाली आहे. भाजपला शिवसेनेची साथ नकोशी झाल्याने काँग्रेसचा पर्याय भाजपलाही योग्य वाटत असावा. राज्यातून जास्तीत जास्त खासदारांची कुमक आणि सत्ता कायम राखणे हे भाजप आणि मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांच्यापुढे आव्हान आहे. हे आव्हान पेलण्याकरिता भाजपही वेगवेगळी व्यूहरचना आखत आहे. राजकीय पक्ष नेहमीच तत्त्व, विचारधारा याला महत्त्व देत असतात; पण अलीकडे साऱ्याच राजकीय पक्षांनी तत्त्वाला मुरड घातलेली दिसते. गोंदियात भाजप आणि काँग्रेस एकत्र आले असतानाच ठाणे जिल्हा परिषदेत शिवसेना आणि राष्ट्रवादीची युती झाली. भिवंडी या अल्पसंख्याकबहुल शहराच्या सत्तेसाठी काँग्रेसला शिवसेनेचा पर्याय अधिक जवळचा वाटला. महानगरपालिका आणि जिल्हा परिषदांमध्ये अनेक उलटीसुलटी समीकरणे तयार झाली आहेत. राज्यात भाजपला रोखणे हे शिवसेना, काँग्रेस आणि राष्ट्रवादीचे समान ध्येय आहे. यातूनच आणखी वेगवेगळ्या सोयरिकी निर्माण झाल्यास आश्चर्य वाटणार नाही. साऱ्या राजकीय पक्षांनी सारेच सोडले आहे.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
England vs India 3rd Test - Live : पुजारा-कोहली जोडी इंग्लंडवर भारी, सामन्यावर भारताची पकड
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
प्रियांका- निकची अशी ही बनवाबनवी; सोशल मीडियावर भन्नाट मीम्स व्हायरल
Asian Games 2018: कबड्डीत भारताला हादरा, दक्षिण कोरियाकडून पराभव
प्रेयसीसाठी तीनशे फलक लावणाऱ्याच्या राजकीय दबावापुढे पालिका, पोलीस झुकले
Kerala Floods: ...आणि पूरग्रस्तांच्या छावणीतच त्यांनी लग्नगाठ बांधली
Kerala floods : 'तो' बनावट व्हिडीओ व्हायरल करु नका; लष्कराचे आवाहन
 निकने घेतला महत्त्वाचा निर्णय
सुनील ग्रोवरसाठी सलमान झाला फोटोग्राफर
काम करणार तर आघाडीच्या अभिनेत्रीसोबतच, रणबीरचा हट्ट
एन. टी. रामाराव यांच्या बायोपिकमध्ये दिसणार हा प्रसिद्ध मराठमोळा चेहरा
माझ्या बायोपिकमध्ये ड्रामा नको, फक्त सत्य दाखवा- ऐश्वर्या राय
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
Asian Games 2018 : बजरंगची 'सुवर्ण' कामगिरी स्व. अटलजींना समर्पित
Ind vs Eng : केवळ २९ चेंडूत हार्दिकने केली 'ही' कमाल...
सोबर्स, पोलॉक यांच्या पंक्तीतील अभिजात फलंदाज
एटीएसने सोडताच सीबीआयने ताब्यात घेतले
शहरी भागांत रात्री नऊनंतर एटीएममध्ये पैसे भरण्यास बँकांना मनाई


Two actor restless words On occasion of this Republic Day | नोंदवही : दंगल अजून सुरूच आहे.. | Loksatta

सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
नोंदवही : दंगल अजून सुरूच आहे..
नोंदवही : दंगल अजून सुरूच आहे..
अलीकडेच झालेली दंगल अनेक संवेदनशील मनांना अस्वस्थ करून गेली.
अलीकडेच झालेली दंगल अनेक संवेदनशील मनांना अस्वस्थ करून गेली. या प्रजासत्ताक दिनाच्या निमित्ताने दोन कलाकारांच्या मनातल्या अस्वस्थतेचं हे शब्दरूप..
रंग हा तुझा माझा धमन्यांत वाहणारा..
आडनावाचा पाठलाग करत पाठीत खुपसलेल्या खंजिराचा.
लोकशाहीची लक्तरे करून डोळ्यात उतरलेल्या रागाचा..
मावळतीला आलेल्या सूर्याचा.. ऱ्हासाला आलेल्या माणुसकीचा..
सांजवेळी येणाऱ्या, न येणाऱ्या नवऱ्याची वाट पाहणाऱ्या तिच्या कपाळाचा..
रंग हा तुझा माझा धमन्यांत वाहणारा..
थेंब थेंब माणसाला जगवणारा..
थेंब थेंब वेचून माणसाला मारणारा..
जातीचा पातीचा.. भिरकावलेल्या त्या दगडाचा..
रंग हा तुझा माझा धमन्यांत वाहणारा..
शूटिंगच्या दरम्यान कोणाचा तरी फोन वाजला. आणि मग ‘कधी’, ‘बापरे’ शेवटच्या प्रश्नाचं उत्तर मात्र अधिक बोचणारं होतं. देशाबाहेरच्यांनी दंगल घडवून आणली तर आतंकवाद अशी आम्हा सामान्यांची संकल्पना असते. पण देशांतर्गत आपल्याच माणसांनी आपल्याच माणसाविरुद्ध केलेल्या या प्रकाराला ‘चळवळ’ म्हणायचं का  चळवळ म्हटल्यावर न्याय-अन्यायाचा प्रश्न उभा राहतो. पण कुणाला न्याय आणि कुणावर अन्याय हेच कळलं नाही.
त्या घटनेनंतर फेसबुकवर, व्हॉट्सअ‍ॅपवर अनेक जण पेटून उठले. अनेक लेखक तयार झाले. अनेक अभ्यासक उदयास आले. पण बरेच जण सुन्न होते. माझ्यासारखेच. कदाचित आमचा त्या विषयाचा अभ्यास नव्हता. कधी करावासाही वाटला नाही. कुतूहल म्हणून किंवा इतिहासाची माहिती असावी म्हणून ज्यांचा अभ्यास होता त्यांचाबद्दल आदर आहेच. पण अभ्यास नसतानाही काही विद्वानांनी जी हिंमत केली ती आमच्यात कधी आलीच नाही. कारण शाळेत असताना आम्ही आमच्या कोणत्याही मित्राला आडनावाने ओळखत नव्हतो.
बालपणीचा काळ सुखाचा असं म्हटलं जातं. तो का सुखाचा हे आज मोठं झाल्यावर कळतंय. तिथे आम्ही समाज नावाच्या घोळक्यात वावरायला लागलो, जिथे माणसाची माणसाशी ओळख खूप वेगळ्या पद्धतीने होते. ‘कांबळे म्हणजे तुम्ही’, ‘पाटील म्हणजे तुम्ही’, ‘पाटील म्हणजे तुम्ही’, ‘सावंत म्हणजे तुम्ही’, ‘सावंत म्हणजे तुम्ही’, ‘कुलकर्णी म्हणजे तुम्ही’, ‘कुलकर्णी म्हणजे तुम्ही’ हे शाळेत एका मित्राने दुसऱ्या मित्राला विचारलेलं मला आठवत नाही. कारण मधल्या सुट्टीत सगळ्यांच्या डब्यातला खाऊ एकमेकांना खायचा होता. भूकच एवढी असायची की ‘तुझ्या घरात कोणत्या देवाचा फोटो आहे’ किंवा ‘तुम्ही कोणता सण साजरा करता’ हे विचारायला वेळच मिळायचा नाही. कारण मैदानात जाऊन एकत्र हातात हात घालून साखळी साखळी खेळायचं होत. एकाच टीममध्ये पाटील, लोंढे, जोशी, कुडतरकर यांनी एकत्र खेळून टीमला जिंकवायचं होतं. एकमेकांच्या वह्य़ा घेऊन अभ्यास करायचं वय होतं ते. ‘तू कुठला’ आणि ‘मी कुठला’ असं म्हणत राहिलो असतो तर कदाचित एका वर्गात बरीच वर्ष बसलो असतो. आणि असं म्हटलं असतं की ‘जात’ आहे ना म्हणून पुढे जात नाही. हे सगळं झाल्यावर आम्हाला ज्या सोशल मीडियाने अजूनही बांधून ठेवलंय, त्यातल्या आमच्या शाळेच्या ग्रुपवर एका मित्राचा दुसऱ्या मित्राला मेसेज आला. ‘कुठे आहेस रे’ हे शाळेत एका मित्राने दुसऱ्या मित्राला विचारलेलं मला आठवत नाही. कारण मधल्या सुट्टीत सगळ्यांच्या डब्यातला खाऊ एकमेकांना खायचा होता. भूकच एवढी असायची की ‘तुझ्या घरात कोणत्या देवाचा फोटो आहे’ किंवा ‘तुम्ही कोणता सण साजरा करता’ हे विचारायला वेळच मिळायचा नाही. कारण मैदानात जाऊन एकत्र हातात हात घालून साखळी साखळी खेळायचं होत. एकाच टीममध्ये पाटील, लोंढे, जोशी, कुडतरकर यांनी एकत्र खेळून टीमला जिंकवायचं होतं. एकमेकांच्या वह्य़ा घेऊन अभ्यास करायचं वय होतं ते. ‘तू कुठला’ आणि ‘मी कुठला’ असं म्हणत राहिलो असतो तर कदाचित एका वर्गात बरीच वर्ष बसलो असतो. आणि असं म्हटलं असतं की ‘जात’ आहे ना म्हणून पुढे जात नाही. हे सगळं झाल्यावर आम्हाला ज्या सोशल मीडियाने अजूनही बांधून ठेवलंय, त्यातल्या आमच्या शाळेच्या ग्रुपवर एका मित्राचा दुसऱ्या मित्राला मेसेज आला. ‘कुठे आहेस रे घरी नीट जा.’ दुसऱ्याचा तिसऱ्याला आला. ‘आम्हाला फक्त तुझ्या घरी खाल्लेला झुणका आठवतोय. आपल्यात असं काही नाही.’ तिसरा दुसऱ्याला म्हणाला, ‘ये ना घरी. आई विचारात होती तुला घरी नीट जा.’ दुसऱ्याचा तिसऱ्याला आला. ‘आम्हाला फक्त तुझ्या घरी खाल्लेला झुणका आठवतोय. आपल्यात असं काही नाही.’ तिसरा दुसऱ्याला म्हणाला, ‘ये ना घरी. आई विचारात होती तुला’ आणि मग सगळा काळ समोरून गेला. आणि शाळेने केलेल्या एका ऋणात भर पडली. ‘भारत माझा देश आहे. सारे भारतीय माझे बांधव आहेत.’ या ओळी आमच्याकडून सक्तीने वदवून घेतल्या नव्हत्या तर आमच्या मनात बिंबवल्या होत्या. आमच्यातला माणूस जागवला होता. ज्याला कळलं होतं धमन्यांमध्ये वाहणारं रक्त लालच असतं, ते भगवं किंवा निळं नसतं.
त्या दिवशी पहिला दगड भिरकावला गेल्यावर ज्याचं कपाळ फुटलं त्यातून वाहणाऱ्या रक्ताचा रंग कुठला होता कारण कोण कुणाला मारतंय, कशासाठी मारतंय याचं भान हातात दगड असणाऱ्यालाही नव्हतं. अगदी एका चिमुकल्याच्या हातात दगड होता. त्याच्यामधला निरागसपणा त्याच्याच हातातल्या दगडाने ठेचला होता. सोशल मीडियावर व्हायरल झालेली क्लीप बघून चर्रर झालं. हे असंच सुरू राहिलं तर बाहेरच्या दहशतवादाची गरजच नसेल ना आपल्याला संपवायला. आपणच आपल्या माणसांना संपवू या. किमान बाहेरच्या कुणीतरी आपल्याला संपवलं याचं दु:ख नाही राहणार. पण खंत राहील, आपण आपलेपणा मात्र संपवलेला असेल. भविष्यात कुठल्याच शाळेत एक मित्र दुसऱ्या मित्राचा डब्बा खाताना दिसणार नाही. एक टीम म्हणून भारताला जिंकवणाऱ्या टीमने पण हाच विचार केला तर पाकिस्तानसोबतच्या विजयानंतरही आपल्या अंगावर रोमांच उठणार नाही. ‘सारे भारतीय माझे बांधव आहेत’ असं म्हणताना तिरंग्यासमोर कुणी ताठ उभं राहू शकणार नाही. कारण प्रत्येक जण तिरंग्यातील हवा असलेला रंग वेचत असेल.
या सगळ्या प्रकाराबद्दल बोलण्याचा, कुणाची बाजू मांडण्याचा मला अधिकार नाही. कारण माझा तेवढा अभ्यास नाही. पण एक प्रश्न राहून राहून मनात येतो, त्या दिवशी कुणाच्या हातात दगड होता, कुणाच्या हातात काठी होती, कुणाच्या हातात आपल्याच माणसांचा मृतदेह होता. पण कुणा नेत्याच्या हातात कुणी दगड पाहिला का काठी पाहिली का किंवा त्यांनी कुणासाठी आसवं गाळलेली पाहिली का हे कुणीच पाहिलं नसेल. मग आपण कुणासाठी भांडत होतो, कोणी कोणाला भडकवलं याचा सारासार विचार केला हे कुणीच पाहिलं नसेल. मग आपण कुणासाठी भांडत होतो, कोणी कोणाला भडकवलं याचा सारासार विचार केला मी म्हणत नाही की अन्याय सहन करा. पण न्याय मिळवण्यासाठी आपल्यावर नेमका काय अन्याय झाला आहे याचं ज्ञान असणं गरजेचं आहे. काही जणांना त्यांच्या त्यांच्या जातीचा मोठेपणा हवा आहे. कुणा एका जातीवर राज्य करायचं आहे. पण जातीनं नाही, कर्तृत्वाने मोठेपणा येतो आणि जिथे कर्तृत्व संपतं तिथे राजकारण सुरू होतं. राजकारणात होरपळून निघणारा कुठल्याही जातीपातीचा नसतो. त्याला एकाच जात असते, सामान्य माणूस. त्याच्या रक्ताचा रंग लालच असतो.
राजांनी आम्हाला स्वराज्य दिलं. बाबासाहेबांनी आम्हाला लोकशाही दिली. पण आम्ही मात्र स्वराज्य टिकवू शकलो नाही. आणि लोकशाही समजून घेऊ शकलो नाही. आम्ही फक्त आमच्याच फायद्यासाठी मतदान करत राहिलो. मुळात मताधिकार असा शब्द असतानाही आम्ही आमच्या मतांचं दान केलं आणि दान मागण्यासाठी आमच्याच स्वाभिमानाचं भांडवल केलं. मुळात व्यवसायाने ओळखली जाणारी माणसांची जात मोठी केली गेली आणि लोकशाहीत जातीचं राजकारण खेळलं गेलं. कित्येकांना कल्पनाही नसावी की या जातीपाती व्यवसायाने आल्या. कुणी खालच्या जातीचा, कुणी वरचा जातीचा असं मुळात नाहीच आहे. व्यवसाय वेगवेगळे आहेत. संविधानाने सगळ्यांना शिकण्याचा समान हक्क दिला त्यामुळेच आज कोणीही कोणताही व्यवसाय करू शकतो. अगदी कुडतरकर आडनावाचा मुलगा लिहूदेखील शकतो. कुडतरकर हा नावावरूनच लेखक वाटत नाही असं म्हणणाऱ्यांसाठी मुद्दाम लिहितोय. कारण आज संविधानाने आपल्याला आपलं भविष्य ठरवण्याचा अधिकार दिलाय. मग आपण संविधानाचा आदर राखू या. एक चित्रपट येतो. सगळेच त्याचं कौतुक करतात. त्यातल्या गाण्यावर ताल धरतात ‘तुझा पिरतीचा हा विंचू मला चावला’ असं म्हणत नाचतात. तो चित्रपट पाहिला जातो. त्यातला भिरकावलेला दगड अंगावर काटा आणतो. पण तो आपल्यापर्यंत, आपल्या समाजव्यवस्थेपर्यंत पोहोचत नाही. हे चित्रपटाचं अपयश नसून आपल्या मानसिकतेला बसलेली दातखिळी आहे. संवेदना बोथट झाल्यायत. ‘सैराट’मधल्या बाळाच्या पावलांच्या ठशांसारख्या.
माझं कुणालाही शिकवण्याचं वय नाही. तेवढी समजही नाही. पण भीती वाटते. उद्या एखादा दगड माझ्या शाळेतल्या एखाद्या मित्राच्या अंगावर भिरकावला गेला तर कारण आज सगळं शांत झालेलं दिसतंय. पण कुठेतरी आग धुमसत असेल. कुठेतरी राजकारण शिजत असेल. उद्या भांडवल कशाचं करायचं कारण आज सगळं शांत झालेलं दिसतंय. पण कुठेतरी आग धुमसत असेल. कुठेतरी राजकारण शिजत असेल. उद्या भांडवल कशाचं करायचं सामान्यांच्या भावनांचं कारण त्या प्रत्येक सामान्य माणसाच्या मनात माझं अस्तित्व धोक्यात तर नाही ना, ही दंगल सुरू असते. पण अस्तित्व धोक्यात आहे, तुमच्या-आमच्यातल्या माणसाचं. नवऱ्याची वाट बघणारीचं. चिमुरडय़ाच्या डोळ्यात असलेल्या निरागसतेचं. थेंबाथेंबाने माणसाला जगवणाऱ्या तुझ्या-माझ्या धमन्यात वाहणाऱ्या लाल रंगाचं. कारण दंगल अजून सुरूच आहे..
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
England vs India 3rd Test - Live : पुजारा-कोहली जोडी इंग्लंडवर भारी, सामन्यावर भारताची पकड
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
प्रियांका- निकची अशी ही बनवाबनवी; सोशल मीडियावर भन्नाट मीम्स व्हायरल
Asian Games 2018: कबड्डीत भारताला हादरा, दक्षिण कोरियाकडून पराभव
प्रेयसीसाठी तीनशे फलक लावणाऱ्याच्या राजकीय दबावापुढे पालिका, पोलीस झुकले
Kerala Floods: ...आणि पूरग्रस्तांच्या छावणीतच त्यांनी लग्नगाठ बांधली
Kerala floods : 'तो' बनावट व्हिडीओ व्हायरल करु नका; लष्कराचे आवाहन
 निकने घेतला महत्त्वाचा निर्णय
सुनील ग्रोवरसाठी सलमान झाला फोटोग्राफर
काम करणार तर आघाडीच्या अभिनेत्रीसोबतच, रणबीरचा हट्ट
एन. टी. रामाराव यांच्या बायोपिकमध्ये दिसणार हा प्रसिद्ध मराठमोळा चेहरा
माझ्या बायोपिकमध्ये ड्रामा नको, फक्त सत्य दाखवा- ऐश्वर्या राय
'या' गाजलेल्या हॉलिवूड चित्रपटाचा बॉलिवूड रिमेक लवकरच प्रेक्षकांच्या भेटीला
सिंचन निविदांमध्येच कोटय़वधींचा गैरव्यवहार
डॉ. दाभोलकर यांच्या हत्येच्या सूत्रधारापर्यंत पोहोचावे - नारळीकर
मारेकऱ्यांना शस्त्र प्रशिक्षण देणाऱ्यांचा शोध सुरू
माळेचे मणी सापडले; दोराही लवकर सापडेल
Asian Games 2018 : बजरंगची 'सुवर्ण' कामगिरी स्व. अटलजींना समर्पित
Ind vs Eng : केवळ २९ चेंडूत हार्दिकने केली 'ही' कमाल...
सोबर्स, पोलॉक यांच्या पंक्तीतील अभिजात फलंदाज
एटीएसने सोडताच सीबीआयने ताब्यात घेतले
शहरी भागांत रात्री नऊनंतर एटीएममध्ये पैसे भरण्यास बँकांना मनाई


निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक सह India मध्ये किंमतऑफर & पूर्णतपशील | PriceDekho.com

कूपन, दर cashback ऑफर
लॅपटॉप, पीसी च्या, गेमिंग आणि अॅक्सेसरीज
कॅमेरा, लेन्स आणि अॅक्सेसरीज
टीव्ही आणि मनोरंजन साधने
घर & स्वयंपाकघर उपकरणे
गृह सजावट, स्वयंपाकघर आणि फर्निचर
लहान मुले आणि बेबी उत्पादने
खेळ, फिटनेस आणि आरोग्य
पुस्तके, स्टेशनरी, भेटी आणि मीडिया
भारतातील टॉप 10 मोबाईल
मागचा कॅमेरा [13 MP]
मोबाईल प्रकरणे आणि कव्हर
बिंदू आणि अंकुर कॅमेरे
कंडिशनर्स,वॉशिंग मशिन्स आणि ड्रायरसुद्धा
व्हॅक्यूम & विंडोमध्ये क्लीनर
ज्युसर मिक्सर आणि धार लावणारा
ओ डी टॉयलेट (EDT)
पायांकरीता असलेले कातड्याचे बाह्य आवरण पॅड
मऊ तळव्यांचे आवाज न होणारे बूट
चप्पल आणि फ्लिप फ्लॉप्स
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक
* 80% संधी किंमत पुढील 3 आठवडे 10% पडू शकतो की नाही
मिळवा झटपट किमतीत घट ईमेल / एसएमएस
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक किंमतIndiaयादी
वरील टेबल मध्ये निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक किंमत ## आहे.
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक नवीनतम किंमत May 29, 2018वर प्राप्त होते
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅकशोषकलुईस उपलब्ध आहे.
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक सर्वात कमी किंमत आहे, , जे शोषकलुईस ( 71,450)
किंमत Mumbai, New Delhi, Bangalore, Chennai, Pune, Kolkata, Hyderabad, Jaipur, Chandigarh, Ahmedabad, NCRसमावेश India सर्व प्रमुख शहरांमध्ये वैध आहे. कृपया कोणत्याही विचलन विशिष्ट स्टोअरमध्ये सूचना वाचा.
PriceDekhoवरील विक्रेते कोणत्याही विक्री माल जबाबदार नाही.
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक दर नियमितपणे बदलते. कृपया निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक नवीनतम दर शोधण्यासाठी आमच्या साइटवर तपासणी ठेवा.
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक - वापरकर्तापुनरावलोकने
चांगले , 1 रेटिंग्ज वर आधारित
आपलाअनुभवसामायिक करा एक पुनरावलोकनलिहा
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक - किंमत इतिहास
 आपण जवळजवळ तेथे आहात.
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक वैशिष्ट्य
ऑप्टिकल सेन्सर रेसोलुशन 24.2
निकॉन द५६०० दसलर कॅमेरा एफ s डक्स निक्कोर 18 १४०म्म एड वर ब्लॅक
3/5 (1 रेटिंग )
Quick links आमच्या विषयी आमच्याशी संपर्क साधा T&C गोपनीयता धोरण FAQ's


'आदर्श शिंदें'चं उडत्या चालीचं धम्माल गाणं - "संभळंग ढंभळंग" - MarathiCineyug.com | Marathi Movie News | TV Serials | Theatre

'आदर्श शिंदें'चं उडत्या चालीचं धम्माल गाणं - "संभळंग ढंभळंग"
Previous Article ६४ कलाकार गायक ४३ गाणी १ मराठी ‘आकापेला’ व्हिडीओ व्हायरल
Next Article गायिका 'कविता राम' यांची फ्युजन सॉंगमधून "डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर" यांना आदरांजली
आदर्श शिंदे यांच्या नुकत्याच रिलीज झालेल्या ‘संभळंग ढंभळंग’ ह्या गाण्याची सगळीकडे जोरदार चर्चा सुरु आहे. गणेश निगडे यांनी स्वरबद्ध केलेलं आणि श्रावणी सोळस्करांनी दिग्दर्शित केलेलं, ‘संभळंग ढंभळंग’ गाण्याची निर्मिती ‘टियाना’ प्रॉडकशन्सने केली आहे.
टियाना’ प्रॉडकशन्सचे सुजित जाधव म्हणतात, “आम्ही युवा आणि महत्वाकांक्षी दिग्दर्शक, संगीतकार, गीतकार आणि प्रोड्यूसर्स असे एकत्र आलो आहोत. आमचा पहिला प्रकल्प मराठी संगीत अल्बम ‘प्रीत तुझी’ आहे, जो एप्रिल २०१८ मध्ये लॉन्च होणार आहे. ‘संभळंग ढंभळंग’ हे ‘प्रीत तुझी’ अल्बम मधील ४ गाण्यांपैकी एक गाणं आहे. आमचे बोधवाक्य मराठी प्रेक्षकांसाठी दर्जेदार मनोरंजन तयार करणे आहे.”
आदर्श शिंदे, हे संगीत आणि गायन परंपरा असलेल्या नावाजलेल्या 'शिंदेशाही' कुटुंबातील एक मोठं नाव आदर्श शिंदे आपल्या उडत्या चालीच्या गाण्यांमुळे प्रसिद्ध आहेत. त्यांचे वडील प्रसिद्ध पार्श्वगायक, आनंद शिंदे आणि आजोबा प्रल्हाद शिंदे, ज्यास स्वरसम्राट म्हणून आजही ओळखलं जातं.
Previous Article ६४ कलाकार गायक ४३ गाणी १ मराठी ‘आकापेला’ व्हिडीओ व्हायरल
Next Article गायिका 'कविता राम' यांची फ्युजन सॉंगमधून "डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर" यांना आदरांजली
'आदर्श शिंदें'चं उडत्या चालीचं धम्माल गाणं - "संभळंग ढंभळंग"
मराठी चित्रपटाच्या आंतरराष्ट्रीय विकासासाठी 'फिल्मीदेश'ची स्थापना
'बोगदा' मधील मंत्रमुग्ध करणारे 'झुंबड' गाणे प्रदर्शित
'आदर्श शिंदे' ची लयभारी स्टाईल
'राकेश बापट' ने धरली अध्यात्माची कास
रहस्याचा खजिना असलेल्या ‘Once मोअर’ चित्रपटाचा टीझर प्रदर्शित
'परी हूँ मैं' या मराठी चित्रपटाचा ट्रेलर आणि म्युझिक लाँच सोहळा संपन्न
मराठी चित्रपटाच्या आंतरराष्ट्रीय विकासासाठी 'फिल्मीदेश'ची स्थापना
'बोगदा' मधील मंत्रमुग्ध करणारे 'झुंबड' गाणे प्रदर्शित
'आदर्श शिंदे' ची लयभारी स्टाईल
'राकेश बापट' ने धरली अध्यात्माची कास
रहस्याचा खजिना असलेल्या ‘Once मोअर’ चित्रपटाचा टीझर प्रदर्शित
'परी हूँ मैं' या मराठी चित्रपटाचा ट्रेलर आणि म्युझिक लाँच सोहळा संपन्न


‘मिया बाय तनिष्क’तर्फे दागिन्यांवर ऑफर

‘मिया बाय तनिष्क’तर्फे दागिन्यांवर ऑफर
मुंबई : भारतातील सर्वाधिक लोकप्रिय अलंकार ब्रॅंण्ड्सपैकी एक असलेल्या ‘मिया बाय तनिष्क’ने आपल्या वैविध्यपूर्ण उत्पादनांवर ग्राहकांसाठी आकर्षक ऑफर्सची घोषणा केली आहे. सात जुलैपासून सुरू झालेल्या या ऑफरमुळे देशभरातील ग्राहक ‘मिया’च्या वैविध्यपूर्ण दागिन्यांच्या कलेक्शन्सवर २० टक्क्यांपर्यंत सवलत मिळवू शकतील.
ही ऑफर स्टॅंडअलोन ‘मिया बाय तनिष्क’ स्टोअर्स, तनिष्क स्टोअरमधील ‘मिया बाय तनिष्क’ बुटिक तसेच शॉपर्स स्टॉपमधील ‘मिया बाय तनिष्क’ आउटलेट्समध्ये उपलब्ध होऊ शकेल. पेंडंट्स, नेकलेसेस, अंगठ्या, कानातले, ब्रेसलेट्स आदी विभागात ‘मिया’ने महिलांसाठी भरपूर वैविध्य उपलब्ध करून दिले आहे.
या ऑफरबद्दल बोलताना ‘मिया’चे व्यवसाय प्रमुख भविष्य केलप्पान म्हणाले, ‘आधुनिक भारतीय स्त्री कायम तिचा स्टाइल कोशंट वाढवण्यासाठी दागिन्यांत गुंतते आणि ‘मिया बाय तनिष्क’ तिच्यासमोर सर्वोत्कृष्ट फॅशनेबल दागिन्यांचे पर्याय ठेवते. म्हणूनच या मोहात पाडणाऱ्या ऑफरच्या माध्यमातून आपले सर्वांत आवडते दागिने खरेदी करणे आम्ही स्त्रियांसाठी खूपच सोपे आणि सोयीस्कर करत आहोत.’
सोने व हिऱ्यांत परिपूर्णतेने घडवलेल्या आधुनिक, ट्रेंडी आणि हलक्या वजनाच्या दागिन्यांसाठी ‘मिया बाय तनिष्क’ हा ब्रॅंड ओळखला जातो. या ब्रॅंडच्या उत्पादनांमध्ये कानातले, अंगठ्या, ब्रेसलेट्स, पेंड्टंस, नेकलेस आदी दागिने तेन हजार ९९९ रुपये किंमतींपासून उपलब्ध आहेत.
Tags: तनिष्कमिया बाय तनिष्कटाटाMia by TanishqMumbaiTataTata Groupप्रेस रिलीज
‘तनिष्क’तर्फे ‘गुलनाझ’ दागिन्यांची श्रेणी सादर ‘तनिष्क’मध्ये घडणावळीवर २५ टक्क्यांपर्यंत सवलत ‘टायटन झूप’तर्फे नवीन कलेक्‍शन सादर ‘टाटा मोटर्स’तर्फे ‘विंगर १५ सीटर’ महाराष्ट्रात सादर ‘तनिष्क’मध्ये कोणत्याही कॅरेटवर शून्य घट
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
कोकणातल्या ‘या’ घरासमोर ध्वजवंदनाची ३७ वर्षांची परंपरा
शिष्यवृत्ती परीक्षेचा निकाल जाहीर
रत्नागिरीतील दामले विद्यालयाचे आठ विद्यार्थी शिष्यवृत्ती गुणवत्ता यादीत
बिकट वाटेची झाली वहिवाट
लेकीच्या झाडांनी बहरतेय शिंगवे गाव
साखरपा गावाने अनुभवलाय अटलजींचा साधेपणा
जागतिक आदिवासी दिन हिमायतनगरमध्ये साजरा
पंढरपुरातील शेतकऱ्यांना मिळाली कॉस्मिक फार्मिंगची माहिती
देखण्या चन्नकेशवाचे सुंदर मंदिर


साडेसहा तासांनी जुना मुंबई -पुणे महामार्ग सुरू - Pimpri Chinchwad Bulletin

नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हातपाय तोडले…
दृष्टिहिनही करू शकणार रस्त्यांवरील खड्ड्यांच्या तक्रारी; सुविधा उपलब्ध करण्याचे सरकारचे आदेश
मुंबई-पुणे द्रुतगती महामार्गावर वेगमर्यादेचे उल्लंघन करणाऱ्या वाहनांवर कॅमेऱ्याची नजर
आता लोकसभा निवडणूक झाल्यास भाजप सत्ता राखणार का
उमेदवारांना शपथपत्रात उत्पन्नाचा स्त्रोत आणि तपशील देणे बंधनकारक – राज्य निवडणूक…
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
पिंपरी-चिंचवड पोलिस आयुक्तालयाने खाते उघडले; सराईताकडून पिस्तूल आणि दुचाकीचोरांकडून साडेसात लाखांचा…
पुणे शहर पोलिस दलातील एक सहायक आयुक्त, २६ पोलीस निरीक्षक पिंपरी-चिंचवड…
पुणे ग्रामीण पोलिस दलातील २३ अधिकारी कर्मचारी पिंपरी-चिंचवड पोलीस आयुक्तलयात वर्ग
पिंपरी-चिंचवडमध्ये नागपंचमी उत्साहात साजरी
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
देहूरोडमध्ये ट्रेलरचा ब्रेक फेल होऊन अपघात; चार वाहनांचे नुकसान
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन…
बाप आणि मुलीच्या नात्याला काळीमा फासणारे कृत्य: देहूरोडमध्ये नराधम बापाचा अल्पवयीन…
रहाटणीतील ‘त्या’ बसचालकाचा खून अवघ्या ८०० रुपये आणि ‘मेमरी कार्ड’साठी
संत तुकाराम नगरमध्ये घरफोडी; पावनेदोन लाखांचा ऐवज चोरट्यांनी केला लंपास
भोसरीत पार्किंगला लावलेली दुचाकी चोरट्यांनी पळवली
चाकणमध्ये मोबाईलच्या दुकानात चोरी; पावनेचार लाखांचे मोबाईल चोरट्यांनी केले लंपास
मोशीत आई वडिलांसोबत नवीन फ्लॅट बघण्यासाठी गेलेल्या मुलाचा तलावात बुडून मृत्यू
चाकणमध्ये उसने दिलेले पैसे परत मागीतले म्हणून मित्रानेच केली मित्राला मारहाण
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
पुण्यात बाप विचित्र वागतो म्हणून मुलानेच केला बापाचा खून
डॉ. नरेंद्र दाभोलकर हत्येप्रकरणी सचिन अंदुरेला वेळ मारून नेण्यासाठी अटक; अंदुरेच्या…
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
सांगलीच्या महापौरपदी संगीता खोत, तर उपमहापौरपदी धीरज सूर्यवंशी यांची निवड
अभिनेत्री कंगना राणावत विरोधात खार पोलिस ठाण्यात तक्रार
हिंदुत्ववादी अतिरेक्यांशी संबंध असल्याने शिवसेनेचा माजी नगरसेवक श्रीकांत पांगारकरला अटक
आमदार हर्षवर्धन जाधव यांचा नवीन पक्ष काढण्याचा निर्णय रद्द
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
कपिल देव यांच्याशी माझी तुलना नको – हार्दिक पांड्या
आशियाई क्रीडा स्पर्धा ; १० मी. एअर रायफल प्रकारात दीपककुमारला रौप्यपदक
यूपीएससी न देताच केंद्रात नोकरी; १० पदांसाठी सहा हजार अर्ज
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊद इब्राहिमचा निकटवर्तीय जबीर मोतीला लंडनमध्ये अटक
भारत- पाकमध्ये शांतता हाच वाजपेयींचा खरा सन्मान- इम्रान खान
नासाच्या ‘पार्कर सोलार प्रोब’ यानाची सूर्याच्या दिशेने झेप
विराटला कर्णधार म्हणून स्वत:ला सिद्ध करण्यास वेळ लागेल- क्लाइव्ह लॉयड
येमेनमध्ये दहा वर्षांच्या मुलावर लैंगिक अत्याचार; तिघा आरोपींना भरचौकात गोळ्या घालून…
Home Notifications साडेसहा तासांनी जुना मुंबई -पुणे महामार्ग सुरू
साडेसहा तासांनी जुना मुंबई -पुणे महामार्ग सुरू
पिंपरी, दि. ९ (पीसीबी) – सकल मराठा क्रांती मोर्चाच्या वतीने आज (गुरूवार) महाराष्ट्र बंद पुकारला होता. त्या पार्श्वभूमीवर मराठा आंदोलकांनी तळेगावजवळील उर्से टोलनाक्यावर सकाळी साडेदहा वाजल्यापासून जुना मुंबई -पुणे महामार्ग रोखला होता. त्यामुळे महामार्गावरील दोन्ही मार्गाची वाहतूक दोन्ही दिशेने ठप्प झाली होती. अखेर साडेसहा तासांनी मुंबई-पुणे द्रुतगती मार्ग सायंकाळी ५ वाजण्याच्या सुमारास खुला झाला. वाहतूक पूर्ववत सुरू झाली आहे.
जुना मुंबई-पुणे महामार्ग रोखला
Previous articleसाडेसहा तासांनी जुना मुंबई-पुणे महामार्ग सुरू
Next articleऔरंगाबादमध्ये आंदोलन पेटले; जमावाला पांगवण्यासाठी पोलिसांचा हवेत गोळीबार
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
नगरसेवक सय्यद मतीन याला केवळ मारलेच नसते, तर त्याचे हात-पाय तोडले असते – राष्ट्रवादी नगरसेवक जावेद शेख
आकुर्डीतील तरुणीला लग्नाचे आमिष दाखवून शिरगावातील भक्त निवासात केला बलात्कार
पंतप्रधान मोदींचे इम्रान खान यांना चर्चेचे आमंत्रण; पाकिस्तानचा दावा
शिरोमणी अकाली दल आगामी निवडणुका स्वतंत्र लढवणार; भाजपला धक्का
‘भारत माता की जय’ बोलून काही होणार नाही – तुषार गांधी
भिमाकोरेगाव दंगल प्रकरण; पिंपरीतील आंदोलकांचे अटकसत्र थांबवण्याची पोलीस आयुक्तांकडे मागणी
देशात विचारवंतांचे आवाज दाबण्याचे काम सुरु – अमोल पालेकर
मनुवाद्यांमुळे देशाचा अफगाणिस्तान होईल- जितेंद्र आव्हाड
दाभोलकर स्मृतिदिन; पुण्यात ‘जवाब दो’ मोर्चाचे आयोजन
महाराष्ट्रात लोकसभा व विधानसभा निवडणूक एकत्रित होऊ शकते – एकनाथ खडसे
गोळीबारातील आरोपीला पाठलाग करुन पकडल्याने हिंजवडीतील दोघा पोलिस कर्मचाऱ्यांना आयुक्त पद्मनाभन...
लोणावळ्यातील अमृतांजन पुलाजवळ चार वाहनांचा विचित्र अपघात; एकजण जखमी
मराठी बातम्या देणारा हक्काचे व्यासपीठ  मराठी अस्मिते साठी सदेव तत्पर
३रा मजला, पी. जे. चेंबर, आंबेडकर चौक, पिंपरी, पुणे
शिवाजीनगर पोलिस ठाण्यातील पोलिस कॉन्स्टेबलवर बलात्काराचा गुन्हा; लग्नाचे आमिष दाखवून केला...
राष्ट्रवादी नगरसेवक दिपक मानकरांच्या पोलिस कोठडीत वाढ; येरवडा कारागृहात रवानगी