Eitareya Brahman | Maharshi Nyaya-Ratna Vinod

महर्षींना अर्पित संस्था/About us
ऐतरेय ब्राह्मणातील राज्यशास्त्रविषयक व समाजशास्त्रविषयक उदात्त कल्पना
महर्षींचा वेदांचा विशेषतः त्यातील उपनिषदांचा गाढा अभ्यास होता.
वैदिक संस्कृती, वेदकालातील ऋषी, त्यांनी केलेले कार्य याविषयी ते आदरपूर्वक व सोदाहरण बोलत व लिहित असत.
२) महर्षि विनोदरचित अभंग
३) महर्षि विनोदरचित उपनिषदे
४) महर्षींची उन्मनी अवस्था
५) महर्षींनी उकलून दाखवलेली षड्‌दर्शने
६) योगविद्येविषयी महर्षिंचे मार्गदर्शन
७) रोगमुक्तीसाठी महर्षींचे मार्गदर्शन
८) वेद व वैदिकांविषयी महर्षिंचे लेखन
९) सणांची आध्यात्मिक पार्श्वभूमी
१०) महर्षी विनोदांची इ-बुक्स
आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज
एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन
‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान
‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी
इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्


आंतरराष्ट्रीय हॉटेल प्रकल्प - अमेरिका मध्ये Armati हॉटेल प्रकल्प

आपल्या ब्राउझरमध्ये JavaScript अक्षम आहे असे दिसते.
आपण JavaScript या वेबसाइटची कार्यक्षमता वापर आपल्या ब्राउझरमध्ये सक्षम असणे आवश्यक आहे.
Armati लक्झरी हॉटेल पिंपाला बसविलेली तोटी
प्रणाली & शॉवर डोक्यावर वर्षाव
प्रणाली & शॉवर डोक्यावर वर्षाव
वक्रनलिकाबाथटब निचराशॉवर कचराइलेक्ट्रॉनिक तोटी
आपण आपल्या हे खरेदी सूचीत टाका मध्ये कोणतेही आयटम नाहीत.
आंतरराष्ट्रीय हॉटेल प्रकल्प /
अमेरिका मध्ये Armati हॉटेल प्रकल्प
आपण तुलना आयटम नाही.
प्रणाली & शॉवर डोक्यावर शॉवर
अहमदाबाद स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
साठी सरदार वल्लभभाई पटेल स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
चेन्नई स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
दिल्ली स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
साठी ढाका स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
साठी जॉर्जिया स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
हाँगकाँग साठी बाथरूम faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
हैदराबाद स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
जकार्ता स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
साठी कराची स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
कोलकाता, स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
क्वाला लंपुर साठी बाथरूम faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
लाहोर साठी बाथरूम faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
मनिला स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
मुंबई स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
साठी नागोया स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
सोल स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
सिंगपुर स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
तेहरान स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
टोक्यो स्नानगृह faucets निर्माता पुरवठादार घाऊक
अमेरिका मध्ये Armati हॉटेल प्रकल्प
Armati 5 एक स्वागत यूएसए मध्ये हॉटेल प्रकल्प सुरूआमच्या तोटी आहे हे पाहण्यासाठी हा हॉटेल भेट.
Armati 548 मालिका तोटी catalouge खालील तपासा:
मंडारीन ओरिएंटल, न्यू यॉर्क या आयकॉनिक शहराच्या मध्यभागी पंतप्रधान स्थितीत मिळेल. हडसन नदी, सेंट्रल पार्क आणि प्रसिद्ध इमारती, आमच्या प्रशस्त राहण्याची आणि सर्व सुविधांनी युक्त 5-स्टार सुविधा जवळ दूर आपल्या श्वास घेऊन जाईल.
यूएसए मध्ये हॉटेल स्नानगृह प्रकल्प
Armati स्नानगृह हार्डवेअर, आशिया-पॅसिफिक विभागातील उच्च दर्जाचा स्वच्छताविषयक सावधान प्रमुख निर्माता. (Heshan) .आम्ही देखील एक जर्मन निर्मिती उत्पादन प्रकल्प विकत घेतले आम्ही दक्षिण चीन Jiangmen शहरात स्नानगृह तोटी हार्डवेअर उत्पादन वनस्पती आहे.
सानुकूल पिंपाला बसविलेली तोटी
शोरुम: शीर्ष लिव्हिंग, 3069 दक्षिण Caitian रोड, Futian जिल्हा, शेंझेन सिटी, चीन. + 86-755-33572875
कॉपीराइट © 2004-2016 Armati बाथ हार्डवेअर सर्व हक्क राखीव


आरोग्य Archives - Health Marathi

महाहेल्थ APP (आरोग्य माहिती मराठीतून)
महाहेल्थ APP (आरोग्य माहिती मराठीतून)
Black Pepper nutritional benefits in Marathi. आपल्या जेवणामध्ये मिर्‍यांचा वापर तिखटाला पर्याय म्हणून केला जातो. परंतु काळ्या मिर्‍याचे औषधी गुणधर्म व्यापक आहेत. मिरे उष्ण व तीक्ष्ण...
Turmeric health benefits in Marathi. अन्नपचनाच्या दृष्टीने हळदीचा रोजच्या स्वयंपाकातील वापर महत्त्वाचा. हळदीचा वापर केवळ जेवणापुरताच मर्यादित नाही तर याचे अनेक औषधी गुणधर्मही आहेत. त्वचा,...
कान वाहणे : कारणे, दुष्परिणाम आणि उपचार माहिती
उच्च रक्तदाब (High Blood Pressure) : कारणे, दुष्परिणाम व उपाय माहिती
जल प्रदूषण : कारणे, दुष्परिणाम, उपाययोजना
मुळव्याध – कारणे, लक्षणे, प्रकार आणि उपचार
वायू प्रदूषण : कारणे, परिणाम आणि उपाययोजना
लोकांमध्ये आरोग्यविषयक जागृकता निर्माण आरोग्याचा दर्जा सुधारावा यासाठी ह्या 'हेल्थ मराठी' वेबसाईटच्या माध्यमातून आम्ही प्रयत्न केला आहे.


जागता पहारा: कॉग्रेसकडेही पैसा होताच

वैधानिक इशारा: ज्यांना मोदीत्रस्ततेने पछाडले आहे, त्यांच्या मानसिक आरोग्यासाठी हा ब्लॉग अपायकारक असल्याने त्यांनी इकडे फ़िरकू नये. विपरीत परिणामांना मंडळ जबाबदार असणार नाही.
मुंबई महापालिकेचे निकाल लागल्यानंतर शिवसेनेकडून आपल्या नाकर्तेपणाचे जे खुलासे सुरू आहेत, ते अतिशय केविलवाणे आहेत. त्यातला एक आरोप म्हणजे प्रचंड पैसा ओतून वा सत्तेचा वापर करून भाजपा यशस्वी झालेला आहे. त्यात कितीसे तथ्य आहे असली भाषा करणार्‍यांना शिवसेना मागली पंचवीस तीस वर्षे माहापालिकेत कशी जिंकली, तेच ठाऊक नसल्याची ही साक्ष आहे. १९८५ सालात शिवसेनेने महापालिकेत सर्वात मोठा पक्ष होत सत्ता काबीज केली. तेव्हाही शिवसेनेच्या खिशात पैसे नव्हते, की राज्याची सत्ता शिवसेनाप्रमुखांच्या रिमोट कंट्रोलने चालत नव्हती. तेव्हा केंद्र वा राज्याच्या सत्तेत भाजपा नव्हता, तर कॉग्रेस होती. त्या सत्तेच्या ताकदीवर कॉग्रेसला मुंबई महापालिका कशाला जिंकता आली नाही असली भाषा करणार्‍यांना शिवसेना मागली पंचवीस तीस वर्षे माहापालिकेत कशी जिंकली, तेच ठाऊक नसल्याची ही साक्ष आहे. १९८५ सालात शिवसेनेने महापालिकेत सर्वात मोठा पक्ष होत सत्ता काबीज केली. तेव्हाही शिवसेनेच्या खिशात पैसे नव्हते, की राज्याची सत्ता शिवसेनाप्रमुखांच्या रिमोट कंट्रोलने चालत नव्हती. तेव्हा केंद्र वा राज्याच्या सत्तेत भाजपा नव्हता, तर कॉग्रेस होती. त्या सत्तेच्या ताकदीवर कॉग्रेसला मुंबई महापालिका कशाला जिंकता आली नाही मुरली देवरा किंवा कृपाशंकर सिंग अशा मुंबई कॉग्रेसच्या नेत्यांकडे पैशाची कमतरता होती, असा कोणी दावा करणार आहे काय मुरली देवरा किंवा कृपाशंकर सिंग अशा मुंबई कॉग्रेसच्या नेत्यांकडे पैशाची कमतरता होती, असा कोणी दावा करणार आहे काय त्यांनीही पैशाचा महापूर मुंबईत आणलेला होता. पैशाच्या वा सत्तेच्या बळावर मुंबई महापालिकेत शिवसेनेला पराभूत करणे शक्य असते, तर मुळात १९८५ सालात सेना सत्तेतच आली नसती. तेव्हा तर आजच्यापेक्षाही सेनेची स्थिती केविलवाणी होती. बालेकिल्ला मानल्या जाणार्‍या गिरणगावातच लोकसभा विधानसभेत दत्ता सामंत यांच्या संघटनेने मोठे यश मिळवले होते आणि शिवसेना संपल्याची चर्चा सुरू झालेली होती. देशात राजीव लाट होती आणि त्यावर स्वार होऊन मुरली देवरासारख्या मुरब्बी राजकारण्याने पैशाच्या थैल्या खुल्या केलेल्या होत्या. तेव्हा वेगळे व्यक्तीगत पोस्टर छापण्याचेही पैसे सेनेच्या उमेदवारापाशी नव्हते. इतक्या विपरीत स्थितीत शिवसेनेने मुंबई पालिकेत सर्वात मोठा पक्ष होऊन एकहाती सत्ता मिळवली होती. मग तीच शिवसेना आज पैसा व सत्तेच्या बळावर भाजपाने यश मिळवल्याचे कसे बोलू शकते त्यांनीही पैशाचा महापूर मुंबईत आणलेला होता. पैशाच्या वा सत्तेच्या बळावर मुंबई महापालिकेत शिवसेनेला पराभूत करणे शक्य असते, तर मुळात १९८५ सालात सेना सत्तेतच आली नसती. तेव्हा तर आजच्यापेक्षाही सेनेची स्थिती केविलवाणी होती. बालेकिल्ला मानल्या जाणार्‍या गिरणगावातच लोकसभा विधानसभेत दत्ता सामंत यांच्या संघटनेने मोठे यश मिळवले होते आणि शिवसेना संपल्याची चर्चा सुरू झालेली होती. देशात राजीव लाट होती आणि त्यावर स्वार होऊन मुरली देवरासारख्या मुरब्बी राजकारण्याने पैशाच्या थैल्या खुल्या केलेल्या होत्या. तेव्हा वेगळे व्यक्तीगत पोस्टर छापण्याचेही पैसे सेनेच्या उमेदवारापाशी नव्हते. इतक्या विपरीत स्थितीत शिवसेनेने मुंबई पालिकेत सर्वात मोठा पक्ष होऊन एकहाती सत्ता मिळवली होती. मग तीच शिवसेना आज पैसा व सत्तेच्या बळावर भाजपाने यश मिळवल्याचे कसे बोलू शकते आपलाच इतिहास सेना विसरली काय
आज उद्योगमंत्री असलेल्या सुभाष देसाईंना जरा विश्वासात घेऊन पक्षप्रमुखांनी १९८५ सालातल्या त्या एकमेव सार्वत्रिक पोस्टरची माहिती घ्यावी. मुंबईभरच्या तमाम उमेदवारांसाठी एकच पोस्टर छापलेले होते आणि तेवढ्या प्रचार साहित्यावर पैसा व सत्तेचा पराभव करून दाखवला होता. ‘मराठी माणसा जागा हो’ असे शिर्षक असलेले ते दुरंगी पोस्टरच देवरांच्या पैशाला व कॉग्रेसच्या सत्तेला पुरेसे ठरलेले होते. त्याची किमया सांगणारा देसाई नावाचा नेता अजूनही पक्षप्रमुखांच्या गोतावळ्यात हयात आहे. जरा त्याच्याशी सल्लामसलत करायला हरकत नाही. कारण ते पोस्टर काढण्यापासून वितरीत करण्यापर्यंतची सगळी जबाबदारी सुभाष देसाईंनीच पार पाडलेली होती. असा माणुस आजही हाताशी असताना, पैशाचा व सत्तेचा बागुलबुवा करण्यात अर्थ नाही. त्यावेळी अपुर्‍या साधनांनिशी लढणारी शिवसेना आज कुठे आहे, असाच खरा सवाल आहे. कारण तेव्हाच्या शिवसेनेच्या पाठीशी पैसा वा सत्तेचे बळ नव्हतेच. आमदारांचेही बळ नव्हते. काही महिने आधी झाले्ल्या निवडणूकीत सामंतांसह राजीव लाटेवर मात करून जिंकणारा एकमेव आमदार छगन भुजबळ तितका सेनेच्या फ़ौजेत उपलब्ध होता. तरीही शिवसेनेने देवरांचा पैसा, सामंतांची लोकप्रियता आणि आपल्या गरीबीवर मात करून दाखवली होती. कारण तेव्हा शिवसेनेत गर्जना करणारे नेते नव्हते, की बोलघेवडेपणा करणार्‍यांचा सुकाळ झालेला नव्हता. मोजके नेते आणि लढणारे बख्खळ शिवसैनिक, अशी या संघटनेची सुस्थिती होती. आज सेनेत चाणक्य व रणनितीकारांचा सुकाळ झाला आहे आणि गल्लीबोळात शिवसैनिक मात्र दिसेनासे झाले आहेत. त्यामुळेच त्यांना आपल्या पराभवाची कारणे इतर पक्षांप्रमाणे शोधावी लागत आहेत. दहा मंत्री आपल्या फ़ौजेत असतानाही भाजपाने सत्ता व पैसा वापरल्याचा पोकळ आरोप करावा लागतो आहे.
हीच आजकालच्या शिवसेनेची खरी समस्या झालेली आहे. कसल्याही पैसे व साधनांशिवाय शिवसेना जिंकत होती, तेव्हा तिला जिंकणारे उमेदवार शोधावे लागत नव्हते. तेव्हा शिवसेनेत तिकीटवाटप होत नव्हते, की उमेदवारीचे अर्ज मागवावे लागत नव्हते. आजचा नगरसेवक आपोआप पुढल्या विधानसभेचा उमेदवार व्हायचा आणि जिथे नुसती शाखा होती, तिथे राबणारा शाखाप्रमुख आपोआप पुढल्या महापालिकेचा वॉर्डातील उमेदवार असायचा. तो जिंकणार की हरणार, याची कोणाला फ़िकीर नसायची. त्याचे आपल्या क्षेत्रातील काम व वावर यालाच प्राधान्य होते. त्याला तिकीट मिळवण्यासाठी सेनाभवनात वा मातोश्रीवर घिरट्या घालाव्या लागत नव्हत्या. त्यामुळेच कुठल्या पक्षाची सत्ता आहे, किंवा कुठल्या पक्षाकडे पैसा आहे, त्याची शिवसेनेला पर्वा नव्हती. आपापल्या भागातील जोडलेली मतदार जनता हेच शिवसेनेचे बळ असायचे. आज तशी वा ती शिवसेना कितपत शिल्लक उरली आहे १९८५ सालात लागोपाठच्या लोकसभा विधानसभा निवडणूकात दणका बसल्यावर बाळासाहेबांनी सर्वच्या सर्व शाखाप्रमुखांना सरसकट पालिकेसाठी उमेदवार अशी घोषणा केली. तेव्हा त्यांचे निकटवर्ति असलेले नेतेही हैराण होऊन गेले होते. खुद्द प्रमोद नवलकरांनीच ही गोष्ट मला सांगितलेली आहे. नेत्यांनाही बाळासाहेबांचा तो निर्णय धाडसी नव्हे, तर अतिरेकी वाटलेला होता. कारण इतकी साधने नव्हती. राजकीय वातावरण पुर्ण विपरीत होते. पण अशा प्रतिकुल स्थितीला जाऊन भिडण्याची हिंमत बाळगणारा नेता शिवसेनेचे निर्णय घेत होता. मतदाराने त्यालाच दाद दिली आणि मतदारानेच सत्ता आणि पैशाचा पराभव करून दाखवला होता. ते धाडस बाळासाहेबांनी कशाच्या बळावर केलेले होते १९८५ सालात लागोपाठच्या लोकसभा विधानसभा निवडणूकात दणका बसल्यावर बाळासाहेबांनी सर्वच्या सर्व शाखाप्रमुखांना सरसकट पालिकेसाठी उमेदवार अशी घोषणा केली. तेव्हा त्यांचे निकटवर्ति असलेले नेतेही हैराण होऊन गेले होते. खुद्द प्रमोद नवलकरांनीच ही गोष्ट मला सांगितलेली आहे. नेत्यांनाही बाळासाहेबांचा तो निर्णय धाडसी नव्हे, तर अतिरेकी वाटलेला होता. कारण इतकी साधने नव्हती. राजकीय वातावरण पुर्ण विपरीत होते. पण अशा प्रतिकुल स्थितीला जाऊन भिडण्याची हिंमत बाळगणारा नेता शिवसेनेचे निर्णय घेत होता. मतदाराने त्यालाच दाद दिली आणि मतदारानेच सत्ता आणि पैशाचा पराभव करून दाखवला होता. ते धाडस बाळासाहेबांनी कशाच्या बळावर केलेले होते त्यांनी नेत्यांवर विश्वास ठेवला होता, की आणखी कुठल्या बाबा-बुवांचा आशीर्वाद घेऊन असा धाडसी निर्णय घेतला होता
बाळासाहेबांचा मराठी अस्मितेवर विश्वास होता आणि आपल्या शाखाप्रमुखांसह शिवसैनिकाच्या झुंजार वृत्तीवर विश्वास होता. त्याच बळावर बाजी मारू शकतो, अशा आत्मविश्वासावर त्यांनी सत्ता व पैशाचा माज उतरवून दाखवला होता. त्यांच्यापुढे कॉग्रेसची सत्ता टिकली नाही, की मुंबई कॉग्रेसच्या पैशाच्या थैल्या मुजोरी दाखवू शकल्या नाहीत. मग त्यांच्यामागे आज त्यांचीच शिवसेना असल्या गोष्टींचा बागुलबुवा करताना दिसते, तेव्हा काय कमी पडते आहे, त्याची ओळख होऊ शकते. आज बाळासाहेब यांच्या धाडसाला शिवसेना वंचित झाली आहे. त्यांनी दाखवलेल्या जनतेवरील विश्वासात सेना कमी पडते आहे. अखेरच्या दसरा मेळाव्यातले त्यांचे शब्द तरी कोणाला आठवतात ‘आजवर मी तुम्हाला संभाळून घेतले, तुम्ही मला संभाळून घेतलेत. यानंतर उद्धव आणि आदित्यला संभाळून घ्या ‘आजवर मी तुम्हाला संभाळून घेतले, तुम्ही मला संभाळून घेतलेत. यानंतर उद्धव आणि आदित्यला संभाळून घ्या’ त्याच मतदाराने मुंबईकराने मागल्या विधानसभेत साहेबांची अपेक्षा पुर्ण केली होती. युती मोडूनही भाजपाला तुल्यबळ आमदार शिवसेनेला दिले होते. पण त्यानंतर पक्षप्रमुखाने मुंबईकराला व मराठी माणसाला संभाळून घेत, पुढली वाटचाल करायला हवी होती. ती कितपत केली आहे’ त्याच मतदाराने मुंबईकराने मागल्या विधानसभेत साहेबांची अपेक्षा पुर्ण केली होती. युती मोडूनही भाजपाला तुल्यबळ आमदार शिवसेनेला दिले होते. पण त्यानंतर पक्षप्रमुखाने मुंबईकराला व मराठी माणसाला संभाळून घेत, पुढली वाटचाल करायला हवी होती. ती कितपत केली आहे कुठल्याही स्वार्थ वा मतलबाला लाथ मारून सामान्य माणसाच्या हितासाठी व अस्मितेसाठी उभा रहाणारा नेता, अशी प्रतिमा साहेबांची होती. त्यात सगळा चमत्कार दडलेला आहे. परिणामांची पर्वा केल्याशिवाय निर्णय घेणारा नेता म्हणूनच त्यांच्या समोर लोक लोटांगण घालायचे. त्यासाठीच लोक मातोश्रीची पायरी चढायचे. कारण त्या माणसाला पैसा वा सत्तेने कोणी घाबरवू शकला नाही, की अशा साधनांचे भय कधी वाटले नाही. आजच्या शिवसेनेला तो आपला संस्थापक तरी आठवतो की नाही याचीच शंका येते. त्याच धाडसाअभावी मुंबईत सेनेला आज महापौर निवडून आणण्यासाठी धावपळ करायची नामुष्की आणलेली आहे.
 येरा गबाळ्याचे काम नोहे
जेव्हा दाऊदला मुंबईचा सामान्य माणूस ओळखतही नव्हता आणि गँगवॉर हा शब्दही प्रचलित झाला नव्हता, तेव्हा एक खतरनाक गुन्हेगार दिल्लीच्या तिहा...
सुप्रिया सुळे या शरद पवारांची कन्या म्हणून राजकारणात आल्या. त्यांच्यासाठी शरद पवार यांनी बारामतीची जागा मोकळी करून दिलेली होती. तिथेही गे...
वर्षभरापुर्वी भारतातला एक मोठा उद्योगपती विजय मल्ल्या अकस्मात पोलिसांच्या हातावर तुरी देऊन फ़रारी झाला. तेव्हा त्याबद्दल मोदी सरकारला जब...
गुरुजी आणि कर्नल पुरोहित
राज्याचे मुख्यमंत्री देवेंद्र फ़डणवीस यांनी चुकीचा पायंडा पाडला आहे. प्रकाश आंबेडकर यांच्या नेतृत्वाखाली निघालेल्या मोर्चानंतर त्यांनी आंब...
इंद्राणी कार्ति, चोरांची आळंदी
भारताच्या माजी अर्थमंत्र्याच्या मुलाला अटक होण्याची बहुधा ही पहिलीच वेळ असेल. पण त्याच म्हणजे कार्ति चिदंबरम याच्या कंपन्यांचा व त्यातल्य...
भीमा कोरेगाव सोहळ्यानंतर महाराष्ट्राच्या विविध भागात उमटलेले हिंसक प्रतिसाद बघून ज्येष्ठ नेते शरद पवार यांनी ‘हल्लाबोल’ केल्याच्या बातम्य...
संभाजी ब्रिगेडचा खरा चेहरा
भीमा कोरेगाव या विषयावर दोनशे वर्षांनी उठलेले वादळ मोठी सामाजिक उलथापालथ घडवणारे आहे. त्यात रामदास आठवले यांनी उघडपणे मराठा संघटनांवर ठपक...
पाकची झोप उडवणारा गृहस्थ
आपल्याकडे वाहिन्यांवरील चर्चेत जसा तोयबावाला सईद हाफ़ीजचा उद्धार चालतो, तसा पाकिस्तानी वाहिन्यांवर कोणाचा उद्धार चालत असेल
‘मालेगाव स्फोटाप्रकरणी १७ तरूणांना अटक करण्यात आली होती. तब्बल तीन वर्ष ही मुलं तुरूंगात खितपत पडली होती. त्यानंतर मी स्वत: आर. आर. ...
पुरोहित सुटले, पण हु किल्ड ‘खरेखुरे’
सोमवार २१ ऑगस्ट २०१७ रोजी कर्नल प्रसाद पुरोहित यांना सुप्रिम कोर्टाने जामिन दिला आणि अकस्मात देशातल्या तमाम वाहिन्या व माध्यमांना मालेगाव...
ना लडुंगा, ना लडने दुंगा
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे
प्रशांत किशोर कुठे आहे
अब मंदिर कौन बनायेंगे
उत्तरप्रदेश नंतरचा राजकीय सारीपाट
युपीचा मुख्यमंत्री छोटा दत्तकपुत्र
सहन होत नाही, सांगता येत नाही
वारू उधळता कामा नयेत
बळी तोच कान पिळी
पवारांची खेळी काय असेल
महाराष्ट्राचा मोदी काय करील
सत्तर वर्षात किती बदल झाले


punemumbai Archives - तरुण भारत | तरुण भारत

एक्सप्रेस वेवर अफवांचा पाऊस
ऑनलाईन टीम / लोणावळा : अरबी समुद्रात निर्माण झालेल्या आखी वादळामुळे कोकण किनारपट्टी व मुंबई भागाला धोक्याचा इशारा देण्यात आला आहे. तसेच या वादळामुळे विविध भागात हवा सुटली असून पाऊस पडत आहे. याच पार्श्वभुमीवर सोशल मिडीयावर एक व्हिडीओ वायरल करत एक्सप्रेस वेवर गारांचा पाऊस पडत असल्याची अफवा पसरवली जात आहे. मोठ्या प्रमाणात गारा पडत असल्याचे या व्हिडीओ मध्ये दिसत ...Full Article
आण्विक चाचणी करणार नाही : किम
सिंधुदुर्ग किनारपट्टीवर वादळसदृश स्थिती
बदल न झाल्यास रस्त्यावर उतरणार
दक्षिण गुजरातला भूकंपाचा धक्का, जीवितहानी नाही
पुन्हा मंदी आल्यास स्थिती अवघड : आयएमएफ
यशवंत सिन्हांचा भाजपला रामराम
वाहनाच्या धडकेने तरुणाचा मृत्यू
उपराष्ट्रपतींच्या भूमिकेकडे लक्ष, निर्णयाला लागू शकतो वेळ
केंद्र सरकारची प्रतिमा मलीन करण्याचा होतोय प्रयत्न : गृहमंत्री
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


कृष्णकांत - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
कृष्णकांत (फेब्रुवारी २८, इ.स. १९२७ - जुलै २७, इ.स. २००२) हे इ.स. १९९७ ते इ.स. २००२ या कालखंडात भारतीय प्रजासत्ताकाचे दहावे उपराष्ट्रपती होते. त्याआधी इ.स. १९८९ सालापासून इ.स. १९९६ सालापर्यंत सात वर्षे ते आंध्र प्रदेशाचे राज्यपाल होते.
व्हाइसप्रेसिडेंटऑफइंडिया.एनएआयसी.इन - भारतीय प्रजासत्ताकाच्या उपराष्ट्रपतींचे संकेतस्थळ - कृष्णकांतांचे अल्पचरित्र (इंग्लिश मजकूर)
सर्वपल्ली राधाकृष्णन · झाकिर हुसेन · वराहगिरी वेंकट गिरी · गोपाल स्वरूप पाठक · बी.डी. जत्ती · मोहम्मद हिदायत उल्लाह · रामस्वामी वेंकटरमण · शंकर दयाळ शर्मा · के.आर. नारायणन · कृष्णकांत · भैरोसिंग शेखावत · मोहम्मद हमीद अंसारी
६ वी लोकसभा सदस्य
इ.स. १९२७ मधील जन्म
इ.स. २००२ मधील मृत्यू
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ५ सप्टेंबर २०१७ रोजी १४:३७ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


दे ताली (चित्रपट) - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
इ.स. २००८ मधील हिंदी भाषेमधील चित्रपट
इ.स. २००८ मधील चित्रपट
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल ६ एप्रिल २०१३ रोजी २०:३५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


पळशीकर : शिक्षक | ऐसीअक्षरे

लेखक - प्रभाकर कोलते
शिक्षकाचे घर, त्यासी ज्ञानाचा आधार, आनंद आगार, सर्वांसाठी
सरांचं घर हे आम्हां विद्यार्थ्यांसाठी अशा ज्ञात्याचं घर होतं. त्यात आमचं प्रवेश करणं दबकत होई; परंतु आम्ही त्यांचा निरोप घेऊन बाहेर पडत असू तेव्हा आमच्या खांद्यावर सरांचा हात असे आणि त्या स्पर्शात पुन्हा येण्याचं आमंत्रण.
सरांना परंपरेने चालत आलेलं काहीही नको होतं. त्यांच्या अंगी ती मोडण्याचं बळ ठासून भरलं होतं. याचा अर्थ त्यांना धर्म, ज्ञाती, रीतीभाती या विरोधात उठाव करायचा होता असं नव्हे, तर समाजासोबतच्या स्वत:च्या संबंधांमध्ये आणि कलेमध्ये नवे, पूर्वी कोणीही न केलेले किंवा कधीही न झालेले प्रयोग त्यांना अभिप्रेत होते. जीवनामध्ये प्रतिकूल परिस्थिती माणसाला शहाणं करते आणि तेच शहाणपण त्याला नवी दृष्टी देतं, हे त्यांनी अनुभवलं होतं. परिणामी त्यांच्या ठायी अभंग आत्मविश्वास होता आणि त्यांच्या आवडीच्या विषयावर प्रभुत्व असल्यामुळे त्याविषयीच्या सखोल विश्लेषणावरही त्यांची पकड असणं स्वाभाविकच होतं.
सरांनी वाचलेलं एखादं नवीन पुस्तक ते आम्हाला वाचून दाखवत. मग विचारत, "काही कळलं का" आणि त्यांना हेही माहीत असे, की आम्हाला काहीच कळलं नाही असं नव्हे परंतु आम्हाला पूर्ण कळलंय याची खात्री नाहीय. आणि हे जाणल्यामुळेच ते हातातलं पुस्तक बाजूला ठेवत, आणि एखाद्या कीर्तनकाराप्रमाणे त्या पुस्तकाचं मर्म उलगडून दाखवत. वर "केवळ वाचाळ होऊन उपयोगाचं नाहीये, वाचक व्हा", असा बोचरा सल्ला देत. आमच्यापैकी बरेच जण वाचक झाले ते त्यांच्यामुळेच.
सरांची पिढी 'चित्रकार चित्रं रंगवतो, चित्रावर बोलत नाही' अशा मूलभूत विचाराची जरी असली तरी त्यांच्यातला शिक्षक बोलत असे आणि चित्रकार रंगवत असे. त्यामुळे त्यांचे अनुयायी आणि चाहतेही खूप होते. सर 'आधी अनुभवले मगची सांगितले' अशा आशयघन प्रणालीचा पाठपुरावा करणारे असल्यामुळे, शिवाय कायम सतर्क राहत असल्यामुळे त्यांची व्याख्यानं परिणामकारक होत असत. श्रोत्याला विचार करायला लावण्याची ताकद त्यांच्या बोलण्यात असायची.
शंकर पळशीकरांनी काढलेलं प्रभाकर कोलते यांचं व्यक्तिचित्र (१९७४). खाजगी संग्रहातून.
घरी भेटणारे सर आणि आर्ट-स्कूलमध्ये दिसणारे सर यांत जमीन-अस्मानाचा फरक असे. आम्ही मित्र गमतीने म्हणत असू; जुळे भाऊ असावेत, एक घर सांभाळणारे, दुसरे स्कूल चालवणारे. खरं म्हणजे सरच स्कूल चालवत असत, अगदी ते प्राध्यापक होते तेव्हापासून ते डीन ह्या उच्चपदावरून निवृत्त होईपर्यंत. त्याचं महत्त्वाचं कारण म्हणजे त्यांच्यापेक्षा कनिष्ठ असणारे सारे शिक्षक (प्रा. शिरगावकर आणि प्रा. सुखडवाला हे दोन शिक्षक सोडून) त्यांचे विद्यार्थीच होते आणि त्या सर्वांना सरांचा आवाका आणि नैतिक जरब परिचयाची होती. शिक्षक म्हणून सरांची प्रतिमा इतकी प्रभावी होती, की त्यापुढे त्यांचे विरोधकही नतमस्तक होत असत. पुढे त्यांतलेच काही आपल्या वैयक्तिक महत्त्वाकांक्षेपोटी सरांच्या विरोधात गेलेही, परंतु शेवटी तोंडावर आपटले.
कलेवरची हुकमत, विद्वत्ता आणि स्पष्टवक्तेपणा यांचं प्रभावी उदाहरण म्हणजे पळशीकर सर. त्यांचा पिंड शिक्षकाचा होता हे त्यांना स्वतःला चांगलंच माहीत असणार; तोच त्यांच्या संपूर्ण व्यक्तिमत्वाचा जन्मजात पाया होता; ज्यावर त्यांचं आयुष्य, त्यांची कला, त्यांची शैक्षणिक स्वप्नं, त्यांची प्रगल्भ विचारधारा, त्यांचं यश, त्यांची विफलता, सारंसारं उभं होतं. शिक्षक होताच त्यांनी इतर सर्व भरभराटीकडे पाठ फिरवली. आणि शिक्षक होण्यासाठी नव्हे, तर शिक्षक म्हणूनच त्यांनी जन्म घेतला होता हे सिद्ध केलं.
खरं म्हणजे, प्रोग्रेसिवांच्या काळात (प्रोग्रेसिव्ह आर्ट ग्रूप) कलाक्षेत्राचं नेतृत्व करण्याची संधी त्यांना सहज मिळावी इतके सारे मानसन्मान (बॉम्बे आर्ट सोसायटी, कोलकाता आर्ट सोसायटी यांची महत्त्वाची सुवर्णपदकं, शिवाय बॉ.आ.सो.ची दोनवेळा रौप्यपदकं) त्यांना प्राप्त झाले होते. तत्पूर्वी केंद्र शासनाची सर्वात पहिली शिष्यवृत्तीही त्यांना मिळाली होती. त्याशिवाय भरपूर प्रसिद्धी, नावलौकिक इत्यादी. परंतु ते त्या सन्मानांच्या पलीकडच्या स्वत:लाही नक्कीच जाणत असणार यात शंका नाही. एका जागी भक्कमपणे स्थिर राहणं आणि गर्दीत वाहून जाणं यांतला फरक त्यांनी आजमावला असावा. यशस्वी होऊन थांबणं आणि यश ओलांडून पुढे जाणं यांतला सूक्ष्म फरक त्यांना सजग करून गेला असावा. कलाक्षेत्रात मिळालेलं यश ओलांडून सर जे. जे. स्कूल ऑफ आर्टमध्ये स्थिर झाले ते विद्यार्थ्यांसाठी. आपल्याजवळचं कलात्मक सर्वस्व विद्यार्थ्यांना देण्यासाठी.
कलर अँड साउंड (१९७४). पळशीकर यांच्या व्यक्तिगत संग्रहातून.
सर दर दिवशी वेळेच्या आधीच वर्गात येऊन बसलेले असत. त्यामुळे उशिरा येणाऱ्यांची पंचाईत होई. ते फक्त पाहत त्या लेट-लतीफांकडे. त्यांच्या नजरेत एक वेगळीच जरब असे, त्यामुळे उशिरा येणारे दुसऱ्या दिवशी वेळेवर हजर असत. न रागावता विद्यार्थ्यांकडून इच्छित काम करू घेणं, हे त्यांच्या सवयीचं झालं होतं.
किंवा कधी कधी एखाद्याकडे संपूर्णपणे दुर्लक्ष करूनही त्याला मार्गावर आणणं त्यांना खूपच चांगलं जमत असे. लाकडी फरसबंदी असलेल्या स्कूल ऑफ आर्टमध्ये सरांच्या बुटांचा होणारा बुलंद आवाज विद्यार्थ्यांवरच्या एका वेगळ्याच वचकाचा भाग होता आणि त्यावर त्यांच्याच चालण्याची मालकी असावी, इतका तो त्यांचाच होता. तो आवाज कानावर पडताच सगळ्यांचे पाय आपापल्या जागेकडे वळत आणि त्यानंतरची मूक, धीरगंभीर शांतता आम्हा सगळ्यांना कामाला लावी. कलाभ्यासात आणि निर्मितीत शांतता, एकाग्रता आणि कृती यांचा परस्परांशी अन्योन्यसाधारण, घनिष्ट संबध आहे याचा आम्हाला उशिरा का होईना, पण त्यांच्याच सानिध्यात साक्षात्कार झाला; आणि हा संबंधच जागतिक कलाक्षेत्रातल्या अनेक नव्या शोधांचा जनक आहे, हे सरांमुळेच आम्हा विद्यार्थ्यांना उमजलं. हे जेव्हा आमच्या लक्षात आलं तेव्हा त्यांच्या दूरदृष्टीची आणि त्यांच्यातल्या चित्रकार-शिक्षकाच्या मागे उभ्या असलेल्या त्यांच्या उत्तुंग व्यक्तिमत्वाची आम्हाला खऱ्या अर्थाने ओळख पटली.
प्रोग्रेसिव चित्रकारांना वैचारिक बळ तथा नैतिक पाठिंबा देणारे 'टाईम्स ऑफ इंडिया'चे कला-समीक्षक श्री. रुडी लेडन आपल्या एका लेखात पळशीकर सरांची शिक्षक म्हणून अनुभवलेली महती व्यक्त करतात : "सर जे. जे. स्कूल ऑफ आर्टमध्ये प्रा. शंकर पळशीकर स्कूल अस्तित्वात आहे, ही खरोखरच अद्भुत गोष्ट आहे व ती पळशीकरांचा शिक्षक तथा चित्रकार म्हणून असलेला दबदबा दर्शविते."
माणसांच्या गराड्यात एकटं राहणं पसंत असल्याचं त्यांच्या देहबोलीतूनच व्यक्त होई. त्यांच्या त्या निवडीबद्दल अनेकजण गैरसमज करून घेत. फार थोड्यांनाच त्यांचं ते एकटेपण भावत असे. कोणाला आवडो अथवा न आवडो, सरांच्यात दोन्हींमुळे काहीही फरक पडत नसे.
घर जसं त्यांचं असे तसंच स्कूल ऑफ आर्टही त्यांचंच असे. सर्वत्र त्यांचीच छाप दिसत असे. सरांशिवाय स्कूल ऑफ आर्टची कल्पना करणं त्यांच्या विरोधकांनाही कठीण वाटे. ह्यात काही रहस्य वगैरे नव्हतं, तर एका अस्सल व्यक्तिमत्वासाठी आर्ट स्कूल हे एक चिरंतन चिंतनक्षेत्र होतं. सर स्वतःच म्हणत, "केवळ माझा होणं मला कोणत्याही क्षणी शक्य असतं, कारण मी सर्वकाळ इतरांचाच असतो." सर्वांचं भान ठेऊन केवळ स्वतःचा होणं यालाच जिवंत समाधी म्हणतात, हेच त्यातून त्यांना व्यक्त करायचं असावं. सरांचे उद्गार आणि कृती यांमध्ये भेद नसे, पाण्यात राहून त्यात न मिसळणाऱ्या तेलासारखे ते कसे काय राहू शकतात, याचंच आम्हाला अप्रूप असे.
सर एक प्रतिभाशाली चित्रकार तर होतेच, परंतु एक सव्यसाची शिक्षकही होते. त्यांपैकी त्यांचं कोणतं कार्य उजवं होतं, हे ठरवणं मात्र खरोखरच कठीण गोष्ट ठरेल. मला वाटतं, ही दोन्ही कार्यं एकमेकांना पूरक ठरणारी आहेत हे त्यांनी चांगलंच ओळखलं होतं. शिक्षक म्हणून एकदा नोकरी मिळाली की बहुतेक जण केवळ पाट्या टाकणंच पसंत करतात. सरांनी मात्र आपल्या नोकरीदरम्यान भरभरून ज्ञानाच्या पाट्या आणल्या आणि शब्दांच्या माध्यमातून तसंच प्रभावी प्रात्यक्षिकांतून मुलांच्या डोक्यांत त्या रिकाम्या केल्या. सरांचं व्यक्तिचित्रणातलं प्रात्यक्षिक इतकं भारावून टाकणारं असे की त्यांच्या त्या प्रभावात प्रवेश करण्याआधी दीर्घ पल्ल्याचा अभ्यास करावा लागे. आणि त्यातून बाहेर पडण्यासाठी त्याहून अधिक आणि वेगळा प्रयास करावा लागे. शिवाय, ते प्रात्यक्षिक कधी देतील ह्याचा नेम नसे, त्यामुळे विद्यार्थी कायम त्याची वाट पाहत सतर्क राहत.
ते नेहमी म्हणत "प्रकाश पाहायला शिका. प्रकाश आणि त्याच्या विविध छटा अनुभवायला शिका. हा प्रकाशच चित्रात महत्त्वाचे कार्य करीत असतो." त्यासाठी ते कलेतिहासातले दाखले देत, तद्वत सौंदर्यशास्त्रातल्या विविध रूपकांचा आधार घेत; परंतु त्याच वेळी ते ह्या दोन विषयांना प्रमाणापेक्षा अधिक डोईजड होऊ न देण्याचा सल्लाही देत.
'चित्र हे प्रत्यक्ष, दृश्य अनुभवाचा विषय असल्यामुळे शक्यता आहे की तो अनुभव आपण कसा पाहतो यापेक्षा तो कसा दिसतो, यावर आपण अधिक भर देतो. मग प्रकाशामुळे त्याच्या दिसण्यामध्ये होणारे बदल आपण निरखत नाही. परिणामी व्यक्तीचित्रणात समोर बसलेल्या माणसाचं ओळखपत्र आपण रंगवतो, परंतु त्या व्यक्तीद्वारे स्वतःचं पाहणं व्यक्त करत नाही. तद्वत रचनाचित्रात विषय आणि त्याच्याशी संबंधित कल्पनेचं बाह्यरूप आपण टिपतो, परंतु त्याद्वारे स्वतःचे तद्संबंधीचे विचार प्रदर्शित करीत नाही', असं त्यांचं मत होतं.
'चित्र रंगवताना हवी असणारी सहजता आत्मसात करायची असेल तर चित्रकाराला धाडस करायलाच हवं, कारण यशाची वाट अपयशातूनच जात असते', असंही त्यांचं मत होतं. 'अपयशातून आपण अधिक शिकत असतो', असं ते वरचेवर म्हणत. 'एकदा अपयश पचवलं की चित्र हा आनंदाचा परिपाठ नव्हे तर जीववेडा हव्यास होतो, आणि मग पुढे आपण तो व्यासंगापर्यंत नेऊ शकलो तर चित्र म्हणजे आपल्यासाठी अतर्क्य अनुभूती होऊन जाण्याची शक्यता असते. असं जर झालं तर चित्र आपल्या चिरंतन ध्यासाचं अंग होऊन राहतं; आपला एक संवेदनशील अवयव होऊन राहतं. मग संवेदना म्हणजे बीज आणि मग ते बीज नवा अवयव म्हणजे अंकुर होऊन वाढतं. ही वाढच आपल्याला चित्रकार असल्याचा अनुभव देण्याची शक्यता असते', असं ते म्हणत.
आकलन होत नाही तोवर सरांचं सगळंच शिकवणं कठीण वाटत असे, आणि एकदा कळलं की ते अधिक कठीण वाटायचं.
सर व्यक्तीचित्रण झरझर करत, कधी पातळ तर कधी जाड रंग लावत, कधी तर कॅनव्हासच सोडून देत, परंतु प्रकाशाची जाण कायम जागी आणि प्रखर ठेवत. खरं म्हणजे रेखन करतानाच पुढच्या रंग-आलेपनाची कल्पना मूळ धरायला सुरुवात होई. व्यक्तीच्या आंतररचनेसोबत बाह्य प्रकाशाचे बदलणारे रूपाकारही त्यांना महत्त्वाचे वाटत. ते व्यक्ती-प्रकृतीच्या भावस्थितीचे बाह्य नकाशे असतात असं ते म्हणत. एकंदरीत रचना आणि प्रकाश यांचं संतुलित संगीत म्हणजे व्यक्तिचित्रण, असंच त्यांना म्हणायचं असावं असं वाटावं, इतकं ते त्यांचं रंगकाम स्वरमय आणि एकजिनसी करत असत. रंग आणि प्रकाशछटांची त्यांची जाण जेवढी त्यांच्या आतून येत असे, तेवढीच ती समोरच्या व्यक्तीशी त्यांनी साधलेल्या दृश्य संवादातूनही व्यक्त होत असे. हा संवाद ओघवता आणि संतुलित असे. सरांसाठी प्रत्येक प्रात्यक्षिक एक प्रयोग असे आणि तो कधी फसत नसे, हे विशेष. किंबहुना त्यातूनच त्यांना पुढच्या प्रयोगाची आगाऊ कल्पना येत असे. सरांची प्रात्यक्षिकं आणि अ-प्रात्यक्षिकं किंवा व्यावसायिक कामं यांत काडीचाही फरक नसे; त्यामुळेच सरांनी केलेली दोन्ही तऱ्हांची कामं गाजली. सराव आणि काम यात त्यांनी फरक केला नाही; शिकणं आणि शिकवणं यांमध्येही केला नाही; किंवा काल-आज-उद्या-परवामध्ये केला नाही. मनात एक आणि जनात एक असं त्यांनी केलं नाही, तसंच रंग आणि अंग यांमध्ये फरक केला नाही. कधी कधी तर न करणं हीच त्यांची एक कृती असे आणि तीदेखील पूर्वी कधी केलीच नाही अशी कृती असे.
जे. जे.च्या संग्रही असलेलं 'मिस के' नावाचं जे प्रात्यक्षिक आहे, ते जागतिक पातळीचं समजलं जातं. त्याचप्रमाणे 'शर्मा', 'गायकवाड' इत्यादी अनेक प्रात्यक्षिकं अवर्णनीय आहेत आणि त्यांपैकी अनेक जागतिक संग्रहालयांतून प्रेक्षकांना मंत्रमुग्ध, आश्चर्यचकित करीत आहेत.
मिस के (१९५२). सर जे.जे. कला महाविद्यालयाच्या संग्रहातून.
सरांचं प्रात्यक्षिक ज्यांना ज्यांना पहायला मिळालं त्या सर्वांना व्यक्तिचित्रण विषय म्हणजे कर्मकठीण वाटे आणि ते काठिण्यच त्यांना आव्हान देई आणि त्या विषयात गुंतवे. हा गुंतून पडण्यातला विरोधाभास नवल वाटण्यासारखा होता; किंबहुना, तोच सरांच्या अप्रत्यक्षपणे शिकवण्याचा किंवा शिकण्याचा मार्मिक बंधही होता.
लेखातील सर्व चित्रे स्वामित्वहक्काधीन. लेखातील त्यांचा वापर मजकूर विशद करण्याच्या हेतूने Fair use मूलतत्त्वे अनुसरून.
इकबाल बानो (मृत्यू : २१ एप्रिल २००९)
'घरोंदा' चित्रपटाचे आणि अनेक अॅनिमेशनपटांचे दिग्दर्शक भीमसेन यांचे निधन झाले आहे.
'ऐसी अक्षरे'तर्फे त्यांना आदरांजली
जन्मदिवस : साहित्यिक, पर्यावरणावादाचा जनक समजला जाणारा जॉन म्युअर (१८३८), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रासाठी नोबेलविजेता, शास्त्रीय पद्धत यावर काम करणारा पर्सी ब्रिजमन (१८८२), जीवनसत्त्वांवर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पॉल केरर (१८८९), चित्रकार ज. द. गोंधळेकर (१९०९), चित्रपट निर्माता-दिग्दर्शक आर. सी. तलवार (१९१०), साहित्यिक सॅम्युएल क्लेमेन्स तथा मार्क ट्वेन (१९१०), अभिनेता अँथनी क्विन (१९१५), क्रिकेटपटू एस. वेंकटराघवन (१९४५)
मृत्युदिवस : "सारे जहां से अच्छा"चा कवी मुहंमद इक्बाल (१९३८), द्रविड चळवळीला चालना देणारा तमिळ कवी भारतीदासन (१९६४), अभिनेत्री निगार सुलताना (२०००), गज़ल गायिका इक़बाल बानो (२००९), भारतात समलैंगिकतेचा पहिला अभ्यास करणाऱ्या, गणितासाठी गिनेस बुकात नाव असणाऱ्या शकुंतलादेवी (२०१३)
इ.पू. ७५३ : रोमन सम्राट रॉम्युलसने रोम शहराच्या उभारणीस सुरुवात केली.
१५२६ : इब्राहिमखान लोदी आणि बाबर यांच्यात पानिपतची पहिली लढाई, बाबराचा विजय, मोघल सत्तेची भारतात स्थापना.
१६५९ : शिवाजी महाराज व समर्थ रामदास यांची भेट.
१७२० : बाळाजी विश्वनाथ यांच्यानंतर पहिला बाजीराव पेशवेपदी.
१७८२ : राजा बुद्ध योद्फा चुलालोक याने रात्तानकोसिन शहराची (बँकॉक) पायाभरणी केली.
१९५२ : पहिला सचिव दिवस (अनेक देशांमधला धर्मनिरपेक्ष सुट्टीचा दिवस) साजरा झाला.
१९४४ : फ्रान्समध्ये स्त्रियांना मतदानाचा अधिकार मिळाला.
१९३२ : नाशिकच्या काळाराम मंदिराचे दरवाजे सर्वांसाठी खुले ठेवण्याचा आदेश जिल्हाधिकाऱ्यांनी दिला.
१९८९ : तिआनानमेन चौकातील आंदोलनास प्रारंभ. क्रांतिकारी नेते हु याओबांग यांच्या स्मरणार्थ एक लाख विद्यार्थी जमा झाले.
१९९२ : सौरमालेबाहेरच्या PSR 1257+12 या पल्सारभोवती फिरणाऱ्या पहिल्या ग्रहाचा शोध.
२००९ : हत्तीगोठा (ता. धानोरा) इथे नक्षलवाद्यांनी गस्ती पथकावर हल्ला करून १६ पोलिसांची हत्या केली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 2 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


एक कविता | ऐसीअक्षरे

नि बऱ्याच सावल्या राहिल्यात मागे,
ढगाची मंदावत चाललीये हालचाल,
नि सिगरेटचा धूर रुळतोय खोलीत निवांत.
रस्त्यांवरची वर्दळ होतेय बंद,
तितक्याच हळू झाडातला अंधार पक्षी उधळतायत आकाशात,
आपण आपली घरं आपल्याच बाजूने बंद केली,
जुन्या कानांवर घड्याळाचे काटे ऐकले आपण
प्रियेच्या शब्दांपूर्वीच्या उब जशी.
आपल्यासमोरून रोज गेली रेल्वे,
नि साचले चौकाचौकात नजरचुकीचे ढीग,
संध्याकाळ होत गेली नि जास्वंद घुमत गेला ओलसर हवेच्या वाटांत,
फक्त सावल्या नाहीत उरल्या नि लाल पाकळ्या दिसेनाश्या झाल्या,
कोणी थकून झप-झप पाय न टाकणाऱ्याच्या.
नगराने पुढे केलेल्या पुलावरून झालो पार,
वस्ती वस्तीतले फरक टिपत राहिलो,
नि गुडघाभर पाण्यातून पहिले पक्षी पावसाची वाट पाहताना
तेव्हा आपण गेलो होतो एकमेकांसमोरून,
त्या वाटेवरून पुन्हा निघालो काही न बोलता.
तितक्याच हळू झाडातला अंधार पक्षी उधळतायत आकाशात: Superb
संध्याकाळ होत गेली नि जास्वंद घुमत गेला ओलसर हवेच्या वाटांत,
फक्त सावल्या नाहीत उरल्या नि लाल पाकळ्या दिसेनाश्या झाल्या, : Great imagery
ही कविता कवीने वाचून दाखवली असती तर बरं असं वाटतंय. कारण कवितेत वाक्यांचा अन्वयार्थ लावताना अनेक ठिकाणी माझा गोंधळ होतो आहे. उदा.
जुन्या कानांवर घड्याळाचे काटे ऐकले आपण
प्रियेच्या शब्दांपूर्वीच्या उब जशी.
इथे 'शब्दांपूर्वीच्या' आणि 'उब' या दोन शब्दांत काही लिहायचं राहून गेलं आहे की शब्दांपूर्वीची उब अपेक्षित आहे
आपल्यासमोरून रोज गेली रेल्वे,
'रेल्वे' या शब्दानंतर स्वल्पविराम खरंच हवा आहे का जवळपास प्रत्येक ओळीशेवटी स्वल्पविराम आहे. तेदेखील खरंच हवे होते का
फक्त सावल्या नाहीत उरल्या नि लाल पाकळ्या दिसेनाश्या झाल्या,
कोणी थकून झप-झप पाय न टाकणाऱ्याच्या.
वळून मागे गेलेले नि पाय न टाकणारे या दोन्ही कर्त्यांच्या पाकळ्या नि सावल्या या दोन्ही गायब झाल्या का
सावल्या कोणाच्या, पाकळ्या कोणाच्या
नि गुडघाभर पाण्यातून पहिले पक्षी पावसाची वाट पाहताना
तेव्हा आपण गेलो होतो एकमेकांसमोरून,
तेव्हा या शब्दामुळे मला संगती लावता आली नाही. 'पाहताना' यात काल दर्शवला आहे. मग 'तेव्हा'ची गरज काय  ते 'जेव्हा' असावे असा कयास आहे कारण त्यामुळे त्यापुढील ओळीला अर्थ मिळतो.
सांगण्यासारखं काही असूनही नि प्रतिमा चांगल्या जमवूनही भाषेच्या वापरात त्या कुचकामी ठरल्या असं वाटलं. थोडं अधिक गंभीरपणे भाषेचं माध्यम वापरावं अशी विनंती.
शब्दांपूर्वीची असायला हवं, इथे बरोबर निरीक्षण आहे तुमचं.
इकबाल बानो (मृत्यू : २१ एप्रिल २००९)
'घरोंदा' चित्रपटाचे आणि अनेक अॅनिमेशनपटांचे दिग्दर्शक भीमसेन यांचे निधन झाले आहे.
'ऐसी अक्षरे'तर्फे त्यांना आदरांजली
जन्मदिवस : साहित्यिक, पर्यावरणावादाचा जनक समजला जाणारा जॉन म्युअर (१८३८), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रासाठी नोबेलविजेता, शास्त्रीय पद्धत यावर काम करणारा पर्सी ब्रिजमन (१८८२), जीवनसत्त्वांवर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पॉल केरर (१८८९), चित्रकार ज. द. गोंधळेकर (१९०९), चित्रपट निर्माता-दिग्दर्शक आर. सी. तलवार (१९१०), साहित्यिक सॅम्युएल क्लेमेन्स तथा मार्क ट्वेन (१९१०), अभिनेता अँथनी क्विन (१९१५), क्रिकेटपटू एस. वेंकटराघवन (१९४५)
मृत्युदिवस : "सारे जहां से अच्छा"चा कवी मुहंमद इक्बाल (१९३८), द्रविड चळवळीला चालना देणारा तमिळ कवी भारतीदासन (१९६४), अभिनेत्री निगार सुलताना (२०००), गज़ल गायिका इक़बाल बानो (२००९), भारतात समलैंगिकतेचा पहिला अभ्यास करणाऱ्या, गणितासाठी गिनेस बुकात नाव असणाऱ्या शकुंतलादेवी (२०१३)
इ.पू. ७५३ : रोमन सम्राट रॉम्युलसने रोम शहराच्या उभारणीस सुरुवात केली.
१५२६ : इब्राहिमखान लोदी आणि बाबर यांच्यात पानिपतची पहिली लढाई, बाबराचा विजय, मोघल सत्तेची भारतात स्थापना.
१६५९ : शिवाजी महाराज व समर्थ रामदास यांची भेट.
१७२० : बाळाजी विश्वनाथ यांच्यानंतर पहिला बाजीराव पेशवेपदी.
१७८२ : राजा बुद्ध योद्फा चुलालोक याने रात्तानकोसिन शहराची (बँकॉक) पायाभरणी केली.
१९५२ : पहिला सचिव दिवस (अनेक देशांमधला धर्मनिरपेक्ष सुट्टीचा दिवस) साजरा झाला.
१९४४ : फ्रान्समध्ये स्त्रियांना मतदानाचा अधिकार मिळाला.
१९३२ : नाशिकच्या काळाराम मंदिराचे दरवाजे सर्वांसाठी खुले ठेवण्याचा आदेश जिल्हाधिकाऱ्यांनी दिला.
१९८९ : तिआनानमेन चौकातील आंदोलनास प्रारंभ. क्रांतिकारी नेते हु याओबांग यांच्या स्मरणार्थ एक लाख विद्यार्थी जमा झाले.
१९९२ : सौरमालेबाहेरच्या PSR 1257+12 या पल्सारभोवती फिरणाऱ्या पहिल्या ग्रहाचा शोध.
२००९ : हत्तीगोठा (ता. धानोरा) इथे नक्षलवाद्यांनी गस्ती पथकावर हल्ला करून १६ पोलिसांची हत्या केली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 2 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


Ram Navami, Shri ram Ramnavami, Shri Ram, ram Sita Laxman, Ramayan | रामनवमी व्रत कसे करावे? | Webdunia Marathi

रविवार, 22 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
रामनवमी व्रत कसे करावे
चैत्र शुक्ल नवमीला रामनवमी असे म्हटले जाते. या दिवशी कौसल्येने भगवान श्रीरामाला जन्म दिला होता. भारतीय संस्कृतीत हा दिवस अतिशय महत्त्वाचा मानला जातो. रामनवमीचे एक व्रतही आहे. भगवान श्रीरामाचा जन्म चैत्र शुक्ल नवमी, गुरूवार, पुष्य आणि कर्क लग्नात झाला होता. विशेष म्हणजे, महाकवी तुलसीदास यांनी याच दिवशी रामचरित मानस लिहण्यास सुरवात केली होती.
रामनवमी व्रत कसे करावे
लोकशाहीची रूजवात करणारा राजा राम
आण्णा हजारे रामलीला मैदानावर उपोषणाला बसणार
'दीपिका पदुकोण' इंस्ट्राग्राम साइटची राणी
यावर अधिक वाचा :
रामनवमी व्रत कसे करावे
स्वप्नात जर घुबड दिसला तर...
स्वप्नात जर घुबड दिसला तर शुभ मानले जात नाही. अशी मान्यता आहे की स्वप्नात जर घुबड दिसला ...
Totake : गुलाबाचे 9 चमत्कारिक टोटके
गुलाब सर्वांना प्रिय फूल आहे. याचे अनेक फायदेही आहेत. पण या गुलाबाच्या फुलांचे काही टोटके ...
अक्षय तृतीयेला विवाह असल्यास राशीनुसार पूजा करावी
अक्षय तृतीया हा सण वैशाख शुद्ध तृतीयेला साजरा केला जातो. हा साडेतीन मुहूर्तांपैकी एक आहे. ...
देवघरात नका ठेवू या मूरत्या
वास्तूप्रमाणे घराच्या ईशान कोपर्या्त मंदिर प्रतिष्ठित केले पाहिजे. मंदिरात प्रतिष्ठित ...
अमावस्याला करा हे 6 सोपे उपाय
अमावस्याला दक्षिणाभिमुख बसून मृत पूर्वजांसाठी पितृ तर्पण करा.
इच्छित कार्य थोड्या उशीराने होतील. कामात पूर्ण समर्पण ठेवा. अनपेक्षित खर्च होण्याची शक्यता.
महत्वपूर्ण व्यक्तींचा संपर्क सुखद राहील. राजकीय व्यक्तींसाठी देखील स्थिती सुखद. सामाजिक स्थितीत सुधारणा होईल.
आपले कार्ये धाडसपूर्वक करा. अडकलेले कामे योग्य वेळी पूर्ण होतील. राहत्या घर व जमीनी संबंधी विषयांमध्ये स्थिती अनुकूल राहील. नवीन कार्ययोजना लाभदायक राहातील. अडकलेले कार्ये आपल्या प्रयत्नांमुळे पूर्ण होतील.
महत्त्वाच्या कार्यांमध्ये आपणास समर्थन मिळेल आणि आपण ठरावीक वेळेत कार्य पूर्ण कराल. कौटुंबिक जीवन देखील आपल्यासाठी आनंद आणेल पण आपल्या खाण्या-पीण्याच्या सवयीची काळजी घ्या.
आपले कार्ये धाडसपूर्वक करा. अडकलेले कामे योग्य वेळी पूर्ण होतील. राहत्या घर व जमीनी संबंधी विषयांमध्ये स्थिती अनुकूल राहील. नवीन कार्ययोजना लाभदायक राहातील.
घरात किंवा कुटुंबात शुभप्रसंग घडून येतील. व्यापार-व्यवसायात वातावरण अनुकूल मिळेल. वैवाहिक जीवनात वातावरण मधुर राहील. शत्रू पराभूत होतील.
आपल्या दृष्टीकोणात विधायक परिवर्तन केल्याने आपणास निश्चितच यश मिळेल. आपल्या मुक्कामापर्यंत पोहोचण्यासाठी कठोर परिश्रम आणि धैर्याची आवश्यकता आहे.
मानसिक सुख-शांतीचे वातावरण राहील. अनुकूल वार्ता मिळतील. नोकरीपेशा व्यक्तींसाठी उत्तम काळ आहे. मान-सन्मान वाढेल. आनंदाची बातमी मिळेल.
आरोग्याची काळजी घ्या. कौटुंबिक वाद-विवाद टाळा. मिळकतीपेक्षा अधिक खर्च होईल. पत्नीच्या आरोग्याची चिंता राहील. आपल्या खर्चावर नियंत्रण ठेवा.
सामाजिक कार्य काळजीपूर्वक करा. व्यापार-व्यवसायात जोखीमीचे कार्ये टाळा. नोकरीपेशा व्यक्ती कामात व्यस्त राहातील.
संपत्ती संबंधी विषयांमध्ये अनुकूल स्थिती उत्पन्न होण्याची संभावना. कौटुंबिक वातावरण देखील आपल्या जीवनात आनंद आणेल. आपल्या जोडीदाराशी संवाद मधुर ठेवा.
प्रेम-प्रसंगांमध्ये सावधगिरी बाळगा. आर्थिक खर्च अधिक होईल. कर्ज देणे टाळा. निष्कारण चिंता त्रास देतील. व्यापारात वेळ मध्यम राहील.
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


वाडीचं कूळ नि वस्तीचं मूळ | ऐसीअक्षरे

वाडीचं कूळ नि वस्तीचं मूळ
वाडीचं कूळ नि वस्तीचं मूळ
लेखक - मुकुंद कुळे
अवघा सहा महिन्यांचा होतो. आई मला घेऊन मुंबईला आली. खरंतर तिला यायचंच नव्हतं. मरेस्तोवर खपून बांधलेल्या गावच्या घरात तिचा जीव अडकला होता. ती लग्न होऊन इळणे गावातल्या कुळ्यांच्या घरी आली, तेव्हा एक साधं गवतारू घर होतं. या गवतारू घरातच तिला तीन मुलं झाली. सर्व भावंडांत धाकटा आणि चौथा असलेल्या माझा जन्म मात्र नव्या, पक्क्या घरात झालेला. हे घर बांधताना बाबांची कमाई ब‍ऱ्यापैकी खर्ची पडलेली आणि आईचे श्रमही. त्यामुळेच गावचं घर सोडून मुंबईला जाणं तिला मान्यच नव्हतं. पण परिस्थितीच तशी ओढवली होती. घर बांधून पूर्ण झालं आणि एकएकी तिला दमा सुरू झाला. तोही असा तसा नव्हे, दम्याची उबळ आली की जगतेय की मरतेय, असा प्रसंग ओढवायचा. गावाकडे खूप उपचार झाले पण गुण येईना. शेवटी गावाकडे काढलेल्या उण्यापु‍ऱ्या चाळीसेक वर्षांचं संचित आईने गाठोडीला बांधलं आणि मला घेऊन ती मुंबईला आली. मुंबईत गिरगावातल्या मोहन बिल्डिंगमध्ये आमची एक छोटी खोली होती, सहा बाय सहाची. जिन्यालगत असलेली. या खोलीत तिने तिचा संसार मांडला खरा. पण आपलं गाव आणि गावच्या घराचा तिला कधीच विसर पडला नाही.
... किंबहुना इथे राहतानाही मनात ती तिचं गावचंच आयुष्य जगत राहिली, जपत राहिली आणि माझ्यातही रुजवत राहिली. मी वाढत होतो मुंबईत, पण माझ्या रक्तात रुजत मात्र होतं माझं गाव. केवळ घर आणि घरातली माणसं नाहीत. नीट समजू उमजू लागण्याधीच अख्खा गावपरिसर माझ्या माहितीचा झाला होता. गावची नदी, नदीतला गि‍ऱ्ह्याचा डोह, म्हैसधाड, सतीचा वड, गांगे‍ऱ्याची गोठण... असं बरंच काही. प्रत्येक ठिकाणाची काहीतरी गूढरम्य कथा ती सांगायची. गिऱ्ह्याचा डोह आणि म्हैसधाडातील काळंभोर पाणी माझ्या स्वप्नातही यायचं. त्या पाण्यात खोलवर बुडत असताना, श्वास छातीत दाटून यायचा. ओरडायचं असतानाही तोंडातून किंकाळीही फुटायची नाही. जीव घाबराघुबरा होऊन जाग यायची, तेव्हा मात्र मी आईच्या कुशीत झोपलेलो असायचो. मग जीव थंड होऊन मी अधिकच तिच्या कुशीत शिरायचो. कधीकधी गांगे‍ऱ्याची गुरांची गोठणही स्वप्नात यायची. तेव्हा मात्र छान वाटायचं. एका अद्भुतरम्य दुनियेतच शिरल्यासारखं वाटायचं. ही गुरांची गोठण म्हणजे गुरांना चरण्यासाठी राखलेली खास जागा. निबीड रान असलेल्या या गोठणीवर गावातली सगळी गुरं चरायला जायची. त्या गोठणीवर एक मोठी धोंड होती. गावात लग्न असलं की या धोंडीसमोर उभं राहून मागणं मागायचं की जेवणासाठी लागणारी तपेली-पातेली अशी सगळी भांडी त्या धोंडीवर हजर व्हायची. अख्ख्या गावाचं जेवण या तपेल्या-पातेल्यांत व्हायचं. काम झालं की भांडी पुन्हा त्या धोंडीवर नेऊन ठेवायची. असं कित्येक वर्षं सुरू होतं. एक दिवस मात्र एकाने नेलेली भांडी परत दिलीच नाहीत. मग ती नेलेली भांडीही गायब झाली आणि धोंडीचा चमत्कारही. स्वप्नात मी कितीदा तरी गोठणीवरच्या धोंडीकडे भांडी मागायचो आणि ती द्यायची पण मात्र जेव्हा मी त्या भांड्यांना हात लावायला जायचो, तेव्हा नेमकी जाग यायची.
गावरहाटीतल्या अशा किती गोष्टी-गाणी तिने मला लहानपणी सांगितली असतील, याला गणती नाही. मला कळो न कळो, ती बोलत राहायची. त्यातलं सगळंच तेव्हा मला कळत नसे. पण तिची सांगण्याची हातोटी विलक्षण होती. एखादं गुपित सांगितल्यासारखी सगळं एवढ्या विश्वासाने सांगायची की ऐकता ऐकता मी हुंकार कधी भरायला लागायचो, तेच कळायचं नाही. त्या सगळ्या सांगण्याला एक सुरेख लय असायची-
उंदुर्ल्याची उंदुर्ली, ती पडली खिरीत
वड-पान झडो, तळापाणी आटो
गायचं शिंग मोडो, कु‍ऱ्हाडीचा दांडा
नि गावचा पाटील भुंडा...
गोष्ट किंवा गाणं कुठलंही असलं, तरी त्यातले संदर्भ गावाकडचेच असायचे. तिने सांगितलेलं हे सारं मी नकळत्या अजाण वयात ऐकलं. समजण्याचं ते वयच नव्हतं. पण तिने तेव्हा सांगितलेलं मी काहीच विसरलो नाही. आता वाटतं तिचं रक्त तर माझ्यात होतंच, पण तिने त्या रक्तातून ग्रामसंस्कृतीच्या वेदना-संवेदनाही माझ्यात संक्रमित केल्या होत्या की काय....
अन्यथा गावाला फार न राहताही माझं गावचं घर, त्यातली माणसं आणि गावपरिसर माझ्यात कसा रुजला असता उन्हाळी सुट्टीतलं फक्त महिनाभराचं वास्तव्य, तेही सातवीपर्यंतच...त्यानंतर कधीही गावाकडे फार काळ वास्तव्य केलेलं नाही. तरीही गावचं घर, गावची माती अजून कशी भुरळ घालत आलीय उन्हाळी सुट्टीतलं फक्त महिनाभराचं वास्तव्य, तेही सातवीपर्यंतच...त्यानंतर कधीही गावाकडे फार काळ वास्तव्य केलेलं नाही. तरीही गावचं घर, गावची माती अजून कशी भुरळ घालत आलीय गावच्या घरातली, पुढील दारच्या अंगणातली आणि मंगीलदारच्या आवाडातली लहानपणी अनुभवलेली प्रत्येक गोष्ट अजून कशी स्मरणात आहे गावच्या घरातली, पुढील दारच्या अंगणातली आणि मंगीलदारच्या आवाडातली लहानपणी अनुभवलेली प्रत्येक गोष्ट अजून कशी स्मरणात आहे लहानपणी अनुभवलेलं सगळं अजूनही लख्ख आठवतं... कालपरवा घडल्यासारखं. चित्रांची पानं उलटावीत तसं...
पहिलं स्मृतिचित्र अर्थातच घराचं आणि भोवतीच्या आवाराचं. हे घर बाबांनी बांधलेलं असलं, तरी ते फक्त आमचं नव्हतं. वडील धरून चार भाऊ. त्यामुळे चार जणांसाठी चार खण, असं ते घर होतं. एकाच छताखाली चार चुली पेटायच्या. पण प्रत्येक घर आतून एकमेकांना दरवाजांनी जोडलेलं होतं. त्यामुळे कुणालाही, कुठूनही इकडेतिकडे जाता यायचं. सर्वत्र संचार करता यायचा. पण सगळ्यात महत्त्वाचा होता, तो या घराभोवतीचा आवार. पुढच्या बाजूने अंगण-पडवी-ओटी होतीच. पण घराच्या मागच्या बाजूला मोठं अंगण आणि आवाड (आवार) होतं.
मंगीलदारच्या या आवाडात जणू काही माझं विश्व सामावलेलं होतं आणि आहे. गावाला गेलो की माझी पहिली धाव घरामागच्या आवाडात असायची. तेव्हा आमचं हे आवाड म्हणजे देवराईच होती. आंबा, रामफळ, पेरू, शेकट, रिंगी अशा झाडांची एवढी दाटी असायची होती की, उन्हं जमिनीवर उतरायचीच नाहीत. दिवसभर या आवाडात थंड आणि गूढ वातावरण असायचं. तिथे एकटाच खेळणं ही माझ्या आनंदाची परिसीमा असायची. आल्याआल्या प्रत्येक झाडाभोवती मी फेर धरायचो आणि कानात सांगितल्यासारखं सांगायचो - मी आलोय. आता महिनाभर दे धम्माल करायची. केळीपासून आंब्यापर्यंत सगळ्या झाडांचे मुके घेत सुटायचो. वारंच भरायचं जणू माझ्या अंगात हे वारं बहुधा आईनेच माझ्यात भरलेलं होतं.
एरवीही आमच्या गावचाच नाही, घराचा परिसर म्हणजेही दंतकथांचं आगरच होतं. त्या गोष्टींचा खरेखोटेपणा माहीत नाही. पण आईच्या सांगण्यात मात्र प्रचंड आश्वासकता असायची. गावी गेलो की या कथांची पुनःपुन्हा पारायणं व्हायची. मग सुट्टीतल्या गावच्या मुक्कामात त्या कथांतच जणू दिवस सरायचे. आईने सांगितलेल्या कथा ख‍ऱ्या मानून मी घर अन् परिसर पिंजून काढायचो. त्यातलं एक हमखास पात्र म्हणजे घराच्या मंगीलदारी आवाडात असलेलं पपनसाचं झाड. त्या झाडाभोवती बांधलेल्या पारात एक गोलाकार दगड होता. तो दगड म्हणजे म्हणे एका अद्भुत शक्तीचा रहिवास होता. आई लग्न होऊन या घरी आली असताना एकदा तिला एक बाई पुढच्या दारातून शिरून मागच्या दारातून बाहेर पडताना दिसली. आई तिच्या मागावर गेली, तर ती पपनसाच्या झाडाजवळ अंतर्धान पावली. सकाळी उठून बघितलं, तर पपनसाच्या पायथ्याशी दगड होता. गवतारू घर जाऊन नंतर त्याच्या जागी पक्क कौलारु घर बांधलं गेलं. परंतु, पपनस आणि तो दगड कायम राहिला. कारण अद्भुत शक्तीचा अधिवास. आज मात्र ते पपनसाचं झाड नाही, परंतु त्याच्या पायथ्याशी असलेल्या दगडाला अद्याप कुणीही हात लावलेला नाही.
आमचं जुनं गवतारू घर असताना, आजोबांनी त्यांच्यासाठी एक छोटी खोपटी मागच्याच आवाडात बांधलेली म्हणे. एकदा कुठल्याशा मुद्द्यावरून गाव आणि त्यांच्यात तंटा निर्माण झाला. एके दिवशी सगळा गाव त्यांच्यावर चाल करून आला. आजोबा एकटेच खोपटीत बसलेले. गावातली दहा-पंधरा भरभक्कम माणसं काठ्या घेऊन आजोबांना मारायला आत शिरणार, तर अचानक त्यांच्याभोवती भुंग्यांची भुणभुण सुरू झाली. असंख्य भुग्यांनी त्या खोपटीला वेढा घातला. भुंग्यांचा हा फेरा एवढा तीव्र होता की, एकालाही खोपटीत पाऊ टाकता येईना. आल्या पावली सगळे माघारी फिरले. हा पपनसाजवळच्या त्या दैवी शक्तीचाच चमत्कार होता, असं आई सांगायची.
आजोबांशी आणि घराशी संबंधित आणखी एक गोष्ट आई कायम सांगायची. एकदा आजोबांना स्वप्न पडलं होतं म्हणे स्वप्नात त्यांना कुणीतरी म्हणालं- ‘म्हादेवा (आजोबांचं नाव) उद्या तू आगरात जाणार आहेस, तिथून येताना काही लाकूडफाटा घरी घेऊन आलास, तर त्यातून जे काही निघेल, ते टोपलीखाली झाकून ठेव. तुला तेवढंच सोनं मिळेल.’ आजोबा ठरल्याप्रमाणे दुस‍ऱ्या दिवशी पहाटे झाडांना पाणी लावायला आगरात गेले. तिथून दुपारी परत येताना त्यांनी काही सुकलेली फाटी खांद्यावरून आणली. त्यात एक मोठासा लाकडी ओंडकाही होता. आजोबा आले आणि त्यांनी नेहमीप्रमाणे सगळी फाटी अंगणात टाकली. ते निवांत मागे वळणार इतक्यात त्या सुक्या ओंडक्यातून चक्क नाग बाहेर पडला. नाग बघून तिथेच असलेली आजी किंचाळायला लागली. त्यासरशी आजोबा पुन्हा फाट्यांकडे वळले. तिथे त्यांना नाग दिसला आणि हातातल्या काठीच्या एका दणक्याने त्यांनी नागाला भुईसपाट केलं. त्याक्षणी जिवाच्या भीतीने त्यांनी नागाला मारलं. पण नंतर जिवाचा थरकाप कमी झाल्यावर, त्यांना रात्रीचं स्वप्न आठवलं. आता हळहळण्यात काही अर्थ नव्हता. पण नंतरही त्यांना कधी या गोष्टीचं वाईट वाटलं नाही म्हणे
आजोबांची ही गोष्ट ऐकल्यावर माझ्या मात्र मनात अनेकदा यायचं, की जर आजोबांनी नागाला झाकून ठेवलं असतं, तर खरंच सोनं मिळालं असतं का
जशी ही आजोबांची गोष्ट. तशीच आईच्या खानदानातलीही एक गोष्ट होती. तिच्या घराण्यात म्हणे कुणाला तरी एकदा जमीन नांगरताना सोन्याच्या दागिन्यांनी भरलेला हंडा सापडला होता. पण ते दागिने स्वतःकडे न ठेवता, त्यांनी सगळ्यांना वाटून टाकले होते. त्याच दागिन्यांतला एक ताविजासारखा दागिना माझ्या आईच्या गळ्यात मंगळसूत्राच्या बाजूला ओवलेला होता. आईच्या गळ्यातील तो तावीज मी कधीच विसरू शकणार नाही. कारण आधीच माझ्या जन्माच्या आधी आईची एक बोरमाळ गणपतीत नाचायला गेलेली असताना कुठेतरी हरवली होती. त्यात परंपरेने आलेला तावीजही एकदा गेला.
एरवी मी तिच्याकडून गोष्टी ऐकायचो. एकेक गोष्टी अफाट आणि अचाट. त्याच्या खरेपणावर मोठेपणी मी कायमच संशयाची मुद्रा उमटवलेली. पण ताविजाची गोष्ट माझ्यासमोरच घडलेली. मी बारा-तेरा वर्षांचा होतो. उन्हाळ्याच्या सुट्टीत नेहमीप्रमाणे गावी गेलो होतो. एके संध्याकाळी आई नदीवर पाणी भरायला निघाली. तिच्या मागे लागून मीही तिच्याबरोबर गेलो. तिने हंडा-कळशी घेतली होती आणि गंमत म्हणून माझ्याकडे तिला लग्नात आंदण मिळालेला छोटा तांब्या दिला होता. आम्ही दोघंही गप्पा मारत नदीवर पोचलो. ती नेहमीप्रमाणे नदीच्या आसपासचं काही सांगत होती. कुठे कुणाचं स्थान आहे, कुठे कुणाचा निवास आहे, असंच काही तरी. आम्ही नदीवर पोचलो तेव्हा सूर्य मावळतीकडे झुकला होता. सगळीकडे छान संधिप्रकाश पसरलेला होता. आईने हंडा-कळशी घासून वाहत्या पाण्यात धुतली. नंतर पाण्यात थोडं पुढे जाऊन तिने नितळ पाण्यात हंडा बुडवला…आणि त्याच क्षणी तंगुसात ओवळेला तिचा मंगळसूत्राचा सर तुटला. सगळे काळे मणी टपटपत पाण्यात पडले. त्याचबरोबर मंगळसूत्राची वाटी आणि तिच्या जोडीला असलेला तावीजही पाण्यात पडला. आईने मंगळसूत्राची वाटी पकडली. पण तावीज हातातून घरंगळला आणि पाण्यात पडतोय न पडतोय, तोच सळसळत आलेल्या एका माशाने तो गिळलादेखील आमच्या दोघांच्या देखत तो मासा तिथून सळसळत गेला. आम्ही काहीही करू शखलो नाही. दोघेही अवाक् झाल्यासारखं ते पाहत राहिलो. पण त्यातही सर्वप्रथम मी भानावर आलो आणि भांबावलेल्या आईला पाहून मला शकुंतलेची आठवण झाली. नुकतीच मी दुष्यंत-शकुंतलेची गोष्ट वाचली होती. त्यात दुष्यंताने दिलेली मुद्रिका शकुंतलेच्या बोटातून निखळून पडते आणि एक मासा ती गिळतो, असा उल्लेख होता. आता माझ्यासमोर घडलेलं ते दृश्य त्यापेक्षा वेगळं नव्हतं. क्षणभर मनात आलं - कुणाला सापडेल हा मासा आणि गवसेल तो तावीज. तो सापडल्यावर कुणालाही कशाचं स्मरण होईल का आमच्या दोघांच्या देखत तो मासा तिथून सळसळत गेला. आम्ही काहीही करू शखलो नाही. दोघेही अवाक् झाल्यासारखं ते पाहत राहिलो. पण त्यातही सर्वप्रथम मी भानावर आलो आणि भांबावलेल्या आईला पाहून मला शकुंतलेची आठवण झाली. नुकतीच मी दुष्यंत-शकुंतलेची गोष्ट वाचली होती. त्यात दुष्यंताने दिलेली मुद्रिका शकुंतलेच्या बोटातून निखळून पडते आणि एक मासा ती गिळतो, असा उल्लेख होता. आता माझ्यासमोर घडलेलं ते दृश्य त्यापेक्षा वेगळं नव्हतं. क्षणभर मनात आलं - कुणाला सापडेल हा मासा आणि गवसेल तो तावीज. तो सापडल्यावर कुणालाही कशाचं स्मरण होईल का एरवी आईने सांगितलेल्या गोष्टींनी मी स्तिमित होऊन जात असे. मात्र त्यावेळी मीच एक अद्भुत घटनेचा साक्षीदार झालो होतो. आईने सांगितलेल्या गोष्टींच्या खजिन्यात भर टाकणारी अशीच ही गोष्ट होती.
सुट्टीत गावाला गेल्यावर तिच्याबरोबर चालायला लागलं की, वळणा‍वळणावरच्या दगडधोंड्यांच्या, भुताखेतांच्या गोष्टी सांगत राह्यची. तिची कल्पनाशक्ती जबरदस्त होती. तिने सांगितलेल्या काही गोष्टी या लोकपरंपरेने चालत आलेल्या होत्या. तर काही गोष्टींना तिच्या अनुभवांचा पातळसा का होईना, पण एक नाजूक स्तर होता. त्या पूर्ण खोट्या नव्हत्या. त्यात श्रद्धेचा भाग थोडा अधिक होता, एवढंच त्या तिने अनुभवलेल्या गावच्या वाडीवस्तीच्या आणि त्या वस्तीवरच्या माणसांच्या होत्या. एकदा मला सोबत घेऊन ती माहेरी निघाली होती. तिच्या माहेरच्या वाटेवर एक विहीर लागली. मी तिचा हात सोडून लगेच नेहमीप्रमाणे कुतूहलाने त्या विहिरीत डोकावायला गेलो. त्याबरोबर तिने मला पटकन मागे ओढलं. म्हणाली, "त्या विहिरीत पाहू नकोस. त्या विहिरीत एक मासा आहे. त्या माशाच्या नाकात मोती आहे. तो मोतीवाला मासा कुणाला दिसला की, त्याला विहिरीची ओढ लागते. आजवर अनेकांनी उड्या घेतल्यात त्या विहिरीत." ही गोष्ट ऐकून मी अवाकच झालो आणि तिच्या हाताला धरूनच हळू विहिरीत डोकावून पाहिलं. दुपारची वेळ असल्यामुळे उन्हात विहिरीतले सगळेच मासे चमचमत होते. मी तिला म्हटलं अगं सगळ्यांच्याच नाकात मोती दिसतायत. तशी ती खेकसली आणि मला ओढत दूर घेऊन गेली.
अशा कितीतरी गोष्टी आणि किती गाणी. कधीकधी तर प्रश्न पडायचा की एवढी गोष्टी-गाणी हिला कशी ठाऊक पण त्याहूनही महत्त्वाचं म्हणजे, यातल्या कुठल्याच गोष्टी तिने कधीच माझ्या इतर भावंडांना सांगितलेल्या नाहीत. मी या गोष्टींविषयी सांगायला लागलो की, ते सारे अवाक् होऊन पाहत राहतात. म्हणतात – हे तुला तिने कधी आणि केव्हा सांगितलं पण त्याहूनही महत्त्वाचं म्हणजे, यातल्या कुठल्याच गोष्टी तिने कधीच माझ्या इतर भावंडांना सांगितलेल्या नाहीत. मी या गोष्टींविषयी सांगायला लागलो की, ते सारे अवाक् होऊन पाहत राहतात. म्हणतात – हे तुला तिने कधी आणि केव्हा सांगितलं आणि तुलाच का सांगितलं
या प्रश्नाचं मग माझ्याकडे उत्तर नसतं. कदाचित इतर भावंडं जन्माला आली, तेव्हा आई गावालाच होती. गावात साज‍ऱ्या होणा‍ऱ्या सगळ्या सणा-उत्सवांत ती नाचायला, गाणी म्हणायला आघाडीवर असायची. ग्रामीण संस्कृतीवर पोसलेल्या तिच्या भावनांना, ऊर्जेला या नाचगाण्यांतून मोकळीक मिळायची. त्यांचा निचरा व्हायचा. पण दम्यापायी मला घेऊन मुंबईला आली आणि तिचं नाचगाणं थांबलं ते कायमचंच. पण बहुधा ती आतल्याआत घुमत असावी. नाच-गात असावी. मला ती जे सगळं सांगायची, तो एकप्रकारे तिच्या मोकळं होण्याचाच भाग असावा. मला गाणी सांगताना ती मनातल्या मनात नाचत असणार. घरादाराच्या, रानाशिवाराच्या गोष्टी सांगताना ती पुन्हा एकदा मनातल्या मनात गावाकडे फिरून येत असणार. आपलं गाव सुटलंय, हे तिच्या खोल जिव्हारी लागलं होतं बहुधा. म्हणूनच मला गाणी-गोष्टी सांगण्याच्या निमित्ताने ती पुन्हा सगळं कल्पनेने जगून घ्यायची.
आपल्या भावनांच्या निच‍ऱ्यासाठी तिने माझा आसरा शोधला. मात्र तिने माझ्यात शोधलेला हा आसरा, मला संपन्न करून गेला. लोकवाङ्‌मयाच्या अभ्यासासाठी आवश्यक असलेली गाणी आणि गोष्टीही मला तिच्याकडेच मिळाल्या. महत्त्वाचं म्हणजे गावाला फार न राहताही, एक संपन्न ग्रामसंस्कृती माझ्यात रुजली. ही ग्रामसंस्कृती कदाचित भाबडी असेल. पण जीवनाकडे सकारात्मक पद्धतीने बघायला शिकवणारी होती. त्यामुळेच समजायला लागल्यावर जेव्हा जेव्हा गावी गेलो, किंवा अजूनही जातो, तेव्हा आईने सांगितलेली ग्रामसंस्कृतीच गावात, गावच्या घरात शोधतो. म्हणूनच मला तेव्हाही आवाडातली झाडं कधी निर्जीव वाटली नव्हती. तिने मला निसर्गाशीच बोलायला शिकवलं होतं. त्यामुळे मी घरी गेल्यावर आधी सगळ्यांशी संवाद साधायचोच. पण गावाकडून निघतानाही घराचा, झाडाझुडपांचा, अगदी गायीगुरांचाही निरोप घ्यायचो. त्यांना सांगायचो- "आता मी निघालो. आता वर्षभर आपली भेट नाही. छान राहा हं सांभाळून." हे सगळं तिनेच मला आपसूक शिकवलं होतं. त्यामुळे मी तिच्यासारखाच गावच्या घरात, वातावरणात, तिथल्या मातीत आणि माणसांतही मी मिसळून गेलो. गावाकडे फार न जाताही त्याच्याशी जोडलेला राहिलो.
आईचा जीव तर शेवटपर्यंत गावच्या घरात गुंतलेला होता. मुंबईत आवडत नाही, म्हणून शेवटची दोनेक वर्षं ती गावाकडेच, पण माझ्या बहिणीच्या गावी होती. परंतु तिच्याकडे असतानाही तिला ओढ आपल्याच गावाची आणि घराची लागली होती. तिचा सारखा हेका सुरू असायचा - माझ्या गावी न्या, म्हणून. पण तिथे तिला पाहणारं कुणीच नव्हतं. शेवटी नुकतीच तीन वर्षांपूर्वी वयाच्या ८१व्या वर्षी ती गेली, तेव्हा तिला आमच्या गावी, तिच्या घरी नेण्यात आलं. पण तोपर्यंत तिने डोळे मिटले होते. मला कळल्यावर मुंबईवरून निघून मी गावी पोचलो तेव्हा, ती आपल्या घरात शांतपणे झोपली होती. रात्र झालेली होती. मग लहानपणी तिच्या कुशीत झोपायचो, तसा मी तिच्याजवळच झोपलो. तिच्या अंगावर हात टाकून. सकाळी उठलो तेव्हा आधी, तिचं पोट खालीवर होतंय का ते पाहिलं. लहानपणी ती आपल्यापासून दूर जाईल या भीतीने, कधीही उठलो तरी आधी मी श्वासाबरोबर खाली-वर होणारं तिचं पोट पाहायचो. त्यादिवशीही मी सरावाने तिच्या पोटाकडे पाहिलं. मात्र ते हलत नव्हतं. शांत झालं होतं.
मनात आलं, शेवटचे काही दिवस या तिच्या हक्काच्या घरात तिला आणायला हवं होतं. हे घर बांधून झाल्यावर या घरात ती कधीच हक्काने राहिली नव्हती. सण-उत्सवांत खेळली, मिरवली नव्हती. उगाचंच उदास वाटायला लागलं. ती गेल्यावर तर त्या गावाबद्दलची, घराबद्दलची माझी ओढ कमी झाली. कधीच जाऊ नये तिकडे असंही वाटायला लागलं…
…पण तिनेच माझ्यात रुजवलेली ग्रामसंस्कृती एवढी तकलादू नव्हती, कदाचित काही दिवसांनी मला त्या गावाच्या-घराच्या हाका ऐकू येऊ लागल्या. त्यात आईचीही हाक होती मिसळलेली. जणू ती सांगत होती – "मी आहे, या घरात, गावात, आणि आजूबाजूच्या परिसरात. एवढंच नाही, तर तुला सांगितलेल्या गाण्यांत आणि गोष्टींतही. जोपर्यंत तुला ते सारं आठवतंय. तोपर्यंत तुला या वाडीवस्तीत यावंच लागेल. मला भेटायला, आपल्या घराला भेटायला."
आणि खरोखरच मी पुन्हा निमित्तानिमित्ताने का होईना गावाकडे जायला लागलो. पुन्हा एकदा घरामागच्या आवाडात फिरायला लागलो. झाडाझुडपांशी बोलायलो लागलो. एवढंच कशाला आता आई नसली, तरी गावच्या वाटेवरून चालताना मला ऐकू येतात, तिने सांगितलेल्या दगडधोंड्यांच्या आणि भुताखेतांच्या गोष्टी…
बरेच दिवसांनी इतका सुंदर लेख
बरेच दिवसांनी इतका सुंदर लेख वाचला..
आईबरोबरचे हृद्य नाते आणि
आईबरोबरचे हृद्य नाते आणि आईच्या संस्कार-विचारांचा पगडा छान मांडला आहे.
आपल्या भावनांच्या निच‍ऱ्यासाठी तिने माझा आसरा शोधला. मात्र तिने माझ्यात शोधलेला हा आसरा, मला संपन्न करून गेला.
हे वाक्य खासच आहे. खूपच खास आहे. ही अशी जाणीव होण्याकरता नशीब लागतं.
इकबाल बानो (मृत्यू : २१ एप्रिल २००९)
'घरोंदा' चित्रपटाचे आणि अनेक अॅनिमेशनपटांचे दिग्दर्शक भीमसेन यांचे निधन झाले आहे.
'ऐसी अक्षरे'तर्फे त्यांना आदरांजली
जन्मदिवस : साहित्यिक, पर्यावरणावादाचा जनक समजला जाणारा जॉन म्युअर (१८३८), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रासाठी नोबेलविजेता, शास्त्रीय पद्धत यावर काम करणारा पर्सी ब्रिजमन (१८८२), जीवनसत्त्वांवर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पॉल केरर (१८८९), चित्रकार ज. द. गोंधळेकर (१९०९), चित्रपट निर्माता-दिग्दर्शक आर. सी. तलवार (१९१०), साहित्यिक सॅम्युएल क्लेमेन्स तथा मार्क ट्वेन (१९१०), अभिनेता अँथनी क्विन (१९१५), क्रिकेटपटू एस. वेंकटराघवन (१९४५)
मृत्युदिवस : "सारे जहां से अच्छा"चा कवी मुहंमद इक्बाल (१९३८), द्रविड चळवळीला चालना देणारा तमिळ कवी भारतीदासन (१९६४), अभिनेत्री निगार सुलताना (२०००), गज़ल गायिका इक़बाल बानो (२००९), भारतात समलैंगिकतेचा पहिला अभ्यास करणाऱ्या, गणितासाठी गिनेस बुकात नाव असणाऱ्या शकुंतलादेवी (२०१३)
इ.पू. ७५३ : रोमन सम्राट रॉम्युलसने रोम शहराच्या उभारणीस सुरुवात केली.
१५२६ : इब्राहिमखान लोदी आणि बाबर यांच्यात पानिपतची पहिली लढाई, बाबराचा विजय, मोघल सत्तेची भारतात स्थापना.
१६५९ : शिवाजी महाराज व समर्थ रामदास यांची भेट.
१७२० : बाळाजी विश्वनाथ यांच्यानंतर पहिला बाजीराव पेशवेपदी.
१७८२ : राजा बुद्ध योद्फा चुलालोक याने रात्तानकोसिन शहराची (बँकॉक) पायाभरणी केली.
१९५२ : पहिला सचिव दिवस (अनेक देशांमधला धर्मनिरपेक्ष सुट्टीचा दिवस) साजरा झाला.
१९४४ : फ्रान्समध्ये स्त्रियांना मतदानाचा अधिकार मिळाला.
१९३२ : नाशिकच्या काळाराम मंदिराचे दरवाजे सर्वांसाठी खुले ठेवण्याचा आदेश जिल्हाधिकाऱ्यांनी दिला.
१९८९ : तिआनानमेन चौकातील आंदोलनास प्रारंभ. क्रांतिकारी नेते हु याओबांग यांच्या स्मरणार्थ एक लाख विद्यार्थी जमा झाले.
१९९२ : सौरमालेबाहेरच्या PSR 1257+12 या पल्सारभोवती फिरणाऱ्या पहिल्या ग्रहाचा शोध.
२००९ : हत्तीगोठा (ता. धानोरा) इथे नक्षलवाद्यांनी गस्ती पथकावर हल्ला करून १६ पोलिसांची हत्या केली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 0 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


Kollam | Chaupher News

केरळात सरकारनेच दहशतीचे वातावरण – मनोहर पर्रिकर
चौफेर न्यूज - केरळात सरकारनेच राजकीय दहशतीचे वातावरण निर्माण केले आहे असा आरोप गोव्याचे मुख्यमंत्री मनोहर पर्रिकर यांनी केला आहे. गोव्यात सध्या भाजपने जन...
आगामी १५ वर्षात करणार अमेठीचा कायापालट
चौफेर न्यूज – आपला मतदारसंघ असलेल्या अमेठीला पुढील १५ वर्षांमध्ये सिंगापूर, कॅलिफोर्नियाप्रमाणे विकसित करण्याचे आश्वासन काँग्रेस अध्यक्ष राहुल गांधींनी दिले असून गांधींनी हे वक्तव्य...
महाभारताच्या काळातच भारताने शोधले इंटरनेट, उपग्रह
चौफेर न्यूज – त्रिपुराचे मुख्यमंत्री बिप्लब कुमार देब यांनी इंटरनेट आणि उपग्रह हे नवीन शोध नसून महाभारत काळापासून अस्तित्वात असल्याचा दावा केला आहे. बिप्लब देब...
चौफेर न्यूज - प्राणायाम हा शारीरिक व्यायामाबरोबरच मन आणि बुद्धीवर सुसंस्कार होऊन आध्यात्मिकता निर्माण करणारा श्रेष्ठ प्रकार आहे. पंचमहाभूतातील तेज आणि तत्त्व प्राणायामाद्वारे सर्व शरीरामध्ये...
रुचिकारक तेवढाच आरोग्यदायी कडीपत्ता रुचिकारक तेवढाच आरोग्यदायी कडीपत्ता
कडीपत्ता हे नाव काढलं तरी आठवते ती खमंग फोडणी ज्याच्या सुगंधाने मन प्रसन्न होऊन भुकेची जाणीव होते. भारत, श्रीलंका, कंबोडिया आदी देशांमध्ये कडीपत्ता (गोडनिंब)...
गणेशोत्सव सजावट स्पर्धेत जय बजरंग, दक्षता, राष्ट्रतेज मित्र मंडळ प्रथम
कठुआ प्रकरणातील पीडितेची ओळख उघड करणाऱ्या प्रसारमाध्यमांना दंड
आगामी १५ वर्षात करणार अमेठीचा कायापालट


डोळ्याचा गंभीर विकार काचबिंदू अर्थात ग्लूकोमा (Glaucoma) - Health Marathi

महाहेल्थ APP (आरोग्य माहिती मराठीतून)
महाहेल्थ APP (आरोग्य माहिती मराठीतून)
Home Diseases Info डोळ्याचा गंभीर विकार काचबिंदू अर्थात ग्लूकोमा (Glaucoma)
डोळ्याचा गंभीर विकार काचबिंदू अर्थात ग्लूकोमा (Glaucoma)
आज अकाली अंधत्व येण्याचे ग्लूकोमा हा विकार एक प्रमुख कारण बनत आहे. अनुवंशिकता, मधुमेह आणि स्टिरॉइड औषधांचा वाढता वापर यामुळे ग्लूकोमा (काचबिंदू) या आजाराचं प्रमाण वाढत आहे. या आजारात एकदा गेलेली दृष्टी पुन्हा येत नाही. मात्र वेळीच तपासणी आणि योग्य उपचार करून शिल्लक राहिलेल्या दृष्टीवर परिणाम होऊ नये यासाठी प्रयत्न केले जातात.
या आजारात डोळ्यांतील दाब वाढतो. सामान्यत: डोळ्यांतील दाब हा 10 ते 20 मीमी ऑफ मॅक्युरी इतका असतो. काचिबदू झालेल्या डोळयात तो 20च्या वर आणि 40 ते 60 पर्यंतही जाऊ शकतो. दृष्टीची संवेदना मेंदूकडे नेणारी Optic Nerve अशा दाबामुळे प्रभावित होते. यावर वेळेवर उपचार होऊ न शकल्यास अंधत्व येतं.
काचबिंदू होण्याचा धोका कोणाला..
काचबिंदू कोणालाही होऊ शकतो. मात्र तो होण्यातही आनुवंशिकतेचा मुद्दासुध्दा प्रमुख आहे. एखाद्याच्या कुटुंबात आई-वडिलांना, आजी-आजोबांना किंवा भावाबहिणीला काचबिंदू असल्यास त्यालाही काचबिंदू होण्याची शक्यता जास्त असते. म्हणूनच त्यांनी अधिक सतर्क राहण्याची गरज असते. ठरावीक कालावधीनंतर डोळ्यांच्या आवश्यक त्या चाचण्या करून घेण्याची गरज असते.
काचबिंदू आणि मोतीबिंदू यांतील फरक :
काचबिंदू झाल्याचं वेळेवर लक्षात आलं नाही तर त्यामुळे येणारं अंधत्व स्वीकारण्यावाचून आपल्याला पर्याय राहात नाही. हा काचबिंदूतला सर्वात मोठा धोका आहे. तसंच हाच तर काचबिंदू आणि मोतीबिंदू यातला मूलभूत फरक आहे. मोतीबिंदूवर उपचार केल्यानंतर, त्यासाठीचं ऑपरेशन केल्यानंतर आपली दृष्टी जवळजवळ 100 टक्के पूर्ववत होते. पण काचबिंदूमध्ये 5 टक्के जरी दृष्टी कमी झाली तरी त्यावर काही उपाय करता येत नाही.
डोळ्यांची तपासणी वेळेवर करणे गरजेचे का आहे..
90 टक्के रुग्णांना काचबिंदू झाल्याचं वेळेवर लक्षातच येत नाही, आणि हे असे रुग्ण निम्न आर्थिक स्तरातले किंवा अल्पशिक्षितच असतात असं नाही; तर अगदी उच्चशिक्षितानाही आपल्याला काचबिंदू झाल्याचं लक्षात येत नाही आणि जेव्हा कळतं तेव्हा बहुतेक वेळा उशीर झालेला असतो. रक्ताच्या प्रवाहाचे जे आजार असतात म्हणजे मधुमेह (डायबेटिस), रक्तदाब (ब्लडप्रेशर) यांसारखे आजार असणा-यांनी डोळ्यांची तपासणी वेळेवर करावी.
कधीकधी प्रेशर नॉर्मल असतं; पण डोळ्यांची आतली नस तपासली असता काचबिंदूची चिन्हं दिसतात. त्यावरून संभाव्य काचबिंदू लक्षात येऊ शकतो. या चाचण्यांमधून अगदी तिशी-चाळिशीच्या उंबरठयावर असलेल्या रुग्णांनाही काचबिंदू होण्याची शक्यता असेल तर वेळेत निदान करता येतं. आणि पुढचा धोका टाळता येतो.
फक्त काचबिंदूसाठी नाही तर डोळ्यांची तपासणी प्रत्येक दोन वर्षानी करावी. एकदा काचबिंदूचा आजार होऊन डोळे वाचलेल्यांनी दर सहा महिन्यांनी डोळ्यांचे प्रेशर तपासावं. स्वत:च्या मनाने कुठलंच स्टिरॉइड गटात मोडणारं औषध डोळ्यांसाठी वापरू नये. त्यानेही काचबिंदूचा धोका वाढतो. यावर उपाय एकच, काही वर्षाच्या अंतराने डोळ्यांची तपासणी करा. डॉक्टरांच्या सल्ल्याशिवाय कुठलेही ड्रॉप्स डोळ्यांत घालू नका.
सखोल नेत्रतपासणी करा :
जागतिक आरोग्य संघटनेच्या आकडेवारीनुसार भारतातील 2.6 टक्के लोकांना काचबिंदू होतो. नियमित आणि सखोल नेत्रतपासणीमुळे या डोळ्यांच्या आजाराचं निदान लवकरात लवकर होतं. भारतात काचबिंदू या डोळ्यांच्या आजाराला बळी पडणा-या स्त्रियांची संख्या जास्त आहे.
आयओपी उपचारपद्धती आणि काचबिंदू :
काचबिंदूवर कुठलेही उपचार नसले तरीही सध्याच्या परिस्थितीत एलिव्हेटेड इन्ट्रा ऑक्युलर प्रेशर (आयओपी) हा एकच उपचार योग्य आहे. सर्वात प्रभावशाली औषधांनी उपचार करणं आवश्यक असते. त्यात डोळ्यांच्या ड्रॉप्सद्वारे दीर्घकालीन नियंत्रणासाठी एलिव्हिटेड आयओपी कमी करता येऊ शकतो. काही वेळ शस्त्रक्रियाही उपयुक्त ठरू शकते. शस्त्रक्रिया करण्यापूर्वी स्लिट लॅम्प तपासणी, ऑप्टिक डिस्क मूल्यमापन याही डोळ्यांच्या तपासण्या कराव्या लागतात.
ही सर्व माहिती 'महाहेल्थ' ह्या स्मार्टफोन अॅपमध्ये दिली आहे. या मोफत अॅपमध्ये सर्व आरोग्यविषयक माहिती ऑफलाईनसुध्दा वाचता येईल. हे अॅप डाउनलोड करण्यासाठी खलील बटन क्लिक करा.
आपणास वरील माहिती कशी वाटली ते आम्हाला कळवा किंवा आपली आरोग्यविषयक समस्या किंवा प्रश्न असल्यास येथे लिहा.
Previous articleहिमोग्लोबिनचे महत्त्व आणि त्याचे प्रमाण वाढविण्याचे उपाय
Next articleव्हिटॅमिन D चे महत्व आणि व्हिटॅमिन D घ्या.. अगदी मोफत..
लिव्हर सिरॉसिस : कारणे, लक्षणे, निदान आणि उपचार माहिती
फिट येणे, फेफरे येणे किंवा अपस्मार (Epilepsy) आजाराची माहिती
जल प्रदूषण : कारणे, दुष्परिणाम, उपाययोजना
मुळव्याध – कारणे, लक्षणे, प्रकार आणि उपचार
वायू प्रदूषण : कारणे, परिणाम आणि उपाययोजना
लोकांमध्ये आरोग्यविषयक जागृकता निर्माण आरोग्याचा दर्जा सुधारावा यासाठी ह्या 'हेल्थ मराठी' वेबसाईटच्या माध्यमातून आम्ही प्रयत्न केला आहे.


नातीगोती- (ब्रह्मघोटाळा या आगामी कादंबरीतील एक वगळलेलं प्रकरण) - १ | ऐसीअक्षरे

नातीगोती- (ब्रह्मघोटाळा या आगामी कादंबरीतील एक वगळलेलं प्रकरण) - १
नातीगोती- (ब्रह्मघोटाळा या आगामी कादंबरीतील एक वगळलेलं प्रकरण)
लेखक - ज्युनियर ब्रह्मे
नातं या शब्दाशी गोतं या शब्दाचं कसंकाय नातं जुळलंय कुणास ठाऊक. कदाचित 'गोत्यात आणतात ती नाती' असा कर्मधारय (की बहुव्रीही) समास कुणातरी चतुर माणसानं योजला असावा. किंवा गोणत्यात नेऊन भरून सोडावीत ती नाती अशी मूळ व्याख्येतल्या 'ण'चा कालौघात लोप होऊन हा शब्द बनला असावा. काहीही असलं तरी नाती गोत्यात आणतात हे लक्षात ठेवावं. आता, आमच्याच नातेवाईकांच्या ह्या गोष्टी पाहा ना
ब्रह्मेवाडा : पहिला मजला : मोठ्या (नक्षलवादी) काकांची खोली.
पात्र- काका (एक नग), काकू (एक नग) आणि बंगाल (केवळ उल्लेखापुरता)
काका : काय आणायचं होतं गं
काकू : घ्या, म्हणजे तेच लक्षात नाही कुठंतरी दुसरीच काहीतरी गोष्ट बघत गेला असाल.
काका : आता आणखी कशाला दुसरी बघू एक आहे तीच सांभाळता-सांभाळत नाही
काकू : तरीपण लक्ष बाहेरच तुमचं. परवा कसे काय ट्रकला जाऊन धडकलात हो
काका : ट्रकला नाही धडकलो मी…
काकू : खोटं बोलू नका. मला माहितेय त्या स्कूटीवालीला कट मारतामारता ट्रकला धडकलात.
काका : अगं, तो मिलिट्रीचा ट्रक होता. त्यांच्या बंदुका बघून तोंडाला पाणी सुटलं, त्यामुळं पाय घसरला.
काकू : तर तर… मला सांगताय त्या स्कूटीवाल्या सटवीला अंगावर घेऊन कसे पडलात मग
काका : अगं, ती स्कूटीवालीच माझ्या येऊन अंगावर पडली तर त्याला मी काय करणार
काकू : तुम्हीच डोळा मारून तिला खुणावलं असणार
काका : मी कशाला डोळा मारेन उभ्या आयुष्यात तुला तरी कधी डोळा मारलाय का
काकू (वेडावून दाखवत) : म्हणे मला डोळा मारला नाही कधी अंगभर बँडेज असताना मी दिसले की टुणटुण उड्या मारायचात ते
काका (रहस्याची पुडी सोडत) : …तेव्हा मी तुला बघून पळून जायचा प्रयत्न करत असायचो.
काकू : पळपुटे बाजीराव कुठले
काका : हो बाई, मी पळपुटा आणि तू शूर सिराजउद्दौलाची वंशजच ना
काकू : काढलंत का शेवटी बंगालचं नाव अहो, आम्ही बंगाली माणसं होतो म्हणून तुम्ही पळपुटे लोक स्वतंत्र झालात. नाहीतर बसला असतात अजून तसेच गोर्‍या साहेबाची चाकरी करत
काका : शक्य आहे. बंगाली माणसांचं इंग्लिश ऐकून इंग्रज पळाला असेल...
काकू : आमच्या इंग्लिशबद्दल बोलू नका. इंग्लंडमध्ये बोललं जात नसेल इतकं प्युअर इंग्लिश बोलतात आमच्याकडे.
काका : … म्हणून ते कुणालाच कळत नाही.
काकू : तुम्हांला कळत नसेल म्हणून तुम्ही मिश्या फेंदारताय.
काका : मिश्या आहेत म्हणून फेंदारतोय ना तुमच्या बंगाली लोकांत कुणाला मिश्याच नसतात, तरीपण जिथंतिथं नाक फेंदारत असतात…
 रोबीन्द्रनाथांना एवढी मोठी हातभर दाढी होती ते
काका : दाढी विसर. मिशी असणं पुरुषार्थाचं लक्षण आहे.
काकू : थापा मारू नका. दाढी असणं हे पुरुषार्थाचं खरं लक्षण मानतात.
काका : आणि टक्कल असणं कशाचं लक्षण मानतात बंगालमध्ये
काकू : तरी म्हटलं माझ्या टकल्या काकांचा उद्धार का झाला नाही अजून
काका : उद्धार करायला तुझा काका काय अहिल्येसारखा पतित आहे का
काकू : उगाच काहीही बोलू नका. पेलेनंतर फटीकबाबूंचाच नंबर लागतो असं म्हणतात बंगालमध्ये.
 पेले म्हणजे फूटबॉलमधला ब्रह्मे.
काका : अस्सं होय मग नंतर कशाला, आधीच लावा म्हणावं नंबर. कसल्या, रेशनच्या रांगेतला नंबर आहे का हा
काकू : टिंगल करू नका. काका इतके प्रसिद्ध आहेत की त्यांच्या शाळेत पेलेच्या फोटोशेजारी काकांचा फोटो लावलाय.
काका : हार घालण्यासाठी की नेमबाजीची प्रॅक्टिस करण्यासाठी
काकू : करा चेष्टा. लोक तुम्हांला फटीकबाबूंचा जावई म्हणून ओळखू लागतील ना तेव्हा त्यांची महती कळेल तुम्हांला.
काका : हे बघ, तसंही आजवर लोक मला ज्युनियर ब्रह्मेचा मोठा काका, सम्राट ब्रह्मेचा मोठा भाऊ, व्लादीमिर ब्रह्मेचा मुलगा, एलिझाबेथचा थोरला भाऊ, आणि एका वेडसर बंगाली बाईशी लग्न केलेला ब्रह्मे, नक्षलवादाचा पुण्यातला उगवता लाल तारा अशा विविध नावांनी लोक ओळखतात. ते सगळं चालतं. पण त्या फाटक्या माणसाशी कुणी माझा संबंध जोडला तर मी ते खपवून घेणार नाही.
काकू : आणि मीपण माझ्या काकांच्या टकलाबद्दल बोललंत तर खपवून घेणार नाही. 'टक्कल तिथं अक्कल' अशी म्हण आहे आमच्याकडं.
काका : असं का म्हणजे डोक्याच्या मध्यभागी तेवढी अक्कल आणि कडेकडेनं मूर्खपणा असा प्रकार आहे का तुझ्या काकांचा
काकू : पुन्हा टिंगल काकांना हे कळलं तर एका बनाना किकमध्ये तुम्हांला सरळ करतील.
काका : तुझ्या काकाला बाईकला धड किक मारता येत नाही. मागच्या वेळेस आला होता तेव्हा किक मारायला जाऊन मंडईत गाडी अंगावर पाडून घेतली होती. अख्खी मंडई हसली होती. हसण्याच्या नादात भाजीवालीनं कोथिंबीर जुडी फुकट दिली होती. ते पाहून रागानं बस पेटवायला होता तो वेडपट म्हातारा. नंतर पुढचे चार महिने भाजीवाल्या बायका मला पाहिलं की चोरून खुसूखुसू हसायच्या.
काकू : त्यांचं तरी काय चुकलं तुम्हांला बघून कुणालाही हसू येतंच.
काका : हसू लग्न केल्यामुळं झालंय.
काकू : हो, हो. लग्नाआधी तुम्ही जसे मोठे नेपोलियॉन बोनापार्ट होतात.
काका : जाऊदे. बाजाराचं बोल. नेपोलिअनला जोसेफिन असली बाजाराची फालतू कामं सांगत नव्हती.
काकू : आणि नेपोलिअनपण लढायला जाताना कुठं लढायला जायचंय ते विसरत नव्हता.
काका : मुद्द्याचं बोल. बंगाली आहेस म्हणून दरवेळी असंबद्ध बोललंच पाहिजे असं नाही.
काकू : बोलतच होते. तुम्हीच विषयांतर केलंत. तुम्हां मराठी लोकांना उठसूट बंगालचं नाव काढल्याशिवाय चैनच पडत नाही ना. आम्ही आहोत म्हणून तुम्ही आहात हे लक्षात ठेवा.
काका (हात जोडण्याची ॲक्शन करुन) : हो माझे आई, चुकलो मी. आता काय लक्ष्मीमाता कमळावर उभी राहते तशी मला आडवा पाडून माझ्या अंगावर उभी राहणार आहेस का
काकू : लक्ष्मी नव्हे काली आणि ते कमळ नसतं तर तो राक्षस असतो. शिवाय तो तुमच्यासारखा निवांत लोळत पडलेला नसतो तर कालीदेवीनं त्याचं मुंडकं उडवलेलं असतं.
काका : डिटेल्स आर नॉट इम्पॉर्टंट.
काकू : हे पहा, मला इंग्लिशमधून बोलायला भाग पडू नका.
काका : नाही भाग पाडत दुर्गादेवी. बाजारातून काय आणायचं होतं ते सांग.
काकू : वाटलंच होतं, तुम्ही विसरणार म्हणून…
काका : मग चिठ्ठीवर लिहून द्यायचं ना…
काकू : दिलं असतं. ती चिठ्ठी तुम्ही आणखी कुणा स्कूटीवालीला नेऊन द्याल. तुमचा काय भरवसा
काका : आजपर्यंत खंडणीची सोडली तर कधी कुठली चिठ्ठी लिहीलीय का मी कुणाला
 आणि कँपवर असताना मला चोरून पत्र लिहिलं होतंत ते काय म्हणे तर चारू गं चारू, दे मला दारू…
काका : अगं, पण मी तर बंदुकीची दारू मागत होतो.
काकू : पत्र लिहिलं होतंत की नाही हा मुद्दा आहे. दारू बंदुकीची, प्यायची का फटाक्यांची हा मुद्दा गैरलागू आहे.
काका : बरं. आणायचं काय होतं ते सांग.
काकू : विसरलो होतो हे मान्य नाही केलंत अजून.
काका : विसरलो बाई. सपशेल विसरलो. झालं आता समाधान
काकू (एकदम सूर चढवत) : असे कसे विसरलात उद्या मलापण विसराल का
काका : मी लाख विसरेन गं. तू विसरू देशील का मला
काकू (दातओठ खात) : म्हणजे मला विसरायची इच्छा आहे, पण धाडस होत नाही. होय की नाही
काका : तसं नाही गं माझ्या कॉम्रेडिनी. तुला एकदा पाहिल्यावर तुला विसरणं शक्य होत नाही.
काकू : कुणी सांगावं, मला विसरून अजून त्या मल्याळी बाईच्या मागे फिरत असाल.
काका : अगं, ती नवऱ्याबरोबर गेली वीस वर्षं कुवेतमध्ये राहते आहे. तिच्यामागं इतक्या लांब कशाला जाईन मी
 म्हणजे इथपर्यंत तिची खबरबात ठेवता तर.
काका : नाही गं, इराक युद्धातले रणगाडे स्वस्तात विकायला काढलेत, तर काही घेऊन ठेवू का म्हणून विचारायला तिनंच परवा फोन केला होता.
काकू : हो, घ्या घ्या, रणगाडे घ्या. म्हणजे रणगाड्यातून एकमेकांना चिठ्ठ्या पाठवायला मोकळे ना तुम्ही.
काका : तू मला बाजारातून काय आणायला सांगितलं होतंस त्याबद्दल बोलत होतो ना आपण
काकू : हो. भाजी आणायला सांगितली की रणगाडे आणतायेत. परवा क्यापशिकोम लिहिलं होतं तर ते लेटूश असं वाचून बॉन्धाकोपि घेऊन आलात. तुमचं सगळं लक्ष त्या चिठ्ठ्या पाठवणाऱ्या स्कूटीवालीकडंच ना.
काका : कोण स्कूटीवाली ती काळी की गोरी तेपण माहीत नाही. फक्त जी होती ती भलतीच वजनदार होती.
काकू : म्हणजे तिला अंगावर घेऊन पडलात ना तरीच… तरीच, तिचा स्पर्श झाला त्या भागाला मला हात लावू देत नव्हता काय
काका : तुला काय, दोन दिवस मलाही हात लाववत नव्हता. ते जाऊदे, काय आणायचं आहे ते सांगणार आहेस का की तसाच मंडईत जाऊ
काकू : आधी असे कसे विसरला ते सांगा.
काका : ते कसं सांगता येईल कसं विसरलो ते आठवून लक्षात ठेवायचं असतं का कसं विसरलो ते आठवून लक्षात ठेवायचं असतं का एवढी उलटतपासणी करण्याऐवजी मला लिहून का दिलं नाहीस तू एवढी उलटतपासणी करण्याऐवजी मला लिहून का दिलं नाहीस तू मी विसरतो हे विसरली होतीस का
काकू : तुम्ही विसरणार हे माहीत होतं. म्हणून तर तुम्हांला गाणं म्हणत जायला सांगितलं होतं.
काका : यादी विसरू नये म्हणून गाणं म्हणायचं काय गं, बंगालमध्ये हेडरची प्रॅक्टीस जोरात चालते वाटतं
काकू : फालतू बडबड करू नका. गाणं कोणतं म्हणायला सांगितलं होतं ते विसरलात का
काका : नाही. चांगलं आठवतंय.
काकू : मग सांगा, त्याचं पहिलं कडवं म्हणून दाखवा बघू.
 इथं काय गाण्याचे क्लास उघडायचे आहेत का
काकू : तुमचं गाणं ऐकून परवा जोशांना त्यांची कुत्री रडतात असा भास झाला होता. ते सोडले बाकी कुण्णी घाबरत नाही तुमच्या आवाजाला. म्हणा बिनधास्त
काका : (घसा खाकरून) आकाश काँदे हताशासम… नाई जे घूमे नोयोने मम…
काकू : बघा, बघा, ब्योमकेशबाबू बोक्षी… पहिल्या ओळीतच काय आणायचं ते सांगितलं आहे.
काका : म्हणजे कांदे अरे देवा गाणी म्हणून कांदे आणायची वेळ आलीय
काकू : एलिभेंटोरी, माय डिऑर होम्ष.
हा खरा दिवाळी अंक लेख झाला
हा खरा दिवाळी अंक लेख झाला बुवा
मस्त मजा आली वाचताना
ती तोफेच्या गोळ्या बांधुन चिठ्ठी पाठवायची आयड्या तर अफलातुन
 ती तोफेच्या गोळ्या बांधुन चिठ्ठी पाठवायची आयड्या तर अफलातुन . :bigsmile:
इकबाल बानो (मृत्यू : २१ एप्रिल २००९)
'घरोंदा' चित्रपटाचे आणि अनेक अॅनिमेशनपटांचे दिग्दर्शक भीमसेन यांचे निधन झाले आहे.
'ऐसी अक्षरे'तर्फे त्यांना आदरांजली
जन्मदिवस : साहित्यिक, पर्यावरणावादाचा जनक समजला जाणारा जॉन म्युअर (१८३८), उच्च दाबाच्या भौतिकशास्त्रासाठी नोबेलविजेता, शास्त्रीय पद्धत यावर काम करणारा पर्सी ब्रिजमन (१८८२), जीवनसत्त्वांवर संशोधन करणारा नोबेलविजेता पॉल केरर (१८८९), चित्रकार ज. द. गोंधळेकर (१९०९), चित्रपट निर्माता-दिग्दर्शक आर. सी. तलवार (१९१०), साहित्यिक सॅम्युएल क्लेमेन्स तथा मार्क ट्वेन (१९१०), अभिनेता अँथनी क्विन (१९१५), क्रिकेटपटू एस. वेंकटराघवन (१९४५)
मृत्युदिवस : "सारे जहां से अच्छा"चा कवी मुहंमद इक्बाल (१९३८), द्रविड चळवळीला चालना देणारा तमिळ कवी भारतीदासन (१९६४), अभिनेत्री निगार सुलताना (२०००), गज़ल गायिका इक़बाल बानो (२००९), भारतात समलैंगिकतेचा पहिला अभ्यास करणाऱ्या, गणितासाठी गिनेस बुकात नाव असणाऱ्या शकुंतलादेवी (२०१३)
इ.पू. ७५३ : रोमन सम्राट रॉम्युलसने रोम शहराच्या उभारणीस सुरुवात केली.
१५२६ : इब्राहिमखान लोदी आणि बाबर यांच्यात पानिपतची पहिली लढाई, बाबराचा विजय, मोघल सत्तेची भारतात स्थापना.
१६५९ : शिवाजी महाराज व समर्थ रामदास यांची भेट.
१७२० : बाळाजी विश्वनाथ यांच्यानंतर पहिला बाजीराव पेशवेपदी.
१७८२ : राजा बुद्ध योद्फा चुलालोक याने रात्तानकोसिन शहराची (बँकॉक) पायाभरणी केली.
१९५२ : पहिला सचिव दिवस (अनेक देशांमधला धर्मनिरपेक्ष सुट्टीचा दिवस) साजरा झाला.
१९४४ : फ्रान्समध्ये स्त्रियांना मतदानाचा अधिकार मिळाला.
१९३२ : नाशिकच्या काळाराम मंदिराचे दरवाजे सर्वांसाठी खुले ठेवण्याचा आदेश जिल्हाधिकाऱ्यांनी दिला.
१९८९ : तिआनानमेन चौकातील आंदोलनास प्रारंभ. क्रांतिकारी नेते हु याओबांग यांच्या स्मरणार्थ एक लाख विद्यार्थी जमा झाले.
१९९२ : सौरमालेबाहेरच्या PSR 1257+12 या पल्सारभोवती फिरणाऱ्या पहिल्या ग्रहाचा शोध.
२००९ : हत्तीगोठा (ता. धानोरा) इथे नक्षलवाद्यांनी गस्ती पथकावर हल्ला करून १६ पोलिसांची हत्या केली.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 2 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


राशी- भविष्य - तरुण भारत | तरुण भारत

सुवर्णालंकारानी खरेदी कराल, विद्येचे अपेक्षे प्रमाणे यश, मानसिक सुख, उत्तम राहील. नवीन नोकरी मिळेल. श्रीमंतीत भर पडेल. भावंडाची मदत मिळवून कार्यात यश, शिक्षणासाठी परदेश दौरा. पण कळत नकळत घडलेल्या काही चुकांमुळ प्रत्येक कामात विरोध जाणवेल. त्यासाठी सावध राहून कामे केल्यास चांगले. या आठवडय़ात लोकांच्या बोलण्यावर बारीक लक्ष ठेवा. बरीच माहिती मिळेल.
जे काही घडले ते आपल्या कर्मामुळे हा मुलमंत्र लक्षात ठेवा. शिक्षणात मध्यम यश, एकाद्या व्यक्तिकडून सल्ला मिळाल्यास त्यास तुमच्या भाग्योदयास सुरुवात असू शकते. वाहन अपघात, चोरी, खोटे आरोप येणे, नको त्या मार्गाकडे मन वळणे, आरोग्यात बिघाड असे प्रसंग आल्यास त्याची कारणमिमांसा शोधून त्यावर मार्ग काढा.
सर्व कामात यश मिळेल. स्वतःची जागा होण्याचे योग. अनपेक्षित धनलाभ, निवडणुकीत यश, दानधर्मात वेळ जाईल, व्यवसायात मोठे लाभ होतील, पण मानहानी, आरोग्य बिघडणे, ताप, वगेरेपासून जपावे. सरकारी कामे आपोआप होतील. एखाद्या मोठय़ा कामात मित्रांचे सहकार्य लाभेल. नवे घर बांधाल. संगीतात यश मिळेल. कुटुंबात मंगल कार्ये होतील.
नोकरी व्यवसायानिमित्त प्रवास केल्यास मोठा पैसा मिळेल. कुणाला तरी मदत करायला जाल तर नको त्या प्रकरणात अडकाल. शेती हातातून जाणे, सरकारी कृपा लाभेल, कुटुंबात कल्याण होईल, लक्ष्मीची पसन्नता मिळेल, गेलेली इस्टेट परत मिळेल, गाडय़ा खरेदी कराल, मुके प्राणी हरवणे व बाधिक पिडेचा त्रास होईल. शस्त्रामुळे इजा, गोळीबार, दगडफेक यापासून जपावे.
एwश्वर्य प्राप्त होईल. तिर्थक्षेत्री प्रवास होतील, नव्या नोकरीच्या शोधात असाल तर यश मिळेल पण जागेसंदर्भात घोटाळे साधतील, पोलीस केसीस, शत्रुत्त्व यामुळे मनस्ताप पण तुमची बाजू खरी असेल तर यश मिळवाल. आरोग्य सुधारेल. रद्द झोलेला विवाह पुन्हा जुळण्याची शक्मयता. वाहन खरेदी कराल, मध्यस्थीमुळे अकस्मात कलह, कामातील चुकामुळे त्रास होण्याची शक्मयता.
नोकरी व्यवसायासाठी चालू असलेल्या मुलाखतीत यश मिळेल. सरकारी कामात यश मिळेल. जागा खरेदी कराल. मुलाबाळांच्या आरोग्याकडे लक्ष द्या. अघोरी प्रकार, करणीबाधा यापासून दूर रहा. प्रवासात अडचणी वाहनात बिघाड असे प्रकार घडतील. अनोळखी लोकांकडून लिफ्ट घेऊ नका अथवा देऊ नका. पिकनिक अथवा नवख्या ठिकाणी जाताना किंमती वस्तूची काळजी घ्यावी. प्रमाणाबाहेर खर्च होणार नाही याकडे लक्ष द्यावे लागेल.
नव्या कल्पना वापरल्यास उद्योग व्यवसायात चांगले यश मिळेल. आवश्यकता नसेल तर मोठे प्रवास टाळावेत व्यवहार पूर्ण नवीन असतील तर अनोळखी व्यक्तीला पूर्ण पारखल्याशिवाय महत्त्वाचे कोणतेही व्यवहार करू नका. काळजी घ्यावी मोठी गुंतवणूक करताना त्याचे फायदे तोटे तपासून घ्या. घाईगडबड नको. लग्न समारंभ व तत्सम ठिकाणी जाण्याचा प्रसंग आल्यास घाई गडबडीत किमती वस्तू विसरण्याची शक्मयता आहे.
महत्त्वाच्या कामानिमित्त दूरवरचे प्रवास होण्याची शक्मयता. पूर्वीचे आर्थिक व्यवहार खोळंबले असतील तर ते पूर्ण होतील, पण प्रयत्नांची पराकाष्टा ही आवश्यक. जागा अथवा जमीन व्यवहार करताना काळजी घ्यावी. भागीदारीत व्यवसाय करणार असाल तर कायदेशीर चौकटीत राहूनच करा नवख्या ठिकाणी अथवा देवस्थानला गेल्यास तिथे नियमभंग करू नका.
मुळ नक्षत्रातील शनीमुळे कोणत्याही बाबतीत बेफिकीरपणा अंगलट येईल. सावध राहा. आजार वगैरे आल्यास औषधोपचार दुर्लक्ष करू नका. या सप्ताहात काही लाभाच्या संधी आल्यास त्या फायदेशीर ठरतील. नको त्या प्रकारामागे लागून घातकी वस्तू घरी आणू नका. बाहेरील बाधेचा परिणाम होऊ शकेल. आार्थिकदृष्टय़ा हा आठवडा चांगला जाईल.
नोकरी, आरोग्य, शिक्षण, मुलाबाळांचे सौख्य व धनलाभ याबाबतीत अनुकूल वातावरण राहील. जे काम हात घ्याल ते यशस्वी कराल. यश देणारा अठवडा आहे. दूरवरचे प्रवास होण्याचे योग. घरातील का वस्तूची अदलाबदल करा. अडगळ काढा त्यामुळे अडलेल्या कामांना गती मिळेल. काही जुन्या मित्रांची गाठभेट होईल.
वास्तू दोष व प्रखर बाधा निर्माण करणारे अनिष्ट ग्रहमान आहे. घरात बाहेरील कोणतीही जुनी वस्तू आणताना त्याच्याबरोबर अनिष्ट शक्ती येणार नाही याची काळजी घ्या. आर्थिकदृष्टय़ा चांगले योग आहेत एखादे मोठे घबाड हात लागण्याची शक्मयता आहे.
काहीतरी करून दाखविण्याचे जिद्द असेल तरच जीवनात यशस्वी होतो. यासप्ताहात तशा संधी मिळतील. कामाची आवड निर्माण होईल. संगीत, गायन, वादन, चित्रपट क्षेत्र यात मोठे येश मिळवून देणारी ग्रहस्थिती आहे. पैसा अडका मानसन्मान, वाहन, घरदार या सर्व बाबतीत यशस्वी ठराल, पण कामे रेंगाळत ठेवू नका.
आजचे भविष्य सोमवार दि. 24 एप्रिल 2017
आजचे भविष्य शनिवार दि. 13 मे 2017
आजचे भविष्य शनिवार दि. 12 ऑगस्ट 2017
आण्विक चाचणी करणार नाही : किम
सिंधुदुर्ग किनारपट्टीवर वादळसदृश स्थिती
बदल न झाल्यास रस्त्यावर उतरणार
दक्षिण गुजरातला भूकंपाचा धक्का, जीवितहानी नाही
पुन्हा मंदी आल्यास स्थिती अवघड : आयएमएफ
यशवंत सिन्हांचा भाजपला रामराम
वाहनाच्या धडकेने तरुणाचा मृत्यू
उपराष्ट्रपतींच्या भूमिकेकडे लक्ष, निर्णयाला लागू शकतो वेळ
केंद्र सरकारची प्रतिमा मलीन करण्याचा होतोय प्रयत्न : गृहमंत्री
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


एबीपी माझा | बळीराजा डॉट कॉम

पिढ्यान्-पिढ्याच्या अबोलतेला लिहीते करण्याचा एक इवलासा प्रयत्न
गझलेची बाराखडी व मराठी वृत्ते
२) रानमेवा - भूमिका
३) प्रस्तावना - मा. शरद जोशी
५) ‘रानमेवा’ - प्रकाशन समारंभ
स्वतंत्र भारत पक्ष कार्यकारिणी
मुखपृष्ठ / एबीपी माझा
 बळीराजावर आपले स्वागत आहे.
महाराष्ट्राच्या दुर्दशेची पन्नाशी - शरद जोशी
वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा.
गंगाधर मुटे यांनी मंगळ, 19/12/2017 - 23:06 ह्यावेळी प्रकाशित केले.
शेतकऱ्यांना स्वतःचा आवाज देणारा नेता हरपला
एबीपी माझा विशेष संपादित भाग
सहभाग : गंगाधर मुटे, विजय जावंधिया, रघुनाथदादा पाटील, मिलिंद मुरुगकर, संजय पानसे, निर्मला जगझाप
बळीराजा डॉटवर कॉम जे हवे ते शोधा
वाचकांनी आजपर्यंत दिलेल्या एकूण भेटी
बळीराजा डॉट कॉमवर उपस्थित पाहुणे
नव्या संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
* आवागमन आणि सदस्य खाते सूचना
सध्या साईटवर हजर सदस्य
सध्या बळीराजावर 0 नोंदणीकृत सदस्य ऑनलाईन आहेत.
काळ्याआईच्या कष्टकर्‍यांनो, उपेक्षितांच्या सहकार्‍यांनो, हक्कासाठी लढणार्‍यांनो, लोकशाहीच्या पहारेकर्‍यांनो, स्वप्नं उद्याचे बघणार्‍यांनो, नव्या युगाच्या निर्मात्यांनो,
या जरासे खरडू काही.....
लेख, कविता, गझल आणि इतर अवांतर साहित्यलेखनाचे © सर्वाधिकार सुरक्षित आहेत. या साईटवरचे साहित्य इतरांना पाठवायचे असल्यास कृपया साईटचा पत्ता इतरांना कळवावा ही विनंती. येथील साहित्य copy करून इतरांना paste करून मेल करू नका. आपण अत्यंत संवेदनशील रसिक आहात, साहित्यचोर नाहीत याची जाणीव असू द्या. संदर्भ देतांना लिंक आणि लेखक, कवीचे नांव अवश्य नमुद करा, ही विनंती. साईटवरील कोणतेही साहित्य अन्यसंकेतस्थळावर मुद्रीत करायचे झाल्यास, ई-पुस्तक स्वरूपात प्रकाशीत करायचे झाल्यास किंवा मासिक, नियतकालिक, मुद्रीत स्वरूपात प्रकाशीत करावयाचे झाल्यास तशी परवानगी घेणे आवश्यक आहे. आपला नम्र - गंगाधर मुटे ranmewa@gmail.com मु.पो. आर्वी (छोटी) ता. हिंगणघाट जि. वर्धा
बळीराजा डॉट कॉमवर वाचा
कविता * गझल * देशभक्तीगीत * नागपुरी तडका * लावणी * अंगाईगीत * शेतकरीगीत * ललीत लेख * कथा * विडंबन * हादग्याची गाणी * जात्यावरची गाणी * पोळ्याच्या झडत्या * भक्तीगीत * अभंग * महादेवाची गाणी * नाट्यगीत * गौळण * पारंपारिक गाणी * भजन * भावगीत * विनोदी गीत * भुलाबाईची गाणी *तुंबडीगीत * बडबडगीत * बालकविता * विनोदी * आणि आणखी बरेच काही ......


राजूचा विकास म्हणजे परळी खोऱयाचा विकास काय? - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सातारा » राजूचा विकास म्हणजे परळी खोऱयाचा विकास काय
राजूचा विकास म्हणजे परळी खोऱयाचा विकास काय
आम्ही सत्तेपेक्षा सत्याला आणि सामान्य जनतेला महत्व देत आलो आहे. आजपर्यंत जे झाले ते झाले परंतु ज्याच्याकडे सायकल नव्हती त्याच्याकडे, गाडय़ा-घोडी आली कुठुन याची चौकशी लावली जाईल. उरमोडीच्या धरणाजवळ असलेल्या अनाधिकृत क्रशर आणि बंगला उद्ध्वस्त करण्याचे काम प्रामुख्याने हाती घेण्यात येईल. दहशत-दहशत म्हणून प्रचार करणाऱयांना दहशत आणि दादागिरी काय असते ते दाखवुन दिले जाईल. एका बाजुला भ्रष्टाचार आणि गैरमार्गाने गलेलठ्ठ झालेले विरोधक उमेदवार आणि दुसऱया बाजुला सातारा विकास आघाडीचे स्वच्छ प्रतिमेचे उमेदवार आहेत. याचा विचार करुन, आपण कारी गटातील आणि कारी व गणातील सातारा विकास आघाडीच्या उमेदवारांना प्रचंड मतांनी निवडुन द्यावे, असे आवाहन खासदार उदयनराजे भोसले यांनी परळी येथील जाहीर सभेत केले.
कारी गटातील उमेदवार सौ.राजश्री महेंद्र शिंदे व कारी गणामधील तानाजी खामकर व अंबवडे गणातील उमेदवार सौ.कोमल भंडारे यांच्या प्रचारार्थ आयोजित केलेल्या परळी येथील सभेत खासदार उदयनराजे बोलत होते. यावेळी जिल्हा परिषदेचे माजी सदस्य भिकु भाऊ भोसले, आज आम्हाला बाजुला केलं असे आमदार म्हणतात, तथापि विरोधकांच्या पोस्टर्सवर जेवढे चेहरे आहेत त्या सर्वाना आम्ही वेळोवेळी चोपलेले आहे हे लक्षात असुद्यात. कुणावर अन्याय होत असेल तर आम्हाला सहन होत नाही.
कारी गटाच्या कार्यक्षेत्रात सुमारे सव्वा कोटी रुपयांचा खासदार निधी वाटप केला आहे. नुसता राजुचा विकास झाला म्हणजे यांचा संपूर्ण परळी खोऱयाचा विकास झाला, अशी त्यांची विकासाची व्याख्या आहे. प्रचंड गैरकारभार करुन, खोटी कामे दाखवून यांनी माया कमावली आहे.
आरक्षित जागेवरील उमेदवार निवडून आणावा
‘कोयने’ची वीजनिर्मिती बंद होण्याची शक्यता
दरड कोसळल्याने वाहतूक पूर्णपणे ठप्प
चार भिंतीच्या रस्त्याचा कठडा कोसळून झोपड्डयांचे नुकसान
आण्विक चाचणी करणार नाही : किम
सिंधुदुर्ग किनारपट्टीवर वादळसदृश स्थिती
बदल न झाल्यास रस्त्यावर उतरणार
दक्षिण गुजरातला भूकंपाचा धक्का, जीवितहानी नाही
पुन्हा मंदी आल्यास स्थिती अवघड : आयएमएफ
यशवंत सिन्हांचा भाजपला रामराम
वाहनाच्या धडकेने तरुणाचा मृत्यू
उपराष्ट्रपतींच्या भूमिकेकडे लक्ष, निर्णयाला लागू शकतो वेळ
केंद्र सरकारची प्रतिमा मलीन करण्याचा होतोय प्रयत्न : गृहमंत्री
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


बांगलादेशात भूस्खलन ; 26 जणांचा मृत्यू - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » Top News » बांगलादेशात भूस्खलन ; 26 जणांचा मृत्यू
बांगलादेशात भूस्खलन ; 26 जणांचा मृत्यू
ऑनलाईन टीम / ढाका :
बांगलादेशच्या दक्षिणपूर्व भागात झालेल्या मुसळधार पावसामुळे या भागात भूस्खलन झाले. तसेच या भागात पूर देखील आला आहे. त्यामुळे या भूस्खलन आणि पुरामध्ये जवळपास 26 जणांचा मृत्यू झाला आहे.
गेल्या काही दिवसांपासून बांगलादेशच्या दक्षिणपूर्व भागात मुसळधार पाऊस सुरु आहे. या मुसळधार पावसामुळे जनजीवन विस्कळीत झाले असून, या भागातील अनेक घरे उद्ध्वस्त झाली आहेत. या दुर्घटनेत आत्तापर्यंत 26 जणांचा मृत्यू झाल्याची माहिती मिळत आहे. या दुर्घटनेतील पीडितांना वाचवण्यासाठी बचावकार्य युद्धपातळीवर कार्य करत आहे. लष्कराचे इंजिनिअर आणि मेडिकल कॉर्प्सचे जवान बचावकार्यात लागले आहेत.
3 वर्षांनंतरही मोदी लाट कायम
उड्डाणाअगोदर विमानाच्या खाली आले रानडुक्कर
अकोला-अकोट मार्गावर बसचा अपघात
Posted in: Top News, राष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीय
आण्विक चाचणी करणार नाही : किम
सिंधुदुर्ग किनारपट्टीवर वादळसदृश स्थिती
बदल न झाल्यास रस्त्यावर उतरणार
दक्षिण गुजरातला भूकंपाचा धक्का, जीवितहानी नाही
पुन्हा मंदी आल्यास स्थिती अवघड : आयएमएफ
यशवंत सिन्हांचा भाजपला रामराम
वाहनाच्या धडकेने तरुणाचा मृत्यू
उपराष्ट्रपतींच्या भूमिकेकडे लक्ष, निर्णयाला लागू शकतो वेळ
केंद्र सरकारची प्रतिमा मलीन करण्याचा होतोय प्रयत्न : गृहमंत्री
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


एक रूपयांची नोट झाली शंभर वर्षांची - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » विशेष वृत्त » एक रूपयांची नोट झाली शंभर वर्षांची
एक रूपयांची नोट झाली शंभर वर्षांची
ऑनलाईन टीम / पुणे :
एक रूपयाची नोट शंभर वर्षांची झाली आहे. ब्रिटीशांनी 30 नोव्हेंबर 1917 रोजी एक रूपयाची नोट चलनात आणली होती. आज ही नोट शंभर वर्षांची झाली आहे.
एक रूपयाच्या नोटेवर इतर भारतीय नोटांप्रमाणे भारतीय रिझर्व्ह बँकेकडून जारी केली जात नाही,तर भारत सरकारकडून जारी केले जाते. त्यामुळे एक रूपयाच्या नोटेवर आरबीआय गव्हर्नरची स्वाक्षरी नसते,तर केंद्रीय अर्थसचिवांची स्वाक्षरी असते. कायद्याच्या आधारे एक रूपयाची नोट ही खऱया अर्थाने ‘मुद्रा’नोट म्हणजेच करन्सी नोट आहे.
पहिल्या महायुद्धावेळी एक रूपयाचे चांदीचे नाणे चलनात होते. विशेष म्हणजे,हे नाणे चांदीपासून बनवले जायचे. मात्र युद्धादरम्यान चांदीचे नाणे बनवणे परवडण्यासारखे नव्हते. त्यामुळे 1917मध्ये पहिल्यांदा एक रूपयाची नोट चलनात आणली गेली आणि या नोटेने चांदीच्या नाण्याची जागा घेतली. एक रूपयाची नोट 30 नोव्हेंबर 1917मध्ये छापली गेली, या नोटेवर इंग्लंडचा राजा चॉर्ज पंचमचा फोटो छापण्यात आला होता.
भारतीय रिझर्व्ह बँकेच्या वेबसाईटवरील माहितीनुसार एक रूपयाच्या नोटेची छपाई पहिल्यांदा 1926मध्ये बंद करण्यात आली होती. कारण नोट छापण्याचा खर्च परवडत नव्हता.त्यानंतर 1940मध्ये पुन्हा छपाई सुरू करण्यात आली,जी 1994 सालापर्यंत चालू राहिली.त्यानंतर 2015 साली पुन्हा छपाई सुरू करण्यात आली.
भावाला किडनी देऊन बहिणीचे अनोखे रक्षाबंधन
UC ब्राऊजर वापरताय, मग हे नक्की वाचा
दगडूशेठ हलवाई गणपतीला1हजार970 किलोंचा मोदकाचा केक, गिनीज बुकमध्ये नोंद
केंद्र सरकार 20 लाख रिक्त पदे भरणार
Posted in: विशेष वृत्त
आण्विक चाचणी करणार नाही : किम
सिंधुदुर्ग किनारपट्टीवर वादळसदृश स्थिती
बदल न झाल्यास रस्त्यावर उतरणार
दक्षिण गुजरातला भूकंपाचा धक्का, जीवितहानी नाही
पुन्हा मंदी आल्यास स्थिती अवघड : आयएमएफ
यशवंत सिन्हांचा भाजपला रामराम
वाहनाच्या धडकेने तरुणाचा मृत्यू
उपराष्ट्रपतींच्या भूमिकेकडे लक्ष, निर्णयाला लागू शकतो वेळ
केंद्र सरकारची प्रतिमा मलीन करण्याचा होतोय प्रयत्न : गृहमंत्री
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


खेळ मनाचे: "शिक्षणाची भीमगर्जना"

मन हा शरीराचा असा अवयव आहे जे दिसत नाही पण हालचाल सर्व अवयवा पेक्षा जास्त असते. नेहमी चलबिचल, कधी उत्साही, कधी निराश. मनात कधी कोणता विचार येईल काहीच सांगता येऊ शकत नाही. त्यामुळे मनाचे खेळ जो व्यवस्थीत खेळु शकला तो आयुष्य जिंकला......
''शिक्षण हे वाघिणीचे दूध आहे. ते जो पिल तो माणूस गुरगुरल्या शिवाय राहणार नाही,'' - भारतरत्न डॉ बाबासाहेब आंबेडकर
"शिक्षणाची भीमगर्जना" करताना शिक्षणाचं महत्व बाबासाहेबांनी अतिशय उत्तम रित्या सांगीतलं आहे. खडतर जीवन जगत असताना त्यांना आलेल्या अनुभवातूनच शिक्षणाला किती महत्व आहे हे त्यांना समजत गेलं असेल. शिक्षणाने माणूस समृद्ध होतो, माणसाचे विचार समृद्ध होतात. शिक्षण हे समाजात बदल घडविण्याचे एक प्रभावी शस्त्र बनू शकते. शिक्षण माणसाला कर्तव्य आणि हक्कांची जाणीव करून देते. उच्चशिक्षित व्यक्ती बुद्धीने सशक्त होत जातो. व्यक्तीला चांगले आणि वाईट यातील फरक समजायला लागतो. इतरांप्रती आदर, विनयभाव आणि क्षमाभाव हे गुण प्रत्येकाच्या अंगी आणण्यासाठी शिक्षणाची अत्यंत गरज आहे. शाळेत जाणा-या मुलांना नुसती बाराखडी शिकवून उपयोग नाही तर बाराखडी सोबत मुलांची मने सुसंस्कृत व गुणवत्तामय झाली पाहिजेत आणि समाजाच्या हितासाठी या शिक्षण समृद्ध मुलांनी सामाजिक बांधिलकी जपली पाहिजे. शाळा म्हणजे उत्तम आणि कर्तव्यदक्ष नागरिक बनविणारे कारखाने आहेत. याचे भान या प्रक्रियेत भाग घेणार्‍यां शिक्षकांनी मनात घ्यावे. राष्ट्रहीत व समाजहीताचे भान ठेवणारे हेच खरे शिक्षण आहे असे बाबासाहेबांचे स्पष्ट मत होते.
आज शिक्षण क्षेत्रात इतके प्रभावी, प्रयत्नशील आणि गुणवत्तायुक्त शिक्षक आहेत की असं वाटत प्रत्येक व्यक्तीपर्यंत शिक्षण पोहोचविण्याचं बाबासाहेबांच स्वप्न पूर्ण झाल्याशिवाय राहाणार नाही. माझ्या परिसरातील अनेक शाळेत प्रभावी शिक्षक आहेत. माझा मित्र श्रीकांत काशिद याने तर त्याची शाळा इतकी सुंदर बनविली आहे आणि सुंदर शाळेसोबत तिथल्या विद्यार्थ्यांची गुणवत्ता इतकी वाढली आहे की प्रत्येक विद्यार्थी प्रभाव पाडून जातो. नागटिळक गुरूजी, सुहास चवरे गुरूजी आणि असे अनेक शिक्षक प्रभावी काम करताना दिसत आहेत. या देशाचं भवितव्य असणारी पीढी हे शिक्षक प्राथमिक शाळेत तयार करताना दिसत आहे. बाबासाहेबांच्या विचारानुसार शिक्षण हे जर वाघिणीच दूध असेल तर आज हे गुणवत्तायुक्त शिक्षक तळागाळातल्या मुलांपर्यंत हे वाघिणीच दूध पोहोचविण्याचं उत्कृष्ठ काम करत आहेत. "शिका, संघटित व्हा आणि संघर्ष करा" हा मूळमंत्र देताना सुद्धा बाबासाहेबांनी शिक्षणाला आधी महत्व दिलं आहे. शिक्षण, शिक्षक, विद्यार्थी आणि शिक्षण प्रक्रिया हे सर्वच घटक इतके सक्षम बनले पाहिजेत की स्पृश्य अस्पृश्य ही भावनाच दूर लोटून दैदीप्यमान समाजनिर्मिती झाली पाहिजे. हेच बाबासाहेबांच ध्येय होत आणि आहे.
पूर्वीच्या काळी जातीय विषमता हा आपल्या देशातील समाजव्यवस्थेचा आधार होता हे सर्वांनाच माहित आहे. पण आज शिक्षणामूळे जातीय विषमता नष्ट होताना दिसून येत आहे. आज प्रत्येक जाती-जमातीतील आपले समाज बंधू IAS, IPS, IRS म्हणून आपले नाव समाज मनात कोरत आहेत. आज बारा बलुतेदार जाती प्रक्रिया नष्ट होऊन तुमच शिक्षण, तुमचा व्यवसाय, तुमच सामाजिक कामच तुमची जात बनत चालली आहे ही समाजासाठी चांगली गोष्ट आहे. पण हा बदल फक्त आणि फक्त सर्वांना दिलेल्या समानशिक्षणाच्या हक्कामूळेच घडतोय आणि याची सुरुवात डॉ बाबासाहेब आंबेडकर, महात्मा जोतिबा फुले, सावित्रीबाई फुले यांच्या सारख्या अनेक महान नेत्यांनी केलीय हे देखील विसरून चालणार नाही. या महान नेत्यांनी दिलेली प्रेरणाशक्ती आज कोणालाच शिक्षणापासून वंचित ठेवत नाही. परिणामी आता जातीय समाजव्यवस्था बदलून शिक्षणावर आधारित अशी सामाजिक व्यवस्था बनत चालली आहे. आणि याचा परिणाम आपल्या देशाच्या उज्वल भविष्यासाठी नक्कीच होईल.
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या प्रगल्भ ज्ञानसाधनेकडे पाहता हे लक्षात येते की त्यामुळेच ते स्वत: उत्कृष्ट शिक्षक व पुढे व्यापक अर्थाने समाजशिक्षक होऊ शकले. त्यांच्या विचारांची आणि मूल्यांची आठवण प्रकर्षाने होते. परंतु त्यांना अभिप्रेत असलेले सामाजिक परिवर्तन अजूनही ख-या अर्थाने झालेले नाही हे लक्षात घ्यायला हवे. त्यासाठी डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांच्या जयंतीच्या निमित्ताने जाती-धर्माच्या पलीकडे जाऊन शैक्षणिक परिवर्तनाद्वारे समतेचा लढा लढण्याचा निर्धार व्यक्त व्हायला हवा. अशा या महामानवाचे महान कार्य म्हणजे देशासाठी व समाजासाठीचे सामाजिक बांधिलकीचे कर्तव्य आहे. डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर या विश्वाला मिळालेली महान देणगी आहेत. त्यांच्या प्रभावी विचारांचा उपयोग जर आज समाजनिर्मितीत झाला तर नक्कीच समाजपरिवर्तन घडून येईल. यासाठी सर्वांनी ही "शिक्षणाची भीमगर्जना" लक्षात ठेवली पाहिजे.
माझ्या सर्व बंधु आणि भगिनींना डॉ बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या 125व्या जयंती निमित्त खुप खुप शुभेच्छा
- डॉ संदीप टोंगळे


श्री स्वामी समर्थ पुण्यतिथी सप्ताह (दि. ७ ते १३ एप्रिल २०१८) अधिक माहिती…! – अखिल भारतीय श्री स्वामी समर्थ गुरुपीठ, त्र्यंबकेश्वर

अखिल भारतीय श्री स्वामी समर्थ गुरुपीठ, त्र्यंबकेश्वर श्री स्वामी समर्थ सेवा व अध्यात्मिक विकास मार्ग (दिंडोरी प्रणित)
प्रधान सेवा केंद्र, श्रीक्षेत्र दिंडोरी
१. बालसंस्कार व युवा प्रबोधन
२. प्रश्नोत्तर व मार्गदर्शन
४. आरोग्य व आयुर्वेद
६. भारतीय संस्कृती व अस्मिता
१३. पशु व गोवंश
१६. देश विदेश अभियान
श्री स्वामी समर्थ पुण्यतिथी सप्ताह (दि. ७ ते १३ एप्रिल २०१८) अधिक माहिती…
प.पू. गुरुमाऊलींच्या आदेशान्वये मंडल मांडणी,यज्ञ याग व प्रहरे करू नये.
* श्री गुरुचरित्र, स्वामी चरित्र, दुर्गासप्तशती, नवनाथ, भागवत, अनुभूतीच्या प्रकाशवाटा तसेच सर्व मुद्रणाचे वाचन करावे.
* सांगता मांदियाळीनेच करावी.
* श्री दिंडोरी दरबार, श्री गुरुपीठ व सर्व दत्तधामावर अखंड सप्ताह होतील.
* सर्व याज्ञिकींनी दिंडोरी दरबार व गुरुपीठ येथे सप्ताहासाठी उपस्थित राहावे.
* श्री स्वामी समर्थ एक माळ सामुदायिक जप
* गीतेचा 15 वा अध्याय
* गीताई, मनाचे श्‍लोक वाचन
* पसायदान, संत तुकारामांचा अभंग
* श्री विष्णुसहस्रनाम वाचन
* ‘श्री स्वामी समर्थ’ मंत्र एक माळ जप
श्री स्वामी चरित्र सारामृत ग्रंथाचे क्रमश: ३ अध्याय वाचन, ११ माळी श्री स्वामी समर्थ मंत्राचा जप तसेच दैनंदिन नित्यसेवा करावी.
अधिक माहितीसाठी नजीकच्या सेवा केंद्रात जाऊन सेवा मार्गाच्या विविध विभागाचे प्रशिक्षण व मार्गदर्शनाचा लाभ घ्यावा..
माहिती व तंत्रज्ञान विभाग – Mobile Apps
|| प्रधान सेवा केंद्र, श्री क्षेत्र दिंडोरी ||
श्री स्वामी समर्थ सेवा व आध्यात्मिक विकास केंद्र
दिंडोरी, तालुका : दिंडोरी जिल्हा : नाशिक
फोन नंबर - (०२५५७) २२१७१०
|| गुरुपीठ, श्री क्षेत्र त्र्यंबकेश्वर ||
श्री स्वामी समर्थ गुरूपीठ,मु.पो.ता.त्र्यंबकेश्वर
फोन नंबर - (०२५९४) २३३१७०
Copyright 2012-2017 अखिल भारतीय श्री स्वामी समर्थ सेवा व आध्यात्मिक विकास केंद्र (दिंडोरी प्रणीत) सर्व हक्क राखीव.


'पद्मावती' प्रदर्शित होणारच : दीपिका पदुकोण - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » Top News » ‘पद्मावती’ प्रदर्शित होणारच : दीपिका पदुकोण
‘पद्मावती’ प्रदर्शित होणारच : दीपिका पदुकोण
ऑनलाईन टीम / मुंबई :
दिग्दर्शक संजय लीला भन्साळी यांच्या बहुप्रतिक्षीत ‘पद्मावती’ सिनेमाला काही संघटनांकडून विरोध होत आहे. या चित्रपटाच्या समर्थनार्थ आता खुद्द ‘पद्मावती’ अर्थात अभिनेत्री दीपिका पदुकोण मैदानात उतरली आहे. ‘पद्मावती’ सिनेमा प्रदर्शित होणारच आणि त्याला कुणीही थांबवू शकत नाही, असे ती म्हणाली.
गेल्या अनेक दिवसांपासून पद्मावती चित्रपटाला विविध संघटनांकडून विरोध केला जात आहे. मात्र, या चित्रपटाच्या प्रदर्शनाच्या मुद्द्यावरून दीपिका स्वतः पुढे आली आहे. ती म्हणाली, सिनेमा प्रदर्शित होण्यापासून कोणीही रोखू शकत नाही. आम्ही फक्त सेन्सॉर बोर्डाला उत्तर देण्यास बांधिल आहोत, असे दीपिकाने म्हटले आहे. एक महिला म्हणून या सिनेमाचा भाग असणे ही माझ्यासाठी अभिमानाची गोष्ट आहे, या सिनेमाची कहाणी सांगणे हे आवश्यक आहे, असेही दीपिका म्हणाली.
फडणवीसांच्या काळात 65 हजार शेतकऱयांच्या आत्महत्या ; बापटांना ‘घरचा आहेर’
काश्मीरप्रश्नी सरकार कायमस्वरूपी तोडगा काढणार
पावसामुळे मध्य, हार्बर रेल्वेवरील वाहतूक उशिराने
ऑनलाईन फसवणूक झाल्यास रक्कम मिळणार परत ; आरबीआयचा दिलासा
Posted in: Top News, राष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीय
गाळ काढू अन् विकासाचे जलसाठे निर्माण करु
माजी मुख्यमंत्र्यांकडून जुन्या कोयना पुलाच्या कामाची पाहणी
भाजपाला खंबीर गटनेता मिळणार का
अंगापूर येथील कुस्तीत पैलवान जगताप विजयी
टंचाईवर मात करण्यासाठी एकदिलाने काम करावे
नागठाण्याची जिह्यात ‘स्मार्ट गाव’ म्हणून ओळख
काळा पैसा हद्दपार केल्यानेच मोदींना विरोध
शैक्षणिक धोरणाबाबत केंद्र शासन उदासिन
दर्जेदार आरोग्य सेवेसाठी प्रयत्नशील
सोलापुरात डान्स बारवर छापा, 9 बारबालांसह 19 जण ताब्यात
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


develop house garden | असे सजवा घराचे अंगण ! | CNX Masti

आज दुपारी १ वाजता ‘झी मराठी’वर पाहा महाराष्ट्राज मोस्ट स्टायलिश अवॉर्ड्सचा रंगतदार सोहळा
रंगला शानदार सोहळा,‘लोकमत’च्या सोहळ्यात अवतरले ‘स्टायलिश’ तारांगण
महाराष्ट्राज मोस्ट स्टायलिश अवॉर्ड
Hritik Roshan Style: दुस-यांना आकर्षित करेल अशी स्वतःची वेगळी स्टाइल तुम्हाला बनवते 'स्टाइलिश'
स्टाइलमध्ये असावी ओरिजनालिटीः तेजस्विनी पंडीत
स्टाइल हे एक प्रेझेंटेशन
लोकमत महाराष्ट्राज मोस्ट स्टायलिश अॅवॉर्डवेळी दिसला टायगर श्रॉफचा रॉकींग अंदाज
लोकमत महाराष्ट्राज मोस्ट स्टायलिश अॅवॉर्डवेळी दिसला सोनाली बेंद्रेचा इंडो-वेस्टर्न लुक
लोकमत महाराष्ट्राज मोस्ट स्टायलिश अॅवॉर्डवेळी दिसला सई ताम्हणकरचा ग्लॅमरस लूक
ऋत्विक केंद्र दिसणार 'सरगम' मध्ये
संगीत देवबाभळी नाटक पाहून भारावले नसिरुद्दीन शाह, या शब्दांत दिली कलाकारांना कौतुकाची थाप
माधुरी दिक्षीतने केली सुमेध मदगलकरच्या अभिनयाची प्रशंसा
‘अभिनय माझं प्रेम आणि आयुष्य’ - पल्लवी जोशी
दर्शकांनी साथ दिल्यास मराठी चित्रपट यशस्वी- कश्मिरा शहा
Interview : उत्तम डायरेक्शनमुळे भूमिकेला न्याय देता आला- भालचंद्र (भाऊ) कदम
सिद्धार्थला गवसली आयुष्यातील सर्वात सुंदर जागा
पहिला मराठी सिनेमा प्रदर्शित होण्यापूर्वीच स्वानंदी बेर्डेने साईन केला दुसरा सिनेमा
ऋषिकेश जोशीच्या या फोटो मागचं गुपित काय
shikari marathi movie review : शिकाऱ्याच्या जाळ्यात अडकलेल्या अभिनेत्रीची कथा
mantra marathi movie review : आस्तिक - नास्तिक यावर भाष्य करणारा मंत्र
या ठिकाणी रंगणार धमाल ‘स्टॅण्ड अप कॉमेडी’ शो
सचिन कुंडलकर स्मार्टफोनवर करणार या सिनेमाचं शूट, निसर्गरम्य ठिकाणी होणार चित्रीकरण
अक्षय तृतीयाच्या शुभमूहुर्तावर ‘Once मोअर’ चित्रपटाचे मोशन पोस्टर प्रदर्शित
मिलिंद सोमण चढणार बोहल्यावर, बघा लग्नाच्या तयारीचे Inside Photos
एका अजब लग्नाची गजब गोष्ट, अखेर ब्रेकअपच्या बातम्यांना अफवा ठरवत मिलिंद सोमण अडकला रेशीमगाठीत,बघा INSIDE PHOTO
सोनम कपूर-आनंद अहुजाच्या संगीत सेरेमनीमध्ये या गाण्यावर परफॉर्मे करणार करण जोहर
निया शर्मा म्हणते, माझ्या लिपस्टिकच्या शेडवर टीका करणा-यांची मला पर्वा नाही
थॅलेसेमिया देशापुढे आव्हान : जॅकी श्रॉफ
इशान खत्तर सांगतोय शाहिद कपूरने दिले हे मार्गदर्शन
शाहिद कपूर आणि मीरा राजपूत यांच्या घरी पुन्हा एकदा हलणार पळणा
मुंबईच्या रेल्वे स्टेशनवर दिवसभर बिनधास्त फिरत होती ‘चुलबुली गर्ल’,पण कोणीही तिला ओळखले नाही
अबब... प्रियांका चोप्राच्या ‘या’ ड्रेसची किंमत जाणून तुम्हाला धक्का बसेल
Nanu Ki Jaanu Movie Review : न हसवणारा, न घाबरवणारा विनोदी भयपट
Mercury Movie Review : डायलॉगविना खिळवून ठेवणारा थ्रिलर - ‘मर्क्युरी’
सलमान खान आणि आमिर खानसोबत काम केलेल्या या अभिनेत्रीला ओळखलात का
रणवीर सिंग आणि सारा अली खानच्या सिम्बा चित्रपटात केला जाणार हा मोठा बदल..जाणून घ्या 'या' मागचे कारण
 भोजपुरी इंडस्ट्रीवर आम्रपाली दुबेचा ‘कब्जा’
सैफ अली खानच्या कालाकांडीमधले दुसऱ्या साँगचे टीझर रिलीज
shocking :  लग्नाच्या तीन आठवड्यांपूर्वी जॉन सीना व निकी बेलाचे ब्रेकअप
हॉलिवूडच्या ‘या’ अभिनेत्रीने उत्तर प्रदेशातील मुलाला घेतले दत्तक, फोटो केला शेअर
एक्समॅन ह्यू जॅकमॅनने केले चाहत्यांना अलर्ट
मायकल जॅक्सनच्या मुलीने ‘या’ अभिनेत्रीसोबत समलैंगिक संबंध असल्याची दिली कबुली
एकटेपणामुळे वैतागली अ‍ॅँजेलिना जोली; या व्यक्तीला करतेय डेट
‘क्वांटिको-३’च्या प्रोमोमध्ये प्रियांका चोप्राने लावला अ‍ॅक्शन अन् हॉटनेसचा तडका
डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर आदर्श शिंदेने वाहिली मानवंदना
‘डीआयडी लिटिल मास्टर्स’मध्ये ‘लुंगी डान्स’च्या तालावर थिरकणार चित्रांगदा सिंह
स्टार प्रवाहवरील 'नकळत सारे घडले'च्या कथानकाला मिळणार हे वळण
स्वत:च्या टॅलेंटवर विश्वास ठेवा - अंजली आनंद
‘शारीरिक-मानसिक पातळीवर स्वत:ला स्ट्राँग बनवा’- रणदीप राय
‘आयुष्य सर्वार्थाने समृद्ध बनवा’ - मोहित मलिक
घरातील रहिवाश्यांना मिळाले पहिले Luxury बजेट
'गुलमोहर' मालिकेत पाहायला मिळणार नवीन कथा
“फराह माझी प्रेरणा आहे” एंटरटेनमेंट की @9- लिमिटेड एडिशनच्या सेटवर म्हणाली रविना टंडन
शिवजयंतीचे औचित्य साधत ‘संभाजी’ मालिकेच्या सेटवर रंगला कौतुक सोहळा
'द व्हॉईस इंडिया किड्स' 2च्या सेटवर लागली मोठी आग
प्रमोशनसाठी नाही तर या कारणासाठी सलमान खान पोहचला होता 'द व्हॉईस इंडिया किड्स'च्या सेटवर हे होते नेमके कारण
‘बिट्टी बिझनेसवाली’मध्ये अभिनेता अभिषेक बजाज बनला दबंग
‘बिट्टी बिझनेसवाली’मध्ये अभिनेता अभिषेक बजाज बनला दबंग
'शक्ति अस्तित्व के एहसास की' मालिकेत पाहायला मिळणार हा ट्रॅक
कलर जीन्स देई आकर्षक ‘ड्रेसिंग स्टाईल’
तरुणांमध्ये हिट होतेय 60's फ्लोरल प्रिंटची फॅशन
रोड ट्रीपसाठी सज्ज व्हा “या” कुल ड्रेसिंगसह
उन्हाळ्यात ताकाचे सेवन गुणकारी
लहान मुलांची बौद्धिक क्षमता वाढवी ‘योगा’
सतत स्क्रीनसमोर असणा-यांनी डोळ्यांची घ्या काळजी
सडपातळ मुलीही दिसतील स्टायलिश
म्हणून सौंदर्य प्रसाधनांचा अतिरेक नको
सेरेन्डिपिटी आर्टस् फेस्टिवल-गोवा २०१७ मध्ये फक्त ७२ तासांमध्ये ५०००० हुन अधिक प्रेक्षकांनी भेट दिली
बाईक चालवताना घ्या ‘या’ गोष्टींची काळजी...
Travel Tips : एकट्याने प्रवास करताना महिलांनी लक्षात ठेवाव्यात ‘या’ टिप्स
या '' पाच '' कारणांनी मुलींवर होतात बलात्कार...
व्हॅलेंटाईन डे ला “तिला” द्या एक खास सरप्राईस
जाणून घ्या पुरुषाने आपल्यापेक्षा मोठ्या वयाच्या स्त्रीशी विवाह करण्याचे फायदे आणि तोटे
कलाकारांना सगळ्यात Irritate करणारे प्रश्न | Vaibhav Tatwawadi
लोकमत उत्सव नववर्षाचा-२०१८ | केतकी चितळे आणि साईंकित कामत | Rapid Fire प्रश्न
क्रिसन्न बर्रेत्तोचा हटके अंदाज
निया शर्माचा बोल्ड लूक
एमी जॅक्सनचा व्हॅकेशनदरम्यान दिसला कुल अंदाज
ब्युटीफूल अँड बोल्ड इलियाना डिक्रूज
असे सजवा घराचे अंगण
अंगण कसे आहे यावरून घराची संस्कृती ठरत असते. बहुतांश घर आतून सजविण्याच्या प्रयत्नान आपले अंगणाकडे दुर्लक्ष होते. असे न करता घराच्या अंगणाची कशी सजावट करावी याबाबत जाणून घेऊया...
घर आतून सुंदर दिसावे म्हणून आपण खूप प्रयत्न करतो, मात्र घराचे अंगणही सुंदर दिसणे गरजेचे आहे, कारण अंगण कसे आहे यावरून घराची संस्कृती ठरत असते. बहुतांश घर आतून सजविण्याच्या प्रयत्नान आपले अंगणाकडे दुर्लक्ष होते. असे न करता घराच्या अंगणाची कशी सजावट करावी याबाबत जाणून घेऊया.
अंगण म्हटले म्हणजे त्याठिकाणी फुलझाडे आलेच. ते फुलझाडे अधिक आकर्षक दिसण्यासाठी त्यांच्यावर आकर्षक दिव्यांची रोषनाई करू शकता. यामुळे ती जागा संध्याकाळच्या वेळी भकास वाटणार नाही. तसेच आकर्षक डिझाइन्सचे गेट लावल्यास अंगण अधिक सुंदर दिसेल.
मनाला शांती वाटण्यासाठी घराच्या अंगणात एखाद्या लहान कृत्रिम तळ्याची निर्मिती करु शकता. यामुळे अंगणाला नैसर्गिक सौंदर्यदेखील प्राप्त होईल.
निवांत क्षण घालविण्यासाठी घराचे अंगण म्हणजे हक्काची जागा असते. म्हणून याठिकाणी विसावण्यासाठी आकर्षक फर्निचराने बैठक व्यवस्था करु शकता. संध्याकाळी किंवा सुटीच्या दिवशी सर्वजण एकत्र बसून गप्पा गोष्टींमध्ये वेळ घालवू शकता.
गीचा अधिक सुंदर बनविण्यासाठी नेहमीच्या फुलझाडांबरोबरच काही आकर्षक फुलझाडेही लावावीत. कुंडयांवर आकर्षक पेटींग्ज करावे.
प्रेमाच्या माणसांबरोबर काही हळवे क्षण घालविण्यासाठी खास हिवाळयाच्या दृष्टीने बगिच्यात शेकोटीची सोय असावी.
अशा प्रकारे बगिच्याचे सौंदर्य खुलविण्यासाठी वरील टिप्सचा उपयोग करता येईल.
जाणून घ्या कसा गेला बिग बॉस मराठीचा...
असा गेला बिग बॉस मराठीचा पहिला दिवस
अनुष्का व प्रियांकानंतर दीपिका पाद...
‘या’ सेलिब्रिटींची होणार मराठी बिग...
प्रिया बापट, उमेश कामत, सुबोध भावे...
साजिद खान व जॅकलिन फर्नांडिसच्या न...
कास्टिंग काऊचविरोधात ‘टॉपलेस’ आंदोल...
क्रिकेटच्या मैदानावर शाहरूख खानने...
‘चॅम्पियन फिल्में हर दिन’ 7 एप्रिल...
टेलिफोन बुथवर काम करायचा कपिल शर्म...
दिशा पटनीला लागली अक्षय कुमारच्या...
‘हाउसफुल-४’ मध्ये ‘या’ अभिनेत्रीची...
कलर जीन्स देई आकर्षक ‘ड्रेसिंग स्ट...
तरुणांमध्ये हिट होतेय 60's फ्लोरल प...
रोड ट्रीपसाठी सज्ज व्हा “या” कुल ड...
मल्टिपल थीमने रंगले अमेझॉन फॅशन वी...
जागतिक महिला दिन विशेष, पुरुषप्रधान...
स्मिता गोंदकरने आईटीएम फूड फेस्टिव...
थंडीच्या मौसमात ट्रेंडी जॅकेट्सची "...
Fashion : स्टायलिश स्कर्टची तरुणीं...
‘या’ टिप्सने सडपातळ तरुणीही दिसू श...
 तत्पूर्वी करा ही तया...
सजावटीने घराला येईल घरपण
राणीच्या ‘या’ जॅकेटची किंमत ऐकून व्...
shikari marathi movie review : शिकाऱ्याच्या जाळ्यात अडकलेल्या अभिनेत्रीची कथा 20 Apr 2018
मराठी बिग बॉस हिट ठरणार का
पल्लवी जोशी सांगतेय, लहानपणापासून या वस्तूसोबत मी भावनिकदृष्ट्या जोडलेली होती...
एका अजब लग्नाची गजब गोष्ट, अखेर ब्रेकअपच्या बातम्यांना अफवा ठरवत मिलिंद सोमण अडकला रेशीमगाठीत,बघा INSIDE PHOTO
‘अभिनय माझं प्रेम आणि आयुष्य’ - पल्लवी जोशी
सलमान खान आणि आमिर खानसोबत काम केलेल्या या अभिनेत्रीला ओळखलात का
Video Goes Viral : अर्ध्यारात्री बॅकफ्लिप मारताना दिसला सलमान खान
सोनम कपूरच्या लग्नाची डेट झाली कन्फर्म, या बॉलिवूड सेलिब्रेटीना मिळाले लग्नाचे आमंत्रण
महेश भुपतीसोबत लग्न करण्याआधी लारा दत्ता या अभिनेत्यासोबत होती लिव्ह इन रिलेशनशिपमध्ये...