स्तोत्रे, श्लोक, प्रार्थना, मंत्र, सूक्ते.अभंग, ओव्या इत्यादींचा संग्रह | ऐसीअक्षरे

स्तोत्रे, श्लोक, प्रार्थना, मंत्र, सूक्ते.अभंग, ओव्या इत्यादींचा संग्रह
काहीसे विस्मृतीत जात चाललेले धार्मिक साहित्य टिकून रहावे, किमान देशपरदेशातील इच्छुकान्ना सहजगत्या उपलब्ध तरी व्हावे या हेतूने, स्तोत्रे, श्लोक, प्रार्थना, मंत्र, सूक्ते.अभंग, ओव्या यांचा संग्रह करण्याचे योजिले आहे.
या धाग्याची मूळ संकल्पना मायबोलीवरील अश्विनि_के या आयडीने उघडलेल्या या धाग्यावरुन घेतली आहे. त्याठिकाणी विविध सभासदांनी संग्रहात मोलाची भर घातली आहेच.
तरीही, या साईटवर तशाच प्रकारचा धागा सुरू करण्यामागे, या साईटवर, याच शीर्षक लेखात पुढे उल्लेखिल्या जाणार्‍या एखाद्या स्तोत्र्/मन्त्राच्या नावाला, त्या त्या पोस्टची लिंक देण्याच्या सहजसोप्या सुविधेची पार्श्वभुमि आहे, तसेच येथिल सभासदास देखिल लाभ घेता यावा म्हणून हा धागा उघडला असे.
ज्याला जसे जमेल तसे, पण अचूक अशी भर येथिल संग्रहात पडावी अशी अपेक्षा आहे. नविन भर पडल्यावर त्या त्या स्तोत्र/मंत्र/सूक्त यांचा उल्लेख लिन्क देऊन या शीर्षक लेखात केला जाईल.
[महत्वाची सूचना: कृपया अंधश्रद्धानिर्मुलनवाले वा निधर्मी वा देवधर्मादिक आचरणावर विश्वास नसलेल्या लोकांनी त्यांची विरोधी मते येथे न मांडता स्वतंत्र धागा काढून तिथे मांडावीत]
धाग्याची सुरुवात श्रीगणपती स्त्रोत्र व श्री गणेशपंचरत्न स्तोत्राने करीत आहे. (दोन्ही स्तोत्रे वर उल्लेखिलेल्या मायबोलि साईटवरुन घेतली आहेत.)
१) श्री गणपती स्तोत्र
२) श्री गणेश पंचरत्न स्तोत्र
३) श्री गणपती अथर्वशीर्ष
१) श्री सरस्वती स्तोत्र
४) अथ श्री महालक्ष्म्यष्टकम्
५) धर्मराजाचे श्री दुर्गास्तवन
६) श्री सरस्वती - द्वादश नामावली स्तोत्र
१) श्री ज्ञानदेव हरिपाठ
१) जपमाला संस्कार विधी
|| श्री गणपती स्तोत्र ||
|| श्री गणपती स्तोत्र ||
प्रणम्य शिरसा देवं गौरीपुत्रं विनायकम ||
भक्तावासं स्मरेन्नित्यमायु:कामार्थसिद्धये || १ ||
प्रथमं वक्रतुंडं च एकदंतं द्वितीयकम ||
तृतीयं कृष्णपिंगाक्षं गजवक्त्रं चतुर्थकम || २ ||
लंबोदरं पंचमं च षष्ठं विकटमेव च ||
सप्तमं विघ्नराजेंद्रं धूम्रवर्णं तथाष्टमम || ३ ||
नवमं भालचंद्रं च दशमं तु विनायकम ||
एकादशं गणपतिं द्वादशं तु गजाननम || ४ ||
द्वादशितानि नामानि त्रिसंध्यं यः पठेन्नरः ||
न च विघ्नभयं तस्य सर्वसिद्धिकरं प्रभो || ५ ||
विद्यार्थी लभते विध्यां धनार्थी लभते धनम ||
पुत्रार्थी लभते पुत्रन मोक्षार्थी लभते गतिम || ६ ||
जपेद्गणपतिस्तोत्रं षडभिर्मासै: फलं लभेत ||
संवत्सरेण सिद्धिं च लभते नात्र संशय: || ७ ||
अष्टभ्यो ब्राह्मणेभ्यश्च लिखित्वा यः समर्पयेत ||
तस्य विद्या भवेत्सर्वा गणेशस्य प्रसादत: || ८ ||
इति श्रीनारदपुराणे संकटनाशनं नाम श्रीगणपतिस्तोत्रं संपूर्णम ||
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
-: आमचे येथे नट्स क्रॅक करून मिळतील :-
श्री गणेश पन्चरत्न स्तोत्र
|| श्री गणेशाय नमः ||
श्री गणेश पन्चरत्न स्तोत्र
मुदाकरात्त मोदकं सदा विमुक्तिसाधकम् | कलाधरावतंसकं विलासि लोकरक्षकम् |
अनायकैक नायकं विनाशितेभदैत्यकम् | नताशुभाशुनाशकं नमामि तं विनायकम् ||१||
नतेतरातिभीकरं नवोदितार्कभास्वरम् | नमत्सुरारि निर्जरं नताधिकापदुद्धरम् |
सुरेश्वरं निधीश्वरं गजेश्वरं गणेश्वरं | महेश्वरं तमाश्रये परात्परं निरन्तरम् ||२||
समस्त लोकसंकरं निरस्तदैत्यकुंजरम्| दरेतरोदरं वरं वरेभवक्त्रमक्षरम्|
कृपाकरं क्षमाकरं मुदाकरं यशस्करम् | मनस्करं नमस्कृतां नमस्करोमि भास्वरम्||३||
अकिंचनार्तिमार्जनं चिरन्तनोक्ति भाजनम् | पुरारिपूर्व नन्दनं सुरारि गर्वचर्वणम्|
प्रपंच नाशभीषणं धनंजयादि भूषणम्| कपोलदानवारणं भजे पुराणवारणम् ||४||
नितान्तकान्तदन्तकान्ति - मन्तकान्तकात्मजम् | अचिन्त्य - रुपमन्तहीन - मन्तरायकृन्तनम्|
ह्रदन्तरे निरन्तरं वसन्तमेव योगिनाम्| तमेकदन्तमेव तं विचिन्तयामि सन्ततम्||५||
महागणेश पंचरत्नम् आदरेण योन्वहम्| प्रजल्पति प्रभातके ह्रदि स्मरन् गणेश्वरम्|
अरोगितामदोषतां सुसाहितीं सुपुत्रताम्| समाहितायु - रष्टभूतिमभ्युपैति सोSचिरात्||
|| श्री गणपती अथर्वशीर्ष ||
सूचना: अनुस्वार असलेल्या अक्षरापुढील कंसातील अक्षर, अनुस्वाराचा उच्चार कोणत्या अक्षराकडे वळवायचा याचे मार्गदर्शनासाठी दिले आहे.
>|| श्री गणपती अथर्वशीर्ष ||
ॐ भ॒द्रं(ङ्) कर्णे॑भि: श्रुणुयाम देवा भ॒द्रं(म्) पश्येमा॒क्षभिर्य जत्रा:
स्थि॒रैर्ङ्गैस्तु॑ष्टु॒वां(व्) सस्त॒नूभि॒व्य॑शेम देवहि॑तं(य्) यदायु:
ॐ स्व॒स्ति न॒ इंद्रो॑ वृ॒द्धश्रवा॑: स्व॒स्ति न:॑ पू॒षा वि॒श्ववेदा:
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरिष्ट॑नेमि: स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु
ॐ शांति॒: शांति॒: शांति॒: ॥
 त्वमेव सर्वं(ङ्) खल्विदं(म्) ब्रह्मासि
त्वं(व्) साक्षादात्मासि नित्यम् ॥१॥
 सर्वतो मां(म्) पाहि पाहि समं(न्)त्तात् ॥३॥
 त्वं(व्) ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥४॥
सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वत्तो जायते
सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वयि(ई) लयमेषति  सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वयि(ई) प्रत्येति
त्वं(म्) भूमिरापो नलोऽनिलो नभ:  त्वं(न्) चत्वारि वाक्पदानि ॥५॥
त्वं(म्) मूलाधार: स्थितोऽसि नित्यम्  त्वं(व्) शक्तित्रयात्मक:  त्वां योगिनो ध्यायन्ति नित्यम्
त्वं(म्) ब्रह्मा त्वं(व्) विष्णुस्त्वं(व्) रुद्रस्त्वं(व्) इंद्रस्त्वं(व्) अग्निस्त्वं(व्)
वायुस्त्वं(व्) सूर्यस्त्वं(न्) चंद्रमास्त्वं(म्) ब्रह्म भूऽर्भुव: स्वरोम् ॥६॥
गणादिं(म्) पूर्वमुच्चार्य वर्णादिं(न्) तदनंतरम् अनुस्वार: परतर:
 ॐ गं(ङ्) गणपतये नम: ॥७॥
एकदंता॑य विद्महे वक्रतुंडा॑य धीमहि  तन्नो॑(ओ) दंती॒: प्रचो॒दया॑त् ॥८॥
एकदंतं(न्) चतुर्हस्तं(म्) पाशमं(ङ्) कुशधारिणम्  रदं(न्) च वरदं(व्) हस्तैर्बिभ्राणं(म्) मूषकध्वजम्  रदं(न्) च वरदं(व्) हस्तैर्बिभ्राणं(म्) मूषकध्वजम्  रक्तं(व्) लंबोदरं(व्) शूर्पकर्णकं(व्) रक्तवाससम्  रक्तं(व्) लंबोदरं(व्) शूर्पकर्णकं(व्) रक्तवाससम्  रक्त गंधानुलिप्तां(ङ्)गं(व्) रक्तपुष्पै: सुपूजितम्  रक्त गंधानुलिप्तां(ङ्)गं(व्) रक्तपुष्पै: सुपूजितम्  भक्तानुकं(म्)पिनं(न्)देवं(ञ्) जगत्कारणमच्युतम्  अवर्भूतं(न्)च सृष्ट्यादौ: प्रकृते: पुरुषात् परम्  एवं(न्) ध्यायति यो नित्यं(व्) स योगी योगिनां(व्) वर: ॥९॥
नमोऽव्रातपतये नमो गणपतये नम: प्रमथपतये नमस्तेऽस्तु लंबोदराय एकदंताय
विघ्ननाशिने शिवसुताय श्रीवरदमूर्तये नम: ॥१०॥
 स सर्व विघ्नैर्न बाध्यते  स सर्वत: सुखमेधते  सायमधीयानो दिवसकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति  प्रातरधीयानो रात्रिकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति  प्रातरधीयानो रात्रिकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति
 धर्मार्थ कामं(म्) मोक्षं(न्) च विंदति
इदमथर्वशीर्षम् शिष्याय न देयम्  यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति
सहस्रावर्तनात् यं(य्) यं(ङ्) काममधीते तं(न्) त मनेन् साधयेत् ॥११॥
अनेन गणपतिमभिषिं(ञ्)चति सवाग्मी भवति  चतुर्थ्यामनश्नञ्जपति सविद्यावान्भवति
यो दुर्वा(ङ्) कुरैर्यजति सवैश्रवणोपमो भवति  सवैश्रवणोपमो भवति  यो मोदक सहस्त्रेण यजति  सवां(ञ्)छितफलम् वाप्नोति  स सर्वं(व्) लभते ॥१३॥
अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यग्ग्राहयित्वा सूर्यवर्चस्वी भवति  सूर्यग्रहे महानद्यां(म्) प्रतिमा सन्निधौवाजप्त्वा सिद्धमंत्रो भवति  सूर्यग्रहे महानद्यां(म्) प्रतिमा सन्निधौवाजप्त्वा सिद्धमंत्रो भवति  महाविघ्नात्प्रमुच्यते
 ॐ शांति॒: शांति॒: शांति॒: ॥
|| पंचमुखी हनुमत्कवचम ||
|| पंचमुखी हनुमत्कवचम ||
ॐ श्री हरिगुरुभ्यो नम: ॥ हरि: ॐ ॥ अस्य श्रीपंचमुखी वीर हनुमत्कवच स्त्रोत्र मंत्रस्य ॥ ब्रह्मा‌ऋषी: ॥ गायत्री छंद: ॥ पंचमुखी श्रीरामचंद्ररूपी परमात्मा देवता ॥ ऱ्हां बीजम् ऱ्हीं शक्ति: चंद्र इति कीलकं ॥ पंचमुखांतर्गत श्रीरामचंद्ररूपी परमात्मा प्रसाद सिद्ध्यर्थे जपे विनियोग: ॥
॥ अथ अंगुली न्यास: ॥
ॐ ऱ्हां अंगुष्ठाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हीं तर्जनीभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हूं मध्यमाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हैं अनामिकाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हौं कनिष्ठिकाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्ह: करतल करपृष्ठाभ्यां नम: ॥ इति करन्यास: ॥
॥ अथ हृदयादि न्यास: ॥
ॐ ऱ्हां हृदयाय नम: ॥ ॐ ऱ्हीं शिरसे स्वाहा ॥ ॐ ऱ्हू शिखायै वषट् ॥ ॐ ऱ्हैं कवचायहुम् ॥ ॐ ऱ्हौं नेत्रत्रयाय वौषट् ॥ ॐ ऱ्ह: अस्त्राय फट् ॥ इति हृदयन्यास: ॥ ॐ भूर्भुवस्वरोम् ॥
॥ अथ दिग्बंध: ॥
॥ ॐ कँ खँ घँ गँ ङँ चँ छँ जँ झँ ञँ टँ ठँ डँ ढँ णँ तँ थँ दँ धँ नँ पँ फँ बँ भँ मँ यँ रँ लँ वँ शँ षँ सँ हँ ळँ क्षँ स्वाहा ॥ इति दिग्बंध: ॥
॥ अथ ध्यानम् ॥
वंदे वानर नारसिंह खगराट् क्रोडागाश्ववक्त्रान्वितं  दिव्यालंकरणं त्रिपंचनयनं दैदीप्यमानं ऋचा
हस्ताब्जैरसिखेट पुस्तकं सुधाकुंभं कुशादीन् हलान्  खट्वागं कनिभूरुहं दशभुजं सर्वारिदर्पापहम् ॥१॥
 दशभिर्बाहुभिर्युक्तं सर्व कामार्थ सिद्धिदम् ॥२॥
पूर्वे तु वानरं वक्त्रं कोटिसूर्यसमप्रभम्  दंष्ट्रा कराल वदनं भृकुटीकुटिलेक्षणम् ॥३॥
अन्यं तु दक्षिणे वक्त्रं नारसिंहं महाद्भुतं  अत्युग्रतेजोज्वलितं भीषणं भयनाशनम् ॥४॥
पश्चिमे गारुडं वक्त्र वज्रतुंडं महाबलं  सर्व रोग प्रशमनं विषभूतादिकृंतनम् ॥५॥
उत्तरे सूकरं वक्त्र कृष्णादित्यं महोज्वलं  पाताल सिद्धिदं नृणां ज्वर रोगादि नाशनम् ॥६॥
ऊर्ध्वं हयाननं घोरं दानवांतकरंपरं  येन वक्त्रेण विप्रेंद्र सर्व विद्याविनिर्ययु: ॥७॥
एतत्पंचमुखं तस्य ध्यायतोन भयंकरं  खड्गं त्रिशूलं खट्वागं परश्वंकुशपर्वतम् ॥८॥
खेटांसीनि-पुस्तकं च सुधा कुंभ हलं तथा  एतान्यायुध जातानि धारयंतं भजामहे ॥९॥
ॐ मर्कटेश महोत्साह सर्वशोकविनाशक  शत्रून्‌संहर मां रक्षश्रियं दापयमे प्रभो ॥११॥
 एवं ध्यायेत् पंचमुखं सर्व काम फल प्रदं ॥१२॥
 श्रीशंख चक्र रमणीय भुजाग्रदेशम् ॥
पीतांबरं मुकुट कुंडल नूपुरांगं  उद्द्योतितंकपिवरं हृदि भावयामि ॥१३॥
 नाभ्यांवैकटीसूत्रबद्ध वसनं यज्ञोपवीतं शुभम्
 बिभ्रद्वीर्यशिखं प्रसन्नवदनं विद्याजनेयं भजे ॥१४॥
ॐ मर्कटेश महोत्साह सर्वशोकविनाशक  शत्रून्‌संहर मां रक्षश्रियं दापयमे प्रभो ॥१५॥
॥ अथ प्रयोग मंत्र: ॥
॥ ॐ हरिमर्कट महामर्कटाय ॐ वँ वँ वँ वँ वँ वँ वौषट् हुंफट् घेघेघे स्वाहा (कपिमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ फँ फँ फँ फँ फँ फँ हुंफट् घेघेघे स्वाहा (नारसिंहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ खें खें खें खें खें खें हुंफट् घेघेघे स्वाहा (गरूडमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ हुंफट् घेघेघे स्तंभनाय स्वाहा (वराहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ हुंफट् घेघेघे आकर्षण सप्तकाय स्वाहा (हयमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामंत्रमिदं परिलिख्यति लिख्यति भूमितले ॥ यदि नश्यति नश्यति वामकरे परिमुंचति मुंचति श्रृंखलिका
॥ इति प्रयोगमंत्र: ॥
॥ॐ अथ मूलमंत्र: ॥
॥ ॐ हरिमर्कट महामर्कटाय हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते पंचवदनाय पूर्वे कपिमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ सकलशत्रुविनाशाय सर्वशत्रुसंहारणाय महाबलाय ॥ हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥१॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय दक्षिण करालवदन श्रीनारसिंहमुखाय ॐ हँ हँ हँ हँ हँ हँ सकलभूतप्रेतदमनाय ब्रह्महत्यासमंध बाधानिवारणाय महाबलाय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥२॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय पश्चिमे वीरगरुडमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ मँ मँ मँ मँ मँ मँ महारुद्राय सकल रोगविषपरिहाराय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥३॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय उत्तरे आदिवराहमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ लँ लँ लँ लँ लँ लँ लक्ष्मणप्राणदात्रे लंकापुरीदाहनाय सकल संपत्‌करायपुत्रपौत्राद्यभिवृद्धिकराय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥४॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय उर्ध्वदिशे हयग्रीवमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ रूँ रूँ रूँ रूँ रूँ रूँ रुद्रमूर्तये सकललोक वशीकरणाय वेदविद्या स्वरूपिणे हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥५॥
॥ अथ कवच प्रारंभ: ॥
ॐ नमो भगवते आंजनेयाय महाबलाय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते प्रभवपराक्रमाय अक्रांताय सकल दिग्मंडलाय  शोभिताननाय  सुग्रीव सहायकारण कार्य साधकाय  पर्वतोत्पातनाय  कुमार ब्रह्म चारिणे गंभीर शब्दोदयाय  ॐ ऱ्हीं क्लीं सर्व दुष्ट ग्रहनिवारणाय  ॐ ऱ्हीं क्लीं सर्व दुष्ट ग्रहनिवारणाय  सर्वरोग ज्वरोच्चाटनाय  डाकिनीशाकिनीविध्वंसनाय ॐ श्रीं ऱ्हीं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥६॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते महाबलाय  सर्वदोष निवारणाय  सर्व भूतमंडलप्रेतमंडल सर्व पिशाच मंडलादि सर्व दुष्टमंडलोच्चाटनाय  ॐ ऱ्हीं ऱ्हैं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥७॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सर्व भूतज्वरं सर्व प्रेतज्वरं एकाहिक द्व्याहिक त्र्याहिक चातुर्थिक संतप्त विषमज्वर गुप्तज्वर तापज्वर शीतज्वर माहेश्वरीज्वर वैष्णवीज्वर सर्वज्वरान् छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि यक्ष राक्षस ब्रह्मराक्षसान् भूत वेताळप्रेतपिशाच्चान् उच्चाट्योचाट्य  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हैं हुं फट् घेघेघे स्वाहा ॥८॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते नम:  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह:  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह:  आह आह अस‌ई अस‌ई एहि‌एहि ॐ ॐ हों हों हुं हुं फट् घेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते पवनात्मजाय डाकिनी शाकिनी मोहिनी नि:शेषनिरसनाय सर्पविषं निर्विषं कुरु निर्विषं कुरु ॥ हारय हारय हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥९॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सिंहशरभ शार्दूलगंडभेरूड पुरूषामृगाणां उपद्रव निरसनायाक्रमणं निरसनायाक्रमणं कुरू  सर्वरोगान् निवारय निवारय आक्रोशय आक्रोशय  सर्वरोगान् निवारय निवारय आक्रोशय आक्रोशय  शत्रून् मर्दय मर्दय उन्माद भयं छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि  शत्रून् मर्दय मर्दय उन्माद भयं छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि  छेदय छेदय मारय मारय शोषय शोषय मोहय मोहय ज्वालय ज्वालय प्रहारय प्रहारय सकल रोगान् छेदय छेदय  छेदय छेदय मारय मारय शोषय शोषय मोहय मोहय ज्वालय ज्वालय प्रहारय प्रहारय सकल रोगान् छेदय छेदय  ॐ ऱ्हीं ऱ्हूं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥१०॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सर्व रोग दुष्टग्रहान् उच्चाट्य उच्चाट्य परबलान् क्षोभय क्षोभय मम सर्व कार्याणि साधय साधय श्रृंखला बंधनं मोक्षय मोक्षय कारागृहादिभ्य: मोचय मोचय ॥११॥
शिर:शूल कर्णशूलाक्षिशूल कुक्षिशूल पार्श्वशूलादि महारोगान् निवारय निवारय ॥ सर्व शत्रुकुलं संहारय संहारय ॥१२॥
 ॐ अनंतवासुकीतक्षककर्कोटक कालगुलिकयपद्ममहापद्मकुमुदजलचर रात्रिंचरदिवाचरादि सर्व विषं निर्विषं कुरु निर्विषं कुरु ॥१३॥
सर्व रोग निवारणं कुरु निवारणं कुरु  सर्व राजसभा मुख स्तंभनं कुरु स्तंभनं कुरु  सर्व राजसभा मुख स्तंभनं कुरु स्तंभनं कुरु  सर्वराजभयं चोरभयं अग्निभयं प्रशमनं कुरु प्रशमनं कुरु ॥१४॥
सर्व परयंत्र परमंत्र परतंत्र परविद्या प्राकट्यं छेदय छेदय संत्रासय संत्रासय  मम सर्व विद्यां प्रगट्य प्रगट्य पोषय पोषय सर्वारिष्टं शामय शामय  मम सर्व विद्यां प्रगट्य प्रगट्य पोषय पोषय सर्वारिष्टं शामय शामय  सर्व शत्रून् संहारय संहारय ॥१५॥
सर्व रोग पिशाश्चबाधा निवारय निवारय  असाध्य कार्यं साधय साधय  असाध्य कार्यं साधय साधय  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हूं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह: हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥१६॥
य इदं कवचं नित्यं य: पठेत्प्रयतो नर:  एकवारं जपेनित्यं सर्व शत्रुविनाशनम्  एकवारं जपेनित्यं सर्व शत्रुविनाशनम्  द्विवारं तु जपेन्नित्यं सर्व शत्रुवशीकरम्  द्विवारं तु जपेन्नित्यं सर्व शत्रुवशीकरम्  त्रिवारं य: पठेनित्यं सर्व संपत्करं शुभं  त्रिवारं य: पठेनित्यं सर्व संपत्करं शुभं  चतुर्वारं पठेनित्यं सर्व रोग निवारणम्  चतुर्वारं पठेनित्यं सर्व रोग निवारणम्  पंचवारं पठेनित्यं पुत्रपौत्रप्रवर्धनं  षड्वारं तु पठेनित्यं सर्व देव वशीकरम्  सप्तवारं पठेनित्यं सर्व सौभाग्यदायकं  सप्तवारं पठेनित्यं सर्व सौभाग्यदायकं  अष्टवारं पठेनित्यं इष्ट कामार्थ सिद्धिदं  अष्टवारं पठेनित्यं इष्ट कामार्थ सिद्धिदं  नववारं सप्तकेन सर्व राज्य वशीकरम्  नववारं सप्तकेन सर्व राज्य वशीकरम्  दशवारं सप्तकयुगं त्रिकाल ज्ञानदर्शनं  दशवारं सप्तकयुगं त्रिकाल ज्ञानदर्शनं  दशैक वारं पठणात् इमं मंत्रं त्रिसप्तकं  दशैक वारं पठणात् इमं मंत्रं त्रिसप्तकं  स्वजनैस्तु समायुक्तो त्रैलोक्य विजयी भवेत्  स्वजनैस्तु समायुक्तो त्रैलोक्य विजयी भवेत्  सर्वरोगान् सर्वबाधान्  सर्व भूत प्रेतपिशाच ब्रह्मराक्षस वेताल ब्रह्महत्यादि संबंध सकलबाधान् निवारय निवारय  हुंफट् घेघेघे स्वाहा  पूजाकाले पठेद्यस्तु सर्व कार्यार्थ सिद्धिदं
इति श्रीसुदर्शन संहितायां रुद्रयामले अथर्वण रहस्यं श्रीसीताराम मनोहर पंचमुखी श्रीवीरहनुमत्कवचस्त्रोत्रंसंपूर्णम् ॥
सर्वप्रथम अनुस्वाराचे उच्चार दिल्याबद्दल अभिनंदन अनेक जण यात चुकीचे म्हणतात असे दिसते.
अर्थर्वशीर्षात काहि बदल सुचवतो.. योग्य वाटले तर करावेत.. मुळ प्रतिसादात बदल करता यावेत म्हणून वेगळा प्रतिसाद देतोयः
अवा धरात्तात् ==> अवाधरात्तात् (फोड अव+अधरात्तात्)
सच्चिदानंदा द्वितीयोऽसि ==> सच्चिदानंदाद्वितीयोऽसि (सच्चिदानंद + अद्वितीयः + असि)
अनुस्वार श्चान्त्यरूपम् ==> अनुस्वारश्चान्त्यरूपम् (अनुस्वार:+च+अन्त्यरूपम्)
रक्त गंधानुलिप्तां(ङ्)गं(व्) ==> रक्तगंधानुलिप्तां(ङ्)गं(म्)
सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) ==> कदाचित हे बरोबर असेल मात्र मी हे सर्वज्जगदिदं(न्) असे म्हणतो.
हस्तैर्बिभ्राणं(म्) मूषकध्वजम् हे मी हस्तैर्बिभ्राणमूषकध्वजम् असे म्हणतो
या व्यतिरिक्त गणपती स्त्रोतातही अनुस्वाराचे उच्चार द्यावेत व इतरही काहि दोष आहेत (जे कोणालाहि एका वाचनात दिसतील) ते सुधारावेत ही विनंती
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
मस्त रे ऋषि. 'गणादिं' (तसेच
'गणादिं' (तसेच पुढील 'वर्णादिं' यातील अनुस्वाराचा उच्चार 'म्' च व्हावा कारण ते द्वितीया एकवचन रूप आहे.
आता आणखी बदल मला दिसलेले :
'स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवांसस्तनूभिर्व्यशेम', 'सर्वत्राधीयानो', 'तेजस्विनावधीतमस्तु' हे एकेक शब्दच आहेत. अनुक्रमे 'स्थिरै: अङ्गै: तुष्टुवान् सः तनूभि: इति', 'सर्वत्र अधीयानः इति', 'तेजस्विन् अवधीतम् अस्तु इति' असे विग्रह.
तारेण ऋद्धं, अकारो मध्यमरूपम्, आविर्भूतं अशी रूपं हवीत.
बाकी सस्वर टंकायचं कसं ते काही मला अजून कळलेलं नाही.
तुमच्या मौलिक सूचना लक्षात घेतल्या आहेत. व हे "डीटीपी" ज्या व्यक्तिकरता केले होते, (अशी व्यक्ति जी एकुण बावन्न रविवारमधे दर रविवारी ३ तास या प्रमाणे अथर्वशीर्ष उच्चारण/अर्थ/गणेशविद्या शास्त्रशुद्ध पद्धतीने शिकविण्याचे काम करीत आहे तिच्याकरता केलेले) तिला या सूचना दाखवुन घेईन अर्थात, उच्चारण नीट व्हावे म्हणून त्यांनी केलेली फोड कदाचित खटकते आहे. वेळ मिळताच यात सुधारणा करीन.
अनुस्वाराचे उच्चारण वळविण्याकरत्ता दिलेले कंसातील शब्द, व ते तसे का याचे कोष्टक स्वतंत्ररित्या (वेळ मिळताच) देईन.
सस्वर टंकण्यासाठि मी बरहा वापरतो. त्यातिल स्पेशल फॉण्ट वापरला असता सस्वर टंकित करता येते. मात्र मी केलेले सर्व डीटीपी मायक्रोसॉफ्ट वर्ड मधे असून, ते तिकडून इकडे चिकटविताना पुन्हा बरहाच्या पेस्ट स्पेशियलचा वापर करावा लागतो. त्यात काही तृटी रहात आहेत, व त्यादेखिल वेळ मिळताच दुरुस्त करेन.
जर इथे डायरेक्ट टाईप केले तर तृटी रहाणार नाहीत, पण इथे सस्वर टाईप करणे अशक्य वाटते आहे. असो.
आता सुधारायला हवे :)
'गणादिं' (तसेच पुढील 'वर्णादिं' यातील अनुस्वाराचा उच्चार 'म्' च व्हावा कारण ते द्वितीया एकवचन रूप आहे.
ह्म्म असेलही.. मी फक्त सवयीने तसे म्हणतो.. आता सुधारायला हवे
(मात्र हे ही बघितले पाहिजे की ढोबळ नियमाप्रमाणे देखील त थ द ध न साठी न् लागतो ... अर्थात नियम ढोब्ळ आहे) ..
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
ढोबळ नियम योग्यच आहे. पण तो अनुस्वाराला (अर्थात 'अं' स्वराला) लागू होतो. जेव्हा द्वितीया एकवचन रूप येते तेव्हा त्याला 'अम्' प्रत्यय असतो. पुढल्या शब्दाचं पहिलं अक्षर हे व्यंजन असल्याकारणाने केवळ लिहिताना त्याचा अनुस्वार होतो. तिथेच स्वर असता त्या 'म्' ची पुढील स्वराशी संधी होऊन त्याचं अनुकूल 'मकारा'त रूपांतर होते. (उदा. 'इदमथर्वशीर्षम्') पण हे बदल केवळ लिहिण्यापुरते. द्वितीया एकवचन उच्चारताना अनुस्वार असला आणि व्यंजन कुठलेही असले तरी उच्चार 'म'चाच व्हावा.
हे माहित नव्हतं.. धन्यु
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
पण "http://sanskritdocuments.org/" आणि "khapre.org" - हे दोन अत्युत्तम संग्रह असताना अजून एका संग्रहाची गरज काय
परत "अचूकतेची" गॅरेंटी कशी देणार
तुजे डॉले हैत का शेनाचे ग्वाले
थाम्ब जरा. लांबण्दिवा लाव्तो.
[महत्वाची सूचना: कृपया अंधश्रद्धानिर्मुलनवाले वा निधर्मी वा देवधर्मादिक आचरणावर विश्वास नसलेल्या लोकांनी त्यांची विरोधी मते येथे न मांडता स्वतंत्र धागा काढून तिथे मांडावीत]
ह्ये लिव्लंय न्हवं त्यास्नी
गुम्मान वाच. अस्ले पर्तिसाद हिंतं नै द्येऊ. धार्‍मिक भाव्ना दुखावत्यात
(खडूस, निधर्मांध, बुप्रावादी, अंश्रनिर्मूलक, इ.इ.)
(दिवे चालूच ठेऊन) : मॉड्स, हा या संस्थळावर धार्मिक विभाग सुरू करण्याबद्दल धर्मांध शक्तींचा प्रयत्न आहे हे सविनय (कायदेभंग करून) निदर्शनास आणून देऊ इच्छीतो.
-: आमचे येथे नट्स क्रॅक करून मिळतील :-
अहो पण मी सश्रद्ध आहे. मी खरच
अहो पण मी सश्रद्ध आहे. मी खरच जेन्युईन शंका विचारली. मला माबो वरचा तो अश्विनी के यांचा संग्रह खूप आवडतो. पण तिथेही हीच समस्या आहे की अचूकतेची गॅरेंटी काय म्हणून रोज संध्याकाळी मी संस्कृत डॉक्युमेन्ट्स.ऑर्ग वर जाऊन वाचते. तिथे कसं संपादन कर-करून शुद्ध लिहीलेले आहे.
(स्कोअर -5 निरर्थक वगैरे)
अजुन एक संग्रह का, याचे उत्तर तितकेच कठीण आहे जितके की ऐसीअक्षरे ही अजुन एक साईट का
मी पहिल्या पोस्ट मधे लिहील्याप्रमाणे, संग्रहाची लिन्कद्वारे देता येणारी अनुक्रमणीका हे या साईटचे वैशिष्ट्य आहे.
येथिल अथवा मायबोलिवरील अश्विनी यांच्या संग्रहाचे अजुन एक वैशिष्ट्य असे की, येथिल टेक्स्ट तुम्ही तुमच्या कडे कॉपी करुन हवे तसे छापुन घेऊ शकता. पुन्हा "डीटीपी" करणेची गरज रहात नाही. ते जेपीजी/पीडीएफ वा अन्य अक्षरे/मजकुर कॉपी न करता येणार्‍या फॉरम्याटमधे नाही.
अचूकतेबाबत, शंका बरोबर आहे व ती वरील दोन साईट्स्वरिल संग्रहान्ना देखिल लागू आहेच, पण अचूकतेकरता शक्य तितका जास्तीत जास्त प्रयत्न प्रत्येकानेच करावा, व किमान येथिल संग्रह बघुनतरी (अचूकतेबाबत शंका असेल तर) लिखीत्/छापिल साहित्याकडे वळावे, ही अपेक्षा आहे.
जिथवर मी पोस्ट करतो आहे, त्यास आधारभूत पुस्तक/लिखित संदर्भ माझेकडे आहे व त्याबरहुकुम इथे मजकुर येतोय हे मी तपासत आहे.
ॐ ब्रह्मऋषये नमः शिरसि| अनुष्टुप छन्दसे नमः मुखे|श्री सदाशिवरुद्रदेवताय नमः हृदि|ह्रीं शक्तये नमः पादयो:|वं कीलकाय नमः नाभौ|श्रीं ह्रीं क्लीमीती बीजाय नमः गुह्ये|विनियोगाय नमः सर्वांगे|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ ह्रीं रां सर्वशक्तीधाम्ने ईशानात्मने अड्गुष्ठाभ्यां नमः|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ नं रीं नित्यतृप्तीधाम्ने तत्पुरुषात्मने तर्जनीभ्यां स्वाहा|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ मं रूं अनादिशक्तीधाम्ने अघोरात्मने मध्यमाभ्यां वषट|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ शिं रैं स्वतंत्रशक्तीधाम्ने वामदेवात्मने अनामिकाभ्यां हुम|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ वां रौं अलुप्तशक्तीधाम्ने सद्योजातात्मने कनिष्ठिकाभ्यां वौषट|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ यं रः अनादिशक्तीधाम्ने सर्वात्मने करतलकरपृष्ठाभ्यां फट|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ ह्रीं रां सर्वशक्तीधाम्ने ईशानात्मने हृदयाय नमः|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ नं रीं नित्यतृप्तीधाम्ने तत्पुरुषात्मने शिरसे स्वाहा|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ मं रूं अनादिशक्तीधाम्ने अघोरात्मने शिखायै वषट|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ शिं रैं स्वतंत्रशक्तीधाम्ने वामदेवात्मने कवचाय हुम|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ वां रौं अलुप्तशक्तीधाम्ने सद्योजातात्मने नेत्रत्रयाय वौषट|
ॐ नमो भगवते ज्वलज्वालामालीने ॐ यं रः अनादिशक्तीधाम्ने सर्वात्मने अस्त्राय फट|
वज्रदंष्ट्रं त्रिनयनं कालकण्ठ्मरिंदमम्|सहस्त्रकरमत्युग्रम वन्दे शम्भुमुमापतिम||
अथापरं सर्वपुराणगुह्यं नि:शेष्पापौघहरं पवित्रम| जयप्रदम सर्वविपद्विमोचनम वक्ष्यामि शैवं कवचं हिताय ते||
नमस्कृत्य महादेव विश्वव्यापीनमीश्वरम्|वक्ष्ये शिवमयंवर्म सर्वरक्षाकरम नृणाम||१||
शुचौ देशे समासीनो यथावतकल्पितासन:| जितेंद्रियोजितप्राण्श्चिंतयेच्छिवमव्ययम||२||
हत्पुण्ड्रीकान्तरसंनिविष्टं स्वतेजसा व्याप्तनभोवकाशम्|अतीन्द्रियंसूक्ष्ममनन्तमाद्यं ध्यायेतपरमानन्दमहेशम||३||
ध्यानावधूताखिलकर्मबन्धश्चिरं चिदानन्द्निमग्नचेता:|षडक्षरन्यासमाहितात्मा शैवेन कुर्यात कवचेन रक्षाम||४||
मां पातु देवोSखिलदेवतात्मा संसारकूपे पतीतं गभीरे|तन्नम दिव्यं वरमंत्रमूलं धुनोतु मे सर्वमघं हृदिस्थं||५||
सर्वत्र मां रक्षतु विश्वमूर्तिज्योतिर्मयानन्दघनश्चिदात्मा|अणोरणीयानुरूशक्तीरेकः स ईश्वरः पातु भयादशेषात||६||
यो भूस्वरूपेण्बिभर्तिविश्वं पायात स भूमेर्गिरीशो Sष्ट्मूर्ति:|योSपां स्वरूपेण नृणां करोति संजीवनं ससोवतु मांजलेभ्य||७||
कल्पावसाने भुवनानि दग्ध्वा सर्वाणि यो नृत्यति भूरिलीलः|स ककालरुद्रोवतु मांदवाग्ने र्वात्यादिभीतेर्खिलाच्च तापात||८||
प्रदीप्तविद्युतकनकावभासो विद्यावराभीतीकुठारपाणि:|चतुर्मुख्स्तत्पुरुषस्त्रिनेत्रः प्राच्यां स्थितं रक्षतु मामजस्त्रम||९||
कुठारवेदाड्कुशपाशशूल कपाल्ढक्काक्षगुणानदधान्|चतुर्मुखोनीलरुचिस्त्रीनेत्रः पायादघोरो दिशी दक्षीणस्याम||१०||
कुंदेन्दुशड्ख्स्फटीकावभासो वेदाक्षमालावरदाभयाड़कः|त्र्यक्षचतुर्वक्त्र उरूप्रभावः सससद्योधिजातोवतु मां प्रतीच्याम||११||
वराक्षमालाभयटड्कहस्तः सरोजकि़ज्ज्ल्क्समानवर्णः|त्रिलोचनश्चारूचतुर्मुखो मां पायादुदीच्यां दीशी वामदेव||१२||
वेदाभयेष्टाड्डकुश्पाशटंक कपालढक्काक्षशूलपाणि:|सितद्युति: पंचमुखोSवतान्मा मीशान उर्ध्वं परमप्रकाशः||१३||
मूर्धान्म्व्यान्ममचंद्रमौलि र्भालं ममाव्यादथ भालनेत्र:|नेत्रे ममाव्याद भगनेत्रहारी नासां सदा रक्षतु विश्वनाथ||१४||
पायाच्छ्रुति मे श्रुतीगीत्कीर्ति: कपोलमव्यात सततः कपालि|वक्त्रः सदा रक्षतु पंचवक्त्रो जिव्हां सदा रक्षतु वेदजिव्हः||१५||
कण्ठं गीरीशोSवतु नीलकण्ठः पाणिद्वयं पातु पिनाकपाणि:|दोर्मुलमव्यान्ममधर्मबाहु र्वक्षस्थलं दक्षमखान्त्कोव्व्यात||१६||
ममोदरं पातु गिरीन्द्रधन्वा मध्यं ममाव्यादमदनान्तकारी|हेरम्ब्तातो मम पातु नाभिंपायात कटि धूर्जटिरीश्वरो मे||१७||
उरुद्वयं पातु कुबेरमित्रोजानुद्वयं मे जजगदीश्वरोव्यात्|जड्घायुगं पुड्गवकेतुरव्यात पादौ ममाव्यात सुरवंद्यपाद||१८||
महेश्वर: पातु दिनादियामे मां मध्ययामेवतु वामदेव:|त्रियंबकः पातु तृतीययामे वृषध्वजः पातु दिनान्तयामे||१९||
पायान्निशादौ शशिशेखरो मां गड्गाधरो रक्षतु मां नीशीथे|गौरीपति: पातु निशावसाने मृत्युंजयो रक्षतु सर्वकालम||२०||
अन्तस्थितम रक्षतु शंकरो मां स्थाणु सदा पातु बहि:स्थितं माम्|तदन्तरे पातु पति: पशुनां सदाशिवो रक्षतु मां समन्तात||२१||
तिष्ठन्तमव्याद्भुवनैकनाथ: पायाद व्रजन्तं पप्रमथधिनाथः|वेदान्त्वेद्योवतु मां निषण्णं मामाव्ययः पातु शिवःशयानम||२२||
मार्गेषु मां रक्षतु नीलकण्ठ शैलादिदुर्गेषुपुरत्रयारि: अरण्यवासादिमहाप्रवासे पायान्मृगव्याधौदारशक्ति:||२३||
कल्पान्त्काटोपपटुप्रकोपः स्फुटाट्टहासोच्चलिताण्ड्कोशः|घोरादिसेनार्ण्वदुर्निवार महाभयाद रक्षतु वीरभद्र||२४||
निहन्तु दस्युनप्रलयानलार्चिर्ज्वलत त्रिशूलं त्रिपुरांतकस्य शार्दूलसिंहर्शवृकादिहिंस्त्रान्संत्रायत्वीशधनु: पिनाकम||२६||
दु:ख्प्रदुश्शकुन्दुर्गतिदौर्मनस्दुर्भिक्ष्यदुर्व्यसन्दुस्सहदुर्यशांसि उत्पाततापवीष्भीतीमसदग्रहार्तिव्याधींश्च नाशयतु मे जगतामधीश||२७||
ॐ नमो भगवते सदाशिवाय सकलतत्वात्मकाय सकलतत्वविहाराय सकललोकैककर्त्रे सकललोकैकभर्त्रे सकललोकैकहर्त्रे सकललोकैकगुरवे सकललोकैकसाक्षिणे सकलनिगमगुह्याय सकलवरदप्रदाय सकलदुरितार्तिभंजनाय सकलजगदभयंकराय सकललोकैकशड्कराय शशांड्क्शेखराय शाश्वत निजाभासाय निर्गुणाय निरुपमाय नीरुपाय निराभासाय निरामयाय निष्प्रपंचाय निष्कलंकाय निर्द्वंद्वाय नि:संड्गाय निर्मलाय निर्गमाय नित्यरुपविभवाय निरुपमविभवाय निराधाराय नित्यशुद्धबुद्धपरिपूर्ण्सच्चिदानंदाद्वयाय परमशांत प्रकाशतेजोरूपाय जय जय महारूद्र महारौद्र भद्रावतार दु:खदावदारण महाभैरव कालभैरव कल्पान्तभैरवकपालमालाधर खट्वाड्ग्खड्ग्चर्म्पाशाड्कुश्दमरूशूल्चाप्बाण्गदाशक्तीभिन्दीपाल तोमरमुसलमुद्गरपट्टिशपरशुपरिघभुशुण्डिशतघ्नि चक्राआयुधभीषणकर सहस्त्रमुख दंष्ट्राकरालविकटाट्टहासविस्फारीत्ब्रह्मांडमंडल्नागेंद्रकुंडल नागेंद्रहार नागेंद्रवलय नागेंद्रचर्मधर मृत्युंजय त्र्यंबक त्रिपुरांतक विरुपाक्ष विश्वेश्वर विश्वरूप वृषभवाहन विषभूषण विश्वतोमुख सर्वतो रक्ष रक्ष मा ज्वल ज्वल महामृत्युभयपमृत्युभयं नाशय नाशय रोगभयमुत्सादयोत्सादय विषसर्पभयं शमय शमय चोरभयं मारय मारय मम शत्रुनुच्चाटयोच्चाटय शूलेन विदारय विदारय कुठारेण भीन्धी भीन्धी खड्गेन चीन्धी चीन्धी खट्वाड्गेन विपोथय विपोथय मूसलेन निष्पेषय निष्पेषय बाणै: संताडय सांताडय रक्षांसि भीषय भीषय भूतानि विद्रावय विद्रावय कूष्माण्ड्वेताल्मारीगण ब्रह्मराक्षसान संत्रासय संत्रासय माम्भयं कुरु कुरु वित्रस्तं मामाश्वासयाश्वासय नरकभयान्मामोद्धारयोद्धारय संजीवय संजीवय क्षुत्तुड्भ्यां मामाप्याययाप्यायय दु:खातुरं मामानन्दयानन्दय शिवकवचेन मामाच्छादयाच्छादय त्र्यंबक सदाशिव नमस्ते नमस्ते नमस्ते|
इत्येत कवचं शैवं वरदं व्याहृतं मया|सर्वबाधाप्रशमनं रहस्यं सर्वदेहिनां||२८||
यःसदा धारयेन्मर्त्यः शैवं कवचमुत्तमम्|न तस्य जायते क्वपि भयं शम्भोर्नुग्रहात||२९||
क्षीणार्युमृत्युमापन्नो महारोगहतो Sपि वा|सद्यः सुखमवाप्नोति दीर्घमायुश्च विन्दति||३०||
सर्वदारिद्र्यशमनं सौमंगल्यविवर्धनं यो धत्ते कवचं शैवं स देवैरपि पूज्यते||३१||
महापातकसंघातैर्मुचते चोपपातकै:|देहान्ते शिववाप्नोति शिववर्मानुभावतः||३२||
त्वमपिश्रद्धया वत्स शैवं कवचमुत्तमम|धारयस्व मया दत्तं स्द्य श्रेयो ह्रावाप्स्यसि||४०||
ब्रह्मोत्तरखंडे अमोघ शिवकवचं संपूर्णं|
धन्यवाद. (२०११/१२ नंतर मी
(२०११/१२ नंतर मी इकडे फिरकणे बंद केले होते, ते एका आयडीने दिलेल्या येथील लेखाच्या संदर्भामुळे परत आलो, तेव्हा तुमचा प्रतिसाद बघितला.)
महत्वाची सूचना: कृपया अंधश्रद्धानिर्मुलनवाले वा निधर्मी वा देवधर्मादिक आचरणावर विश्वास नसलेल्या लोकांनी त्यांची विरोधी मते येथे न मांडता स्वतंत्र धागा काढून तिथे मांडावीत
या वाक्यावर प्रचंड आक्षेप.
जाहीर धागा काढला आहे तर अनुकूल, प्रतिकूल दोन्ही प्रकारची मते येणारच. धाग्यावर आपण सकारात्मक प्रतिसादांची जशी अपेक्षा ठेवता तसे टीकेचे वार झेलायचीही तयारी हवी.
व्यक्तिशः धागा मला आवडला. ( धागा आणि धाग्याचा उद्देश अंधश्रद्ध नसून सश्रद्ध असल्यानेही किंवा स्तोत्रांतील संस्कृत गेयतेमुळेही असेल कदाचित.)
॥ माला संस्कार ॥
जपासाठी जपमाळ संस्कारित करुन घेतलेली असावी. हे अत्यंत आवश्यक आहे. आपण माला संस्कार केला नसल्यास खालिलप्रमाणे करावा.
पहिल्यांदा जपमाळेस कुशोदकाने व पंचगव्याने धुवावे. धुताना पुढील मंत्राक्षरे उच्चारावित.
ॐ ऱ्हीं अं आं अं इं ईं उं ऊं ऋं ॠं लं एं ऐं ओं औं अं अं:
कं खं गं घं ङं चं छं जं झं ञं टं ठं डं ढं णं तं थं दं धं नं पं फं बं भं मं
यं रं लं वं शं षं सं हं क्षं
माला पंचगव्याने धुतल्यानंतर पिंपळाच्या पानावर स्थापित करावी. पुन्हा पाण्याने धुवावी. धुताना पुढील मंत्राक्षरे उच्चारावित.
ॐ सद्योजातं प्रपद्यामि सद्यौजाताय वै नमो नम:
भवे भवे नाति भवे भवस्व मां भवोद्भवाय नम: ॥
पुढील मंत्राक्षरे उच्चारत गंध लावावे.
ॐ वामदेवाय नमो ज्येष्ठाय नम:  श्रेष्ठाय नमो रुद्राय नम:  श्रेष्ठाय नमो रुद्राय नम:
कलविकरणाय नमो बलविकरणाय नमो बलाय नमो बलप्रमथनाय नम:
सर्व भूत दमनाय नमो मनोन्मनाय नम: ॥
पुढील मंत्राक्षरे उच्चारत धुपाने ओवाळावे
ॐ अघोरेभ्योऽथघोरेभ्यो घोरघोर तरेभ्य:  सर्वेभ्य: सर्व शर्वेभ्यो नमस्तेऽ अस्तु रुद्र रुपेभ्य: ॥
पुढील मंत्राक्षरे उच्चारत कस्तुरीचंदन लेपन करावे.
 तन्नो रुद्र: प्रचोदयात् ॥
पुढील मंत्राक्षरे उच्चारत प्रत्येक मणि किंवा रुद्राक्षास दहा किंवा शंभरवेळेस मंत्रित करावे
ॐ ईशान: सर्व विद्यानामीश्वर: सर्वभूतानाम् ब्रह्माधिपतिर्ब्रह्मणोधिपति
ब्रह्माशिवो मेऽ अस्तु सदा शिवोऽम् ॥
पुढील मंत्राक्षरे उच्चारत मेरुमणी शंभरवेळेस मंत्रित करावा.
ॐ अघोरेभ्योऽथघोरेभ्यो घोरघोर तरेभ्य: सर्वेभ्य: सर्व शर्वेभ्यो नमस्तेऽ अस्तु रुद्र रुपेभ्य: ॥
मालेच पूजन करून पुढील प्रार्थना करावी
महामाये महामाले सर्वशक्ति स्वरूपिणि चतुर्वर्ग स्त्वयिन्यस्तरस्मान्मे सिद्धिदाभव ॥
निर्विघ्नं कुरुमाले त्वं गृह्णामि दक्षिणे करे  जपकाले च सिद्ध्यर्थ प्रसीदमम सिद्धये ॥
॥ श्री सरस्वति स्तोत्र ॥
॥ श्री सरस्वति स्तोत्र ॥
रविरुद्र पितामह विष्णूनुतम् हरिचंदन कुंकुमपंकयुतम्
मनिवृंद गणेंद्रसमानयुतम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥धृ॥
शशीशुद्धसुद्धा हिमधामयुतम् शरदंबरबिंब सामानकरम्
बहुरत्न मनोहर कांतियुतम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
कनकाब्जविभुषित भूतिभवम् भवभाव विभाषित भिन्नपदम्
प्रभूचित्तसमाहित सिंधूपदम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
भवसागर मंजन भितीनुतम् प्रतिपादित संतति कारमिढम्
विमलादिक शुद्ध विशुद्ध पदम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
मतिहीन तनाशय पादपिदम् सकलागमभाषित भिन्नपदम्
प्रभुचित्त समाहित सिंधूपदम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
परिपूर्ण मनोरथधामनिधिम् परमार्थविचार्य विवेकविधिम्
सूरयोशित सर्व विभिन्नपदम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
सुरमौलिमणिद्युति शुभ्रकरम् विषयोशमहाभय वर्णहरम्
निजकांती विलेपित चंद्रशिवम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
गुणनैकपदस्थिती भितीपदम् गुणगौरव गर्वित सत्यपदम्
कमलोदर कोमल चारुतलम् तव नवमी सरस्वती पादयुगम् ॥
इदंस्त्ववम् महापुण्यम् ब्रह्मणाच प्रकिर्तितम्
य: पठेत् प्रात:रुथ्याय तस्य कंठे सरस्वती ॥
॥ अथ श्री सूक्तम् ॥
॥ अथ श्री सूक्तम् ॥
श्रीगणेशाय नम: ॥ अथ श्रीमहालक्ष्म्यै नम: ॥
हिरण्यवर्णामिति पंचदशर्चस्य सूक्तस्य आनंदकर्दमचिल्की तेंदिरासुता ऋषय: ॥
श्रीरग्निश्वेत्युभे देवते ॥ आद्यास्तिस्रोऽनुष्टुभ: ॥ चतुर्थी बृहती ॥ पंचमीषष्ठ्यौ त्रिष्टुभौ ॥ ततोऽष्टावनुष्टुभ: ॥ अंत्या प्रस्तारपंक्ति: ॥ जपे विनोयोग: ॥
हरि: ॐ ॥ हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ॥
चंद्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीं अनपगामिनीम् ॥
यस्यां हिरण्यं विंदेयं गां अश्वं पुरुषान् अहम् ॥
अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ॥
श्रियं देवीं उपव्हये श्री: मा देवी जुषताम् ॥
कां सोस्मितां हिरण्यप्राकारां आर्द्रा ज्वलंतीं तृप्तां तर्पयंतीम् ॥
पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तां इहोपह्वये श्रियम् ॥
चंद्रां प्रभासां यशसा ज्वलंतीं श्रियं लोके देवजुष्टां उदाराम् ॥
तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽ लक्ष्मी: मे नश्यतां त्वां वृणे ॥१॥
आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पति: तववृक्षोथ बिल्व: ॥
तस्य फलानि तपसा नुदंतु मायांतरायाश्च बाह्या अलक्ष्मी: ॥
उपैतु मां देवसख: कीर्तिश्च मणिना सह ॥
प्रादुर्भूत: सुराष्ट्रेऽस्मिन् कीर्तिमृद्धिं ददातु मे ॥
क्षुत्पिपासामलां ज्येष्ठां अलक्ष्मीं नाशयाम्यहम् ॥
अभूतिं असमृद्धिं च सर्वां निर्णुद मे गृहात् ॥
गंधद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ॥
ईश्वरीं सर्वभूतानां तां इहोपह्वये श्रियम् ॥
मनस: काममाकूतिं वाच: सत्यमशीमहि ॥
पशूनां रुपमन्नस्य मयि श्री: श्रयतां यश: ॥२॥
कर्दमेन प्रजा भूता मयि संभव कर्दम ॥
श्रियं वासय मे कुले मातरं पद्ममालिनीम् ॥
आप: सृजन्तु स्निग्धानि चिल्कीत वस मे गृहे ॥
निच देवीं मातरं श्रियं वासय मे कुले ॥
आर्द्रां य: करिणीं यष्टिं सुवर्णां हेममालिनिम् ॥
सूर्यां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
आर्द्रां पुष्करिणीं पुष्टिं पिंगलां पद्ममालिनीम् ॥
चंद्रां हिरण्यमयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीं अनपगामिनीं ॥
यस्यां हिरण्यं प्रभूतं गावोदास्योऽश्वान् विंदेयं पुरुषान् अहम् ॥३॥
य: शुचि: प्रयतो भूत्वा जुहुयाद् आज्यं अन्वहम् ॥
सूक्तं पंचदशर्चं च श्रीकाम: सततं जपेत् ॥
पद्मानने पद्म‌उरू पद्माक्षी पद्मसंभवे ॥
तन्मे भजसि पद्माक्षि येन सौख्यं लभाम्यहम् ॥
अश्वदायै गोदायै धनदायै महाधने ॥
धनं मे लभतां देवि सर्वकामांश्चदेहि मे ॥
पद्मानने पद्मविपद्मपत्रे पद्मप्रिये पद्मदलायताक्षि ॥
विश्वप्रिये विश्वमनोनुकूले त्वत्पादपद्मं मयि संनिधत्स्व ॥
पुत्रपौत्र धनं धान्यं हस्त्यश्वादिगवे रथम् ॥
प्रजानां भवसि माता आयुष्मंतं करोतु मे ॥
धनं अग्नि: धनं वायु: धनं सूर्यो धनं वसु: ॥
धनं इन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणो धनमश्विना ॥
वैनतेय सोमं पिब सोमं पिबतु वृत्रहा ॥
सोमं धनस्य सोमिनो मह्यं ददातु सोमिन: ॥
न क्रोधो न च मात्सर्यं न लोभो नाशुभा मति: ॥
भवंति कृतपुण्यानां भक्तानां श्रीसूक्तं जपेत् ॥
सरसिजनिलये सरोजहस्ते धवलतरांशुकगंधमाल्यशोभे ॥
भगवति हरिवल्लभे मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥
विष्णुपत्नीं क्षमां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् ॥
लक्ष्मीं प्रियसखीदेवीं नम्यच्युतवल्लभाम् ॥
महालक्ष्मी च विद्महे विष्णुपत्नी च धीमहि ॥ तन्नो लक्ष्मी: प्रचोदयात् ॥
श्रीवर्चस्वमायुष्यमारोग्यमाविधात् शोभमानं महीयते ॥
धान्यं धनं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं दीर्घं आयु: ॥
॥ इति श्रीसूक्तम् ॥
उच्चार नीट कळावेत यासाठी संधीविग्रह केलेत हे ठीक पण
तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽ लक्ष्मी: मे नश्यतां त्वां वृणे
 येथे लक्ष्मीऐवजी अलक्ष्मी हवे "त्या कमळधारी देवीला मी शरण आहे. माझे दारिद्र्य दूर व्हावे अशा भावनेने मी तुझ्याकडे वर मागतो." असा या ओळीचा अर्थ "त्या कमळधारी देवीला मी शरण आहे. माझे दारिद्र्य दूर व्हावे अशा भावनेने मी तुझ्याकडे वर मागतो." असा या ओळीचा अर्थ टाईप करण्यात चूक झाली असेल तर याकडे दुर्लक्ष करा. कारण पुढे तुम्ही अलक्ष्मी म्हटलेलं आहे म्हणजे इथंही तेच असावं याची तुम्हाला कल्पना असावी असे गृहीत धरतो.
तसेच आपण 'चिल्कीत' म्हटलं आहे तेही 'चिक्लीत' आहे. चिक्लीत म्हणजे चिखल. तो श्रीपुत्रच. त्याचं आवाहन आहे. "आप: स्रजन्तु स्निग्धानि चिक्लित वस मे गृहे" म्हणजे जलदेवता माझ्या घरात स्निग्ध भाव उत्पन्न करो आणि त्याद्वारे निर्माण होणार्‍या चिखला तू माझ्या घरी ये. आणि (येताना) तुझ्या मातेला, श्रीला, माझ्या कुळात सदासर्वदा राहण्यासाठी घेऊन ये असं चिखलाचं आवाहन केलं आहे
(चुका काढतो म्हणून रागाऊ नका. तुमचा आयडी असला तरी तुम्ही लिंबुटिंबु नाही याची कल्पना आहे पण त्याचं काय आहे, पीळ काही केल्या जायचा नाही. )
चिक्लीत सुधारुन घेतोय, पण यापोस्टला प्रतिसाद आलेला असल्याने, ही पोस्ट दुरुस्त करता येत नाहीये. दुसर्‍या उपायाने बदलुन घेतो.
लक्ष्मी: बाबत मात्र बापटशास्त्रींचे पुस्तकात पुन्हा बघितले, ते तसेच आहे.
चिक्लीत बाबत क च्या खाली ल जोडला असल्याने मला नेमके वाचता आले नाही.
माझ्यामते "प्रपद्येऽ लक्ष्मी " ऐवजी प्रपद्येऽलक्ष्मी असे हवे
मंदार म्हणतो त्याप्रमाणे प्रपद्ये + अलक्ष्मी = प्रपद्येऽलक्ष्मी होईल
अनर्थ टाळण्यासाठी मधली स्पेस काढणे आवश्यक वाटते (अगदी बापटशास्त्रीं किंवा कोणाच्याही पुस्तकात नसले तरी )
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
अर्थाप्रमाणे मंदारचे पटतय, तसच स्पेस काढली असता तुम्ही म्हणता आहात तेही पटतय.
आज्/उद्या सुधारुन घेऊन नविन पोस्ट करेन व त्याची लिन्क देईन.
आत्ताच डॉ. नित्यानंद देशमुख यांच्या सप्तर्षी वेदपाठशाळेच्या पुस्तिकेमधे तपासले, तिथे वरील मंदार यानी सांगितल्याप्रमाणेच आहे.
चिल्कित नसुन चिक्लीत असेच हवय. दुरुस्त्या लौकरच करतो.
मात्र वर्डमधिल टेक्स्ट, बरहामधुन प्रोसेस करुन इकडे पेस्ट करताना, || या जागी चौकोन दिसतात, पण ते काढण्यासाठी संपादन करायला गेले असता, तिथे मात्र रेषा बरोबर दिसतात. यावर सहज/फास्ट उपाय शोधतो आहे, तो अन वेळ मिळाला की बाकी स्तोत्रातील चौकोन काढून टाकेन.
॥ अथ तंत्रोक्त देवीसूक्तम् ॥
॥ अथ तंत्रोक्त देवीसूक्तम् ॥
नमो देव्यै महादेव्यै शिवायै सततं नम:  नम: प्रकृत्यै भद्रायै नियता: प्रणता: स्म ताम् ॥१॥
रौद्रायै नमो नित्यायै गौर्यै धात्र्यै नमो नम:  ज्योत्स्नायै चेन्दुरूपिण्यै सुखायै सततं नम: ॥२॥
कल्याण्यै प्रणतां वृद्ध्यै सिद्ध्य कूम्यै नमो नम:  नै‌ऋत्य भृभृतां लक्ष्म्यै शर्वाण्यै ते नमो नम: ॥३॥
दुर्गायै दुर्गपारायै सारायै सर्वकारिण्यै  खात्यै तथैव कृष्णायै धूम्रायै सततं नम: ॥४॥
अतिसौम्यातिरौद्रायै नतास्तस्यै नमो नम:  नमो जगत्प्रतिष्ठायै देव्यै कृत्यै नमो नम: ॥५॥
या देवी सर्वभूतेषु विष्णुमायेति शब्दिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥६॥
या देवी सर्वभूतेषु चेतनेत्यभिधीयते  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥७॥
या देवी सर्वभूतेषु बुद्धिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥८॥
या देवी सर्वभूतेषु निद्रारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥९॥
या देवी सर्वभूतेषु क्षुधारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१०॥
या देवी सर्वभूतेषु छायारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥११॥
या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१२॥
या देवी सर्वभूतेषु तृष्णारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१३॥
या देवी सर्वभूतेषु क्षान्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१४॥
या देवी सर्वभूतेषु जातिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१५॥
या देवी सर्वभूतेषु लज्जारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१६॥
या देवी सर्वभूतेषु शान्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१७॥
या देवी सर्वभूतेषु श्रद्धारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१८॥
या देवी सर्वभूतेषु कान्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥१९॥
या देवी सर्वभूतेषु लक्ष्मीरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२०॥
या देवी सर्वभूतेषु वृत्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२१॥
या देवी सर्वभूतेषु स्मृतिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२२॥
या देवी सर्वभूतेषु दयारूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२३॥
या देवी सर्वभूतेषु तुष्टिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२४॥
या देवी सर्वभूतेषु मातृरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२५॥
या देवी सर्वभूतेषु भ्रान्तिरूपेण संस्थिता  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२६॥
इन्द्रियाणामधिष्ठात्री भूतानां चाखिलेषु या  भूतेषु सततं तस्यै व्याप्तिदेव्यै नमो नम: ॥२७॥
चितिरूपेण या कृत्स्नमेतद्व्याप्य स्थिता जगत  नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नम: ॥२८॥
स्तुता सुरै: पूर्वमभीष्टसंश्रयात्तथा सुरेन्द्रेण दिनेषु सेविता
करोतु सा न: शुभहेतुरीश्वरी शुभानि भद्राण्यभिहन्तु चापद: ॥२९॥
या साम्प्रतं चोद्धतदैत्यतापितैरस्माभिरीशा च सुरैर्नमस्यते
यच स्मृता तत्क्षणमेव हन्ति न: सर्वापदो भक्तिविनम्रमूर्तिभि: ॥३०॥
॥ अथ श्री महालक्ष्म्यष्टकम् ॥
॥ अथ श्री महालक्ष्म्यष्टकम् ॥
श्रीगणेशाय नम: ॥ इंद्र उवाच ॥
नमस्तेऽस्तु महामाये श्रीपीठे सुरपूजिते  शंखचक्र गदाहस्ते महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥१॥
नमस्ते गरुडारुढे कोलासुर भयंकरी  सर्वपापहरे देवी महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥२॥
 सर्वदु:खहरे देवी महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥३॥
 मंत्रमूर्ते सदा देवी महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥४॥
आद्यंतरहिते देवी आद्यशक्ति महेश्वरि  योगजे योगसंभूते महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥५॥
शूल सूक्ष्ममहारौद्रे महाशक्ति महोदरे  महापापहरे देवी महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥६॥
 परमेशि जगन्मातार्महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥७॥
श्वेतांबरधरे देवी नानालंकार भूषिते  जगत्स्थिते जगन्मातार्महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥८॥
महालक्ष्म्यष्टकं स्तोत्रं य: पठेद्भक्तिमान्नर:  सर्वसिद्धिमवाप्नोति राज्य प्राप्तेति सर्वदा ॥९॥
 द्विकालं य: पठेन्नित्यं धनधान्यसमन्वित: ॥१०॥
त्रिकालं य: पठेन्नित्यं महाशत्रुंविनाशनम्  महालक्ष्मिर्भवेन्नित्यं प्रसन्ना वरदा शुभा ॥११॥
॥ इतिंद्रकृत: श्रीमहालक्ष्म्यष्टकस्तव: संपूर्ण: ॥
ॐ ऐं ऱ्हीं क्लीं चामुण्डायै विच्चे ॥
महालक्ष्मिच विद्महे विष्णू पत्नीच धीमहि  तन्नो लक्ष्मि: प्रचोदयात् ॥
ॐ लक्ष्मिदेव्यैनम: ॥ ॐ अष्टलक्ष्मै देव्यै नम: ॥
ॐ श्री महालक्ष्मि दव्यै: नम: ॥ ॐ कमलालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ माता लक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ सती महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ पद्मसुंदरी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ पद्महस्ता महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ नित्या महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ सर्वगता शुभा महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ रमा महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ भू महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ लिला महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ रुक्मिणी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ सरस्वती महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ शांती महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ रति महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ विद्यालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ विष्णु प्रिया लक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ पद्मालया महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ भुतेश्वरी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ सत्या महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ विष्णू पत्नी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ महादेवी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ अनंत लोकनाभी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ सर्वसुखप्रदा महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ सर्ववेदवती महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ गौरी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ स्वाहा महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ नारायणा वरा रोहा महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
ॐ विष्णु नित्यानुपायनी महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥ ॐ लक्ष्मिनारायण महालक्ष्मि देव्यै नम: ॥
 परमेशि जगन्मातार्महालक्ष्मि नमोऽस्तुते ॥७॥
यातील उत्तरार्ध तपासून घेणे.
जितके लक्षात आहे त्यानुसार
पद्मासनस्थिते देवी परब्रह्मस्वरुपिणि | सर्वषे( नीट शब्द लक्षात नाही) सर्ववरदे महालक्ष्मि नमोऽस्तुते||
लव्ह अ‍ॅड लेट लव्ह
अतिशय आवडते धर्मराजाचे दुर्गास्तवन
नगरी प्रवेशले पंडुनंदन| तो देखिले दुर्गास्थान|धर्मराजा करी स्तवन|जगदंबेचे तेधवा||१||
जय जय दुर्गे भुवनेश्वरी|यशोदागर्भसंभवकुमारी|इन्दिरारमणसहोदरी|नारायणी चंडीके अंबीके||२||
जय जय जगदंबे भवानी|मूळप्रकृती प्रणवरुपिणी|ब्रह्मानंदपददायिनी|चिद्विलासिनी जगदंबे||३||
जय जय धराधरकुमारी|सौभाग्यगंगे त्रिपुरसुंदरी|हेरंबजननी अंतरी|प्रवेशी तू अमुचिया||४||
भक्तहृदयारविंद्रभ्रमरी| तुझिया कृपावलोकने निर्धारी|अतिमूढ तो निगमार्थ करी|काव्यरचना अद्भुत||५||
तुझिया आपंगते करून्|जन्मांधासी येती नयन्|पांगुळ धावे पवनाहून|करी गमन त्वरेने||६||
जन्माधाराभ्य जो मुका|होय वाचस्पतीसम बोलका|तू स्वानंदसरोवरमराळिका|होसी भाविका सुप्रसन्न||७||
ब्रम्हानंदे आदि जननी|तव कृपेची नौका करुनी|दुस्तर भवसिंधु लंघोनी|निवृत्ती तटा नेईजे||८||
जय जय आदि कुमारीके|जय जय मूळपीठनायिके|सकल सौभाग्यदायिके|जगदंबिके मूळप्रकृती||९||
जय जय भर्गप्रियभवानी|भवनाशके भक्तवरदायिनी|समुद्रकारके हिमनगनंदिनी|त्रिपुरसुंदरी महामाये||१०||
जय आनंदकासारमराळिके|पद्मनयन दुरितकानन पावके|त्रिविध ताप भवमोचके|सर्व व्यापके मृडानी||११||
शिवमानस कनक लतिके|जय चातुर्य चंपक कलिके|शुंभनिशुंभ दैत्यांतके|निजजनपालके अपर्णे||१२||
तव मुखकमल शोभा देखोनी|इंदुबिंब गेले गळोनी|ब्रम्हादिके बाळे तान्ही|स्वानंदसदनी नीजवीसी||१३||
जीव शीव दोन्ही बालके|अंबे तुवा नीर्मीली कौतुके|जीव तुझे स्वरुप नोळखे|म्हणोनी पडला आवर्ती||१४||
शीव तुझे स्मरणी सावचित्त|म्हणोनी अंबे तो नित्यमुक्त|स्वनंदपद हातासी येत्|कृपे तुझ्या जननीये||१५||
मेळवुनी पंचभूतांचा मेळ्|तुवा रचिला ब्रह्माडगोळ|इच्छा परतता तत्काळ|क्षणात निर्मूळ करीसी तू||१६||
अनंतबालसूर्य श्रेणी|तव प्रभेमाजी गेल्या विरोनी|सकल सौभाग्य शुभकल्याणी|रमा रमणे वरप्रदे||१७||
शंबरारि रिपुवल्लभे|त्रैलोक्यनगरारंभस्तंभे|आदिमाये आदिप्रभे|सकळारंभे मूळप्रकृती||१८||
जय जय करुणामृतसरीते|निजभक्तपालके गुणभरीते|अनंत ब्रह्मांडपालके कृपावंते|आदिमाये अपर्णे||१९||
सच्चिदानंद प्रणवरुपिणी|चराचरजीव सकलव्यापिणी|सर्गस्थित्यंतकारिणी|भवमोचनी महामाये||२०||
ऐकोनी धर्मराजाचे स्तवन्|दुर्गादेवी झाली प्रसन्न|म्हणे तव शत्रू संहारून्|रीज्यी स्थापीन धर्मा तू ते||२१||
तुम्ही वास करावा येथे|प्रकटो नेदी जनाते|शत्रू क्षय पावती तुमचे हाते|सुख अद्भुत तुम्हा होय||२२||
तुवा जे केले स्तोत्रपठण्|हे जो करील पठण श्रवण||त्यासी सर्वदा रक्षीन्|अंतर्बाह्य निजांगे||२३||
|| अथ श्री सूक्तम ||
|| अथ श्री सूक्तम ||
श्रीगणेशाय नम: ॥ अथ श्रीमहालक्ष्म्यै नम: ||
हिरण्यवर्णामिति पंचदशर्चस्य सूक्तस्य आनंदकर्दमचिल्की तेंदिरासुता ऋषय: ॥
श्रीरग्निश्वेत्युभे देवते ॥ आद्यास्तिस्रोऽनुष्टुभ: ॥ चतुर्थी बृहती ॥ पंचमीषष्ठ्यौ त्रिष्टुभौ ॥ ततोऽष्टावनुष्टुभ: ॥ अंत्या प्रस्तारपंक्ति: ॥ जपे विनोयोग: ॥
हरि: ॐ ॥ हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ॥
चंद्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीं अनपगामिनीम् ॥
यस्यां हिरण्यं विंदेयं गां अश्वं पुरुषान् अहम् ॥
अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ॥
श्रियं देवीं उपव्हये श्री: मा देवी जुषताम् ॥
कां सोस्मितां हिरण्यप्राकारां आर्द्रा ज्वलंतीं तृप्तां तर्पयंतीम् ॥
पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तां इहोपह्वये श्रियम् ॥
चंद्रां प्रभासां यशसा ज्वलंतीं श्रियं लोके देवजुष्टां उदाराम् ॥
तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽ अलक्ष्मी: मे नश्यतां त्वां वृणे ॥१॥
आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पति: तववृक्षोथ बिल्व: ॥
तस्य फलानि तपसा नुदंतु मायांतरायाश्च बाह्या अलक्ष्मी: ॥
उपैतु मां देवसख: कीर्तिश्च मणिना सह ॥
प्रादुर्भूत: सुराष्ट्रेऽस्मिन् कीर्तिमृद्धिं ददातु मे ॥
क्षुत्पिपासामलां ज्येष्ठां अलक्ष्मीं नाशयाम्यहम् ॥
अभूतिं असमृद्धिं च सर्वां निर्णुद मे गृहात् ॥
गंधद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ॥
ईश्वरीं सर्वभूतानां तां इहोपह्वये श्रियम् ॥
मनस: काममाकूतिं वाच: सत्यमशीमहि ॥
पशूनां रुपमन्नस्य मयि श्री: श्रयतां यश: ॥२॥
कर्दमेन प्रजा भूता मयि संभव कर्दम ॥
श्रियं वासय मे कुले मातरं पद्ममालिनीम् ॥
आप: सृजन्तु स्निग्धानि चिक्लीत वस मे गृहे ॥
निच देवीं मातरं श्रियं वासय मे कुले ॥
आर्द्रां य: करिणीं यष्टिं सुवर्णां हेममालिनिम् ॥
सूर्यां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
आर्द्रां पुष्करिणीं पुष्टिं पिंगलां पद्ममालिनीम् ॥
चंद्रां हिरण्यमयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥
तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीं अनपगामिनीं ॥
यस्यां हिरण्यं प्रभूतं गावोदास्योऽश्वान् विंदेयं पुरुषान् अहम् ॥३॥
य: शुचि: प्रयतो भूत्वा जुहुयाद् आज्यं अन्वहम् ॥
सूक्तं पंचदशर्चं च श्रीकाम: सततं जपेत् ॥
पद्मानने पद्म‌उरू पद्माक्षी पद्मसंभवे ॥
तन्मे भजसि पद्माक्षि येन सौख्यं लभाम्यहम् ॥
अश्वदायै गोदायै धनदायै महाधने ॥
धनं मे लभतां देवि सर्वकामांश्चदेहि मे ॥
पद्मानने पद्मविपद्मपत्रे पद्मप्रिये पद्मदलायताक्षि ॥
विश्वप्रिये विश्वमनोनुकूले त्वत्पादपद्मं मयि संनिधत्स्व ॥
पुत्रपौत्र धनं धान्यं हस्त्यश्वादिगवे रथम् ॥
प्रजानां भवसि माता आयुष्मंतं करोतु मे ॥
धनं अग्नि: धनं वायु: धनं सूर्यो धनं वसु: ॥
धनं इन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणो धनमश्विना ॥
वैनतेय सोमं पिब सोमं पिबतु वृत्रहा ॥
सोमं धनस्य सोमिनो मह्यं ददातु सोमिन: ॥
न क्रोधो न च मात्सर्यं न लोभो नाशुभा मति: ॥
भवंति कृतपुण्यानां भक्तानां श्रीसूक्तं जपेत् ॥
सरसिजनिलये सरोजहस्ते धवलतरांशुकगंधमाल्यशोभे ॥
भगवति हरिवल्लभे मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥
विष्णुपत्नीं क्षमां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् ॥
लक्ष्मीं प्रियसखीदेवीं नम्यच्युतवल्लभाम् ॥
महालक्ष्मी च विद्महे विष्णुपत्नी च धीमहि ॥ तन्नो लक्ष्मी: प्रचोदयात् ॥
श्रीवर्चस्वमायुष्यमारोग्यमाविधात् शोभमानं महीयते ॥
धान्यं धनं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं दीर्घं आयु: ॥
॥ इति श्रीसूक्तम् ॥
|| श्री गणपती स्तोत्र
|| श्री गणपती स्तोत्र ||
प्रणम्यं शिरसां देवं गौरीपुत्रं विनायकम् ||
भक्तावासं स्मरेन्नित्यमायु:कामार्थसिद्धये || १ ||
प्रथमं वक्रतुंडं च एकदंतं द्वितीयकम ||
तृतीयं कृष्णपिंगाक्षं गजवक्रं चतुर्थकम || २ ||
लंबोदरं पंचमं च षष्ठं विकटमेव च ||
सप्तमं विघ्नराजेंद्रं धूम्रवर्णं तथाष्टकम् || ३ ||
नवमं भालचंद्रं च दशमं तु विनायकम ||
एकादशं गणपतिं द्वादशं तु गजाननं || ४ ||
द्वादशितानि नामानि त्रिसंध्यं यः पठेन्नरः ||
न च विघ्नभयं तस्य सर्वसिद्धिकरं प्रभो || ५ ||
विद्यार्थी लभते विद्या धनार्थी लभते धनम् ||
पुत्रार्थी लभते पुत्रं मोक्षार्थी लभते गतीम् || ६ ||
जपेद्गणपतिस्तोत्रं षडभिर्मासै: फलं लभेत ||
संवत्सरेण सिद्धिं च लभते नात्र संशय: || ७ ||
अष्टभ्यो ब्राह्मणेभ्यश्च लिखित्वा यः समर्पयेत ||
तस्य विद्या भवेत्सर्वा गणेशस्य प्रसादत: || ८ ||
इति श्रीनारदपुराणे संकटनाशनं नाम श्रीगणपतिस्तोत्रं संपूर्णम ||
[कृपया दुरुस्ती सुचविताना, त्या त्या स्तोत्राच्या पोस्टला प्रतिसाद न देता स्वतंत्रपणे द्यावा, म्हणजे मूळ पोस्ट संपादित करता येईल, अन्यथा नविन पोस्ट टाकावी लागेल]
इथेच द्या की स्तोत्रे.
इथेच द्या की स्तोत्रे.
आधी दुव्यावर टिचकी मारून आकार तरी पाहा की - दोन्ही फाइल्स मिळून १४३६ श्लोक आणि ५४,९६६ शब्द. पुन्हा इतके टंकनश्रम घेणे शक्य तरी आहे काय शिवाय इथे चिटकविताना फॉन्टच्या समस्येमुळे शुद्धलेखनाची अडचण होणारच.
तुम्हाला अशक्य ते काय
तुम्हाला अशक्य ते काय हो.
बाकी ते फाँटबदलाचे सॉफ्टवेअर तुम्हाला मिळाले होते ना मागे
कन्वर्टर शुद्धलेखनाची हमी देत नाही.
त्याने शुद्धलेखनावर परिणाम होतो. त्यात हा फॉन्ट अजुनच वेगळा (GIST-MROTMaya) आहे.
कैत्रीच कै हो चेसुगु
जिस्ट आयएसेम्चे फॉण्ट्स अन त्याचा कीबोर्ड येईना का तुमास्नी
-: आमचे येथे नट्स क्रॅक करून मिळतील :-
खुप छान संग्रह होईल यात शंकाच
खुप छान संग्रह होईल यात शंकाच नाही
मी ही जमेल तसी भर घालण्याचा प्रयत्न करेन
मात्र कुठले स्तोत्र कशासाठी म्हणावे याची माहितीही दिली तर अधीक बरे
श्री सरस्वती - द्वादश - नामावली
विद्या अभ्यासांत यश मिळण्यासाठी तसेच केलेला अभ्यास लक्षांत रहाण्यासाठी , परीक्षेत चांगले यश मिळण्यासाठी खाली दिलेला पाठ फलदायी आहे.
प्रथमं भारती नाम द्वितीयं च सरस्वती
तृतीयं शारदा देवी , चतुर्थं हंसवाहिनी
पंचमं जगती ख्याता, षष्ठं वाग्वीश्वरी तथा
सप्तमं कुमुदी प्रोक्ता अष्टमं ब्रह्मचारिणी
नवमं बुधमाना च दशमं वरदायिनी
एकादशं चन्दकांन्तिं द्वादशं भुवनेश्वरी
द्वादशैतानि नामानि त्रिसंध्यं यः पठेन्नरः
जिव्हाग्रे वसते नित्यं ब्रह्मरुपा सरस्वती
सरस्वती महाभागे , विद्ये कमललोचने
विश्वरूपे विशालाक्षि, विद्यां देहि नमोस्तु ते
ह्याचं कॉपीराईट बुधकौशिकाकडे आहे ना परवानगी घेतलीत का वापरताना
लेखकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी लेखन प्रताधिकारमुक्त होते. येथेही हाच मुद्दा लागू होत असल्याने हे स्तोत्र वापरताना परवानगी घेण्याची जरूर भासत नसावी.
इथे मी जिवंत आहे अजून.
तुम्हाला म्हाईतै का कुणी रचलं ते स्तोत्र म्हणून
-: आमचे येथे नट्स क्रॅक करून मिळतील :-
॥ श्री ज्ञानदेव हरिपाठ ॥
कृपया पोस्टला प्रतिसाद न देता ध्याग्यामधे स्वतंत्र प्रतिसाद द्यावा म्हणजे या पोस्टमधे काही सुधारणा करणे असल्यास त्या करता येतिल.
पाठ क्रमांक तीस मधे "तुका म्हणे सोपें आहे सर्वांहूनि" असे म्हणले आहे, तर या हरिपाठात "तुका म्हणे" हे कसे काय कृपया जाणकारांनी खुलासा करावा कृपया जाणकारांनी खुलासा करावा मी अन्य साधने तपासुन घेतो आहे.
॥ श्री ज्ञानदेव हरिपाठ ॥
देवाचिये द्वारीं उभा क्षणभरी  तेणें मुक्ति चारी साधियेल्या ॥१॥
हरि मुखें म्हणा हरि मुखें म्हणा  पुण्याची गणना कोण् करी ॥२॥
असोनि संसारीं जिव्हे वेगु करी  वेदशास्त्र उभारी बाह्या सदा ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे व्यासाचिया खुणा  द्वारकेचा राणा पांडवांघरीं ॥४॥
चहूं वेदीं जाण साहीशास्त्रीं कारण  अठराही पुराणें हरिसी गाती ॥१॥
मंथुनी नवनीता तैसें घे अनंता  वायां व्यर्थ कथा सांडी मागु ॥२॥
एक हरि आत्मा जीवशिव सम  वायां तू दुर्गमा न भाली मन ॥३॥
ज्ञानदेवा पाठ हरि हा वैकुंठ  भरला घनदाट हरि दिसे ॥४॥
त्रिगुण असार निर्गुण हें सार  सारासार विचार हरिपाठ ॥१॥
सगुण निर्गुण गुणाचें अगुण  हरिवीणें मन व्यर्थ जाय ॥२॥
अव्यक्त निराकार नाहीं ज्या आकार  जेथुनि चराचर त्यासी भजें ॥३॥
ज्ञानदेवा ध्यानीं रामकृष्ण मनीं  अनंत जन्मांनी पुण्य होय ॥४॥
भावेंवीण भक्ति भक्तिविण मुक्ति  बळेंवीण् शक्ति बोलं नये ॥१॥
कैसेनि दैवत प्रसन्न त्वरित  उगा राहें निवांत शिणसी वायां ॥२॥
सायासें करिसी प्रपंच दिननिशीं  हरिसी न भजसी कवण्या गुणें ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणें हरिजप करणें  तुटेल धरणें प्रपंचाचें ॥४॥
योगयागविधि येणें नोहे सिद्धी  वायांचि उपाधि दंभ धर्म ॥१॥
भावेंविण देव न कळे नि:संदेह  गुरुविण अनुभव कैसा कळे ॥२॥
तपेंवीण दैवत दिधल्याविण प्राप्त  गुजेंविण हित कोण सांग ॥३॥
ज्ञानदेव सांगे दृष्टांताची मात  साधूचे संगती तरणोपाय ॥४॥
साधुबोध झाला तो नुरोनियां ठेला  ठायींच मुराला अनुभवें ॥१॥
कापुराची वाती उजळली ज्योति  ठायींच समाप्ति झाली जैसा ॥२॥
मोक्षरेख आला भाग्यें विनटला  साधूंचा अंकिला हरिभक्त ॥३॥
ज्ञानदेवा गोडी संगति सज्जनीं  हरि दिसे जनीं आत्मतत्वीं ॥४॥
 वज्रलेप होणें अभक्तासी ॥१॥
नाहीं ज्यांसी भक्ति ते पतित अभक्त  हरिसी न भजत दैवहत ॥२॥
अनंत वाचाळ बरळती बरळ  त्यां कैंचा दयाळ पावे हरि ॥३॥
ज्ञानदेवा प्रमाण आत्मा हा निधान  सर्वांघटीं पूर्ण एक नांदे ॥४॥
संतांचे संगतीं मनोमार्ग गति  आकळावा श्रीपति येणें पंथें ॥१॥
रामकृष्ण वाचा भाव हा जीवाचा  आत्मा जो शिवाचा राम जप ॥२॥
एकतत्व नाम साधिती साधन  द्वैताचें बंधन न बाधिजे ॥३॥
नामामृत गोडी वैष्णवां लाधली  योगियां साधली जीवनकळा ॥४॥
सत्वर उच्चार प्रल्हादीं बिंबला  उद्धवा लाधला कृष्णदाता ॥५॥
ज्ञानदेव म्हणे नाम हें सुलभ  सर्वत्र दुर्लभ विरळा जाणे ॥६॥
विष्णुविण जप व्यर्थ त्याचें ज्ञान  रामकृष्णीं मन नाहीं ज्याचें ॥१॥
उपजोनी करंटा नेणें अद्वय वाटा  रामकृष्णीं पैठा कैसा होय ॥२॥
द्वैताची झाडणी गुरुविण ज्ञान  तया कैचें कीर्तन घडे नामीं ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे सगुण हें ध्यान  नामपाठ मौन प्रपंचाचे ॥४॥
त्रिवेणीसंगमीं नाना तीर्थे भ्रमी  चित्त नाहीं नामीं तरी तें व्यर्थ ॥१॥
नामासी विन्मुख तो नर पापिया  हरिवीण धांवया न पावे कोणी ॥२॥
 नामें तीन्ही लोक उद्धरती ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे नाम जपा हरीचें  परंपरा त्याचें कुळ शुद्ध ॥४॥
हरि उच्चारणीं अनंत पापराशी  जातील लयासी क्षणमात्रे ॥१॥
तृण अग्निमेळें समरस झालें  तैसें नामें केलें जपतां हरि ॥२॥
हरि उच्चारण मंत्र पै अगाध  पळे भूतबाधा भेणे याचे ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे हरि माझा समर्थ  न करवे अर्थ उपनिषदां ॥४॥
तीर्थ व्रत नेम भावेंविण सिद्धि  वायांचि उपाधि करिसी जनां ॥१॥
भावबळें आकळे येऱ्हवीं नाकळे  करतळीं आंवळे तैसा हरि ॥२॥
पारियाचा रवा घेतां भूमिवरी  यत्न परोपरी साधन तैसें ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे निवृत्ति निर्गुण  दिधलें संपूर्ण माझे हातीं ॥४॥
समाधि हरिची सम सुखेंवीण्  न साधेल जाण द्वैतबुद्धि ॥१॥
बुद्धीचें वैभव अन्य नाहीं दुजें  एका केशवराजें सकळ सिद्धि ॥२॥
ऋद्धि सिद्धि निधी अवघीच उपाधि  जंव त्या परमानंदीं मन नाहीं ॥३॥
ज्ञानदेवी रम्य रमलें समाधान  हरिचें चिंतन सर्वकाळ ॥४॥
नित्य सत्य मित हरिपाठ ज्यासी  कळीकाळ त्यासी न पाहे दृष्टी ॥१॥
रामकृष्ण उच्चार अनंतराशी तप  पापाचे कळप पळती पुढें ॥२॥
हरि हरि हरि मंत्र हा शिवाचा  म्हणती जे वाचा तयां मोक्ष ॥३॥
ज्ञानदेवा पाठ नारायण नाम  पाविजे उत्तम निजस्थान ॥४॥
एक नाम हरि द्वैतनाम दुरी  अद्वैत कुसरी विरळा जाणें ॥१॥
समबुद्धि घेतां समान श्रीहरि  शमदमांवरी हरि झाला ॥२॥
सर्वांघटीं राम देहांदेहीं एक  सूर्य प्रकाशक सहस्ररश्मी ॥३॥
ज्ञानदेवा चित्तीं हरिपाठ नेमा  मागिलिया जन्मा मुक्त झालों ॥४॥
हरिनाम जपे तो नर दुर्लभ  वाचेसी सुलभ रामकृष्ण ॥१॥
राम कृष्ण नामीं उन्मनी साधली  तयासी लाधली सकळ सिद्धी ॥२॥
सिद्धि बुद्धि धर्म हरिपाठीं आले  प्रपंची निवाले साधुसंगे ॥३॥
ज्ञानदेवा नाम रामकृष्ण ठसा  येणें दशदिशा आत्माराम ॥४॥
हरिपाठकीर्ति मुखें जरी गाय  पवित्रचि होय देह त्याचा ॥१॥
तपाचे सामर्थ्ये तपिन्नला अमूप  चिरंजीव कल्प वैकुंठीं नांदे ॥२॥
 चतुर्भुज नर हो‌ऊनि ठेले ॥३॥
ज्ञान गूढ गम्य ज्ञानदेवा लाधलें  निवृत्तीनें दिले माझ्या हातीं ॥४॥
 हरिविण सौजन्य नेणें कांहीं ॥१॥
त्या नरा लाधलें वैकुंठ जोडलें  सकळ घडलें तीर्थाटन ॥२॥
मनोमार्गें गेला तो तेथे मुकला  हरिपाठीं स्थिरावला तोचि धन्य ॥३॥
ज्ञानदेवा गोडी हरिनामाची जोडी  रामकृष्णीं आवडि सर्वकाळ ॥४॥
 एक नारायण सार जप ॥१॥
जप तप कर्म हरिविण धर्म  वा‌उगाचि श्रम व्यर्थ जाय ॥२॥
हरिपाठीं गेले ते निवांतचि ठेले  भ्रमर गुंतले सुमनकळिके ॥३॥
ज्ञानदेवां मंत्र हरिनामाचे शस्त्र  यमें कुळगोत्र वर्जियेले ॥४॥
 पापे अनंत कोडी गेली त्यांची ॥१॥
अनंत जन्मांचे तप एक नाम  सर्वमार्ग सुगम हरिपाठ ॥२॥
योग याग क्रिया धर्माधर्म माया  गेले ते विलया हरिपाठीं ॥३॥
ज्ञानदेवा यज्ञ याग क्रिया धर्म  हरिविण नेम नाहीं दुजा ॥४॥
काळ वेळ नाम उच्चारितां नाही  दोन्ही पक्ष पाहीं उद्धरती ॥१॥
रामकृष्ण नाम सर्व दोषां हरण  जडजीवां तारण हरि एक ॥२॥
हरिनाम सार जिव्हा या नामाची  उपमा त्या देवाची कोण वानी ॥३॥
ज्ञानदेवा सांग झाला हरिपाठ  पूर्वजां वैकुंठ-मार्ग सोपा ॥४॥
नित्यनेम नामीं ते प्राणी दुर्लभ  लक्ष्मीवल्लभ तयां जवळी ॥१॥
नारायण हरि नारायण हरि  भुक्ति मुक्ति चारी घरीं त्यांच्या ॥२॥
हरिविण जन्म नरकचि पैं जाणा  यमाचा पाहुणा प्राणि होय ॥३॥
ज्ञानदेव पुसे निवृत्तीसी चाड  गगनाहुनि वाड नाम आहे ॥४॥
सात पांच तीन दशकांचा मेळा  एक तत्त्वीं कळा दावी हरि ॥१॥
तैसें नव्हे नाम सर्वत्र वरीष्ठ  तेथें कांहीं कष्ट न लागती ॥२॥
अजपा जपणें उलट प्राणाचा  तेथेंहि मनाचा निर्धार असे ॥३॥
ज्ञानदेवा जिणें नामेंविण व्यर्थ  रामकृष्णीं पंथ क्रमियेला ॥४॥
जप तप कर्म क्रिया नेम धर्म  सर्वांघटीं राम भाव शुद्ध ॥१॥
न सोडी हा भावो टाकी रे संदेहो  रामकृष्ण टाहो नित्य फोडी ॥२॥
जाति वित्त गोत कुलशील मात  भजकां त्वरीत भावयुक्त ॥३॥
ज्ञानदेवा ध्यानीं रामकृष्ण मनीं  वैकुंठभुवनी घर केलें ॥४॥
जाणीव नेणीव भगवंतीं नाहीं  हरि‌उच्चारणीं पाही मोक्ष सदां ॥१॥
नारायण हरि उच्चार नामाचा  तेथें कळिकाळाचा रीघ नाहीं ॥२॥
तेथील प्रमाण नेणवें वेदांसी  तें जीवजंतूंसी केंवी कळे ॥३॥
ज्ञानदेवा फळ नारायण पाठ  सर्वत्र वैकुंठ केलें असे ॥४॥
एक तत्व नाम दृढ धरीं मना  हरीसी करुणा ये‌ईल तुझी ॥१॥
तें नाम सोपें रे राम-कृष्ण गोविंद  वाचेसी सद्गद जपे आधीं ॥२॥
नामापरतें तत्त्व नाहीं रे अन्यथा  वायां आणिका पंथा जासील झणीं ॥३॥
ज्ञानदेवा मौन जप माळ अंतरी  धरोनी श्रीहरि जपे सदां ॥४॥
सर्व सुख गोडी साही शास्त्रें निवडी  रिकामा अर्धघडी राहूं नको ॥१॥
लटिका व्यवहार सर्व हा संसार  वायां येरझार हरिवीण ॥२॥
नाम मंत्र जप कोटी जा‌ईल पाप  रामकृष्णीं संकल्प धरुनि राहें ॥३॥
निजवृत्ति हे काढी सर्व माया तोडी  इंद्रियांसवडी लपू नको ॥४॥
तीर्थी व्रतीं भाव धरी रे करुणा  शांति दया पाहुणा हरि करी ॥५॥
ज्ञानदेवा प्रमाण निवृत्तिदेवीं ज्ञान  समाधि संजीवन हरिपाठ ॥६॥
सूचना: मायबोलीवरील एक सभासद "न्यूबिर" यांनी तपासण्यास सूचविल्याप्रमाणे, त्यांचेकडील श्री. के. वि. बेलसरे ह्यांचे 'श्री ज्ञानदेव हरिपाठ सार्थ' मधे फक्त २७ अभंग आहेत व ते येथिल अभंगांशी जुळतात. परंतु २८-३१ हे अभंग श्री. बेलसरे ह्यांच्या भावार्थासहित असलेल्या 'ज्ञानदेवांच्या हरिपाठ' मध्ये नाही आहेत. मी जयहिंद प्रकाशनच्या ज्या २००२ सालच्या आवृत्तीच्या पुस्तिकेतुन घेतले आहेत, ते बहुतेक, परंपरेप्रमाणे एकापाठी म्हणले जातात म्हणून आले असावेत. स्वतंत्ररित्या श्री तुकाराम महाराजांचे हरिपाठ इथे देताना सुधारणा करता येईल.
अभंग हरिपाठ असती अठ्ठावीस  रचिले विश्वासें ज्ञानदेवें ॥१॥
नित्य पाठ करी इंद्रायणीतीरीं  होय अधिकारी सर्वथा तो ॥२॥
असावें एकाग्रीं स्वस्थ चित्त मनीं  उल्हासेंकरूनी स्मरावा हरि ॥३॥
अंतकाळी तैसा संकटाचे वेळीं  हरि त्या सांभाळी अंतर्बाह्य ॥४॥
 आळसी मंदमति केवीं तरे ॥५॥
 तोषला तात्काळ ज्ञानदेव ॥६॥
कोणाचें हें घर हा देह कोणाचा  आत्माराम त्याचा तोचि जाणे ॥१॥
मी तूं हा विचार विवेकें शोधावा  गोविंदामाधवा याच देहीं ॥२॥
देहीं ध्यातां ध्यान त्रिपुटींवेगळा  सहस्र दळी उगवला सूर्य जैसा ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे नयनाची ज्योति  या नांवे रूपें तीं तुम्ही जाणा ॥४॥
नामसंकीर्तन साधन पैं सोपें  जळतील पापें जन्मांतरींची ॥१॥
न लगती सायास जावें वनांतरा  सुखें येतो घरा नारायण ॥२॥
ठायींच बैसोनि करा एकचित्त  आवडी अनंत आळवावा ॥३॥
 मंत्र हा जपावा सर्वकाळ ॥४॥
यावीण असतां आणीक साधन  वाहातसें आण विठोबाची ॥५॥
तुका म्हणे सोपें आहे सर्वांहूनि  शहाणा तो धणी घेतो येथें ॥६॥
देवाचिये द्वारीं उभा क्षणभरीं  तेणें मुक्ति चारी साधियेल्या ॥१॥
हरि मुखें म्हणा हरि मुखें म्हणा  पुण्याची गणना कोण करी ॥२॥
असोनि संसारीं जिव्हे वेगु करी  वेदशास्त्र उभारी बाह्या सदा ॥३॥
ज्ञानदेव म्हणे व्यासाचिया खुणा  द्वारकेचा राणा पांडवां घरी ॥४॥
बालाजी तांबे यांच्या "Feminine Balanc" या सी डी मधील हे सुमधुर स्तोत्र मी बरेचदा फक्त हे स्तोत्र "रीपीट" मोड वर लावून ऐकत राहते. खूप चैतन्यदायी, आनंद स्फुरणारे आहे.
जसे आठवेल तसे लिहून काढले आहे. कृपया चूका नव्या प्रतिसादात लक्षात आणून द्याव्यात ज्यायोगे या स्तोत्राचे संपादन करता येईल.
ध्यात्वा सहस्र किरणं स्तोत्रमेतदुदीरयेत्॥
शिरो मे भास्कर: पातु ललाटं मे अमितद्युति:
नेत्रे दिनमणि: पातु श्रवणे वासरेश्वर:॥
घ्राणं धर्मघ्रणि: पातु वदनं वेदवाहन:
जिव्हां मे मानद: पातु कण्ठं मे सुरवन्दित:॥
स्कन्धौ प्रभाकर: पातु वक्ष: पातु जनप्रिय:
पातु पादौ द्वादशात्मा सर्वांगं सकलेश्वर:॥
सूर्यरक्षात्मकं स्तोत्रं लिखित्वा भुर्जपत्रके
दधातिय: करैतस्य वशगा सर्वसिध्दय:॥
सुस्नातो यो जपेत् सम्यग् योदधीते स्वस्थमानस:
स रोग मुक्तो दीर्घायु: सुख पुष्टिं च वन्दति॥
श्री गणेशाय नमः| अस्य श्रीआदित्यस्तोत्रस्य अंगिरस ऋषि: त्रिष्टुप छंदः||सूर्यदेवता|सूर्यप्रीत्यर्थे जपेविनियोग:|नवग्रहाणां सर्वेषां सूर्यादीनां पृथक पृथक|पीडा च दु:सहा राजन जायते सततं नृणाम||१||पीडानाशाय राजेंद्र नामानि शृणु भास्वतः|सूर्यादीनां च सर्वेषां पीडा नश्यति शृण्वतः||२||आदित्यः सविता सूर्य पूषाSर्क शीघ्रगो रवि: भगस्त्वष्टाSर्यमा हंसो हेलिस्तेजोनिधीहरि:||३|| दिनानाथो दिनकरः सप्तसप्ति प्रभाकरः विभावसुदेवकर्ता वेदांगो वेदवाहन:||४||हरिदश्वः कालवक्त्रः कर्मसाक्षी जगत्पति:|पद्मिनीबोधिको भानुर्भास्करः करुणाकरः||५||द्वादशात्मा विश्वकर्मा लोहितांगस्तमोनुदः|जगन्नाथोSरवीन्दाक्ष कालात्मा कश्यपात्मजः||६||भूताश्रयो ग्रहपति: सर्वलोकनमस्कृतः|जपाकुसुमसंकाशोभास्वानदितीनंदन||७|| ध्वान्तेभसिंह: सर्वात्मा लोकनेत्रो विकर्तनः| मार्तंडो मिहीरः सूरस्तपनो लोकतापनः||८||जगत्कर्ता जगत्साक्षी शनैश्चरपिता जयः|सहस्त्रशिमस्तरणिर्भगवान भक्तवत्सलः||९||विवस्वनादि देवश्च देवदेवो दिवाकरः |धन्वन्तरिर्व्याधिहर्ता दारिकुष्ठविनाशनः||१०||चराचरात्मा मैत्रेयोSमितो विष्णुविकर्तनः|लोकशोकापहर्ता च कमलाकर आत्मभू:||११||नारायणो महादेवो रुद्रः पुरुष ईश्वरः|जीवात्मा परमात्मा च सूक्ष्मात्मा सर्वतोमुखः||१२||इंद्रोSनलो यमश्चैव नैऋतो वरुणोSनिल: श्रीद ईशान इन्दुश्च भौमः सौम्यो गुरु: कवि:||१३||शौरिर्विधुन्तुदः केतु: कालः कालात्मको विभु: सर्वदेवमयो देवः कृष्णः कामप्रदायकः||१४||य एतैनामभिर्मर्त्यो भक्त्या स्तौति दिवाकरम|सर्वपापाविनिर्मुक्तः सर्वरोगविवर्जितः||१५||पुत्रवान धनवान श्रीमान जायते न संशयः|रविवारे पठेद्यस्तु नामान्येतानि भास्वतः||१६||पीडाशान्तिर्भवेत्तस्य ग्रहाणां च विशेषतः|सद्यः सुखमवाप्नोति चायुदीर्घ च नीरुजम||१८||इति श्रीभविष्यपुराणे आदित्यस्तोत्रम संपूर्णम|
जयाच्या रथा एकची चक्र पाहीं नसे भूमी आकाश आधार काहीं नसे भूमी आकाश आधार काहीं असे सारथी पांगुळा ज्या रथासी असे सारथी पांगुळा ज्या रथासी नमस्कार त्या सूर्यनारायणासी
करी पद्म माथां किरीटी झळाळी प्रभा कुंडलांची शरीरा निराळी प्रभा कुंडलांची शरीरा निराळी पाहा रश्मी ज्याची त्रिलोकासी कैसी पाहा रश्मी ज्याची त्रिलोकासी कैसी नमस्कार त्या सूर्य.
सहस्त्रद्वये दोनशे आणि दोन क्रमी योजने जो निमिषार्धतेन क्रमी योजने जो निमिषार्धतेन मना कल्पवेना जयाच्या त्वरेसी मना कल्पवेना जयाच्या त्वरेसी नमस्कार त्या सूर्य.
विधीवेध कर्मासि आधार कर्ता स्वधाकार स्वाहादि सर्वत्र भोक्ता स्वधाकार स्वाहादि सर्वत्र भोक्ता असे अन्नदातां समस्तां जनांसीं असे अन्नदातां समस्तां जनांसीं नमस्कार त्या सूर्य.
युगे मंत्र कल्पांत ज्याचेनि होती हरिब्रह्मरूद्रादी त्या बोल‍िजेती
शशी तारका गोवुनी जो ग्रहांते त्वरें मेरू वैष्टोनियां पूर्वपंथें त्वरें मेरू वैष्टोनियां पूर्वपंथें भ्रमे जो सदा लोक रक्षावयासी भ्रमे जो सदा लोक रक्षावयासी नमस्कार त्या सूर्य.
समस्तांसुरांमाजि तूं जाण चर्या म्हणोनीच तू श्रेष्ठ त्यानाम सूर्या म्हणोनीच तू श्रेष्ठ त्यानाम सूर्या दुजा देव तो दाखवी स्वप्रकाशीं दुजा देव तो दाखवी स्वप्रकाशीं नमस्कार त्या सूर्य.
महामोह तो अंधकारासी नाशी प्रभा शुद्ध सत्त्वाची अज्ञान नाशी प्रभा शुद्ध सत्त्वाची अज्ञान नाशी अनाथा कृपा जोकरी नित्य ऐशी अनाथा कृपा जोकरी नित्य ऐशी नमस्कार त्या सूर्य.
कृपा ज्यावरी होय त्या भास्कराची न पाहू शके शत्रु त्याला विरंची न पाहू शके शत्रु त्याला विरंची उभ्या राहती सिद्धी होऊनि दासी उभ्या राहती सिद्धी होऊनि दासी नमस्कार त्या सूर्य.
फळे चंदनें आणि पुष्पे करोनी पुजावें वरें एकनिष्ठा धरोनी पुजावें वरें एकनिष्ठा धरोनी मनी इच्छिले पाविजे त्या सुखासी मनी इच्छिले पाविजे त्या सुखासी नमस्कार त्या सूर्य.
नमस्कार साष्टांग बापा स्वभावें करोनी तया भास्करलागीं ध्वावें करोनी तया भास्करलागीं ध्वावें दरिद्रें सहस्त्रादि जो क्लेश नाशी दरिद्रें सहस्त्रादि जो क्लेश नाशी नमस्कार त्या सूर्य.
वरी सूर्य आदित्य मित्रादी भानू विवस्वान इत्यादीही पादरेणू सदा वांछिती पूज्य ते शंकरासी नमस्कार त्या सूर्यनारायणासी
स्थिर चित्त स्तोत्र :-
सर्व देवांचा अधिदेव प्रख्यात  माझे चित्त करी स्थिर  माझे चित्त करी स्थिर
 दीनांचा तारक अखिल कर्ता ज्ञात
सर्वचालक देवा तू त्वरित  माझे चित्त करी स्थिर  माझे चित्त करी स्थिर
सर्व मंगलाचे मंगल पावन  सर्व आधिव्याधींचे औषध महान
सर्व संकटांचा हर्ता तू शोभन  माझे चित्त करी स्थिर  माझे चित्त करी स्थिर
भुक्तिमुक्ति दाता तू सर्वांना  माझे चित्त करी स्थिर  माझे चित्त करी स्थिर
सर्व पापांचा क्षय करी  ताप दैन्य सारे निवारी
अभिष्टदात्या प्रब्जो तू सावरी  माझे चित्त करी स्थिर  माझे चित्त करी स्थिर
जो हे श्लोक पंचक वातील  नित्यनेमें नियम चित्त निर्मळ
स्थिर चित्त तो होईल  भगवतकृपापात्र जगती
इति श्री - परमहंस - परिवाज्रकाचार्य - वासुदेवानंदसरस्वती - विरचितं मनः स्थिरीकरण स्तोत्रं संपूर्णम्
थोडेफार तसेच वाटते -
लेखकाने घेतलेल्या कष्टाचे निश्चित स्वागत.
कविता व धनंजय खरवंडीकर यांचा स्तोत्र मंजरी हा स्त्रोत्रांवर आधारलेला कार्यक्रम अतिशय उत्तम आहे. रावणकृत शिवतांडव स्त्रोत्र पहा
हनुमंता रामदूता वायुपुत्रा महाबला|
ब्रह्मचारी कपिनाथा विश्वंभरा जगत्पते||१||
कामांतका दानवारि शोकहारी दयाघना|
महारुद्रा मुख्यप्राणा मूळमुर्ती पुरातना||२||
वज्रदेही सौख्यकारी भीमरुपा प्रभंजना|
पंचभूता मूळमाया तुंचि कर्ता समस्तही||३||
स्थितीरुपे तूचि विष्णु संहारक पशुपति|
परात्परा स्वयंज्योति नामरुपा गुणातिता||४||
सांगता वर्णिता येनावेदशास्त्रा पडे ठका|
शेष तो शीणला भारी 'नेति नेति' परा श्रुति||५||
धन्यावतार कैसा हा भक्तालागी परोपरी|
रामकाजी उतावेळा भक्तारक्षक सारथी||६||
वारितो दुर्घटे मोठी संकटी धावतो त्वरे|
दयाळ हा पूर्ण दाता नाम घेताचि पावतो||७||
धीर वीर कपि मोठा मागे नव्हेचि सर्वथा|
उड्डाण अद्भुत ज्याचे लंघिले सागरा जळा||८||
देऊनि लिख्ता हाती नमस्कारी सीतावरा
वाचिता सौमित्र आंगे रामसूखे सुखावला||९||
गर्जति स्वानंदमेळी ब्रह्मानंदे सकळही|
अपार महीमा मोठी ब्रह्मादिकांसी नाकळे||१०||
अद्भुत पुच्छ ते कैसे भोवंडी नभपोकळी|
फांकले तेज ते भारी झांकीले सूर्यमंडळा||११||
देखता रुप पै ज्याचे उड्डाण अद्भुत शोभले|
ध्वजांत ऊर्ध्व तो बाहू वामहस्त कटीवरी||१२||
कसिली हेमकासोटी घंटा किणकिणी भोवत्या|
मेखळे जडीली मुक्ते दिव्य रत्ने परोपरी||१३||
माथां मुगुट तो कैसा कोटि चंद्रार्क लोपले|
कुंडले दिव्य ती कानी मुक्तमाळा विराजते||१४||
केशर रेखिले भाळी मुख सुहास्य चांगले|
मुद्रिका शोभती बोटे कंकणे करमंडीत||१५||
चरणी वाजती अंदु पदी तोडर गर्जती|
कैवारी नाथ दीनांचा स्वामी कैवल्यदायकु||१६||
स्मरता पाविजे मुक्ती जन्ममृत्युसि वारितो|
कापिती दैत्य तेजासि भुभु:क्काराचिया बळे||१७||
पाडीतो राक्षसु नेटे आपटी महीमंडळा|
दंडीली पाताळशक्ती अहीमही निर्दाळिले|
सोडविले रामचंद्रा कीर्ती हे भुवनत्रयी||१९||
विख्यात ब्रीद ते कैसे मोक्षदाता चिरंजीवी|
कल्याण त्याचेनि नामे भूतपिशच्च कापिती||२०||
आवडी स्मरता भावे काळकृतांत धाकतो||२१||
पुरवी सकळही आशा भक्तकामकल्पतरु|
त्रिकाळी पठता स्तोत्र इच्छिले पावती जनी||२३||
परंतु पाहीजे भक्ती संधी काही धरु नका|
रामदासा सहकारी सांभाळितो पदोपदी||२४||
मराठी भाषेतील व्यंकटेश स्तोत्र स्तोत्रांचा मुकुटमणी आहे. पण अर्थात त्याइतकेच माझे लाडके मराठीतील "धर्मराजा रचित दुर्गा स्तोत्र" आहे - "नगरी प्रवेशले पंडुनंदन तो देखिले दुर्गास्थान...."
निर्जन बेटावर गेले तर अन्न आणि ही २ स्तोत्रेही पुरतील मला
निर्जन बेटावर गेले तर अन्न
निर्जन बेटावर गेले तर अन्न आणि ही २ स्तोत्रेही पुरतील मला
वस्त्र व निवारा नको का
निर्जन बेटावर वस्त्र कशाला
निर्जन बेटावर वस्त्र कशाला
आणि मुंबईसारख्या हवामानाच्या बेटावर असेल तर निवार्‍याचीपण काही गरज नाही.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
हाहाहा खरे आहे. हेच्च.
हाहाहा खरे आहे. हेच्च.
व्रजे प्रसिद्धं नवनीत चौरं
 खूप शोधुन हे स्तोत्र सापडले. श्री. कोल्हटकर सरांनी पूर्वी - http://aisiakshare.com/node/3833#comment-92613 या कमेंटमध्ये उल्लेख केलेले -
व्रजे प्रसिद्धं नवनीत चौरं | गोपान्गनानां च दुकूल चौरं ||
अनेक जन्मार्जित पाप चौरं | चौराग्रगण्यं पुरुषं नमामि |१|
श्री राधिकाय हृदयस्य चौरं | नवाम्बुद श्यामल कान्ति चौरं ||
पदाश्रितानां च समस्त चौरं | चौराग्रगण्यं पुरुषं नमामि |२|
अकिन्चनी कृत्य पदाश्रितां यः | करोति भिक्षुं पथि गेह हीनम् ||
केनापिऽहो भीषण चौर इद्र | दृष्टा श्रुतो वा न जगत त्रयेपि |३|
यदीय नामापि हरति अशेषं | गिरि प्रसारान अपि पाप राषिन ||
आश्चर्य रूपो ननु चौर इद्र | दृष्टा श्रुतो वा न मया कदापि |४|̣
धनं च मानं च तथेन्द्रियाणि | प्राणांश च हृत्वा मम सर्वं एव ||
पलायसे कुत्र धृतोऽदय चौर | त्वं भक्ति दाम्नासि मया निरुद्धः |५|
छिनत्सि घोरं यम पाश बन्धं | भिनत्सि भीमं भव पाश बन्धं |
छिनत्सि सर्वस्य समस्त बन्धं | नैवात्मनो भक्त कृतं तु बन्धं |६|
मन-मानसे तामस राशि घोरे | कारागृहे दुःख मये निबद्धः ||
लभस्व हे चौर हरे चिराय स्व चौर्य दोशोचितं एव दण्डं |७|
कारागृहे वस सदा हृदये मदीये | मद-भक्ति-पाश-दृढ -बन्धन-निश्चलः सन ||
 प्रलय-कोटि-शतान्तरेऽपि | सर्वस्य चौर हृदयान न हि मोचयामि |८|
व्हाईस कल्चर क्षेत्रात काम
व्हाईस कल्चर क्षेत्रात काम करणार्‍या एका विदुषीने तिला लहानपणी शिकवलेल्या स्तोत्रांचा उपयोग झाला असे भाषणात सांगितले होते याची आठवण झाली. जड जीभेच्या लोकांना स्तोत्र म्हणता येत नाहीत. मेंदु व उच्चार याचा सबंध नक्की आहे.
(1) वैखारी वाणी : प्रतिदिन के बोलचाल की भाषा वैखरी वाणी है ज्यादातर लोग बगैर सोचे-समझे बोलते हैं और कुछ ऐसी बातें भी होती है जिसमें बहुत सोच-विचार की आवश्यकता नहीं होती
(2) मध्यमा वाणी : कुछ विचार कर बोली जाने वाली मध्यमा कहलाती है किसी सवाल का उत्तर, किसी समस्या के समाधन और भावावेश में या सोच-समझकर की गई किसी क्रिया की प्रतिक्रिया पर सोच-समझकर बोलने की आवश्यकता होती है
(3) पश्यंती वाणी : हृदयस्थल से बोली गई भाषा पश्यंती कहलाती है पश्यंती गहन, निर्मल, निच्छल और रहस्यमय वाणी होती है पश्यंती गहन, निर्मल, निच्छल और रहस्यमय वाणी होती है उदाहरणार्थ रामकृष्ण परमहंस जैसे बालसुलभ मन वाले साधुओं की वाणी
(4) परा वाणी : परा वाणी दैवीय होती है निर्विचार की दशा में बोली गई वाणी होती है या फिर जब मन शून्य अवस्था में हो और किसी दैवीय शक्ति का अवतरण हो जाए निर्विचार की दशा में बोली गई वाणी होती है या फिर जब मन शून्य अवस्था में हो और किसी दैवीय शक्ति का अवतरण हो जाए उदाहरणार्थ गीता में दिया हुआ अर्जुन को ज्ञान
स्तोत्रांचे मनात वाचन सुरु करते पण ती मोठ्याने वाचणेच होते. हळूहळू आवाज वाढत एका विशिष्ठ लयीत आणि मध्यम येतो.
अजुन एक स्तोत्रे वाचली की हळूहळू मन भरल्याचा फील येतो म्हणजे अति स्तोत्रे वाचवत नाहीत. एक ९-१० स्तोत्रांनंतर किंवा पाऊण तासानंतर सॅच्युरेशन (संपृक्तता) येते.
एका ज्योतिषांनी सांगीतले होते "श्रीरामाचे नाव घेत एक एक चुरमुरा विहीरीतील माशांना घाल. वाणीदोष आहे" मला माहीत आहे त्यांना काय म्हणायचे होते ते आणि त्यांचे बरोबरही होते. पण विहीरीची भीती वाटल्याने ते काही घडले नाही. स्तोत्रपठण मात्र नियमित होते.
दुर्गेची स्तोत्रे प्रचंड आवडतात. श्रीरामाच्या स्तोत्रांनी मनास खूप शांती मिळते पण समहाऊ विष्णुची बोअर होता एक्सेप्ट "व्यंकटेश स्तोत्र"
स्तोत्रे, श्लोक, प्रार्थना, मंत्र, सूक्ते.अभंग, ओव्या इत्यादींचा संग्रह
१) श्री गणपती स्तोत्र
२ ) श्री गणेश पन्चरत्न स्तोत्र
३ ) श्री गणपती अथर्वशीर्ष
४ ) पंचमुखी हनुमत्कवचम
काहीसे विस्मृतीत जात चाललेले धार्मिक साहित्य टिकून रहावे, किमान देशपरदेशातील इच्छुकान्ना सहजगत्या उपलब्ध तरी व्हावे या हेतूने, स्तोत्रे, श्लोक, प्रार्थना, मंत्र, सूक्ते.अभंग, ओव्या यांचा संग्रह करण्याचे योजिले आहे.
या धाग्याची मूळ संकल्पना मायबोलीवरील अश्विनि_के या आयडीने उघडलेल्या या धाग्यावरुन घेतली आहे. त्याठिकाणी विविध सभासदांनी संग्रहात मोलाची भर घातली आहेच.
तरीही, या साईटवर तशाच प्रकारचा धागा सुरू करण्यामागे, या साईटवर, याच शीर्षक लेखात पुढे उल्लेखिल्या जाणार्या एखाद्या स्तोत्र्/मन्त्राच्या नावाला, त्या त्या पोस्टची लिंक देण्याच्या सहजसोप्या सुविधेची पार्श्वभुमि आहे, तसेच येथिल सभासदास देखिल लाभ घेता यावा म्हणून हा धागा उघडला असे.
ज्याला जसे जमेल तसे, पण अचूक अशी भर येथिल संग्रहात पडावी अशी अपेक्षा आहे. नविन भर पडल्यावर त्या त्या स्तोत्र/मंत्र/सूक्त यांचा उल्लेख लिन्क देऊन या शीर्षक लेखात केला जाईल.
[महत्वाची सूचना: कृपया अंधश्रद्धानिर्मुलनवाले वा निधर्मी वा देवधर्मादिक आचरणावर विश्वास नसलेल्या लोकांनी त्यांची विरोधी मते येथे न मांडता स्वतंत्र धागा काढून तिथे मांडावीत]
धाग्याची सुरुवात श्रीगणपती स्त्रोत्र व श्री गणेशपंचरत्न स्तोत्राने करीत आहे. (दोन्ही स्तोत्रे वर उल्लेखिलेल्या मायबोलि साईटवरुन घेतली आहेत.)
|| श्री गणपती स्तोत्र ||
प्रणम्य शिरसा देवं गौरीपुत्रं विनायकम ||
भक्तावासं स्मरेन्नित्यमायु:कामार्थसिद्धये || १ ||
प्रथमं वक्रतुंडं च एकदंतं द्वितीयकम ||
तृतीयं कृष्णपिंगाक्षं गजवक्त्रं चतुर्थकम || २ ||
लंबोदरं पंचमं च षष्ठं विकटमेव च ||
सप्तमं विघ्नराजेंद्रं धूम्रवर्णं तथाष्टमम || ३ ||
नवमं भालचंद्रं च दशमं तु विनायकम ||
एकादशं गणपतिं द्वादशं तु गजाननम || ४ ||
द्वादशितानि नामानि त्रिसंध्यं यः पठेन्नरः ||
न च विघ्नभयं तस्य सर्वसिद्धिकरं प्रभो || ५ ||
विद्यार्थी लभते विध्यां धनार्थी लभते धनम ||
पुत्रार्थी लभते पुत्रन मोक्षार्थी लभते गतिम || ६ ||
जपेद्गणपतिस्तोत्रं षडभिर्मासै: फलं लभेत ||
संवत्सरेण सिद्धिं च लभते नात्र संशय: || ७ ||
अष्टभ्यो ब्राह्मणेभ्यश्च लिखित्वा यः समर्पयेत ||
तस्य विद्या भवेत्सर्वा गणेशस्य प्रसादत: || ८ ||
इति श्रीनारदपुराणे संकटनाशनं नाम श्रीगणपतिस्तोत्रं संपूर्णम ||
संग्रह सूचीकडे परत जा
श्री गणेश पन्चरत्न स्तोत्र
|| श्री गणेशाय नमः ||
मुदाकरात्त मोदकं सदा विमुक्तिसाधकम् | कलाधरावतंसकं विलासि लोकरक्षकम् |
अनायकैक नायकं विनाशितेभदैत्यकम् | नताशुभाशुनाशकं नमामि तं विनायकम् ||१||
नतेतरातिभीकरं नवोदितार्कभास्वरम् | नमत्सुरारि निर्जरं नताधिकापदुद्धरम् |
सुरेश्वरं निधीश्वरं गजेश्वरं गणेश्वरं | महेश्वरं तमाश्रये परात्परं निरन्तरम् ||२||
समस्त लोकसंकरं निरस्तदैत्यकुंजरम्| दरेतरोदरं वरं वरेभवक्त्रमक्षरम्|
कृपाकरं क्षमाकरं मुदाकरं यशस्करम् | मनस्करं नमस्कृतां नमस्करोमि भास्वरम्||३||
अकिंचनार्तिमार्जनं चिरन्तनोक्ति भाजनम् | पुरारिपूर्व नन्दनं सुरारि गर्वचर्वणम्|
प्रपंच नाशभीषणं धनंजयादि भूषणम्| कपोलदानवारणं भजे पुराणवारणम् ||४||
नितान्तकान्तदन्तकान्ति - मन्तकान्तकात्मजम् | अचिन्त्य - रुपमन्तहीन - मन्तरायकृन्तनम्|
ह्रदन्तरे निरन्तरं वसन्तमेव योगिनाम्| तमेकदन्तमेव तं विचिन्तयामि सन्ततम्||५||
महागणेश पंचरत्नम् आदरेण योन्वहम्| प्रजल्पति प्रभातके ह्रदि स्मरन् गणेश्वरम्|
अरोगितामदोषतां सुसाहितीं सुपुत्रताम्| समाहितायु - रष्टभूतिमभ्युपैति सोSचिरात्||
संग्रह सूचीकडे परत जा
|| श्री गणपती अथर्वशीर्ष ||
सूचना: अनुस्वार असलेल्या अक्षरापुढील कंसातील अक्षर, अनुस्वाराचा उच्चार कोणत्या अक्षराकडे वळवायचा याचे मार्गदर्शनासाठी दिले आहे.
>|| श्री गणपती अथर्वशीर्ष ||
ॐ भ॒द्रं(ङ्) कर्णे॑भि: श्रुणुयाम देवा भ॒द्रं(म्) पश्येमा॒क्षभिर्य जत्रा:
स्थि॒रैर्ङ्गैस्तु॑ष्टु॒वां(व्) सस्त॒नूभि॒व्य॑शेम देवहि॑तं(य्) यदायु:
ॐ स्व॒स्ति न॒ इंद्रो॑ वृ॒द्धश्रवा॑: स्व॒स्ति न:॑ पू॒षा वि॒श्ववेदा:
स्व॒स्ति न॒स्तार्क्ष्यो॒ अरिष्ट॑नेमि: स्व॒स्ति नो॒ बृह॒स्पति॑र्दधातु
ॐ शांति॒: शांति॒: शांति॒: ॥
 त्वमेव सर्वं(ङ्) खल्विदं(म्) ब्रह्मासि
त्वं(व्) साक्षादात्मासि नित्यम् ॥१॥
 सर्वतो मां(म्) पाहि पाहि समं(न्)त्तात् ॥३॥
 त्वं(व्) ज्ञानमयो विज्ञानमयोऽसि ॥४॥
सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वत्तो जायते
सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वयि(ई) लयमेषति  सर्वं(ञ्) जगदिदं(न्) त्वयि(ई) प्रत्येति
त्वं(म्) भूमिरापो नलोऽनिलो नभ:  त्वं(न्) चत्वारि वाक्पदानि ॥५॥
त्वं(म्) मूलाधार: स्थितोऽसि नित्यम्  त्वं(व्) शक्तित्रयात्मक:  त्वां योगिनो ध्यायन्ति नित्यम्
त्वं(म्) ब्रह्मा त्वं(व्) विष्णुस्त्वं(व्) रुद्रस्त्वं(व्) इंद्रस्त्वं(व्) अग्निस्त्वं(व्)
वायुस्त्वं(व्) सूर्यस्त्वं(न्) चंद्रमास्त्वं(म्) ब्रह्म भूऽर्भुव: स्वरोम् ॥६॥
गणादिं(म्) पूर्वमुच्चार्य वर्णादिं(न्) तदनंतरम् अनुस्वार: परतर:
 ॐ गं(ङ्) गणपतये नम: ॥७॥
एकदंता॑य विद्महे वक्रतुंडा॑य धीमहि  तन्नो॑(ओ) दंती॒: प्रचो॒दया॑त् ॥८॥
एकदंतं(न्) चतुर्हस्तं(म्) पाशमं(ङ्) कुशधारिणम्  रदं(न्) च वरदं(व्) हस्तैर्बिभ्राणं(म्) मूषकध्वजम्  रदं(न्) च वरदं(व्) हस्तैर्बिभ्राणं(म्) मूषकध्वजम्  रक्तं(व्) लंबोदरं(व्) शूर्पकर्णकं(व्) रक्तवाससम्  रक्तं(व्) लंबोदरं(व्) शूर्पकर्णकं(व्) रक्तवाससम्  रक्त गंधानुलिप्तां(ङ्)गं(व्) रक्तपुष्पै: सुपूजितम्  रक्त गंधानुलिप्तां(ङ्)गं(व्) रक्तपुष्पै: सुपूजितम्  भक्तानुकं(म्)पिनं(न्)देवं(ञ्) जगत्कारणमच्युतम्  अवर्भूतं(न्)च सृष्ट्यादौ: प्रकृते: पुरुषात् परम्  एवं(न्) ध्यायति यो नित्यं(व्) स योगी योगिनां(व्) वर: ॥९॥
नमोऽव्रातपतये नमो गणपतये नम: प्रमथपतये नमस्तेऽस्तु लंबोदराय एकदंताय
विघ्ननाशिने शिवसुताय श्रीवरदमूर्तये नम: ॥१०॥
 स सर्व विघ्नैर्न बाध्यते  स सर्वत: सुखमेधते  सायमधीयानो दिवसकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति  प्रातरधीयानो रात्रिकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति  प्रातरधीयानो रात्रिकृतं(म्) पापं(न्) नाशयति
 धर्मार्थ कामं(म्) मोक्षं(न्) च विंदति
इदमथर्वशीर्षम् शिष्याय न देयम्  यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति
सहस्रावर्तनात् यं(य्) यं(ङ्) काममधीते तं(न्) त मनेन् साधयेत् ॥११॥
अनेन गणपतिमभिषिं(ञ्)चति सवाग्मी भवति  चतुर्थ्यामनश्नञ्जपति सविद्यावान्भवति
यो दुर्वा(ङ्) कुरैर्यजति सवैश्रवणोपमो भवति  सवैश्रवणोपमो भवति  यो मोदक सहस्त्रेण यजति  सवां(ञ्)छितफलम् वाप्नोति  स सर्वं(व्) लभते ॥१३॥
अष्टौ ब्राह्मणान् सम्यग्ग्राहयित्वा सूर्यवर्चस्वी भवति  सूर्यग्रहे महानद्यां(म्) प्रतिमा सन्निधौवाजप्त्वा सिद्धमंत्रो भवति  सूर्यग्रहे महानद्यां(म्) प्रतिमा सन्निधौवाजप्त्वा सिद्धमंत्रो भवति  महाविघ्नात्प्रमुच्यते
 ॐ शांति॒: शांति॒: शांति॒: ॥
संग्रह सूचीकडे परत जा
|| पंचमुखी हनुमत्कवचम ||
ॐ श्री हरिगुरुभ्यो नम: ॥ हरि: ॐ ॥ अस्य श्रीपंचमुखी वीर हनुमत्कवच स्त्रोत्र मंत्रस्य ॥ ब्रह्माऋषी: ॥ गायत्री छंद: ॥ पंचमुखी श्रीरामचंद्ररूपी परमात्मा देवता ॥ ऱ्हां बीजम् ऱ्हीं शक्ति: चंद्र इति कीलकं ॥ पंचमुखांतर्गत श्रीरामचंद्ररूपी परमात्मा प्रसाद सिद्ध्यर्थे जपे विनियोग: ॥
॥ अथ अंगुली न्यास: ॥
ॐ ऱ्हां अंगुष्ठाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हीं तर्जनीभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हूं मध्यमाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हैं अनामिकाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्हौं कनिष्ठिकाभ्यां नम: ॥ ॐ ऱ्ह: करतल करपृष्ठाभ्यां नम: ॥ इति करन्यास: ॥
॥ अथ हृदयादि न्यास: ॥
ॐ ऱ्हां हृदयाय नम: ॥ ॐ ऱ्हीं शिरसे स्वाहा ॥ ॐ ऱ्हू शिखायै वषट् ॥ ॐ ऱ्हैं कवचायहुम् ॥ ॐ ऱ्हौं नेत्रत्रयाय वौषट् ॥ ॐ ऱ्ह: अस्त्राय फट् ॥ इति हृदयन्यास: ॥ ॐ भूर्भुवस्वरोम् ॥
॥ अथ दिग्बंध: ॥
॥ ॐ कँ खँ घँ गँ ङँ चँ छँ जँ झँ ञँ टँ ठँ डँ ढँ णँ तँ थँ दँ धँ नँ पँ फँ बँ भँ मँ यँ रँ लँ वँ शँ षँ सँ हँ ळँ क्षँ स्वाहा ॥ इति दिग्बंध: ॥
॥ अथ ध्यानम् ॥
वंदे वानर नारसिंह खगराट् क्रोडागाश्ववक्त्रान्वितं  दिव्यालंकरणं त्रिपंचनयनं दैदीप्यमानं ऋचा
हस्ताब्जैरसिखेट पुस्तकं सुधाकुंभं कुशादीन् हलान्  खट्वागं कनिभूरुहं दशभुजं सर्वारिदर्पापहम् ॥१॥
 दशभिर्बाहुभिर्युक्तं सर्व कामार्थ सिद्धिदम् ॥२॥
पूर्वे तु वानरं वक्त्रं कोटिसूर्यसमप्रभम्  दंष्ट्रा कराल वदनं भृकुटीकुटिलेक्षणम् ॥३॥
अन्यं तु दक्षिणे वक्त्रं नारसिंहं महाद्भुतं  अत्युग्रतेजोज्वलितं भीषणं भयनाशनम् ॥४॥
पश्चिमे गारुडं वक्त्र वज्रतुंडं महाबलं  सर्व रोग प्रशमनं विषभूतादिकृंतनम् ॥५॥
उत्तरे सूकरं वक्त्र कृष्णादित्यं महोज्वलं  पाताल सिद्धिदं नृणां ज्वर रोगादि नाशनम् ॥६॥
ऊर्ध्वं हयाननं घोरं दानवांतकरंपरं  येन वक्त्रेण विप्रेंद्र सर्व विद्याविनिर्ययु: ॥७॥
एतत्पंचमुखं तस्य ध्यायतोन भयंकरं  खड्गं त्रिशूलं खट्वागं परश्वंकुशपर्वतम् ॥८॥
खेटांसीनि-पुस्तकं च सुधा कुंभ हलं तथा  एतान्यायुध जातानि धारयंतं भजामहे ॥९॥
ॐ मर्कटेश महोत्साह सर्वशोकविनाशक  शत्रून्संहर मां रक्षश्रियं दापयमे प्रभो ॥११॥
 एवं ध्यायेत् पंचमुखं सर्व काम फल प्रदं ॥१२॥
 श्रीशंख चक्र रमणीय भुजाग्रदेशम् ॥
पीतांबरं मुकुट कुंडल नूपुरांगं  उद्द्योतितंकपिवरं हृदि भावयामि ॥१३॥
 नाभ्यांवैकटीसूत्रबद्ध वसनं यज्ञोपवीतं शुभम्
 बिभ्रद्वीर्यशिखं प्रसन्नवदनं विद्याजनेयं भजे ॥१४॥
ॐ मर्कटेश महोत्साह सर्वशोकविनाशक  शत्रून्संहर मां रक्षश्रियं दापयमे प्रभो ॥१५॥
॥ अथ प्रयोग मंत्र: ॥
॥ ॐ हरिमर्कट महामर्कटाय ॐ वँ वँ वँ वँ वँ वँ वौषट् हुंफट् घेघेघे स्वाहा (कपिमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ फँ फँ फँ फँ फँ फँ हुंफट् घेघेघे स्वाहा (नारसिंहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ खें खें खें खें खें खें हुंफट् घेघेघे स्वाहा (गरूडमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ हुंफट् घेघेघे स्तंभनाय स्वाहा (वराहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ हुंफट् घेघेघे आकर्षण सप्तकाय स्वाहा (हयमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामंत्रमिदं परिलिख्यति लिख्यति भूमितले ॥ यदि नश्यति नश्यति वामकरे परिमुंचति मुंचति श्रृंखलिका
॥ इति प्रयोगमंत्र: ॥
॥ॐ अथ मूलमंत्र: ॥
॥ ॐ हरिमर्कट महामर्कटाय हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते पंचवदनाय पूर्वे कपिमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ सकलशत्रुविनाशाय सर्वशत्रुसंहारणाय महाबलाय ॥ हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥१॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय दक्षिण करालवदन श्रीनारसिंहमुखाय ॐ हँ हँ हँ हँ हँ हँ सकलभूतप्रेतदमनाय ब्रह्महत्यासमंध बाधानिवारणाय महाबलाय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥२॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय पश्चिमे वीरगरुडमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ मँ मँ मँ मँ मँ मँ महारुद्राय सकल रोगविषपरिहाराय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥३॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय उत्तरे आदिवराहमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ लँ लँ लँ लँ लँ लँ लक्ष्मणप्राणदात्रे लंकापुरीदाहनाय सकल संपत्करायपुत्रपौत्राद्यभिवृद्धिकराय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥४॥
ॐ नमो भगवते पंचवदनाय उर्ध्वदिशे हयग्रीवमुखाय ॐ श्रीवीरहनुमते ॐ रूँ रूँ रूँ रूँ रूँ रूँ रुद्रमूर्तये सकललोक वशीकरणाय वेदविद्या स्वरूपिणे हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥५॥
॥ अथ कवच प्रारंभ: ॥
ॐ नमो भगवते आंजनेयाय महाबलाय हुंफट् घेघेघेघेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते प्रभवपराक्रमाय अक्रांताय सकल दिग्मंडलाय  शोभिताननाय  सुग्रीव सहायकारण कार्य साधकाय  पर्वतोत्पातनाय  कुमार ब्रह्म चारिणे गंभीर शब्दोदयाय  ॐ ऱ्हीं क्लीं सर्व दुष्ट ग्रहनिवारणाय  ॐ ऱ्हीं क्लीं सर्व दुष्ट ग्रहनिवारणाय  सर्वरोग ज्वरोच्चाटनाय  डाकिनीशाकिनीविध्वंसनाय ॐ श्रीं ऱ्हीं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥६॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते महाबलाय  सर्वदोष निवारणाय  सर्व भूतमंडलप्रेतमंडल सर्व पिशाच मंडलादि सर्व दुष्टमंडलोच्चाटनाय  ॐ ऱ्हीं ऱ्हैं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥७॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सर्व भूतज्वरं सर्व प्रेतज्वरं एकाहिक द्व्याहिक त्र्याहिक चातुर्थिक संतप्त विषमज्वर गुप्तज्वर तापज्वर शीतज्वर माहेश्वरीज्वर वैष्णवीज्वर सर्वज्वरान् छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि यक्ष राक्षस ब्रह्मराक्षसान् भूत वेताळप्रेतपिशाच्चान् उच्चाट्योचाट्य  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हैं हुं फट् घेघेघे स्वाहा ॥८॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते नम:  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह:  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह:  आह आह असई असई एहिएहि ॐ ॐ हों हों हुं हुं फट् घेघेघे स्वाहा ॥ ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते पवनात्मजाय डाकिनी शाकिनी मोहिनी नि:शेषनिरसनाय सर्पविषं निर्विषं कुरु निर्विषं कुरु ॥ हारय हारय हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥९॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सिंहशरभ शार्दूलगंडभेरूड पुरूषामृगाणां उपद्रव निरसनायाक्रमणं निरसनायाक्रमणं कुरू  सर्वरोगान् निवारय निवारय आक्रोशय आक्रोशय  सर्वरोगान् निवारय निवारय आक्रोशय आक्रोशय  शत्रून् मर्दय मर्दय उन्माद भयं छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि  शत्रून् मर्दय मर्दय उन्माद भयं छिन्धि छिन्धि भिंन्धि भिंन्धि  छेदय छेदय मारय मारय शोषय शोषय मोहय मोहय ज्वालय ज्वालय प्रहारय प्रहारय सकल रोगान् छेदय छेदय  छेदय छेदय मारय मारय शोषय शोषय मोहय मोहय ज्वालय ज्वालय प्रहारय प्रहारय सकल रोगान् छेदय छेदय  ॐ ऱ्हीं ऱ्हूं हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥१०॥
ॐ नमो भगवते श्रीवीरहनुमते सर्व रोग दुष्टग्रहान् उच्चाट्य उच्चाट्य परबलान् क्षोभय क्षोभय मम सर्व कार्याणि साधय साधय श्रृंखला बंधनं मोक्षय मोक्षय कारागृहादिभ्य: मोचय मोचय ॥११॥
शिर:शूल कर्णशूलाक्षिशूल कुक्षिशूल पार्श्वशूलादि महारोगान् निवारय निवारय ॥ सर्व शत्रुकुलं संहारय संहारय ॥१२॥
 ॐ अनंतवासुकीतक्षककर्कोटक कालगुलिकयपद्ममहापद्मकुमुदजलचर रात्रिंचरदिवाचरादि सर्व विषं निर्विषं कुरु निर्विषं कुरु ॥१३॥
सर्व रोग निवारणं कुरु निवारणं कुरु  सर्व राजसभा मुख स्तंभनं कुरु स्तंभनं कुरु  सर्व राजसभा मुख स्तंभनं कुरु स्तंभनं कुरु  सर्वराजभयं चोरभयं अग्निभयं प्रशमनं कुरु प्रशमनं कुरु ॥१४॥
सर्व परयंत्र परमंत्र परतंत्र परविद्या प्राकट्यं छेदय छेदय संत्रासय संत्रासय  मम सर्व विद्यां प्रगट्य प्रगट्य पोषय पोषय सर्वारिष्टं शामय शामय  मम सर्व विद्यां प्रगट्य प्रगट्य पोषय पोषय सर्वारिष्टं शामय शामय  सर्व शत्रून् संहारय संहारय ॥१५॥
सर्व रोग पिशाश्चबाधा निवारय निवारय  असाध्य कार्यं साधय साधय  असाध्य कार्यं साधय साधय  ॐ ऱ्हां ऱ्हीं ऱ्हूं ऱ्हैं ऱ्हौं ऱ्ह: हुंफट् घेघेघे स्वाहा ॥१६॥
य इदं कवचं नित्यं य: पठेत्प्रयतो नर:  एकवारं जपेनित्यं सर्व शत्रुविनाशनम्  एकवारं जपेनित्यं सर्व शत्रुविनाशनम्  द्विवारं तु जपेन्नित्यं सर्व शत्रुवशीकरम्  द्विवारं तु जपेन्नित्यं सर्व शत्रुवशीकरम्  त्रिवारं य: पठेनित्यं सर्व संपत्करं शुभं  त्रिवारं य: पठेनित्यं सर्व संपत्करं शुभं  चतुर्वारं पठेनित्यं सर्व रोग निवारणम्  चतुर्वारं पठेनित्यं सर्व रोग निवारणम्  पंचवारं पठेनित्यं पुत्रपौत्रप्रवर्धनं  षड्वारं तु पठेनित्यं सर्व देव वशीकरम्  सप्तवारं पठेनित्यं सर्व सौभाग्यदायकं  सप्तवारं पठेनित्यं सर्व सौभाग्यदायकं  अष्टवारं पठेनित्यं इष्ट कामार्थ सिद्धिदं  अष्टवारं पठेनित्यं इष्ट कामार्थ सिद्धिदं  नववारं सप्तकेन सर्व राज्य वशीकरम्  नववारं सप्तकेन सर्व राज्य वशीकरम्  दशवारं सप्तकयुगं त्रिकाल ज्ञानदर्शनं  दशवारं सप्तकयुगं त्रिकाल ज्ञानदर्शनं  दशैक वारं पठणात् इमं मंत्रं त्रिसप्तकं  दशैक वारं पठणात् इमं मंत्रं त्रिसप्तकं  स्वजनैस्तु समायुक्तो त्रैलोक्य विजयी भवेत्  स्वजनैस्तु समायुक्तो त्रैलोक्य विजयी भवेत्  सर्वरोगान् सर्वबाधान्  सर्व भूत प्रेतपिशाच ब्रह्मराक्षस वेताल ब्रह्महत्यादि संबंध सकलबाधान् निवारय निवारय  हुंफट् घेघेघे स्वाहा  पूजाकाले पठेद्यस्तु सर्व कार्यार्थ सिद्धिदं
इति श्रीसुदर्शन संहितायां रुद्रयामले अथर्वण रहस्यं श्रीसीताराम मनोहर पंचमुखी श्रीवीरहनुमत्कवचस्त्रोत्रंसंपूर्णम् ॥
संग्रह सूचीकडे परत जा
खापरे कुटुंबियांनी चालवलेली साईट ऑलरेडी आहे.
ऐसीव‌रील ग‌म‌भ‌न इत‌रांपेक्षा वेग‌ळे आहे.
प्रमाणित करण्यात येते की हा आयडी एमसीपी आहे.
होय होय. त्यातल्या ओव्या काय
होय होय. त्यातल्या ओव्या काय खास आहेत.
खापरे कुटुंबियांनी चालवलेली साईट पाहिली. चांगला संग्रह आहे.
चाचणीमध्ये डेटा ओफ करूनही क्लिक करून पाहा त्या स्तोत्रावर पान उघडेल अथवा परत संग्रह सूचीवर झटकन परत जाता येईल असे एचटीमेल टॅग्ज टाकले आहेत. नवीन काही नाही फक्त मोठ्या धाग्याचे नेविगेशन करणे सोपे जाते.पण ही सोय किती मोठ्या लिखाणावर चालते हे माहित नाही.(५,१०,१५,२० हजार शब्दांवर चालेल का
अचरट ह्यांच्या वरील संग्रहामधूनः
इदमथर्वशीर्षम् शिष्याय न देयम्  यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति
॥ अथ प्रयोग मंत्र: ॥
॥ ॐ हरिमर्कट महामर्कटाय ॐ वँ वँ वँ वँ वँ वँ वौषट् हुंफट् घेघेघे स्वाहा (कपिमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ फँ फँ फँ फँ फँ फँ हुंफट् घेघेघे स्वाहा (नारसिंहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ खें खें खें खें खें खें हुंफट् घेघेघे स्वाहा (गरूडमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ ठँ हुंफट् घेघेघे स्तंभनाय स्वाहा (वराहमुखे) ॥
ॐ हरि मर्कट महामर्कटाय ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ ॐ हुंफट् घेघेघे आकर्षण सप्तकाय स्वाहा
असल्याचा हेतु काय असतो आणि तो कसा सिद्ध होतो ह्याबाबत उत्सुकता आहे
सप्तचक्रांशी हे बीजमंत्र संबंधित असू शकतात.
लं - पृथ्वीबीज (मूलाधार चक्र)
वं - स्वाधिष्ठान चक्र
रं - अग्नीबीज (मणीपूर चक्र)
दुं - दुर्गेचा बीजमंत्र
उत्पत्ति का स्रोत आकाश है-आकाश से वायु, वायु से अग्नि, अग्नि से जल, जल से पृथ्वी की उत्पत्ति हुई
हे जर पाहीलं तर वरुन खाली चक्रक्रम दिसतो.
ॐ = आकाश = आज्ञाचक्र
हं = वायु = विशुद्धी चक्र (घसा अर्थात ध्वनीलहरी=वायु)
मध्ये अनाहत चक्र येतं ..... तो यं कशाचे प्रतीक आहे माहीत नाही
रं = अग्नीबीज = मणीपूर चक्र (नाभीस्थान = पोटात अ‍ॅसिड,पाचक रस असतो/ पोटात आग पडणे वगैरे)
वं = स्वधिष्ठान चक्र = बहुतेक जलाचे द्योतक आहे + किडनीशी संबंधित असावे
लं = पृथ्वी बीज = मूलाधार चक्र = बेस = पृथ्वी जीवमात्राचा आधार असते तद्वत
असं काहीतरी एक लॉजिक जाणवतं ब्वॉ.
ठं, खं, फं वगैरे बीजे एकदम अशी राकट, हेवी वाटतात म्हणजे उच्चारायला त्यांचा काहीतरी जारण-मारणात प्रयोग होत असावा
मागे एक‌दा मी अनामिक/वास्त‌व
मागे एक‌दा मी अनामिक/वास्त‌व भितीग्र‌स्त झालो होतो, तेव्हा माझ्या मित्राने म‌ला "ख‌ं" या एकाक्षरी बीज‌म‌ंत्राचा ज‌प भिती/अस्व‌स्थ‌ता/म‌नातिल वाईट‌साईट विचार/चिंता घाल‌विण्याक‌र‌ता क‌र‌ण्यास सांगित‌ले होते, व त्याचा उप‌योग‌ही झाला होता.
त्याचे सांग‌ण्यानुसार "ह‌ं" हे अक्षर "ल‌ढा/आक्र‌म‌ण" इत्यादीवेळेस म‌नाची एकाग्र‌ता होऊन म‌नातिल श‌ंकाकुश‌ंका/भिती घाल‌विण्यासाठी व श‌रिरास उद्युक्त क‌र‌ण्यासाठी उप‌युक्त ठ‌र‌ते.
अन्य अक्षरांचे त्याने सांगित‌ले होते, प‌ण ब‌रीच व‌र्ष्हे झाली, आता आठ‌व‌त नाही.
म‌स्त‌ये हे. एकाक्ष‌री मंत्राचा ज‌प क‌सा क‌राय‌चा सार‌खे "खं""खं" असे म्ह‌णाय‌चे का
म‌नात‌ले प्र‌श्न/श‌ंका क‌मी क‌र‌ण्यासाठी काही एकाक्ष‌री मंत्र आहे का
दीर्घ श्वास घेऊन तो श्वास
दीर्घ श्वास घेऊन तो श्वास सोड‌ताना ख‌ं चा उच्चार जोसात क‌रुन ब‌घा, पोटापासुन स्नायु ह‌ल‌तात.
हे एकाक्ष्ह‌री बीज‌म‌ंत्र द‌र श्वासाग‌णिक म्ह‌णाय‌चे म‌ंत्र आहेत. अचुक उच्चाराला अतिश‌य म‌ह‌त्व आहे.
रां या बीजाक्ष‌राने म‌ला
रां या बीजाक्ष‌राने म‌ला त्रास होतो. च‌क्क न‌कोस‌ं होत‌ं ते २ मिनीटात्. म‌ला माहीत नाही का ते. खूप‌दा अनुभ‌व‌ल‌य्. अग्नी बीज अस‌ल्याने असेल्.
दुं - स‌र्वात आव‌डिचे आहे.
साला एक प्रिंटिंग मिस्टेक अर्थ की वाट ल‌गाती है.
ती ब‌हुधा प्रिंटिंग मिस्टेक आहे.
 यो यदि मोहाद्दास्यति स पापीयान् भवति
असे पाहिजे. अशिष्याय न देय‌म हेच लॉजिक‌ल आहे. शिष्यालाही विद्या न देणे हे हिंदूबौद्ध‌जैन‌ख्रिश्च‌न‌मुस‌ल‌मान‌शीखादि कुठ‌ल्याच प‌रंप‌रेत ब‌स‌त नाही.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
माझ्या वाचना पाहण्यातून असं
माझ्या वाचना पाहण्यातून असं मत बनलं की एक जादूविद्या होती आणि आजही आहे. ते मंत्र पुटपुटणे उगाच आपल्याला समजावण्यासाठी असतील.खरी सिद्धता वेगळीच असावी. परदेशी जादुगार असले मंत्र पुटपटताना दिसत नाहित तरी जादु करतातच. उदा ० Dynamo ( Steven Frein).
बीजमंत्र समजण्या पलिकडे आहेत॥
बीजमंत्र समजण्या पलिकडे आहेत॥
समजण्यापलीकडचे असते तर ते
समजण्यापलीकडचे असते तर ते मुळात बनवलेच नसते.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
काही गोष्टी उदाह‌र‌णार्थ रॉकेट साय‌न्स माझ्या स‌म‌ज‌ण्याप‌लिक‌ड‌चे आहे . म‌ग तेही ब‌न‌व‌ले न‌स‌ते का
मुद्दा भ‌र‌क‌ट‌व‌ला जातोय. "स‌म‌ज‌ण्याप‌लीक‌डे अस‌ण्याचा" मुद्दा बीज‌मंत्रांच्या निर्मात्यांना लागू आहे. निर्मात्यांनी निर्मिलेली गोष्ट त्यांच्या स‌म‌ज‌ण्याबाहेर क‌शी असू श‌क‌ते तेवढं सांगा फ‌क्त. बाकी राहूदेत.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
श्रीयुत प्रकाश केतकर यांचा -
हा ब्लॉग जरुर पहावा.
अतिशय रसाळ स्तोत्रे आहेत. बरीच स्तोत्रे मला अन्यत्र सापडली नाहीत. नित्यपठनाच्या ४२ ओव्या - अतिशय आवडल्या. मराठीत स्तोत्र वाचले की विलक्षण प्रसन्न वाटते.
स्तोत्रांत र‌स अस‌णाऱ्यांसाठी हे एक अतिम‌ह‌त्त्वाचे पुस्त‌क. घ‌री याची स‌म‌कालीन कॉपी आहे.
माहिष्मती साम्राज्यं अस्माकं अजेयं
बॅट्या किती ध‌न्य‌वाद देउ
बॅट्या किती ध‌न्य‌वाद देउ
बॅट्या काय सुंद‌र ग‌णेश
बॅट्या काय सुंद‌र ग‌णेश मान‌स‌पूजा ग‌णेश बाह्य‌पूजा अन काय सुरेख स्तोत्रे आहेत रे. म‌ला ना अशी निष्काम स्तोत्रे फार र‌साळ वाट‌तात्. लोक इत‌क‌ं त्या म‌राठी व्य‌ंक‌टेश स्तोत्राचे गुण‌गान क‌र‌तात प‌ण म‌ला ते अजिबात‌च ..... प‌ट‌त नाही. किती वाक्ताड‌न रे त्यात - विष्ह्णूला पार श‌ब्दांचा मार आधी आणि म‌ग झोळी प‌स‌रुन माग‌णी. अरे गिव्ह दॅट विष्णु अ ब्रेक्.
म‌ला या मान‌स‌पूजा, सुप्र‌भात,, अष्ट‌के, भुज‌ंग‌स्तोत्रे हे प्र‌च‌ंड आव‌ड‌तात्. क‌व‌च‌ही इत‌क‌ं नाही कार‌ण क‌व‌चात देवाला पार कामाला जुंप‌लेले अस‌ते अम‌क‌ं सांभाळ, त‌म‌क्ञाच‌ं र‌क्ष‌ण क‌र, मेरे आगे च‌ल, मेरे पीछे च‌ल, मेरे उप‌र च‌ल, दाएं च‌ल ,,, ,व‌गैरे व‌गैरे.
यूनळी वर उपलब्ध आहे...
आगत मुनिगण संस्तुत राम
होय पूर्वी तुम्ही सुब्बाल
होय पूर्वी तुम्ही सुब्बाल‌क्ष्मींचेच म‌ला वाट‌ते याच नाम‌स्म‌र‌णाचे कौतुक केले होते.
शिव‌लीलामृताची ७ प्र‌क‌र‌णे वाच‌ली. ब‌ऱ्याच प्र‌क‌र‌णात नैतिक‌तेचा खूप ऊहापोह आहे. मूल्याधारीत , मूल्यात्म‌क आग्र‌ह आहेत्. स्त्री-पुरुषांनी क‌से वागावे यांचे निय‌म आहेत्. क्ष‌ण‌भ‌ंगुर‌ता, मान‌वी व एक‌ंद‌र‌च आयुष्याच्या न‌श्व‌र‌तेव‌र‌ती भाष्य आहे.
न‌व‌र‌सांनी प‌रिपूर्ण अशी ही पोथी आहे. म‌ग त्यात कारुण्य-शांती-वीर-बीभ‌त्स सारे र‌स आले.पूतर्वी जेव्हा आताइत‌की विपुल माहीती उप‌ल‌ब्ध न‌व्ह‌ती तेव्हा या ग्र‌ंथाची भुर‌ळ प‌ड‌णे साहाजिक होते. म‌नास गुंत‌वुन ठेव‌ण्याचे, म‌नोर‌ंज‌नाचे साध‌न. व ल‌गे हाथो काहीत‌री म्ह‌ण‌जे अध्यात्मिक अॅक‌म्प्लिश‌मेन्ट‌चे स‌माधान‌ही.
प‌ण आज जेव्हा जालाव‌र अतोनात रोच‌क लेख, वाद‌विवाद, स‌ंवाद , उहापोह,टिका, स‌मीक्षा आदिंचा क‌ल्लोळ अनुभ‌वास येतो. द्न्यानार्ज‌नाच्या बाब‌तीत "देता किती घेशील दो क‌राने" अशी अव‌स्था तीन्ही त्रिकाळ अनुभ‌वास येते थोड‌क्यात इत‌के उत्त‌मोत्त‌म साहित्य उप‌ल‌ब्ध आहे तेव्हा कोणी या पोथीक‌डे का व‌ळावे, ती का वाचावि कार‌ण भाषा, अल‌ंकार, उप‌मा यांचे श्रेष्ठ‌त्व. म‌नोर‌ंज‌न त‌र आहेच प‌ण स‌ंस्कारांतुन, अग‌दी ज‌री अग‌दी आई-व‌डिल क‌ट्ट‌र नास्तिक अस‌ले त‌री, आस‌पास‌च्या स‌माजातून देव‌भोळेप‌णाचा निर्माण झालेला प‌ग‌डा हे कार‌ण त‌र आहेच प‌ण भाव‌भोळ्या भ‌क्तीतुन म‌नाव‌र च‌ढ‌णारी गुंगी. अध्यात्माला रोज‌च्या जीव‌नातील शॉक अॅब्सॉर्ब‌र्स म्ह‌ट‌ले त‌र वाव‌गे होणार नाही.
ना स‌म‌र्थ‌न ना ख‌ंड‌न क‌र‌ते आहे. मी फ‌क्त मान‌स‌श‌स्त्रिय दृष्टीकोनातून केलेले विश्लेष‌ण मांडाते आहे.
म‌ला वाट‌णारे आश्च‌र्य असे आहे की इत‌के प्र‌च‌ंड स्तोत्र‌वाङ्मय अनेक भाषांम‌ध्ये आप‌ल्या स‌मोर अस‌तांना कोणाही विद्वानाने ह्याचा ऐतिहासिक, सामाजिक अशा दृष्टींनी अभ्यास केलेल नाही. हा प्र‌श्न मी अनेकांना विचार‌ला आहे प‌ण एक‌हि भ‌रीव स‌ंद‌र्भ म‌ला मिळू श‌क‌लेला नाही.
छान स‌ंग्र‌ह, आणि शुद्ध‌लेख‌नाची च‌र्चा प‌ण आव‌ड‌ली.
स‌ग‌ळीक‌डून हाच प्र‌श्न येतो, की स्त्रोत्र‌ं का म्ह‌णाय‌ची त्यात‌ल्या ध्व‌नींचा म‌नाव‌र काय आणि क‌सा प‌रिणाम होतो त्यात‌ल्या ध्व‌नींचा म‌नाव‌र काय आणि क‌सा प‌रिणाम होतो ह्याव‌र कुठ‌लेच स‌ंशोध‌न साप‌ड‌त नाही. मुलांना केव‌ळ एक श्र‌द्धा म्ह‌णून शिक‌वाय‌ची, त‌र त्यांना त्यातिल एक‌ही श‌ब्द क‌ळ‌त नाही.
ल‌हान‌प‌णी आम‌च्या शेजारांत‌ल्या स‌ग‌ळ्या स्त्रिया मिळून श्रीसूक्त, अथ‌र्व‌शीर्षाचे पाठ क‌रीत अस‌त. त्या स्व‌रांनी भार‌लेल‌ं वाताव‌र‌ण म‌ला आव‌ड‌त‌ं, आणि उच्चार शुद्ध होतात, स्म‌र‌ण‌श‌क्ती वाढ‌ते, इत‌प‌त‌च म‌ला त्याचे म‌ह‌त्त्व स्वानुभ‌वाने माहिती आहे, आणि मान‌स‌शास्त्रीय‌दृष्ट्या
'ओळ‌खीच्या ध्व‌नींचा' म‌नाव‌र चांग‌ला प‌रिणाम होतो अस‌ं म्ह‌ण‌तात. एखादे गाणे स‌त‌त ऐक‌ल्याव‌र पुन्हा क‌धी तेच ऐकू आल‌ं की आन‌ंद होतो, त‌स‌ं.
हा मंत्र म्हणत्ये मी तुझ्यासाठी
सांगोवांगीच्या गोष्टी म्हणजे विदा नव्हे.
बौद्ध लामांच्या "म‌ंड‌ल/रांगोळी" (https://en.wikipedia.org/wiki/Sand_mandala) तुन एक शिक‌ले, फार‌स‌ं "for keeps" च्या मागे लागाय‌च‌ं नाही. (पैसा सोडुन्)
स‌र्व काही क्ष‌ण‌भ‌ंगुर (transient) आहे.
तेव्हा स्तोत्रांनी दूर‌गामी प‌रिणाम व्हावा असे वाट‌त नाही. त्या काही क्ष‌णांपुर‌ता म‌न शांत होते - ते पुर‌ते.
संगीतकार शंकर (जन्म : १५ ऑक्टोबर १९२२)
जन्मदिवस : लॅटिन कवी व्हर्जिल (इ.स.पूर्व ७०), शास्त्रज्ञ टॉरिचेल्ली (१६०८), तत्त्वज्ञ नित्शे (१८४४), लेखक पी. जी. वूडहाऊस (१८८१), रसायनशास्त्रज्ञ आणि लेखक सी. पी. स्नो (१९०५), अर्थतज्ञ जॉन केनेथ गॅल्ब्रेथ (१९०८), लेखक मारिओ पुझो (१९२०), संगीतकार शंकर-जयकिशन जोडीतील शंकर (१९२२), लेखक इटालो कॅल्व्हिनो (१९२३), नाट्यसमीक्षक गो. रा. जोशी (१९२३), कवी नारायण सुर्वे (१९२६), तत्त्वज्ञ मिशेल फूको (१९२६), माजी राष्ट्रपती व शास्त्रज्ञ डॉ. ए. पी. जे. अब्दुल कलाम (१९३१), बासरीवादक एन्. रमणी (१९३४), वार्ताहर, माध्यमचालक प्रणय रॉय (१९४९), सिनेदिग्दर्शिका मीरा नायर (१९५७), टेनिसपटू एलेना दिमेन्तिएव्हा (१९८१)
मृत्युदिवस : सम्राट अकबर (१६०५), साहित्यिक सूर्यकांत त्रिपाठी उर्फ 'निराला' (१९६१), संगीतकार कोल पोर्टर (१९६४), नोबेलविजेते शास्त्रज्ञ कॉनरॅड एमिल ब्लॉक (२०००), लोकनाट्यकार आणि साहित्यिक वसंत सबनीस (२००२)
वर्धापनदिन : एडिसन इलेक्ट्रिक लाईट कंपनी (१८७८), ब्लॅक पॅन्थर पार्टी (१९६६)
१७८३ : बलूनद्वारे मानवाचे पहिले हवेत प्रक्षेपण.
१८९४ : युरोपातला ज्यूद्वेष चव्हाट्यावर आणणाऱ्या ड्रेफ्यूस प्रकरणात फ्रेंच सेनेतला ज्यू अधिकारी अल्फ्रेड ड्रेफ्यूसला खोट्या हेरगिरीच्या आरोपाखाली अटक.
१९१७ : महिला गुप्तहेर माताहारीला गोळ्या घालून देहदंड.
१९३२ : टाटा एअरलाइन्सचे (नंतरची एअर इंडिया) पहिले विमानोड्डाण.
१९५६ : फोर्ट्रान संगणकभाषेचा वापर सुरू.
दिवाळी अंक - २०१५
भा. रा. भागवत विशेषांक
नवीन संकेताक्षरासाठी विनंती करा.
सध्या कोण कोण आलेले आहे
सध्या 3 सदस्य आलेले आहेत.
ऐशा रसां ऐसे रसिक...
ऐसीअक्षरे संस्थळाची उद्दिष्टे - मार्गदर्शक तत्त्वे - धोरणे


आरंभ : मार्च २०१८ | RTE कायदा| Marathi stories | Hindi Stories | Gujarati Stories

शिक्षणाचा अधिकार (RTE) हा कायदा काँग्रेस सरकारने पास केला. हा कायदा संसदेत काहीही विरोध न होता पास झाला. ह्या कायद्याची स्तुती जवळ जवळ सर्वच लोकांनी केली. महाराष्ट्रातील भाजप सरकारसुद्धा हा कायदा अतिशय तडफेने लागू करत आहे आणि BJP सरकारच्या एका समितीने हा कायदा अकरावी-बारावीसाठी सुद्धा लागू करावा, अशी मागणी केली आहे.
माझ्या मते मागील ६५ वर्षांत जेवढे कायदे सरकारने पास केले. त्यातील RTE हा कायदा सर्वाधिक धोकादायक असून हा कायदा अतिशय तातडीने रद्दबातल केला पाहिजे. वास्तविक पाहता हा कायदा जेंव्हा मी लोकांना समजावून सांगितला तेंव्हा त्यांचेसुद्धा तेच मत बनले. ह्या कायद्याच्या बाबतीत लोकांमध्ये प्रमुख (गैर) समज आहेत ते मी इथे स्पष्ट करण्याचा प्रयत्न केला आहे आणि सूज्ञ वाचकांनी आपले मत प्रदर्शन करावे, अशी विनंती आहे.
- हक्क म्हणजे काय
शिक्षण ही फार चांगली गोष्ट आहे ह्यांत कुणाचेच दुमत नाही. सर्व मुलांना शिक्षण मिळावे ह्यासाठी सरकारच नाही पण आम्हीसुद्धा हातभार लावतो. आम्ही सर्वानीच आपल्या आयुष्यांत कधी न कधी नि:स्वार्थ भावनेने शाळा, विद्यार्थी किंवा शिक्षक ह्यांना आर्थिक मदत केली आहे.
पण शिक्षण हा हक्क असू शकतो काय  ह्या प्रश्नावर थोडा गांभीर्याने विचार व्हायला पाहिजे. समजा एखाद्या माणसाची दोन्ही मूत्रपिंडे निकामी झाली. अश्या परिस्थितीमध्ये त्याला जर कुणी मूत्रपिंडाचे दान केले ,तर फार चांगले होईल, असे आम्हा सर्वांनाच वाटते. पण म्हणून "मूत्रपिंड हा हक्क आहे" असे आम्ही म्हणू शकतो का  ह्या प्रश्नावर थोडा गांभीर्याने विचार व्हायला पाहिजे. समजा एखाद्या माणसाची दोन्ही मूत्रपिंडे निकामी झाली. अश्या परिस्थितीमध्ये त्याला जर कुणी मूत्रपिंडाचे दान केले ,तर फार चांगले होईल, असे आम्हा सर्वांनाच वाटते. पण म्हणून "मूत्रपिंड हा हक्क आहे" असे आम्ही म्हणू शकतो का  बहुतेक लोक ह्या प्रश्नाचे उत्तर "नाही" असे देतील कारण, मूत्रपिंड दान हा हक्क केला तर सरकारला आणखी कुणाचे मूत्रपिंड जबरदस्तीने काढून त्याला द्यायला भाग पडेल. उद्या कोणी सरकारी माणूस आपल्या २५ वर्षांच्या मुलाचे मूत्रपिंड मागायला आला तर तुम्हाला काय वाटेल
पण शिक्षण हे इतके टोकाचे उदाहरण नाही. पण तत्व मात्र तेच आहे. शिक्षणाचा अधिकार म्हणजे प्रत्येक मुलाला शिक्षण घेण्याचा अधिकार आहेच आणि तो अनिवार्यसुद्धा आहे. ह्याचाच अर्थ जेंव्हा सरकार बिहारमधील एखाद्या गरीब मुलाला शाळेत जबरदस्तीने पाठवते तेंव्हा त्याच्या शिक्षणाचा खर्च अंशतः तुमच्या आमच्याकडून वसूल केला जातो.
बहुतेक वेळा आम्ही कुणा गरीबाच्या शिक्षणाचा खर्च स्वखुशीने देवू. ह्यामुळे सरकारने "शिक्षण हक्क" केला तर आम्ही जास्त वाईट वाटून घेत नाही.
पण कुठलाही नवीन "हक्क" केला ह्याचा अर्थ असा होत नाही कि सर्वांना ती वस्तू मिळते . जीवनाचा हक्क घटनेत आहे, पण दिवसाला किती तरी खून होत असतात. एखादा हक्क पण खरोखर रक्षित करू शकतो कि नाही हे त्यावर होणाऱ्या खर्चावर अवलंबून असते.
शिक्षण हा हक्क केला तरी सरकारकडे तो बजावण्यासाठी पैसा अजिबात नाहीए .त्यामुळे सर्व मुलांना जास्त शिक्षण मिळणे कागदावर सुद्धा अशक्य आहे आणि प्रत्यक्षांत तर अगदीच अशक्य आहे. म्हणून सरकारने हा हक्क बजावण्याची एक वेगळी युक्ती काढली आहे. कर न वाढवता इतर लोकांवर त्याचा खर्च जबरदस्तीने टाकला गेला आहे.
- शिक्षण म्हणजे काय
आमच्या तुमच्या मते शिक्षण म्हणजे मुलं शाळेत जावून विषय शिकतात. पण सरकारी कागदांत शिक्षण म्हणजे फारच वेगळी प्रक्रिया आहे.
सरकारी नियमानुसार शिक्षणाचा हक्कात खालील गोष्टी येतात:
- प्रत्येक मूल शाळेत जावून शिकले पाहिजे.
- शाळा म्हणजे काय हे सरकार ठरविते. उद्या एखाद्या आदिवासी भागांत एखाद्या शिक्षकाने शाळा चालविली तर ते बेकायदेशीर कृत्य आहे. जो पर्यंत तो शिक्षक अशी शाळा उभारत नाही जी सरकारी व्याख्येप्रमाणे शाळा नाही.
- एखादी शाळा, खरोखर शाळा आहे कि नाही ह्याच्या व्याख्येंत अनेक गोष्टी येतात. ह्या राज्य सरकार आपल्या परीने बदलू शकते.
* शाळेला प्रत्येक मुलामागे अमुकइतकी जमीन असली पाहिजे.
* शाळेला प्रत्येक शिक्षकामागे अमुकइतकी जमीन असली पाहिजे.
* प्रत्येक १०० मुलांमागे किमान अमुकइतकी शौचालये पाहिजेत.
* कुठलीही शाळा जर ह्या व्याख्येत बसत नाही तर ती बेकायदेशीर असून अशी शाळा एक तर सरकार ताब्यांत घेईल किंवा शाळेच्या व्यवस्थापकांना अटक केली जावू शकते.
मुंबई सारख्या शहरांत जागेची टंचाई आहे पण धारावीतील झोपडपट्टीत शिक्षणाची गरज जास्त आहे. ह्या कायद्याने अनेक समाजसेवक जे रात्री तात्पुरत्या शेडमध्ये गरीब मुलांसाठी शाळा चालवितात ते कायद्याने बेकायदेशीर ठरतात.
गावांत जागेची विशेष कमतरता नसते, पण त्याचवेळी गरजेइतकी शौचालये वगैरे बांधण्यासाठी त्यांच्याकडे पैसा नसतो, अश्या शाळा बेकायदेशीर ठरतात.
शिक्षणाचा हक्क ह्या कायद्यांतर्गत सर्व हिंदू नागरिकांकडून त्यांच्या स्वतःच्या शाळा त्यांच्या गरजेनुसार चालविण्याचा अधिकार काढून घेण्यात आलेला आहे. आता शाळा म्हणजे काय आणि शिक्षण म्हणजे काय  आणि शिक्षण म्हणजे काय  हे सरकरी बाबू ठरवतात.
एखादा शिक्षक निव्वळ विद्यादानाच्या भावनेने गरीब मुलांसाठी कितीही चांगले विद्यादान करत असला तरी त्याच्या तात्पुरत्या शेडमध्ये शौचालय नाही म्हणून त्याची शाळा ही शाळा ठरत नाही आणि त्या मुलांचे ज्ञान हे शिक्षण ठरत नाही. ह्या मुलांना बाहेरून दहावीची परीक्षा देण्याचा हक्क सुद्धा हिरावून घेतला जात आहे.
- शिक्षणाचा जिझिया कर
सर्वांत मजेची गोष्ट म्हणजे हे सगळे कायदे फक्त हिंदूना लागू अहेत आणि मी हे अलंकारिक दृष्ट्या बोलत नाही. कायद्यानुसार RTE फक्त हिंदूनी चालविलेल्या खाजगी शाळांना लागू आहे. अश्या शाळा सरकारकडून एकही पैसा घेत नसल्या तरीसुद्धा त्यांना हा कायदा लागू आहे पण सरकारी जमिनीवर किंवा सरकरी अनुदानातून चालणाऱ्या ख्रिस्ती, मुस्लिम किंवा पारसी शाळाना हा कायदा अजिबात लागू नाही.[1]
सुप्रीम कोर्टाने जेंव्हा ह्या प्रकारचा धार्मिक भेदभाव रद्दबातल ठरविला ( पै विरुद्ध कर्नाटक सरकार ) [2] तेंव्हा सोनिया गांधी ह्यांनी तात्काळ भारतीय घटना बदलून ९३वी घटना दुरुस्ती आणून कोर्टाचा निर्णय रद्द केला. [3]
पण ह्याला मी जिझिया कर का म्हटले आहे
RTE कायद्याप्रमाणे प्रत्येक बिगर अल्पसंख्यांक शाळेला २०% - २५% आरक्षण समाजातील गरीब मुलांना फुकट द्यावे लागते. ह्याचाच अर्थ ह्या २५% लोकांचा खर्च इतर ७५% मुलां कडून वसूल केला जातो. त्याची चूक काय तर त्यांनी हिंदू शाळेंत प्रवेश घेतला. फुकट ह्याचा अर्थ विना-प्रवेश शुल्क असा नाही. ह्या मुलांना गणवेश, पुस्तकें इत्यादी पुरविण्याची जबाबदारी सुद्धा शाळेवर (इतर ७५% मुलांवर) असते.
"गरीब मुले" ह्याचा अर्थ खरोखर गरीब मुले असा घेवू नका. इथे सुद्धा वरीलप्रमाणे गरीब आणि गरजू शब्दांची व्याख्या सरकारी लोक करतात. "गरीब आणि गरजू" ही व्याख्या बहुतेक राज्यात जात इत्यादी बघून केली जाते.
समजा .. टिळक शाळा १०० मध्यमवर्गीय मुलांना दरवर्षी प्रवेश देते. ह्यातील २५% जागा गरीब मुलांना राखीव केल्या तर खरोखर काही फायदा होतो का  अजिबात नाही कारण ह्या जागेवर एरवी इतर २५ मध्यमवर्गीय मुलांनी प्रवेश घेतला असता. २५% जागा कमी झाल्याने एक तर ह्या पाल्यांना इतर शाळांत धाव घ्यावी लागेल किंवा व्यवस्थापनाला जास्त पैसे चारून सीट घेण्याचा प्रयत्न करावा लागेल. ह्यामुळे कायदेशीर आणि बेकायदेशीर फी वाढते आणि २५ मध्यमवर्गीय मुलांना टिळक शाळेतून बाहेर जावे लागते.
खाजगी शाळा म्हणजे पैसे कमविण्याचे साधन आहे, असे अनेक लोकांना वाटते. पण प्रत्यक्षांत खाजगी शाळा चालविणे सरकारी हस्तक्षेपामुळे अवघड आहे आणि अश्या प्रकारचे कायदे मध्यमवर्गीय लोकांना पैसे चारून मुलांना प्रवेश घ्यायला भाग पडतात आणि चांगल्या शाळांना प्रामाणिकपणे शाळा चालविणे अवघड जाते.
जेम्स टुली (James Tooley) ह्या ब्रिटीश माणसाने भारतांत खाजगी शाळांवर अभ्यास केला आहे. आश्चर्याची गोष्ट म्हणजे भारतातील बहुतेक गरीब पालक आपल्या मुलांना खाजगी शाळांत प्रवेश घेण्याचा प्रयत्न करतात कारण सरकारी शाळा पेक्षा खाजगी शाळांत चांगले शिक्षण मिळते ,हे गरीबातील गरीब व्यक्तीनासुद्धा ठावूक आहे. [४]
जेम्सने मुंबई, हैदराबाद इत्यादी झोपडपट्टीत जावून खाजगी शाळांचा शोध घेतला. सगळीकडे त्याला अनेक अनधिकृत खाजगी शाळा सापडल्या. कोणी तरी निवृत्त शिक्षक १० रुपये दिवसाला घेवून एका कारखान्यात रात्री मुलांना शिकवत असे. जेम्सने ह्या मुलांच्या पालकांना विचारले कि सरकारी शाळा फुकट शिक्षण देत असताना आपली मुले ह्या असल्या जागेवर का जातात  पालकांना ठावूक होते कि सरकारी शाळेंत शिक्षक बहुतेक वेळा येत नाहीत. सरकारी शाळेचे छप्पर गळते किंवा शाळा फारच दूर असते. उलट तो निवृत्त शिक्षक सगळ्यांच्या ओळखीचा असतो आणि १० रुपये मिळाले तरी मुले शाळेंत यावी आणि शिकावी ह्या साठी तो जास्त प्रयत्न करतो.
RTE कायद्यानुसार ही शाळा बेकायदेशीर आहेच पण समजा शाळेला कसेही करून परवानगी मिळाली तर इतर २५% गरीब विद्यार्थ्यांचा भार ७५% उचलण्यास सांगणे म्हणजे पांगळ्या माणसाच्या खांद्यावर वजन टाकणे होय.
अल्प संख्यांक शाळांची चांदीच चांदी
समजा .. सरकारने कायदा केला कि जी कंपनी मुस्लिम लोक चालवितात त्यांना कर भरण्याची आवश्यकता नाही, पण जी कंपनी हिंदू चालवितात त्यांना कर भरावा लागेल आणि २५% अधिभार. ह्यातून काय निष्पन्न होईल बरे
१०० वर्षानी हिंदूनी चालविलेल्या कंपन्या बंद पडतील आणि सर्व कंपन्यावर फक्त मुस्लिम लोकांची मालमत्ता असेल. (हिंदू मुसलमान हे फक्त उदाहरणासाठी घेतले आहे, तुम्ही वाट्टेल तो क्रायटेरिया लावा )
RTE कायदा पास झाल्यानंतर सर्व श्रीमंत शाळांनी तात्काळ स्वतःला अल्पसंख्यांक घोषित केले. कुणातरी ख्रिस्ती किंवा मुस्लिम माणसाला अप्लाय बोर्ड वर घेतले कि शाळा अल्प्संख्याकांचा दाखला तेंव्हा प्राप्त करू शकत होती. आता ती प्रक्रिया फार क्लिष्ट झाली आहे.
सर्व राजकारणी (उदा . अरविंद केजरीवाल ह्यांची मुलगी ) इत्यादी अश्या अल्पसंख्यांक (DPS) शाळामध्ये जातात. आदित्य ठाकरे ह्यांचे शिक्षण बॉम्बे स्कोटिश आणि सेंट झेवियर मध्ये झाले. इथे गरीब मुलांना वगैरे काहीही आरक्षण नाही. धीरूभाई अंबानी आंतरराष्ट्रीय शाळा ही सुद्धा अल्पसंख्यांक शाळा आहे. (कशी झाली हे जिज्ञासूनी शोधावे).
चर्च ज्या शाळा चालविते त्यांना RTE लागू नसल्याने त्यांचा खर्च कमी असतो म्हणून शाळा चालविणे हा त्यांच्यासाठी जास्त फायदेशीर धंदा आहे. त्या शिवाय अश्या शाळा आपली फी स्वतः ठरवितात, कुणाला प्रवेश द्यावा हे स्वतः ठरवितात त्यामुळे सर्व श्रीमंत किंवा अतिशय हुशार मुले ह्याच शाळांत जातात. चर्चच्या शाळा श्रीमंत मुलांना जास्त फी लावतात तर गरीब मुलांना परीक्षा मुलाखत वगैरे घेवून फक्त हुशार लोकांनाच प्रवेश देतात.
आता ३० वर्षांनी काय होईल ही अनेक हुशार मुले IAS वगैरे बनतील. आदित्य ठाकरेसारखी मुले राजकारणी बनतील. काही लोक खूप श्रीमंत होतील. त्यानंतर ती आपल्या शाळांना आर्थिक किंवा इतर मदत करतील. बॉम्बेचे मुंबई करावे म्हणून आम्हा तुम्हाला शिवसैनिक दमदाटी करतील पण बॉम्बे स्कोटिश शाळेला कधी दमदाटी केल्याचे वाचले आहे का
ह्याला Social Capital असे म्हणतात. ज्या संस्था शेकडो वर्षे चालू शकतात त्यांच्यासाठी Social Capital हा फार मोलाचा घटक असतो.
अरविंद केजरीवाल यांनी तर एक पायरी पुढे जावून सर्व बिगर अल्पसंख्यांक शाळांच्या प्रवेश प्रक्रियेचा सरकारी ताबा घेतला आहे. दिल्लीमधील एकही हिंदू शाळेला आता आपली मुले निवडण्याचा अधिकार नाही. ह्यामुळे काय होते कि ह्या शाळा राजकारणी, उद्योगपती ह्यांना सीट देवून Social Capital बनवू शकत नाहीत. ५० वर्षांनी जेंव्हा ह्या शाळा काही समारंभ करतील तेंव्हा त्यांच्या माजी विद्यार्थ्यामध्ये श्रीमंत मुलांची संख्या फारच कमी असेल. [5]
उलट दिल्लीमधील ख्रिस्ती शाळांची चांदी होईल. जवळजवळ सर्वच ख्रिस्ती शाळांनी स्वत:हून सरकरी नोकरांना आरक्षण दिले आहे.
ह्या कायद्याचे परिणाम दूरगामी आहेत. ह्यामुळे हिंदू लोकांना शाळा काढणे आणि चालविणे मुश्किल होत जाईल. उलट अल्पसंख्यांक शाळांना आपला धंदा चालविणे अधिकाधिक सोपे होते जाईल.
फार मोठा परिणाम गरीब आणि आदिवासीवर होईल. एकल विद्यालय नावाचा एक प्रकार RSS ग्रामीण आणि दुर्गम भागांत चालवते. एक स्वयंसेवक दुर्गम भागांत जावून आदिवासी लोकांना शिक्षण देतो. आता RTE कायद्यानुसार हे बेकायदेशीर कृत्य आहे. पण एखादा ख्रिस्ती पाद्री ह्या भागांत जावून आपली शाळा चालवतो तर त्याला मात्र तो पूर्ण अधिकार आहे.
ख्रिस्ती शाळांत वाट्टेल ते नियम बनवले जावू शकतात. उदा मेहंदी, कुंकू, केसातील फुले इत्यादी वर बंदी[६]. ख्रिस्ती प्रार्थना जबरदस्तीने लादली जावू शकते. प्रार्थनेची जबरदस्ती नाही केली तरी बहुतेक शिक्षक ख्रिस्ती असल्याने ते वाट्टेल ते संस्कार आपल्या विद्यार्थ्यांना देवू शकतात.
मोदी सरकारच्या कमिटीने RTE हा फार चांगला कायदा असून तो अकरावी बारावीला लागू करावा, अशी मागणी केली आहे. पुढे जावून हा कायदा, मेडिकल, अभियांत्रिकी इत्यादीनासुद्धा लागू होईल ह्यांत शंका नाही. [8]
तथाकथित हिंदू पुढाऱ्यांचा षंढपणा आणि काही आकडे
RTE आणि ९३वी घटना दुरुस्तीला भाजप किंवा इतर पक्षांकडून विशेष विरोध झाला नाही. JDU ने विश्वास घात करून ह्या मुद्यावर कॉंग्रेसला साथ दिली. कॉंग्रेसच्या वतीने योगेंद्र यादव (केजरीवालवाले) ह्यांनी RTE निर्माण करण्यात विशेष भाग घेतला होता.
महाराष्ट्रातील भाजप सरकारने हा कायदा लागू करण्यात विशेष उत्सुकता दाखविली आहे. नागपूरमध्ये सुद्धा महाराष्ट्र सरकाने RTE कायद्यानुसार अनेक शाळांवर बडगा उचलला आहे.[७] लक्षांत घ्या कि नागपूर हे हिंदुत्ववादी RSS चा बालेकिल्ला मानला जातो.
RTE च्या पहिल्या ५ वर्षांत १ लक्ष शाळांना बंद पडण्याची नोटीस पाठविण्यात आलेली आहे. ह्यातील सर्वाधिक शाळा हरियाना आणि आंध्र प्रदेश मधील आहेत. किती शाळा स्वतःहून बंद झाल्या ह्याला गणती नाही. [9]
कायदा नेहमीच सर्वाना समानपणे लागू असला पाहिजे. वाईट कायदा जो सर्वाना लागू असतो तो वाईट कायदा असतो पण जो कायदा सर्वांना समान लागू नसतो त्याला कायदा म्हणताच येत नाही.
शिक्षणा सारख्या महत्वाच्या क्षेत्रांत नागरिकांना त्यांना हव्या त्या प्रकारच्या शाळा काढण्याचा अधिकार असला पाहिजे आणि मुलांच्या शिक्षणा बाबत निर्णय घेण्याचा अधिकार पालकांचा असला पाहिजे. फक्त हिंदू नागरिकांना तो अधिकार नाकारणे म्हणजे प्रचंड अन्याय कारक गोष्ट असून सर्व व्यक्ती ज्यांना आपला भारत देश समृद्ध आणि सहिष्णू बनवायचा आहे अश्या लोकांनी ह्या कायद्याचा विरोध करणे आवश्यक आहे.
आज कोचिंग क्लासेसची कसलीही कमतरता नाही कारण ह्या क्लासेसवर सरकारी नियंत्रण शाळांच्या तुलनेत शून्य आहे. उलट कोचिंगवाले खूप चांगली सेवा देत असल्याने हजारो मुले लाखों रुपये कसलीही बळजबरी नसताना स्वखुशीने खर्च करतात.
ह्याच न्यायाने, ज्या शाळांना स्वायत्तता असेल त्या शाळा वर्षागणिक जास्त चांगल्या बनत जातील, चांगले विद्यार्थी मिळवत जातील आणि ज्या शाळांना स्वातंत्र्य नसेल त्या शाळा मागे पडत जातील.
आरंभ : मार्च २०१८
वर्ष १, अंक 3
भारतीय शिक्षण व्यवस्था : एक दुर्दैव
शिक्षणाची पायमल्ली कोण थांबवणार..
लिंगायत समाज हिंदू धर्मा पासून वेगळा होऊ इच्छितो. पण का
अर्थक्षेत्र भाग 3: निर्देशांक
माध्यमांतर सीरिज भाग २
फार्मासिस्ट तुमच्या आरोग्यासाठी... भाग ३
संस्कार + सुसंस्कृतपणा = शिक्षण
बीट पराठा (एक पौष्टिक आहार)
सिद्धेश देवधर यांची व्यंगचित्रे
नजर दूर जाते, तिथे कुणीच नसते
तुझी आठवण, साठवणींच्या कोंदणात अशीच पडून राहिली
पवित्र आचार - विचाराने जीवनाचे कल्याण करणारे 'ज्ञानभास्कर'