स्टेटस Archives - स्पंदन

मराठी मन, मराठी स्पंदन..
माझी निवड चुकली तर नाही ना
एका सेमिनारमध्ये एका महिलेने प्रश्न केला, “मी जीवनसाथी निवडण्यात चुकले तर नाही ना हे मला कसे काय कळेल
वक्ते महाशयांनी तिच्याकडे पाहिले. त्यांच्या लक्षात आले की तिच्या शेजारी बसलेले गृहस्थ हे बरेच स्थूल दिसत होते. वक्ते महाशयांनी प्रश्न केला, “तुमच्या शेजारी बसलेले गृहस्थ हेच तुमचे जीवनसाथी आहेत काय
अत्यंत गंभीरपणे तिने उत्तर दिले, “तुम्ही कसे काय ओळखले
वक्ते महाशय उत्तरले, “तुमच्या पहिल्या प्रश्नाचे उत्तर मला आधी देऊ द्या. कारण त्या प्रश्नामुळे तुम्ही खरोखर खूप अस्वस्थ आहात असे दिसतेय. तुमच्या प्रश्नाचे उत्तर असे आहे –
प्रत्येक नात्याचे एक चक्र (सायकल) असते. सुरूवातीला तुम्ही तुमच्या साथीदाराच्या प्रेमात पडता. तुम्ही त्याच्या फोन्सची वाट पाहता, त्याच्या स्पर्शाची इच्छा धरता, त्याच्या आवडींवर सवयींवर प्रेम करता. प्रेमात पडणे मुळीच कठीण नसते. खरं तर तो एक पूर्णपणे नैसर्गिक आणि उत्स्फूर्त असा अनुभव असतो. प्रेमात पडण्यासाठी तुम्हाला वेगळे असे काही करायचेच नसते. म्हणून तर त्याला प्रेमात ‘पडणे’ असे म्हणतात.
प्रेमात असणारी माणसं त्यांच्या अवस्थेचं वर्णन करताना कधी कधी म्हणतात, “I was swept off my feet”.
हे जे वर्णन आहे ते जरा दृश्य स्वरूपात बघण्याचा प्रयत्न करून बघा. त्याचा अर्थ असा लागतो की तुम्ही आपले तुमचे तुमचे उभे होता, काहीही न करता आणि अचानक तुमच्या बाबतीत काही तरी घडले. प्रेमात पडणे हा एक उत्स्फूर्त आणि passive असा अनुभव आहे. पण परस्परांसोबत काही महिने अथवा वर्षे काढल्यानंतर प्रेमाची धुंदी ओसरू लागते. प्रत्येक नात्याचे हे असेच नैसर्गिक असे सायकल असते. हळूहळू फोन कॉल्स (अद्यापही येत असतील तर) कंटाळवाणे वाटू लागतात. स्पर्श हवाहवासा वाटेनासा होतो. तुमच्या साथीदाराच्या सवयी-आवडी, ज्या तुम्हाला सुद्धा आवडत असत, आता तुमचे डोके उठवू लागतात. नाते या अवस्थेला पोहोचल्याची लक्षणे प्रत्येक नात्यागणिक वेगवेगळी असतात. तुम्ही जेव्हा प्रेमात पडला त्या वेळेची अवस्था आणि नंतरची किंवा सध्याची ही कंटाळवाणी किंवा संतापजनक अवस्था – या दोन्हीमध्ये जमीन अस्मानाचा फरक असल्याचे तुम्हास जाणवते.
या ठिकाणी कदाचित तुमच्या किंवा तुमच्या साथीदाराच्या मनात हा प्रश्न उभा राहतो की माझी निवड चुकली तर नाही ना तुम्ही अनुभवलेली प्रेमाची धुंदी तुम्हाला जेव्हा जेव्हा आठवते तेव्हा, अन्य कोणाबरोबर का होईना, पण आपल्याला ती नशा पुन्हा एकदा अनुभवायला मिळावी असे तुम्हास वाटू लागते. आणि ह्या वेळी नाती तुटायला लागतात. नात्यात यशस्वी व्हायचं असेल किंवा ते शाबूत ठेवायचं असेल तर त्याची एकच गुरुकिल्ली आहे. नात्यासाठी योग्य व्यक्तीची निवड करणे ही ती गुरुकिल्ली नव्हे. तर जी व्यक्ती तुम्ही निवडलीत तिच्यावर प्रेम करणे ही ती गुरूकिल्ली आहे. The key to succeeding in a relationship is not finding the right person; it’s learning to love the person you found. आपण दु:खात आहोत याला जवाबदार आपला जीवनसाथी आहे असे लोक समजतात आणि वैवाहिक संबंधांच्या बाहेर आनंद शोधायला जातात. विवाहबाह्य संबंध हे सर्व रंगा रुपांत बघायला मिळतात. अनैतिक संबंध हे त्याचे एक सर्वात कॉमन रूप आहे. पण बरेचदा लोक अन्य मार्गांकडेही वळतात. स्वत:ला कामामध्ये, एखाद्या छंदामध्ये, मित्रांच्या घोळक्यात गुंतवून घेणे, किंवा बेसुमार टीव्ही पाहणं अथवा नशापाणी करणं. पण त्यांच्या समस्येचं उत्तर लग्न संबंधांच्या बाहेर उपलब्धं नसतंच. ते तर घरातच उपलब्ध असतं. तुम्ही दुस-या कुणाच्या प्रेमात पडूच शकत नाही असं मला म्हणायचं नाहिये. पडू शकता आणि त्यामुळे तुम्हाला काही काळाकरिता छान सुद्धा वाटू शकतं. पण काही वर्षानंतर तुम्ही, आज आहात त्याच परिस्थितीमध्ये असाल.
कारण (हे लक्षपूर्वक ऐका) : एखाद्या नात्यामध्ये यशस्वी होण्याची गुरुकिल्ली – जीवनसाथी म्हणून योग्य व्यक्ती निवडणे ही नसून जी व्यक्ती तुम्ही निवडलीत तिच्यावरच प्रेम करायला शिकणे – ही आहे…..
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी, WhatsApp Group)
मिताली काही दिवसासाठी राहायला माहेरी आली होती. माहेरी आलेल्या मुलीचे लाड जोरात चालू होते आणि सध्या तर काय मितालीची लाडकी आजी सुद्धा तिथे राहायला आली होती.. त्यामुळे मिताली जास्तच खुश… मितालीच्या आवडीचे पदार्थ तिची आई आणि आजी अगदी उत्साहानी करत होत्या. ह्या वेळी मिताली थोडी जास्तच दिवस राहायला म्हणून आलेली. आज घरात आई आजी आणि मिताली अशा तिघीच होत्या. बाबांची सुट्टी संपली असल्यामुळे बाबा ऑफिस ला गेले होते. मिताली हॉल मध्ये vacuum क्लिनर नि साफ सफाई करत होती… तिला स्वच्छतेची खूपच आवड होती. लग्नाआधी पण ती घर एकदम छान ठेवायची हि संधी साधून आईने मितालीला हाक मारली. “मनू … ए मनू … अग ऐकतियेस का ” मिताली कडून काहीच उत्तर नाही.. भाजी निवडत बसलेली आजी हे सगळं बघत होती. “मितालीsss” पण आज ती वेगळ्याच तंद्रीत होती.. विचार करत…
शेवटी आईने मितालीच्या जवळ जाऊन तिला हलवले तेव्हा कुठे तिची तंद्री भंगली…
“काय ग कॊणत्या विचारांमध्ये हरवलीयेस तुला आता अजिबात करमत नाही वाटतं अजय शिवाय.”
“नाही ग आई. असं काही नाही. काय झालं बोल ना.”
“अग मी कधीची हाक मारतेय तुला. तू आधी ते हातातलं बाजूला ठेव आणि इकडे ये अशी. बस आमच्याजवळ जरा” असं म्हणत आईने जवळपास ओढत मितालीला आजीजवळ बसवलं आणि स्वतः पण बसली. “अगं आई तो एकच कोपरा राहिलाय तेवढा तर…. ”
“ते नंतर होईल ग. बस अशी जरा आमच्याजवळ….” आजीला सुद्धा बरं वाटलं अगदी …
”मिताली… कसं चाललंय ग सगळं तिकडे जमतंय ना मनू तुला…. म्हणजे मला खात्री आहे अगदी तुझी … तू सगळं छान करत असशील… ” आई.
“हो ग आई. मस्त एकदम.सगळं छान. सगळे खूप कौतुक करतात माझं. आणि अजय तर तुला माहितीच आहे. किती काळजी घेतो ते.”
“हो हो. खरंय. जमवून घेतेस ना ग सगळ्यांशी
“अग आई हो.. असं का विचारतीयेस. आपण बोलतो कि कितीदा फोनवर .”
“हो अग फोनवर चेहरा नाही दिसत ग मनू… तू काय आणि आम्हाला त्रास नको म्हणून सगळं छान छानच सांगशील. माहितीये न मला. समोरासमोर जरा बर वाटतं ग तुला पण अजून सगळं नवीन आहे न म्हणून काळजी वाटते ग… नाही सगळे छानच आहेत ग तसे. चांगली माणसं मिळाली तुला. त्यामुळे तशी काळजी नाही मला.. तू सुद्धा सगळ्यांना धरून राहायचं बरं का.. तुला काही त्रास नाही हो घरी…. सगळ्यांचे स्वभाव अगदी छान आहेत. आई पण अगदी छान कौतुक करतात तुझं.” आई.
“तुम्ही बसा दोघी.. मी जरा चहा ठेऊन आले आपल्याला .. “असं म्हणून डोळ्याच्या पाणावलेल्या कडा लपवत आई आत गेली.
मितालीच्या मनात मात्र वेगळंच वादळ घोंगावत होतं. किती कौतुक करते आई त्यांचं कायम. मान्य आहे मला काहीच त्रास नाही. पण म्हणून दर वेळी सगळं बरोबरच असतं असं नाही ना. आणि ते करतात का तुमचं असं कौतुक तुम्ही सगळ्या गोष्टी करून. खरं तर अजयशी भांडून मिताली इकडे आली होती. दोघांच जमायचं छान खरं पण अधून मधून अशी भांडणं सुद्धा होत असत. भांडणाच कारण अगदी शुल्लक असायचं पण नंतर ते मोठ्या भांडणात कधी रुपांतरीत व्हायचं ते त्यांना कळत पण नसत. अजयच्या घरच्यांशी मिताली पटवून घेण्याचा मनापासून प्रयत्न करत होती पण काही गोष्टीत त्यांनी सुद्धा थोडं समजून घ्यायला हवं असं मितालीला वाटत होतं. पण अजयला असं सांगितल्यावर तो कायम घरच्या लोकांची बाजू घेत असे आणि मितालीलाच समजून घ्यायला सांगत असे. ह्यावेळी मात्र मिताली खूपच चिडली होती. ह्या आणि अशा अनेक मागच्या गोष्टी तिने अगदी लक्षात ठेवल्या होत्या. त्यामुळे दर वेळी मीच का समजून घ्यायचं  मीच का बदलायचं हा प्रश्न तिला पडला होता. मितालीच्या मनात मोठ वादळ घोंगावत होतं… ती सकाळपासून हाच विचार करत होती… घरी बोलून दाखवलं तर घरचे काय आपल्यालाच समजावतील त्यामुळे घरी काही सांगायचं नाही असं ठरवलं होतं तिने.
“काय ग गब्बू कसला विचार चाललाय” आजीच्या आवाजाने मितालीची तंद्री भंगली. “ते बघ तुझी आई गेली आत … मला काही सीक्रेट सांगायचंय का ” आजीच्या आवाजाने मितालीची तंद्री भंगली. “ते बघ तुझी आई गेली आत … मला काही सीक्रेट सांगायचंय का ” आजीने एकदम दबक्या आवाजात कुजबुजत मितालीला विचारले. मिताली आणि आजी एकमेकींना अगदी जवळच्या. लहानपणापासून ज्या गोष्टी डायरेक्ट आई बाबांकडून होकार मिळणार नाही अशा गोष्टी आजीकडून बरोबर सांगितल्या जायच्या. घरातलं सुप्रीम कोर्ट होतं ते. मिताली तर हाक मारताना पण सुप्रीम कोर्ट म्हणायची कधी कधी… अगदी सीक्रेट गोष्टी सुद्धा मिताली आजीसोबतच share करायची. अजय आणि मितालीचं लग्न पण तसंच झालं होतं.
आजीचं बोलणं ऐकून मिताली हसली आणि म्हणाली “नाही ग आजी … सीक्रेट काही नाही .. मी ना आमच्या घरी पण असा vacuum क्लिनर आणायचा विचार करतेय ग … मस्त कोपरा न कोपरा स्वच्छ होतो … अगदी सोफा वगैरे पण ” आजीला पण आता कुठे हे सांगत बसा असं म्हणून मितालीने विषय बदलला.
इतक्यात मितालीची आई तिघींना चहा घेऊन आली.
चहाचा एक घोट घेत आजी म्हणाली “हम्म .. घे कि vacuum क्लीनर … घर साफ करायला ना … घाणेरडं घर … अस्वच्छ घर कुणाला आवडतं … पण २ घे”
 एक बास झाला कि आजी . ”
“घर स्वच्छ राहावं म्हणून घेणारेस तर मन पण स्वच्छ करायला हवं ना सारखं …” प्रश्नार्थक चेहऱ्यांनी मितालीने आजीकडे बघितलं. “घराचा कोपरा न कोपरा स्वच्छ राहावा म्हणून धडपडतेस ना गब्बू तशी आपल्या मनाची पण साफसफाई व्हायला हवी ग. त्यात काही कडवे अनुभव , कुणी वाईट बोललेलं असेल तर ते अधून मधून साफ करावं लागतं नाहीतर आपलं मन पण कायम कचकच करत राहतं ग. घरातल्या कचऱ्यासारखं… घरात खूप कचरा साठल्यावर कशी दुर्गंधी येते तशी आपल्या बोलण्यातून वागण्यातून कुणाला येऊ नये म्हणून साफ करायचं ग. काही डाग खूप खोलवर गेलेले असतात. लवकर निघत नाहीत. पण ते मोठे होण्याआधीच. लोकांना दिसू नयेत म्हणून प्रयत्नपूर्वक पुसून टाकायचे; जास्त जोर लावून. शेवटी कचरा करणारी.. डाग पाडणारी आपलीच माणसं असतात ग. घरात माणसंच नसतील तर कचरा होणार नाही पण त्या घरातसुद्धा आपल्याला आवडणार नाही ग. घरात कितीही माणसं आली. अगदी बाहेरची सुद्धा आणि कचरा करून गेली तरी आपण पुन्हा पुन्हा घरही साफ करतो आणि त्यांनासुद्धा परत बोलावतोच कि. तसंच आपल्या मनाचं पण… त्याच त्याच गोष्टी मनात साठवून ठेवायच्या नाहीत… कचरा आपण साठवतो का घरात  रोजचा रोज फेकतोच ना… तसं मनाचं पण. रोज सकाळी उठलं कि नवीन सुरवात… फ्रेश वाटायला हवं ..आणि आपलं सतत स्वच्छ असणारं घर बघून नंतर लोक पण आपल्या घरी तशीच जपून वागतात… आपल्याला त्रास होऊ देत नाहीत.. कधी कधी दूरवरून आपल्याला कचरा वाटणारी गोष्ट जवळ जाऊन बघितली कि आपल्याला कळत कि अरे हि तर आपल्याला लागणारी गोष्ट आहे ,महत्वाची आहे.. त्यालाच गैरसमज म्हणतात… दर वेळी आपल्याला वाटत असत तेचं बरोबर नसत.तसं होऊ नाही द्यायचं… नाहीतर आपली महत्वाची गोष्ट… महत्वाची माणसं हरवून जातात.. आपला vacuum cleaner आपणच असतो. सतत मीच का साफ करायचं असं वाटून उपयोग नाही. दुसर्यांनी साफ सफाई करून आपल्याला उपयोग होत नाही… आपणच आपल्या मनाला समजू शकतो आणि स्वच्छ ठेऊ शकतो. आपण दुसर्यांच्या घरात किती कचरा आहे हे बघतो का किंवा साफ करतो का  रोजचा रोज फेकतोच ना… तसं मनाचं पण. रोज सकाळी उठलं कि नवीन सुरवात… फ्रेश वाटायला हवं ..आणि आपलं सतत स्वच्छ असणारं घर बघून नंतर लोक पण आपल्या घरी तशीच जपून वागतात… आपल्याला त्रास होऊ देत नाहीत.. कधी कधी दूरवरून आपल्याला कचरा वाटणारी गोष्ट जवळ जाऊन बघितली कि आपल्याला कळत कि अरे हि तर आपल्याला लागणारी गोष्ट आहे ,महत्वाची आहे.. त्यालाच गैरसमज म्हणतात… दर वेळी आपल्याला वाटत असत तेचं बरोबर नसत.तसं होऊ नाही द्यायचं… नाहीतर आपली महत्वाची गोष्ट… महत्वाची माणसं हरवून जातात.. आपला vacuum cleaner आपणच असतो. सतत मीच का साफ करायचं असं वाटून उपयोग नाही. दुसर्यांनी साफ सफाई करून आपल्याला उपयोग होत नाही… आपणच आपल्या मनाला समजू शकतो आणि स्वच्छ ठेऊ शकतो. आपण दुसर्यांच्या घरात किती कचरा आहे हे बघतो का किंवा साफ करतो का  नाही न… तसच मनाच पण आहे गब्बू.. आपण स्वतःच मन कायम स्वच्छ ठेवायचं.”
मिताली अगदी आश्चर्याने आजीकडे बघत होती.. आणि हे सगळं मन लावून ऐकत होती. मितालीने आजीला पटकन मिठी मारली.. आईच्या डोळ्यात पण पाणी तरळले.. इतके वर्ष ह्या घराची साफसफाई आजीनी कशी छान केलीये आणि त्यामुळे आपल्याला किती सुख मिळालं ह्या घरात हे आईला अनुभवायला तर मिळालंच होतं आज त्याचे रहस्य पण कळाले होते… आईने सुद्धा आजीचा हात हातात घेतला. आजींना पण आईच्या एका डोळ्यातले थँक you आणि एका डोळ्यात सॉरी चे भाव वाचायला वेळ लागला नाही .. त्यांनी आईकडे बघून डोळ्यांनीच असू दे असुदे केले.
आई डोळे पुसत आत गेल्यावर मितालीने आजीला विचारले “तुला कसं कळलं .. माझ्या मनात काय चाललंय ते … ”
“सुप्रीम कोर्ट आहे न मी… ह्या कोर्टाला सगळं कळतं … ते नार्को वगैरे न करता “. असं म्हणत आजीने उगाच साडी असताना पण कॉलर ताठ केली..
“आजी ग्रेट आहेस तू … “मिताली
“आणि गब्बू ते क्लीनर ऍमेझॉन वरून घे छान स्वस्त असतात गोष्टी तिथे आणि तुला घरबसल्या मिळेल … माझ्या मोबाइलला ते करून घेतलंय मी … उगाच कधीतरी बघत बसते साड्या वगैरे ….”
आता मिताली फक्त चक्कर येऊन पडायची बाकी होती ….
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी, WhatsApp Group)
आयुष्य कसं ‘चवीनं’ जगायचं…
शुभ्र दही पाहिलं…की तोंडाला पाणी सुटतं,
खायचा मोह होतो. पण चमचा बुडवला, की दही मोडणार,
थोड्या वेळाने चोथापाणी होणार, हे ठरलेलं
पण म्हणून मी ते मोडलंच नाही तर
ते आंबट होऊन जाईल.
अजून काही दिवस तसंच ठेवलं, तर खराब होऊन जाईल.
मग उपयोग काय त्या perfectly set झालेल्या दह्याचा
मनात विचार आला, आयुष्याचंही असंच असतं… नाही का
दह्यासारखं ‘set’ झालेलं आयुष्य नक्कीच आवडेल
पण ते आयुष्य तसंच set राहिलं तर त्यातली गोडी निघून जाईल.
सपक होईल….. वायाच जाणार ते.
त्यापेक्षा रोजच्या रोज, आयुष्याचं दही नव्यानं विरजायचं.
आयुष्याची गोडी चाखायला तर हवीच आयुष्य जगायला तर हवंच
दिवसभर ते दही वेगवेगळ्या form मध्ये अनुभवायचं
कधी साखर घालून, तर कधी मीठ,
कधी कोशिंबिरीत, तर कधी बुंदीत,
तर कधी कोणत्या ग्रेव्हीत
कधी जेवून तृप्त झाल्यावर ताक म्हणून
मला ना, ह्या ताकाचा… हवं तितकं पाणी सामावून घेण्याचा गुणधर्म फार आवडतो.
अर्थात, कुठचाही अतिरेक झाला तर आयुष्य पांचटच होतं
हरेक दिवसाच्या recipe ची नजाकत वाढवता आली पाहिजे.
मात्र एक नियम कटाक्षाने पाळायचा पूर्ण दही संपवायच्या आधी,
रोज थोडं विरजण बाजूला काढून ठेवायचं
मग रात्री झोपण्यापूर्वी, दिवसभरात जगलेल्या lukewarm क्षणांनी ,
परत नव्यानं दही विरजायचं.
मला ठाऊक आहे… रोज ही भट्टी जमेलच असं नाही.
पण नासलंच समजा कधी, कडवट झालंच समजा कधी,
तर नाउमेद न होता, नव्यानं सुरुवात करायची.
मग त्याकरता दुसर्‍याकडून विरजण मागायची वेळ आली …
तरी त्यात कमीपणा नसतो.
पण ‘दही’ मात्र रोजच्या रोज ताजंच लावायचं
आयुष्य कसं ‘चवीनं’ जगायचं
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी)
हृदयाला स्पर्श करणारी सुंदर विचाराची सुंदर सुविचार ..
★ ज्याच्या जवळ सुंदर विचार असतात तो कधीही एकटा नसतो….
★ मोती बनून शिंपल्यात राहण्यापेक्षा दवबिंदू होऊन चातकाची तहान भागविणे जास्त श्रेष्ठ….
★ मृत्यूला सांगाव., ये कुठल्याही रुपाने ये.. , पण जगण्यासारखं काहीतरी जोपर्यंत माझ्याकडे आह., तोपर्यंत तुला या दाराबाहेर थांबावं लागेल….
★ भुतकाळ आपल्याला आठवणींचा आनंद देतो., भविष्यकाळ आपल्याला स्वप्नांचा आनंद देतो.. , पण आयुष्याचा आनंद फ़क्त वर्तमानकाळच देतो…..
★ वेदनेतूनच महाकाव्य निर्माण होते….
★ गुलाबाला काटे असतात.. , असे म्हणून रडत बसण्यापेक्षा काट्यांना गुलाब असतो., असे म्हणत हसणे उतम….
★ बचत म्हणजे काय आणि ती कशी करावी हे मधमाश्यांकडून शिकावं….
★ जीवनाचा अर्थ विचारायचा असेल तर तो आकाशाला विचारा….
★ हे देवा., माझा तिरस्कार करणाऱ्या लोकांना दिर्घायुष्य लाभू दे., आणि आयुष्यभर माझे यश पाहून जळत राहू दे….
★ तिच्या डोळ्यांत पाहिले तेव्हा समजले प्रेम कशाला म्हणतात.. , आणि ती सोडून गेली तेव्हा समजले खरं प्रेम कशाला म्हणतात….
★ प्रेम म्हणजे., समजली तर भावना., केली तर मस्करी., मांडला तर खेळ., ठेवला तर विश्वास., घेतला तर श्वास., रचला तर संसार.. , आणि निभावलं तर जीवन….
★ जे तुम्हाला टाळतात त्यांच्यापासून दूर राहिलेले चांगले.. , कारण., “समूहामध्ये एकटं चालण्यापेक्षा., आपण एकटच चाललेलं कधीही उत्तम”….
★ आयुष्य जगण्यासाठी नुसते विचार असुन चालत नाही., सुविचार पण असावे लागतात.. , आपण कसे दिसतो., ह्यापेक्षा कसे असतो याला अधिक महत्त्व आहे….
★ गरूडइतके उडता येत नाही म्हणून चिमणी कधी उडण्याचे सोडत नाही.. , अहंकार विरहीत लहान सेवाही मोठीच असते….
★ तुम्हाला जर मित्र हवे असतील, तर आधी तुम्ही दुसऱ्याचे मित्र बना.. , चांगले काम करायचे मनात आले की ते लगेच करून टाका….
★ केवड्याला फळ येत नाही पण त्याच्या सुगंधाने तो अवघ्या जगाला मोहवून टाकतो…
★ तुम्ही कायम सदैव खुश राहा आणि आनंदात जगा…
★ वाटेवरून चालताना वाटेसारख वागावं लागतं.. , आपण कितीही सरळ असलो तरी वळणावरून वळवाच लागतं…
★ ज्यांच्यामुळे मला आयुष्यात त्रास झाला अशा सगळ्यांचा मी ऋणी आहे.. , कारण त्यांच्यामुळेच मला कसं वागायचं नाही हे चांगलेच कळलेय….
★ “चांगली वस्तु”., “चांगली व्यक्ती”., “चांगले दिवस”.. , यांची किंमत “वेळ निघून गेल्यावर समजते”..
★ आशा सोडायची नसते., निराश कधी व्हायचं नसतं.. . अमृत मिळत नाही.. , म्हणून विष कधी प्यायचं नसतं….
★ जर तुमचे डोळे चांगले असतील तर तुम्ही ह्या जगाच्या प्रेमात पडाल.. , पण जर तुमची जीभ गोड असेल तर., हे संपुर्ण जग तुमच्या प्रेमात पडेल….
★ “चांगली वस्तु”., “चांगली माणसे”., “चांगले दिवस आले की माणसाने “जुने दिवस विसरू नयेत”….
★ पाणी धावतं., म्हणून त्याला मार्ग सापडतो.. . त्याप्रमाणे., जो प्रयत्न करतो त्याला यशाची., सुखाची., आनंदाची वाट सापडते….
★ नात्याची सुंदरता एकमेकांच्या चुका स्वीकारण्यात आहे.. , कारण एकही दोष नसलेल्या माणसाचा शोध घेत बसलात., तर आयुष्यभर एकटे राहाल….
★ जगातील सर्वात मोठी वेदना म्हणजे आठवण.. , कारण ही विसरता येत नाही., अन त्या व्यक्तीला परत ही देता येत नाही….
★ आपल्या आयुष्यात कोण येणार हे वेळ ठरवते.. , परंतु आपल्या आयुष्यात कोण यायला पाहिजे हे मन ठरवते.. , पण आपल्या आयुष्यात कोण टिकून राहणार हे मात्र आपला “स्वभावाच” ठरवतो….
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी)
वपुंच्या साहित्यरूपी अथांग महासागराला तुमच्यापर्यंत पोहोचवण्याचा आमचा हा एक छोटासा आणि प्रामाणिक प्रयत्न.
Google Groups Life Technology Whatsapp आध्यात्मिक कविता कुठेतरी वाचलेले.. जरा हटके जागतिक राजकारण प्रेम प्रेरणादायी विनोदी


गणेशोत्सवासाठी एस.टी.च्या 1500 गाडय़ा - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » रत्नागिरी » गणेशोत्सवासाठी एस.टी.च्या 1500 गाडय़ा
गणेशोत्सवासाठी एस.टी.च्या 1500 गाडय़ा
प्रादेशिक व्यवस्थापक राहुल तोरो यांची माहिती
रत्नागिरी विभागीय बैठकीत घेतला आढावा
चाकरमान्यांची गैरसोय टाळण्यासाठी खबरदारीचे आवाहन
कोकणवासीयांसाठी अत्यंत महत्वाचा मानल्या जाणाऱया गणेशोत्सवासाठी एस. टी. प्रशासनही सज्ज झाले आहे. चाकरमान्यांचा कोकणातील प्रवास सुकर होण्यासाठी मुंबईतून 8 ते 11 ऑगस्ट दरम्यान 2225 गाडय़ा कोकणात दाखल होणार आहेत. तर परतीच्या प्रवासासाठी रत्नागिरी विभागाकडून तब्बल 1500 गाडय़ा सोडण्यात येणार असल्याची माहिती एस.टी महामंडळाचे प्रादेशिक व्यवस्थापक राहुल तोरो यांनी दिली. उत्सवादरम्यान चाकरमान्यांची कोणत्याही प्रकारे गैरसोय होणार नाही याची खबरदारी घेण्याच्या सूचना त्यांनी केल्या आहेत.
गणेशोत्सवाच्या पार्श्वभूमीवर परतीच्या गाडय़ा व इतर नियोजनासाठी एस.टी.महामंडळाचे प्रादेशिक व्यवस्थापक राहुल तोरो यांनी सर्व आगारव्यवस्थापक व विभागीय वरिष्ठ अधिकाऱयांची दोन दिवसांपूर्वी बैठक घेतली. यावेळी एस.टी.विभाग नियंत्रक अनिल मेहत्तर यांच्यासह अनेक अधिकारी उपस्थित होते. गणेशोत्सव काळात महामार्गावर होणारी गर्दी पाहता चाकरमान्यांचा सुरक्षित प्रवास व्हावा यासाठी प्रत्येकाने खबरदारी घेणे गरजेचे आहे. त्यासाठी सर्व चालक-वाहकांना योग्य त्या सूचना सर्व आगारव्यवस्थापकांनी कराव्यात. गणेशोत्सव काळात होणारी गर्दी लक्षात ठेवता उत्तम नियोजन करावे, आयत्यावेळी आलेले ग्रुप बुकींगलाही बस उपलब्ध करून द्यावी अशा सूचना तोरो यांनी यावेळी दिल्या.
रायगड, रत्नागिरी आणि सिंधुदूर्ग या तीन जिल्हय़ांत मुंबईहून 2225 गाडय़ा चाकरमान्यांना घेवून दाखल होणार आहेत. सर्वाधिक 1500 गाडय़ा रत्नागिरीत दाखल होणार आहेत. 11 सप्टेंबरला सर्वाधिक चाकरमानी रत्नागिरी दाखल होतील त्यामुळे जिल्हय़ातील गावांमध्ये सोडण्यात येणाऱया बसेसच्या फेऱया वाढविण्यात येणार आहे. तसेच शहरी बसेसची संख्या वाढविण्यात येणार असल्याची माहिती विभाग नियंत्रक अनिल मेहत्तर यांनी या बैठकीत दिली.
17 सप्टेंबरपासून चाकरमान्यांचा परतीचा प्रवास सुरू होणार असून त्याचे ऑनलाईन बुकींगही सुरू झाले आहे. आता जवळपास 50 टक्के चाकरमान्यांनी परतीच्या प्रवासाचे आरक्षणही केल्याची माहिती रत्नागिरी विभागाकडून यावेळी देण्यात आली. परतीच्या प्रवासासाठी गतवर्षी 1414 गाडय़ा सोडण्यात आल्या होत्या यावर्षी या गाडय़ांमध्ये वाढ करण्यात आली असून 1500 गाडय़ा सोडल्या जाणार आहेत. रत्नागिरी जिल्हय़ात महत्वाच्या ठिकाणी रत्नागिरी एस.टी.विभागाकडून नियंत्रण कक्ष उभे करण्यात येणार असल्याचे तोरो यांनी सांगितले.
केवळ प्रवाशांना सेवा देणे आपले काम नाही तर बसेस स्वच्छ आणि नीटनीटके ठेवणेही आपली जबाबदारी आहे. या स्वच्छतेकडे अधिक लक्ष ठेवण्यात यावे अशा सूचनाही राहुल तोरो यांनी अधिकाऱयांना केल्या आहेत. रेल्वेस्टेशनच्या शहरी बससेवाही वाढविण्यात येणार असून ग्रामीण भागात जाणारे लांब पल्ल्याचे बसेस स्टेशनवरून जाणार आहेत.
चिपळुणात पाच लाखाचे दागिने चोरीस
चिपळूण पोटनिवडणुकीत सेनेची बाजी
राजापूर अर्बन बँकेच्या सभासदांना 10 टक्के लाभांश देण्याचा निर्णय
जादूटोणी विरोधी कायद्याची अंमलबजावणीसाठी सरकार काहीच करत नाही
हुमरमळय़ात कार उलटून अपघात
डॉ.अमेय स्वार यांना सुवर्णपदक प्रदान
मच्छीमार संघर्षास शासनाची वेळकाढू भूमिका जबाबदार
खतनिर्मितीचे सहा छोटे प्रकल्प
युतीमधील 14 आमदार मुंबईत
गणेश मंडप, प्रार्थना स्थळावर दगडफेक
मिरजेत ‘श्रीं’ च्या विसर्जनासाठी मोठा बंदोबस्त
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsNew Category NameTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


महाराष्ट्र - Jai Maharashtra Marathi News: Latest & Breaking Marathi News Online

महासुगरण - झटपट रेसिपी
महासुगरण - झटपट रेसिपी
आंबेनळी बस दुर्घटनेत बचावलेल्या 'त्या' अधिकाऱ्याची बदली करण्यात आली
खाडीत पहिल्यांदाच आढळला डॉल्फिन मासा
पैशांसाठी करण्यात आली HDFC बँकेचे उपाध्यक्ष सिद्धार्थ संघवी यांची हत्या
HDFC बँकेचे उपाध्यक्ष सिद्धार्थ संघवी यांच्या हत्येचं गूढ उकललं...
अभिनेत्री स्मिता गोंदकरने फोडली दहीहंडी, बक्षिसाची रक्कम केरळ पूरग्रस्तांना
फेसबुक लाईव्ह करत मारहाण करणाऱ्यांवर गुन्हा दाखल
गोकुळाष्टमीनिमित्त सजवलेल्या कृष्ण मंदिरात दरोडा
शिवसेनेने मराठी सण संपवायची सुपारी घेतलीय- अविनाश जाधव
आईच्या साडीचा झोपाळा, मुलाच्या जीवावर उठला
आंबेनळी बस दुर्घटनेपुर्वीचा व्हिडीओ 'जय महाराष्ट्र'च्या हाती...
पहिल्या श्रावण सोमवारी महादेव मंदिरात जय भोलेचा गजर....
गुहागरमधील साखळी गोविंदाची एक अनोखी परंपरा
दापोली-पुणे शिवशाही बसला अपघात, 31 प्रवासी जखमी
रायगड अपघात : रुग्णालयात शोककळा
कोकणात नाणार विरोधी संघटनेचा दहीहंडी उत्सव, रिफायनरी हटवा कोकण वाचवा असा संदेश
सहा वर्षीय चिमुकलीवर दोन जणांचा बलात्कार, बलात्कारीही अल्पवयीन
रायगड अपघात : 24 तासांनंतर सर्व मृतदेह सापडले, बचावकार्य थांबवलं
गणेभक्तांकरिता लोकलच्या तिन्ही मार्गावरील मेगाब्लॉक रद्द
यूपीएचीच रिलायन्सशी बोलणी- प्रसाद
मुलीला चॉकलेट दिल्याबद्दल शाळकरी मुलाची नग्न धिंड
पाहा- भारताबाहेर कुठे कुठे होते गणपतीची भक्ती
"देशाचा चौकीदारच निघाला चोर" - राहुल गांधींचा हल्लाबोल
पैसे मागण्याच्या बहाण्याने 'हा' तृतीयपंथी थेट घरात घुसला आणि...
स्वाइन फ्लूचं नाशिकमध्ये थैमान, वाचा त्याचे लक्षणं आणि उपचार
ईशा अंबानीच्या साखरपुड्यात 'हे' आहे स्पेशल...
असे आहे मुंबईतल्या गणपती विसर्जनाचं नियोजन...
भारताचा बांग्लादेशवर दणदणीत विजय...रोहितची दमदार खेळी
महासुगरण - झटपट रेसिपी


५९०) बुद्धिबळ आणि आयुष्य | Spandane

« ५८९) आज माझ्या वडिलांची पुण्यतिथी – २१-०८-१९६९
५९१) उंच माझा झोका — पुरस्कार सोहळा २०१८ / २६-०८-२०१८ »
५९०) बुद्धिबळ आणि आयुष्य
५९०) बुद्धिबळ आणि आयुष्य
लिखाणासाठी हा विषय सुचण्याचे कारण म्हणजे माझा नातू (इयत्ता ४ थी ) शाळेतील १२ वर्षाखालील गटातील चेस टूर्नामेंट जिंकला व आता तो आंतर शालेय टूर्नामेंट मध्ये शाळेचे प्रतिनिधित्व करणार आहे.
बुद्धिबळ हा माझा खूप आवडता खेळ आहे. लहानपणी आमच्या वाडीत मी लहान मुलांच्यात चॅम्पियन होतो आणि माझा मोठा भाऊ मोठ्या मुलांच्यात चॅम्पियन होता. काळाच्या ओघात परिस्थितीमुळे माझे अनेक मैदानी आणि बैठे खेळ बंद झाले.
माझा शेवटचा बुद्धीबळाचा डाव आजही माझ्या स्मरणात आहे. शाळेला सुटी होती. मी आणि माझा मित्र बुद्धीबळाचा डाव मांडून अंगणात बसलो होतो. वडिलांची तब्बेत बरी नव्हती. नातेवाईक भेटायला येत होते. आपापसात काही बाही कुजबुजत होते. काही शब्द कानावर पडत होते. खेळण्यातील लक्ष उडाले होते. कान देऊन ऐकता ऐकता अनेक गोष्टी कळत होत्या. मेंदू बधिर होत होता. मी वेड्यासारख्या मूव्ह करत होतो. माझा मित्र सुद्धा हे बघून बुचकळ्यात पडला होता. एक दोनदा त्याने मला सांगितले सुद्धा. परंतु माझेच चित्त थाऱ्यावर नव्हते. जिंकत आणलेला डाव बरोबरीत संपला. मित्राला खूप आनंद झाला.
त्यानंतर फारसे बुद्धिबळाचे डाव खेळलेले मला आठवत नाहीत कारण बुद्धिबळाचा पुढील डाव नशिबाबरोबर सुरु झाला. लोकांच्या त्या कुजबुजीतून एक गोष्ट मला कळली होती कि माझे वडील आताच्या आजारातून बरे झाले, तरी थोड्याच वर्षाचे सोबती आहेत. माझ्या पायाखालील जमीनच सरकली.
नशीब मला बजावीत होते कि तू काय माझ्या बरोबर बुद्धिबळ खेळणार तू तर एक प्यादे आहेस. हे नाकबूल करण्याचा प्रश्नच नव्हता. वडिलांचे छत्र हरपणार म्हणजे माझ्या नशिबाची ताकद फारशी नाही हे न कळण्या एव्हडा मी काही ढ नव्हतो.
त्या क्षणी आयुष्यात खचून जाऊन काहीच होणार नव्हते. मग नशिबाबरोबर रोजच डाव रंगू लागला. हरत होतो, मनाने खचत होतो, तसाच खेळत होतो. पण त्याच वेळी मन मरत होते, पण त्याचवेळी खंबीर सुद्धा होत होते. दिवसामागून दिवस सरत होते. ह्या टप्प्यावर आयुष्यात कोणते ध्येय गाठता येईल हा विचार सुरु झाला. नशिबाची साथ किती मिळेल ह्याचा फैसला झालाच होता. पुरेशी बुद्धिमत्ता देवाने दिली होती. त्यामुळे अपार परिश्रम करून ध्येय गाठावे लागणार होते. अश्या विचित्र परिस्थितीमुळे जीवन जगावे कसे हे तत्वज्ञान कोणत्याही गुरुकडे न जाता सहज शिकत गेलो.
लोकांशी – नातेवाईकांशी वागताना बुद्धिबळातील डावपेच मदतीला येत होते. बुद्धिबळातील सोंगट्यांप्रमाणेच माणसे सुद्धा वागत होती. कोणी हत्तीसारखे सरळ मार्गी, कोणी उंटासारखे तिरके, कोणी जन्मजात वजीर असल्यासारखे, किंमत नसलेली queen आणि बरिचशी प्यादी. परिस्थितीने गांजलेली व नाकासमोर मार्गक्रमण करणारी. कालांतराने वडील वारले. मी त्यांची खूप सेवा केली. त्यांनी प्रत्यक्ष न शिकवता, त्यांचा वागणुकीच्या निरीक्षणातून मी खूप काही अनेक गोष्टी शिकलो.
वडिलांच्या जाण्यामुळे डोक्यावरील मोठे टेन्शन दूर झाले होते कि नवीन तयार झाले होते हे माहित नाही. मी सर्व लक्ष अभ्यासावर केंद्रित केले. मला खूप खूप शिकायचे होते. खूप चांगला माणूस व्हायचे होते. एक एक पाऊल टाकत शेवटी माझ्या प्याद्याचा वजीर झाला, पण पाय मात्र नेहमीच प्याद्याचे राहिले. नशिबाने मला खूप खेळविले होते. खूप कंटाळा आला. आयुष्यात झगडता झगडता विजयाचा सुद्धा आनंद होत नव्हता, कारण काही बाबतीत मला नशिबाने पूर्णपणे हरविलेच होते. त्यातून सुद्धा तोडगा काढून मी डाव बरोबरीत सोडविला.
सांगता येणारे दु:ख चांगले असते. अर्थात दु:ख दुसऱ्याला सांगून सुद्धा उपयोग असतोच असे नाही, कारण प्रत्येकालाच काहींना काही दु:ख असते. दोन दु:खांची तुलना होऊ शकत नाही.
लोकांच्या वागणुकीचे निरीक्षण करता करता, मनाविरुद्ध स्वभावात खूप फरक पडला. खूप प्रयत्न करून सुद्धा थोडा कडवटपणा मनात झिरपलाच. समाजात वावरताना नकळतपणे बुद्धिबळाचे डावपेच वागण्यात – बोलण्यात डोकावू लागले. माझे लॉजिकल – प्रॅक्टिकल वागणे अनेक लोकांना बुचकळ्यात टाकत होते. हे काही मी मुद्दाम करत नव्हतो. नकळतपणे नशिबाबरोबर बुद्धिबळ खेळण्याचा तो परिणाम होता. मी मात्र सरळ मार्गी लोकांबरोबर हत्तीसारखा सरळ, तर खडूस लोकांबरोबर उंटासारखा तिरका वागत होतो. माझ्या खेळात Queen ला मात्र मी भाव दिला, अगदी मनापासून. वजीर झालो तरी ते मोठेपण वागणुकीत दिसणार नाही ह्याची खबरदारी घेतली. माझे पाय जमिनीवर कसे राहतील हे बघितले.
अनेकांनी माझ्या विषयी गैरसमज करून घेतला. पण मी डगमगलो नाही. माझे वागणे माझ्या साठी बरोबर होते, त्यामुळे कोणाचेही नुकसान होत नव्हते. कालांतराने माझी खरी ओळख माझ्या वागण्यातुन जेव्हा उलगडत गेली, तेव्हा हे गैरसमज कमी होत गेले. समाजात राहूनसुद्धा मी मात्र नेहमीच समाजापासून दोन हात लांब राहिलो आणि कदाचित त्यामुळेच सुखी झालो. इतरांकडून फार अपेक्षा ठेवल्या नाहीत.
आयुष्यात कर्तव्य मात्र माझी पहिली प्रायॉरीटी राहिली. त्यामुळे कोणीच मला सरळ सरळ दोष देऊ शकले नाही. काही लोकांना तर ह्याच गोष्टीचे वैषम्य वाटू लागले कि मी चुकत कसा नाही. थोडक्यात म्हणजे मी यांत्रिकपणे मूव्ह करत होतो. लहानपणच्या बुद्धिबळाचा परिणाम, दुसरे काय
अजूनही नशिबाबरोबर बुद्धिबळाचा डाव चालूच आहे आणि तो तसाच चालू राहणार आहे ह्याची मला खात्री आहे. खरेतर आता ह्या खेळाची एव्हडी सवय झाली आहे कि, नाही खेळलो तर मलाच चुकल्या चुकल्या सारखे होईल.
मित्रांनो, तुम्ही कधी बुद्धिबळ खेळले आहे का नकळतपणे नशिबाबरोबर प्रत्येकालाच खेळावे लागते. फरक इतकाच कि हा खेळ काही लोकांना कळतो तर काहींना कळत नाही.
मित्रांनो, तुमचे अनुभव वाचायला मला आवडतील.
0 Responses to “५९०) बुद्धिबळ आणि आयुष्य ”
« ५८९) आज माझ्या वडिलांची पुण्यतिथी – २१-०८-१९६९
५९१) उंच माझा झोका — पुरस्कार सोहळा २०१८ / २६-०८-२०१८ »
५९२ ) स्पंदने आणि कवडसे – ३१
५९१) उंच माझा झोका — पुरस्कार सोहळा २०१८ / २६-०८-२०१८
५९०) बुद्धिबळ आणि आयुष्य
५८९) आज माझ्या वडिलांची पुण्यतिथी – २१-०८-१९६९
५८८) आज माझ्या वडिलांची पुण्यतिथी (मृत्यू २१-०८-१९६९)
५८७) स्वातंत्र्य – एक चिंतन
५८६) स्पंदने आणि कवडसे – नागपंचमी – १५-०८-२०१८
५८१) फेसबुक संन्यास – २१-०७-२०१८
५८०) आई-वडिलांची शाळा …….


Contractors work issue BMC pending work | कंत्राटदारांना कोटय़वधींची खिरापत! | Loksatta

काँग्रेस महाआघाडीत बसपलाही घेण्याचा प्रयत्न
अतिरिक्त विजेपोटी ३८५० कोटी रुपयांचा भुर्दंड
ली चोंग वेईला नाकाचा कर्करोग
‘डीजे मुक्त’ मिरवणुकीसाठी पोलिसांची खास पथके
नोटाबंदीने सामान्य माणूस उद्ध्वस्त- विखे
प्रभागांमध्ये नागरी कामे करण्यासाठी नगरसेवकांना प्रशासनाकडून नगरसेवक निधी दिला जातो.
मर्यादा धुडकावून कामांचे वाटप; कामे रखडण्याचीही शक्यता
कंत्राटदारांना नगरसेवक निधीतून कामे देण्यासाठी प्रशासनाने आखून दिलेली श्रेणीनुरूप मर्यादा धुडकावून लावत पालिका अधिकाऱ्यांनी कोटय़वधी रुपयांची कामे कंत्राटदारांच्या खिशात घातल्याचे उघड झाले आहे. ही बाब उघडकीस आल्यानंतर पालिकेच्या एफ उत्तर विभागाने संबंधित कंत्राटदाराला मिळालेली कामे दुसऱ्या क्रमांकावरील कंत्राटदाराला दिली. मात्र एफ दक्षिण विभागातील अधिकाऱ्यांनी या प्रकरणात दिरंगाई केल्याने कंत्राटदाराने स्थगिती आदेश मिळवले. याचा परिणाम असा झाला की, या गुंतागुंतीमुळे आता एफ दक्षिण विभागाच्या हद्दीतील अडीच कोटींची कामे रखडली आहेत.
प्रभागांमध्ये नागरी कामे करण्यासाठी नगरसेवकांना प्रशासनाकडून नगरसेवक निधी दिला जातो. नगरसेवकांच्या शिफारशीनुसार या निधीमधून छोटी-मोठी नागरी कामे केली जातात. पूर्वी प्रभागांतील किरकोळ कामे करण्यासाठी कंत्राटदारांची नियुक्ती करण्यात आली होती. मात्र त्यांच्या कामाच्या दर्जाबाबत प्रश्नचिन्ह निर्माण झाले. त्यामुळे प्रशासनाने ई-निविदा पद्धतीचा अवलंब करतानाच नगरसेवक निधीतून कामे करणाऱ्या कंत्राटदारावर दोन कोटी, पाच कोटीपर्यंतच्या कामांचे श्रेणीनिहाय बंधन घातले होते. मात्र काही कंत्राटदारांनी पालिकेच्या विविध विभाग कार्यालयांतून कोटय़वधीची कामे पदरात पाडून घेतली. श्रेणीनिहाय आखून दिलेल्या मर्यादेवर लक्ष ठेवण्यासाठी यंत्रणाच नसल्याने कंत्राटदारांचे फावले.
एका कंत्राटदाराला मर्यादेपेक्षा अधिक कामे देण्यात आल्याचे एफ-दक्षिण आणि एफ-उत्तर प्रभाग समितीचे अध्यक्ष सचिन पडवळ यांच्या निदर्शनास आले. याबाबत सचिन पडवळ यांनी प्रशासनाकडे तक्रार केली. त्यानंतर एफ-उत्तर विभागाने पालिकेच्या दक्षता विभागाचा अभिप्राय मागविला होता. मात्र दक्षता विभागाने एफ-उत्तर विभागालाच निर्णय घेण्याची सूचना केली. त्यानुसार एफ-उत्तर विभागाने संबंधित कंत्राटदाराऐवजी दुसऱ्या क्रमांकाचे लघुत्तम दर असलेल्या कंत्राटदाराला कामे दिली.
दरम्यानच्या काळात कंत्राटदाराने आपली नोंदणी दुसऱ्या श्रेणीत करून घेतली. त्यामुळे या कंत्राटदाराला पाच कोटी रुपयांपर्यंत कामे मिळण्याचा मार्ग मोकळा झाला. मात्र एफ-दक्षिण विभाग कार्यालयाकडून या कंत्राटदाराला देण्यात आलेल्या कामांची मर्यादा पाच कोटी रुपयांच्या वर गेल्याचे लक्षात आले. या विभाग कार्यालयाकडून कारवाई होण्यापूर्वीच संबंधित कंत्राटदाराने याप्रकरणी न्यायालयात धाव घेतली. न्यायालयाने या प्रकरणाला स्थगिती आदेश दिला आहे. त्यामुळे आता एफ-दक्षिण विभाग कार्यालयाच्या हद्दीतील २.५ कोटी रुपयांची ५२ कामे रखडण्याची चिन्हे आहेत.
कंत्राटदाराच्या श्रेणीनुसार त्याला कामे दिली जातात. काही कंत्राटदारांना दोन कोटी रुपये, तर काही कंत्राटदारांना पाच कोटी रुपयांची मर्यादा प्रशासनाने घातले आहे. प्रशासनाने कंत्राटदाराच्या क्षमतेनुसार त्याला देण्यात येणाऱ्या कामांवर मर्यादा घातली, पण प्रत्यक्षात कंत्राटदाराला किती कामे दिली जातात यावर लक्ष ठेवणारी यंत्रणाच पालिकेत नाही.
– सचिन पडवळ, अध्यक्ष, एफ-दक्षिण, एफ-उत्तर प्रभाग समिती
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
आजचे राशीभविष्य, रविवार, २३ सप्टेंबर २०१८
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
डीजे बंदी : पुण्यापाठोपाठ अहमदनगरमध्येही विसर्जन मिरवणुकीवर बहिष्कार
१२ लाखात अनुभवा रेल्वे प्रवासाचा राजेशाही थाट
आशिया चषक क्रिकेट स्पर्धा : पाकिस्तानच्या धक्कातंत्राची भारताला चिंता
ईशा अंबानीच्या साखरपुड्याला इटलीत बॉलिवूड कलाकारांची मांदियाळी
..म्हणून नेहा धुपियाने सहा महिन्यांपर्यंत लपवली प्रेग्नंसीची बातमी
Bigg Boss 12: 'भजन सम्राट' अनुप जलोटा सनी लिओनीचा 'बेबी डॉल' गातात तेव्हा..
'इंडियन आयडॉल १०'च्या सेटवर नेहा कक्कडने दिली प्रेमाची कबुली
महेश भट्ट यांच्यासोबतचा फोटो शेअर करणं अभिनेत्रीला पडलं महागात
मुंबईच्या गृहनिर्माण विकासाला चालना
पाकिस्तानच्या कृत्याचा बदला घेण्याची गरज
अतिरिक्त विजेपोटी ३८५० कोटी रुपयांचा भुर्दंड
काँग्रेस महाआघाडीत बसपलाही घेण्याचा प्रयत्न
महाराष्ट्र हे देशाचे ऊर्जा केंद्र - फडणवीस
आशिया चषक क्रिकेट स्पर्धा : पाकिस्तानच्या धक्कातंत्राची भारताला चिंता
‘डीजे मुक्त’ मिरवणुकीसाठी पोलिसांची खास पथके
फार्मसी व्यवसाय : जालीम उपायांची गरज


प्रेम Archives - Page 2 of 2 - स्पंदन

मराठी मन, मराठी स्पंदन..
ज्याचा चेहरा पाहण्याची इच्छा होते
मंदिरा मध्ये दर्शन करताना
जो जवळ असल्याचा भास होतो
भांडून सुधा ज्याचा राग येत नाही
ज्याच्या कुशीत डोके ठेवल्यावर
पूर्ण दिवसाचा थकवा दूर झाल्यासारखे वाटते
ज्याच्या कुशीत डोके ठेवल्यावर
मन मोकळे झाल्यासारखे वाटते
स्वताला कितीही त्रास झाला
तरीही ज्याच्यासाठी ख़ुशी मागतो
ज्याला लाख विसरण्याचा प्रयत्न
करा विसरता येत नाही
कुटुंबाच्या फोटो मध्ये आई-बाबाच्या सोबत ज्याचा फोटो असावा
ज्याच्या चुकीना रागावतो आणि नंतर एकांतात हसू येते
हि पोस्ट वाचताना प्रत्येक ओळीला
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी)
आता या नात्याला कुठल्या नावाची समर्थनं नकोशी झालीयत मला. कोणी चिडवलं तर गम नाही. पण का
मी तुझ्याशी बोललो तर दुसऱ्याला त्रास का व्हावा विशेष म्हणजे तो तुला नसताना.
हे प्रश्‍न तसे सगळ्यांनाच पडतात. जे दुसऱ्यांच्या नात्यात इंटरेस्ट दाखवितात त्यांनाही. मग त्यांच्या उचापती का बरं बंद होत नाहीत
तुझी-माझी ओळख झाली. हळूहळू मैत्री घट्ट झाली. अहो-जाहो वरून अरे-तुरेपर्यंत. चक्क एकेरीवर. इतकी घट्ट. एक मुलगा आणि एक मुलगी, त्यांची इतक्‍या जवळची जान-पहचान साऱ्यांनाच खुपते. माझे जवळचे-जवळचे म्हणणारे मित्रही त्यात आले. तुझ्या मैत्रिणी त्याही आल्या.माहितंय आता तर आपल्यावर खऊट कॉमेंट मारणंही सुरू झालंय. “बघ कसा वाट बघतोय तिची, मजनू’ हे खूप साधं-सरळसोट झालं. असं काही-बाही सुरू असतं. पण तू म्हणालीस दुर्लक्ष कर. हे सर्व स्वीकार. आपण कुठं, कधी काहीही चूक करत नाही ना. बस्स. मग कशाची भीती.’ हा विश्‍वास तू दिलास. मला भीती कधीच नव्हती. होती ती तुझी. तुला अशा बोलण्यानं काय वाटेल’ हे खूप साधं-सरळसोट झालं. असं काही-बाही सुरू असतं. पण तू म्हणालीस दुर्लक्ष कर. हे सर्व स्वीकार. आपण कुठं, कधी काहीही चूक करत नाही ना. बस्स. मग कशाची भीती.’ हा विश्‍वास तू दिलास. मला भीती कधीच नव्हती. होती ती तुझी. तुला अशा बोलण्यानं काय वाटेल याच विचारात मी असायचो. पण तू साऱ्यांवर मात करणारी निघालीस. परिस्थितीशी चार हात कसं करावं, हे तुझ्याकडून शिकावं. एखादं सुंदर सुरेल गाणं कसं रिचवावं हे तुझ्याकडून शिकावं. आणि कुठल्याही गोष्टींवर खळाळून कसं हसावं, हे तुझ्याकडून शिकावं. दुःख डोळ्यांत दाटल्यावर, त्याचा टिपूसही बाहेर पडू न देता कसं जगावं हे तुझ्याकडून शिकावं. असं बरंच काही तू शिकवलंस. या अशा शिकण्यातून मी तुझ्या नजीक आलो.
बेगडी जगण्याचा, वागण्याचा तुला तिटकरा. चेहऱ्यावरचा चेहरा तू टराटरा फाडतेस. समोरचा माणूस नजरेनं पारखतेस. हा तसा अनोखा गुण. साऱ्यांनाच जमेल असं नाही. पण तू नव्यान्नव टक्के बरोबर असायचीस. असं बरंच काही-काही तू शिकवलंयस.माझ्या दृष्टीचा कॅनव्हास तू विशाल केलास. तुझ्या दृष्टीनं जगाकडं पहायला शिकवलंस. पाऊस पडला की मक्‍याचं कणीस खाणं आलं. पण पाऊस पडला की मातीचा मनसोक्त गंध घ्यायचा, त्याचे थेंब तोंडावर झेलायचे हे तू शिकवलंस प्रत्येक ऋतू तू तुझ्या पद्धतीनं जगतेस. मला वाटतं हे तुझ्या स्त्रीत्वाचं वरदान असावं. त्याचीच वेगळी दृष्टी असावी.कॉलेजचं हे शेवटचं वर्ष. तसं तुला दोन वर्षांपासून ओळखतो. पण या वर्षी तू खरी कळालीस. तुझे कॉलेजात तसे अनेक मित्र. प्रसंगी त्यांना एका फटक्‍यासरशी तू दूरही केलंस. तुझ्या मोकळ्या-ढाकळ्या स्वभावाचा त्यांनी सोयीनं अर्थ काढला. तसं तूही त्यांना सवडीनं त्यांची जागा दाखवलीस.
तसं तुझं रूप कुणालाही भुरळ घालावं असंच. कुरळे केस. गालावर खळी. अन् सावळी. पण तुझे गुणही तितकेच आवडतात मला. काय माहीत नाही. पण तू सच्चामित्र झालीयस. अर्ध्या रात्रीत कधीही तुला फोन करू शकतो इथपर्यंत. या नात्याला नाव काय द्यावं कळत नाही. पण हक्कानं चहा उकळणारी, आईस्क्रीम वसूल करणारी आणि आग्रह केला की पिक्‍चर दाखवणारी एक गोड, हळवी सखीयस तू… या आपल्या नात्याला मला नाव द्यायचं नाहीए.
काही-काही नाती नावाशिवाय असावीत. चिरंतन स्मरणात राहतात.मग एखाद्या धकाधकीच्या क्षणी सर्व काही संपलं म्हणून बसलो की, फक्त या नात्याची आठवण काढायची. मग चैतन्याच्या धारा बरसत राहतात. हे आपल्या नात्यातलं चैत्रबन दुसऱ्या कुणाला कळणार नाही. ते कळूही नये. हे नातं फक्त आपलं. ते आपण जपायचं. तुझं-माझं नातं असं नावाविना सुरू ठेवायचं. अंतापर्यंत…
(संकलन: स्पंदन टीम, साभार – लेखक/कवी)
वपुंच्या साहित्यरूपी अथांग महासागराला तुमच्यापर्यंत पोहोचवण्याचा आमचा हा एक छोटासा आणि प्रामाणिक प्रयत्न.
Google Groups Life Technology Whatsapp आध्यात्मिक कविता कुठेतरी वाचलेले.. जरा हटके जागतिक राजकारण प्रेम प्रेरणादायी विनोदी


दिवाळीला फटाके का फोडतो ?

'त्या' नराधमाच्या मुसक्या आवळण्यासाठी पोलिसांची तीन पथके तैनात
साक्षात भाजपचेच आमदार म्हणाले 'आता अच्छे दिन जाणार'
गणेश भक्तांसाठी Good News : रविवारी तिन्ही रेल्वेमार्गांवरील मेगाब्लॉक रद्द
'त्या' नराधमाच्या मुसक्या आवळण्यासाठी पोलिसांची तीन पथके तैनात
साक्षात भाजपचेच आमदार म्हणाले 'आता अच्छे दिन जाणार'
'Forbes India Tycoons of Tomorrow'मध्ये होणार देशातल्या 'फ्यूचर आयकॉन्स'चा सन्मान
एक दोन नाही, तर 'या' महिलेने 10 जणांशी विवाह करून केली फसवणूक
'त्या' नराधमाच्या मुसक्या आवळण्यासाठी पोलिसांची तीन पथके तैनात
गणेश भक्तांसाठी Good News : रविवारी तिन्ही रेल्वेमार्गांवरील मेगाब्लॉक रद्द
शौचालयातून लवकर बाहेर आला नाही म्हणून वृद्धाची हत्या
२२९८ झाडांची कत्तल करून मेट्रो ३ ची कारशेड आरेमध्येच होणार
'Forbes India Tycoons of Tomorrow'मध्ये होणार देशातल्या 'फ्यूचर आयकॉन्स'चा सन्मान
राफेल घोटाळ्यात राहुल गांधींची जहरी टीका, मोदींनी सेनेवर केलं 'सर्जिकल स्ट्राईक'
मध्यप्रदेशातल्या हरदयाच्या शाळेत सव्वाशे वर्षांपासून घातली जाते गांधी टोपी
परराष्ट्रमंत्र्यांची बैठक रद्द, भारताचा पाकिस्तानला दणका
हॉटेल स्टाफच्या गायिकीवर शंकर महादेवन झाला फिदा, शेअर केला व्हिडिओ
TRP : एकता कपूरसमोर टिकू शकले नाहीत बिग बी
Big Boss 12 : पहिल्यांदाच बिग बाॅसनं स्वत:च केलं नाॅमिनेट
महागुरूंची लेक श्रिया परदेशात करतेय शूटिंग
TRP : एकता कपूरसमोर टिकू शकले नाहीत बिग बी
PHOTOS: सातासमुद्रापार अमेरिकेत असे रमले लाडके बाप्पा
तुमच्या कारपेक्षा जास्त महाग आहे करिनाची हँडबॅग
फेसबुकवर मुलींशी बोलायचंय तर फॉलो कर हे नियम
Live Cricket Score, India vs Bangladesh, Asia Cup 2018: भारताची विजयी हॅटट्रिक, बांग्लादेशवर 7 गडी राखून दणदणीत विजय
चाचा चौधरीलाही मागे टाकेल धोनी,बांग्लादेशी फलंदाज झाले हैराण
क्रिस गेलच्या घरी स्ट्रिप क्लब, बेडरूममधून पाहतो मुलींचा पोल डान्स
विराटने केलं होतं 'या' खेळाडूला टीममधून 'आऊट', रोहितच्या कॅप्टनसीने बदललं नशीब
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
मालिकांच्या 'छत्री'खाली सर्व काही
मला भेटलेले भय्यू महाराज...
VIDEO : डीजे-डॉल्बीवरील बंदीमुळे ढोल-ताशा पथकांना लागली लॉटरी
VIDEO : विश्वास नांगरे पाटलांनी डीजेविरोधात कारवाई करण्याचे दिले संकेत
VIDEO : पुण्यात डीजेची मागणी, पण सरकारचा विरोध
VIDEO: 'पवारांनी फसवाफसवी केली तर आम्ही बघून घेऊ', उदयनराजेंची थेट धमकी
बेधडक : 'भारत बंद' ने काय साधलं
बेधडक 14 आॅगस्ट 2018 : स्वातंत्र्यदिन विशेष इंडिया @72
संघ स्थानावर प्रणव मुखर्जी
गावाकडचे गणपती : भारतातील एकमेव बीड जिल्ह्यातील चौमुखी गणपती
बाप्पा मोरयाच्या गजराने दुमदुमला तिकोनागड
दिवाळीला फटाके का फोडतो
 हा सण साजरा करणं नक्की कधी सुरू झालं याची ठोस माहिती कुणालाच नाही. प्राचीन भारतातही हा सण साजरा केला जात असावा असे काही उल्लेख आढळतातही. बरं या सणाशी निगडीत राज्याराज्यातील कथाही वेगळ्या आहेत. आंध्र प्रदेशात नरसिंहाची पूजा करून दिवाळीचा सण साजरा होतो. महाराष्ट्रात आणि कर्नाटकात कृष्णाने नरकासुराचा वध केला ही कथा दिवाळी सणाची कथा होते.
काही दिवसांपूर्वी दिल्लीत फटाके विक्रीवर बंदीचे आदेश सुप्रीम कोर्टाने दिले. या आदेशावरून सोशल मीडियावर भरपूर 'फटाके' वाजले. चेतन भगतसारख्या प्रथितयश लेखकांपासून अनेक मोठ्या हस्तींनी या निर्णयावर प्रश्नचिन्ह उपस्थित केलं. दिवाळीत फटाके फोडूच नयेत का, एका दिवशी फटाके फोडून असा काय फरक पडणार आहे, एका दिवशी फटाके फोडून असा काय फरक पडणार आहे, सारी बंधनं हिंदुंच्या सणांनाच का, सारी बंधनं हिंदुंच्या सणांनाच का असं अनेकांनी विचारलं. मला मात्र इथे काही वेगळेच प्रश्न पडले आहेत. आपण दिवाळी नक्की का साजरी करतो असं अनेकांनी विचारलं. मला मात्र इथे काही वेगळेच प्रश्न पडले आहेत. आपण दिवाळी नक्की का साजरी करतो फटाके का फोडतो, आपल्या कुठल्या धर्मग्रंथात फटाके फोडूनच दिवाळी साजरी करावी असं म्हटलं आहे
 हा सण साजरा करणं नक्की कधी सुरू झालं याची ठोस माहिती कुणालाच नाही. प्राचीन भारतातही हा सण साजरा केला जात असावा असे काही उल्लेख आढळतातही. बरं या सणाशी निगडीत राज्याराज्यातील कथाही वेगळ्या आहेत. आंध्र प्रदेशात नरसिंहाची पूजा करून दिवाळीचा सण साजरा होतो. महाराष्ट्रात आणि कर्नाटकात कृष्णाने नरकासुराचा वध केला ही कथा दिवाळी सणाची कथा होते. तर उत्तर भारतात राम वनवासातून अयोध्येला परत आला म्हणून घरोघरी दिवे लावून रोषणाई करून रामाचं स्वागत केलं . राम घरी परत येण्याचा सण म्हणजेच दिवाळी ही उत्तर भारतातील लोककथा. याशिवाय दिवाळीच्या अनेक लोककथा-स्थानिक कथा देशभर प्रसिद्ध आहेत. त्यामुळे दिवाळी साजरी करण्याचं सगळ्यांची कारणं वेगळी. दिवाळी साजरी करण्याची पद्धत ही राज्याराज्यात बदलते. महाराष्ट्रातला फराळ आणि उत्तर प्रदेशातील प्रसाद सारखा नसतो. तर दक्षिण भारतातील पायास्सम महाराष्ट्रात खाल्लं जातंच असं नाही.
पण इतकी विविधता जरी असली तरी सगळीकडे या सणाचा एक समान दुवा सापडतो. तो म्हणजे-'दिवा',दीप. प्रत्येक राज्यात प्रत्येक प्रदेशात घरोघरी दिवे लावून,पणती लावून हा सण आजही साजरा केला जातो. ज्योती-ज्योतीने सारा आसमंत उजळून निघतो. मग दिवाळीत 'दीपाचं' महत्त्व काय जेव्हा या देशात इलेक्ट्रिसिटी नव्हती, लाईट-ट्यूबलाईट नव्हते तेव्हा रात्रीचा अंधार दुर करण्याचं काम हे दिवेच करत होते. वेदांमध्ये म्हटलं आहे 'तमसो मा ज्योतीर्गमय'-अंधाराकडून प्रकाशाकडे जावे. अंधाराकडून प्रकाशाकडे, तिमिरातून तेजाकडे जा हा दिवाळीचा खरा संदेश आहे.तात्पुरता का होईना हे दिवे घरातला अंधार दुर करतात. आजूबाजूला प्रकाश पसरवतात. अशा दिव्याच्या रांगांच्या रांगा लावून अमावस्येच्या रात्री सारा अंधारच नाहीसा व्हावा ही दिवाळीमागची खरी संकल्पना.
कृष्णाने नरकासुराचा वध केला तेव्हा त्याच्या ताब्यातल्या 16 सहस्त्र कैदी नारींच्या आयुष्यातला अंधार संपवला. समुद्रातून लक्ष्मी वर आली तेव्हा तिने दारिद्र्याचा अंधार संपवला. तिमीर म्हणजे वाईट प्रवृत्ती. जे जे काही वाईट आहे त्याचं प्रतीक म्हणजे अंधार. म्हणूनच ज्ञानेश्वरीत ज्ञानेश्वर दुरितांचे तिमीर जावो असं म्हणतात. अर्थात दुर्जनांमधील वाईटपणा, जे जे काही वाईट आहे ते जावो. आपल्यातील वाईट गोष्टी संपाव्या हीच दिवाळीची खरी 'प्रार्थना'. म्हणून मग घर धुवून स्वच्छ पुसली जातात. नवे रंग दिले जातात. म्हणजे घरातील जी जी अस्वच्छता आहे ती पूर्णपणे नाहीशी केली जाते. अस्वच्छताही एक मोठा 'अंधार' आहे हे तर आज देशात सगळ्यांना चांगलंच पटतं आहे.
त्यात सगळ्यात मोठा अंधार असतो 'अज्ञानाचा' संतासाठी दिवाळी ही अज्ञानाचा अंधार दुर करणारी दिवाळी आहे. "साधू संत येती घरा तोचि दिवाळी दसरा" म्हणताना साधू संत घरी आले असता त्यांच्यामुळे आपल्या ज्ञानात भर पडते. चार चांगल्या गोष्टी कानावर पडतात. अज्ञान दुर होते. हा खरा विचार आहे. दिवाळी हा आनंदाचा सण आहे. पण खरा आनंद हा ज्ञान मिळाल्यानेच होतो ही आमच्या संतांची धारणा आहे.
आता दिवाळी का साजरी करतो या पहिल्या प्रश्नाचं उत्तर मिळाल्यावर आपण दुसऱ्या प्रश्नाकडे वळू या. आपण दिवाळीत फटाके का फोडतो. तिमिरातून तेजाकडे जाणे हा दिवाळीचा उद्देश आहे. मग असा कुठला अंधार फटाके फोडल्याने दुर होतो. कानठळ्या बसवण्याइतकं ध्वनि प्रदुषणं करणारे फटाके. सारा आसमंत तेजोमय दिव्यांच्या प्रकाशाने उजळला असता फटाक्यांनी तो धुराने भरल्याने काय साध्य होतं. वायू आणि ध्वनि असं दुहेरी प्रदूषण या फटाक्यांमुळे होतं. सारासार बुद्धीने विचार केला तर फटाके फोडून असा कुठला स्वर्गीय आनंद आपल्याला मिळतो, कुठल्याही संतांनी,गुरूंनी,धर्मग्रंथानी त्याला दुजोरा दिला नाही. दिवाळीचं उद्दिष्टही त्याने साध्य होत नाही. मग आपल्याला विवेकाला फटाके फोडणं पटतंच कसं, कुठल्याही संतांनी,गुरूंनी,धर्मग्रंथानी त्याला दुजोरा दिला नाही. दिवाळीचं उद्दिष्टही त्याने साध्य होत नाही. मग आपल्याला विवेकाला फटाके फोडणं पटतंच कसं अविवेक संपवायचा सण म्हणजे दिवाळी असं ज्ञानोबाराय सांगतात.
ज्ञानोबा ज्ञानेश्वरीत म्हणतात ,'मी अविवेकाची काजळी फेडून विवेकदीप उजळीतिच योगिया दिवाळी होई निरंतर||
प्रचंड प्रदूषण करणारे फटाके फोडणे हे सारासार बुद्धीला पटूच शकत नाही. दुसऱ्या धर्मांना काही करायचं स्वातंत्र्य आहे. त्यांच्यात काही चुकीच्या प्रथा आहेत. म्हणून आम्हालाही फटाके फोडायचं स्वातंत्र्य असायला हवं याला काही अर्थ नाही. कारण फटाक्यांना आपल्या धर्मात आधार नाही. त्यात फटाके फोडल्याने काही विधायक होत नाही. दिवाळीत महत्त्व आणि आग्रहही 'दिव्या'ला आहे. मग फटाके फोडावे हा आग्रहच का असावा
त्यामुळे जे पैसे फटाक्यांवर खर्च होतात ते जर काही गरीब मुलांच्या शिक्षणावर खर्च केले तर काय वाईट त्यांच्या अज्ञानाचा अंध:कार दुर होईल. जिथे जिथे तिमिर आहे दारिद्र्य,समाजातील समस्यांचा अंधार दुर करण्यासाठी पैश्यांचा वापर केला तर ते खरं लक्ष्मी पूजन. ती खरी दिवाळी
बातम्यांच्या अपडेटसाठी लाईक करा आमच्या फेसबुक पेजला , टि्वटरवर आणि	जी प्लस फाॅलो करा
पुण्याजवळ सामूहिक बलात्कार : ...पण आज इथे मेणबत्या पेटल्या नाहीत
मालिकांच्या 'छत्री'खाली सर्व काही
मला भेटलेले भय्यू महाराज...
जे.जे होईल ते ते (फक्त) पहावे
बेपर्वाईचे आणखी किती बळी
'त्या' नराधमाच्या मुसक्या आवळण्यासाठी पोलिसांची तीन पथके तैनात
साक्षात भाजपचेच आमदार म्हणाले 'आता अच्छे दिन जाणार'
गणेश भक्तांसाठी Good News : रविवारी तिन्ही रेल्वेमार्गांवरील मेगाब्लॉक रद्द
'Forbes India Tycoons of Tomorrow'मध्ये होणार देशातल्या 'फ्यूचर आयकॉन्स'चा सन्मान
फोटो गैलरी व्हिडिओ LIVE Tv


Prem Kavita-बरे नाही.

जीव लाऊन असे उगा टाळणे बरे नाही.
वेरहवेदनेत असे जाळणे बरे नाही.
चिंब प्रेमात पुरता भिजला होतो तुझ्या,
उपहासाच्या उन्हात या सोडणे बरे नाही.
रेखाटले स्वप्नचित्र भाबडे एक देखणे,
रेषा वाळुवरच्या अशा पुसणे बरे नाही.
धुंद स्नेहाळ सहवासाचा तुझ्या भुकेला मी,
भुकेल्याचा घास तो असा तोडणे बरे नाही.
घायाळ पुरता मी आता सहेना ही यातना,
एखाद्याचा एवढा अंत पाहणे बरे नाही.
चुकलो जरासा गुन्हा माझा आहे मला मान्य,
..........काही असे काही तसे
हसते हसते कट जाये रस्ते, जिन्दगी यूही चलती रहे....
जीव लाऊन असे उगा टाळणे बरे नाही.
वेरहवेदनेत असे जाळणे बरे नाही.
चुकलो जरासा गुन्हा माझा आहे मला मान्य,