कविता Archives - Smart Maharashtra

दिसामाजी काही उत्तम वाचावे…
महाराष्ट्रातील व्यक्ती आणि वल्ली
एक राज्य घरटे माझे कुशीत त्याच्या विश्व पाझरे इतिहास त्याचा दुमदुमतो रंध्रात आणि भूगोलाचे सौंदर्य डोळ्यांत पाझरे कला आणि संस्कृती जीवनाचे कोंदण आणि त्याचे संस्कार कर्मातून पाझरे. आई ती अभंगांतून होते बाप करडा फटक्याचा सह्याच्या कुशीत दोहोंचे अमृत अहा पाझरे लावणीचा श्रुंगार अन् मधुरा गवळणीची गोडवा भावगीताचा अर्थघन पाझरे… जाणता राजा इथला वा राष्ट्रधर्म पानीपताचा […]
माझी मानसिकता बदलणे मलाच का शक्य होत नाही () तिच्या गोऱ्या उघड्या मांड्या बघून का विसरून जातो मी तिचं बालपण, बहिणीचं स्वातंत्र्य हिसकवणारा मीच आणि दुसऱ्याच्या आया बहिणींना बघुन मनातल्या मनात त्यांची अब्रू लूटणारा सुद्धा मीच() तिच्या गोऱ्या उघड्या मांड्या बघून का विसरून जातो मी तिचं बालपण, बहिणीचं स्वातंत्र्य हिसकवणारा मीच आणि दुसऱ्याच्या आया बहिणींना बघुन मनातल्या मनात त्यांची अब्रू लूटणारा सुद्धा मीच() जाते जेव्हा ती माझ्या समोरून तेव्हा तिच्या उघड्या मांड्याना ती जाई पर्यंत एकटक बघणारा सुद्धा मीच, आणि ती गेल्यावर […]
अशी कशी गं तु आई अशी कशी गं तु आई, नेहमीच तुला असते घाई माझ्यासाठी तु ठेवली दाई पण त्यात काही अर्थ नाही तु नेते मला माँलमध्ये आणतेस खुप भारीचे, चाँकलेटस्, बिस्कीट, खेळणी, …पण त्यापेक्षा कधीतरी मला जवळ घे, मला तुझ्या हातची गरम पोळी नाहीतर तु केलेला लाडू, नाहीतर दुधपोळीही चालेल, पण तुझ्या हाताने तु […]
माझ्या प्रोफाईल वर कधी “ती” महाराष्ट्रातील होती, तर कधी ‘ती’ दिल्लीची होती, तर कधी आदिवासी पाड्यातील प्रातिनिधिक ‘ती’, आणि आज माझ्या प्रोफाईल वर ‘जन्मू कथुआ’ मधील ती आहे. कधी ती तथाकथित उच्च होती सवर्ण होती आणि काही वेळी ती तथाकथित दलित होती. पण कुठलीही असो ती जेव्हा जेव्हा माझ्या प्रोफाईल वर आली तेव्हा ती पीडित […]
|| जन्म मला दिला ज्यांनी ते माझे मायबाप मराठी || || हिंदवी स्वराज्याचे संस्थापक शिवराय मराठी || || १३व्या शतकात लिहिली आहे ज्ञानेश्वरीे मराठी || || श्रीमनाचे श्लोक सांगणारे समर्थ रामदास मराठी || || तुकाराम-ज्ञानदेव-मुक्ता-जनाबाईंचे अभंग मराठी || || या संताच्या पुण्यभूमीत राहतात लोकं ती मराठी || || स्वच्छ-शुद्ध-उच्चार तिचे, बोलण्यास गोड मराठी || || […]
होता एक तू शुरवीर जवान, महाराष्टाच्या या मातीचा अवघ्या २०व्या वर्षांचा, पण होता निधड्या छातीचा रक्षण करावे देशाचे, हा एकच निश्चय केला होता झुंज मोठी लढावया, तू देशासाठी गेला होता शत्रूंशी लढता लढता, काश्मीरच्या त्या धर्तीवरती वीरमरण लाभले तुला, आयुष्याच्या अर्ध्या वाटेवरती एक वीर सुपुत्र गमावल्याचे, दुःख आहे भारतभूमीला जगण्याचे ते वय तुझे, पण तारुण्यातच […]
 तुझी माझी कधी पडेल गाठ कहना है तुमसे बात कुछ खास ऋणानुबंधावर आहे ना विश्वास You know…. what..  You know ….what  मनाशी बांधलीय पक्की खूणगाठ तेरे संग जिनेका है अभी ध्यास संपवूया आता कायमचा वनवास You know ….what.. You know ….what..  तुझ्यासाठी झालोय सागराचा काठ तेरे बिना जिंदगीकी […]
अपेक्षा अपेक्षा अपेक्षा अपेक्षा करून होऊ नका देऊ उपेक्षा बक्षीसाची अपेक्षा, स्वस्तुची अपेक्षा, कुणी वाहवा करेल कुणी चांगले म्हणेल, याची अपेक्षा, सुखाची अपेक्षा, पैशाची, प्रेमाची अपेक्षा, कशाला करावी कुणाकडून अपेक्षा, करून नका घेऊ स्व-उपेक्षा, राहून समाधानी स्वतः, लावावी सवय आपल्याच मनाला, निरपेक्ष काम करीत राहण्याची, स्वतःच्या आनंदात जगण्याची, होऊ न देता उपेक्षा, विसरून सर्व अपेक्षा, […]
हिवाळा न्हालेल्या जणू गर्भवतीच्या, सोज्वळ मोहकतेने बंदर मुंबापुरीचे उजळीत येई, माघामधली प्रभात सुंदर सचेतनांचा हुरूप शीतल, अचेतनांचा वास कोवळा हवेत जाती मिसळून दोन्ही, पितात सारे गोड हिवाळा डोकी अलगद घरे उचलती, काळोखाच्या उशीवरूनी पिवळे हंडे भरून गवळी, कावड नेती मान मोडुनी नितळ न्याहारीस हिरवी झाडे, काळा वायु हळुच घेती संथ बिलंदर लाटांमधुनी, सागरपक्षी […]
किती तरी दिवसांत किती तरी दिवसांत नाही चांदण्यात गेलो किती तरी दिवसांत नाही नदीत डुंबलो खुल्या चांदण्याची ओढ आहे माझी ही जुनीच आणि वाहत्या पाण्याची शीळ ओळखीची तीच केव्हा तरी चांदण्यात पुन्हा जाईन निर्भय; गांवाकाठच्या नदीत होईन मी जलमय आज अंतरात भीती खुल्या चांदण्याची थोडी आणि नदीचा प्रवाह अंगावर काटा काढी […]
आजच्या दिवशी, त्या वर्षी
१. धर्म संस्कृती आणि इतिहासाचे अभ्यासक हेमचंद्रराय चौधरी यांचा स्मृतिदिन (१९५७) २. कादंबरीकार बाबा कदम यांचा जन्मदिन (१९३९)
ते म्हणतात “काँग्रेसमुक्त भारत”… हे म्हणतात “मोदीमुक्त भारत” मग नक्की येणार कोण
’स्मार्ट महाराष्ट्र’ साठी लिहिते व्हा
आपले लेख smartmaharashtra@gmail.com या ईमेलवर पाठवू शकता.
कर्नाटकात कमळ फुलणार... -- May 15, 2018
त्रिपुरा यशानंतर आता कर्नाटक जिंकणार का भाजप
भारतातील बेरोजगारी; एक घातक समस्या... -- May 11, 2018
व्यंगनिबंधकार राज आणि मनसे -- May 8, 2018
विकृती आणि त्याच विकृत राजकारण -- April 20, 2018
स्वदेशी वस्तू चा स्वीकार आणि विदेशी वस्तूंवर बहिष्कार... -- April 10, 2018
माझे इंजिनीरिंगचे प्रयोग -- January 29, 2018
शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
इंश्युरन्स रेग्युलेटरी अँड डेव्हलपमेंट ऑथॉरिटीला हवेत असिस्टंट मॅनेजर्स- भारतभर भरती: अंति... -- 08/17/2017
Show all of शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
कमी भांडवलात सुद्धा करता येण्यासारखे व्यवसाय
नो वन किल्ड डेमोक्रेसी
खादी व ग्रामोद्योग : उद्योगाची संधी...
भारतीय संविधानाची जडणघडण: भाग १ (१७७३-१८५८)
ते म्हणतात "काँग्रेसमुक्त भारत"... हे म्हणतात "मोदीमुक्त भारत" मग नक्की येणार कोण
लातूर तालुक्यातील गोंदेगाव येथे होत असलेल्या अंधश्रद्धेच्या कुप्रथेविरुद्ध कारवाई होत नाही, पोलीस ढिम्म
महाविद्यालयाने केलेल्या संस्कारमुळे आम्ही यशस्वी झालो - दत्तराज छाजेड
नसतेस घरी तू जेव्हां
Instagram वर जोडले जा


प्राचीन नागरी सभ्यता - सिंधू संस्कृती

प्राचीन नागरी सभ्यता - सिंधू संस्कृती
सिंधू संस्कृती ही एक सुधारलेली नागरी सभ्यता होती. तिचा विस्तार प्रचंड झालेला होता. नवनवीन स्थळांवर अद्यापही उत्खनन व संशोधन सुरू आहे. या सिंधू संस्कृतीविषयी सांगत आहेत पुरातत्त्व विषयाचे अभ्यासक असलेले ज्येष्ठ लेखक रवींद्र गुर्जर... आपल्या ‘किमया’ या सदरातून...
सन १९२०-२१मधील गोष्ट. (सध्याच्या पाकिस्तानातील) लाहोर-मुलतान रेल्वेचे काम चालू होते. जमीन खणताना काही विशिष्ट आकाराच्या असंख्य पक्क्या विटा बाहेर येऊ लागल्या. तिथले प्रमुख अधिकारी ‘जागरूक’ असल्यामुळे त्यांनी काम थांबवले आणि पद्धतशीर शोध सुरू केला अन् काय महान आश्चर्य अद्याप ओळख नसलेली, भारताची एक प्राचीन संस्कृती उजेडात आली. हडप्पा आणि मोहेंजोदडो (मोहेंजोदारो) ही शहरे जगासमोर प्रकट झाली. सिंधू नदीच्या आसपास ती ठिकाणे असल्यामुळे ‘सिंधू संस्कृती’ किंवा ‘हडप्पा’ (हराप्पा) असे नाव पुढे रूढ झाले. भारताला फार प्राचीन इतिहास नाही, हा पाश्चात्यांचा भ्रम दूर झाला.
सुरुवातीच्या उत्खननात सर जॉन मार्शल, मॉर्टिमर व्हीलर हे ब्रिटिश संशोधक आणि राखालदास बॅनर्जी, दयाराम साहनी, माधवस्वरूप वत्स हे भारतीय सहभागी झाले होते. सन १९२३पर्यंत त्या भागात मोठ्या प्रमाणावर काम झाले. त्यापूर्वी जवळपासच्या खेड्यांमधील नागरिक आपल्या घरांच्या बांधकामांसाठी तिथल्या सहज उपलब्ध होणाऱ्या भक्कम विटा वापरत होते, असे नंतर लक्षात आले. महत्त्वाची पुरातत्त्वीय स्थळे म्हणून ती सर्व जाहीर झाल्यानंतर तिथला ऱ्हास आणि नाश थांबला. त्या वेळच्या वायव्य भारतामधील सिंधू संस्कृतीची नवनवी स्थाने उत्खननांद्वारे सापडत गेली. सध्याच्या भारतात स्वातंत्र्यापूर्वी फार काम झाले नव्हते. परंतु आजमितीला सिंधू संस्कृतीच्या स्पष्ट खुणा दाखवणारी स्थाने पाकिस्तानापेक्षा आपल्याकडे अधिक आहेत. सुरुवातीला या संस्कृतीचा इतिहासपूर्व काळ (त्या वेळी मिळालेल्या पुराव्यांवरून) इ. स. पूर्व २५०० ते १७०० मानला जात होता. आज तो आणखी किमान २००० वर्षे मागे जातो, असे स्पष्ट झाले आहे.
हडप्पा आणि मोहेंजोदडो ही त्या काळी शहरी वस्ती होती. शहराभोवताली संरक्षक भिंती होत्या. विशेष म्हणजे, उत्खननात एकाखाली एक असे वस्तीच्या खुणा दाखवणारे ५-६ थर सापडले. मातीच्या भांड्यांची खापरे आणि मातीच्याच लहान-मोठ्या मूर्ती (खेळणी) या गोष्टी सिंधू संस्कृतीच्या निदर्शक मानल्या जातात. मोहेंजोदडोमध्ये मिळालेल्या ठळक वस्तू/वास्तू म्हणजे सार्वजनिक विशाल स्नानगृह (तलाव), प्रमाणबद्ध इमारती, सांडपाण्याची व्यवस्था, तसेच युनिकॉर्न (एकशिंगी प्राणी) व पशुपतीच्या मुद्रा, वजनमापे इत्यादी. खोलवर खणत जाताना पाणी लागल्यामुळे उत्खनन होऊ शकले नाही. अजूनही तिथला महत्त्वाचा भूभाग ‘अंधारा’त राहिलेला आहे.
गुजरातमधील कच्छच्या रणविभागात ‘धोलाविरा’ नावाचे (हडप्पा, मोहेंजोदडोएवढेच मोठे) शहर उजेडात आले. १९९०पासून तिथे पद्धतशीर उत्खनन सुरू झाले. तिथे अनेक दगडी वास्तू सुस्थितीत आढळल्या. घराघरात पाणी पोहोचविणारी जमिनीखालील आधुनिक पुरवठ्याची जाळी, हे तिथले आणखी एक वैशिष्ट्य. त्यावरून तिथे पाणी मुबलक प्रमाणात उपलब्ध होते, हे लक्षात येते. ‘सिंधू लिपी’ हे अद्याप न उलगडलेले कोडे आहे. नंतरच्या काळातील ब्राह्मी आणि देवनागरी लिपींची ही जननी त्या लिपीच्या ३००हून अधिक खुणा (अक्षरे) आहेत. काही जणांनी ती वाचण्यात यश मिळाल्याचा दावा केला आहे. परंतु अद्याप त्याला मान्यता मिळालेली नाही. बघू या भविष्यात त्याचे श्रेय कोणाला मिळणार आहे त्या लिपीच्या ३००हून अधिक खुणा (अक्षरे) आहेत. काही जणांनी ती वाचण्यात यश मिळाल्याचा दावा केला आहे. परंतु अद्याप त्याला मान्यता मिळालेली नाही. बघू या भविष्यात त्याचे श्रेय कोणाला मिळणार आहे विशेष म्हणजे धोलविरामध्ये सिंधू लिपीतील एक दगडी फलक मिळालेला आहे.
गुजरातमध्ये साबरमती नदीजवळ ‘लोथल’ हे सिंधू संस्कृतीचे प्रसिद्ध स्थळ आहे. समुद्रमार्गे व्यापाराचे ते एक प्रमुख ठिकाण होते. आज समुद्र जरी तिथून लांब असला, तरी त्या काळात बोटी आतपर्यंत येत असणार, अशा बंदरसदृश जागा लोथलमध्ये आढळल्या आहेत. मणी बनवण्याचा कारखानाही तिथे सापडला. हडप्पाएवढेच राखीगढी आणि तिथल्या संस्कृतीचे संशोधन महत्त्वाचे आहे. तसेच, पाकिस्तान, बलुचिस्तान, अफगाणिस्तानातही नवनवीन स्थळे उजेडात येत आहेत. बऱ्याच ठिकाणी सिंधूपूर्व आणि उत्तरसिंधू संस्कृतीचे पुरावे हाती येत आहेत.
भारताच्या इतिहासात कालनिर्णय हा फारच जटिल प्रश्न बनलेला आहे. सिंधूकालाबरोबरच वैदिक आणि महाभारताचा काळ प्रश्नचिन्ह निर्माण करतो. सिंधू संस्कृतीच्या नाशाला ‘आर्यांचे आक्रमण’ कारणीभूत होते, हा ब्रिटिशांचा सिद्धांत आता खोटा ठरला आहे. आर्यांचे आणि वेदरचनेचे स्थान सरस्वती नदीच्या किनाऱ्याजवळ होते. तसे उल्लेख वेदांमध्ये जागोजाग आढळतात. एकेकाळची सिंधू नदी दुष्काळ आणि हवामानातील बदल यांमुळे गायब झाली. आज ‘घग्गर’ नावाने तिचे प्रवाह काही काही ठिकाणी आढळतात. डॉ. वाकणकर यांनी अथक परिश्रमातून सिंधूच्या हिमालयातील उगमस्थानापासून पश्चिम समुद्रात ती विलीन होईपर्यंतचा संपूर्ण मार्ग (प्रवाह) शोधून काढला. अर्थात सरस्वती ही सिंधू नदीइतकीच महत्त्वाची असून, सिंधू संस्कृतीला ‘सरस्वती संस्कृती’ मानणारे काही संशोधक आहेत.
आधुनिक पुराव्यांवरून सिंधू संस्कृतीचा काळ (काही स्थळांच्या संदर्भात) इ. स. पूर्व ६०००पर्यंत मागे जातो. इजिप्त आणि मेसोपोटेमियाची सभ्यतासुद्धा इतकी जुनी नाही. ब्राँझ धातूचा वापर त्या काळात झाला. म्हणून त्याला ‘ब्राँझ एज’ संस्कृती मानले जाते. त्याची व्याप्ती वायव्य बृहत्तर भारत ते खाली दक्षिणेपर्यंत सुमारे दोन लाख चौरस किलोमीटर होती. शहरांची भरभराट होत गेली, तसतशी ती पूर्व आणि दक्षिणेकडे पसरत गेली. तिचे अस्तित्व भारतभूमीतून नाहीसे कसे झाले, याबाबत अद्याप एकवाक्यता नाही. नदीचे पूर, दुष्काळ आणि प्रतिकूल हवामान ही त्याची कारणे असावीत. सिंधू लिपी किमान इ. स. पू. ३०००पासून अस्तित्वात होती. संस्कृती आणि लिपीवर जगभरातील पुरातत्त्वज्ञ संशोधन करत आहेत. पाकिस्तानातील मुख्य स्थळांना भेट देण्याची परवानगी भारतीयांना सहजासहजी मिळत नाही. ‘ती आमचीच प्राचीन संस्कृती आहे,’ असे ते मानतात आता संशोधनात रेडिओकार्बन कालमापन आणि सॅटेलाइटवरून केलेले चित्रीकरण खूप उपयोगी पडत आहे. इथपर्यंत आपण सिंधू संस्कृतीचा थोडक्यात आढावा घेतला. आता पुन्हा एकदा सगळ्या इतिहासाचे अवलोकन करू.
सन १८२३मध्ये भारतात प्रवासी म्हणून आलेल्या चार्ल्स मॅसन या व्यक्तीला आगळ्यावेगळ्या विटांचे ढीग आढळले. त्याला ते जुन्या किल्ल्याचे अवशेष वाटले. त्यानंतर तीस वर्षांनी, १८५६मध्ये लोहमार्ग बांधणाऱ्या अभियंत्यांना तशाच आणखी काही विटा सापडल्या. त्यांनी त्यांचा आपल्या कामात उपयोग करून घेतला. लुप्त सिंधू संस्कृतीचा शोध अशा रीतीने प्रथम त्या लोकांना लागला. १९२०नंतर हडप्पा आणि मोहेंजोदडोत व्यवस्थित उत्खनन सुरू झाले. हवाई चित्रणाद्वारे जमिनीखालील वास्तूंचाही शोध लागू शकतो. पडक्या वास्तू, खापरे, जनावरांची हाडे आणि वनस्पतींच्या बिया या पुरातत्त्वाच्या अभ्यासात खूप उपयोगी ठरतात. काळानुसार त्यांची विभागणी केली जाते. उत्खनन फार काळजीपूर्वक करावे लागते. कारण ‘खालच्या पुराव्यां’चा नाश होण्याची शक्यता असते. पुरातत्त्वाच्या संशोधनात इतिहास, भूविज्ञान, रसायन, जीवशास्त्र, वनस्पतीशास्त्र, संगणक आदी अनेक विषयांमधील तज्ज्ञांची आवश्यकता असते. संपूर्ण जगात, पुण्यातील डेक्कन कॉलेज हे असे एकमेव ठिकाण आहे, की जिथे या सर्व विषयांचे विभाग एकाच ठिकाणी आहेत. त्यामुळे तिथे संशोधन वेगाने होऊ शकते.
मोहेंजोदडोचा शब्दश: अर्थ ‘मृतांचा (दफनांचा) ढिगारा’ असा होता; परंतु तिथे प्रत्यक्ष दफनभूमी सापडलेली नाही. सध्याच्या सिंधू (धग्गर) नदीपासून ते ठिकाण पाच किलोमीटरवर आहे. पाच-सहा हजार वर्षांपूर्वी नदी शहराजवळ असू शकते. जुन्या वस्त्यांच्या थरांवर नवीन शहराची बांधणी झालेली दिसते. आधीची वस्ती महापुरांमुळे नष्ट झाली असण्याची शक्यता आहे. हडप्पा हे मोहेंजोदडोच्या ईशान्येला ६०० किलोमीटरवर आहे. नदी आणि जमिनीवरून चालणाऱ्या व्यापाराला हडप्पा हे जवळचे सोयीचे स्थान होते. आज ते शहर जवळजवळ पूर्णपणे नष्ट झालेले आहे. गव्हासारखी धान्ये साठवण्यासाठी मोठमोठी कोठारे तिथे सापडली. हडप्पात दोन दफनभूमी आढळल्या. शस्त्रे आणि अन्य अवजारे बनविण्यासाठी लागणाऱ्या तांबे निर्मितीच्या भट्ट्या तिथे होत्या. मोहेंजोदडोत दफनभूमी सापडली नसली, तरी ३९ रहस्यमय सांगाडे एका जागी मिळाले. कदाचित एखाद्या हल्ल्यात ते लोक मरण पावले असावेत किंवा रोगाच्या साथीत त्यांचा बळी गेला असावा.
मोहेंजोदडोत साधारण तीन हजार घरे होती. दर तीन घरांपैकी किमान एका घरात स्वत:ची पाण्याची विहीर होती. घराची रचना आयताकृती असून, मधल्या भागात मोकळी जागा असे. पाणीपुरवठा आणि सांडपाण्याची जमिनीअंतर्गत उत्तम व्यवस्था होती. शहरातील रस्ते, बुद्धिबळाच्या पटाप्रमाणे एकमेकांना समांतर आणि ९० अंशांत काटणारे होते. ते प्रशस्त होते. सार्वजनिक स्नानासाठी तलाव होते आणि नद्यांमधून देशांतर्गत व्यापार चालत असे. हडप्पा लोकवस्ती ५० हजारांपर्यंत असावी. सिंधू लिपीवरून असे म्हणता येते, की लिहिण्याची कला लोकांना अवगत असावी. वजन-मापे अत्यंत काटेकोर (प्रमाणबद्ध) होती. शेतीमुळे तिथली अर्थव्यवस्था स्थिर झालेली होती. गहू, तांदूळ, विविध भाज्या, फळे आणि कापूस यांचे पीक घेतले जाई. बैलांसह अनेक प्राणी पाळले जात. लापिस लाझुली आणि कार्नेलियन या मौल्यवान खड्यांची निर्यात होई.
मानवी आणि प्राण्यांची चित्रे असलेल्या स्टिएटाइट दगडाच्या असंख्य मुद्रा उत्खननात जागोजाग सापडल्या आहेत. पशुपती, एकशिंगी प्राणी, नर्तिका आणि पुरोहित यांच्या मुद्रा व मूर्ती जगप्रसिद्ध झालेल्या आहेत. भाजलेल्या मातीची खेळणी खूप मिळालेली आहेत. मुद्रांवर अनाकलनीय सिंधू लिपीतील एक-दोन ओळींचे लेख आहेत. भौमितिक आकारही कोरलेले आहेत.
अशा प्रकारे सिंधू संस्कृती ही एक सुधारलेली नागरी सभ्यता होती. तिचा विस्तार प्रचंड झालेला होता. नैसर्गिक कारणांमुळे तिचा अस्त झाला असावा. त्यानंतर तिथले लोक सर्व दिशांना विखुरले असावेत. नवनवीन स्थळांवर अद्यापही उत्खनन व संशोधन सुरू आहे. सिंधू लिपीची उकल झाली, तर त्या वेळचे लोक आणि त्यांचा निश्चित काल यावर प्रकाश पडू शकेल. आपण त्याची वाट पाहू या.
संपर्क : ९८२३३ २३३७०
(‘बाइट्स ऑफ इंडिया’वर दर रविवारी प्रसिद्ध होणाऱ्या रवींद्र गुर्जर यांच्या ‘किमया’ या सदरातील सर्व लेख https://goo.gl/TiSWnh या लिंकवर एकत्रितरीत्या उपलब्ध आहेत.)
Tags: PuneRavindra Gurjarरवींद्र गुर्जरBOIKimayaकिमयाMohenjoDaroHarappaSindhuहडप्पामोहेंजोदडोसिंधू संस्कृती
उपनिषदांचे अंतरंग (उत्तरार्ध) उपनिषदांचे अंतरंग ‘माझे जीवनगाणे’ दृक्-श्राव्य लेखन नादब्रह्माचा वारकरी
केवळ हट्ट पुरविणे म्हणजे पालकत्व नव्हे
बर्ट्रांड रसेल, लालजी पेंडसे
यंदा केशर आंब्याला भाव
शेगाव, लोणार आणि अकोला
यंदा केशर आंब्याला भाव


जुळून येती ‘रेशीमगाठी’...

सोलापूर जिल्ह्यातील काळेगाव (ता. बार्शी) या गावात ज्वारी आणि ऊस ही पारंपरिक पिके घेतली जातात. यंदा मात्र या गावातील शेतकऱ्यांनी नवी परंपरा सुरू केली आहे ती म्हणजे रेशीम उद्योगाची. सोलापूर कृषी विज्ञान केंद्र आणि जिल्हा रेशीम कार्यालय यांच्या पुढाकाराने सुरू झालेल्या उपक्रमात २५ शेतकऱ्यांनी सहभाग घेतला आहे. यात अनेक शेतकरी दाम्पत्यांचा समावेश आहे. त्यामुळे ‘रेशीमगाठी’ शब्दशः जुळून आल्या आहेत. त्या संदर्भातील माहिती...
काळेगाव हे सुमारे अडीच हजार लोकसंख्येचे गाव. काळ्या व कसदार जमिनीचे वरदान या गावाला लाभले आहे. म्हणूनच की काय, या गावाला काळेगाव असे नाव पडले असावे. येथील शेतकरी आजवर ज्वारी आणि ऊस हीच पारंपरिक पिके घेत होते. त्यांनी यंदा प्रथमच रेशमाच्या उत्पादनाचा अपारंपरिक उद्योग सुरू केला आहे. यासाठी सोलापूर कृषी विज्ञान केंद्राने त्यांना चांगली साथ दिली आहे. या केंद्राने केवळ साथच दिली नाही, तर या शेतकऱ्यांच्या रेशीमगाठी बांधण्यासाठी हे गाव तीन वर्षांसाठी दत्तक घेतले आहे. त्यामुळे या गावाच्या कायापालटाला सुरुवात झाली आहे. या उद्योगामुळे गावात आता शेतीला आधुनिकतेबरोबरच शाश्वत उद्योगाची जोड मिळाली आहे. सध्या सुमारे २५ शेतकरी रेशीम उद्योगाकडे वळाले आहेत. पती-पत्नी दोघेही या कामात व्यग्र झाल्यामुळे रेशीम उद्योग चांगल्या प्रकारे चालला आहे.
सोलापूर कृषी विज्ञान केंद्राचे प्रमुख डॉ. लालासाहेब तांबडे, जिल्हा रेशीम विकास अधिकारी एस. डी. जाधव, विनीत पवार, कीटकशास्त्रज्ञ डॉ. समाधान जवळगे, ‘कृषी विस्तार’चे श्री. गोंजारी, अमोल शास्त्री, अनिता शेळके, विकास भिसे, जिल्हा रेशीम कार्यालयाचे क्षेत्र सहायक महादेव गवंड, रोजगार सेवक शहाजी घायतिडक आदींनी येथील शेतकऱ्यांच्या उन्नतीसाठी प्रयत्न केले आहेत. शासनाच्या योजना समजून घेऊन त्यांचा योग्य लाभ घेतल्यास शेती कशी फायदेशीर होऊ शकते हे या गावाने दाखवून दिले आहे.
कृषी विज्ञान केंद्र व जिल्हा रेशीम कार्यालयाने येथील शेतकऱ्यांना वाई, पाचगणी व भाळवणी येथील रेशीम उद्योगांच्या प्रत्यक्ष भेटीतून माहिती दिली आहे. गावातील २५ शेतकऱ्यांनी स्वतंत्र गट निर्माण करून रेशीम उद्योगासाठी कंबर कसली आहे. केवळ नववीपर्यंत शिक्षण घेतलेले अल्पभूधारक शेतकरी शंकर व सुवर्णा घायतिडक या दाम्पत्याने गावातील पहिला रेशीम उद्योग यशस्वी केला आहे. त्यांनी ‘मनरेगा’ योजनेअंतर्गत ५० बाय ६० फूट आकाराची शेड बनवून त्यात साठ हजार रेशीम कोष जोपासले आहेत. त्यासाठी एक एकर क्षेत्रावर व्ही वन या जातीच्या तुतीची लागवड केली आहे. खर्चात बचत करणारी फांदी पद्धत त्यांनी अवलंबली आहे. अंडीपुंज मिळाल्यापासून फक्त एकाच महिन्यात कोषांची पहिली बॅच त्यांच्या हाती आली आहे. वर्षातून एकूण चार बॅच मिळाल्यास त्यांना सुमारे अडीच लाखांचे उत्पन्न मिळेल.
कृषी विज्ञान केंद्र व जिल्हा रेशीम कार्यालयाच्या माध्यमातून शेतकऱ्यांच्या ‘रेशीमगाठी’ बांधल्या गेल्यामुळे त्यांच्या प्रपंचातही गोडवा आला आहे. त्या शेतकरी दाम्पत्यांची नावे अशी -
शोभा आणि पांडुरंग घायतिडक, राणी आणि संजय घायतिडक, विद्या आणि दीपक घायतिडक, रतन आणि अण्णासो घायतिडक, सुवर्णा आणि शंकर घायतिडक, अर्चना आणि संजय घायतिडक, जगदेवी आणि संतोष घायतिडक, सरस्वती आणि प्रकाश काळे, शकुंतला आणि दादा देशमुख, प्रतिभा आणि बाळासाहेब घायतिडक, विजयमाला आणि दशरथ घायतिडक, पार्वती आणि शिवाजी गिलबिले, आशा आणि सुभाष मस्तूद, रंजना आणि विष्णू देशमुख, वेणूबाई आणि श्रीधर काळे, सुरेखा आणि भारत घायतिडक, पार्वती आणि सुनील घायतिडक, मंगल आणि शिवाजी घायतिडक, हिराबाई आणि लहू काळे, जयश्री आणि उद्धव घायतिडक, शीतल आणि नरसिंह घायतिडक, श्यामल आणि अशोक घायतिडक, मंगल आणि प्रभू घायतिडक.
(या रेशीम शेतीसंदर्भातील व्हिडिओत सोबत देत आहोत.)
Tags: SolapurRopale BudrukBarshiKalegaonSilkSericultureरेशीम शेतीगट शेतीसोलापूररेशीमरेशीमगाठीकाळेगावबार्शीरेशीम उद्योगकोषअंडीपुंजBOI
खुपच छान,,,विज्ञान केंद्रातील सहकार्याने जिल्ह्यात असे 25 गावात हा उपक्रम हाती घेऊन शेतकरी बांधवांना रेशीम संगोपन साहित्य, तांत्रिक मिळण्याची अपेक्षा,,,
प्रविण साठे , सोलापूर About 6 Days ago
बातमी छान आहे . असे प्रयोग सगळीकडे व्हायला हवेत .
बार्शी पोलीस ठाण्याचे उद्घाटन साडेतीन हजार पुस्तके भेट देणारा माणूस गांधी विचार परीक्षेचा निकाल जाहीर मूकबधिर शाळेला सामूहिक श्रवण यंत्र भेट सोलापुरात भरला जनावरांचा बाजार
केवळ हट्ट पुरविणे म्हणजे पालकत्व नव्हे
‘‘बिनचेहऱ्याची माणसं’ हे समाजाच्या संवेदना मांडणारे पुस्तक’
‘मराठी सिनेमा माझे माहेर’
शेगाव, लोणार आणि अकोला
यंदा केशर आंब्याला भाव


जालवाणी: उशी !

लेखकांनी लिहिलेले आपण नेहमीच वाचत असतो...पण तेच लेखन जर आपल्याला प्रत्यक्ष लेखकाच्या आवाजात ऐकायला मिळाले तर....हीच संकल्पना घेऊन आम्ही हा ध्वनीमुद्रित विशेषांक आज १५ऑगस्ट २०१० रोजी प्रकाशित करत आहोत. वाचतांना एका ठिकाणी बसावं लागतं, डोळे एका जागी स्थिर करावे लागतात...पण एकीकडे आपली इतर कामं करत करत आपण दुसरीकडे काहीही ऐकू देखिल शकतो....म्हणूनच हा आमचा प्रयोग सोयिस्कर असल्यामुळे आपल्याला आवडेलच ह्याची खात्री आहे. आपल्या सूचना आणि अभिप्रायांच्य़ा प्रतिक्षेत...
उशी. झोपताना डोक्याखाली आपण घेतो ती उशी.
तुम्ही म्हणाल... तिचं विशेष ते काय
... तुम्ही स्वत:च ऐका अनुजा पडसलगीकर काय म्हणताहेत ते.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
कोणतीही उशी चालणे याला मन फार मोठं असावं लागतं १००% खरंय. छान झालंय लेखन आणि अभिवाचन
१५ ऑगस्ट, २०१० रोजी ६:३३ म.उ.
१५ ऑगस्ट, २०१० रोजी १०:३७ म.उ.
लेख तर पुर्वी वाचला होताच, पण ऐकतांना पण मजा आली. सुंदर..
१६ ऑगस्ट, २०१० रोजी ११:१६ म.पू.
अनुजा, मी "बदल हाच कायम आहे" हा मुद्दा या लेखात मांडला आहे. तुम्ही मांडलेल्या मुद्यापेक्षा थोडा वेगळा पण आपल्या आयुष्याशी तितकाच जवळ असलेला.........
१६ ऑगस्ट, २०१० रोजी ४:३२ म.उ.
२३ ऑगस्ट, २०१० रोजी ९:४० म.पू.
अपर्णा मी लेख नक्की वाचीन.
२३ ऑगस्ट, २०१० रोजी ९:४२ म.पू.
रोहन चौधरी ... म्हणाले...
२७ ऑगस्ट, २०१० रोजी ७:५५ म.पू.
३१ ऑगस्ट, २०१० रोजी ९:३८ म.उ.
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
सूर्य संपावर गेला तर
आणि मी सिगारेट सोडली.
मोनालिसाला कुठे होत्या भुवया
अब्राहम लिंकन ह्यांचे हेड मास्तरांना पत्र
चित्र विंडो थीम. Blogger द्वारा समर्थित.


Rajat Says It All: संवाद

बोलणे वाऱ्यावरी अन् चंद्रदरवळ चांदणे
रात्र आहे. यत्न आहे, शांततेशी बोलणे
स्व:समर्पित ह्या क्षणांचे अंतरीशी बोलणे
वाहणे, भांबावणे अन् रक्तदुर्लभ थांबणे
वाट आहे एकली अन् गूढ-प्राचीन लक्षणे
त्या स्वयंभू भावनांचे भावनांशी खेळणे
सांडली स्वप्ने जरी, ना थांबले हे स्वप्नणे
व्यर्थ आहे, मान्य आहे, पण तरीही चालणे
कधी कधी वाटतं की नुसतं बसावं... डोळे उघडूही नयेत अन् मिटूही नयेत. श्वास सोडूही नये अन् घेऊही नये. फक्त बसावं. काहीच करु नये....
घेई छंद - पुस्तक परीक्षण
आपल्या आयुष्यात बऱ्याच phases येत असतात. कधी कधी आवडीच्या गोष्टीसाठी वेळ न मिळाल्याने त्या बाजूला पडत जातात. मग अचानक एखाद्या दिवशी आपल्या...
आज खूप दिवसांनी नवीन पुस्तकं घेतली. खरंतर खूप वर्षांनी गेल्या २-३ वर्षांत दुकानात जाऊन पुस्तकं घेतलीच नव्हती. जी ४-५ घेतली होती ती सगळी ...
प्रिय मुलास, वरच्या वाक्यात 'प्रिय' लिहीताना हात अडखळला. 'प्रिय' कोणास लिहावे याचे काही ठोकताळे माझ्या मनात आहेत. ज्...
कवी ग्रेस यांचा आज जन्मदिवस. त्यांच्या चपखल शब्दांच्या आणि गूढ अर्थाच्या कवितांचं मला नेहमीच आकर्षण वाटत आलंय. 'ग्रेस' या नावान...
सवाई २०१७ | दिवस एक
काही सुचलेलं... काही साचलेलं...
काही हरवलेलं... काही आठवलेलं...
काही जमलेलं... काही फसलेलं...
काही गवसलेलं... काही गमावलेलं...


Gambhir Kavita-शून्य

शून्याच...आजकाल मला खूप कौतुक वाटत
खूप आत खोल जाऊन
शून्यात पाहिलं की सारं काही
शून्याच...आजकाल मला खूप कौतुक वाटत
ना बेरीज ना भागाकार...
मस्त विहंग घडवत असतो
वाट फुटेल तिकडे असते
वाटलच यावसं कधी लहान्यासारख हुंदडून
कधी नव्हे ते पटकन मन
शून्याच...आजकाल मला खूप कौतुक वाटत
कोणीतरी थोर म्हणून गेल आहे...
घोकलेले फुटकळ विचार वाचून
माझ्या हसण्याला क्षितिजही पुरत नाही...
कसलाच ठाव कसलाच गंध...
ते तर कायम गढलेले असते
इथे नसतो थारा ईर्षेला...चिंतेला...
इथे नकळत फुटून जातात,
बघून सुख शून्याच, पापणीत-
-आसवांच अख्खं तळच दाटत...
शून्याच...आजकाल मला खूप कौतुक वाटत


mystery behind Bermuda Triangle, Saturn Planet and Nile River

स्तोत्र, जाप और आरती
॥ हरि ॐ ॥
तुलसीपत्र – ११०५ मध्ये आज अनिरुद्ध बापूंनी (Aniruddha Bapu) अजून एक महत्त्वाचा खुलासा केला आहे….बर्म्युडा ट्रँगल…..(Bermuda Triangle) काही दिवसांपूर्वीच बापूंनी अनुनाकीयांवरील या लेखांमधून शनि ग्रह (Saturn Planet) कसा तयार केला गेला, नाईल नदी (Nile River) म्हणजे वास्तवात काय आहे, याचे रहस्य उलगडले होते. आजच्या अग्रलेखात बापूंनी बर्म्युडा ट्रँगल बद्दलची खरी माहिती आपल्या समोर आणली आहे. अतिशय व्यवस्थितरित्या सगळ्यांना कळेल अशा पद्धतीने बापूंनी बर्म्युडा त्रिकोण म्हणजे नक्की काय हे सांगितले आहे. आत्तापर्यंत याबद्दल अनेक कथा तसेच शास्त्रीयदृष्ट्या कारणे मांडणारी पुस्तके वाचली होती. पण यापैकी कोणीही समाधानकारक माहिती या जागेबद्दल दिली नव्हती. बहुधा कोणालाही आत्तापर्यंत या जागेचे कोडे उलगडलेले नसावे असे वाटते. पण बापूंनी मात्र याबाबत माहिती देताना सर्व बाजूंची परिस्थिती सांगून त्यामागील कारणे स्पष्ट केली आहेत. आणि अतिशय सहजपणे या गोष्टीची उकल करून दिली आहे. त्या स्थानावर ग्रे लोकांची वस्ती असून त्या त्रिकोणाच्या बाजूला अजून दोन बेटे आहेत. याबरोबरीने अग्रलेखात आलेल्या आणखी काही महत्त्वाच्या गोष्टी :
* माता सोटेरियाने (Matriarch Soteria) बावरची केलेली दयनीय स्थिती. सम्राट युरॅनसने आधीच म्हटल्याप्रमाणे हॉरेमाखेतचे आता काही खरे वाटत नाही.
* हर्क्युलिस (Hercules) व इपेटसने (Epetus) लेव्हियाथानची (Leviathan) दिलेली माहिती.
* पर्णमान (पनामा – Panama) येथील समुद्र किनार्‍यावरील लेव्हियाथानमुळे खचलेली जमीन
* हर्क्युलिसला बर्म्युडा त्रिकोणाच्या विरुद्ध दिशेला सापडलेली मोठी वास्तू व त्यावरील चिन्ह
* ही वास्तू म्हणजे सॉलोमनला बांधावयाच्या असलेल्या जाहबुलानच्या (Jahbulon) मंदिराची प्रतिकृती आहे.
* सम्राट युरॅनसच्या (Uranus) म्हणण्याप्रमाणे हॉरेमाखेत, सॉलोमन, टायफॉन व केरीडवेन ही युती
परमेश्‍वराच्या विरोधात असलेली ही सगळी वाईट मंडळी कशाप्रकारे त्यांच्या योजनांची आखणी करीत असतात आणि त्याला बळ देत असतात, हे देखील या घटनांमधून दिसून येते.


एन्काउंटर केले नसते तर आज मोदी जिवंत नसते: वंजारा यांचा दावा | Webdunia Marathi

मंगळवार, 22 मे 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
एन्काउंटर केले नसते तर आज मोदी जिवंत नसते: वंजारा यांचा दावा
गुजरातचे माजी भारतीय पोलिस सेवा अधिकारी (आयपीएस) डीजी वंजारा यांनी फर्जी एन्काउंटर प्रकरणात दावा केला की जर त्यांनी एन्काउंटर केले नसते तर आज वर्तमान पंतप्रधान नरेंद्र मोदी हे जिवंत दिसले नसते. एका कार्यक्रमात बोलताना ते म्हणाले की आतापर्यंत त्यांनी केलेले कोणतेही एन्काउंटर कायद्याबाहेर नाहीत.
जामिनावर कारागृहात बाहेर पडल्यानंतर माजी आयपीएस ऑफिसर वंजारा आतापर्यंत 56 जनसभा आणि कार्यक्रमांमध्ये भाग घेऊन चुकले आहेत. या क्रमातच अहमदाबाद येथे आयोजित सन्मान समारंभात वंजारा यांना 10 रूपयांच्या शिक्क्यांनी तोलण्यात आले.
10 वर्षापूर्वी मला अटक करण्यात आली असून माझ्यावर आरोप करणार्‍यांना मी सांगू इच्छितो की मी एन्काउंटर केले नसते तर आज गुजरात काश्मीर झाला असतं, असे वंजारा यांनी म्हटले. त्यांनी एन्काउंटर केले नसते तर आज पीएम मोदी जिवंत दिसले नसते असा दावा ही केला.
लक्ष्य निर्धारित करून जिवापाड मेहनत करा: ज्वाला गुट्टा
व्हिसा नियम भंगप्रकरणी ब्रिटनमध्ये 38 भारतीयांना अटक
पोर्न बघून सेक्स केल्याने महिला होतात नाराज
केव्हा आणि का प्यायचे पाणी
यावर अधिक वाचा :
31 मार्चला संपणार जिओ प्राइम मेंबरशिप
1 एप्रिल 2017 रोजी सुरू झालेली जिओ प्राइ मेंबरशिप 31 मार्च 2018 रोजी संपणार आहे. आता ...
भिडे यांच्या अटकेसाठी सरकारला ८ दिवसांची मुदत
कोरेगाव-भीमा येथे झालेल्या दंगलीमधील मुख्य आरोपी संभाजी भिडे यांना आठ दिवसांमध्ये अटक ...
इन्कम टॅक्सच्या दहा नियमांमध्ये 1 एप्रिलपासून होणार बदल
1. नव्या नियमानुसार नोकरदारांना सध्या देण्यात येणाऱ्या प्रवास भत्ता (रू.19,200) आणि ...
एअर एशियाची दमदार ऑफर
एअर एशिया या विमान कंपनीने दमदार ऑफर आणली आहे. यानुसार विदेशात विमान प्रवास करण्यासाठी ...
भिडे यांच्या अटकेसाठी सरकारला ८ दिवसांची मुदत
कोरेगाव-भीमा येथे झालेल्या दंगलीमधील मुख्य आरोपी संभाजी भिडे यांना आठ दिवसांमध्ये अटक ...
मुलांपेक्षा मुलींना सोशल मीडियाचे वेड जास्त
सोशल मीडियाने सध्या लोकांचे आयुष्य बदलून ठेवले आहे. प्रत्येकजण सोशल मीडियावर आपले विचार व ...
फ्लिपकार्टमध्ये ७०० जागांसाठी भरती प्रक्रिया
फ्लिपकार्टने आपल्या विविध पदांसाठी भरती प्रक्रिया सुरु केली आहे. ही भरती प्रक्रिया ७०० ...
फेसबुक डेटा लिक प्रकरण : आमच्याकडून चूक झाली : मार्क ...
मार्क झुकरबर्ग ने अखेर मोठा खुलासा केला आहे. फेसबुक मोठ्या अडचणीत सापडले आहे. केंब्रिज ...
केवळ 7 रुपयात विश्वातील सर्वात लहान कॉम्प्युटर
आयबीएम बोफिन्स यांनी विश्वातील सर्वात लहान कॉम्प्युटर तयार केले आहे. हे कॉम्प्युटर ...
आता ‘वायफाय’ नव्हे ‘लायफाय’ तंत्रज्ञान
‘वायफाय’पेक्षाही अधिक वेगवान ‘लायफाय’ अर्थात ‘लिक्विड फिडॅलिटी’ हे तंत्रज्ञान विकसित ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


सी (आज्ञावली भाषा) - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
कृपया स्वत:च्या शब्दात परिच्छेद लेखन करून या लेखाचा / विभागाचा विस्तार करण्यास मदत करा.
अधिक माहितीसाठी या लेखाचे चर्चा पान, विस्तार कसा करावा किंवा इतर विस्तार विनंत्या पाहा.
या लेखास/विभागास संबंधीत विषयाच्या जाणकारांच्या मार्गदर्शनाची आवश्यकता आहे..
कृपया आपण स्वत: या लेखावर काम करा किंवा एखादा जाणकार निवडण्यास मदत करा. अधिक माहितीसाठी चर्चा पान पहा.
सी ही प्रोग्रॅमिंग लँग्वेज डेनिस रिची यांनी १९७२ साली बेल प्रयोगशाळेत युनिक्स या ऑपरेटिंग सिस्टिम सोबत उपयोग करण्यासाठी तयार केली. 'सी' हे नाव आधीच्या 'बी' भाषेमुळे दिले गेले. C ही एक लोकप्रिय व बहुपयोगी संगणक भाषा आहे. ती आजदेखील बऱ्याच ठिकाणी वापरली जाते. संगणक प्रणालीची निर्मिती, system programming इ. ठिकाणी हिची सूक्ष्म स्तरावरील नियंत्रण क्षमता व उच्च स्तरावरील भाषेप्रमाणे सुगमता उपयोगी पडते. C ला आता वापरात असलेल्या सी प्लस प्लस प्रोग्रॅमिंग लँग्वेज, जावा यासरख्या भाषांची जननी म्हणू शकतो.
एका प्राथमिक आज्ञावली (program) चे उदाहरण:
हा प्रोग्रॅम चालविल्यानंतर संगणकाच्या पडद्यावर "Hello, world" अशी अक्षरे दिसतील.
एका प्राथमिक आज्ञावली (program) चे उदाहरण:
" अशी अक्षरे दिसतील.
१.२ के आणि आर सी
२ 'सी' भाषेतील कळीचे शब्द (कि-वर्डस्)
सी ची प्रारंभिक बांधणी एटी आणि टी च्या बेल प्रयोगशाळेत सन १९६९ ते १९७३ च्या काळात झाली.
सी भाषेच्या अनेक आवृत्या निघाल्या आहेत. सी भाषा ही डैनीस रिचि यानी निरमान कैली. ही लिपी संगणकाच्या हार्ड् वेअर् च्या जवळुन् काम् करते. म्हणुन् गतिमान् भाषा आहे.
के आणि आर सी[संपादन]
ईस १९७८मध्ये कार्लीन्घन आणि डेनिस रिची नि "C Programming Language" या पुस्तकाची पहिली आवृत्ती प्रकाशित केली. हे पुस्तक 'के आणि आर' म्हणून ओळखले जाते. याची पुढील आवृत्ती 'अनसी सी'पण समाविष्ट करते. या पुस्तकाने अनेक नवीन गोष्टी समविष्ट केल्या:
'सी' भाषेतील कळीचे शब्द (कि-वर्डस्)[संपादन]
येथे काय जोडले आहे
या पानातील शेवटचा बदल १३ फेब्रुवारी २०१८ रोजी ०९:०५ वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


घर असावे...

गप्पागोष्टी, खाद्यभ्रमंती आणि सगळ्या मनाला भिडलेल्या गोष्टींची बखर
हे नवीन डुडल जुन्या धाटणीच्या घराची कल्पना डोक्यात ठेवून चितारलेले आहे...
तुम्हाला आवडलं तर नक्की सांगा..
अविस्मरणीय - द ग्रेट गॅटस्बी
मागच्या आठवड्यात द ग्रेट गॅटस्बी नॉवेल वाचायला घेतलं. खूप उत्सुकता होती मला. पुस्तकाची सुरुवात खूप साधी पण आत ओढून घेणारी वाटली. पुस्तक सुरु करण्या आधीची प्रस्तावना तर भन्नाट. स्कॉट फित्झगेराल्ड हा लेखक आहे द ग्रेट गॅटस्बी या पुस्तकाचा. १०० वर्षांपूर्वी लिहिलेलं पुस्तक, एक खिळवून ठेवणारं कथानक. जे गॅटस्बी, या अतिशय गूढ अभिव्यक्ती असलेल्या माणसाभोवती रेखाटलेलं. निक कारावे, हा या पुस्तकाचा नरेटर, वॉल स्ट्रीट च्या एका कंपनीत काम करत असतो. तो इस्ट एग या शहरात राहायला आल्यावर त्याच्याबाजूलाच असणाऱ्या मोठ्या, अवाढव्य बंगल्याशी त्याची ओळख होते. आणि हळूहळू त्या बंगल्या च्या मालकाशी म्हणजे जे गॅटस्बी, या व्यक्तीशी झालेली अगदी साधी ओळख त्याचं आयुष्य कसं बदलून टाकते याचे निक नीच घेतलेला मागोवा म्हणजे हे पुस्तक.
स्कॉट फित्झगेराल्ड यांची भाषा ओघवती आहे. १०० वर्षानंतरही त्यांनी वर्णन केलेल्या अमेरिकेशी आपण समरस होऊ शकतो, इतके की आपणच इस्ट एग मध्ये आहोत असे वाटते. जे गॅटस्बी, आणि त्याची व्यक्तीरेखा स्कॉट नी अतिशय छान उभी केली आहे. त्याची राहणी, त्याचा भूतकाळ, त्याची डेझी (म्हणजे निक करावे ची चुलत …
दोसा हा पदार्थ नं आवडणारा माणूस विरळा. माझी आणि दोस्याची ओळख आमच्या शाळेच्या आनंदमेळ्यात झाली होती. एक डोस्याचा स्टॉल होता तिथे, माझ्या बेस्ट फ्रेंड च्या काकी चा. मी नं खाताच गर्दी पाहून मला लक्षात आलं होतं तेव्हा कि काहीतरी स्पेशल आहे दोस्यात. हळूहळू जसे मोठे होत गेलो तसे आई बाबा बाहेर जेवायला घेऊन जायचे, मग खायचे काय तर डोसा, जगत नावाचे नागपूरला खूप प्रसिद्ध हॉटेल होते, अर्थात आता मॉल आणि मोठमोठ्या बिल्डींग्स असलेले नागपूर नव्हते तेव्हा उणीपुरी २ ते ३ फॅमिली रेस्टॉरंट्स. त्यात आर्य भवन एक आणि एक जगत. आई म्हणायची जी वस्तू आपण घरी जास्त करत नाही ती बाहेर खावी. म्हणून मोठ्ठा क्रिस्पि दोसा त्यात बटाट्याची भाजी, सोबत चटण्या. एकदम पोटभर व्हायचा तो मसाला डोसा. मी ९ वी, १० वी त असतांना आई घरीच डोसे करायची. पुढे कॉलेज मध्ये घेल्यावर वगैरे बाहेर खातांना डोसा हा पदार्थ बऱ्याचदा खाल्ल्या जायचा. आता गेल्या १० वर्षांपासून चेन्नई मध्ये स्थायिक असल्याने, दोसा हा दाक्षिणात्य संस्कृतीचा किती अविभाज्य घटक आहे हे कळून आले. माझ्या घरी डोश्याचे पीठ नाही असा एकही दिवस जात नाही. जसे मराठी घरांत कणिक नाही…
पहिला भाग बाहुबलीचा मी टीव्ही वर पहिला होता आणि म्हंटले होते की पुढचा भाग मी नक्की थेटर मध्ये बघणार. बस्स, बाहुबली २ रिलीज झाला आणि अगदी दुसऱ्याच दिवशी आम्ही बघायला गेलो. उत्कंठा तर होतीच, नयनरम्य ग्राफिक्स बघायची पण त्याहूनही जास्त मला अमरेंद्र बाहुबली ला प्रभास नी कसे पोर्ट्रे केलं आहे ते बघायचं होतं. अमरेंद्र बाहुबली ला मी मनात घरी घेऊनच परत आले एवढा छान न्याय या भूमिकेला प्रभास नी दिलाय. पहिल्या भागात सुध्दा अमरेंद्र बाहुबली होतेच पण ह्या भागात जरा अजून छान व्यक्तिमत्व दाखवलं आहे असे मला वाटले. मोहक स्मित, साधा चेहरा आणि लोकांसाठी करण्याची वृत्ती (हे सांगणे नं लगे)ह्यामुळे ही अमरेंद्र बाहुबली चे महिष्मती मध्ये असलेलं फॅन फॉलोविंग अगदी बरोबर आहे असे वाटते.
अनुष्का फारच सुंदर दिसली आहे. तिची देवसेना पण मनात घर करून राहते. तामिळ मध्ये तिचे डायलॉग्ज एकदम कातिल आहेत. कुठेही अति अभिनय नाही. एकदम समतोल भूमिका केली आहे. राजामौळी यांनी तिला खूप सुंदर दाखवण्याचा प्रयत्न केला जो अगदी यशस्वी झाला. ती खरोखरी राणी वाटते आणि राजकन्येपासून राणी होण्यापर्यंत चा प्रवास तिने खूप छान प्रकारे आप…


विशेष घटक योजना | योजना

औरंगाबाद - कोळसा आणि पाण्याच्या कमतरतेमुळं परळी औष्णिक विद्युत केंद्रातील संच क्रमांक ४ व ५ बंद.
११३० मेगावॉट उत्पादन क्षमता असणाऱ्या केंद्रातून केवळ ३१२ मेगावॉट वीजनिर्मिती सुरू.
चेन्नई – पीएसएलव्ही सी-23 चे यशस्वी प्रक्षेपण झाले. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या उपस्थितीत झालं प्रक्षेपण.
मुंबई – शहराला पाणीपुरवठा करणाऱ्या तलावांतील पाण्याची पातळी घटली.
अजुनही पाऊस न पडल्यानं शहरावर पाणीकपातीचं संकट.
पुणे - पावसाने दडी मारल्यामुळे भाजीपाला महागला. फळभाज्यांच्या किमतीही दहा ते वीस टक्क्यांनी वाढल्या.
पुणे - कोकण किनारपट्टीवरील मासेमारी बंद झाल्यानं मासळीची आवक घटली.
कोकणातील आवक कमी झाल्याने पश्‍चिम बंगाल, ओडिशा येथून मासळीची आवक सुरु.
नागपूर - दुष्काळाच्या पार्श्वभुमीवर महावितरणची शेतकऱ्यांसाठी कृषी संजीवनी योजना.
थकबाकीची ५० टक्के रक्कम एक रकमी भरणाऱ्या शेतकऱ्यांना उर्वरीत रक्कम माफ करण्यात येणार.
विशेष घटक योजनेबाबत दापोली पंचायत समितीचे कृषी अधिकारी उमेश भागवत यांनी दिलेली माहिती.
दरिद्र रेषे ची अट आहेका
राजीव गांधी निवारा क्रमांक दोन योजना
स्वर्णजयंती ग्राम स्वरोजगार योजना
संजय गांधी निराधार अनुदान योजना
मागासवर्गीय विद्यार्थ्यांना दहावीनंतर शिष्यवृत्ती योजना


मत्स्यशेती कशी करावी?

दिसामाजी काही उत्तम वाचावे…
महाराष्ट्रातील व्यक्ती आणि वल्ली
माणूस त्याच्या उत्क्रांतीपासून स्वतःचे जीवन सुलभ करण्यासाठी धडपडत आलेला आहे. शेती हे तर सुरुवातीपासून त्याच्या जगण्याचे माध्यम आहे. शेतीची सुरुवात, निसर्गातून मिळणाऱ्या कंदमुळे आणि फळांवर जगण्यापेक्षा ,आपण स्वतःच अन्नधान्य निर्माण का करू नये, या विचारातून झाली असावी . माणूस समुद्री आणि गोड्या पाण्यातील माशांवर उपजीविका करू लागला , आणि बर्याच ठिकाणी ते त्याचे आवडते खाद्य बनले , यानंतर आपणच माशांची पैदास का करू नये हा विचार तयार झाला, आणि त्यातूनच सुरुवात झाली एका अत्यंत सुदर व्यवसायाची, मत्स्यशेतीची .
मत्स्यशेती म्हणजे कृत्रिमरीत्या नैसर्गिक वातावरणात केली गेलीली माशांची पैदास. मत्स्यशेतीची संकल्पना माशांचे पुनरुज्जीवन कसे होते याचा अभ्यास करून त्यासदृश स्थिती निर्माण करून देण्यावर झाली आहे. उत्तम मत्स्यशेतीचा हा कणा आहे. मत्स्यशेती करू पाहणार्याने अगोदर उत्तम माशांची पैदास कशी करता येईल याकडे लक्ष देणे गरजेचे आहे.
मासे हा अनेकांच्या जेवणातील आवडीचा पदार्थ, नव्हे काही जणांच्या जेवणातील जीव कि प्राण. माशांची चव घेऊन खाणारे, त्यासाठी विविध जागा उलथून पालथून टाकणारे खवय्ये कमी नाहीत. समुद्रात माशांची पैदास प्रचंड प्रमाणात होते मात्र खाण्याजोग्या माशांची संख्या कमी होत असल्याचे कोळी लोक आजकाल बोलत आहेत . जगभरातील मासेमारीमुळे आणि समुद्राच्या वाढत्या प्रदूषणामुळे माशांच्या संख्येत घट होत आहे. त्या तुलनेत खवय्ये वाढत आहेत .
त्यामुळे जिभेचे चोचले पुरवताना व्यवसायाची एक नामी संधी चालून आली आहे .
मत्स्यशेतीचे दोन प्रकार पडतात
गोड्या पाण्यातील मासे हे किनारपट्टी व्यतिरिक्त इतर भागात चवीने खाल्ले जातात . विशेषत: उत्तर महाराष्ट्र आणि उत्तर भारतात त्यांना प्रचंड मागणी आहे. याव्यतिरिक्त गोव्यातील परदेशी पाहुण्यांनाही ते आकर्षित करू शकतात. कोकणातील माणसाला कदाचित प्रेम कमी असेल मात्र चवीत बदल म्हणूनही हा खाण्यासाठी पर्याय आहे. त्यामुळे गोड्या पाण्यातील माशांना भारतातच उत्तम मार्केट आहे . निर्यातीसाठी हा एक अतिशय उत्तम पर्याय आहे हे ओघाने आलेच .
भारतात तीन प्रकारचे मासे प्रामुख्याने घेतले जातात
याव्यतिरिक्त चौथा प्रकार लोकप्रिय होत आहे आणि ज्यात बर्याच संधी आहेत तो म्हणजे पेण रोहा भागात मिळणारा ‘जीताडा हा मासा.
यापैकी सर्वांच्या वाढीसाठी लागणारी यंत्रणा आणि कालावधी जवळजवळ सारखा०च आहे तसेच सर्व मासे एकत्र एकाच तळ्यात घेत येण्यासारखे; आहेत (पण हा सल्ला नाही ).
आपण कोलंबी उत्पादनाची साधारण माहिती घेऊ:
गोड्या पाण्यातील कोलंबीला जम्बो प्रोन्झ म्हणतात कारण हि आकाराने मोठी असते. तिचे शास्त्रीय नाव आहे ‘माक्रोब्रेकिअम रोझेन्बेर्गि “. म्हणूनच हॉटेल मध्ये हिला अधिक मागणी आहे. एक कोलंबी ६०० ग्राम पर्यंत वजनदार होऊ शकते.
१. हि कोलंबी शाकाहारी आणि मांसाहारी दोन्ही आहे.
२. काटक आहे आणि रोगाला सहजी बळी पडत नाही .
३. तलाव धरणे यात वाढवता येते.
४. अतिरिक्त पाणी, शेती आणि इतर कारणाने क्षारपड आणि नापीक झालेल्या जमिनीत तळे खोदून हे उत्पादन काढता येते.
कोलंबीच्या उत्पादनाचा कालावधी साधारणत: ८ महिने असतो. यात थोडी अनियमितता हि असते . काही कोलंब्या लवकर मोठ्या होतात . मादी पेक्षा नर अधिक मोठा होतो. त्यामुळे सहा महिन्यानंतर सतत चाचपणी करणे गरजेचे असते.
सर्वात महत्वाचे आहे ते म्हणजे उत्तम प्रतीचे बीज. कोलंबीचे बीज चांगले असेल तरच उत्पादन निरोगी आणि सुदृढ असेल. बीज विशिष्ट वातावरणात आणि विशिष्ट ठिकाणी तयार केले जाते त्याला हेच्रिज म्हणतात. रत्नागिरी येथील सागरी जीव शास्त्रीय संशोधन केंद्रात हि बीजे विकत मिळतात.
तलाव साधारणतः वीस गुंठे पासून पुढे कितीही जागेत करता येतो. यापेक्षा कमी जमिनीतही म्हणजे अगदी एका गुंठे जमिनीपासून तो करता येईल मात्र मग उत्पादनाचा खर्च जास्त होतो.तलावाला एका जागी उतार असावा. पाणी बदलण्यास आणि उत्पादन बाहेर काढण्यास मदत होते. तलावाच्या तळाशी चिकण मातीचा लेप लावावा. तसेच मृदेच्या सामू प्रमाणे चुन्याचा वापर केला जातो. मातीचा सामू ७ ते ७.५ असावा लागतो.
पाणी हा अतिशय महत्वाचा घटक. त्यातील क्षाराचे प्रमाण मातीतील सामुचे प्रमाण हे पाहून शास्त्रीय परीक्षेनंतरच जागेची निवड करावी.
तलावाची रचना माती सामू पाणी क्षार अशा तांत्रिक गोष्टींसाठी कृषी विद्यापीठातील आणि रत्नागिरी येथील सागरी जीव संशोधन केंद्रातील तज्ञ मदत करतात.
खते आणि मत्स्य अन्न
मत्स्यशेतितिल एक अतिशय चांगला घटक हा कि सेंद्रिय पदार्थ ज्यातून कल्शिअम , नत्र अधिक प्रमाणात मिळते त्याचा माशांना अन्न म्हणून उपयोग होतो. त्यामुळे पौष्टिक खतांची पिशवी पाण्यात ठेवली, पाण शेवाळ यांचा अन्न म्हणून वापर होतो. कोंबड्यांची विष्ट सुद्धा खत म्हणून वापरली जाते.
शास्त्रशुद्ध उत्पादनासाठी उत्तम प्रकारचे अन्न वापरले जाते .
भाताचा कोंडा , शेंगदाण्याची पेंड आणि सुकट साधारणतः अन्न म्हणून वापरले जातात. हे अन्न तयार मिळते. ते कणी च्या स्वरूपात असते.
केंद्र आणि राज्य शासनाच्या तळे बांधकाम आणि नविनिकर्नासाठी अनेक कर्ज स्वरूपातील योजना उपलब्ध आहेत . त्यात साधारण २०-२५ % अनुदानाचा समावेश आहे. याव्यतिरिक्त केंद्र, मत्स्यखद्य उभारणी केंद्र यासाठीसुद्धा अनुदानाच्या योजना अहेत.
कुठल्याही सरकारी बँकेत या योजनांची माहिती मिळू शकते.
खार्या पाण्यात टायगर प्रॉन्झ या समुद्री कोलंबीचे उत्पादन घेतले जाते. या उत्पादनात पाण्याच्या गुणधर्मात क्षाराचे प्रमाण अधिक असावे लागते. याव्यतिरिक्त काही ठराविक बाबी वगळता साधारण प्रक्रिया वर उल्लेखलेल्या प्रमाणेच आहे.
फायदा असा कि या कोलंबीला उत्पादन कालावधी ५ महिने आहे त्यामुळे वर्षात दोन उत्पादने शक्य होतात.
एक हेक्टर जागेत साधारण १,००,००० बीजे मावतात. त्यामुळे मिळणारा उत्पादन गोड्या पाण्यापेक्षा दुप्पट असते.मात्र गोड्या पाण्यातील कोलंबीच्या मानाने याचे वजन कमी असते .
समुद्री उत्पादन विकास निर्यात प्राधिकरण (MPEDA) कडून यासाठी अनेक प्रकारचे अनुदान मिळते.
या व्यतिरिक्त खेकड्याचेही उत्पादन खार्या पाण्यामध्ये आणि चिखलामध्ये घेतले जाते.
मत्स्यशेती प्रशिक्षण : सागरी जीव संशोधन केंद्र , रत्नागिरी ०२३५२२३२९९५
व्हिडीओ: मत्स्यशेती कशी करावी
व्हिडीओ: खेकडा पालन कसे करावे
ध्वनिप्रदूषणाबाबत मुंबई उच्च न्यायालयाने दिलेल्या आदेशाला सुप्रीम कोर्टाने आज स्थगिती
व्हिडीओ: मत्स्यशेती कशी करावी
व्हिडीओ: खेकडा पालन कसे करावे
आजच्या दिवशी, त्या वर्षी
१. धर्म संस्कृती आणि इतिहासाचे अभ्यासक हेमचंद्रराय चौधरी यांचा स्मृतिदिन (१९५७) २. कादंबरीकार बाबा कदम यांचा जन्मदिन (१९३९) Related
ते म्हणतात “काँग्रेसमुक्त भारत”… हे म्हणतात “मोदीमुक्त भारत” मग नक्की येणार कोण
’स्मार्ट महाराष्ट्र’ साठी लिहिते व्हा
आपले लेख smartmaharashtra@gmail.com या ईमेलवर पाठवू शकता.
कर्नाटकात कमळ फुलणार... -- May 15, 2018
त्रिपुरा यशानंतर आता कर्नाटक जिंकणार का भाजप
भारतातील बेरोजगारी; एक घातक समस्या... -- May 11, 2018
व्यंगनिबंधकार राज आणि मनसे -- May 8, 2018
विकृती आणि त्याच विकृत राजकारण -- April 20, 2018
स्वदेशी वस्तू चा स्वीकार आणि विदेशी वस्तूंवर बहिष्कार... -- April 10, 2018
माझे इंजिनीरिंगचे प्रयोग -- January 29, 2018
शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
इंश्युरन्स रेग्युलेटरी अँड डेव्हलपमेंट ऑथॉरिटीला हवेत असिस्टंट मॅनेजर्स- भारतभर भरती: अंति... -- 08/17/2017
Show all of शासकीय नोकरी: व्हा स्मार्ट.. करा अप्लाय
कमी भांडवलात सुद्धा करता येण्यासारखे व्यवसाय
नो वन किल्ड डेमोक्रेसी
खादी व ग्रामोद्योग : उद्योगाची संधी...
भारतीय संविधानाची जडणघडण: भाग १ (१७७३-१८५८)
ते म्हणतात "काँग्रेसमुक्त भारत"... हे म्हणतात "मोदीमुक्त भारत" मग नक्की येणार कोण
लातूर तालुक्यातील गोंदेगाव येथे होत असलेल्या अंधश्रद्धेच्या कुप्रथेविरुद्ध कारवाई होत नाही, पोलीस ढिम्म
महाविद्यालयाने केलेल्या संस्कारमुळे आम्ही यशस्वी झालो - दत्तराज छाजेड
नसतेस घरी तू जेव्हां
Instagram वर जोडले जा


!! शि.सा.रा. उवाच !!: बागलाण दुर्गभ्रमंती: हरगड

सोमवार, ३१ मार्च, २०१४
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उद्धव महाराज समाधी
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी
'बागलाण' नुसते नाव ऐकायला आले तरी मला माझे ते अविस्मरणीय ट्रेक आठवतात. हे ट्रेक करताना जेवढी मजा आली होती तशीच आजही त्यावर लिहिताना येते. याबद्दल किती लिहू आणि किती डिटेल्स देऊ असे होऊन जाते पार. म्हणूनच वरील चार भाग वाचले असतील तर तुम्हालाही धृतराष्ट जसा राजवाड्यात बसल्या बसल्या लाईव युध्द ऐकत होता तसा बसल्याजागी वर्चुअल ट्रेक केल्याचा अनुभव येईल अशी अशा करतो.
ज्ञानेश्वरांनी जशी वयाच्या लवकरच समाधी घेतली तसा माझा हा ब्लॉग वयाच्या दुसऱ्या वर्षीच समाधी अवस्थेत जाऊ पाहत होता. आज काहीतरी लिहून अथवा काही न लिहिता नुसते फोटो डकवून आज थोडी संजीवनी देईन म्हणतो.
हरगडा विषयी खूप लिहायचे आहे खरतर. खूपच मस्त झाला होता हा ट्रेक. धोडप आणि साल्हेर-मुल्हे ने आम्हाला आता जवळपास वाट लागलेल्या हरिश्चंद्रगडाची आठवण येणार नाही अशी सोय करूनच ठेवली आहे आधीच. त्यात अजून एकाची भर आता. हा ट्रेक डिसेंबर १३ ला केला होता खरतर पण लिहू लिहू म्हणत अगदीच राहून गेले. सध्या फोटो आणि थोड्याश्या समालोचनावर (वा पंचनाम्यावर) समाधान मानून घ्या. वेळ मिळताच थोडी थोडी खिंड लढवत राहीनच. लोभ असावा.
त्याआधी वरच्या दुव्यांवरून तुम्ही बागलाणात आलेला आहातच असे समजून हरगडावर चालूयात. मागे साल्हेर-सालोटा-मुल्हेर-मोरागड-मांगी-तुंगी असे किल्ले केले होते तेव्हा वेळेअभावी हरगड मात्र राहिला होता. यावेळी पावसाळ्यात या किल्ल्यांचा लुफ्त अनुभवण्यासाठी परत स्वारी गेली होती. मग यावेळी साल्हेर-सालोटा-हरगड असे तीनच किल्ले केले.
मुल्हेर किल्ला माहिती ( - या प्रश्नचीन्हांचे उत्तर मुल्हेरच्या लेखात मिळेलच) असल्याने वाट परिचितच होती. आमची पायपीट चालू झाली तशी मजुरांना कामावर घेऊन जाणार्या गाड्यांची ये जा चालू झाली. जाता जाता त्यांना टाटा करून आम्ही निघालो.
जातानाच हरगड दिसतच होता. हरगडाचा उजव्या बाजूने बाहेर आलेला सुळका, जीवधन किल्ल्याच्या वानरलिंगी सुळक्यासारखा दिसत होता.
मुल्हेरचीच वाट पकडून आम्ही पुढे निघालो. गणेश मंदिरापर्यंत वाट सेमच होती. गणेश मंदिरापासून मुल्हेर साठी सरळ वरती आणि हरगडासाठी मंदिराच्या मागून वाट होती.
गणेश मंदिर खरच कमाल आहे. पूर्वीच्या काळी या आवारातच गाव वसलेले होते. ते गाव गणेश मंदिरापासून चालू व्हायचे. आजही त्याचे दगडी बांधकाम आहे तसे आहे.
मंदिराच्या समोरील छोटेखानी तलावाने हिरवी शाल पांघरून डोंगरांशी बरोबरी केलीच होती.
हा फोटो पाहिल्यावेळेस आलो होतो डिसेंबर मध्ये तेव्हाचा आहे. तेव्हा पाणी इतके स्वच्छ होते कि मंदिराचे प्रतिबिंब पडले होते.
आता मंदिराच्या मागील वाट पकडून हरगडाच्या वाटेला लागलो. पहिला दरवाजा लागताच वाट बरोबर असल्याची खात्री झाली.
किल्ल्याच्या मार्गात झाडांनी आपले साम्राज्य केव्हाच प्रस्थापिले होते. अश्या दोन फुटांच्या रस्त्याने मानच काय पूर्ण अंग वाकवून जावे लागत होते. तुफान अनुभव होता.
दुसरा दरवाजा लागला आणि जीवात जीव आला. नाहीतर परत मुल्हेर वा प्रबळगड होतोय कि काय असे वाटत होते.
येथून चढायला सुरवात केली. दोन रस्ते होते. एक हरगडाच्या मागून नळीतून जातो तर एक सरळ पूर्वेकडून एक धार पकडून चढाई करू शकू असा. हा फारच अवघड आहे. तरीही आम्ही एका वाटेने चढून दुसर्या वाटेने उतरायचे ठरवले.
या खालच्या फोटोत जो एक माणूस उभा दिसतोय तो एकनाथ. त्याने आम्हाला रस्ता सापडत नाहीये असे समजून आपली गुरे सोडून देऊन आम्हाला रस्ता दाखवायला आला. तो आला ते बरेच झाले कारण तसेही आम्हाला पुढे वाट सापडलीच नसती.
येथून तब्बल तीन साडे तीन तासांच्या चढाई नंतर जीव पारच थकून गेला होता. वाट अवघड असल्याने कॅमेरा केव्हाच ठेऊन दिला होता. एकनाथ ने दिलेल्या काठीचा आधार घेऊन कसाबसा आलो. आता समोर जे काही होते केवळ अद्भुत
आजपर्यंत एवढे किल्ले केले पण अश्या बांधणीचे प्रवेशद्वार कधीच पहिले नव्हते. हे प्रवेशद्वार ५ फुट उंचावर असून त्याच्या पायऱ्या मात्र तुटलेल्या आहेत. एकावर एक रचलेले दगडांवर पाय ठेऊन एकमेकांचा आधार घेऊन कसेबसे चढलो.
या वाटेवर एकून ३ दरवाजे आहेत. दोन पहिल्यांदीच लागले होते. हा तिसरा, पण हा दहाच्या बरोबरीचा होता.
अभेद्य या शब्दाचा अर्थ आज मला कळला असे म्हणता येईल. अशक्य भारी होता तो दरवाजा. शत्रू चुकून माकून इथपर्यंत आलाच तर हे प्रवेशद्वार बघूनच हुरूप मावळून परत जाईल.
हि वाट अवघड असल्याने येथे सहसा कोणी येत नाही म्हणून हा दरवाजा तेवढा कोणाला माहिती नाही. याउलट दुसरी वाट सोपी असली तरी त्या वाटेवरचे सगळे दरवाजे जमीनदोस्त झालेले आहेत.
दुर्ग वैभव का काय आपण म्हणतो ते यापेक्षा काय वेगळे असावे.
गावामध्येच समान ठेऊन आलो असल्याने फक्त कॅमेरा आणि एक बिस्कीट पुडाच जवळ होता. डबा आणि पाणी दोन्ही भूषण कडे होते. चढताना एक अवघड वाट घेऊन मी पुढे गेलो कि तेथून परत मागे येता येईना. म्हणून भूषण दुसर्या वाटेने गेला आणि मग जी काय चुकामुक झाली ते आम्ही तीन तासांनी अंदाजे भटकत थेट किल्ल्यावरच भेटलो. पण माझ्याकडे पाणी नसल्याने माझे जे काही हाल झाले त्यावरून हरगडा वर आज माझीही समाधी लागते कि काय असे झाले होते.
माझी अवस्था बघून एकनाथ ने मला एका कड्यापाशी नेले. एकावेळी एकच माणूस जाऊ शकेल अश्या वाटेवर एक झरा आहे हे त्याला माहित होते. तेथे गेल्यावर झरा सुकून फक्त थेंब गळत होते. मग त्याने मोठ्ठे पान आणून त्याचा द्रोण बनवला, त्यात थेंब पाणी जमवले आणि मला दिले. त्या अर्ध्या द्रोण पाण्यानेही मला जरा बरे वाटू लागले. मग आम्ही पुढे निघालो. तो म्हणत होता कि , पुढे तलाव/टाके आहे पण तुम्हाला अगदीच राहवले नाही म्हणून ते पाणी दिले.
काय आणि कसे आभार मानावे या देवदूताचे स्वताची गुरे सोडून,आम्ही न सांगता आमच्या मदतीला हा आला होता.
शेवटी टाके आले पण त्यातले शेवाळे बघून फुल मूड गेला. पण म्हंटले आता जीव वाचला तर पुढे हे पाणी पिउन आजार वैगरे होईल ना. :) मग काठीने शेवाळे बाजूला सारून ते पाणी पिशवीत भरले. नंतर ते रुमालाने गळून दुसर्या पिशवीत टाकून त्यात ग्लुकोन-डी टाकले.
तीन पिशव्या पाणी पिल्यावर गाडी रुळावर आली.
आता येथून सरळ सोमेश्वर मंदिरात गेलो. मुल्हेर किल्ल्याच्या पायथ्याशी असलेले अतिप्राचीन सोमेश्वर मंदिर फारच भारी आहे. ह्या मंदिराची डागडुजी नाही. पत्रे उडून गेलेत फक्त दगडी मुर्त्या उरल्यात.
उभ्या कातळात कोरलेली हनुमानाची मूर्ती आणि मागे मुल्हेर-मोरा किल्ले.
किल्ल्यावर पाणी मुबलक होते. एकून ६ टाकी/तलाव आहेत आणि विशेष म्हणजे प्रत्येक दिशेला एक अशी रचना आहे.
थोडे फिरून झाल्यावर भूषणही चढून आलाच. फोनाफोनी चालूच होती. तो आल्यावर जेवण करून घेतले. एकनाथ नेही त्याचे जेवण कापडात बांधून आणले होते. मोठ्या आग्रहाने त्याला आमच्या बरोबर जेवायला बसवले.
आता पुढे निघालो ते हजारबागदी तोफ बघायला. हरगडावरील मोठे आकर्षण हेच आहे. १५ फुट आणि १२ टन पेक्षा जास्त वजन असलेली हि तोफ एवढ्या वरती कशी आणली असेल कल्पनाही करवत नाही.
अश्या ४ तोफा आहेत. पण एकाच सहज सापडेल अशी आहे. बाकीच्या काही बुरुज ढासळून घसरून गेल्या आहेत. एक मध्येच अडकून आहे.
शेजारीच एक मोठा गोल खड्डा आहे. हि तोफ तेथे लावून फिरवण्यासाठी ते आहे असे कळते.
एकनाथने समोर दिसणाऱ्या सगळ्या डोंगरांची नावे सांगितली होती मला. पण तेव्हा मी ऐकायच्या आणि लक्षात ठेवायच्या मनस्थिती आणि देहस्थिती दोन्हीतही नव्हतो.
आता तो जातो म्हणाला. गुरे शोधायची आहेत म्हणत तो निघाला. थोडे पैसे दिले तर नको म्हणाला. खिशाला हात लावत "माझ्याकडे आहेत" असे म्हणत तो बघता बघता दिसेनासा झाला.
हातात खूप वेळ होता आणि मस्त वातावरण होते. मग काय पूर्ण पठार हिंडून घेतले. मुल्हेर गावाकडून खालून बघितले असता या किल्ल्यावर एवढी विस्तीर्ण जागा असेल असे वाटत नाही.
येथून समोरच हरणबारी धरण दिसत होते.
अश्या एक एक छोट्या टेकड्या चढत आम्ही जातच राहिलो.
आता येथे गुरे आणि शेळ्याही सोबतीला आल्या होत्या.
जिथे पर्यंत नजर जात होती फक्त डोंगर रांगा आणि निसर्ग नवलाई.
एरवी निर्मनुष्य किल्ल्यावर कोण आले आहे आज असा विचार करत बैल फुल अटीट्युड देत होता.
बरीच भंकस केल्यावर मुल्हेर किल्ल्याचे शेवटचे दर्शन घेतले आणि परतीच्या वाटेला लागलो.
उतरताना दुसरी वाट पकडून चालू झालो. हि वाट सोपी असून वाटेत ४ प्रवेशद्वारे आहे असे ऐकिवात आले पण ते आता सगळेच पडझड झालेले आहेत. चार पैकी आम्हाला दोनच सापडले.
सर्वात डाव्या दगडावर काहीतरी कोरलेले दिसत आहे. तो गणपती आहे.
हरगड किल्ल्यावर ऐकून ५ गणपती आणि ८ मारुती आहेत असे गावातील लोकांकडून कळले. पण ते सगळे पाहिलेला सध्या तरी कोणी नाही गावात. एक ओळखीचा होता तो मागच्या महिन्यातच सहाव्यांदा जाऊन आला किल्ल्यावर तेव्हा त्याने २ गणपती आणि ४ मारुती शोधले.
आम्हाला १ गणपती आणि २ मारुती सापडले. हे हि नसे थोडके
दोन तासात उतरून आलो. पायथ्याशी जरा बसलो. तेथूनच मांगी-तुंगी खुणावतच होता. पण यावेळेस तेथे जाणे शक्य नव्हते. सो, लांबूनच त्याची माफी मागून गावात परतलो.
प्रत्येक ट्रेक मध्ये काहीतरी नवे उमगते. पहिल्यांदा बागलाणात गेलो तेव्हा हे ६ किल्ले पाहून मन वेडे होऊन गेले होते. यावेळेस किल्ले पहिले असले तरी पावसाळ्यातील सृष्टीचा साज बघण्यासारखा होता.
या ट्रेक मध्ये दोन गोष्टी साध्य झाल्या. साल्हेरवर डोळ्याचे पारणे फेडणारे आणि नशीबवान असल्याची जाणीव करून देणारे इंद्रवज्र दिसले आणि मी आजपर्यंत केलेल्या ट्रेक पैकी सगळ्यात अवघड असा हरगड सर जाहला.
लवकरच साल्हेर -सालोटाचे पावसाळ्यातील फोटो डकवेन. लोभ असू द्या.
द्वारा पोस्ट केलेले SAGAR SHIVADE येथे १:३० म.उ.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
अटकेपार भटकंती : दिल्ली
अटकेपार भटकंती : मथुरा, वृन्दावन, गोवर्धन
अटकेपार भटकंती : आग्रा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा ( Salher-Salota Forts) ते अनुभवलेले क्षण मला आज हि आठवतात. नाशिक मधला ऐतिहासिक बागलाण प्र...
राजापूर डायरीज नमस्कार लोक्स, मोठ्या विश्रांतीनंतर एक लांबलचक अशी लेखमालिका सादर करतोय. किल्ल्यांची वा भेटी दिलेल्या स्थळांची डि...
भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही
भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही  विश्वास ठेवा अगर ठेऊ नका .. .......... भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही .............२७ डिसेंबर २००७ रोजी हरिश्च...
अजून उजाडत नाही ग
अजून उजाडत नाही ग  गूढ सावल्या काही हलती, देहाला ओलांडून ग  गूढ सावल्या काही हलती, देहाला ओलांडून ग  सरकत येते अंधाराची लाट, अंगणी दाटून ग  सरकत येते अंधाराची लाट, अंगणी दाटून ग  जिथवर पणती, तिथवर गणती, थांग...
पासष्ठ महिन्यांची झुंज : रामशेज किल्ला / चामरलेणी
पूर्व लेख: १. मारुतीचे जन्मस्थान: अंजनेरी पर्वत 2. अंजनेरी येथील रामायणकालीन प्राचीन देवालये 3. हरीहर किल्ल्यावर सापडले...
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर धोपेश्वरी जाण्याचा योग आला आणि बोलावणे आल्यासारखे आमचे पाय धूत-पापेश्वर मंदिराकडे आपसूकच वळले. पह...
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर सॉलीट्युड हौसेचे दुसरे व्हर्जन म्हणून सासवडला प्रयाण केले. सकाळी ७ ला उठलो, चहा पाणी झाल्यावर ...
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उ...
पूर्व लेख : २०१३ फुल टू कमाई  लोक्स हो, आमचे पुराण लावण्याआधी सर्व वाचक मित्र-मैत्रीणीना अगदी मनापासून...
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उ...
अद्भुत आविष्कार (१): कपारीतील दगडाची चालणारी गाय
अदभुत अविष्कार (२): इंद्रवज्र
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर
कैलासगड, घनगड, तैल-बैला, कोरीगड
भुलवून टाकणारे सौंदर्य: दौलत-मंगळ भुलेश्वर
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर
सासवडचीये नगरी: लोणी भापकर
सासवडचीये नगरी:मल्हारगड /सोनोरीचा किल्ला, पानसे-वाडा
जीर्णनगरी मुशाफिरी : हडसर
जीर्णनगरी मुशाफिरी : प्रसन्नगडाचे प्रसन्न दर्शन.
जीर्णनगरी मुशाफिरी : पांडवकालीन कुकडेश्वर मंदिर
जीर्णनगरी मुशाफिरी : जीवधन, नानाचा अंगठा, नाणेघाट
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उद्धव महाराज समाधी
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी
आम्ही फक्त समुपदेशन करतो आणि ते हि भविष्य/ कुंडली चा आधार घेऊन.
मी जर उद्या आपल्याला "अमुक अमुक गोष्ट कर अथवा करू नको असे सागितले तर का कशासाठी असे प्रश्न तयार होतील आणि आपणास ते पटणार हि नाहीत. म्हणून कुंडली च्या आधारे/ ग्रहमाना च्या आधारे प्राप्त परिस्थिती लक्षात घेऊन सल्ला दिला जातो.
स्वतचे भविष्य हे स्वत च्या मनगटाने बनवावे लागते हे लक्षात घ्या.
पाळंदे कुरियर आणि DTDC कुरियर आता एकाच ठिकाणी आपल्या जवळच ..कोथरूड मध्ये
स्टेशनरी, झेरोक्स, प्रिंट, स्कॅनींग, कुरियर, कॉम्पुटर कुंडली, ज्योतिष समुपदेशन, पूजा साहित्य सर्व काही एकाच ठिकाणी.
एकलव्य कॉलेज जवळ, कोथरूड,पुणे
धोडप- मार्केंडेय- विखारा- सप्तशृंगी
साल्हेर- सालोटा, मांगी- तुंगी
विकट गड- पेबचा किल्ला
ह्या भाऊगर्दीत आपण आहात का
ट्विटर वर फॉलो करा.
 | हृदयात उमटलेले..डोक्यात उमगलेले..बोटांनी उमटवलेले
माझे पूर्ण प्रोफाइल पहा.
 इमेल द्वारे सबस्क्राईब करा.
तुमच्या प्रतिक्रिया किवा सूचना तुम्ही मला अवश्य कळवा.
आपल्या प्रतिक्रिया माझ्यासाठी नक्कीच मोलाच्या आहेत.
साधेसुधे थीम. digi_guru द्वारे थीम इमेज. Blogger द्वारा समर्थित.


!! शि.सा.रा. उवाच !!: माझ्यासारख्या मवाल्याचा सज्जन मित्र

शुक्रवार, १४ जून, २०१३
माझ्यासारख्या मवाल्याचा सज्जन मित्र
माझ्यासारख्या मवाल्याचा सज्जन मित्र
काही लोक पहिल्या भेटीत आपल्याला कशी वाटतील व भासतील, हे त्या लोकांच्या राहणीमानाप्रमाणेच आपल्या स्वतःच्या नजरेवर अवलंबून असते. काही लोक बाह्यरूपी दिसताना मवाली दिसत असतात, वा बघणारा स्वतःला सोडून इतरांना मवाली गणत असतो. पण कोणाचे नशीब कशी चाल खेळेल सांगता येत नाही, आणि अश्या लोकांबरोबरच आपल्याला अनेक वर्षे काढावी लागतात. कधी नाईलाजाने तर कधी मित्रत्वाने.
त्याचे तसे राहणीमान कदाचित त्याची मजबुरी असू शकते पण आपली दृष्टी म्हणजे आपल्या मनाचा आरसाच होय. ज्या कोनातून त्यावर सूर्यकिरणे पडतील त्याच कोनातून ती ते परावर्तित करणार. आपणच त्याला मवाली ठरवून मोकळे होतो.
आता जरा या या दोन व्यक्तिरेखांची अदलाबदल करूयात.
मी पहिल्या भेटीपासून कोणालातरी मवाली वाटतोय याची मी कधीच कल्पना केली नसेल. नावाप्रमाणेच तसा मी एकदम सुज्ञ. सरळमार्गी आणि सरळतोंडी. सरळ तोंडी हे अशासाठी की जे तोंडात येईल ते सरळ सरळ बोलून मोकळे होतो. त्याला मी मवाली कशामुळे वाटलो हे त्यालाही आज सांगणे अवघड आहे.
बारावीत पहिल्यांदा सौरभला भेटलो. गोरा गोमटा, थोडासा लाजाळू.
कशी ओळख झाली आठवत नाही, पण आठवतो "तो" दिवस.
नुकतेच कॉलेज सुरू झालेले, काही काम ना धाम, बोंबलत हिंडत होतो आम्ही सगळे. त्या दिवशी त्याची बहीण त्याला घ्यायला आली होती. तिने त्याला माझ्याबरोबर पहिले आणि घरी जाऊन त्याची चांगलीच खरडपट्टी काढली.
"अश्या मवाली मुलांबरोबर अज्जिबात राहायचे नाही हा सौरभ
का कसे ठाऊक नाही, त्यानंतरही आमची मैत्री टिकली.पण, माझ्याविषयीचे हे जहाल मत अजून जहाल व्हायला अजून दोन तीन प्रसंग घडले.
मिड टर्म परीक्षा होऊन पुढची टर्म चालू झाली होती. रिझल्ट केव्हाही लागू शकतो असे दिवस. साडेचार-पाच ची वेळ. आज सौरभ काही कॉलेज ला आला नव्हता. एकाने नवीन मोबाईल घेतल्याने त्यावर किडे करण्याचे पहिले प्रात्यक्षिक म्हणून मी सौरभ ला फोन केला.
"रिझल्ट लागला आहे आणि बेक्कार रिझल्ट आहे. पुढच्या दहा मिनिटात कॉलेजला ये" असे म्हणून मी फोन ठेवला. त्याचा दुसऱ्या कोणालातरी फोन होईल मग त्याला खरे सांगू म्हणून आम्हीही निवांत.
पुढच्या आठ मिनिटात सौरभ कॉलेजात उभा
हॉल तिकीट सापडले नाही म्हणून तो आख्खी फाइल घेऊन आला होता. गाडी नव्हती म्हणून त्याने पुढच्या मिनिटाला बहिणीला फोन लावला. बहीण बँकेत कामाला होती. तिने तातडीची रजा (हाफ-डे) घेऊन बँकेतून निघून सौरभ ला घरून घेऊन कॉलेज मध्ये सोडले.
तो खरंच खूप टेन्शन मध्ये आला होता. आणि आम्ही दात काढत निवांत पडलो होतो.
रिझल्ट नाही ना लागला
पुढच्या संभाषणात काहीही अर्थ नव्हता.
"माझे सोड रे… माझी बहीण गेट बाहेर थाबलीये, आणि हाफ-डे घेऊन आलीये ती."
त्याचा (भयानक) चेहरा भयानक असा पडला होता. चेहऱ्यावर नामुष्की आणि डोक्यात आता बहिणीला काय कारण सांगायचे असा विचार करतच तो बाहेर पडला. बाहेर जाऊन त्याने "रिझल्ट देणे बंद केले आज" असे सांगितले. दुसऱ्या दिवशी जेव्हा हे साहेब रिझल्ट न घेता घरी गेले तेव्हा खरे काय ते कळले.
एक दिवशी हे साह्येब एका मुलीकडून पुस्तक घेण्यासाठी थांबले असताना मी हि त्याच्याबरोबर थांबलो होतो. जसे ती पुस्तक घेऊन आली तसे मी तेथून निघायला लागलो. आणि तेही गुपचुप नाही तर आरडा ओरडा करत.
"येड्या, मजा आहे बाबा एका मुलाची, मी निघतो बाबा, उगाच कबाब मी हड्डी नको"
असे अनेक टुकार डायलॉग मारून त्याला इतका भंडावून सोडला की नंतर तो तिच्याशी काय बोलला हे त्याला स्वतःला हि आठवत नाही.
नंतर, जसे येणेजाणे वाढले तसे दृष्टिकोनही बदलला.पण त्याच्या दृष्टीतला मवालीपणा मी तसाच बाळगून होतो.
असेच एकदा LAB मध्ये प्रयोग करताना त्याला ओळखणारी एक मुलगी त्याला "तू 'लय' घाई करतो रे" असे म्हणाली तेव्हा मी फुटून फुटून हसलो होतो दोघांच्या समोर. त्यावेळची त्याची "ऑकवर्ड सिच्युएशन" मला आजही लक्षात आहे.
पोस्ट ग्र्याज्युएशनला प्रवेश घेतला तेव्हा फॉर्म भरताना या साहेबांनी " Principle Signature" च्या जागीच सही ठोकून दिली होती. त्यानंतर जेव्हा प्रिन्सिपल सही ठोकायला गेला तेव्हा तेथे आधीच याची सही पाहून तो वेडाच झाला. आणि याला "… आणि तुला MCA करायचाय हम्म" अश्या शब्दांनीच ठोकला होता. ते "आणि" तो ज्या फ्रस्टेशनने बोलला त्या सगळ्याचा साक्षीदार मी,… तेथेही (प्रिन्सिपल ऑफिस मध्ये) पडून पडून हसलो होतो असे आठवतेय.
छोटा ट्रेक म्हणून ह्याला एकदा डायरेक्ट हरिश्चंद्राला नेले होते. त्याचा पहिलाच ट्रेक होता तो. जर तेथे 'कोकणकडा' नामक अद्भुत निसर्गरूप नसते तर तो त्याचा शेवटचा ट्रेक आणि आमच्या मैत्रीचा शेवटचा दिवसही ठरला असता.
मध्ये बरेच दिवस गेले, तो 'मवालीपणा' पण कुठे अदृश्य झाला कुणास ठाऊक
आता नोकरीला लागल्यापासून सगळ्या गोष्टी सभ्यतेत केल्या जातात. याच सभ्यते पोटी महिना महिना बोलणे होत नाही. कधी तरी चाटिंग करताना स्मायली पाठवूनच काय ते हसणे होते.
चष्मा लावलेल्या स्मायली पाठवणेच अधिक सोयीचे. त्याने डोळ्यातल्या या जुन्या आठवणी डोळ्यातून ओसंडून वाहत असल्या तरी दिसत नाहीत चष्म्यामुळे.
आजही मी मात्र त्याच्याबरोबर तसेच राहणे पसंत करतो. "मवाली" "मित्राप्रमाणे" .
जेणेकरून तेच जुने दिवस परत आठवतात आणि मनाला ओलावा देऊन जातात.
द्वारा पोस्ट केलेले SAGAR SHIVADE येथे ३:४४ म.उ.
Twitter वर शेअर कराFacebook वर शेअर कराPinterest वर शेअर करा
लेबल: अनुभव, मनातले, ललित, वैचारिक
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
याची सदस्यता घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
अटकेपार भटकंती : दिल्ली
अटकेपार भटकंती : मथुरा, वृन्दावन, गोवर्धन
अटकेपार भटकंती : आग्रा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा ( Salher-Salota Forts) ते अनुभवलेले क्षण मला आज हि आठवतात. नाशिक मधला ऐतिहासिक बागलाण प्र...
राजापूर डायरीज नमस्कार लोक्स, मोठ्या विश्रांतीनंतर एक लांबलचक अशी लेखमालिका सादर करतोय. किल्ल्यांची वा भेटी दिलेल्या स्थळांची डि...
भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही
भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही  विश्वास ठेवा अगर ठेऊ नका .. .......... भूतांचे अस्तित्व मिटत नाही .............२७ डिसेंबर २००७ रोजी हरिश्च...
अजून उजाडत नाही ग
अजून उजाडत नाही ग  गूढ सावल्या काही हलती, देहाला ओलांडून ग  गूढ सावल्या काही हलती, देहाला ओलांडून ग  सरकत येते अंधाराची लाट, अंगणी दाटून ग  सरकत येते अंधाराची लाट, अंगणी दाटून ग  जिथवर पणती, तिथवर गणती, थांग...
पासष्ठ महिन्यांची झुंज : रामशेज किल्ला / चामरलेणी
पूर्व लेख: १. मारुतीचे जन्मस्थान: अंजनेरी पर्वत 2. अंजनेरी येथील रामायणकालीन प्राचीन देवालये 3. हरीहर किल्ल्यावर सापडले...
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर धोपेश्वरी जाण्याचा योग आला आणि बोलावणे आल्यासारखे आमचे पाय धूत-पापेश्वर मंदिराकडे आपसूकच वळले. पह...
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर सॉलीट्युड हौसेचे दुसरे व्हर्जन म्हणून सासवडला प्रयाण केले. सकाळी ७ ला उठलो, चहा पाणी झाल्यावर ...
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उ...
पूर्व लेख : २०१३ फुल टू कमाई  लोक्स हो, आमचे पुराण लावण्याआधी सर्व वाचक मित्र-मैत्रीणीना अगदी मनापासून...
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उ...
अद्भुत आविष्कार (१): कपारीतील दगडाची चालणारी गाय
अदभुत अविष्कार (२): इंद्रवज्र
राजापूर डायरीज १ : धूत-पापेश्वर मंदीर
कैलासगड, घनगड, तैल-बैला, कोरीगड
भुलवून टाकणारे सौंदर्य: दौलत-मंगळ भुलेश्वर
सासवडचीये नगरी : संगमेश्वर,चांगवटेश्वर
सासवडचीये नगरी: लोणी भापकर
सासवडचीये नगरी:मल्हारगड /सोनोरीचा किल्ला, पानसे-वाडा
जीर्णनगरी मुशाफिरी : हडसर
जीर्णनगरी मुशाफिरी : प्रसन्नगडाचे प्रसन्न दर्शन.
जीर्णनगरी मुशाफिरी : पांडवकालीन कुकडेश्वर मंदिर
जीर्णनगरी मुशाफिरी : जीवधन, नानाचा अंगठा, नाणेघाट
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग १ - साल्हेर सालोटा
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग २ - मुल्हेर, उद्धव महाराज समाधी
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ३ - मुल्हेर -मोरागड
बागलाण दुर्गभ्रमंती: भाग ४ - मांगी- तुंगीजी
माझ्यासारख्या मवाल्याचा सज्जन मित्र
चाळीस मिनिटांचा किल्ला,सतरा तास प्रवास : अर्नाळा क...
आम्ही फक्त समुपदेशन करतो आणि ते हि भविष्य/ कुंडली चा आधार घेऊन.
मी जर उद्या आपल्याला "अमुक अमुक गोष्ट कर अथवा करू नको असे सागितले तर का कशासाठी असे प्रश्न तयार होतील आणि आपणास ते पटणार हि नाहीत. म्हणून कुंडली च्या आधारे/ ग्रहमाना च्या आधारे प्राप्त परिस्थिती लक्षात घेऊन सल्ला दिला जातो.
स्वतचे भविष्य हे स्वत च्या मनगटाने बनवावे लागते हे लक्षात घ्या.
पाळंदे कुरियर आणि DTDC कुरियर आता एकाच ठिकाणी आपल्या जवळच ..कोथरूड मध्ये
स्टेशनरी, झेरोक्स, प्रिंट, स्कॅनींग, कुरियर, कॉम्पुटर कुंडली, ज्योतिष समुपदेशन, पूजा साहित्य सर्व काही एकाच ठिकाणी.
एकलव्य कॉलेज जवळ, कोथरूड,पुणे
धोडप- मार्केंडेय- विखारा- सप्तशृंगी
साल्हेर- सालोटा, मांगी- तुंगी
विकट गड- पेबचा किल्ला
ह्या भाऊगर्दीत आपण आहात का
ट्विटर वर फॉलो करा.
 | हृदयात उमटलेले..डोक्यात उमगलेले..बोटांनी उमटवलेले
माझे पूर्ण प्रोफाइल पहा.
 इमेल द्वारे सबस्क्राईब करा.
तुमच्या प्रतिक्रिया किवा सूचना तुम्ही मला अवश्य कळवा.
आपल्या प्रतिक्रिया माझ्यासाठी नक्कीच मोलाच्या आहेत.
साधेसुधे थीम. digi_guru द्वारे थीम इमेज. Blogger द्वारा समर्थित.


कृष्णमयी « मयसभा

Home » माहीतीपर लेख » कृष्णमयी
तुझं काम होत असतं
डाकिया डाक लाया डाक लाया, पोस्टमन शौर्यकथा…..
गाणे – एक गुणगुणणे
पाकिस्तानच्या (भावी) इतिहासातील एक Turning Point
सैराट – अफाट स्टोरी टेलींग
एका धर्मगुरूचा खून आणि न घडलेले पोर्तुगीज मराठा युद्ध
सातारकर on “मिठावरच्या कराची कहाणी आणि Th…
सातारकर on डाकिया डाक लाया डाक लाया, पोस्…
मोहोळ्या on डाकिया डाक लाया डाक लाया, पोस्…
पिलमपोया on तुझं काम होत असतं
संत ज्ञानेश्वरांपासून ते गाडगेबाबांपर्यंत आपल्याकडे अनेक संत महात्मे होवून गेले. या सगळ्यांनी मराठीतील भक्तीसाहित्य समृद्ध केलेले आहे. पण मराठी भाषेच्या पलिकडे जावुन जर पाहिले तर इतर भाषांतही त्या त्या प्रांतातील संत महात्म्यांनी प्रचंड साहित्य निर्मीती केलेली आहे. मग ते संत तुलसीदासांचे ‘तुलसी रामायण’ असो, सुरदासाचे काव्य असो, कबीर्-रहिमचे दोहे असोत वा मीरेची पदे असोत. या सगळ्यांनीच भारतीय भक्ती साहित्याला एका विलक्षण उंचीवर नेवुन ठेवलेले आहे. मला स्वतःला मात्र यापैकी संत कबीर आणि संत मीराबाई यांच्याबद्दल एक विलक्षण आकर्षण आहे. खरेतर या दोघांचे आयुष्य अतिशय वेगवेगळ्या पद्धतीने व्यतित झालेले आहे. कबीर अतिशय सामान्य घरात वाढले, त्यांच्यासमोरच्या समस्या वेगळ्या होत्या, तर मीरा राज घराण्यात जन्माला आलेली, तिच्या समस्या पुर्णपणे निराळ्या… पण या दोघांमध्येही एक विलक्षण साम्य आढळते, ते म्हणजे अनन्यभक्ती  इतर कुठल्याही शास्त्राला, धर्मकर्माला, कर्मकांडाच्या अवडंबराला गौणत्व देवुन स्वानुभुतीला पुजण्याची, स्वानुभुतीबद्दल असलेली अपार निष्ठेची भावना  इतर कुठल्याही शास्त्राला, धर्मकर्माला, कर्मकांडाच्या अवडंबराला गौणत्व देवुन स्वानुभुतीला पुजण्याची, स्वानुभुतीबद्दल असलेली अपार निष्ठेची भावना  आज आपण मीराबाईबद्दल बोलणार आहोत…
भज मन चरणकमल अविनासी
जे ताई दीसे धरण-गगन बिच तेताई सब उठ जासी
कहा भयो तीरथ व्रत कीन्हे कहा लिये करवत कासी
इण देही का गरब न करणा माटी में मिल जासी
यो संसार चहर की बाझी सांझ पड्या उठ जासी
कहा भयो है भगवा पहर्‍यां घर तज भये संन्यासी
जोगी होय जुगती नहिं जाणी उलटि जनम फिर आसी
अरज करी अबला कर जोरे स्याम तुम्हारी दासी
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर काटो जम की फांसी
भज मन चरणकमल अविनासी
मराठी अनुवाद : विशाल कुलकर्णी
भज मना रे तू, ते चरणकमळ अविनाशी
धरा-अंबरामध्ये दिसे जे, ते सर्व असे विनाशी
हवे कशाला व्रत-तीर्थाटन, मोक्षास हवी का काशी
अहंकार वृथा हा देहाचा, रे अखेर मातीस मिळशी
दिन ढळतो रे हा हा म्हणता, संसार नसे अविनाशी
हवी कशाला भगवी वस्त्रे, वृथा संन्यास का घेशी
योगी होवुन मंत्र न जाणे मोक्षाचा, भवचक्रात अडकशी
विनवणी करतसे कर जोडुनि अबला, केशवा तव दासी
गिरिधर प्रभो, गुंतवू नको मीरेला, भवसागरा तळाशी
भज मना रे तू, ते चरणकमळ अविनाशी
मीरेचा जन्म राजकुळात झालेला. माहेर असो वा सासर, सुख्-समृद्धी, सोयी सुविधा कायम दासासारख्या हात जोडून समोर उभ्या. पण मीरेच्या वृत्तीवर या कशाचाच परिणाम झालेला दिसत नाही. सदैव पाण्यात राहूनही कोरडे राहणार्‍या कमलदलासारखी निर्लेप वृत्ती घेवुनच ती जगली. एकच ध्यास आयुष्यभर होता….
“मेरे तो गिरधर गोपाल, दुसरा न कोय
एकच आस कायम मनात होती. त्या गिरिधर गोपाळाच्या चरणकमळाची. वरील पदात ती ‘मनाला’ सांगते.
“ही धरा आणि आकाश यांच्यामध्ये जे काही आहे ते सर्व नश्वर आहे. मग त्याचा मोह कशाला हवा कशाला हवे फुकाचे कर्मकांड आणि व्यर्थ तिर्थयात्रा, कशाला हवेत ते संन्यास धर्माचे अट्टाहास आणि जप-तपे. या देहाबद्दल वृथा आसक्ती, अहंकार कशाला हवा कशाला हवे फुकाचे कर्मकांड आणि व्यर्थ तिर्थयात्रा, कशाला हवेत ते संन्यास धर्माचे अट्टाहास आणि जप-तपे. या देहाबद्दल वृथा आसक्ती, अहंकार कशाला हवा वेड्या, अरे मातीतून जन्माला आलास शेवटी मातीतच जायचास. अरे …केवळ संन्यास घेवुन मोक्ष नाही मिळत. मोक्षासाठी आवश्यक असते ते परमात्म्याशी मिलन, ते समर्पण. हि साधी युक्ती जोपर्यंत तुला समजत नाही तोवर ही भगवी वस्त्रे, हे जपतपाचे कर्मकांड सगळे व्यर्थ आहे. म्हणून शेवटी ती हरिलाच विनंती करते की परमेश्वरा मला या भवचक्राच्या फेर्‍यात अडकवु नकोस, मला तुझ्या पायाशी जागा दे. अन्य काही नको वेड्या, अरे मातीतून जन्माला आलास शेवटी मातीतच जायचास. अरे …केवळ संन्यास घेवुन मोक्ष नाही मिळत. मोक्षासाठी आवश्यक असते ते परमात्म्याशी मिलन, ते समर्पण. हि साधी युक्ती जोपर्यंत तुला समजत नाही तोवर ही भगवी वस्त्रे, हे जपतपाचे कर्मकांड सगळे व्यर्थ आहे. म्हणून शेवटी ती हरिलाच विनंती करते की परमेश्वरा मला या भवचक्राच्या फेर्‍यात अडकवु नकोस, मला तुझ्या पायाशी जागा दे. अन्य काही नको
खरेतर या नावाचे आपल्या पुराणात, इतिहासात कुठेच आणि कसलेच संदर्भ सापडत नाहीत. बरेचसे लोकांच्या मते हे एक मुस्लीम नाव आहे. मीरासाहिब म्हणुन एक महान मुस्लिम फकीरही होवून गेलेले आहेत. पण तरीही हे नाव कधी कुणाला खटकलेले नाही. कारण मीरेने स्वतःच्या समर्पण वृत्तीने, तेजस्वी भक्तीने या नावालाच कृष्णपद प्राप्त करुन दिले आहे. लहानपणी आईने थट्टेने कृष्णाच्या मुर्तीकडे बोट दाखवून सांगितले….
“वो देख, वो है तेरा दुल्हा
भाबड्या, निरागस मीरेने त्या क्षणी जगाशी नाते तोडले आणि ती कृष्णमय झाली…कृष्ण झाली. मुळातच समन्वयवृत्ती आणि समर्पण हाच स्वभाव असल्याने मीरेला कोणी कधीच कुठल्याच बंधनात, मोहात बांधू शकले नाही. तिला मोहात पाडू शकणारी एकच गोष्ट होती या जगात…
“मेरे तो गिरधर गोपाल दुसरो न कोई
जाके सिर मोरमुकुट मेरो पति सोई”
मीरेची सगळी साधना कृष्णापाशी सुरू होते आणि कृष्णापाशी येवुन संपते. तिची प्रेमभक्ती हे तिच्या साधनेचे बलस्थान होते. पण तिने साधनेचे सर्व प्रकार अनुभवलेले दिसतात. ते तिच्या कवनांमधून प्रकर्षाने जाणवत राहते. योगसाधना, उपासना, ज्ञानसाधना अगदी टोकाची अशी वैराग्यसाधनादेखील तीने आपल्या प्रेमसाधनेच्या कसोटीवर, निकषांवर तपासून पाहीलेली असल्याचे जाणवत राहते. एक गोष्ट तिच्या लक्षात आलेली होती की आपल्यासाठी महत्त्वाचे आहे ते गिरिधर नागर गोपाळाशी मिलन. मग त्यासाठी तिला काहीच वर्ज्य नव्हते. त्यासाठी मीरा आजन्म साधनारतच राहिली.
घडी एक नहिं आवडे तुम दरसण बिन मोय
तुम हो मेरे प्राण जी कासूं जीवण होय
धान न भावै नींद न आवै बिरह सतावे मोय
घायलसी घूमत फिरूं रे मेरो दरद न जाणै कोय
“हे हरि, तुला पाहिल्याशिवाय एक क्षणभरही चैन पडत नाही मला. तू माझे प्राण आहेस, तूच नसशील तर या जगण्यात काय अर्थ आहे. तहान्-भूक विसरली. निद्रेने साथ सोडली , त्यात हा नित्य तुझा विरह. वेड्यासारखी अवस्था झालेय पण कुणाला माझी व्यथा कळतच नाही.”
मीरेची कृष्णाशी असलेली सायुज्यता कधी कुणाला कळलीच नाही. तिची कृष्णाविषयीची निरलस वृत्ती, निरपेक्ष भक्ती, ते निरागस प्रेम, ती जगावेगळी निष्ठा कधी कुणाला कळलीच नाही. पुराणानुसार मुक्तीचे चार प्रकार सांगितले जातात. सलोकता, समीपता, सरुपता आणि सर्वात श्रेष्ठ अशी ‘सायुज्यता’. उदाहरणच द्यायचे झाले तर कैलास लोकात अथवा वैकुंठात राहायला मिळणे ही झाली सलोकता. तिथे राहून शिवाच्या अथवा श्रीविष्णुंच्या सान्निद्ध्यात राहून त्यांची सेवा करण्याची संधी मिळणे ही झाली समीपता. कायम ईश्वरा च्या जवळ राहिल्याने एक वेळ अशी येते की त्रयस्थ माणसाला हा देव आणि हा भक्त असे वेगवेगळे भेद कळतच नाहीत. दोघेही सारखेच वाटायला लागतात ही झाली सरुपता…… आणि खुप कमी भाग्यवंताना लाभते ते म्हणजे परमेश्वरातच मिसळून जाण्याची, त्याच्याशी एकरुप होण्याची क्षमता… ती सायुज्यता  माझ्या माहितीनुसार हे भाग्य लाभलेले दोनच संतश्रेष्ठ होवून गेले एक मीराबाई आणि दुसरी कान्होपात्रा
मीरेच्या कवनांमधून सर्व प्रकारचे रस डोकावतात. मुळातच प्रेमभक्ती हा तिच्या उपासनेचा, साधनेचा मुळ पाया असल्याने राग, मोह, विरह, वैराग्य आणि श्रुंगार असे बरेचसे रस तिच्या कवनांनधून ओसंडुन वाहताना दिसतात.
तुम्हरे कारण सब सुख छांड्या
अब मोहिं क्युं तरसावौ
बिरहबिया लागी उर अंतर
सो तुम आय बुझावौ
(हे कृष्णप्रिया, तुझ्यासाठी सगळ्या सुखांचा त्याग केला तरी तू असा का त्रास देतोयस मला. विरह व्यथेने जळणारी या मीरेची ही अवस्था तडफड तुझ्या लक्षात येत नाही का ही सगळी तळमळ, हा दाह शमवण्याची क्षमता फक्त तुझ्या स्पर्शातच आहे रे  ही सगळी तळमळ, हा दाह शमवण्याची क्षमता फक्त तुझ्या स्पर्शातच आहे रे
श्रुंगाररसातून देखील मीरेची भक्ती, तिची निष्ठाच जाणवत राहते.
अब छोड्या नहिं बनै प्रभुजी
मीरा दासी जनम जनम की
अंग सूं अंग लगावौ
(अता क्षणाचाही दुरावा सहन नाही होत. बस्स तू एकदा हंसून तुझ्याजवळ बोलाव. ही मीरा जन्मो-जन्मीची तुझी दासी आहे…. अंगाला अंग भिडू दे आता
राजघराण्यात वाढलेल्या मीराबाईचा काळ हा तत्कालिन मोघल आणि हिंदुंच्या संघर्षाचा काळ होता. कायम लढाया, हल्ले, कापाकाप्या यांचे ते दिवस होते. सतत होणार्‍या मोघलांच्या स्वार्‍या, राजस्थानातील स्थानिक राजसत्तांची होणारी परवड ती आपल्या डोळ्यांनी पाहात होती. पण एवढे हल्ले होवूनही राजस्थानातील हिंदू राजे मुघलांविरुद्ध कंबर कसण्याच्या ऐवजी आपली परस्पर वैर-वैमनस्ये विसरायला तयार नव्हते. एकेक राज्य उध्वस्त होत चाललं होतं पण एकत्र येवुन सगळी शक्ती मुघलांविरुद्ध एकवटण्याची राजस्थानातील विखुरलेल्या हिंदु राजांची तयारी नव्हती. हे सगळे भोगत, अनुभवत असलेल्या मीरेच्या संवेदनशील मनावर विलक्षण परिणाम होत होता. ऐहिक गोष्टींची नश्वरता आणि व्यर्थता तिला बरोबर कळली होती. म्हणून तिने स्वतःला बहुदा कृष्ण साधनेत, प्रेम साधनेत गुंतवून घेतले. प्रेमसाधना वाटते तशी आणि तेवढी सोपी नाही बरे. इथे भक्ताला आपल्या प्रिय ईश्वराच्या भेटीची आस असते. ईश्वरप्राप्तीसाठी तो तळमळतो. प्रभुचा तो दुरावा त्याला सहन होत नाही. परमेश्वर अगदी कसुन परीक्षा घेतल्याशिवाय कुणालाही आपली समीपता देत नाही. एखाद्या ज्योतीप्रमाणे, धुपाप्रमाणे प्रभुसाठी जळत राहण्याची तयारी ठेवावी लागते. त्या कोवळ्या वयात मीरेने कृष्णाला आपला पति मानले आणि त्यानंतरचं तिचं सगळं आयुष्यच कृष्णमय होवून गेलं.
ऐसी लगन लगाई कहां तूं जासी
तुम देखे बिन कल न परति है
तलफि तलफि जिव जासी
तेरे खातर जोगण हुंगी करवत लूंगी फासी
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर चरणकंवल की दासी
“तुझ्या प्राप्तीसाठी जोगीण बनेन, वेळ पडल्यास मरण पत्करेन. गिरिधरा, ही मीरा तुझ्या चरणांची दासी आहे रे” तिचा ठाम विश्वास होता की प्रभुचे नामस्मरण, त्याचे भजन किर्तन हीच त्याच्या प्राप्तीची गुरुकिल्ली आहे. त्यासाठी मथुरा-काशीला जाण्याची गरज नाही. तीर्थयात्रांची आवश्यकता नाही. बस्स प्रभुंचे नामस्मरण यातच मोक्ष आहे. आणि हे सुत्र तीने आयुष्यभर अंगी भिनवले होते.
भजन भरोसे अविनाशी मै तो भजन भरोसे अविनाशी
जप तप तीर्थ कछुए ना जाणूं करत मै उदासी रे
मंत्र ने जंत्र कछुए ना जाणूं वेद पढ्यों न गइ काशी
मीरा के प्रभु गिरधर नागर चरणकमल की हूं दासी
भजन भरोसे अविनाशी मै तो भजन भरोसे अविनाशी
हे झालं मीरेच्या स्वतःबद्दल, तिच्या कृष्णभक्तीबद्दल. पण स्वतः कृष्णाबद्दल सांगताना मात्र तिची काव्यप्रतिभा विलक्षण बहरते. श्रीकृष्णाबद्दल बोलताना तिला काय सांगु आणि काय नको असे होते.
यदुवर लागत है मोहिं प्यारो
मथुरा में हरि जन्म लियो है गोकुल में पग धारो
जन्मत ही पुतना गति दीनी अधम उधारन हारी
यमुना के नीरे तीरे धेनु चरावै ओढे कामरि कारो
सुंदर बदन कमलदललोचन पीतांबर पट वारो
मोर मुकुट मकराकृत कुंडल करमें मुरली धारो
शंख चक्र गदा पद्म बिराजै संतन को रखवारों
जल डुबत ब्रज राखि लियो है करपर गिरिवर धारो
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर जीवनप्राण हमारो
‘मीरा’ मुळात ‘मीरा’ राहिलीच नव्हती. ती पुर्णतः कृष्णमयी होवून गेलेली होती. त्यामुळे तिच्या कवनांमधुन जिथे तिथे कृष्ण ओथंबून भरलेला दिसतो. तिचा प्रत्येक क्षण हा हरिच्या मिलनासाठी आसुसलेला आहे. कुठलीही सुखे तिला तिच्या या साधनेपासुन परावृत्त करू शकत नाहीत किवा तिच्या मनातील प्रभुबद्दलची प्रिती कमी करु शकत नाहीत.
हरि मेरे जीवन प्रान-अधार
और आसरो नाही तुमबिन तीनूं लोक मंझार
आप बिना मोहिं कछु न सुहावै निरख्यौं सब संसार
मीरा कहै में दासि रावरी दीज्यौ मती बिसार
हरि मेरे जीवन प्रान-अधार
मोहि लागी लगन हरिचरनन की
चरन बिना कछुवै नहिं भावे जग माया सब सपननकी
भवसागर सब सुखि गयो है फिकर नही मोहिं तरनन की
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर आस वही गुरु सरनन की
मोहि लागी लगन हरिचरननकी
वर सांगितल्याप्रमाणे ‘मीरा’ हे सायुज्यतेचे उत्कृष्ट उदाहरण आहे. ती कृष्णाशी एवढी एकरुप होवू गेली होती की स्थळ्-काळाचे देखिल भान विसरून बसे. कधी ती स्वतःला वृंदावनातील गोपी समजते तर कधी राधा. कृष्णाच्या लीलांना कंटाळलेल्या एखाद्या गोपिकेप्रमाणे ती लडिवाळ तक्रारही करते. हलकेच आपल्या प्रियाला लटका रागही दाखवते.
छांडो लंगर मोरी बाहिया गहौ ना
मै तो नार पराये घर की मेरे भरौसे गुपाल रहौ ना
जो तुम मेरी बहियां धरत हो नयन जोर मेरे प्राण हरौ ना
बृंदाबन की कुंजगली में रीति छोड अनरीति करौ ना
मीर के प्रभु गिरिधर नागर चरणकमल चित टारे टरौ ना
जावा दे गुमानी कृष्ण म्हांरे घर काम छे
थें हो लंगर नंद महर के व्रजबरसाने म्हांरो गाम छे
जानो नहीं तो पूंछ लीजो श्रीराधा म्हारो नाम छे
मीर के प्रभु गिरिधर नागर नाम थांको बदनाम छे
मीरेची सगळी कवने ही एक प्रकारची आर्त विनवणीच असल्याने ती खुप लवकर तोंडात रुळतात. मनाला भावतात. तिच्या कवनात त्या गोपालाचे वर्णन असते, त्याच्याविषयी लडिवाळ तक्रार असते. तिच्यासाठी तिचा कृष्ण सार्‍या आसमंतात सामावलेला आहे. पशु-पक्ष्यांच्या किलबिलीत तिला कृष्णाची मुरली ऐकु येते. ऋषीमुनींच्या मंत्रपाठात तिला कृष्ण जाणवतो.
गोहनें गुपाल फिरूं ऐसी आवत मन में
अवलोकत बारिज बदन बिबस भई तन मन में
मुरली कर लकुट लेऊं पीर बसन धारुं
काछी गोप भेष मुकुट गोधन संग चारूं
हम भई गुलहामलता वृंदावनरैना
पसु पंछी मर्कट मुनी श्रवन सुनत बैना
गुरुजन कठिन कानि कासों री कहिए
मीरा प्रभु गिरिधर मिली ऐसे ही रहिए
तर कधी हिच मीरा विरहाने व्याकुळ होते. काय वाट्टेल ते करा पण आपल्या चरणी स्थान द्या अशी प्रभुचरणी विनंती करते.
तुम सुनो दयाल म्हांरी अरजी
भौसागर में बही जात हूं काढो तो थांरी मरजी
यो संसार सगो नही कोइ सांचा रघुवरजी
मातपिता और कुटुंबकबीला सब मतलब के गरजी
मीरा के प्रभु अरजी सुन लो चरण लगाओ थांरी मरजी
सखी रीं मोहिं लाज बैरन भई
चलत लाल गोपाल के संग काहे नाहीं गई
कठिन क्रूर अक्रूर आयो साजी रथ कहं नई
रथ चढाय गोपाल लैगो हाथ मीजत रई
कठिन छाती स्याम बिछुरत बिदरि क्युं ना गई
दासी मीरा लाल गिरिधर बिरह तें तन तई
मै बिरहणी बैठी जागूं
जगत सब सोवै री आली
बिरहणी बैठी रंगमहल में
मोतीयन की लड पोवै
इक बिरहिणी हम ऐसी देखी
अंसुवन की माला पोवै
तारा गिन गिन रैण बिहानी
सुख की घडी कब आवै
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर
मिलके बिछुड न जावै
‘मीरा’ हे खरोखर एक अजब रसायन आहे. त्याग, समर्पण, निष्ठा, प्रेम या गुणांचे आदर्श उदाहरण. मीरेचे जीवन अनेक अद्भुत घटनांनी भरलेले आहे. मीरेच्या आयुष्याला, तिच्या कहाणीला उठाव देण्यासाठी बहुतेक कथाकारांनी तिच्या कथेत अनेक चमत्कारही घुसडलेले दिसुन येतात. पण खरेतर मीरेचे जीवन इतके स्वच्छ आणि शुद्ध आहे की त्यात चमत्कारांना जागाच नाही. स्वच्छ पाण्याप्रमाणे तिचे जीवन पारदर्शक आहे. इथे लपवण्यासारखे काही नाही. प्रेम आणि निष्ठा हे तिच्या साधनेचे, तिच्या आयुष्याचे मुलभुत घटक आहे. मीरेची साधना प्रकट आहे. तिचा पदांमध्ये भक्तीरस ओथंबून वाहतो आहे. पदांमध्ये श्रुंगाराचा भावही आहे पण नटवेपणा नाही. मीरेचे सर्वात मोठे वैशिष्ठ्य म्हणजे तिच्या पदांमध्ये काव्यत्मकता असली तरी प्रेमभक्तीच्या बारकाव्यांत ती शिरत नाही. तिची पदे भक्तिरसपुर्ण असली तरी त्यात कसलीही कृत्रिमता नाही. सच्ची भावना, त्यांचे पावित्र्य या दोन्ही गोष्टी मीरेमध्ये काठोकाठ भरलेल्या आहेत आणि त्या तिच्या काव्यातुन कायम भेटत राहतात. त्यामुळे आपोआपच एका सनातन राजघराण्यात जन्मलेली, वाढलेली ही राजकन्या तथाकथित रुढी परंपरांच्या चौकटीत न अडकता त्यापेक्षाही मोठी बनुन जाते.
कृष्णमयि म्हणवता म्हणवता स्वत:च कृष्ण बनून जाते.
मै तो राजी भई मेरे मन में
मोहिं पिया मिले इक छन में
पिया मिल्या मोहिं किरपा कीन्हिं
सतगुरू शब्द लखाया अंसरी
ध्यान लगाया धुन में
मीरा के प्रभु गिरिधर नागर
मगन भई मेरें मनमें…..
मगन भई मेरें मनमें…..
संदर्भ : काव्यसंग्रह – ‘मीरा’ – श्री. मंगेश पाडगावकर
मी मराठी दिवाळी अंकात पुर्वप्रकाशित
By अस्सल सोलापुरी in माहीतीपर लेख, रसग्रहण - कविता व गाणी, व्यक्तीचित्रणपर लेख on January 15, 2017 .
← टाटा एअरलाईन्स : एका भव्य स्वप्नाची देदिप्यमान यशस्वी वाटचाल….	गाणे – एक गुणगुणणे →
 पहिलं मराठीतलं भाषांतरही उत्तम जमलंय.
विशाल,तू खूप मोठा लेखक/कवी होणार ह्याबाबत मला शंका नाही…तुझा अभ्यास असाच सतत सुरु राहू दे
 आपला आशिर्वाद पाठेशी असेल तर काय अशक्य आहे. 🙂
मीरेच चरित्र नेहमीच मला साद घालत आल आहे ….विशालदा छानच लिहल आहेस सगळ …अनुवादही उत्तम….
_/_ _/_ _/_ _/_ _/_ माझ्याकडे शब्द नाहीत रे….
आज देव काकांच्या शब्दांना मी तथास्तु म्हणतो 🙂 🙂
>>>मीरेच चरित्र नेहमीच मला साद घालत आल आहे …. + १००
 मला मीरा हे कायम राधा आणि कृष्ण यांचे संमिलीत रुप वाटत आलेले आहे. तिच्याकडे कृष्णाची आक्रमकता पण आहे आणि राधेचे समर्पण देखील 🙂
’कविता’ हे माझं पहिलं प्रेम आहे प्रिया. त्यामुळे मीरा, कबीर, तुकोबा, जनाबाई, द्न्यानोबा, बहिणाई ही काव्याची आद्य दैवतं माझीही दैवतं आहेत. धन्स 🙂
कवितेच अंग आम्हाला नाही. पण अस कुणी सांगणार असेल तर मात्र लवकर गती येईल अस वाटत. कविता “कळेल” अस वाटतय तरी.
यावरून आमच्या एका काकांनी माझ हटयोग आणि भक्तियोग यावर बौद्धिक घेतलेलं आठवल.
पाकिस्तानच्या (भावी) इतिहासातील एक Turning Point
गाणे – एक गुणगुणणे
टाटा एअरलाईन्स : एका भव्य स्वप्नाची देदिप्यमान यशस्वी वाटचाल….
“मिठावरच्या कराची कहाणी आणि The Great Hedge of India”
Categories Select Category चित्रपट मराठी माहीतीपर लेख रसग्रहण – कविता व गाणी लेख व्यक्तीचित्रणपर लेख सहज सुचले म्हणून…


मॅटबरोबरच मातीवरची कबड्डीही टिकली पाहिजे - उद्धव ठाकरे - Maha Sports

मॅटबरोबरच मातीवरची कबड्डीही टिकली पाहिजे – उद्धव ठाकरे
मॅटबरोबरच मातीवरची कबड्डीही टिकली पाहिजे – उद्धव ठाकरे
 आज फेडरेशन कप कबड्डी स्पर्धेचे उदघाटन शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे यांच्या हस्ते झाले. यावेळी त्यांनी मॅटबरोबरच मातीवरची कबड्डीही टिकली पाहिजे असे मत व्यक्त केले.
“आज कबड्डी बदलली आहे. कबड्डी आता मॅटवर खेळली जाते. ही कबड्डी नक्कीच वाढली पाहिजे परंतु याबरोबर मातीवरची कबड्डीही वाढली पाहिजे. ” असे मत उद्धव ठाकरे यांनी व्यक्त केले.
यावेळी त्यांनी मुंबई शहरात मॅटवरील कबड्डीसाठी एक इनडोअर स्टेडियम बनवायची घोषणा केली. ” शासन आणि आमच्यातील नातं आपणास माहीतच आहे. त्यामुळे शासनाकडून माहित नाही परंतु मुंबई महानगरपालिकेच्या माध्यमातून मात्र मुंबई शहरात एक इंदोर स्टेडियम लवकरच होईल. ” असे आश्वासन त्यांनी दिले.
“प्रो कबड्डी आणि फेडरेशन कप यांच्या लोकप्रियतेनंतर आता हा खेळ ऑलिम्पिकमध्ये जायला हवा आणि याचे पहिले गोल्ड मेडल भारतालाच मिळायला हवे. ” असेही ते पुढे म्हणाले.
उद्या शिखर धवनही होणार शतकवीर
महाराष्ट्राच्या महिलांच्या कबड्डी संघाचा केरळविरुद्ध मोठा विजय
मुंबई शहर कुमार निवड चाचणी स्पर्धेत विजय बजरंग व्यायाम शाळा, शिवशंकर संघाची आगेकूच
मुंबई शहरच्या किशोर गटात निवड चाचणी स्पर्धेत बंड्या मारुती, विजय नवनाथ संघ…
मुंबई कुमार-किशोर गट निवड चाचणी कबड्डी स्पर्धेत महालक्ष्मी, भवानीमाता, यंग…
मुंबई जिल्हा अजिंक्यपद व निवड चाचणी स्पर्धेत वंदे मातरम संघाचा एकतर्फी विजय
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा पराक्रम करतोच
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम घडलाच
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती झिंटा खुष
कोण आहे रोहित शर्मा शेजारी बसलेल्या प्रवाशाने रोहितला पाहताच काय केले…
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा…
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम…
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती…


अजपा योग | कुंडलिनी, चक्रे, ध्यान, योग, क्रिया, मंत्र, Kriya, Mantra, Pranayama, Mudra, Meditation

मुख्यपृष्ठ आमच्या विषयी गुरुपरंपरा ई-मेल न्यूजलेटर इंग्रजी लेख संपर्क करा
सध्या सोशल नेटवर्किंगवर आणि वर्तमानपत्रांत ऑलिव्ह रिडले जातीच्या कासवांच्य बातम्या प्रसिद्ध होत आहेत. ती कासव किनाऱ्यावर कशी येतात, अंडी कशी घालतात, त्या अंड्यांतून पिल्लं कशी बाहेर पडतात वगैरे शास्त्रीय माहिती अनेक ठिकाणी वाचायला मिळत आहे. ही माहिती वाचत असतांना मला नेहमी आठवतो तो अध्यात्मशास्त्रात सांगितला जाणारा कासवाचा दृष्टांत...
अनंताच्या गाभाऱ्यात शाश्वताची फुले अनाहताचे धुंद कवाड दशमद्वारी खुले उन्मनीतील मन निःशब्द होऊनी डुले सांजवेळच्या आभाळात आनंद भैरवी झुले ~ बिपीन जोशी
योग्यासाठी बाह्य आणि अंतर्गत अग्नीचे महत्व
हठयोग प्रदिपिकेत योगी स्वात्मारामाने योग्यांसाठी आवश्यक असलेले दहा यम आणि दहा नियम सांगितलेले आहेत. त्यात उल्लेखिलेल्या दहा दहा नियमांमध्ये जप आणि हवन यांना स्वतःचे असे खास महत्व आहे. एक लक्षात घ्यायला हवे की प्राचीन काळाच्या हठयोग्यांना आणि नाथ योग्यांना मंत्रशास्त्राची उत्तम जाण असे. किंबहुना भगवान शंकराने सांगितलेला योग हा मंत्रयोग, हठयोग, लययोग, आणि राजयोग अशा चार शाखांमध्ये विराजमान झालेला आहे. त्यामुळे योग्यांना मंत्रशास्त्राची यथायोग्य माहिती असणे आवश्यक आहे. योगशास्त्र हे पूर्णतः सात्विक जीवनशैलीवर आधारले असल्याने मंत्रशास्त्रातील सात्विक भागच आपल्याला येथे अभिप्रेत आहे.
पिंड-ब्रह्मांडातील योगगम्य दुवे ओळखा
नाथ संप्रदायाची एक महत्वाची शिकवण म्हणजे - पिंडी ते ब्रह्मांडी आणि ब्रह्मांडी ते पिंडी. जे काही म्हणून बाह्य जगतात अस्तित्वात आहे ते सूक्ष्म रुपात या मानवी पिंडातही आहे. त्याचप्रमाणे जे काही मानव पिंडात अस्तित्वात आहे ते सर्व ब्रह्मांडातही आहे. हे तत्वज्ञान नाथ संप्रदायाच्या इतक्या खोलवर रुजलेले आहे की आठवड्याचे सात वार आणि त्या वारांना कारणीभूत असणारे ग्रह-तारे यांनाही नाथ सिद्ध पिंड-ब्रह्मांड भूमिकेतून पहात्ताना आपल्याला आढळतात.
परोक्ष आणि अपरोक्ष ज्ञान
ज्ञानाच्या या दोन प्रकारांतील - परोक्ष आणि अपरोक्ष - श्रेष्ठ प्रकार कोणता बरे परोक्ष ज्ञानापेक्षा अपरोक्ष ज्ञान अर्थातच श्रेष्ठ आहे. परोक्ष ज्ञान हे बाह्य गोष्टींवर आणि पंचेन्द्रीयांवर अवलंबून असते. याउलट अपरोक्ष ज्ञान हे आतूनच स्वयमेव प्रकट झालेले असते. परोक्ष म्हणजे सोप्या भाषेत अप्रत्यक्ष. अपरोक्ष म्हणजे परोक्ष च्या बरोब्बर उलट अर्थात प्रत्यक्ष किंवा थेट.
डॉट नेट डेव्हलपर्स साठी "चत्वार वाचा"
आपण सगळ्यांनी कधीनाकधी मनाचे श्लोक वाचलेले आहेत. त्यांतील "नमू शारदा मूळ चत्वार वाचा" हे ही आपल्याला अगदी तोंडपाठ आहे. परंतु या "चत्वार वाचा" चा योगगर्भ अर्थ लोकांना क्वचितच माहित असतो. हा अर्थ नीट समजून घेतल्यावर ही संकल्पना किती खोलवर रुजलेली आहे ते आपल्याला कळतं.
सॉफ्टवेअर डेव्हलपर्ससाठी संत-सत्पुरुषांची शिकवण उपयुक्त
आपल्यावर काहीतरी परिणाम करत असतोच. कधी तो परिणाम आपल्याला स्पष्ट जाणवतो तर कधी तो सूक्ष्म असल्याने जाणवत नाही इतकंच. त्याचबरोबर हा परिणाम चांगला अथवा वाईट असू शकतो. आधुनिक काळातल्या अवतीभवती असलेल्या नकारात्मक गोष्टींची प्रधानता लक्षात घेता शक्य होईत तेंव्हा सकारात्मक गोष्टींची संगती धरावी हे ओघाने आलेच. अजपा योग आचरणाऱ्या उपासकांनी सुद्धा विशेषरूपाने ही काळजी घेतली पाहिजे. नाहीतर एकीकडे अजपाद्वारे शुद्धी साधायची आणि दुसरीकडे अयोग्य संगतीमुळे परत अशुद्धी साठायची असा प्रकार व्हायचा धोका असतो.
उत्तरायणातील देहत्याग आणि मौनाचे महत्व
उद्या म्हणजे दिनांक १४ जानेवारी २०१८ रोजी मकर संक्रांत आहे. अशी मान्यता आहे की महाभारताच्या युद्धात भीष्मांनी या दिवशी स्थूल देहाचा त्याग केला. भीष्म इच्छामरणी होते. बाणांच्या शय्येवर धारातीर्थी पडल्यावर त्यांनी लगेच प्राणत्याग केला नाही तर उत्तरायण सुरु होण्याची वाट बघत राहिले. उत्तरायणाच्या पहिल्या दिवशी म्हणजे मकर संक्रांतीला त्यांनी देहत्याग केला. उत्तरायण काळात मृत्यू आल्यास देवलोकाची प्राप्ती होते अशी श्रद्धा आहे.
कुंडलिनी शक्तीची साधकांमधील क्रियाशीलता
कुंडलिनी योगमार्गावर शक्तिपाताचं स्वतःचं असं एक महत्व आणि स्थान आहे. शक्तिपात, त्याचे प्रकार आणि संबंधीत संकल्पनांची माहिती मी देवाच्या डाव्या हाती आणि नाथ संकेतींचा दंशु मध्ये दिलेली आहे. त्यामुळे येथे पुनरावृत्ती करत नाही. येथे साधकांची पात्रता आणि शक्तीची क्रियाशीलता यांचाच विचार करू.
अध्यात्म जगतात पौर्णिमा आणि अमावास्या यांचं आपलं असं एका स्थान आहे. सामान्य माणसांच्या दृष्टीने पौर्णिमा म्हणजे शुभ आणि अमावास्या म्हणजे अशुभ असं काहीसं समीकरण बनलेलं असतं. पौर्णिमेच्या पूर्ण चंद्राचं सौंदर्य त्याला शुभ वाटतं तर काळ्याकुट्ट अमावास्येला तो अशुभ, भुतखेतं, तंत्र-मंत्र वगैरे गोष्टींशी जोडत असतो.


आयपीएल दरवर्षी येते पण विश्वचषक नाही, राहुल द्रविड केले कठोर भाष्य - Maha Sports

आयपीएल दरवर्षी येते पण विश्वचषक नाही, राहुल द्रविड केले कठोर भाष्य
आयपीएल दरवर्षी येते पण विश्वचषक नाही, राहुल द्रविड केले कठोर भाष्य
आयपीएलच्या ११ व्या मोसमाचा लिलाव दोन दिवसांवर येऊन ठेपला आहे. यात अनेक तरुण खेळाडूंना चांगली बोली लागण्याची शक्यता आहे. त्यामुळे माजी कर्णधार राहुल द्रविडने १९ वर्षांखालील भारतीय संघाला विचलित होऊ नका असा सल्ला दिला आहे. द्रविड या भारतीय संघाचा प्रशिक्षक आहे.
१९ वर्षांखालील भारतीय संघ सध्या न्यूझीलंडमध्ये सुरु असलेल्या विश्वचषकात व्यस्त आहे. भारतीय संघाने उत्तम कामगिरी करत उपांत्यपूर्व फेरीत प्रवेश केला आहे. उद्या त्यांचा बांग्लादेशबरोबर उपांत्यपूर्व फेरीचा सामना रंगणार आहे.
याच भारतीय संघातील अनेक खेळाडूंची नावे आयपीएल लिलावाच्या यादीत घोषित करण्यात आलेली आहेत. याबदल ईएसपीएन क्रिकइन्फोशी बोलताना द्रविड म्हणाला, “सत्य लपवण्यात काही अर्थ नाही. हे खरं आहे.” तसेच द्रविड असेही म्हणाला की आयपीएल लिलाव नाही हे भासवण्यातही काही अस्र्थ नाही त्यापेक्षा आम्ही यावर चर्चा करतो.
द्रविड पुढे म्हणाला, “आम्ही या खेळाडूंचा फोकस कशावर हवा आणि त्यांचे जवळच्या ध्येयाच्या तुलनेत लांब पल्ल्याचे ध्येय काय असावे यावर चर्चा करतो”
द्रविडने विश्वचषकाचे महत्व समजावून देताना सांगितले की आयपीएल लिलाव हा दरवर्षी येणार आहे, पण विश्वचषकात खेळण्याची संधी प्रत्येकालाच मिळते असे नाही. याबद्दल पुढे द्रविड म्हणाला, “लिलाव अशी एक गोष्ट नाही की ज्यावर खेळाडू नियंत्रण ठेवू शकतात. एक किंवा दोन लिलाव खेळाडूंच्या दीर्घ कारकिर्दीवर जास्त परिणाम करू शकत नाही.”
“लिलाव प्रत्येक वर्षी असणार आहे. पण त्यांना प्रत्येकवर्षी शक्य झाल तर विश्वचषक उपांत्य फेरीत भारताकडून खेळण्याची संधी मिळेलच असे नाही. असे नेहमी होत नाही.”
१९ वर्षांखालील भारतीय संघाने २०१६ च्या विश्वचषकात द्रविडांच्याच प्रशिक्षणाखाली अंतिम सामन्यात धडक मारली होती.
१९ वर्षांखालील विश्वचषक २०१८ICC U-19 World Cup 2018IPL 2018IPL Auction 2018rahul dravidआयपीएल २०१८आयपीएल लिलावराहुल द्रविड
फिटनेसवरून विनोद कांबळीने उडवली प्रशिक्षक रवी शास्त्रींची टर
तिसरी कसोटी: दक्षिण आफ्रिकेची भारतावर ७ धावांची किरकोळ आघाडी
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा पराक्रम करतोच
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम घडलाच
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती झिंटा खुष
कोण आहे रोहित शर्मा शेजारी बसलेल्या प्रवाशाने रोहितला पाहताच काय केले पहा
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा पराक्रम करतोच
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम घडलाच
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती झिंटा खुष
कोण आहे रोहित शर्मा शेजारी बसलेल्या प्रवाशाने रोहितला पाहताच काय केले…
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा…
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम…
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती…


अमेरिकन ओपनमध्ये शारापोव्हा, व्हीनस, मुगुरुझा तिसऱ्या फेरीत | Webdunia Marathi

मंगळवार, 22 मे 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
अमेरिकन ओपनमध्ये शारापोव्हा, व्हीनस, मुगुरुझा तिसऱ्या फेरीत
न्यूयॉर्क|	Last Modified	शुक्रवार, 1 सप्टेंबर 2017 (12:18 IST)
माजी विम्बल्डन विजेती मारिया शारापोव्हा, माजी विजेती व्हीनस विल्यम्स आणि ग्रॅंड स्लॅम विजेती गार्बिन मुगुरुझा या प्रमुख मानांकितांनी आपापल्या प्रतिस्पर्ध्यांवर वेगवेगळ्या शैलीत मात करताना अमेरिकन ओपन टेनिस स्पर्धेतील महिला एकेरीत तिसरी फेरी गाठली. तसेच 13वी मानांकित पेट्रा क्‍विटोव्हा, 18वी मानांकित कॅरोलिन गार्सिया, 16वी मानांकित ऍनेस्तेशिया सेवास्तोव्हा आणि 31वी मानांकित मॅग्दालेना रिबारिकोव्हा या मानांकितांनीही चमकदार विजयांसह तिसरी फेरी गाठली.
मात्र पाचवी मानांकित कॅरोलिन वोझ्नियाकी, 11वी मानांकित डॉमिनिका सिबुल्कोव्हा, 22वी मानांकित शुआई पेंग आणि 29वी मानांकित मिरजाना ल्युकिक बॅरोनी या मानांकितांचे आव्हान दुसऱ्याच फेरीत संपुष्टात आले. एकेटेरिना माकारोव्हाने वोझ्नियाकीला 6-2, 7-8, 6-1 असे चकित केले. तर स्लोन स्टीफन्सने सिबुल्कोव्हावर 6-2, 5-7, 6-3 अशी झुंजार मात केली. डोना वेकिकने शुआई पेंगला 6-0, 6-2 असे चकित करीत आगेकूच केली.
मारिया शारापोव्हाला सलग दुसऱ्या फेरीत तीन सेटपर्यंत झुंज द्यावी लागली. पहिल्याच फेरीत द्वितीय मानांकित सिमोना हालेपला पराभूत करणाऱ्या शारापोव्हानो तिमिया बाबोलसवर 6-7, 6-4, 6-1 अशी मात केली. तर व्हीनसने ओसीन डॉडिनला 7-5, 6-4 असे पराभूत केले. मुगुरुझाने यिंग यिंग दुआनचा 6-4, 6-0 असा फडशा पाडला. तर पेट्रा क्‍विटोव्हाने ऍलिझ कॉर्नेटचा 6-1, 6-2 असा धुव्वा उडवीत तिसरी फेरी गाटली.
त्याआधी सहावा मानांकित डॉमिनिक थिएम, सातवा मानांकित ग्रिगोर दिमित्रोव्ह, नववा मानांकित डेव्हिड गॉफिन, 15वा मानांकित टॉमस बर्डिच या प्रमुख मानांकितांनी चमकदार विजयाची नोंद करताना पुरुष एकेरीत विजयी सलामी दिली. तर चतुर्थ मानांकित एलिना स्विटोलिना, आठवी मानांकित स्वेतलाना कुझ्नेत्सोव्हा, 10वी मानांकित ऍग्नेस्का रॅडवान्स्का, 17वी मानांकित एलेना व्हेस्निना, विसावी मानांकित कोको वान्डेवाघे आणि 25वी मानांकित दारिया गाव्हरिलोव्हा या मानांकितांनीही आपापल्या प्रतिस्पर्ध्यांना नमविताना महिला एकेरीच्या दुसऱ्या फेरीत प्रवेश केला.
राफेल नदालची पुन्हा अग्रमानांकनावर झेप
युकी भांब्रीची उपांत्यपूर्व फेरीत धडक
महिलांनी झेप घेण्याची गरज – सानिया
“क्‍ले-कोर्टच्या बादशहा’अर्थात राफेल नदालची आकर्षक पोझ…
नदालचा दहाव्यांदा फ्रेन्च ओपनवर कब्जा
यावर अधिक वाचा :
पोलीस शिपायाने चक्क ३ लग्नं केली पुण्यातील गोष्ट
पुण्यातील स्वारगेट पोलीस ठाण्यांतर्गत सेवेत असलेल्या या पोलीस शिपायाने चक्क ३ लग्नं केली ...
सायन रूग्णालयातील निवासी डॉक्टरही आजपासून संपावर
मुंबई येथील जे जे रुग्णालयात डॉक्टरला बेदम मारहाण प्रकरणी आता सायन रूग्णालयातील निवासी ...
विधार्भात पाणी प्रश्न पेटला जीवण प्राधिकरणच्या एका ...
पाण्यासाठी नागरिकांचा उद्रेक झालाय. वडगाव चौकात पाणीटंचाईच्या प्रश्नातून जीवण ...
कुमारस्वामींचे लग्न झाले तेव्हा दुसरी पत्नी आली होती
कर्नाटकचे संभाव्य मुख्यमंत्री व जेडीएसचे नेते एचडी कुमारस्वामी यांच्यापेक्षा लोकांना ...
लवकरच एसटीत व्हेईकल ट्रॅकिंग सिस्टम वेळ आणि थांबे कळणार
सर्वांची लाडकी आणि सार्वजनिक वाहन व्यवस्था असल्लेली जीवन वाहिनी असलेली लालपरी अर्थात एसटी ...
आंतरराष्ट्रीय कूपन कोड कंपनी पिकोडी, आता भारतात
इंटरनेटवर सर्वात फायदेशीर ऑनलाईन डील आणि कूपन सर्च मध्ये उत्कृष्ट प्रदर्शन देणारी ऑनलाईन ...
बीएसएनएलचा 'डेटा त्सुनामी' प्लान
बीएसएनएल (BSNL)ने नवा प्लान जाहीर केलाय. जियो आणि एअरटेलला टक्कर देण्यासाठी बीएसएनएलने ...
एअरटेल - अमेझॉनचा करार, मिळणार २,६००चा कॅशबॅक
एअरटेल आणि अमेझॉन इंडियाने मिळून ४ जी स्मार्टफोन खरेदीवर कॅशबॅक ऑफर आणली आहे. या ऑफरसाठी ...
डिसेंबर 2019 पर्यंत भारतात 5 जी सेवेची शक्यता
येत्या काही दिवसात 5 जीचे निकष निश्चित करण्याचा ट्रायचा प्रयत्न करणार असून डिसेंबर 2019 ...
फेसबुकवर अमिताभ बच्चन यांचा नवा रेकॉर्ड
महानायक अमिताभ बच्चन यांनी अजून एक रेकॉर्ड केला आहे. नुकताच त्यांनी फेसबुकवर ३ कोटी ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


तेरा होने लगा हुं....

गप्पागोष्टी, खाद्यभ्रमंती आणि सगळ्या मनाला भिडलेल्या गोष्टींची बखर
तेरा होने लगा हुं....
एखाद्या गाण्यानी वेड लावायची ही काही पहीलीच वेळ नव्हे..याआधीही असंख्य गाणी आवडली अगदी वेड्यासारखी पुन्हा पुन्हा ऐकली, गळ्यात उतरवली, मैत्रीणींसमोर गायली, सख्यासाठी गुणगुणली. पण नव्या गाण्यांमध्ये बर्याच दिवसांनी मला हे गाणं खुप आवडलं. प्रत्येक सूर प्रत्येक शब्द अगदी थेट काळजाचा ठाव घेतो. मी हा चित्रपट पाहीला नाही.. ह्या गाण्याच्या क्लिप्स पण बघितल्या नाहीत पण कोण जाणे एक एक शब्द इतका छान गुंफ़लाय की आपल्याला आतवर कुठेतरी गाणं ऐकल्याचं समाधान मिळत राहतं..
सख्याचं आपल्या प्रेयसीला साद घालणं आणि तिचंही त्याचं प्रेम स्विकार करतांना " माझंही तुझ्यावर प्रेम आहे" हे सांगणं मला खुप भावलं.
अतिफ़ अस्लम चा आवाज आणि त्याचा प्रत्येक स्वर एखाद्या प्रेमात पडलेल्या मुलीला तिच्याच प्रियकराचा वाटावा इतका नेमका आहे. अलिशाचा आवाज एकदम सेंशुअस. गाण्याची सुरुवातच मुळी अप्रतिम...
हे ऐकुन तर सुर्यास्ताच्या वेळीचा समुद्राला सुखावणारा सूर्यच आठवतो..एखाद्या प्रियकराला, प्रेयसीसोबत व्यतीत केलेला प्रत्येक क्षण असाच सुखावणारा वाटत असावा...जसा जसा सूर्य अस्तास जातो आणि काळोख पसरायला लागतो तेव्हा जशी समुद्राला हुरहुर वाटत असावी तशीच प्रियकराला वाटत असावी....त्याचा प्रेयसीरुपी सूर्य पुन्हा क्षितीजावर येईस्तोवर :) नाही
अतिफ़ अस्लम चं "तेरा होने लगा हु...जबसे मिला हु" इतकं प्रामाणिक वाटतं की एखाद्या मुलीने ते ऐकुनच त्याचं प्रेम स्विकारावं.
"ऐसे तो मन मेरा पेहले भी रातों मे अक्सर ही चाहत के हां सपने संजोता था
पहले भी धडकन ये धुन कोइ गाती थी पर अब जो होता है वो पहले ना होता था"...हे त्याचं तिला नं राहवुन सांगणं..आणि तिथे एका क्षणासाठी सगळं थांबणं...फ़क्तं तिच्या होकारासाठी... तिचंही अगदी खोडसाळपणे त्याला "हुआ है तुझे जो भी जो भी, मुझे भी इस बार हुआ..तो क्युना मै भी कह दु कह दु..हुआ मुझे भी प्यार हुआ..असं सांगणं....
प्रेमीयुगुलांच्यात पहीले पहीले असणारा संकोच आणि प्रेम व्यक्तं झाल्यावर येणारा खट्याळपणा अगदी नकळत आपल्या डोळ्यासमोर तरळतो....
आंखोंसे छुं लूं की बाहें तरसती है...दिल ने पुकारा है हां..अब तो चले आओ..
आओ के शबनम की बुंदें बरसती है मौसम इशारा है हां..अब तो चले आओ...
यां दोन्ही ओळी आतिफ़ अस्लम नी खुप आर्ततेने गायल्या आहेत....तिचा सहवास..खुशगवांर मौसम पण तरीही एक अंतर..यासगळ्यांत प्रियकराच्या ठायी असलेली आर्तंता अतिफ़ने आपल्या सुफ़ी आवाजात अगदी सह्ही आपल्यापर्यंत पोचवलीए...
बाहोंमे डाले बाहें बाहें...बाहोंका जैसे हार हुआ...हां माना मैने माना माना हुआ मुझे भी प्यार हुआ..असं म्हणत म्हणत अलिशा अगदी सहज खट्याळ पण हळवी प्रेमिका आपल्यासमोर उभी करते...
इर्शाद कामिल यांचे शब्द खुप छान, सोपे पण तरीही मनाला भिडणारे...
थोडे शब्द..थोडं सुश्राव्य संगीत आणि सख्याची आठवण...बस्स दिन बन गया यार
सुरेख लिहिलं आहेस. खूपच लक्ष देऊन ऐकलं आहेस. गाणं सुंदरच आहे पण आतिफच्या ’नेमक्या’ आवाजामुळे ते पुन्हा ऐकावंसं वाटतं.
धन्यवाद गणेश, कांचन, आणि अनिकेत....
हे गाणं ऐकलं नाही कधी, परंतु तुम्ही केलेलं वर्णन वाचून मात्र नक्कीच ऐकावसं वाटू लागलं आहे. लेख खूप छान लिहिला आहेत.
नक्की ऐका..पैसे वसुल आहे हे गाणं..
अशीच भेट देत रहा....
गाणं खूप चांगला आहे आणि मला खूप आवडले होते, पण तुम्ही खूप छान विश्लेषण केलेय...
क्या बात है मुग्धा......... मी हिंदी गाणी फारशी ऐकत नाही पण ज्या दिवशी हे गीत कानी पडलं तेंव्हा मी पार वेडा होऊन गेलो होतो.. अफाट सुंदर वगैरे आहेच पण त्यातील भाव केवळ शब्दातीत.. अहाहाहा..
एकदा संध्याकाळी ऑफीसच्या कॅबने घरी चाललो होतो, एकटाच होतो. अगदी तिन्ही सांजेचे वातावरण होते. पुर्ण अंधारही नव्हता. तेंव्हा तिथल्या रेडीओवर हे गाणं लागलं आणि काय सांगू मनाची काय अवस्था होऊन गेली. प्रीतम, अतिफ अस्ल्म किंवा आलिशा चिनॉय तिघांपैकी कुणाचं आणि किती कौतुक करू
आणि हे पडद्यावर पाहिलंस का कहर आहे नुसता. कतरीना कैफने आमचा मानसिक छळ चालूच ठेवलाय. त्यात ति जी दिसते आणि एकूणच गाण्याच पिक्चरायझेशन पाहिलं की मला तर वेड लागायची पाळी येते. त्याला विशेषणं नाहीतच माझ्याकडे.. तो केवळ अनुभवण्याचा विषय
अविस्मरणीय - द ग्रेट गॅटस्बी
मागच्या आठवड्यात द ग्रेट गॅटस्बी नॉवेल वाचायला घेतलं. खूप उत्सुकता होती मला. पुस्तकाची सुरुवात खूप साधी पण आत ओढून घेणारी वाटली. पुस्तक सुरु करण्या आधीची प्रस्तावना तर भन्नाट. स्कॉट फित्झगेराल्ड हा लेखक आहे द ग्रेट गॅटस्बी या पुस्तकाचा. १०० वर्षांपूर्वी लिहिलेलं पुस्तक, एक खिळवून ठेवणारं कथानक. जे गॅटस्बी, या अतिशय गूढ अभिव्यक्ती असलेल्या माणसाभोवती रेखाटलेलं. निक कारावे, हा या पुस्तकाचा नरेटर, वॉल स्ट्रीट च्या एका कंपनीत काम करत असतो. तो इस्ट एग या शहरात राहायला आल्यावर त्याच्याबाजूलाच असणाऱ्या मोठ्या, अवाढव्य बंगल्याशी त्याची ओळख होते. आणि हळूहळू त्या बंगल्या च्या मालकाशी म्हणजे जे गॅटस्बी, या व्यक्तीशी झालेली अगदी साधी ओळख त्याचं आयुष्य कसं बदलून टाकते याचे निक नीच घेतलेला मागोवा म्हणजे हे पुस्तक.
स्कॉट फित्झगेराल्ड यांची भाषा ओघवती आहे. १०० वर्षानंतरही त्यांनी वर्णन केलेल्या अमेरिकेशी आपण समरस होऊ शकतो, इतके की आपणच इस्ट एग मध्ये आहोत असे वाटते. जे गॅटस्बी, आणि त्याची व्यक्तीरेखा स्कॉट नी अतिशय छान उभी केली आहे. त्याची राहणी, त्याचा भूतकाळ, त्याची डेझी (म्हणजे निक करावे ची चुलत …
दोसा हा पदार्थ नं आवडणारा माणूस विरळा. माझी आणि दोस्याची ओळख आमच्या शाळेच्या आनंदमेळ्यात झाली होती. एक डोस्याचा स्टॉल होता तिथे, माझ्या बेस्ट फ्रेंड च्या काकी चा. मी नं खाताच गर्दी पाहून मला लक्षात आलं होतं तेव्हा कि काहीतरी स्पेशल आहे दोस्यात. हळूहळू जसे मोठे होत गेलो तसे आई बाबा बाहेर जेवायला घेऊन जायचे, मग खायचे काय तर डोसा, जगत नावाचे नागपूरला खूप प्रसिद्ध हॉटेल होते, अर्थात आता मॉल आणि मोठमोठ्या बिल्डींग्स असलेले नागपूर नव्हते तेव्हा उणीपुरी २ ते ३ फॅमिली रेस्टॉरंट्स. त्यात आर्य भवन एक आणि एक जगत. आई म्हणायची जी वस्तू आपण घरी जास्त करत नाही ती बाहेर खावी. म्हणून मोठ्ठा क्रिस्पि दोसा त्यात बटाट्याची भाजी, सोबत चटण्या. एकदम पोटभर व्हायचा तो मसाला डोसा. मी ९ वी, १० वी त असतांना आई घरीच डोसे करायची. पुढे कॉलेज मध्ये घेल्यावर वगैरे बाहेर खातांना डोसा हा पदार्थ बऱ्याचदा खाल्ल्या जायचा. आता गेल्या १० वर्षांपासून चेन्नई मध्ये स्थायिक असल्याने, दोसा हा दाक्षिणात्य संस्कृतीचा किती अविभाज्य घटक आहे हे कळून आले. माझ्या घरी डोश्याचे पीठ नाही असा एकही दिवस जात नाही. जसे मराठी घरांत कणिक नाही…
पहिला भाग बाहुबलीचा मी टीव्ही वर पहिला होता आणि म्हंटले होते की पुढचा भाग मी नक्की थेटर मध्ये बघणार. बस्स, बाहुबली २ रिलीज झाला आणि अगदी दुसऱ्याच दिवशी आम्ही बघायला गेलो. उत्कंठा तर होतीच, नयनरम्य ग्राफिक्स बघायची पण त्याहूनही जास्त मला अमरेंद्र बाहुबली ला प्रभास नी कसे पोर्ट्रे केलं आहे ते बघायचं होतं. अमरेंद्र बाहुबली ला मी मनात घरी घेऊनच परत आले एवढा छान न्याय या भूमिकेला प्रभास नी दिलाय. पहिल्या भागात सुध्दा अमरेंद्र बाहुबली होतेच पण ह्या भागात जरा अजून छान व्यक्तिमत्व दाखवलं आहे असे मला वाटले. मोहक स्मित, साधा चेहरा आणि लोकांसाठी करण्याची वृत्ती (हे सांगणे नं लगे)ह्यामुळे ही अमरेंद्र बाहुबली चे महिष्मती मध्ये असलेलं फॅन फॉलोविंग अगदी बरोबर आहे असे वाटते.
अनुष्का फारच सुंदर दिसली आहे. तिची देवसेना पण मनात घर करून राहते. तामिळ मध्ये तिचे डायलॉग्ज एकदम कातिल आहेत. कुठेही अति अभिनय नाही. एकदम समतोल भूमिका केली आहे. राजामौळी यांनी तिला खूप सुंदर दाखवण्याचा प्रयत्न केला जो अगदी यशस्वी झाला. ती खरोखरी राणी वाटते आणि राजकन्येपासून राणी होण्यापर्यंत चा प्रवास तिने खूप छान प्रकारे आप…
तेरा होने लगा हुं....


भोजलिंग शेजारच्या बेवारस वाळुचा गाॅडफादर कोण ? - iDainik.com

Home > Man > Satara Dist > भोजलिंग शेजारच्या बेवारस वाळुचा गाॅडफादर कोण
भोजलिंग शेजारच्या बेवारस वाळुचा गाॅडफादर कोण
म्हसवड :- सध्या माण तालुक्यात वाळु उसा ' चोरी चोरी , चुपके चुपके ' असुन आटपाडी व माण तालुक्याच्या सिमेवर असलेल्या भोजलिंगाच्या पायथ्याला दोन दिवसांपूर्वी पाच-सहा डंपर वाळु पडली असुन ह्या वाळुला एका वाळुतस्करांचा गाॅडफादर असलेल्या एका तलाठ्यांने झेड-प्लस सुरक्षा दिल्याची चर्चा आहे.
सध्या माण तालुक्यात वाळु तस्करी थंडावली असली तरी काही ठिकाणी वाळु उपसा ' चोरी चोरी , चुपके चुपके ' सुरू असुन महसुल विभागाने अनेक पथके तयार करून वाळुउपसा रोखण्यासाठी प्रयत्न केले जात आहेत , याचा वाळु तस्करांनी चांगलाच धसका घेतला असला तरी माण मधील एका वाळु तस्करांचा गाॅडफादर तलाठ्यांने सबंधित डंपरला संरक्षण दिल्याची चर्चा आहे , ती वाळु म्हसवड परिसरात माणगंगा नदीपात्रातुन भरून डंपर मध्ये भरून चार दिवसापूर्वी या दोन तलाठ्यांनी डंपर सोबत राहुन महसुलची सर्व जबाबदारी घेतली होती ,हि वाळु आटपाडी व माण तालुक्याच्या सिमेवर प्रसिद्ध देवस्थान असलेल्या भोजलिंगाच्या डोंगराच्या पायथ्याशी सहा-सात डंपर वाळु टाकली आहे , जिल्हाधिकारी यांनी नुकतीच महसुल मधील सर्वांचे कान टोचले आहेत , मात्र सबंधित तलाठ्यांना जिल्हाधिकारी यांनी मोठा औषध उपचार करण्याची गरज भासु लागली आहे , सबंधितानी वाळु एका मित्रांसाठी टाकली असल्याची चर्चा आहे
ही वाळु माण तालुक्याच्या सिमेवर कमी वर्दळीच्या ठिकाणी टाकली आहे ,वाळू टाकताना सबंधित तलाठ्यांनी झेड-प्लस सुरक्षा दिली आहे त्यात वरिष्ठ अधिकारी कोण सामील आहेत का  त्या बदल्यात मलिदा किती जणां पंर्यत पोहचला  त्या बदल्यात मलिदा किती जणां पंर्यत पोहचला  यांना महसुलने संरक्षण देणे म्हणजेच कुंपनाने शेत खाल्याचा प्रकार आहे का  यांना महसुलने संरक्षण देणे म्हणजेच कुंपनाने शेत खाल्याचा प्रकार आहे का  यात एका तलाठ्याचा सहभाग होता तर त्यांच्यावर कारवाई होणार का  यात एका तलाठ्याचा सहभाग होता तर त्यांच्यावर कारवाई होणार का  अधिकाऱ्यां पंर्यत मलिदा पोहचतो म्हणूनच तलाठ्यांवर कारवाई होत नाही का  अधिकाऱ्यां पंर्यत मलिदा पोहचतो म्हणूनच तलाठ्यांवर कारवाई होत नाही का  आता तरी कारवाई होणार का  आता तरी कारवाई होणार का  जिल्हाधिकारी लक्ष देणार का  जिल्हाधिकारी लक्ष देणार का  असे अनेक सवाल सर्व सामान्यांमधुन उपस्थित केला जात असुन सबंधित तलाठ्यांचा शोध घेऊन त्यांच्यावर कारवाई करण्याची तसदी महसुल विभाग करणार का  असे अनेक सवाल सर्व सामान्यांमधुन उपस्थित केला जात असुन सबंधित तलाठ्यांचा शोध घेऊन त्यांच्यावर कारवाई करण्याची तसदी महसुल विभाग करणार का  हा येणारा काळच ठरवेल.
"त्या" तलाठ्यांचे बगलबच्चे सैरावैरा
माण मधील त्या तलाठ्यांचे कारनामे पेपरमध्ये गेल्या काही दिवसांपासून छापुन येत असल्याने तलाठी चांगलेच बिधरले असुन त्यांच्या बगलबच्यांनी पत्रकारांच्या भेटीगाटीवर जोर दिला असुन बातम्या थांबवण्यासाठी प्रयत्न करताना दिसत आहे.
जिल्हाधिकार्यांच्या झाडाझडतीनंतरही वाळु उपसा सुरुच
चार दिवसांपुर्वी पुसेगांव येथे जिल्हाधिकारी सातारा यांनी सर्वच तलाठ्यांची एक बैठक घेवुन त्यामध्ये जिल्ह्यात बेकायदेशीर सुरु असलेल्या वाळु उपसा संदर्भात तलाठ्यांना जाब विचारला होता, यावेळी माण तालुक्यात सुरु असलेल्या वाळु उपशा संदर्भात एका तलाठ्याला भर बैठकीत उभे करुन याविषयी जाब विचारत त्याला चांगलेच धारेवर धरले होते, त्यानंतर दुसर्याच दिवशी भोजलिंग पायथ्यालगत असा वाळु साठा दिसुन आल्याने जिल्हाधिकारी यांच्या झाडाझडतीनंतरही वाळु उपसा सुरुच असल्याची महसुल विभागातच चर्चा सुरु आहे.
आपण चंदन असल्याची घोषणा चंदनाला कधीच करावी लागत नाही. त्याचा गंध वाऱ्याबरोबर आपोआप पसरत जातो.
बातम्या तुमच्या inbox मध्ये...


त्याने ठोकले रणजी स्पर्धेतील दुसरे सर्वात वेगवान अर्धशतक - Maha Sports

त्याने ठोकले रणजी स्पर्धेतील दुसरे सर्वात वेगवान अर्धशतक
त्याने ठोकले रणजी स्पर्धेतील दुसरे सर्वात वेगवान अर्धशतक
 येथे सुरु असलेल्या हिमाचल प्रदेश विरुद्ध गोवा यांच्यातील रणजी सामन्यात पंकज जैसवाल या खेळाडूने १६ चेंडूत अर्धशतक केले आहे.
जेव्हा हिमाचल प्रदेशने आपला डाव ७ बाद ६२५ धावांवर घोषित केला तेव्हा जैसवाल २० चेंडूत ६३ धावांवर खेळत होता. त्याने आपल्या ६३ धावांच्या खेळीत ७ षटकार आणि ४ चौकार खेचले.
रणजी स्पर्धेतील माहित असणाऱ्या खेळींपैकी ही दुसरी सर्वाधिक वेगवान अर्धशतकी खेळी आहे. यापूर्वी बंदीप सिंगने १५ चेंडूत अर्धशतकी केली होती.
याआधीच्याच सामन्यात याच मैदानावर हिमाचल प्रदेशाकडून प्रशांत चोप्रा या खेळाडूने ३०० धावांची खेळी केली होती.
रणजी स्पर्धेतील वेगवान अर्धशतकी खेळी
१८- शक्ती सिंग, युसूफ पठाण
.युसूफ पठाण2nd fastest fifty३०० धावांची खेळीHimachal PradeshHistoryPankaj JaiswalRanji Trophyदुसरे सर्वात वेगवान अर्धशतक धरमशाला
टॉप ३: १०० वनडे सामने खेळूनही एकही कसोटी सामना न खेळलेले खेळाडू
न्यूजीलँडविरुद्ध होणाऱ्या या सामन्याची तिकिटे आहेत सर्वात स्वस्त
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा पराक्रम करतोच
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम घडलाच
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती झिंटा खुष
कोण आहे रोहित शर्मा शेजारी बसलेल्या प्रवाशाने रोहितला पाहताच काय केले पहा
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा पराक्रम करतोच
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम घडलाच
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती झिंटा खुष
कोण आहे रोहित शर्मा शेजारी बसलेल्या प्रवाशाने रोहितला पाहताच काय केले…
एकवेळ मान्सून चुकेल पण रैना आयपीएलमध्ये दरवर्षी हा…
तब्बल ११ आयपीएल वाट पहावे लागले आणि अखेर काल तो विक्रम…
व्हिडिओ व्हायरल- मुंबई हारली, पंजाब संघाची मालकीण प्रीती…