व्यक्तानंद: काळे धन खरोखरंच अपायकारक आहे का?

काळे धन खरोखरंच अपायकारक आहे का
डिमॉनेटायझेशन वर माझी लेखमाला वाचून एका अतिशय अभ्यासू मित्राने मला एक मूलभूत प्रश्न विचारला की, काळे धन जर अर्थव्यवस्थेत असले तर नक्की काय अपाय होतो
त्याचे म्हणणे होते की, जर काळे धन वापरून वस्तू विनिमय सुरूच राहणार आहे तर मग मोटरसायकलरूपी अर्थव्यवस्थेतील, RBI च्या हाती नियंत्रण असलेल्या चाकाच्या आकाराचे मोजमाप चुकले काय किंवा बरोबर आले काय त्याने काय असा मोठा फरक पडतो त्याने काय असा मोठा फरक पडतो शेवटी विक्रेत्याला त्याचा मोबदला मिळण्याशी कारण. त्याला कुठे कळणार आहे की त्याला मिळणारा मोबदला काळ्या धनातून आहे की पांढऱ्या. लोक वस्तू बनवतील आणि लोक त्या विकत घेत राहतील. काळ्या पैशावर नियंत्रण करणे खरोखरच आवश्यक आहे का शेवटी विक्रेत्याला त्याचा मोबदला मिळण्याशी कारण. त्याला कुठे कळणार आहे की त्याला मिळणारा मोबदला काळ्या धनातून आहे की पांढऱ्या. लोक वस्तू बनवतील आणि लोक त्या विकत घेत राहतील. काळ्या पैशावर नियंत्रण करणे खरोखरच आवश्यक आहे का उत्तर प्रदेशचे मुख्यमंत्री एका मुलाखतीत आणि महाराष्ट्रातील पूर्वीच्या सत्ताधाऱ्यांपैकी एक नेते त्यांच्या ब्लॉगवर म्हणाले की २००८ च्या जागतिक मंदीत आपण तरलो तेच मुळी आपल्याकडील काळ्या पैशामुळे. मग राहू द्यावा काळा पैसा अर्थव्यवस्थेत. कशाला उगाच आटापिटा. प्रश्न मला आवडला. कारण त्यात मला माझे निरीक्षण मांडण्याची संधी होती. त्याला जे उत्तर दिले ते इथे देतोय.
अतिशय महत्वाचा प्रश्न विचारलात. यावर माझे आकलन अंतिम आहे असा माझा दावा नाही. पण ह्या प्रश्नावर मी ज्या ज्या वेळी विचार केला आहे त्या सर्व वेळी माझ्या मनात आलेले विचार इथे थोडक्यात मांडायचा प्रयत्न करतो. मला काळ्या पैशामुळे निर्माण होणाऱ्या चार अडचणी दिसतात
१) नैतिक कर्तव्यात कसूर : आधुनिक अर्थव्यवस्था वापरत असलेले चलन हे नैसर्गिक चलन नसून मध्यवर्ती नियंत्रकाने छापून किंवा नियंत्रण करून आपल्याला उपलब्ध करून दिलेले कृत्रिम मानवनिर्मित चलन आहे. आपण ते विनिमयासाठी वापरू साठवणुकीसाठी नाही; आणि साठवणूक करावीशी वाटली तरी रोख स्वरूपात न करता बँकेतील खात्यात करू, ह्या अपेक्षा ठेवून हे चलन आपल्याला उपलब्ध करून दिले जाते. भलेही प्रत्येक नोटेवर हे लिहिलेले नसल्याने आणि देशभर बँकांचे जाळे विस्तारलेले नसल्याने आपण ते पळत नसू पण त्यामुळे मध्यवर्ती नियंत्रकाचा अपेक्षा ठेवण्याचा हक्क नाकारता येत नाही. त्यामुळे जेव्हा रोख रकमेच्या स्वरूपात काळा किंवा पांढरा पैसा साठवून ठेवला जातो तेव्हा आपण व्यवस्थेचा अपेक्षाभंग केला, या पापाचे धनी होत असतो. ओपनिंग बॅट्समनने पहिल्या बॉलवर सिक्स मरून नंतर पुढच्याच बॉलवर हिट विकेट करून अपेक्षाभंग करावा तसे काहीसे हे आहे.
२) अर्थव्यवस्थेत अनपेक्षित झुकाव (Skewing) आणि अप्रत्यक्ष गुलामगिरीचा जन्म : जेव्हा कुणी पांढरा पैसा रोख स्वरूपात धरून ठेवतो, तेव्हा त्यात मूल्यवृद्धी नाही हे माहिती असल्याने, अश्या प्रकारे रोख धरून ठेवण्याचा कालावधी कमीत कमी करण्याकडे त्याचा कल असतो. अर्थनिरक्षर असेल तर तो असा पांढरा पैसा दीर्घकाळासाठी देखील धरून ठेवू शकतो, याची मला कल्पना आहे. पण जितका रोख रक्कम हातात धरून ठेवण्याचा किंवा बँकिंग वर्तुळाच्या बाहेर राहण्याचा कालावधी जास्त तितक्या प्रमाणात मध्यवर्ती नियंत्रकाची अर्थव्यवस्थेवरची नजर क्षीण होते, परिणामी देशाचे नियोजन अचूक निर्णयांऐवजी अंदाजे निर्णयांनी होणे वाढते आणि त्याची परिणामकारकता कमी होते. हा त्रासदायक परिणाम असला तरी फार हानिकारक नाही.
परंतू काळा पैसा याचा अर्थच मुळी कर कायदे धाब्यावर बसवून जमवलेला पैसा असतो. त्यामुळे तो बेकायदेशीर असतो. बेकायदेशीर असल्याने जोखीम जास्त असूनही हा पैसा दीर्घकाळपर्यंत बँकिंग व्यवस्थेच्या बाहेर राहणार असतो. म्हणजे त्यात मूल्यवृद्धी हवी असूनही आता त्याच्याकडे उघड गुंतवणुकीचे पर्याय उपलब्ध नसतात. मग हा पैसा मातीमोल होऊ नये म्हणून तो व्याजाने कर्जाऊ दिला जातो. आता हे कर्ज मध्यवर्ती बँकेने नियंत्रित केलेले नसते. त्यामुळे त्यात; व्याजदर किती असावा कुठल्या कारणासाठी किती कर्ज पुरवठा व्हावा कुठल्या कारणासाठी किती कर्ज पुरवठा व्हावा तारणासाठी काय, किती आणि कसे घ्यावे तारणासाठी काय, किती आणि कसे घ्यावे कर्ज बुडीत खाती निघाले तर तारण वापरून त्याची वसुली कशी व्हावी कर्ज बुडीत खाती निघाले तर तारण वापरून त्याची वसुली कशी व्हावी याबाबतचे मध्यवर्ती बँकेचे नियम धाब्यावर बसवले जातात.
अत्यंत जोखमीच्या प्रकल्पांना (ज्यातील जोखमीच्या प्रमाणामुळे आणि यशस्वीतेच्या अंधूक शक्यतेमुळे बँकेतून कर्ज मिळणे शक्य नसते) किंवा बेकायदेशीर प्रकल्पांनादेखील कर्ज मिळणे शक्य होते. मोठी जोखीम, बेकायदेशीरपणा यामुळे व्याजदर अवाच्या सवा आकारला जातो. मग हाच दर या अनधिकृत सावकाराचा आवडता होऊन सर्वसाधारण अर्थनिरक्षर किंवा बँकेच्या व्यवहारापासून दूर असलेल्या अर्थनिरक्षरांच्या साध्या प्रकल्पांसाठी देखील हेच राक्षसी दर लागू होतात. आणि त्यांच्या एरवी चांगल्या चालू शकणाऱ्या प्रकल्पातील नफा कमी होऊन, त्या व्यवसायाचे दिवाळे निघण्याची शक्यता वाढते.
सर्व चांगल्या प्रकल्पाचे असे अर्थनिरक्षर आणि बँकांपासून दूर असलेले प्रवर्तक, त्यांच्या नकळत अनधिकृत सावकारांचे अप्रत्यक्ष गुलाम बनतात. त्यांच्या नफ्याचा मोठा हिस्सा व्याजरूपाने सावकार खातो आणि जर नुकसान झाले तर त्यांची मालमत्ता सावकार हडप करतो.
याशिवाय गृहनिर्माणासारख्या, उद्योग म्हणून सरकारकडून मान्यता असूनही कमी नियंत्रण असलेल्या व्यवसायातील नवीन उद्योजक, या काळ्या पैशाच्या सुलभ उपलब्धतेला भुलून आपला व्यवसाय काळ्या धनाच्या सहाय्याने सुरु करून, पैशाला चलनात फिरण्याचा अजून एक प्रशस्त मार्ग उपलब्ध करून देतात. बँकेकडून कर्ज घेतल्यास हफ्ते चालू होत असल्याने विकासकाने बांधलेल्या घरांची शेल्फ लाईफ कमी होत असते. पण अनधिकृत सावकाराकडून कर्ज घेतल्याने, हफ्ते लगेच चालू होत नाहीत. त्यामुळे घरे विकताना हे उद्योजक दीर्घकाळ दम धरू शकतात. त्यामुळे त्या घरांची किंमत वाढवून ठेवून कृत्रिम तुटवडा निर्माण करून मग गिऱ्हाईकाचे नाक मुठीत ठेवणे सोपे जाते. कित्येकदा घर विकत घेणारी गिऱ्हाईके बँकेतील आपल्या ठेवी मोडून त्या बिल्डरांना रोख रकमेच्या स्वरूपात देतात. त्यामुळे अश्या गिऱ्हाईकाजवळील पांढरा पैसा काळा होऊन अधिकृत अर्थव्यवस्थेचे वर्तुळ छोटे तर अनधिकृत अर्थव्यवस्थेचे वर्तुळ मोठे होऊ लागते.
संपूर्ण व्यवहार रोख रकमी करणे शक्य नसते म्हणून काही भाग रोख तर काही भाग बँकेतून असे व्यवहार केले जातात. गिऱ्हाईकांवर पांढऱ्या सोबत काळ्या पैशाचे कर्ज चढते. ते फेडेपर्यंत हे सर्व लोक त्यांच्या स्वतःच्या नकळत बँका आणि अनधिकृत सावकारांचे गुलाम होतात.
अर्थव्यवस्थेतील पैसा थोड्या लोकांच्या हातात जमा होत जातो. अर्थव्यवस्था जिचा आकार नॉर्मल डिस्ट्रिब्युशन मधील सममित (symmetrical) बेल कर्व्ह सारखा असला पाहिजे ती आता एकीकडे झुकलेल्या कर्व्हचा (Skewed) आकार घेते. किंवा, अर्थव्यवस्थेच्या सुरवातीला संपत्तीच्या असमान मालकीमुळे मध्यरेषेच्या (Average Line) वर मूठभर आणि खाली असंख्य लोक असतात. लोकांच्या अंगातील नैसर्गिक उत्पादकतेला, वस्तू विनिमयाचे चलन देऊन ही विषमता दूर करून मूठभरांच्या हाती एकवटलेली संपत्ती असंख्यांना वाटण्याचा विचार धुळीस मिळतो. श्रीमंत आणि गरीब यातील दरी वाढतंच जाते. मध्यरेषेच्या वरचे अजून वर जातात आणि खालचे अजून खाली जातात.
अर्थव्यवस्था अशी एकीकडे झुकत असताना तिला सांभाळण्याचे काम करणारे दोन नियंत्रक आता कुठल्या परिस्थितीत असतात तर अर्थव्यवस्थेतील बहुतांश पैसा बँकेच्या बाहेर रोख स्वरूपात असल्याने मध्यवर्ती बँक आणि काळा असल्याने सरकार, हे दोघेही नियंत्रक आंधळे झालेले असतात. भविष्य कायम अनिश्चित असते. या अनिश्चित भविष्यात अर्थव्यवस्थेची गाडी हाकणारे दोन्ही नियंत्रक चाचपडत असतात. आणि त्या गाडीत देशातील जनता अज्ञानामुळे बिनघोर असते.
Transaction Value, Storage Value या व्यतिरिक्त माझ्या दृष्टीने, माणसाची गुलामगिरीतून सुटका करणे हे पैश्याचे सगळ्यात महत्वाचे कार्य आहे. परंतु काळ्या पैशाने सधन झालेल्या समाजात निसर्ग आर्थिकदृष्टया निरक्षर जीवांना कायम जन्माला घालत असतो. हे अश्राप जीव जन्मजात गुलाम असतात. कारण काळ्या पैशाचे कर्ज कर्जदाराच्या कुटुंबावर चढलेले असते. म्हणजे ज्याने गुलामगिरी मिटवावी म्हणून आपण त्याला जन्म दिला तोच पैसा जेव्हा काळा होतो तेव्हा तो अप्रत्यक्ष गुलामगिरीची व्यवस्था बळकट करत जातो.
३) राजकारणावरील प्रभाव : कायद्यापासून लपून जन्माला आलेला आणि तसेच राहण्यात धन्यता मनात असल्याने काळा झालेला हा पैसा वाढत कसा जातो ते मी वर सांगितले. बेकायदेशीर असल्याने त्याला कायम कायद्याचे भय असते. मग आपले भय दार करण्यासाठी तो सरकारी अधिकाऱ्यांना लाचेच्या स्वरूपात दिला जातो आणि नोकरशाहीमध्ये त्याचा प्रवेश होतो. मग नोकरशाहीऐवर अंकुश ठेवावा असे वाटणे स्वाभाविक असल्याने काळ्या पैशाचे मालक आपल्या सोयीचा राज्यकर्ता गादीवर आणण्याचा प्रयत्न करतात. कित्येक काळे पैसेवाले स्वतःच राजकारणात प्रवेश करतात. मग यांचे राजकारण देशविकासाचे किंवा अंत्योदयाचे नसून केवळ स्वतःचे हितसंबंध सांभाळण्याचे असते.
४) सामाजिक प्रभाव : एकदा का काळ्या पैशाने राजकारणात प्रवेश केला की तो संपूर्ण समाजाला ग्रासून टाकतो. आता फक्त होयबांची चलती असते. लोकशाहीतील नेते सम्राट किंवा सेनापती किंवा तारणहार होण्यात धन्यता मानतात. जमिनीसारख्या जास्तीत जास्त साधनसंपत्तीवर कब्जा करून घेण्याकडे लोकांची प्रवृत्ती वाढते. गल्लोगल्ली चिंट्या पिंट्या आपल्या भाईला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा फ्लेक्स लावून देत असताना आपल्या आसपासच्या परिसरावर वचक ठेवायचा प्रयत्न करू लागतात.
यश मिळवण्यासाठी लखलखीत गुणवत्ता कुचकामी ठरते. कामे होण्यासाठी गुणवत्तेपेक्षा ओळख असणे आणि हिस्सा देण्यास तयार असणे या पूर्वअटी बनतात. Insider Trading हे प्रत्येक क्षेत्रात अत्यावश्यक आणि पवित्र गोष्ट बनते. शिक्षणाचा ऱ्हास होऊ लागतो. उच्च मानवी आणि सामाजिक मूल्ये मातीमोल होऊ लागतात. सामान्य जनता, कशावर विश्वास ठेवायचा या गोंधळात पडून अर्थ निरक्षरतेमुळे काळ्या पैशाच्या वृद्धीस मदत करू लागते.
इतरांपेक्षा आपण मागे का  या प्रश्नाचे उत्तर न मिळाल्याने त्यांच्यातील नैराश्य वाढू लागते. यातून आपण अधर्मी किंवा पापी आहोत ही भावना वाढीस लागते. धर्माचे, देवाचे आणि परिणामी बाबाबुवांचे प्रस्थ वाढते. स्त्रिया आणि मुले यांचे आर्थिक, शारीरिक आणि लैंगिक शोषण होऊ लागते. शिक्षण आणि विचारांचा संकोच होतो. माणसे केवळ दोन पायावर चालणारे प्राणी बनून राहू लागतात. कायद्याचे राज्य केवळ पुस्तकात राहते. प्रत्यक्षात देशभर समांतर सरकारे चालू होतात.
थोडक्यात काळे धन जर अर्थव्यवस्थेत फिरू दिले तर ते सुरवातीला अर्थव्यवस्थेतील काही उद्योगांना चालना देणारे ठरले तरी शेवटी भस्मासुराप्रमाणे संपूर्ण समाजाला भस्म करण्यासाठी पुढे येणार असते. म्हणून नीतिशास्त्र नसलेले अर्थशास्त्रदेखील काळ्या धनाविरुद्ध स्पष्ट विरोध नोंदवते.
आनंद, मोरे, आनंद मोरे
Labels / लेखन प्रकार
अर्थविचार गद्य चित्रपट निर्गुणी भजने पद्य मुक्तचिंतन रसग्रहण विनोद समाजवाद आणि भारत समाजविचार
बोकिलांची अर्थक्रांती मूळ स्वरूपात राबवणे शक्य आहे...
नोटा बदलणे विरुद्ध निश्चलनीकरण
काळे धन खरोखरंच अपायकारक आहे का
डिमॉनेटायझेशन / Demonetisation (भाग ५)
डिमॉनेटायझेशन / Demonetisation (भाग ४)
डिमॉनेटायझेशन / Demonetisation (भाग ३)
डिमॉनेटायझेशन / Demonetisation (भाग २)
डिमॉनेटायझेशन / Demonetisation (भाग १)
भाग १ - रूपरेषा
भाग २ - सामाजिक बदल
भाग ३ - मंगल अमंगल
भाग ४ - राव्हेल
रिच डॅड पुअर डॅड
भाग १ : गाडी बुक केली
भाग २ : भगीरथ आणि गाडी
भाग ३ : गाडी आली रे अंगणी
भाग ४ : रिच डॅडचा साक्षात्कार
भाग १ : ताजमहाल आणि हूवर धरण
भाग २ : प्रकल्पाचे लाभार्थी
भाग ३ : शिन्कान्सेन, बुलेट ट्रेन, नॅरोगेज, स्टॅंडर्ड गेज ब्रॉडगेज
भाग ४ : तैवान आणि श्रीलंका
भाग ५ : अफू, हॉंगकॉंग आणि चेक लॅप कोक
भाग ६ : प्रकल्पांची तुलना आणि समारोप
(भाग १) पैसा म्हणजे काय / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / चाकांच्या आकाराचे मोजमाप
(भाग २) RBI च्या गव्हर्नरचे स्वप्न / स्वप्नातून सत्याकडे / पुसलेल्या परिघाचे आकारहीन वर्तुळ
(भाग ४) डिमॉनेटायझेशन आणि रॉबिन हूड
(भाग ५) काळा पैसा संपेल काय / सामान्य माणसाचा पैसा वापरून बँका उद्योगपतींना मदत करीत आहेत
भारतीय राष्ट्रवाद, जेएनयु, भारतविरोधी घोषणा आणि देशद्रोह
(भाग १) पूर्व पिठिका
(भाग २) फाळणी व विलीनीकरण
(भाग ३) त्रास देणारी संस्थााने
(भाग ४) काश्मीर प्रश्नाचे वेगळेपण
(भाग ५) भारतीय राज्य घटनेची रचना
(भाग ६) कलम 124A आणि देशद्रोह
(भाग ७) घोषणा, सरकार आणि आपण
(भाग १) - प्रास्ताविक
(भाग २) - चित्रपट
(भाग ३) - भिक्षू
ऑर्फिअस, जी ए आणि मी
(भाग १) - मूळ कथा
(भाग २) - अट मोडण्याची कारणे आणि कथेचे प्राथमिक आकलन
(भाग ३) - कथेत जी एंनी भरलेले रंग
(भाग ४) - माझे आजचे आकलन
(भाग १) - उगम
(भाग २) - पूर्वपिठीका
(भाग 3) - भांडवलशाहीचा हलका शिक्का
(भाग ४) - उद्योगातून भांडवल
(भाग ५) - कारागिरांचा उदय
(भाग ६) - बलुतेदारी, मक्तेदारीचे स्थिरावणे आणि जाती व्यवस्थेचा उगम
(भाग ७) - पुरोहितांचा आणि राजांचा उदय
(भाग ८) - एकेश्वरवादाचा उदय
(भाग २.१) सुनता है गुरु ग्यानी
(भाग २.३) पहिला चरण
(भाग २.४) दुसरा चरण
(भाग २.५) तिसरा चरण
(भाग २.६) चौथा आणि पाचवा चरण
मी आणि शाळेचे Reunion
(भाग १) मित्रांची हाक
(भाग २) सुंखासुंठेंचा प्रेमळ संवाद
(भाग ४) खंडोबा आणि फेशिअल
(भाग ५) पोटाने घात केला
(भाग १) घरगुती फडणवीस
(भाग 2) माझी खरेदी
(भाग 3) परसोत्तम भाय
(भाग ४) वाल्या कोळ्याचे हसरे कुटुंब
(भाग १) जे न देखे रवी
(भाग २) रिसॉर्टमध्ये भेटलेले लोकमान्य
(भाग ४) नव्याचे तीन दिवस
(भाग ५) भंडारा जिम
(भाग ६) प्रोटीन शेक
२०१६ : काही विस्कळीत नोंदी
समाजवाद आणि भारत (8)


4 Supreme Court Judges Press Conference against CJI Dipak Misra | भीतिदायक स्वप्न | Loksatta

भयमुक्त भारतासाठी भाजपला सत्तेपासून रोखा-सचिन पायलट
मुलीवर अत्याचार; आरोपीस सक्तमजुरी
जयंत पाटील, राजू शेट्टी उद्या एकाच व्यासपीठावर
जातीय तेढ वाढवण्याचे भाजपाचे षड्यंत्र- अशोक चव्हाण
कोलकाता-पंजाब लढतीत विंडीजच्या फलंदाजांकडे लक्ष
सर्वोच्च न्यायालयाच्या चार न्यायाधीशांनी थेट सरन्यायाधीशांविरुद्ध उठाव केल्याने काहींना लोकशाहीचा विजय वाटतोय, त्यांनी केलेल्या धाडसाचे अनेकांना कौतुकही वाटते आहे, पण थेट माध्यमांकडे जाऊन या न्यायाधीशांनी
सर्वोच्च न्यायालय (संग्रहित छायाचित्र)
सर्वोच्च न्यायालयाच्या चार न्यायाधीशांनी थेट सरन्यायाधीशांविरुद्ध उठाव केल्याने काहींना लोकशाहीचा विजय वाटतोय, त्यांनी केलेल्या धाडसाचे अनेकांना कौतुकही वाटते आहे, पण थेट माध्यमांकडे जाऊन या न्यायाधीशांनी धोकादायक पायंडा पाडलाय हेही तितकेच खरे.
‘‘मागणी एकसारखीच असताना तशीच दुसरी याचिका क्रमांक दोनच्या न्यायालयात दाखल करण्यामागील तुमचा हेतू काय आहे सरन्यायाधीशांचे न्यायालय क्रमांक एक आणि न्या. जे. चेलमेश्वरांचे न्यायालय क्रमांक दोन यांच्यामध्ये काहीही फरक नाही. आमच्यासाठी ती दोन्ही न्यायालये एकसारखीच मौल्यवान आहेत. पण तुम्हाला फक्त न्यायालय क्रमांक दोनमध्येच सुनावणी करण्यात रस दिसतोय. तुम्ही न्या. चेलमेश्वरांच्या न्यायालयाभोवतीच का फिरताय सरन्यायाधीशांचे न्यायालय क्रमांक एक आणि न्या. जे. चेलमेश्वरांचे न्यायालय क्रमांक दोन यांच्यामध्ये काहीही फरक नाही. आमच्यासाठी ती दोन्ही न्यायालये एकसारखीच मौल्यवान आहेत. पण तुम्हाला फक्त न्यायालय क्रमांक दोनमध्येच सुनावणी करण्यात रस दिसतोय. तुम्ही न्या. चेलमेश्वरांच्या न्यायालयाभोवतीच का फिरताय सरळसरळ सरन्यायाधीशांना लक्ष्य करण्याचे तुमचे उद्दिष्ट दिसतंय..’’
१३ नोव्हेंबर रोजी सर्वोच्च न्यायालयामधील गरमागरम सुनावणीमध्ये न्या. अरुण मिश्रा अतिशय संतप्त झाले होते. याचिका होती ज्येष्ठ विधिज्ञ प्रशांत भूषण यांची आणि मुद्दा होता उत्तर प्रदेशातील वैद्यकीय महाविद्यालयाला न्यायालयीन परवानगी देण्यासाठी लाच घेतल्याच्या आरोपांचा. ओदिशा उच्च न्यायालयाचे माजी न्यायमूर्ती आय.एम. कुद्दुसी यांना सीबीआयने अटक केल्यानंतर या सगळ्या प्रकाराची विशेष पथकाकडून चौकशीची (एसआयटी) मागणी करणाऱ्या भूषण यांच्या याचिकेवर सुनावणी होती. न्या. अरुण मिश्रा यांच्या संतप्त होण्यामागे बरेच नाटय़ पडद्याआड घडत होते. दाखल याचिका कोणत्या खंडपीठाकडे सुनावणीसाठी पाठवायच्या, हा सर्वसाधारणत: सरन्यायाधीशांचा अधिकार. पण तांत्रिक पळवाट शोधून भूषण यांनी हे प्रकरण न्या. चेलमेश्वरांच्या कोर्टासमोर दाखल केले. त्यांनी त्वरित दखल घेऊन लगेचच पाच सदस्यीय खंडपीठाकडे सुनावणीचा आदेश दिला. पण खंडपीठाने याचिका वाटपांचा (रोस्टर) अधिकार सर्वस्वी सरन्यायाधीशांचाच असल्याचा निकाल दिला. त्या सुनावणीदरम्यान अक्षरश: हमरीतुमरी पाहायला मिळाली होती. प्रशांत भूषण यांनी थेट सरन्यायाधीशांवर आरोप केले. भूषण यांच्या आक्षेपानंतर सरन्यायाधीशांनी खंडपीठातून माघार घेतली. तुम्ही सरन्यायाधीशांना लक्ष्य करू पाहत आहात, हे त्यांचे म्हणणे सर्वोच्च न्यायालयाच्या प्रांगणात धुमसत असलेल्या ज्वालामुखीची चाहूल देणारे होते. पण त्याचा दोनच महिन्यांत विस्फोट होईल, असे कुणालाही वाटले नव्हते.
देशातल्या सर्वात गरीब मुख्यमंत्र्यांचा विचार बदलला, नवीन घर आणि SUV कारची केली मागणी
जगप्रसिद्ध डीजे एविचीचे वयाच्या अवघ्या २८ व्या वर्षी मस्कतमध्ये निधन
आजचे राशीभविष्य, शनिवार, २१ एप्रिल २०१८
कुख्यात डॉन अबू सालेमला लागले लग्नाचे डोहाळे, मागितली ४५ दिवसांची सुट्टी
टीसीएसची ऐतिहासिक ‘१०० अब्जावधी’ झेप
आता अण्वस्त्र परीक्षण नाही, किम जोंग यांची घोषणा; ट्रम्प म्हटले ही जगासाठी गुड न्यूज
सरन्यायाधीशांनंतर ज्येष्ठतेमध्ये असलेल्या चौघा न्यायमूर्तीनी थेट पत्रकार परिषद बोलावण्याचा निर्णय अभूतपूर्व आणि धक्कादायक होता. राजकीय बंड नेहमीच होतात, अगदी लष्करी बंडदेखील जगाच्या कानाकोपऱ्यात होतच असतात. पण न्यायालयीन बंड अगदीच दुर्मीळ. अगदी जगाच्या इतिहासातही. सरन्यायाधीश दीपक मिश्रा यांच्याविरोधात उठाव केलेल्यांपैकी न्या. चेलमेश्वर, न्या. कुरियन जोसेफ, न्या. मदन लोकूर हे सात-आठ महिन्यांत निवृत्त होतील; पण न्या. रंजन गोगोई हे तर भावी सरन्यायाधीश. त्यांच्यासारख्या संयत न्यायाधीशाने एवढे बंडखोर पाऊल उचलावे आणि एका अर्थाने सरन्यायाधीशपद पणाला लावावे, याचा सर्वाना जास्त धक्का होता.
या संपूर्ण प्रकरणाच्या केंद्रस्थानी दोन महत्त्वाचे मुद्दे आहेत. एक म्हणजे ‘कॉलेजियम’ व्यवस्था आणि दुसरी ‘रोस्टर’ व्यवस्था. १९९५मध्ये दिलेल्या ऐतिहासिक निकालान्वये, सर्वोच्च न्यायालयाने न्यायमूर्तीच्या नियुक्त्यांमधील सरकारचा सहभाग एकदमच संपविला. सरकारऐवजी सर्वोच्च न्यायालयाच्या पाच ज्येष्ठ न्यायाधीशांचे मंडळ (कॉलेजियम) सर्वोच्च आणि उच्च न्यायालयांमधील न्यायमूर्तीच्या नियुक्त्या, बदल्या आणि बढत्यांचा निर्णय घेतात. सरकारी व राजकीय हस्तक्षेपापासून न्यायपालिकेला सुरक्षित अंतरावर ठेवण्यास या यंत्रणेचा उपयोग झाला; पण त्यातील दोषही तितकेच पुढे येत गेले. स्वत:च्या मर्जीप्रमाणे नियुक्त्या ते त्यामधील गैरव्यवहाराची अनेक प्रकरणे पुढे आली. मुळातच ही व्यवस्था कोणत्याच सरकारला आणि कोणत्याच राजकीय पक्षाला मान्य नाही. मोदी सरकारला तर धीर नव्हताच. सत्तेवर येताच त्यांनी तसा कायदा (न्यायालयीन नियुक्ती आयोग) केला आणि विशेष म्हणजे इतरवेळी विरोधासाठी विरोध करणाऱ्या काँग्रेसनेही राज्यसभेमध्ये त्याला पाठिंबा दिला होता. मात्र सर्वोच्च न्यायालयाच्या घटनापीठाने तो कायदाच रद्दबातल ठरविला. तेव्हापासून मोदी सरकार आणि न्यायपालिकेमध्ये एक सूक्ष्म संघर्ष सुरू झाला. खंडपीठाच्या आदेशानुसार सरकार व सर्वोच्च न्यायालयाने नियुक्ती संहिता (मेमोरँडम ऑफ प्रोसिजर) एकमताने निश्चित करावयाची आहे. पण दोन वर्षे उलटल्यानंतरही ‘एमओपी’चे घोंगडे भिजत पडलेय यापूर्वीचे सरन्यायाधीश न्या. ठाकूर आणि न्या. खेहर यांनी अतिशय कडक पवित्रा घेतला होता. पण सध्याचे न्या. मिश्रा तुलनेने मवाळ दिसताहेत. आणि हाच धागा त्यांच्याविरुद्ध संशयाचे भूत निर्माण करण्यास पुरेसा ठरलाय. न्या. मिश्रा हे माजी सरन्यायाधीश रंगनाथ मिश्रांचे पुतणे. न्या. रंगनाथ मिश्रांना निवृत्तीनंतर काँग्रेसने खासदार केले, राष्ट्रीय मानवाधिकार आयोगाचे अध्यक्ष केले. तरीही न्या. दीपक मिश्रांबद्दल ‘भाजपचे हस्तक’ असल्याची दबक्या आवाजातील चर्चा चालू झाली ती याकूब मेमनला फाशीची शिक्षा सुनावल्यापासून. ते सरन्यायाधीश झाल्यानंतर त्यांच्याबद्दलची शंका अनेकांना खरी वाटू लागली ती त्यांच्या दोन-तीन निकालांनी. एक म्हणजे रामजन्मभूमीच्या खटल्याची सुनावणी वेगाने चालू करण्याचा, चित्रपटगृहांमध्ये राष्ट्रगीत सक्तीचे करण्याचा आणि अनेक महत्त्वपूर्ण खटल्यांचे वाटप कथित मनमानी पद्धतीने करण्याचा. उदाहरणार्थ, न्या. गोगोईंनी सुचविल्याप्रमाणे मुंबईतील न्यायाधीश बी.एम. लोया यांच्या कथित संशयास्पद मृत्यूप्रकरणाची चौकशी करण्याची मागणी करणारी याचिका न्या. अरुण मिश्रा आणि न्या. उदय लळित यांच्या ‘कनिष्ठ खंडपीठा’कडे सुपूर्द करण्याचा निर्णय. तो निर्णय या ज्येष्ठांना मान्य नव्हता.
हा मुद्दा आत्ताच इतका का महत्त्वाचा बनलाय, हेच समजत नाही. कारण ज्याला ‘बेंच फिक्सिंग’ म्हटले जाते, तो रोग फार जुनाट आहे. आपले खटले सोयीच्या न्यायमूर्तीकडे जावेत किंवा ‘आकर्षक’ याचिका आपल्याकडे येण्यासाठी न्यायमूर्तीची धडपड असते, हे ‘ओपन सिक्रेट’ आहे. सर्वोच्च न्यायालयाच्या प्रांगणात नुसती चक्कर मारली तरीही त्या रोगाची जागोजागी लक्षणे दिसतील. म्हणूनच माध्यमांच्या माध्यमांतून थेट जनतेच्या न्यायालयात दाद मागण्याच्या चार न्यायमूर्तीच्या कृतींनी काही प्रश्न निर्माण झालेत. सरन्यायाधीशांबद्दल असलेले आक्षेप थेट जाहीर करण्यापूर्वी या चौघांनी पहिल्यांदा सर्वोच्च न्यायालयाच्या पूर्ण (फुल बेंच) पीठाकडे (जिथे सर्वच्या सर्व न्यायमूर्ती सदस्य असतात) दाद का मागितली नाही देशाचे प्रथम नागरिक असलेल्या आणि त्यांची नियुक्ती करणाऱ्या राष्ट्रपतींकडे का गाऱ्हाणे मांडले नाही देशाचे प्रथम नागरिक असलेल्या आणि त्यांची नियुक्ती करणाऱ्या राष्ट्रपतींकडे का गाऱ्हाणे मांडले नाही हा पेचप्रसंग चालू असताना कम्युनिस्ट नेते डी. राजा यांच्याशी न्या. चेलमेश्वरांनी गुफ्तगू करणे योग्य होते का हा पेचप्रसंग चालू असताना कम्युनिस्ट नेते डी. राजा यांच्याशी न्या. चेलमेश्वरांनी गुफ्तगू करणे योग्य होते का हा अंतर्गत मामला असल्याचे न्या. जोसेफ आता म्हणत आहेत. मग पत्रकार परिषद घेतलीच का हा अंतर्गत मामला असल्याचे न्या. जोसेफ आता म्हणत आहेत. मग पत्रकार परिषद घेतलीच का कोणताही पेचप्रसंग नसल्याचे न्या. गोगोई आता म्हणत आहेत. मग एवढे अभूतपूर्व पाऊल उचलण्याचे कारण काय
खरे खरे सांगायचे तर भ्रष्टाचार, गैरव्यवहार, मनमानी यांच्यामध्ये ‘आदरणीय मिलॉर्ड’ अजिबात कमी नाहीत. फक्त न्यायालयीन कारवाईच्या भीतीने उघडपणे बोलले जात नाही. शिवाय आपण त्यांना ‘पवित्र गाय’ समजतो. आता सर्वोच्च न्यायालयाचे न्यायाधीश स्वत:च जाहीरपणे व्यक्त झाल्याने त्यांच्यासंदर्भात लिहायला हरकत नाही. अनेकांना धक्का बसेल; पण सरकारी कार्यालयात जसे दलाल फिरतात, तसे सर्वोच्च न्यायालयातही फिरत असतात. बहुतेकांच्या मुलांबाबत संशयांचे ढग कायम असतात. अरुणाचल प्रदेशचे माजी मुख्यमंत्री काहिको पुल आठवत असतील. त्यांनी आत्महत्या केली. पण ती करण्यापूर्वी साठ पानांचे खळबळजनक पत्र लिहिलेय. त्यांचे सरकार टिकवण्यासाठी अनुकूल निकाल देण्यासाठी ३७ कोटींची लाच मागितल्याचा त्यांचा दावा आहे. या घटनेची चौकशी करण्यासाठी त्यांच्या पत्नीने दिल्लीत जंगजंग पछाडले; पण ते प्रकरण दाबले गेले. प्रारंभी उल्लेख केलेल्या वैद्यकीय महाविद्यालयाच्या प्रकरणातही खूप काही घडल्याचे बोलले जाते.
या चार न्यायाधीशांनी ‘बेंच फिक्सिंग’चा मुद्दा ऐरणीवर आणलाय. पण त्यांनी एवढे टोकाचे पाऊल उचलण्यापूर्वी दहादा विचार करायला हवा होता. थेट माध्यमांकडे जाऊन या न्यायाधीशांनी धोकादायक पायंडा पाडलाय. उद्या हेच लोण लष्कर, निमलष्करी दले, निवडणूक आयोग, घटनात्मक संस्थांमध्ये पोचले तर त्यांनी त्यांचे कर्तव्य पार पाडलेच आहे.. पण तरीही अधिक परिपक्वतेचे आणि जबाबदारीचेही प्रत्यंतर दाखवायला हवे होते. न्यायालयीन नैतिक आचारसंहितेचे पालन करून त्यांनी मुद्दे उपस्थित केले असते तर अधिक चांगले झाले असते..
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
 जन्मदात्या आईनेच केली ८ महिन्यांच्या बाळाची हत्या
न्यायाधीशच परस्पर भांडू. लागले तर जनतेचे. काय. होणार हि एक हास्यस्यास्पद बाब. आहे न्यायाधीश हा. हिंदू संस्कृतीचा कणा मानला जातो या वरून. त्यांनी. ठरवावे
ह्या लेखामध्ये काही मुद्दे अजिबात आले नाहीत १) ह्या चार न्यायाधीशनी एक पत्र लिहिले होते त्यामध्ये आपले मुद्दे मांडले होते त्यावर ऐक्शन नाही घेतली. २)न्या. चलमेश्वर ह्यानी सरकार च्या कमिटिला सपोर्ट केला होता.३) तिहेरी तलाख घटनाबाहय आहे ह्या बाजूने मत दिले होते ४) सध्याच्या कॅजी वर आरोप आहेत. ५) काही दिवसापूर्वी माजी न्यायमूर्ती ठाकुर हे एक जाहीर कार्यक्रम मध्ये पाम समोर रडले होते. त्याची कारणे पण सांगितली होती ६) गोपाल सुब्रमणीयन यांचा मुद्दा राहीला. ह्या गोष्टी आल्या असत्या तर लेख समतोल वाटला असता.
चार न्यायाधीशांनी सरन्यायाधीशांविरुद्ध मत थेट अमित भाईंच्या कानात सांगायला हवे बरोबर ना भाप्तजी
अतिशय सुंदर व विवेचनपूर्ण लिखाण
अतिशय सुरेख लेख. सरन्यायाधीश आणि पर्यायाने केंद्र सरकारला झोडपायला मिळतेय म्हणून सर्वच मराठी आणि अन्य भाषिक माध्यमांनी चार न्यायाधीशांच्या पत्रकार परिषदेला उचलून धरले. हे चौघे जणू सद्गुणांचे पुतळे आणि सरन्यायाधीशांसोबत अन्य सर्व न्यायमूर्ती म्हणजे भ्रष्टाचारी असे चित्र रंगवले गेले.. ते सरकारच्या बाजूनी पक्षपाती निर्णयच देणार अशी हाकाटी केली. पण या चौघांचा चावटपणा संतोष कुलकर्णी यांनी बरोब्बर समोर आणलाय. प्रशांत भूषण किंवा दुष्यन्त दवे यांच्या वक्तव्यांमुळे ते स्वतःसकट अन्य वकीलही न्यायमूर्तींबरोबर डील करून सुप्रीम कोर्टाला कुंटणखान्याचे स्वरूप आणतात हे सर्वांसमोर आले आहे. डावे पक्ष सत्ताकारणात एकदम तळाला गेले असले तरी माध्यमात जम बसवून भाजप सरकारची बदनामी मोहीम चालू ठेवतात आणि सर्व विरोधी पक्ष खास करून काँग्रेस जो ६५ वर्षे खा खा खात आलाय तो या डाव्यांना पैसे पुरवतोय हे सुद्धा दिसून आले. यांना एवढा आत्मविश्वास की डी राजा सरळ चेलामेश्वरला जाऊन भेटले आणि चेल्यानेही हातमिळवणी केली. खरे तर या चौघांनाही बाहेर काढले पाहिजे. यांचा शुक्रवारचा खाडा तरी नोंदला जातोय कि नाही हे बघावे लागेल.
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
देशातल्या सर्वात गरीब मुख्यमंत्र्यांचा विचार बदलला, नवीन घर आणि SUV कारची केली मागणी
जगप्रसिद्ध डीजे एविचीचे वयाच्या अवघ्या २८ व्या वर्षी मस्कतमध्ये निधन
आजचे राशीभविष्य, शनिवार, २१ एप्रिल २०१८
कुख्यात डॉन अबू सालेमला लागले लग्नाचे डोहाळे, मागितली ४५ दिवसांची सुट्टी
टीसीएसची ऐतिहासिक ‘१०० अब्जावधी’ झेप
आता अण्वस्त्र परीक्षण नाही, किम जोंग यांची घोषणा; ट्रम्प म्हटले ही जगासाठी गुड न्यूज
वरुण धवनच्या जबरा फॅनची करामत ऐकली का
मी शिव्या देऊन स्वतःला शांत करतो- कपिल शर्मा
सुहाना खानच्या शूजची किंमत जाणून तुम्हीही व्हाल थक्क
मुस्लिम व्यक्तीशी लग्न केल्यामुळे करिना ट्रोलिंगची शिकार; स्वरा भास्करकडून नेटकऱ्यांना सडेतोड उत्तर
कठुआ बलात्कार प्रकरणी स्पृहा म्हणतेय, काय फरक पडतो मी नाही लिहिलं तर
एस. बंगारप्पांचे पुत्र एकमेकांविरुद्ध
‘बेस्ट’कडून माहिती घेण्यास महापालिका असमर्थ
अर्सेनलचे प्रशिक्षकपद सोडण्याची वेंगर यांची घोषणा
बेस्टचे सेवानिवृत्त कर्मचारी दीड वर्षांपासून उपदानापासून वंचित
पुण्यात वर्षभरात लोहमार्गावर ५४० मृत्यू
‘गुटखा बंदी’ केवळ नावापुरती
‘महाराष्ट्र दिन’ श्रमदानाने साजरा करावा
दीड लाख महिलांना प्रशिक्षण, ४० कोटींचा खर्च
बिबटय़ाच्या हल्ल्यात पोलीस पाटील जखमी ; बिबटय़ाचा मृत्यू
नाणारच्या तव्यावर विरोधकांची पोळी


शिवसेनेने सोडले तर पवारांचा हात धरु : आठवले - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » Top News » शिवसेनेने सोडले तर पवारांचा हात धरु : आठवले
शिवसेनेने सोडले तर पवारांचा हात धरु : आठवले
ऑनलाईन टीम / हिंगोली :
शिवसेनेने खुशाल बाहेर पडावे. गरज पडल्यास आम्ही पवार साहेबांचा हात धरु, असे सूचक वक्तव्य केंद्रीय सामाजिक न्याय राज्यमंत्री रामदास आठवले यांनी रविवारी येथे केले.
राज्याच्या सत्तेतून बाहेर पडण्याचे संकेत शिवसेना देत आहे. या पार्श्वभूमीवर आठवले बोलत होते. ते म्हणाले, राज्यात भाजप सरकार चांगले काम करत आहे. त्यामुळे महाराष्ट्रातील अपक्ष आमदारांचा भाजपला पाठिंबा आहे. शिवसेनेने खुशाल बाहेर पडावे. गरज पडल्यास आम्ही पवार साहेबांचा हात धरु. यावेळी त्यांनी ऍट्रॉसिटी कायद्याच्या गैरवापरावरही भाष्य केले. ते म्हणाले, ऍट्रॉसिटी कायद्याचा गैरवापर होत असेल तर तो चुकीचा आहे. मात्र, दलितांवर होणारा अन्याय थांबवण्यासाठी या कायद्याची तेवढी गरज असून, हा कायदा रद्द करणे किंवा दुरुस्त करण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही, असेही ते म्हणाले.
धनगर समाजामुळे मी मंत्री झालो नाही : जानकर
डॉ. अरुणा ढेरे यांना ‘मृत्युंजय पुरस्कार’
भाजप आमदार पाशा पटेलांविरोधात गुन्हा दाखल
अहमदनगर जिह्यातील केवळ 27 शेतकऱयांना कर्जमाफी
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
कपिलेश्वर उड्डाणपुलाचा रस्ता बनतोय सापळा
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


Moviepedia of Marathi Movies | Marathi Dhamaal

प्रकाशन तारीख : 12/1/2018
दिग्दर्शक : अजय सिंग
कलाकार : मधुरा नाईक, अक्षय म्हात्रे, मनमीत पेम, शशिकांतकेरकर, कुशल बद्रिके, शशांक शेंडे, भालचंद्र कदम, आरती सोळंकी, टिया अथर्व, बिनोद राय बनतावा, बंटी चोप्रा, नम्रता आवटे, प्राजक्ता हनमगर, नम्रता कदम, अजय पुरकर, रामा नादगौडा, दीपिका सोनवणे, अंजली अत्रे, पूजा केसकर, अंजली धारू, विकास वाघमारे, उमेश जगताप, प्रवीण खांडवे
प्रकाशन तारीख : 12/1/2018
दिग्दर्शक : दिपक कदम
कलाकार : ऋषभ पडोळे , पूजा जैसवाल, लेखा राणे, सुरेखा कुडची, कमलेश सुर्वे, शैलेश धनावडे
प्रकाशन तारीख : 16/2/2018
दिग्दर्शक : प्रतिमा जोशी
कलाकार : मुक्ता बर्वे, प्रिया बापट
प्रकाशन तारीख : 27/4/2018
दिग्दर्शक : सतीश राजवाडे
कलाकार : स्वप्नील जोशी
मराठी धमाल डॉट कॉम या वेबसाईटवर सिनेसृष्टीतील न्यूज, फीचर्स, इव्हेंट्स्, गॉसीप्स्, आगामी सिनेमे, सिनेमाचा फर्स्ट लूक, ट्रेलर्स, सिनेमा रिव्ह्यू, बॉक्स ऑफिस कलेक्शन या बरोबरच टी.व्ही मालिका, नाटक, संगीत हे सर्व काही फक्त एका क्लिकवर उपलब्ध आहे .
Marathi Dhamaal Recommendation ‘का रे दुरावा’च्या फॅन्ससाठी गुड न्यूज


Navi Mumbai News in Marathi:Navi Mumbai Marathi News,Navi Mumbai Headlines | Loksatta

भयमुक्त भारतासाठी भाजपला सत्तेपासून रोखा-सचिन पायलट
मुलीवर अत्याचार; आरोपीस सक्तमजुरी
जयंत पाटील, राजू शेट्टी उद्या एकाच व्यासपीठावर
जातीय तेढ वाढवण्याचे भाजपाचे षड्यंत्र- अशोक चव्हाण
कोलकाता-पंजाब लढतीत विंडीजच्या फलंदाजांकडे लक्ष
रेल्वे स्थानकांतील अंधाराचे जाळे दूर
नवी मुंबईतील स्थानकांवर दोन महिन्यांत एलईडी दिवे लावणार
डॉक्टरांच्या बढतीचा प्रस्ताव लांबणीवर
नियमावलीचे उल्लंघन झाल्याचा आक्षेप; पुढील सभेत मंजुरीसाठी येण्याची शक्यता
कुस्ती आखाडय़ाचे उद्घाटन कधी
काम पूर्ण होऊनही वास्तू बंद; लवकर खुली करण्याची कुस्तीपटूंची मागणी
सिडको अध्यक्षपदासाठी अनेक दावेदार
प्रशांत ठाकूर, रमेश पाटील यांच्या नावांची चर्चा
नवी मुंबई महापालिका क्षेत्रात स्मार्ट एलईडी लावण्याच्या प्रस्तावातील खर्चाचे आकडे वादग्रस्त ठरले आहेत.
महिला ५७ लाख, शौचालये ४ हजार
मुंबईत पुरुषांच्या तुलनेत महिलांकरिता केवळ ३४ टक्के शौचकूप
करावेत अनधिकृत बांधकामांवर कारवाई
या कारवाईसाठी पोकलेन, जेसीबी व ब्रेकरचा वापर करण्यात आला.
पंखे चोरीला, पालिकेची ढिसाळ सुरक्षाव्यवस्था
पारसिक डोंगरातून सुमारे दोन किमीचा बोगदा; महिनाभरात काम सुरू होण्याची चिन्हे
ऐन उकाडय़ात वीज ‘कोसळली’
महावितरणच्या ढिसाळ कारभाराचा फटका सहन करावा लागत असल्याने नागरिकांनी महावितरण अधिकाऱ्यांकडे तक्रारी केल्या होत्या.
सीवूड्समध्ये विजेच्या धक्क्याने मुलीचा मृत्यू
शाहिणी कंपेश भोसले (वय पाच वर्षे) असे मृत मुलीचे नाव आहे. मंगळवारी दुपारी ही घटना घडली.
रेल्वे प्रकल्पांसाठी कर्जावर भिस्त
‘एमआरव्हीसी’ला २० हजार कोटींची गरज; प्रथमच मोठे कर्ज घेण्याची वेळ
पनवेलकरांना पाणीपुरवठा करणाऱ्या देहरंग धरणातील पाणीसाठा दिवसेंदिवस कमी होऊ लागला आहे.
अक्षय्यतृतीयेच्या मुहूर्तावर कोकणातील हापूस आंब्याचे भाव वाढले आहेत
आवक वाढल्यामुळे उडीद डाळ स्वस्त
वाशी येथील कृषी उत्पन्न बाजारात उडीद डाळ, हरभरा आणि तूरडाळीची आवक वाढली आहे.
निमित्त : साहित्य, संस्कृतीचे जतन
महाराष्ट्र सेवा संघामध्ये विविध विभाग असून ‘मैत्री’ हा महिलांचा विभाग आहे.
शासनाने एका दगडात दोन पक्षी मारण्याचा प्रयत्न केल्याची चर्चा पनवेलमध्ये सुरू आहे.
पालिका मुख्यालयाच्या सौंदर्याला उड्डाणपुलाचे ग्रहण
हरच्या बऱ्याच मोठय़ा परिसरातून दिसणारी ही इमारत काही महिन्यांत या उड्डाणपुलाआड जाणार आहे.
सिडको महाटुरिझम मंडळ गुंडाळणार
आरक्षणाव्यतिरिक्त या कंपनीने गेल्या सहा वर्षांत काहीच प्रगती केली नाही
शहरबात पनवेल : पनवेलमध्ये सत्तेपुढे शहाणपणाचा बळी
पनवेल पालिकेचे कार्यक्षम आयुक्त डॉ. सुधाकर शिंदे यांची अखेर तडकाफडकी बदली झाली आहे.
बेलापूरच्या किनाऱ्यावर डेब्रिजचा भराव; पालिका अधिकारी, लोकप्रतिनिधींशी संगनमत
सुधाकर शिंदे यांच्यावरील अविश्वास ठराव निलंबित झाल्याने नाराजी
उरणच्या १३ गावांतील ६०० हेक्टर जमीन खाऱ्या पाण्यामुळे नापीक
३० हजारांत ‘पारसिक’वर झोपी
मजूर वर्गातील व्यक्ती या झोपडय़ांसाठी आपली पुंजी खर्च करत असून त्यात त्यांची फसवणूक होत आहे.
वरुण धवनच्या जबरा फॅनची करामत ऐकली का
मी शिव्या देऊन स्वतःला शांत करतो- कपिल शर्मा
सुहाना खानच्या शूजची किंमत जाणून तुम्हीही व्हाल थक्क
मुस्लिम व्यक्तीशी लग्न केल्यामुळे करिना ट्रोलिंगची शिकार; स्वरा भास्करकडून नेटकऱ्यांना सडेतोड उत्तर
कठुआ बलात्कार प्रकरणी स्पृहा म्हणतेय, काय फरक पडतो मी नाही लिहिलं तर
एस. बंगारप्पांचे पुत्र एकमेकांविरुद्ध
‘बेस्ट’कडून माहिती घेण्यास महापालिका असमर्थ
अर्सेनलचे प्रशिक्षकपद सोडण्याची वेंगर यांची घोषणा
बेस्टचे सेवानिवृत्त कर्मचारी दीड वर्षांपासून उपदानापासून वंचित
पुण्यात वर्षभरात लोहमार्गावर ५४० मृत्यू
‘गुटखा बंदी’ केवळ नावापुरती
‘महाराष्ट्र दिन’ श्रमदानाने साजरा करावा
दीड लाख महिलांना प्रशिक्षण, ४० कोटींचा खर्च
बिबटय़ाच्या हल्ल्यात पोलीस पाटील जखमी ; बिबटय़ाचा मृत्यू
नाणारच्या तव्यावर विरोधकांची पोळी
माझ्यासाठी गुजराती संस्कृती शिकणं थोडं कठीण होतं- कंगना रणौत


क्रीडा, क्रिकेट , क्रिकेटपटू , खेळ , Cricket News , Sports News in Marathi

शनिवार, 21 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
ख्रिस गेलन केलं यंदाच्या मोसमातलं पहिलं शतक
मुंबईमध्ये आयपीएलदरम्यान महिलेची छेडछाड
मुंबई- वानखेड़े स्टेडियमवर आयपीएल सामन्यादरम्यान 24 वर्षाच्या एक महिलेची छेडछाड करणार्‍या एका व्यक्तीला अटक करण्यात आली ...
चेन्नईत होणारे आयपीएलचे सामने आता पुण्यात
चेन्नईत होणारे आयपीएलचे सामने रद्द करण्यात आले आहेत. कावेरी नदीच्या पाणी वाटपावरुन सध्या तामिळनाडूत निर्माण झालेल्या
आयपीएलच्या खेळाडूंना जॅकलिनकडून डान्सचे ट्रेनिंग
'आयपीएल'चा फिव्हर आता पुन्हा एकदा सर्व देशभर पसरायला लागला आहे. क्रिकेट खेळाडूंच्याबरोबर आता बॉलिवूडचे कलाकारही ...
मुंबई इंडियन्सच्या पॅट कमिन्स आयपीएलमधून बाहेर
आयपीएलमधून दुखापतीमुळे आऊट झालेल्या खेळाडूंच्या यादीमध्ये आता मुंबई इंडियन्सच्या पॅट कमिन्सची भर पडली आहे. पॅट कमिन्सने ...
आयपीएलसाठी बीएसएनएलची ऑफर, अवघ्या ५ रुपयांत प्लान
बीएसएनएलने ग्राहकांसाठी आयपीएलनिमित्त एक ऑफर आणली आहे. बीएसएनएलच्या ऑफरनुसार ग्राहकांना अवघ्या ५ रुपयांत आयपीएलचा
IPL 2018 : आज हैद्राबादचे राजस्थानला आव्हान
ऐनवेळी आपापले कर्णधार बदलावे लागलेले दोन्ही संघ आज आयपीएलच्या तिसऱ्या दिवशी राजस्थान रॉयल्स समोर सनरायजर्स हैद्राबादचे ...
आयपीएलच्या ११व्या पर्वाचा आज उद्घाटन सोहळा
इडियन प्रीमिअर लीग (आयपीएल) नव्या दमाने प्रेक्षकांच्या भेटीला येत आहे. स्पॉट फिक्सिंगच्या प्रकरणानंतरही या लीगच्या ...
आय पी एल आता दूरदर्शनवर लाइव्ह
सर्वांसाठी आनंदी अशी बातमी आहे कारण यावेळी प्रथमच आयपीएलचे सामने दूरदर्शनवर दाखवण्यात येणार आहेत. त्यात मात्र ...
आरसीबीची जर्सी नंबर 12 फॅन्सला समर्पित
आयपीएलमधील इतर टीमच्या तुलनेत रॉयल चॅलेंजर्स बेंगळुरू या संघाचे फॅन फॉलोविंग अधिक आहे. दरवर्षी आरसीबी चाह्त्यांसाठी एक ...
आयपीएलसाठी जिओनेकडून विशेष शोची घोषणा
आयपीएलची भारतातील क्रेझ पाहता रिलायन्स जिओने बुधवारी नव्या लाईव्ह मोबाईल गेम आणि क्रिकेट कॉमेडी शोची घोषणा केली.
आयपीएल 2018 चा संपूर्ण कार्यक्रम
7 एप्रिल पासून आयपीएलच्या 11व्या संस्करण सुरू होणार आहे. आयपीएलचा पहिला मॅच मुंबईच्या वानखेडे स्टेडियममध्ये मुंबई ...
ऑस्ट्रेलियन क्रिकेटर फेडरेशन स्मिथ आणि वॉर्नरच्या पाठीशी
बॉल टॅम्परिंग प्रकरणानंतर एका वर्षाच्या बंदीची शिक्षा भोगत असलेले ऑस्ट्रेलियाचे खेळाडू स्टिव्ह स्मिथ आणि डेव्हिड वॉर्नर ...
आयपीएल ओपनिंग नाईटची जय्यत तयारी
क्रिकेटप्रेमींना सर्वात आवडीची स्पर्धा असलेली इंडियन प्रीमियर लीग म्हणजेच आयपीएल लवकरच सुरु होत आहे. भारत तसेच ...
सचिनकडून 90 लाख पंतप्रधान सहायता निधीत जमा
क्रिकेटपटू आणि भारतरत्न खासदार सचिन तेंडुलकर यानं खासदार म्हणून मिळणारं, वेतन तसंच भत्ते यांची रक्कम, पंतप्रधान ...
स्मिथ, वॉर्नरवरील बंदी योग्य
चेंडूशी छेडछाड केल्याप्रकरणी ऑस्ट्रेलिया क्रिकेट मंडळाने स्टीव्ह स्मिथ आणि डेव्हिड वॉर्नरवर एका वर्षाची क्रिकेटबंदी ...
बॉल टॅम्परिंग प्रकरण : तीन खेळाडू दोषी
केपटाऊन कसोटीतल्या बॉल टॅम्परिंग प्रकरणात क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाकडून चौकशी पूर्ण झाली. यामध्ये संपूर्ण संघ नाही, तर
क्रिकेटमध्ये ऑस्ट्रेलियन खेळाडूंचे पाच काळी पानं
दक्षिण आफ्रिकेच्या दौर्‍यावर गेलेल्या ऑस्ट्रेलियन संघ बॉल टॅम्परिंग प्रकरणात फसली आहे. स्टीव्ह स्मिथ आणि डेव्हिड ...
स्मिथ-वॉर्नर यांचे राजीनामे ; पेन कर्णधार
कर्णधार स्टीव्ह स्मिथने चेंडूशी छेडछाड केल्याची कबुली दिल्यानंतर ऑस्ट्रेलियाच्या क्रिकेटमध्ये वादळ निर्माण झाले. ...
प्रिया गुप्तांना कोट्यवधींची ऑफर, बीसीसीआयमध्ये वाद
भारतीय क्रिकेट नियामक मंडळाचे (बीसीसीआय) सचिव अमिताभ चौधरी यांनी बोर्डाने नियु्क्त केलेल्या नव्या जनरल मॅनेजर्सच्या
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


ऐरोली कोळीवाडा गोविंदा पथक २०१२, दही हंडी २०१२, ह्यूमन टावर, ८ थर, ऐरोलिवाला गोविंदा, ह्यूमन टावर, ऐरोली गाव, नवी मुंबई, भारत

| व्हिडीओ २०१४ | व्हिडीओ २०१३ | व्हिडीओ २०१२ | व्हिडीओ २०११ | व्हिडीओ २०१० | व्हिडीओ २००९ | व्हिडीओ २००८ |
ऐरोली गोविंदा पथक, ८ थर, वनवैभव दही हंडी, कोपरखैरणे
ऐरोली गोविंदा पथक, ८ थर, प्रताप सरनाईक दही हंडी, ठाणे
ऐरोली गोविंदा पथक, ८ थर, रवींद्र फाटक दही हंडी, ठाणे
ऐरोली गोविंदा पथक, उत्कृष्ट सलामी, ऐरोली से. १७, नवी मुंबई
क्यूआर कोड ची अधिक माहिती
| वृत्तपत्र बातमी - महाराष्ट्र टाईम्स | टाईम्स ऑफ इंडिया | लोकमत | नवनगर | लोकसत्ता | वार्ताहर | डी.एन.ए. |
| व्हिडीओ २०१४ | व्हिडीओ २०१३ | व्हिडीओ २०१२ | व्हिडीओ २०११ | व्हिडीओ २०१० | व्हिडीओ २००९ | व्हिडीओ २००८ |
| गैलरी २०१४ | गैलरी २०१३ | गैलरी २०१२ | गैलरी २०११ | गैलरी २०१० | गैलरी २००९ | गैलरी २००८ |
| मुखपृष्ट | आमच्या बद्दल | बातमी | उत्कृष्ट व्हिडीओ | समिती | संपर्क | क्यूआर कोड | प्रतिक्रिया | वेब साईट नकाशा |
डिसाईन बाय : वैभव धर्मे आणि प्रमोटेड बाय : रोहन कोटकर


संतांची कविता-४ | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
आजपावेतो घेतलेली तीन पदे तशी अप्रचलित म्हणावयास हरकत नाही.शेवटची दोन पदे प्रचलित व अतिशय लोकप्रिय अशी आहेत. सुंदर चाली व आकर्षक आवाज यांची भुरळ पडून शब्दांकडे व त्यांतील सौंदर्याकडे दुर्लक्ष होण्याची शक्यता असते.श्री. ज्ञानेश्वर महाराजांनी हा धोका लक्षांत घेऊन श्रोत्यांना विनवणी केली आहे की. शब्द सौंदर्याकडॆ लक्ष देऊन विषयाकडे दुर्लक्ष करूं नका. विष्णुदास नाम्यांचे पद असे आहे
रात्र काळी,घागर काळी,यमुना जळे ती काळी हो माय
बुंथ काळी,बिलवर काळे, गळामोती एकावळी काळी हो माय
मी काळी, कांचोळी काळी, कांसे कांसिली ती काळी हो माय
एकली पाणीया नच जाय साजणी, सवे पाठवा मूर्ती सावळी हो माय
विष्णुदास नाम्याची स्वामिनी काळी, कृष्ण्मूर्ति बहु काळी हो माय
बुंथ --चुंबळ, गळामोती एकावळी --गळ्यातील मोत्यांचा एकपदरी हार, कांचोळी -- चोळी, कांसे कांसिली --नेसूचे लुगडॆ
प्रसंग कसा नाट्यमय आहे बघा.काळोख्या रात्रीची वेळ निवडून, एक गोपी काळ्या यमुनेवर पाणी भरावयास निघाली. चांगली तयारी करून निघाली. म्हणजे चुंबळ,घागर आहेतच, पण बिलवर, गळ्यातील मोत्यांचा हार, हेही आवर्जून घेतले आहेत. अभिसारिका असल्याने सर्व गोष्टी निवडून काळ्या रंगाच्या घेतल्या. पण तरीही एक राहिलेच. ती स्वत: गोरीच होती. मग, मांजर डोळे मिटून दूध पिते, त्याप्रमाणे तिने ठणकावून सांगितले,"मी काळी". वाद मिटला. आतां जाण्यास अडचण काय तीही तीने लगेच सांगितली." मी भित्री. एकटी कशी काय जाणार तीही तीने लगेच सांगितली." मी भित्री. एकटी कशी काय जाणार सोबत नको सखे, त्या सावळ्याला बरोबर धाड ना
आपण घरांतल्या लग्नाच्या मुलीला काळी असेल तर सावळी, सावळी असेल तर गहूवर्णी, गहूवर्णी असेल तर चक्क गोरी म्हणतो. पण येथे ही बिलंदर गोपी स्वत:ला गोरी असून काळी व बाहेरच्या "कृष्णा"ला सावळी म्हणून मोकळी विष्णुदास नाम्याला हा चावटपणा पसंद नाही. तो साफ़ सांगतो " माझी स्वामिनी काळी नाही बहूकाळीच आहे.
या पदातली लय लक्षणीय आहे. तळ्यातील पाण्यावर दगड टाकला कीं तरंगाची वर्तुळे मोठी मोठी होत जातात त्याप्रमाणे प्रत्येक ओळीतील काळ्या रंगाचे विशेष्य मोठे होते; रात्र-घागर-यमुना जळ; बुंथ-बिलवर-गळामोती एकावळी; मी-कांचोळी-कांसे कासिली. मस्त जमलय कीं नाही
अवांतर : विष्णुदास नाम्या आणि नामदेव बिन दामुशेठ हे वायले वायले.
हे पद आणि त्या शीर्षकाचे पुस्तक याआधी वाचनात आले होते, पण पदाचा पूर्ण अर्थ माहीत नव्हता. तो उलगडून सांगितल्याबद्दल अनेक आभार. अभिसारिका, गौरवर्ण इ. वाचून 'मोरा गोरा अंग लई ले' गाणं आठवलं.
गोविंद पोवळे आणि त्यांचे सहकारी ह्यांनी मिळून ही गवळण अतिशय सुंदर चालीत म्हटलेली आहे.
मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
गोविंद पोवळे आणि सहकारी
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
काळ्या रंगाची मोठी गंमत करून सांगितली आहे नामदेवांनी.
असेच म्हणतो. सुरेख विवेचन.
हे विष्णू-दास नामा, 'येई वो विठ्ठले माझे माऊली ये' वालेच का
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
विष्णुदास-नामा - एक गौळण
विष्णुदास नाम्याची एक मस्त गौळण सांप्रदायिक भजनात म्हटली जाते. मी ऐकलेली आठवेल तशी देतो. कोणाकडे मूळ गौळण असेल तर कृपया द्यावी.
पाच पाच पोळ्या तीन भाकरी
दीड कानुला एकच पुरी
आम्हा धाडिले दुरिल्या घरी
आमची फसवून खाल्ली शिदोरी .... १
कान्होबा ओढाळ तुझ्या गाई
होत्या नव्हत्या कळंबा ठाई
शिव्या देते तुझी आई (
शिव्या देते तुझी आई ....२
तुझा बैल चुकला म्होरा
सांगू गेलो तुझिया घरा
पाठी लागला तुझा म्हातारा ....३
तूच बाप आणि माये
अखंड माझे हृदयी राहे
अखंड माझे हृदयी राहे .... ४
हे पद "हुंबरी" सदराखाली दिले आहे.
कान्होबा निवडी आपुली गोधने
पांच पांच पोळ्या तीन भाकरी दीड कानवला एक पुरी
आम्हा धाडिले वैल्या दुरी आमची ठकवून खाल्ली शिदोरी
परियेसी शारंगधरा तुझा बैल चुकला मोरा
सांगू गेलो तुझ्या घरा पाठी लागला तुझा म्हातारा
परियेसी हृषिकेषी गाई म्हशीचें दूध पिशी
वासरे प्याली म्हणून सां गशी उद्या ताक नाही आम्हासी
कान्होबा ओढाळ तुझ्या गाई होत्या नव्हत्या कळंबा ठायी
शिव्या देती तुझी आई
विष्णुदास नामा साहे देवा तूची बापमाये
अखंड माझे हृदयी राहे
कान्होबा म्हटले की फक्त 'कान्होबा तुझी घोंगडी' इतकेच आठवते. ही गौळण सुरेख आहे.
वैल्या म्हणजे वायले-वेगळे असे का
धन्यवाद शशांक आणि शरद.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
शरदराव, मूळ पद इथे दिल्याबद्दल अनेकानेक धन्यवाद मी ऐकलेल्या गौळणीत काही शब्द इकडेतिकडे तर काही पदरचे होते असे दिसते. परंपरागत चालत आलेल्या सांप्रदायिक भजनांतून मूळ रचनेत बदल होणे स्वाभाविक आहे. तसेच झालेले दिसते.
काही शंका आहेत, जसे की 'हुंबरी' चा अर्थ काय आणि या पदामध्ये 'कळंबा'चा अर्थ काय (कोल्हापूरमध्ये कळंबा नावाचा एक तलाव आहे.)
हुंबरी किंवा हुंबळी म्हणजे हमामा. धूमश्चक्रीचा किंवा अव्यवस्थित रासक्रीडेसारखा एक खेळ खेळताना, वारकरी गातात तो गीतप्रकार.
कळंबा म्हणजे कळंबाचे झाड. माधुरी पुरंदरे(बाबासाहेब पुरंदरे यांच्या कन्या) यांनी गायलेले हमामागीत अतिशय प्रसिद्ध आहे.
संतांच्या रचनांना विविध नावे आहेत. अभंग, आर्या, दोहा, भजन, आरती, ओवी, गौळण, गोंधळ, फुगडी, जोहार तशीच ही हुंबरी. --वाचक्‍नवी
तळ्यातील पाण्यावर दगड टाकला कीं तरंगाची वर्तुळे मोठी मोठी होत जातात त्याप्रमाणे प्रत्येक ओळीतील काळ्या रंगाचे विशेष्य मोठे होते
क्या बात है शरदराव
निरुपणाच्या नावाखाली अतिरिक्त शब्दबंबाळपणा काही आधुनिक शब्दपुराणिकबुवा करतात. मात्र Beating around the bush प्रकारची विशेषणबाजी न करता अल्पाक्षरी शैलीमध्ये तुम्ही नेमके आणि सुरेख विवेचन केले आहे. अतिशय सुंदर
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
रात्र काळी घागर काळीः प्रथमेशच्या आवाजात
प्रथमेशच्या सुरेख आवाजात हा अभंग ऐकता येईल.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
प्रकाश घाटपांडे [05 Jan 2009 रोजी 04:28 वा.]
शरदरावांनी जर याचे शब्द व अर्थ जर सांगितले नसते तर या गाण्याचा रसास्वाद घेता आला नसता. आठवण ठेउन योग्य वेळी प्रतिसाद दिल्यामुळे बर वाटलं.
शरदरावांनी दिलेला अर्थ समोर ठेवून ऐकायला फारच मजा आली. नाहीतर काहीच समजले नसते. (तिथेतरी कितीजणांना समजले असेल) मुलांनी दिलेला कोरसही मस्त.
(एखादे ज्येष्ठ संगीतज्ञ असते तर त्यांनी या गाण्याबाबत शरदरावांनी दिलेल्या माहितीप्रमाणे पुस्ती जोडली असती. अवधूत-पल्लवी-वैशालीकडून हे अपेक्षिणे फारच होईल. :) )
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥


गौरव सोहळय़ाला लोटला जनसागर - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सातारा » गौरव सोहळय़ाला लोटला जनसागर
गौरव सोहळय़ाला लोटला जनसागर
जिल्हा परिषदेचे मैदान हाऊसफुल्ल, रस्त्यावरही स्क्रीनवर शरदप्रेमींच्या उड्डय़ा
सातारा जिह्यातील कोरेगाव तालुक्यातील नांदवळचे सुपूत्र खासदार शरद पवार यांच्या संसदीय कार्याला 50 वर्ष पूर्ण होत असल्याबद्दल जिह्यातील जनतेच्यावतीने आयोजित करण्यात आलेल्या सत्कार सोहळय़ाला जनसागर लोटला होता. जिल्हा परिषदेचे मैदान त्यांचा सत्कार याची देही याची डोळा पाहण्यासाठी जिह्याच्या कानाकोपऱयातून लोटला होता. एवढेच नव्हे तर रस्त्यावर लावलेल्या स्क्रीनवरही रयतेच्या राजाचा सत्कार पाहण्यासाठी अक्षरशः उडय़ा पडल्या होत्या. सत्कार सोहळय़ासाठी आलेल्या साताकरांच्या वाहने सुस्थितीत सैनिक स्कूल, जिल्हा तालिम संघ, कृष्णानगर पाटबंधारे खात्याचे मैदान यासह शाहु क्रीडा संकुल, पोलीस कवायत मैदानावर केले होते. त्यांच्या सत्कार सोहळय़ावेळी फटाक्यांची आतषबाजी करण्यात आल्याने अवघे आकाश आतषबाजीने फुलून गेले होते.
खासदार शरद पवार यांचे आणि सातारा जिह्याचे नाते अगदी जवळचे. जिह्याच्या मातीतले असल्याने जिह्याच्यावतीने आयोजित सत्कार सोहळय़ाचे जिल्हयाच्या नियोजन समितीच्यावतीने करण्यात आले होते. हे नियोजन एवढे सुक्ष्म होते की मैदानात किती लोकसंख्येचे आहे. तेवढय़ापासून ते मैदानाबाहेर रस्त्यावर किती जनसमुदाय बसू शकतो. त्यानुसार सकाळपासूनच आपल्या राजाच्या सत्कारसोहळय़ाला जिह्याच्या कानाकोपऱयातून लोक येत होते. दुपारी 4 वाजताच जिल्हा परिषदेचे मैदान हाऊसफुल्ल झाले. खासदार शरद पवार हे दुपारी 3 वाजण्याच्या दरम्यान साताऱयात पोहचले. शासकीय विश्रामगृहात गोपनिय चर्चा झाल्या. सव्वा पाचच्या सुमारास जिल्हा परिषदेच्या स्व.यशवंतराव चव्हाण बहुउद्देशीय सभागृहाचे उद्घाटन केल्यानंतर त्यांचे आगमन जिल्हा परिषदेच्या मैदानावरील व्यासपीठावर झाले. त्यांच्यासोबत ज्यांच्या हस्ते सत्कार होणार ते माजी केंद्रीय मंत्री सुशिलकुमार शिंदे, विधानसभेचे सभापती रामराजे नाईक- निंबाळकर, माजी मुख्यमंत्री पृथ्वीराज चव्हाण, पालकमंत्री विजय शिवतारे, मंत्री महादेव जानकर, खासदार उदयनराजे भोसले यांच्यासह मान्यवर मंडळी होती.
सत्कारसोहळय़ाला येणारे हे सर्व पक्षीय होते. त्यामुळे त्यांच्या बसण्यासाठी जिल्हा परिषदेच्या मैदानात खुर्च्या टाकण्यात आल्या होत्या. मैदान हाऊसफुल्ल झाले होते. एवढेच नाही तर व्यासपीठाच्या जवळ असलेल्या व्हीआयपीच्या आरक्षीत जागेत अनेक कार्यकर्ते भारतीय बैठक मारत सत्कार सोहळय़ाचा आनंद घेतला जात होता. पोलिसांच्याकडून पासेस असेल तर ते आतमध्ये सोडले जात होते. त्यांचा होणारा सत्कार सोहळय़ाला क्षणचित्रे स्क्रीनवर दाखवली जात होती. या स्क्रीनवरही सातारवासियांच्या उड्डय़ा पडल्या होत्या. जिह्यातील 11 तालुक्यातून सर्व पक्षाचे कार्यकर्ते, निष्ठावान यांनी या सोहळय़ाला हजेरी लावली होती.
पार्किंगने मैदाने हाऊस फुल्ल
खासदार शरद पवार यांच्या सत्कारसोहळय़ासाठी जिह्यात प्रत्येक आमदारांना जबाबदारी दिली गेली होती. त्यानुसार जिह्यातून साताऱयाकडे जनसागर लोटला होता. साताऱयाकडे आलेल्या कार्यकर्त्यांची वाहने साताऱयातील मैदानावर लावण्यात आली होती. त्या वाहनांची देखरेख करण्यासाठी स्वयंसेवकांची नेमणूक करण्यात आली होती. त्यामुळे सर्व मैदान हाऊसफुल्ल झाली होती.
आतषबाजीने अवघे गगन झाले…
खासदार शरद पवार यांच्या सत्कारसोहळय़ासाठी संयोजन समितीच्यावतीने फुल्ल तयारी केली होती. खासदार शरद पवार यांचा सत्कार होताना तो क्षण. आतषबाजी करण्यात आली. करण्यात आलेल्या आतषबाजीन अवघे गगन रंगेबीरंगी झाले होते. त्याकडे उपस्थित सर्व जनसमुदाय काहीकाळ तर काही काळ शरद पवार यांच्या होणाऱया सत्काराकडे नजरा खिळल्या होत्या.
घरपट्टी वसुलीत ग्रामपंचायतींचा धडाका सुरु
काऊंट डाऊन सुरु, शेवटची धडपड
नागपूर अधिवेशनावर अनिश्चिततेचे सावट
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


Abhidnya Bhave | Marathi Dhamaal

उंची: 5 फूट 5 इंच (5'5")
जो़डीदाराचे नाव: वरूण वैतिकर
मराठी धमाल डॉट कॉम या वेबसाईटवर सिनेसृष्टीतील न्यूज, फीचर्स, इव्हेंट्स्, गॉसीप्स्, आगामी सिनेमे, सिनेमाचा फर्स्ट लूक, ट्रेलर्स, सिनेमा रिव्ह्यू, बॉक्स ऑफिस कलेक्शन या बरोबरच टी.व्ही मालिका, नाटक, संगीत हे सर्व काही फक्त एका क्लिकवर उपलब्ध आहे .
Marathi Dhamaal Recommendation बघा शनायाने आयुष्यात पहिल्यांदा काय घेतला विकत


चक्क पोलिस स्टेशनमध्ये साजरा केला तक्रारदाराचा वाढदिवस - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » विशेष वृत्त » चक्क पोलिस स्टेशनमध्ये साजरा केला तक्रारदाराचा वाढदिवस
चक्क पोलिस स्टेशनमध्ये साजरा केला तक्रारदाराचा वाढदिवस
ऑनलाईन टीम / मुंबई :
बायकोसोबत फिरायला गेलेल्या एका इंजिनिअरचा साकीनाका पोलिस स्टेशनमध्ये स्वतःचा वाढदिवस साजरा करण्याची वेळ आली आहे. विशेष म्हणजे पोलिसांनीच त्याचा बर्थडे साजरा केला आहे.
अनिश जैन असे या तरूणाचे नाव असून तो मुंबईतील रहीवासी आहे. अनिश जौनचा शनिवारी वाढदिवस होता. तो बायकोसोबत फिरायला निघाला होता. दोघांनी घाटकोपरमध्ये सिनेमाला जाण्याचा प्लॅन केला होता, दुपारी साडेचारच्या सुमारास अनिशने कार साकीनाक्याजवळ सिग्नाला थांबवली असता एका टेम्पोने त्यांना मागून धडक दिली. सुदैवाने या अपघातात कोणालाही दुखापत झाली नाही.मात्र त्याच्या कारचे मोठे नुकसान झाले. वाहन विम्यासाठी दावा करायचा असल्यास कागपत्रांची पूर्तता करणे आवश्यक असल्याचे अनिशला माहित होते. त्यामुळे अनिश जवळच्या पोलिस स्थानकात तक्रार करण्यासाठी दाखल झाला. पोलिसांनी टेम्पो आणि कारची पाहणी केली आणि घटनेची माहिती जाणून घेतली. ही लेखी प्रक्रिया असल्यामुळे अनिषचे किमान दोन तास गेले. बोलता-बोलता, माझा वाढदिवस पोलिस स्टेशनमध्ये घालवेन, असे कधी वाटले नव्हते, असे अनिश म्हणाला. हे पोलिसांनी ऐकले आणि लगेच त्यांनी मिठाई मागवली आणि वाटली. कारच्या अपघातामुळे मनावरील तणाव निवळल्याचे अनिशने सांगितले. मुंबई पोलिसांनी ट्विटरवरून हा फोटो शेअरही केला आहे.
आता विमानातही महिलांना मिळणार आरक्षण
गेल्या 38 दिवसांपासून कुठे गायब होती हनीप्रीत
बडोदय़ाचे ‘भूमिका’ केंद्री संमेलन
चांदोलीच्या जंगलातील खुंदलापुरात नशामुक्तची अनोखी यात्रा
Posted in: विशेष वृत्त
नागपूर अधिवेशनावर अनिश्चिततेचे सावट
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


Kathakathan By Pratima Kulkarni In Loksatta Chaturang | शब्देविण संवादू | Loksatta

भयमुक्त भारतासाठी भाजपला सत्तेपासून रोखा-सचिन पायलट
मुलीवर अत्याचार; आरोपीस सक्तमजुरी
जयंत पाटील, राजू शेट्टी उद्या एकाच व्यासपीठावर
जातीय तेढ वाढवण्याचे भाजपाचे षड्यंत्र- अशोक चव्हाण
कोलकाता-पंजाब लढतीत विंडीजच्या फलंदाजांकडे लक्ष
लाइफ इज ब्युटिफुल »
पैसे म्हटल्यावर भाषा-बिषा कुछ नही
जपानमध्ये आलेला एक अनुभव (यश चोप्रांच्या सिनेमात जसं वारंवार प्रेम येत राहतं, तसं माझ्या लेखांमध्ये वारंवार जपान येत राहील) मी नागोयाहून दुसऱ्या बेटावर असलेल्या इमाबारी या एका छोटय़ा गावाला निघाले होते. स्टेशनवर गेले, १०.४३ ची गाडी होती. १०.४०च्या सुमाराला गाडी आली, त्यावर इमाबारी असं लिहिलंय याची खात्री करून गाडीत चढले. अत्यंत खुशीत खिडकीतून बाहेर बघत असताना टीसी आला, तिकीट मागितलं, मी ऐटीत बाहेर काढून ते दाखवलं आणि त्याचा चेहरा गंभीर झाला) मी नागोयाहून दुसऱ्या बेटावर असलेल्या इमाबारी या एका छोटय़ा गावाला निघाले होते. स्टेशनवर गेले, १०.४३ ची गाडी होती. १०.४०च्या सुमाराला गाडी आली, त्यावर इमाबारी असं लिहिलंय याची खात्री करून गाडीत चढले. अत्यंत खुशीत खिडकीतून बाहेर बघत असताना टीसी आला, तिकीट मागितलं, मी ऐटीत बाहेर काढून ते दाखवलं आणि त्याचा चेहरा गंभीर झाला मला म्हणाला, हे तिकीट चुकीचं आहे. मी म्हटलं, थांबा, मी कदाचित परतीचं तिकीट दिलं असेल. तो म्हणाला, नाही, तिकीट नागोया-इमाबारी असंच आहे. पण ही गाडी एक्स्प्रेस आहे, तुम्हाला पैसे भरावे लागतील.
पैसे म्हटल्यावर भाषा-बिषा कुछ नही हे बहुधा माझ्या चेहऱ्यावर लिहिलं असावं. शब्दांशिवायच त्याला ते कळलं. तो म्हणाला, ‘‘तुझं तिकीट १०:४३च्या गाडीचं आहे. ही १०:४१ची गाडी आहे हे बहुधा माझ्या चेहऱ्यावर लिहिलं असावं. शब्दांशिवायच त्याला ते कळलं. तो म्हणाला, ‘‘तुझं तिकीट १०:४३च्या गाडीचं आहे. ही १०:४१ची गाडी आहे’’ ३००हून जास्त की.मी. दूर शहरी जायला २-२ मिनिटांच्या फरकाने गाडय़ा असतील असं मला स्वप्नातसुद्धा वाटलं नव्हतं. एक क्षणभर थांबून हळू आवाजात त्याने मला सांगितलं, ‘‘एक काम कर- १५ मिनिटांत अमुक एक स्टेशन येईल, तिथे उतर. तिथे २ मिनिटांनंतर त्याच प्लॅटफॉर्मवर तुझी गाडी येईल.’’ हे बोलून मी त्याचे आभार मानायच्या आत तो निघून गेला. ते स्टेशन आलं, मी उतरले. आता माझा नेहमीचा आत्मविश्वास नाही म्हटलं तरी डळमळीत झाला होता. त्यामुळे जरा बावचळून इकडे-तिकडे बघत असताना मला थोडासा दूर उभा असलेला तो टीसी परत दिसला. मी त्याला पाहिलंय हे लक्षात आल्याबरोबर आपण त्या गावचेच नाही अशा आविर्भावात त्याने मान फिरवली. हे करताना त्या जपानी मनाला किती यातना होत असतील याची मला पूर्ण कल्पना आहे. नियमाप्रमाणे त्याने माझ्याकडून पैसे वसूल करायला हवे होते. एका परदेशी नागरिकाला माणुसकी दाखवून तो देशाचं नुकसान करत होता. स्वत:ला काही लाभ नसून’’ ३००हून जास्त की.मी. दूर शहरी जायला २-२ मिनिटांच्या फरकाने गाडय़ा असतील असं मला स्वप्नातसुद्धा वाटलं नव्हतं. एक क्षणभर थांबून हळू आवाजात त्याने मला सांगितलं, ‘‘एक काम कर- १५ मिनिटांत अमुक एक स्टेशन येईल, तिथे उतर. तिथे २ मिनिटांनंतर त्याच प्लॅटफॉर्मवर तुझी गाडी येईल.’’ हे बोलून मी त्याचे आभार मानायच्या आत तो निघून गेला. ते स्टेशन आलं, मी उतरले. आता माझा नेहमीचा आत्मविश्वास नाही म्हटलं तरी डळमळीत झाला होता. त्यामुळे जरा बावचळून इकडे-तिकडे बघत असताना मला थोडासा दूर उभा असलेला तो टीसी परत दिसला. मी त्याला पाहिलंय हे लक्षात आल्याबरोबर आपण त्या गावचेच नाही अशा आविर्भावात त्याने मान फिरवली. हे करताना त्या जपानी मनाला किती यातना होत असतील याची मला पूर्ण कल्पना आहे. नियमाप्रमाणे त्याने माझ्याकडून पैसे वसूल करायला हवे होते. एका परदेशी नागरिकाला माणुसकी दाखवून तो देशाचं नुकसान करत होता. स्वत:ला काही लाभ नसून मिनिटभरात गाडी आली, ती आल्यावर मात्र त्याने माझ्याकडे पाहिलं, त्या पाहण्यातून मला कळलं की हीच ती गाडी. मी त्याच गाडीत चढतेय याची खात्री झाल्यावर तो निघून गेला.
देशातल्या सर्वात गरीब मुख्यमंत्र्यांचा विचार बदलला, नवीन घर आणि SUV कारची केली मागणी
जगप्रसिद्ध डीजे एविचीचे वयाच्या अवघ्या २८ व्या वर्षी मस्कतमध्ये निधन
आजचे राशीभविष्य, शनिवार, २१ एप्रिल २०१८
कुख्यात डॉन अबू सालेमला लागले लग्नाचे डोहाळे, मागितली ४५ दिवसांची सुट्टी
टीसीएसची ऐतिहासिक ‘१०० अब्जावधी’ झेप
आता अण्वस्त्र परीक्षण नाही, किम जोंग यांची घोषणा; ट्रम्प म्हटले ही जगासाठी गुड न्यूज
आम्हा दोघात बोलणं झालंच नव्हतं. पण कर्मचारी म्हणून, नागरिक म्हणून आणि एक माणूस म्हणून त्याच्या मनात काय चाललंय हे त्याच्या त्या थांबण्याच्या एका कृतीतून कळलं होतं कृतीचा आवाज शब्दांपेक्षाही मोठा असतो म्हणतात. तसे तर शब्दकोशात पण खंडीभर शब्द सहज मिळतात. पण शब्द फसवू शकतात, कृती नाही.
जसजसे आपण मोठे होत जातो तसे शब्द चतुरपणे वापरायला लागतो. माझी एक मैत्रीण तिच्या ५-६ वर्षांच्या भाच्याला घेऊन दिल्लीहून आग्रा येथे जात होती. आगगाडीतून जात असताना पलीकडच्या बाजूने धडधडत दुसरी आगगाडी गेली. तिचा भाचा दचकून उभा राहिला- आगगाडी निघून गेली, तोही शांत झाला. त्याला काय वाटलं होतं ते त्यांनी शब्दांशिवाय सांगून टाकलं होतं. पण आता तो मोठा होत होता- शब्द चतुरपणे वापरायला शिकत होता तो परत उभा राहिला आणि म्हणाला, ‘‘हमें तो डर भी नहीं लगता तो परत उभा राहिला आणि म्हणाला, ‘‘हमें तो डर भी नहीं लगता
चित्रपटात आलेले काही संवाद अजरामर होतात यात शंकाच नाही- ‘मेरे पास माँ है’, ‘जो डर गया वह मर गया’, ‘चिनाय सेठ, जो शीशे के घर में..’ इत्यादी. हे येता-जाता बोलायचे संवाद. पण हृदयाच्या कोपऱ्यात सामावून राहिलेले क्षण हे शब्दांशिवायचेच असतात. ‘अ वेनस्डे’ या चित्रपटातला शेवटाकडचा सीन आठवा. नसिरुद्दीन शाह भाजीच्या पिशव्या घेऊन उतरतो, त्याला अनुपम खेर भेटतो. अनुपम खेर- म्हणजेच पोलीस कमिशनरला चांगलंच माहिती आहे की दिवसभर आपल्याला धारेवर धरणारा, खेळवणारा सामान्य नागरिक तो हाच. पण त्या नागरिकाच्या सच्चेपणाची त्या पोलिसाला खात्री आहे. त्याच्याबद्दल आदरही आहे. पोलिसाच्या पदावर असून आपण जे करू शकत नाही, ते या सामान्य नागरिकाने करून दाखवलं याबद्दल कृतज्ञताही आहे. दिवसभर शहराला वेठीला धरणारा माणूस आपण आहोत हे या पोलिसाला कळलंय हे नसिरुद्दीन शाहलाही कळतंय. पण दोघं बोलतात ते पिशवीतल्या भाजीविषयी. हे सगळं आपल्याला कळतं ते त्यांच्या शब्दातून नाही, त्यांच्या डोळ्यातून, स्वरातून, लयीतून.. आणि म्हणूनच तो सीन मनात घर करून राहिला आहे.
नटांना एक खोड असते- अपवाद असतील- त्यांची माफी मागते- त्यांच्या हातात स्क्रिप्ट पडलं की आधी ते त्यांचे संवाद किती आहेत ते बघतात. त्यांचीही चूक नाही, कारण अजूनही आपल्याकडे उत्तम संवाद म्हणणं म्हणजे अभिनय असं समजलं जातं. देहबोली, लय, उत्तम प्रकारे समोरच्याचं ऐकणं हे सगळं उत्तम अभिनयाचा भाग आहे हे सहसा लक्षात घेतलं जात नाही.
वसंत कानेटकरलिखित ‘कस्तुरीमृग’ हे मराठी रंगभूमीवरचं एक महत्त्वाचं नाटक. एक प्रगल्भ, प्रतिभावान गायिका आणि तिच्या आयुष्यात आलेले तितकेच प्रसिद्ध, प्रतिभावान पुरुष आणि त्यांच्या मैत्रीचे विविध पैलू- हा त्या नाटकाचा मुख्य विषय. डॉ. लागू आणि रोहिणी हट्टंगडी यांच्या तगडय़ा भूमिका होत्या त्यात- अर्थातच प्रमुख भूमिका. पण त्यांच्या इतकाच माझ्या मनात घर करून राहिला तो म्हणजे मोहन गोखले. एक गाणारी नायिका, तिचा जिवा-भावाचा मित्र, नायक-नायिका बोलत असताना तो फक्त मागे उभा असायचा. शांतपणे आणि काहीशा हताशपणे. दाराच्या आडोशाला. त्याच्या त्या केवळ उभं राहण्यातून त्याचं एकाकीपण मनावर ठसत असे. तो ज्या तऱ्हेने उभा राहायचा, ज्या जागी, त्यामुळे पुढे चाललेल्या सीनला एक वेगळा अर्थ मिळायचा. मला तो कोपऱ्यात ठेवलेल्या तानपुऱ्यासारखा दिसायचा. त्या नाटकात तानपुऱ्याला एक विशेष महत्त्व होतंच
विजयाबाई मेहतांनी ‘शाकुंतल’ नाटक केलं होतं ते संपूर्ण संस्कृत नाटय़शैलीत. त्यात स्टेजवर मागे गायक-वादक बसतात आणि संपूर्ण नाटकभर संगीत चालू असतं. त्या नाटकाचं संगीत होतं भास्कर चंदावरकर यांचं. नाटकाच्या शेवटी दुष्यंत, शकुंतला आणि छोटा भरत भेटतात तो प्रसंग. पहिल्या अंकातल्या शृंगारिक प्रसंगातली अल्लड युवती, त्यांच्यातलं प्रेम, पुढे विरह, आता अनेक वर्षांनंतर होणारी भेट. एक प्रेमिका म्हणून नाही, तर त्याच्या मुलाची आई म्हणून. असं अनेक पदरी, अनेक भावनांनी भरलेला आणि भारलेला असा तो प्रसंग संपूर्ण शांततेत व्हायचा. संवाद होते की नाही ते आठवत नाही, पण असलेच तर अत्यंत माफक. इतक्या भावनिक प्रसंगात संगीत नाही असं का- हे विचारल्यावर चंदावरकरांनी सांगितलं की नाटकभर संगीत कानावर पडल्यानंतर येणारी शांतता खोलवर परिणाम साधून जाईल आणि तसंच व्हायचं. त्या शांततेत प्रेक्षक पूर्णपणे दुष्यंत शकुंतलेशी समरस व्हायचे.
शब्दांवर माझा विश्वास नाही असं नाही. हा लेख मी लिहितेय ते शब्दांच्याच भरवशावर. पण- आपल्या आसपास शब्दांचे जादूगार वावरत असतात, ते चहुबाजूंनी आपल्यावर शब्दांचा मारा करत राहतात. आपण फसता कामा नये- शब्दांच्या आजूबाजूलाही पाहायला हवं
शब्दांतून ब्रह्मांड उभे करणारे शब्दप्रभूही आहेत- शब्दांची रचना, लय, नाद याच्यातून अलौकिक अनुभव देतात- त्यांच्याबद्दल- पुन्हा कधी तरी
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
 जन्मदात्या आईनेच केली ८ महिन्यांच्या बाळाची हत्या
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
देशातल्या सर्वात गरीब मुख्यमंत्र्यांचा विचार बदलला, नवीन घर आणि SUV कारची केली मागणी
जगप्रसिद्ध डीजे एविचीचे वयाच्या अवघ्या २८ व्या वर्षी मस्कतमध्ये निधन
आजचे राशीभविष्य, शनिवार, २१ एप्रिल २०१८
कुख्यात डॉन अबू सालेमला लागले लग्नाचे डोहाळे, मागितली ४५ दिवसांची सुट्टी
टीसीएसची ऐतिहासिक ‘१०० अब्जावधी’ झेप
आता अण्वस्त्र परीक्षण नाही, किम जोंग यांची घोषणा; ट्रम्प म्हटले ही जगासाठी गुड न्यूज
वरुण धवनच्या जबरा फॅनची करामत ऐकली का
मी शिव्या देऊन स्वतःला शांत करतो- कपिल शर्मा
सुहाना खानच्या शूजची किंमत जाणून तुम्हीही व्हाल थक्क
मुस्लिम व्यक्तीशी लग्न केल्यामुळे करिना ट्रोलिंगची शिकार; स्वरा भास्करकडून नेटकऱ्यांना सडेतोड उत्तर
कठुआ बलात्कार प्रकरणी स्पृहा म्हणतेय, काय फरक पडतो मी नाही लिहिलं तर
एस. बंगारप्पांचे पुत्र एकमेकांविरुद्ध
‘बेस्ट’कडून माहिती घेण्यास महापालिका असमर्थ
अर्सेनलचे प्रशिक्षकपद सोडण्याची वेंगर यांची घोषणा
बेस्टचे सेवानिवृत्त कर्मचारी दीड वर्षांपासून उपदानापासून वंचित
पुण्यात वर्षभरात लोहमार्गावर ५४० मृत्यू
‘गुटखा बंदी’ केवळ नावापुरती
‘महाराष्ट्र दिन’ श्रमदानाने साजरा करावा
दीड लाख महिलांना प्रशिक्षण, ४० कोटींचा खर्च
बिबटय़ाच्या हल्ल्यात पोलीस पाटील जखमी ; बिबटय़ाचा मृत्यू
नाणारच्या तव्यावर विरोधकांची पोळी


Thane District News | Latest news | Marathi News | Janshakti

नागपूरच्या पावसाळी अधिवेशनाला ठाकरेंचा विरोध आकसपूर्ण
…तर मग युतीचा विषयच संपला-मुनगंटीवारांची संतप्त प्रतिक्रिया
बर्‍हाणपूरात जमावाकडून 24 वाहनांची तोडफोड
पेट्रोल 4, डिझेल 6 रुपयांनी भडकले
पीसीएमसी : विषय समित्यांवर भाजपचा वरचष्मा
भाजपच्या माया कोडनानी दोषमुक्त
खरीपाच्या प्रभावी अंमलबजावणीसाठी मुख्यमंत्री करणार मार्गदर्शन
पेट्रोलने गाठला पाच वर्षांमधील उच्चांक
अंडरवर्ल्ड डॉन दाऊदची कोट्यावधींची संपत्ती होणार जप्त
कोयत्याने गळा चिरून पत्नीची हत्या, आरोपी पसार
13 Apr, 2018	गुन्हे वार्ता, ठाणे, महामुंबई 0
 घरगुती वाद तसेच व्यावसायिक कारणामुळे आलेले नैराश्य यातून पतीने पत्नीची गळा चिरून हत्या केल्याची घटना भिवंडीतील कामतघर परिसरातील चौधरी कम्पाउंडमध्ये घडली आहे. ट्रान्सपोर्टच्या व्यवसायात आर्थिक मंदीचा फटका, त्यातच घरात मुलाचे ठरलेले लग्न या वादातून पती-पत्नीमध्ये भांडण झाले. घरात कोणी नसल्याने संतापलेल्या पतीने लोखंडी कोयत्याने पत्नीचा गळा चिरून हत्या …
भिवंडीत उधारीवरून चार वर्षीय मुलीचा निर्घृण खून
11 Apr, 2018	गुन्हे वार्ता, ठळक बातम्या, ठाणे, महामुंबई 0
भिवंडी :- उधारीवरून एका चार वर्षीय मुलीचा हात कापून तिचा निर्घृण खून केल्याची घटना बुधवारी भिवंडीमध्ये घडली. अवघ्या १५०० रुपयांच्या पानटपरील झालेल्या उधारीवरून पायल प्रसाद हिचा खून करण्यात आल्याचे निष्पन्न झाले आहे. महादेव प्रसाद यांच्या टपरीवरून आबेद शेख याने पान, विडी घेतल्याची त्याच्यावर १५०० रुपयाची उधारी होती. यावरून महादेव आणि …
कल्याण-डोंबिवलीत प्लास्टिक बंदीला गती
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 महाराष्ट्र शासनाने गुढीपाडव्यापासून प्लॅस्टिक तसेच थर्माकॉल उत्पादनांवर बंदी घातली असताना सर्वत्र त्याची अंमलबजावणी कठोरपणे अंमलात केली जात आहे. कल्याण-डोंबिवली महापालिका क्षेत्रात देखील प्लॅस्टिक बंदी मोहीम कठोरपणे राबविण्यात येत आहे. या मोहिमेचा एक भाग म्हणून जनतेचे प्लॅस्टिक-थर्माकॉल बंदीबाबत जनजागृती करण्यासाठी सहयोग सामाजिक संस्था आणि उर्जा फौंडेशन सारख्या संस्थांचे सहाय्य …
कानसईकरांनी केला किताब विजेत्या सुनबाईचा सत्कार
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 कानसई विभागात राहणार्‍या उरुजू खान उर्फ ऐश्‍वर्या आशिष कुलकर्णी यांनी मिस्सेस आशिया पॅसिफिक किताब पटकावून अंबरनाथचे नाव आशिया खंडात उज्जवल केल्याबद्दल कानसई परिसरातीलचे माजी नगरसेवक कुणाल भोईर आणि विभागातील नागरिकांनी त्यांचे अभिनंदन केले आहे.उरुजू खान उर्फ ऐश्‍वर्या आशिष कुलकर्णी यांनी नुकतीच सिंगापूरमध्ये येथे झालेल्या मिसेस आशिया पॅसिफिक सौंदर्य …
कल्याणमध्ये स्वरांजलीतून जागवल्या गानसरस्वती किशोरी आमोणकर यांच्या स्मृती
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 कल्याणचा सुभेदारवाडा कट्टा आणि रमलखूण यांच्या संयुक्त विद्यमाने गानसरस्वती किशोरी आमोणकर यांच्या प्रथम स्मृतीदिनी रविवारी स्वरांजली या कार्यक्रमाचे आयोजन करण्यात आले होते. किशोरी आमोणकर यांचे ज्येष्ठ शिष्य पं. रघुनंदन पणशीकर आणि त्यांच्या सहकारी कलाकारांनी हा बहारदार कार्यक्रम सादर केला. गानसरस्वती पद्मविभूषण किशोरी आमोणकर म्हणजे अभिजात भारतीय शास्त्रीय संगीताचे …
अपघातात मृत्यू झालेल्या कुटुंबीयांना नुकसान भरपाई
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 अपघातात मृत्यू झालेल्या हॉटेल व्यवस्थापकाच्या कुटुंबीयांना 12 लाख 79 हजारांची नुकसान भरपाई देण्याचे आदेश न्यायधीश के. डी. वदने यांनी दिले. मृत हॉटेल व्यवस्थापक समद तुराणी यांच्या कुटुंबाला ही मदत दावा दाखल झाल्यापासून 8 टक्के व्याज दराने ट्रक मालक व रिलायन्स इन्शुरन्स कंपनी यांनी संयुक्तरित्या द्यावी असे निर्देश दिले. …
कामाची किंमत कमी झाल्यामुळे कंत्राटदारांनी फिरवली पाठ
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 बदलापूर शहरातील सुमारे 300 कोटी रुपयांच्या भुयारी गटार योजनेत झालेला भ्रष्टाचाराचा मुद्दा गाजत असल्यामुळे या योजनेतील दुसर्‍या टप्प्यातील कामासाठी एकही कंत्राटदार पुढे येत नसल्याचे चित्र पहायला मिळत आहे. दुसर्‍या टप्प्यातील कामांसाठी आतापर्यंत तीन वेळा निवीदा मागवण्यात आल्या, पण कंत्राटदारांकडुन प्रतिसाद न मिळाल्याने आता या योजनेतील काम रखडले आहे. …
मुंब्रा बायपास रस्ता दुरुस्तीच्या कामाला अखेर मिळाला 16 एप्रिलचा मुहुर्त
9 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 नेहमीच वादाच्या भोवर्‍यात अडकलेल्या मुंब्रा येथील बायपास रस्त्याच्या दुरुस्तीच्या कामाला मुहर्त मिळाला आहे. राज्याच्या सार्वजनिक बांधकाम विभागाच्या वतीने 16 एप्रिलपासून हे काम हाती घेण्यात येणार आहे. या बायपास रस्त्याच्या दुरुस्तीचे काम पुढील दोन महिने सुरू राहणार आहे. त्यामुळे ठाणे, कल्याण-डोंबिवली, मुंबई, नवी मुंबईसह इतर महापालिकांना वाहतुकीचे नियोजन करावे …
अ‍ॅक्सिस बँक फसवणूक प्रकरणी सात जणांना अटक
8 Apr, 2018	गुन्हे वार्ता, ठाणे, महामुंबई 0
 अ‍ॅक्सिस बँकेतून परस्पर लोन काढून ग्राहकांना गंडा घालणार्‍या टोळीचा नौपाडा पोलीसांनी पर्दाफाश केला. याप्रकरणी पोलिसांनी बँक कर्मचार्‍यांसह 7 आरोपींना अटक केली. आरोपींकडून 1 कोटी 10 लाख रुपयांची रक्कम हस्तगत करण्यात आल्याची माहिती नौपाडा पोलिसांनी पत्रकार परिषदेत दिली. या प्रकरणी नौपाडा पोलिसांनी आरोपी रोहीत भरत भावसार (अ‍ॅक्सिस बँक सेल्स …
खोटी कागदपत्रे केल्याप्रकरणी आमदार किसन कथोरे अडचणीत
8 Apr, 2018	ठाणे, महामुंबई 0
 भारतीय जनता पक्षाचे आमदार किसन कथोरे यांच्या अडचणी वाढल्या असून त्यांच्या विरोधात फसवणुकीचा आणि खोटी कागदपत्रे तयार करून संस्था नोंदणीचा फौजदारी दावा (क्रमांक 796/2017)उल्हासनगरच्या न्यायालयात दाखल करण्यात आला आहे. या दाव्यावर येत्या 23 एप्रिल रोजी सुनावणी होणार आहे. आमदार कथोरे यांनी अंबरनाथ तालुक्यातील पिंपळोली सांगावं येथे सांगावं परिसर …
महाराष्ट्र दिन साजरा करा महाश्रमदानाने : आमीर खान
ऐन लग्नसराईत लाल मिरचीच्या भाववाढीचा बसतोय ठसका
गहुंजेसाठी पाणी उपसा सुरूच
महिलेच्या पिशवीतून अज्ञात रुवतीने पर्स पळविली
संतप्त शेतकऱ्यांचा वीज अभिरंत्रास घेराव
विकासकामांसाठी सईदा अंसारींचे उपोषण
अखेर कमलजीतने जिंकली कुस्ती
झोपडपट्टी पुनर्वसन योजनेमध्ये 400 स्क्वेअर फुटांचे घर द्यावे
उद्योजकांनी अ‍ॅप्रेंटिसशिपसाठी पुढे यावे


आजचे भविष्य मंगळवार दि. 22 ऑगस्ट 2017 - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » भविष्य » आजचे भविष्य मंगळवार दि. 22 ऑगस्ट 2017
आजचे भविष्य मंगळवार दि. 22 ऑगस्ट 2017
मेष: उष्णता वाढणार नाही याची काळजी घ्या, खरेदी, विक्रीचा जोर वाढेल.
वृषभः आनंदी वातावरण राहील, मनातील इच्छा पूर्ण होतील.
मिथुन: मन शांत व समाधानी ठेवल्याने बऱयाच गोष्टी साध्य होतील.
कर्क: आर्थिक खर्च वाढेल, व्यापार, उद्योग व्यवसायात तेजी.
सिंह: सांपत्तिक स्थिती उत्तम राहील, तेलकट व गोड पदार्थ जपून खा.
कन्या: आर्थिक चिंता वाढेल पण त्यातून मार्ग निघेल.
तुळ: आर्थिक भरभराट व फायदा होईल.
वृश्चिक: चैनी वृत्ती वाढेल, पण खर्चावर नियंत्रण ठेवा.
धनु: थोरा मोठय़ांच्या सहकार्याने कामे होतील, धनप्राप्ती होईल.
मकर: उच्च शिक्षणात प्रगती कराल, मानसन्मान लाभेल.
कुंभ: आर्थिक स्थिती उत्तम राहील, आरोग्य जपा.
मीन: नको त्या विचारांना थारा देऊ नका, सासरच्या मंडळींकडून फायदा.
आजचे भविष्य शुक्रवार दि. 10 फेब्रुवारी 2017
आजचे भविष्य शनिवार दि. 29 जुलै 2017
आजचे भविष्य शुक्रवार दि. 3 नोव्हेंबर 2017
आजचे भविष्य शनिवार दि. 16 डिसेंबर 2017
नागपूर अधिवेशनावर अनिश्चिततेचे सावट
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


शिवसेनेचा नद्यांच्या राष्ट्रीयकरणाला विरोध - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » गोवा » शिवसेनेचा नद्यांच्या राष्ट्रीयकरणाला विरोध
शिवसेनेचा नद्यांच्या राष्ट्रीयकरणाला विरोध
नद्याच्या राष्ट्रीयकरणाचे जे धोरण सध्या भाजप सरकारतर्फे लादले जात आहे. हे चूकिचे असून त्याला आमचा पूर्णपणे विरोध आहे. असे शिवसेनेचे उपाध्यक्ष व प्रवक्ते जितेश कामत यांनी सांगितले.
पणजीत आयोजित पत्रकार परीषदेत कामत बोलत होते. यावेळी त्यांच्यासोबत पदाधिकारी किशोर राव, परीमल पंडीत, निलेश वायंगणकर व संकेत चणेकर उपस्थित होते.
आतापर्यंत गोव्याचा इतिहास उलघडून पाहाल तर दिसून येते की गोव्यातील नैसर्गिक जलमार्गामुळे भारतामध्येच नाही तर परदेशातील लोकांमध्ये गोवा लोकप्रिय होते. उद्योगासाठी जलमार्ग चांगला मानला जात होता. यामुळे पोर्तुगिजांनी याच मार्गाचा वापर करत आमच्यावर राज्य केले. याच इतिहासाची पुरानवृत्ती न व्हावी आणि परत गोवा परकीयांच्या हातात न जावे यासाठी आम्ही निषेध करत आहोत या राष्ट्रीय करणात मोठय़ा उद्योजकांचा मोठा हात असून ते आपल्या फायद्यासाठी काहीही करु शकतात असे कामत यांनी पूढे सांगितले.
तसेच हल्लीच मुख्यमंत्र्यांनी वकत्व केले की जे लोक कोळश्याला विरोध करीत आहेत त्यांनी वीज वापरु नये. मला मुख्यमंत्र्यांना सांगांयचे आहे की कोळश्यापेक्षा माणसांचा जीव महत्वाचा असतो. त्यामुळे असे वक्तव्य करताना मुख्यमंत्र्यानी विचार करुन बोलावे. असेही कामत यांनी अधिक बोलताना सांगितले.
आता आम्ही राज्यातील जेवढय़ा या नद्यांच्या राष्ट्रीयकरणाऱया विरोध करणाऱया संघटना आहेत. त्यांना एकत्र करुन सर्व स्तरावरुन आम्ही विरोध दर्शविणार आहे. असे कामत यांनी पूढे सांगितले.
कायतू सिल्वा हे भारतीय नागरिक
मुख्यमंत्र्यांच्या पत्राची पंतप्रधानांनी घेतली दखल
ढवळी जंक्शनवरील बेकायदा गाडे हटविणार
सर्वसामान्यांना पोषक ठरणाऱया विकासावर भाजप सरकारचा भर
नागपूर अधिवेशनावर अनिश्चिततेचे सावट
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


वेंगुर्ल्यात पुन्हा तीन पर्ससीनवर कारवाई - तरुण भारत | तरुण भारत

You are here: Home » आवृत्ती » सिंधुदुर्ग » वेंगुर्ल्यात पुन्हा तीन पर्ससीनवर कारवाई
वेंगुर्ल्यात पुन्हा तीन पर्ससीनवर कारवाई
मिनी पर्सनेटद्वारे मासेमारी करणाऱया उभादांडा व नवाबाग येथील एकूण तीन नौकांना कोस्टल पोलीस पथकाने शनिवारी सकाळी 10.30 वाजण्याच्या सुमारास ‘अस्मिता’ गस्ती नौकेद्वारे पकडले. या तिन्ही मिनी पर्सनेट पुढील कारवाईसाठी मत्स्यखात्याचे परवाना अधिकारी श्री. देसाई यांच्या ताब्यात देण्यात आल्या. गेल्या दोन दिवसातील ही दुसरी कारवाई आहे.
वेंगुर्ले समुद्रकिनारपट्टीवरील ‘लाईट हाऊस’ नजिकच्या 5 ते 6 वाव खोल पाण्यात ‘बांगडा’ मासळी पर्सनेट जाळय़ाद्वारे पकडताना कोस्टल पोलीस पथकाचे पोलीस उपनिरीक्षक टी. व्ही. कळसुलकर, सागरी सुरक्षाचे पोलीस उपनिरीक्षक एस. एल. धुरत, पोलीस कॉन्स्टेबल डी. एस. कोयंडे, मास्टर एम. ए. रोईलकर या पथकाने ‘अस्मिता’ या गस्ती नौकेद्वारे ही कारवाई करण्यात आली. यामध्ये उभादांडा भागातील अक्षरा अमोल गोखरणकर यांची ‘निलरत्न’, मिथिला फर्नांडिस यांची ‘मॉर्निंग स्टार’, तर नवाबाग येथील नामदेव बापू केळुसकर यांची ‘चैत्राली’ या नौकांचा समावेश होता.
वेंगुर्ले नगराध्यक्षांविरोधातील अपिलावर 13 रोजी सुनावणी
‘नवोदय’ प्रवेशाची सीआयडी चौकशी व्हावी
गटशेतीचा विचार जिल्हय़ात रुजावा
जि.प, पं.स.मध्ये अनुभवता येणार ‘तत्पर प्रशासन’
नागपूर अधिवेशनावर अनिश्चिततेचे सावट
बेस्टकडे माजी कर्मचाऱयांचे निवृत्तीवेतन थकीत
सर्वसामान्यांचा लाल डबा महागणार
कल्याण ग्रोथ सेंटरला तत्वत: मंजुरी
अजूनही वेळ गेलेली नाही, एकत्र या
एकीचा मुद्दा डावलून प्रकाश मरगाळेंच्या उमेदवारीची घोषणा
कणबर्गीतील कार्यकर्त्यांनी घेतली किरण ठाकुर यांची भेट
शाह झाले, आता पवार काय बोलणार
हापूसचा दर सामान्यांच्या आवाक्याबाहेर
दिग्गजांकडून शक्तीप्रदर्शनाने उमेदवारी दाखल
Categories Select CategoryAutomobilesleadingnewsTop NewsVideoआवृत्तीउद्योगकोल्हापुरक्रिडागोवापुणेबेळगांवभविष्यमनोरंजनमाहिती / तंत्रज्ञानमुंबईरत्नागिरीराष्ट्रीय-आंतरराष्ट्रीयविविधाविशेष वृत्तसंपादकिय / अग्रलेखसांगलीसातारासिंधुदुर्गस्थानिक


Marathi blog: नि:शब्द झुंज - रेणू गावस्कर

नि:शब्द झुंज - रेणू गावस्कर
Author: Rasika Mahabal / Labels: नि:शब्द झुंज, पुस्तक, रेणू गावस्कर
रेणूने तिचे संपूर्ण आयुष्य विविध सामाजिक कार्याकरता आणि खास करुन महिलांच्या कल्याणाकरता वाहून नेल आहे. आयुष्यभर केलेल्या सामाजिक कार्यांमधील तिच्या अनुभवांवर हे पुस्तक आहे. लेखिकेने आयुष्याशी नि:शब्द झुंज देणारया लोकांचा बराच अभ्यास केला आहे. इतरांच्या कल्याणाकरता संपूर्ण आयुष्य जुंपणारे लोक कमीच असतात. रेणूने केलेल्या कामाकरता मी तिचा आदर करते.
पूस्तकातील कथा खूप हळूहळू पकड घेतात. त्या गोष्टींमध्ये substance असला तरी सुरुवातीच्या कथा भरकटलेल्या वाटतात. आयुष्यात नाना तर्हॆचे जुलुम सहन केलेल्या लोकांच्या गोष्टी असूनसुध्दा त्या मनास स्पर्श करत नाहीत. जस की लेखिकेने रमा नावाच्या एका मुलीची गोष्ट लिहिली आहे की "कॉलेजात जाणारी रमा एका मुलाच्या प्रेमात पडली आणी त्यातूनच गरोदर राहिली. परंतू ह्यास जबाबदार मुलाने तिची फसवणूक केली व पळून गेला. रमाच्या 'कर्मठ घराला भोवळ आली'. मुलीला झालेल्या संततीस त्यांनी अनाथाश्रमात दाखल केली."
ह्यात मला न पटलेला भाग असा की कॉलेजात जाणारया शिकल्या सवरलेल्या मुलीला त्या मूलाने फसवले की तिने स्वतःचीच फसवणूक करून घेतली तिने मूलाच्या कुटूंबाची काहीच माहीती नाही मिळवली तिने मूलाच्या कुटूंबाची काहीच माहीती नाही मिळवली समाजाने काही नियम बनवले आहेत ते तोडून १८ वर्षाच्या मुलीने अभ्यास करण्याच्या वयात आपण गरोदर असण्याची बातमी दिल्यास कोणते माता पिता खुष होतील समाजाने काही नियम बनवले आहेत ते तोडून १८ वर्षाच्या मुलीने अभ्यास करण्याच्या वयात आपण गरोदर असण्याची बातमी दिल्यास कोणते माता पिता खुष होतील त्यांना का म्हणे कर्मठ करार दिला
स्वातंत्र व स्वैराचार ह्यात फरक नाहीये का
पण हे सर्व घडल्यावर काही मूलींना त्यांच्या चूकीची जाणीव होत असेल आणि आयुष्यक्रमणा नव्याने सुरू करण्याची, आपल्या पायावर उभी राहण्याची ईच्छा होत असेल. पण समाज व संस्था भूतकाळाचा कोळसा विसरायला तयार नसुन तोच कोळसा परत उगाळत बसते. अशा स्त्रियांना संस्था आधार देतात पण त्यांना independently बाहेरच्या जगात वावरता येइल अस मार्गदर्शन देतात का त्यांची शैक्षणिक गुणवत्ता वाढावी म्हणून प्रयत्न करतात का
हा पॅटर्न चेंज व्हायला कदाचित भरपूर वेळ लागेल. ह्या सर्वात जन्माला येणारया मुलाची काहीच चूक नसतांना चूकीचे चटके मात्र त्यालाच भोगावे लागतात. आणि मग आईने आपल्याला पोटातच का मारुन टाकल नाही असे प्रश्न त्यांच्यासमोर उभे राहतात.
आता ही रमाची गोष्ट असो वा निशाची. गुंड व विवाहीत मनुष्य आहे हे माहीत असूनदेखिल निशा त्याच्याशी लग्न करते आणि मग त्याने मारहाण केली आपल्याला फसवले हे कोणत्या अधिकाराने म्हणते खरच परिस्थितीच्या कुचंबणेत येऊन अनर्थ घडलेल्या, जीवन उध्वस्त झालेल्या महिलेंची उदाहरण लेखिकेने का दिली नाहियेत हा मला प्रश्न पडला. रमा, निशा सारख्या मुलींच्या मुर्खपणास समर्थन करून पुरुष जातीला नाव का ठेवली आहेत खरच परिस्थितीच्या कुचंबणेत येऊन अनर्थ घडलेल्या, जीवन उध्वस्त झालेल्या महिलेंची उदाहरण लेखिकेने का दिली नाहियेत हा मला प्रश्न पडला. रमा, निशा सारख्या मुलींच्या मुर्खपणास समर्थन करून पुरुष जातीला नाव का ठेवली आहेत केवळ स्वतः एक महिला आहे म्हणून...
कधीतरी एखाद दुसरया वाक्यात रमाचे निर्णय चुकीचे होते वगैरे वाचुन माझा राग जरा शांत झाला :)
पूस्तक वाचतांना हे निश्चितच जाणवत की आपल्या सामाजिक चौकटी, त्यात कोंबून बसलेले आपले विचार, शैक्षणिक प्रक्रियेतील त्रुटी, नीतिमत्तेच्या कल्पना, सामाजिक संस्थांच स्वरुप, शाळांमधून लैंगिक शिक्षणाची गरज या सर्वांचा विचार झालाच पाहिजे.
लेखिकेने केलेले विविध प्रकारचे उपक्रम वाखाणण्याजोगे आहेत. जस की:
वेश्यांसाठी चालवलेला उपक्रम, वेश्यांच्या मुलांकरता चालवलेल्या शाळा, निरनिराळ्या शाळांमधुन मुलिंना दिलेले लैंगिक शिक्षण, दारुच्या सवयीने ग्रस्त असलेल्या पुरुषांच्या बायकांना मानसिक आधार, अनाथाश्रम व महिला कल्याण संस्थांमधिल गरजुंना दिलेला आधार आणि अजुन बरच काही.
दारुवरील गोष्ट वाचतांना मला वाटले की दारुसारख्या गोष्टीस सामाजिक प्रतिष्ठा मिळाली आहे. आजकाल सर्रास शिकली सवरलेली मंडळी पार्टीजच्या नावाखाली मद्यपान करतात, तिथे आलेली एखादी व्यक्ती करत नसेल तर ह्या घोळ्क्यात आपण 'कुल' आहोत हे दाखवायला दारु पिण सुरु करते. मग हळुह्ळु पार्टीज, गेट टुगेदरस = दारु हे इक्वेशन बनते. काही काळाने पार्टीमध्ये दारु नसल्यास त्यांना मजा कशी करायची, पार्टीतला वेळ कसा घालवायचा हेच कळत नाही. कोणी stress घालवायला तर कोणी मित्र टिकवायला दारुच्या आहारी जात राहतात. खरच enjoy करण्याकरता दारु महत्त्वाची असते का
लेखिका म्हणते की "समाजाची भुमिका कुमारी मातांच्या बाबतीत पक्व असायला हवी" हे वाचतांना मला एक असा प्रश्न पडला की ख्ररच समाजाची भुमिका पक्व असती तर गोष्टी सुधारल्या असत्या
समाजाच्या भितीने अशी प्रकरण कमी होत आहेत
समाजाची भुमिका बदलल्यास कुमारी मातांची संख्या बिनबोभाट वाढेल
ह्यावर तुमचे काय विचार आहेत ते मला नक्की कळवा, मला जाणुन घ्यायला निश्चितच आवडेल.
नि:शब्द झुंज - रेणू गावस्कर
नि:शब्द झुंज - रेणू गावस्कर


व्यक्तानंद: सार्थ

हे लेखन ९ एप्रिल २०१७ चं आहे.
आज मुंबईत नास्तिक सभा आहे हे फेसबुकवर वाचलं आणि दिवसाची सुरुवात झाली.
संध्याकाळी क्लासमधे पालकसभा आहे म्हणून दाढी कोरून घ्यायला सकाळी सकाळी न्हाव्याकडे चाललो होतो. रस्त्यात पारसमणी चौकात गर्दी आणि लगबग दिसली. चांदी, स्टील वगैरेंच्या घोडागाड्या रांगेत उभ्या होत्या. लहान मुलं खेळत होती.
दाढी करून परत येत होतो.
सगळ्यात पुढे माणसांनी ओढलेल्या गाड्यावर वेगवेगळ्या रंगाचे ध्वज लावलेले दोन ध्वजस्तंभ... त्यामागे ढोल... मग आपल्या मित्रांशी गप्पा मारत चालणारी छोटी मुलं... त्यामागे एकाच डिझाईनच्या साड्या घातलेल्या आणि डोक्यावर कलश घेतलेल्या बायका... मग पुन्हा ढोलपथक... मग पुरूष ओढत असलेल्या तीन गाड्यात देवतांच्या मूर्ती पकडून त्यांना हातातील पांढऱ्या झाडूने वारा घालणारी स्त्री आणि तिच्या शेजारी बसलेला शांत पुरूष... त्यामागे तरूण मुलामुलींचा भिरभिरत्या नजरेचा घोळका... मग चालणारे प्रौढ स्त्री पुरुष... मग वृध्द स्त्री पुरूषांना घेऊन जाणाऱ्या चांदीचा पत्रा ठोकलेल्या एका रांगेतल्या घोडागाड्या... या सर्वाना एका रांगेत ठेवून रहदारी नियंत्रण करणारे पांढऱ्या झब्बा लेंग्यातले अनेक तरुण... आणि या सगळ्यांकडे कुतूहलाने पहाणारी बघ्यांची गर्दी. अनेक हिंदू, काही बौद्ध, तुरळक मुसलमान; आज या मिरवणूकीचे शांत प्रेक्षक होते..
मला एकदम वाटलं की हजारो वर्षांपासून भारतात अशा विविध धर्मांच्या, जातींच्या वेगवेगळ्या दिवशी मिरवणूका निघत आल्या आहेत... ज्यांची मिरवणूक ते त्या दिवशीचे कलाकार बाकी सगळे त्या दिवशी प्रेक्षक.... मग आपला दिवस संपला की हे कलाकार लगेच पुन्हा बघ्याच्या भूमिकेत... गुण्यागोविंदाने कलाकार आणि प्रेक्षक अशी भूमिकांची सातत्याने चालू असलेली अदलाबदल... अंतहीन प्रवासाला निघालेले वेगवेगळे सार्थ
मीपण थांबून बघत होतो. हजारो वर्षांनंतरही एका समूहाला मार्गदर्शन करणाऱ्या भगवान महावीराला मनातल्या मनात नमस्कार केला.
घोडागाड्यांच्या मागे त्यांच्या मालकांच्या संपर्काची माहिती होती. अर्ध्या गाड्या गायकवाड नावाच्या माणसाच्या होत्या आणि उरलेल्या गाड्या अश्रफभाई, पीरभाई, रहमानमियॉं नावाच्या भिवंडीच्या व्यक्तींच्या होत्या.
मांसाहारींच्या घोडागाड्या शाकाहारींना घेऊन चालल्या होत्या आणि शाकाहारींचा पैसा मांसाहारींच्या धंद्याला बरकत देत होता.... सार्थ चालत होते.....
आणि आज संध्याकाळी आस्तिकांच्या या भूमीच्या एका कोपऱ्यात नास्तिकांचा सार्थ निघणार होता... फक्त तो इतर आस्तिकांच्या सार्थाला प्रेक्षक म्हणून पहात राहील की त्यांचा सार्थ मोडावा म्हणून प्रयत्न करेल
असे सगळे विचार डोक्यात येत असताना मी अश्रफभाईच्या घोड्याच्या खिंकाळण्याने भानावर आलो...
आता माझी प्रेक्षकाची भूमिका संपली होती... आता मी एक सार्थवाहक बनणार होतो... एक वर्ष चालणारा सार्थ... व्हॉटस अॅप, फेसबुक, माहितीचा महापूर, नोकरी, कर्जाचे हप्ते, महागाई, टीन एज संपत येऊन तारुण्याच्या उंबरठ्यावर उभी असलेली मुलं आणि या साऱ्यांच्या प्रचंड वेगाने भांबावून गेलेल्या किंवा या साऱ्यांकडे दुर्लक्ष करून स्वमग्न रहाण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या पालकांचा आणि निसर्गाच्या हाकांना बहर बहर आलेल्या त्यांच्या मुलामुलींचा सार्थ..
आनंद, मोरे, आनंद मोरे
Labels / लेखन प्रकार
अर्थविचार गद्य चित्रपट निर्गुणी भजने पद्य मुक्तचिंतन रसग्रहण विनोद समाजवाद आणि भारत समाजविचार
परतीचे दरवाजे बंद करणारा समाज
सिटी लाईट्स इन मॉडर्न टाईम्स
डिमॉनेटाझेशन अँड ब्लॅक मनी
भाग १ - रूपरेषा
भाग २ - सामाजिक बदल
भाग ३ - मंगल अमंगल
भाग ४ - राव्हेल
रिच डॅड पुअर डॅड
भाग १ : गाडी बुक केली
भाग २ : भगीरथ आणि गाडी
भाग ३ : गाडी आली रे अंगणी
भाग ४ : रिच डॅडचा साक्षात्कार
भाग १ : ताजमहाल आणि हूवर धरण
भाग २ : प्रकल्पाचे लाभार्थी
भाग ३ : शिन्कान्सेन, बुलेट ट्रेन, नॅरोगेज, स्टॅंडर्ड गेज ब्रॉडगेज
भाग ४ : तैवान आणि श्रीलंका
भाग ५ : अफू, हॉंगकॉंग आणि चेक लॅप कोक
भाग ६ : प्रकल्पांची तुलना आणि समारोप
(भाग १) पैसा म्हणजे काय / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / दोन चाकांची मोटरसायकल / कोंबडी आधी की अंडे / चाकांच्या आकाराचे मोजमाप
(भाग २) RBI च्या गव्हर्नरचे स्वप्न / स्वप्नातून सत्याकडे / पुसलेल्या परिघाचे आकारहीन वर्तुळ
(भाग ४) डिमॉनेटायझेशन आणि रॉबिन हूड
(भाग ५) काळा पैसा संपेल काय / सामान्य माणसाचा पैसा वापरून बँका उद्योगपतींना मदत करीत आहेत
भारतीय राष्ट्रवाद, जेएनयु, भारतविरोधी घोषणा आणि देशद्रोह
(भाग १) पूर्व पिठिका
(भाग २) फाळणी व विलीनीकरण
(भाग ३) त्रास देणारी संस्थााने
(भाग ४) काश्मीर प्रश्नाचे वेगळेपण
(भाग ५) भारतीय राज्य घटनेची रचना
(भाग ६) कलम 124A आणि देशद्रोह
(भाग ७) घोषणा, सरकार आणि आपण
(भाग १) - प्रास्ताविक
(भाग २) - चित्रपट
(भाग ३) - भिक्षू
ऑर्फिअस, जी ए आणि मी
(भाग १) - मूळ कथा
(भाग २) - अट मोडण्याची कारणे आणि कथेचे प्राथमिक आकलन
(भाग ३) - कथेत जी एंनी भरलेले रंग
(भाग ४) - माझे आजचे आकलन
(भाग १) - उगम
(भाग २) - पूर्वपिठीका
(भाग 3) - भांडवलशाहीचा हलका शिक्का
(भाग ४) - उद्योगातून भांडवल
(भाग ५) - कारागिरांचा उदय
(भाग ६) - बलुतेदारी, मक्तेदारीचे स्थिरावणे आणि जाती व्यवस्थेचा उगम
(भाग ७) - पुरोहितांचा आणि राजांचा उदय
(भाग ८) - एकेश्वरवादाचा उदय
(भाग २.१) सुनता है गुरु ग्यानी
(भाग २.३) पहिला चरण
(भाग २.४) दुसरा चरण
(भाग २.५) तिसरा चरण
(भाग २.६) चौथा आणि पाचवा चरण
मी आणि शाळेचे Reunion
(भाग १) मित्रांची हाक
(भाग २) सुंखासुंठेंचा प्रेमळ संवाद
(भाग ४) खंडोबा आणि फेशिअल
(भाग ५) पोटाने घात केला
(भाग १) घरगुती फडणवीस
(भाग 2) माझी खरेदी
(भाग 3) परसोत्तम भाय
(भाग ४) वाल्या कोळ्याचे हसरे कुटुंब
(भाग १) जे न देखे रवी
(भाग २) रिसॉर्टमध्ये भेटलेले लोकमान्य
(भाग ४) नव्याचे तीन दिवस
(भाग ५) भंडारा जिम
(भाग ६) प्रोटीन शेक
२०१६ : काही विस्कळीत नोंदी
समाजवाद आणि भारत (8)


Bollywood actress Sarika will work in this upcoming Movie - Cinemajha

साध्य मराठीत नवनवीन विषयी , प्रगत तंत्रग्यान यांचा वापर होताना दिसत आहे. विशेष म्हणजे अनेक मराठी फिल्म्सने बॉलिवूडपेक्षाही जास्त कमाई करून दाखवली आहे. मराठी चित्रपटसृष्टीची एकूण वाटचाल पाहता सध्या खूप चांगले दिवस आले आहेत असे म्हणणे चुकीचे ठरणार नाही. यामुळे अनेक बॉलिवूडमधील कलाकार मराठी चित्रपटांकडे धाव घेत आहेत. काही तर मराठी चित्रपट निर्मिती देखील करीत आहेत. प्रियांका चोप्रा, अजय देवगण, गणेश आचार्य यासारख्या सेलेब्रिटीज ने मराठी चित्रपट निर्मित केले असून सलमान खान, प्रियांका चोप्रा, अजय देवगण यांनी मराठी चित्रपटांमध्ये पाहुण्या कलाकाराची भूमिका साकारली आहे.
सूत्रांनी दिलेल्या माहितीनुसार बॉलिवूडची अभिनेत्री सारिका लवकरच मराठी चित्रपटात झळकणार आहे. अनेक वर्षांपूर्वी त्यांनी पारध या मराठी चित्रपटात काम केले होते. तसेच हिंदी चित्रपटसृष्टीत गीत गाता चल, खुशबू, जानी दुश्मन यांसारख्या अनेक चित्रपटांमध्ये काम केले आहे. रिस्पेक्ट या चित्रपटाच्या निमित्ताने त्या अनेक वर्षानंतर पुन्हा एकदा मराठी चित्रपटात काम करणार आहेत. चित्रपटात सारिका यांची महत्त्वाची भूमिका असून निकटचा या चित्रपटाचे डबिंग संपले आहे. या चित्रपाटाचे दिग्दर्शन किशोर बेळेकर करीत आहेत. त्यांनी या चित्रपटाची माहिती देत सारिकांसोबतचा एक फोटो फेसबुकवर पोस्ट केला आहे.
सारिकाने चित्रपटांप्रमाणे मालिकांमध्ये देखील काम केले आहे. युद्ध या मालिकेमधून त्यांनी छोट्या पडद्यावर पदार्पण केले होते. या मालिकेत अमिताभ बच्चनसोबत त्यांची जोडी जमली होती. त्यानंतर डर सबको लगता है या मालिकेत देखील त्या झळकल्या होत्या. किशोर बेळकरने येडा या चित्रपटाचे दिग्दर्शन केले होते. आशुतोष राणाची मुख्य भूमिका असलेल्या येडा या चित्रपटाचे चांगलेच कौतुक झाले होते. त्यामुळे त्याच्या रिस्पेक्ट या चित्रपटाची चांगलीच उत्सुकता लोकांना लागली आहे. प्रसिद्ध अभिनेता कमल हसन यांच्या पूर्वपत्नी सारिका यांनी त्यांच्या कारकिर्दीत अनेक हिट चित्रपट दिले आहेत. दाक्षिणात्य इंडस्ट्रीत त्यांनी अनेक चित्रपट केले त्यांना तिकडे सुपरस्टार मानले जाते.
चित्रपटात नायकाला प्रभावी ठरवायचे असेल तर तेव्हडाच प्रभावी खलनायक असणे गरजेचे असते. ‘महासत्ता २०३५’ या चित्रपटात प्रमुख खलनायकाची भूमिका साकारताहेत


गुंजारव: मधुशाला - ८

सापडाया लागलो आता कुठे माझा मला मी
जीवना, तुज शोधण्याला राहिले आयुष्य कोठे
सुराही (हिंदुस्तानी भाषेतील माझ्या काही गज़ला)
मुंगी उडाली आकाशी...अन् पडली तोंडघशी
मनोगत दिवाळी अंक २०१२
मनोगत दिवाळी अंक २०११
मनोगत दिवाळी अंक २०१०
मनोगत दिवाळी अंक २००९
मनोगत दिवाळी अंक २००८
मनोगत दिवाळी अंक २००७
कै. श्री. हरिवंशराय 'बच्चन' ह्यांच्या मधुशाला ह्या रुबाईसंग्रहातील काही रुबायांचा भावानुवाद करण्याचा हा प्रयत्न आहे.
देख रहा हूँ अपने आगे कब से माणिक-सी हाला,
देख रहा हूँ अपने आगे कब से कंचन का प्याला,
'- कह-कह कब से दौड़ रहा इसके पीछे,
किंतु रही है दूर क्षितिज-सी मुझसे मेरी मधुशाला
पाहत आहे समोर कधीचा माणिकवर्णाची हाला
पाहत आहे समोर माझ्या कधिचा सोन्याचा प्याला
धावत आहे त्याच्या मागे, "मिळालाच
क्षितिजासम पण दूरच असते माझ्यापासुन मधुशाला
कभी निराशा का तम घिरता, छिप जाता मधु का प्याला,
छिप जाती मदिरा की आभा, छिप जाती साकीबाला,
कभी उजाला आशा करके प्याला फिर चमका जाती,
आँखिमचौली खेल रही है मुझसे मेरी मधुशाला
कधी निराशेचा तम घेरे, लपतो मग मधुचा प्याला
लपते मग मदिरेची आभा, लपते मग साकीबाला
प्रकाश आशादायी पुन्हा प्याल्याला उजळुन जातो
लपाछपी माझ्याशी खेळत आहे माझी मधुशाला
'आ आगे' कहकर कर पीछे कर लेती साकीबाला,
होंठ लगाने को कहकर हर बार हटा लेती प्याला,
नहीं मुझे मालूम कहाँ तक यह मुझको ले जाएगी,
बढ़ा बढ़ाकर मुझको आगे, पीछे हटती मधुशाला
म्हणुनि, "पुढे ये", हात घेतसे मागे ती साकीबाला
ओठि लावण्या सांगुन वारंवार हटवते अन् प्याला
ठाउक नाही घेउन ही जाणार मला आहे कुठवर
नादी लावुन, पुढे बोलवुन मागे हटते मधुशाला
हाथों में आने-आने में, हाय, फिसल जाता प्याला,
अधरों पर आने-आने में हाय, ढुलक जाती हाला,
दुनियावालो, आकर मेरी किस्मत की ख़ूबी देखो,
रह-रह जाती है बस मुझको मिलते-मिलते मधुशाला
हाती येता येता अवचित निसटुनिया जातो प्याला
ओठी येता येता सांडे, हाय, अचानक ती हाला
या लोकांनो, येउन माझ्या भाग्याचे वैशिष्ट्य पहा
राहुन जाते आहे मजला मिळता मिळता मधुशाला
प्राप्य नही है तो, हो जाती लुप्त नहीं फिर क्यों हाला,
प्राप्य नही है तो, हो जाता लुप्त नहीं फिर क्यों प्याला,
दूर न इतनी हिम्मत हारुँ, पास न इतनी पा जाऊँ,
व्यर्थ मुझे दौड़ाती मरु में मृगजल बनकर मधुशाला
प्राप्य नसे जर, सांगा, तर का लुप्त होत नाही हाला
प्राप्य नसे जर, सांगा, तर का लुप्त होत नाही प्याला
दूर न इतकी, प्रयत्न सोडू; जवळ न इतकी की मिळवू
व्यर्थ वाळवंटात दौडवी मृगजळ हो‍उन मधुशाला
मिले न, पर, ललचा ललचा क्यों आकुल करती है हाला,
मिले न, पर, तरसा तरसाकर क्यों तड़पाता है प्याला,
हाय, नियति की विषम लेखनी मस्तक पर यह खोद गई
'दूर रहेगी मधु की धारा, पास रहेगी मधुशाला
का करते उद्विग्न दाखवुन मोह न मिळणरी हाला
का जीवाची तडफड करतो तृषार्त ठेवुनिया प्याला
हाय, नियतिची क्रूर लेखणी कोरून गेली भाळावर
"राहील धारा दूर मधुची जवळ असुनही मधुशाला
मदिरालय में कब से बैठा, पी न सका अब तक हाला,
यत्न सहित भरता हूँ, कोई किंतु उलट देता प्याला,
मानव-बल के आगे निर्बल भाग्य, सुना विद्यालय में,
'भाग्य प्रबल, मानव निर्बल' का पाठ पढ़ाती मधुशाला
मदिरालयि बसलोय कधीचा, पिऊ न शकलो पण हाला
प्रयत्नपूर्वक भरतो मी पण उलथवतो कोणी प्याला
नशिबाहुन बलवान असे मानव-शक्ती, शाळा शिकवी
"भाग्य प्रबळ, मानव निर्बळ" हा धडा शिकवते मधुशाला
किस्मत में था खाली खप्पर, खोज रहा था मैं प्याला,
ढूँढ़ रहा था मैं मृगनयनी, किस्मत में थी मृगछाला,
किसने अपना भाग्य समझने में मुझसा धोखा खाया,
किस्मत में था अवघट मरघट, ढूँढ़ रहा था मधुशाला
खापर होते नशिबी माझ्या, शोधत होतो मी प्याला
शोधत होतो मृगनयनी मी, मृगजिन आले भाग्याला
नशीब ओळखण्य़ात स्वत:चे फसला का मजसम कोणी
नशिबी होते स्मशान दुर्गम, शोधत होतो मधुशाला
उस प्याले से प्यार मुझे जो दूर हथेली से प्याला,
उस हाला से चाव मुझे जो दूर अधर से है हाला,
प्यार नहीं पा जाने में है, पाने के अरमानों में
पा जाता तब, हाय, न इतनी प्यारी लगती मधुशाला
हातापासून दूर असे जो तोच प्रिय मजला प्याला
ओठांपासुन दूर असे जी, हवीहवीशी ती हाला
प्रीति नसे प्राप्तीत, असे ती प्राप्तीच्या आशेमध्ये
मिळती जर का, नसती इतकी हवीहवीशी मधुशाला
साकी के पास है तिनक सी श्री, सुख, संपित की हाला,
सब जग है पीने को आतुर ले ले किस्मत का प्याला,
रेल ठेल कुछ आगे बढ़ते, बहुतेरे दबकर मरते,
जीवन का संघर्ष नहीं है, भीड़ भरी है मधुशाला
आहे साकीजवळ जराशी सुख-संपत्तीची हाला
पुन्हा पुन्हा पीण्याला आतुर सारे भाग्याचा प्याला
धकाधकीने काही निघती, बरेच मरती घुसमटुनी
नसे लढा जगण्याचा, ही तर गजबजलेली मधुशाला
साकी, जब है पास तुम्हारे इतनी थोड़ी सी हाला,
क्यों पीने की अभिलषा से, करते सबको मतवाला,
हम पिस पिसकर मरते हैं, तुम छिप छिपकर मुसकाते हो,
हाय, हमारी पीड़ा से है क्रीड़ा करती मधुशाला
साकी आहे तुझ्याकडे जर इतकी थोडीशी हाला
नकोस पीण्याच्या आशेने धुंद करू प्रत्येकाला
पिचून मरतो आम्ही, अन् तू लपून स्मित करतेस तिथे
व्यथा-वेदनांशीच आमच्या खेळत आहे मधुशाला
साकी, मर खपकर यदि कोई आगे कर पाया प्याला,
पी पाया केवल दो बूंदों से न अधिक तेरी हाला,
जीवन भर का, हाय, पिरश्रम लूट लिया दो बूंदों ने,
भोले मानव को ठगने के हेतु बनी है मधुशाला
साकी, महत्प्रयासाने जर केला पुढे कुणी प्याला
दोन थेंब त्यालाही केवळ जमले पीणे तव हाला
जन्मभराच्या परिश्रमाला लुटले दोनच थेंबांनी
फसवण्यास भोळ्या जीवांना बनली आहे मधुशाला
जिसने मुझको प्यासा रक्खा बनी रहे वह भी हाला,
जिसने जीवन भर दौड़ाया बना रहे वह भी प्याला,
मतवालों की जिहवा से हैं कभी निकलते शाप नहीं,
दुखी बनाय जिसने मुझको सुखी रहे वह मधुशाला
तृषित ठेवले जिने मला ती चिरंजीव राहो हाला
जीवनभर पळविले मला तो चिरंजीव राहो प्याला
धुंद पिणार्‍यांच्या जिभेवर शापवाणीला स्थान नसे
दु:खी केले जिने मला ती सुखी असू दे मधुशाला
नहीं चाहता, आगे बढ़कर छीनूँ औरों की हाला,
नहीं चाहता, धक्के देकर, छीनूँ औरों का प्याला,
साकी, मेरी ओर न देखो मुझको तिनक मलाल नहीं,
इतना ही क्या कम आँखों से देख रहा हूँ मधुशाला
मुळी न इच्छा की दुसर्‍यांची ओढून घेऊ मी हाला
मुळी न इच्छा, धक्के देऊन दुसर्‍यांचा घेऊ प्याला
नकोस पाहू, साकी, माझ्याकडे; नसे त्याची खंत
नसे थोडके हेही की मज दिसते आहे मधुशाला
मद, मदिरा, मधु, हाला सुन-सुन कर ही जब हूँ मतवाला,
क्या गति होगी अधरों के जब नीचे आएगा प्याला,
साकी, मेरे पास न आना मैं पागल हो जाऊँगा,
प्यासा ही मैं मस्त, मुबारक हो तुमको ही मधुशाला
नशा चढे ऐकूनच केवळ मद, मदिरा, मधु अन् हाला
काय अवस्था होइल माझी असेल जर ओठी प्याला
समीप, साकी, नकोस येऊ, वेड मला लागेल पुरे
तहानलेला तरी मस्त मी, तुम्हास लाभो मधुशाला
क्या मुझको आवश्यकता है साकी से माँगूँ हाला,
क्या मुझको आवश्यकता है साकी से चाहूँ प्याला,
पीकर मदिरा मस्त हुआ तो प्यार किया क्या मदिरा से
मैं तो पागल हो उठता हूँ सुन लेता यदि मधुशाला
गरज काय की साकीकडुनी मागू मी पीण्या हाला
गरज काय की साकीकडुनी मागू मी भरला प्याला
मद्यधुंद होण्यात नसे हो प्रेम खरे मदिरेवरती
पिसे लागती मला ऐकुनी नावच केवळ मधुशाला
देने को जो मुझे कहा था दे न सकी मुझको हाला,
देने को जो मुझे कहा था दे न सका मुझको प्याला,
समझ मनुज की दुर्बलता मैं कहा नहीं कुछ भी करता,
किन्तु स्वयं ही देख मुझे अब शरमा जाती मधुशाला
कबूल जे केले होते ते देउ न शकली मज हाला
कबूल जे केले होते ते देउ न शकला मज प्याला
उमजुन मनुजाची दुर्बलता काही बोलत नाही मी
स्वये, परंतु, मजला पाहून लाजे आता मधुशाला
एक समय संतुष्ट बहुत था पा मैं थोड़ी-सी हाला,
भोला-सा था मेरा साकी, छोटा-सा मेरा प्याला,
छोटे-से इस जग की मेरे स्वर्ग बलाएँ लेता था,
विस्तृत जग में, हाय, गई खो मेरी नन्ही मधुशाला
एके काळी असायचो संतुष्ट मिळुन थोडी हाला
साकी होती भोळी माझी, छोटासा होता प्याला
छोट्याशा माझ्या विश्वाची उतरवायचा स्वर्ग नजर
अफाट जगती, हाय, हरवली माझी छोटी मधुशाला
बहुतेरे मदिरालय देखे, बहुतेरी देखी हाला,
भाँति भाँति का आया मेरे हाथों में मधु का प्याला,
एक एक से बढ़कर, सुन्दर साकी ने सत्कार किया,
जँची न आँखों में, पर, कोई पहली जैसी मधुशाला
अनेक मदिरालये पाहिली, खूप पाहिल्या मी हाला
तर्‍हे-तर्‍हेचा आला माझ्या हाती मद्याचा प्याला
एकापेक्षा एक देखण्या साकींनी स्वागत केले
तरी भावली ना डोळ्यांना जशी जुनी ती मधुशाला
एक समय छलका करती थी मेरे अधरों पर हाला,
एक समय झूमा करता था मेरे हाथों पर प्याला,
एक समय पीनेवाले, साकी आलिंगन करते थे,
आज बनी हूँ निर्जन मरघट, एक समय थी मधुशाला
एके काळी उसळत होती माझ्या अधरांवर हाला
एके काळी डोळायाचा माझ्या हातांवर प्याला
एके काळी होते, साकी, पीणारे मारीत मिठ्या
झाली निर्जन स्मशान, होती एके काळी मधुशाला
जला हृदय की भट्टी खींची मैंने आँसू की हाला,
छलछल छलका करता इससे पल पल पलकों का प्याला,
आँखें आज बनी हैं साकी, गाल गुलाबी पी होते,
कहो न विरही मुझको, मैं हूँ चलती फिरती मधुशाला
पेटवली हृदयाची भट्टी काढाया अश्रूहाला
झुळुझुळु वाहे, ओसंडे ज्यामुळे पापण्यांचा प्याला
नयनांची झाली साकी अन् गाल गुलाबी पीणारे
म्हणू नका मज विरही, मी तर आहे सजीव मधुशाला
कितनी जल्दी रंग बदलती है अपना चंचल हाला,
कितनी जल्दी घिसने लगता हाथों में आकर प्याला,
कितनी जल्दी साकी का आकर्षण घटने लगता है,
प्रात नहीं थी वैसी, जैसी रात लगी थी मधुशाला
रंग आपला बदलत जाते वेगाने चंचल हाला
झिजू लागतो वेगाने तो हाती येउनिया प्याला
जलत गतीने घटू लागते साकीचे आकर्षणही
पहाटेस ती नव्हती जैसी रात्री दिसली मधुशाला
बूँद बूँद के हेतु कभी तुझको तरसाएगी हाला,
कभी हाथ से छिन जाएगा तेरा यह मादक प्याला,
पीनेवाले, साकी की मीठी बातों में मत आना,
मेरे भी गुण यों ही गाती एक दिवस थी मधुशाला
छळेल थेंबा-थेंबासाठी कधीतरी तुजला हाला
कधीतरी काढून घेतला जाइल हा मादक प्याला
मधुरभाषिणी साकीवर तू नको विसंबूस, पिणार्‍या
असेच माझे करायची गुणगान कधी ही मधुशाला
छोड़ा मैंने पथ मतों को तब कहलाया मतवाला,
चली सुरा मेरा पग धोने तोड़ा जब मैंने प्याला,
अब मानी मधुशाला मेरे पीछे पीछे फिरती है,
 अब छोड़ दिया है मैंने जाना मधुशाला
मस्त, धुंद मी ठरलो तेव्हा त्यजले जेव्हा पंथाला
सुरा धुण्या पद आली माझे फोडल्यावरी मी प्याला
माझ्या पाठी-पाठी फिरते आता मानी मधुशाला
 कारण हेच असे की मीच सोडली मधुशाला
यह न समझना, पिया हलाहल मैंने, जब न मिली हाला,
तब मैंने खप्पर अपनाया ले सकता था जब प्याला,
जले हृदय को और जलाना सूझा, मैंने मरघट को
अपनाया जब इन चरणों में लोट रही थी मधुशाला
नकोस समजू विष प्यालो मी कारण मज न मिळे हाला
हाती मी खापरी घेतली जरी मिळत होता प्याला
जाळायाचे सुचले मजला भग्न काळजाला जेव्हा
जवळ स्मशाना केले, असता लोळत पायी मधुशाला
कितनी आई और गई पी इस मदिरालय में हाला,
टूट चुकी अब तक कितने ही मादक प्यालों की माला,
कितने साकी अपना अपना काम खतम कर दूर गए,
कितने पीनेवाले आए, किन्तु वही है मधुशाला
अनेक आल्या, प्याल्या गेल्या मदिरालयात ह्या हाला
आजपावेतो कितीक तुटल्या मादक प्याल्यांच्या माला
किती संपवुन काम आपले निघुनीया गेल्या साकी
कितीतरी पीणारे आले, तीच राहिली मधुशाला
कितने होठों को रक्खेगी याद भला मादक हाला,
कितने हाथों को रक्खेगा याद भला पागल प्याला,
कितनी शक्लों को रक्खेगा याद भला भोला साकी,
कितने पीनेवालों में है एक अकेली मधुशाला
अधरांना स्मरणात किती ठेवील तरी मादक हाला
हातांना स्मरणात किती ठेवील तरी वेडा प्याला
किती चेहरे ठेवील ती लक्षात तरी भोळी साकी
कितीतरी पीणारे आणिक एक एकटी मधुशाला
दर दर घूम रहा था जब मैं चिल्लाता - हाला
मुझे न मिलता था मदिरालय, मुझे न मिलता था प्याला,
मिलन हुआ, पर नहीं मिलनसुख लिखा हुआ था किस्मत में,
मैं अब जमकर बैठ गया हूँ, घूम रही है मधुशाला
दारोदार फिरत मी असता किंचाळत, "हाला हाला
सापडले ना मज मदिरालय, सापडला नाही प्याला
मीलन घडले परंतु नव्हते मीलन-सुख लिहिले नशिबी
स्थिरावुनी आता मी बसलो, फिरते आहे मधुशाला
मैं मदिरालय के अंदर हूँ, मेरे हाथों में प्याला,
प्याले में मदिरालय बिंबित करनेवाली है हाला,
इस उधेड़-बुन में ही मेरा सारा जीवन बीत गया -
मैं मधुशाला के अंदर या मेरे अंदर मधुशाला
आहे मदिरालयात मी अन् आहे मम हाती प्याला
प्याल्यामध्ये मदिरालय प्रतिबिंबित करणारी हाला
व्यतीत झाले गोंधळात ह्या आयुष्यच सारे माझे
मधुशालेत मी आहे कि माझ्यात वसे ती मधुशाला
किसे नहीं पीने से नाता, किसे नहीं भाता प्याला,
इस जगती के मदिरालय में तरह-तरह की है हाला,
अपनी-अपनी इच्छा के अनुसार सभी पी मदमाते,
एक सभी का मादक साकी, एक सभी की मधुशाला
पीण्याशी सार्‍यांचे नाते, सर्वांना भावे प्याला
तर्‍हे-तर्‍हेची ह्या जगताच्या मदिरालयि आहे हाला
इच्छेला अनुसरुन आपल्या झिंगतात येथे सारे
मादक साकी एक तयांची, एक तयांची मधुशाला
वह हाला, कर शांत सके जो मेरे अंतर की ज्वाला,
जिसमें मैं बिंबित-प्रतिबिंबित प्रतिपल, वह मेरा प्याला,
मधुशाला वह नहीं जहाँ पर मदिरा बेची जाती है,
भेंट जहाँ मस्ती की मिलती मेरी तो वह मधुशाला
ती हाला, जी शांतवेल ही माझ्या अंतरिची ज्वाला
क्षणोक्षणी प्रतिबिंब ज्यात मम दिसेल तो माझा प्याला
ती मधुशाला नाही जेथे मदिरेची विक्री होते
जिथे मिळे उपहार नशेचा त्यास मानतो मधुशाला
मतवालापन हाला से ले मैंने तज दी है हाला,
पागलपन लेकर प्याले से, मैंने त्याग दिया प्याला,
साकी से मिल, साकी में मिल अपनापन मैं भूल गया,
मिल मधुशाला की मधुता में भूल गया मैं मधुशाला
हालेची घेउनिया धुंदी त्यजली आहे मी हाला
वेडेपण प्याल्याचे घेउन त्यजला आहे मी प्याला
एकरूप झालो साकीशी, माझा मी उरलो नाही
मधुशालेच्या मधुरतेत मिसळून विसरलो मधुशाला
मदिरालय के द्वार ठोंकता किस्मत का छंछा प्याला,
गहरी, ठंडी सांसें भर भर कहता था हर मतवाला,
कितनी थोड़ी सी यौवन की हाला, हा, मैं पी पाया
बंद हो गई कितनी जल्दी मेरी जीवन मधुशाला
दार ठोठवी मधुशालेचे नशिबाचा खाली प्याला
घेत उसासे धुंद मद्यपी कोसत बसती भाग्याला
तारुण्याची फारच थोडी हाला मी प्राशू शकलो
बंद जाहली फारच लवकर माझी जीवन-मधुशाला
कहाँ गया वह स्वर्गिक साकी, कहाँ गयी सुरिभत हाला,
कहाँ गया स्वपिनल मदिरालय, कहाँ गया स्वर्णिम प्याला
पीनेवालों ने मदिरा का मूल्य, हाय, कब पहचाना
फूट चुका जब मधु का प्याला, टूट चुकी जब मधुशाला
कुठे लुप्त ती स्वर्गिय साकी, कुठे लुप्त सुरभित हाला
कुठे लुप्त स्वप्निल मदिरालय, कुठे लुप्त स्वर्णिम प्याला
तेव्हा कळले पीणार्‍यांना मोल, हाय, त्या मदिरेचे
फुटला जेव्हा मधुचा प्याला अन् कोसळली मधुशाला
अपने युग में सबको अनुपम ज्ञात हुई अपनी हाला,
अपने युग में सबको अदभुत ज्ञात हुआ अपना प्याला,
फिर भी वृद्धों से जब पूछा एक यही उत्तर पाया -
अब न रहे वे पीनेवाले, अब न रही वह मधुशाला
अपुल्या काळि प्रत्येका अनुपम वाटे अपुली हाला
अपुल्या काळी प्रत्येका अद्भुत वाटे अपुला प्याला
तरिही विचारता वृद्धांना हेच एक उत्तर येते -
"उरले नाहीत ते पिणारे, ना उरली ती मधुशाला
'मय' को करके शुद्ध दिया अब नाम गया उसको, 'हाला'
'मीना' को 'मधुपात्र' दिया 'सागर' को नाम गया 'प्याला',
क्यों न मौलवी चौंकें, बिचकें तिलक-त्रिपुंडी पंडित जी
'मय-महिफल' अब अपना ली है मैंने करके 'मधुशाला'
करुनी 'मया'ची शुद्धी आता नाव दिले त्याला हाला
'मीना'चे मधुपात्र जाहले, नाव 'सागरा'ला 'प्याला'
बघुन अचंबित का न मौलवी, टिळाधारि पंडित व्हावे
'मय-मैफल' स्वीकृत मी केली नाव देउनी 'मधुशाला'
कितने मर्म जता जाती है बार-बार आकर हाला,
कितने भेद बता जाता है बार-बार आकर प्याला,
कितने अर्थों को संकेतों से बतला जाता साकी,
फिर भी पीनेवालों को है एक पहेली मधुशाला
किती मर्म जाणवून जाते पुन्हा पुन्हा येउन हाला
सांगुन जातो किती रहस्य पुन्हा पुन्हा येउन प्याला
संकेतांतून अर्थ केव्हढे सांगुनिया जाते साकी
तरिही सार्‍या पीणार्‍यांना आहे कोडे मधुशाला
जितनी दिल की गहराई हो उतना गहरा है प्याला,
जितनी मन की मादकता हो उतनी मादक है हाला,
जितनी उर की भावुकता हो उतना सुन्दर साकी है,
जितना ही जो रिसक, उसे है उतनी रसमय मधुशाला
खोल हृदय जितके आहे तितकाच खोल आहे प्याला
मनात मादकता जितकी तितकी मादक आहे हाला
उरात जितकी भावुकता तितकी सुंदर दिसते साकी
रसिक असे जो जितका तितकी त्यास रसमयी मधुशाला
जिन अधरों को छुए, बना दे मस्त उन्हें मेरी हाला,
जिस कर को छू दे, कर दे विक्षिप्त उसे मेरा प्याला,
आँख चार हों जिसकी मेरे साकी से दीवाना हो,
पागल बनकर नाचे वह जो आए मेरी मधुशाला
स्पर्शे ज्या अधरांस तयांना धुंद करी माझी हाला
ज्या हातांना स्पर्श करे, विक्षिप्त करे माझा प्याला
नजरभेट माझ्या साकीशी होई तो नादी लागे
वेडा हो‍उन नाचे तो जो पाही माझी मधुशाला
हर जिहवा पर देखी जाएगी मेरी मादक हाला
हर कर में देखा जाएगा मेरे साकी का प्याला
हर घर में चर्चा अब होगी मेरे मधुविक्रेता की
हर आंगन में गमक उठेगी मेरी सुरिभत मधुशाला
दिसेल प्रत्येकाच्या जीभेवर माझी मादक हाला
दिसेल प्रत्येकाच्या हाती माझ्या साकीचा प्याला
घराघरातून चर्चा होईल मधुविक्रेत्याची माझ्या
घमघमेल प्रत्येक अंगणी माझी सुरभित मधुशाला
मेरी हाला में सबने पाई अपनी-अपनी हाला,
मेरे प्याले में सबने पाया अपना-अपना प्याला,
मेरे साकी में सबने अपना प्यारा साकी देखा,
जिसकी जैसी रुचि थी उसने वैसी देखी मधुशाला
सापडली हालेत माझिया सार्‍यांना अपुली हाला
सापडला प्याल्यात माझिया सार्‍यांनाअपुला प्याला
माझ्या साकीमध्ये पाहिली सार्‍यांनी अपुली साकी
ज्याची जैसी रुची, पाहिली त्याने तैसी मधुशाला
यह मदिरालय के आँसू हैं, नहीं-नहीं मादक हाला,
यह मदिरालय की आँखें हैं, नहीं-नहीं मधु का प्याला,
किसी समय की सुखदस्मृति है साकी बनकर नाच रही,
नहीं-नहीं कवि का हृदयांगण, यह विरहाकुल मधुशाला
मद्यगृहाचे अश्रू हे तर, नाही ही मादक हाला
मद्यगृहाचे असती डोळे, नाही हा मधुचा प्याला
कधी काळची सुखद आठवण नाचे साकी हो‍उनिया
हे नाही कविचे हृदयांगण, ही विरहाकुल मधुशाला
कुचल हसरतें कितनी अपनी, हाय, बना पाया हाला,
कितने अरमानों को करके ख़ाक बना पाया प्याला
पी पीनेवाले चल देंगे, हाय, न कोई जानेगा,
कितने मन के महल ढहे तब खड़ी हुई यह मधुशाला
किती कामना तुडवुन अपुल्या, हाय, बनवु शकलो हाल
राख किती इच्छांची करुनी बनवू शकलो मी प्याला
पिऊन जातिल पीणारे पण कळेल कोठे कोणाला
किती भंगले महाल मनिचे तेव्हा बनली मधुशाला
विश्व तुम्हारे विषमय जीवन में ला पाएगी हाला
यदि थोड़ी-सी भी यह मेरी मदमाती साकीबाला,
शून्य तुम्हारी घड़ियाँ कुछ भी यदि यह गुंजित कर पाई,
जन्म सफल समझेगी जग में अपना मेरी मधुशाला
जगा, विषारी जीवनात तव जर आणू शकली हाला
फार नव्हे, थोडीशीही माझी मादक साकीबाला
तुझे शून्यवत क्षण थोडेही गुंजित जर ती करु शकली
जन्म सफल समजेल आपला जगात माझी मधुशाला
बड़े-बड़े नाज़ों से मैंने पाली है साकीबाला,
किलत कल्पना का ही इसने सदा उठाया है प्याला,
मान-दुलारों से ही रखना इस मेरी सुकुमारी को,
विश्व, तुम्हारे हाथों में अब सौंप रहा हूँ मधुशाला
लाडाकोडाने वाढवली आहे मी साकीबाला
धरला हाती हिने नेहमी ललित कल्पनांचा प्याला
मानाने अन् प्रेमाने ठेवा सुकुमारीला माझ्या
जगा, तुझ्या हाती मी आता सोपवतो ही मधुशाला
'मधुशाला' कवितासंग्रहाच्या परिशिष्टातील चार रुबाया :
स्वयं नहीं पीता, औरों को, किन्तु पिला देता हाला,
स्वयं नहीं छूता, औरों को, पर पकड़ा देता प्याला,
पर उपदेश कुशल बहुतेरों से मैंने यह सीखा है,
स्वयं नहीं जाता, औरों को पहुंचा देता मधुशाला
स्वये न मी पीतो, दुसर्‍यांना पण पाजत असतो हाला
स्पर्श न करतो स्वये तरी मी दुसर्‍यांना देतो प्याला
पण उपदेश-कुशल लोकांच्याकडून आहे शिकलो मी
इतरांना पाठवतो तेथे, स्वत: टाळतो मधुशाला
मैं कायस्थ कुलोदभव मेरे पुरखों ने इतना ढ़ाला,
मेरे तन के लोहू में है पचहत्तर प्रतिशत हाला,
पुश्तैनी अधिकार मुझे है मदिरालय के आँगन पर,
मेरे दादों परदादों के हाथ बिकी थी मधुशाला
मी कायस्थ कुलोद्भव ज्याच्या वंशाच्या हाती प्याला
तीन चतुर्थांश शोणित माझ्या शरिराचे आहे हाला
मद्यगृहाच्या अंगणावरति हक्क वारशाने आहे
माझ्या आजा-पणजांनी ही विकत घेतली मधुशाला
बहुतों के सिर चार दिनों तक चढ़कर उतर गई हाला,
बहुतों के हाथों में दो दिन छलक झलक रीता प्याला,
पर बढ़ती तासीर सुरा की साथ समय के, इससे ही
और पुरानी होकर मेरी और नशीली मधुशाला
बहुतेकांना चार दिवस चढली व उतरलीही हाला
सांडत सांडत रिता जाहला दोनच दिवसांनी प्याला
काळासोबत प्रभाव वाढे परंतु मद्याचा म्हणुनी
जितकी माझी जुनी तेव्हढी अधिकच मादक मधुशाला
पित्र पक्ष में पुत्र उठाना अर्ध्य न कर में, पर प्याला
बैठ कहीं पर जाना, गंगा सागर में भरकर हाला
किसी जगह की मिटटी भीगे, तृप्ति मुझे मिल जाएगी
तर्पण अर्पण करना मुझको, पढ़ पढ़ कर के मधुशाला
नकोस घेऊ अर्घ्य करी तू, पितृपक्षी घे तू प्याला
निवांत कोठेतरी बैस तू, गंगाजळि मिसळुन हाला
भिजोत माती कुठलीही, निश्चित तृप्ती मजला लाभे
तर्पण अर्पण कर तू मजला वाचुनिया ही 'मधुशाला'


अखंड मैफल - कविता संग्रह 1 | साधं... सोपं...

साधं सोपं आयुष्य... साधं सोपं जगण्यासाठी...
अखंड मैफल - कविता संग्रह 1
पहिला ऑनलाईन कविता संग्रह.
Select rating10 पैकी 1 गुण द्या10 पैकी 2 गुण द्या10 पैकी 3 गुण द्या10 पैकी 4 गुण द्या10 पैकी 5 गुण द्या10 पैकी 6 गुण द्या10 पैकी 7 गुण द्या10 पैकी 8 गुण द्या10 पैकी 9 गुण द्या10 पैकी 10 गुण द्या
काही काही गोष्टी मला अजूनही कळत नाहीत
तिचे नि माझे नाते अभंग होते
दगडांनी सतत दगडच रहायला हवं
नाते तुझे नि माझे यावे कसे जुळून
पंधरा ऑगस्ट हा एक उत्सवच असतो
पहिला पाऊस पडतो तेंव्हा
मागच्या पानावरून पुढे सुरु
मी जसा आहे, तसा आहे
मी पेपर वाचत असतो
वादळाचे गीत आता आणुया ओ
सोबत असले... नसले कोणी...
हे शिवनंदन, करितो वंदन
पाऊस फिरकला नाही, नुसतेच ढगाळून गेले
या साईटवरचे साहित्य इतरांना पाठवायचे असल्यास कृपया साईटचा पत्ता इतरांना कळवावा ही विनंती. येथील साहित्य copy-paste करून इतरांना ईमेल करू नका. आपण अत्यंत संवेदनशील रसिक आहात, साहित्यचोर नाही याची जाणीव असू द्या.
तुमचा ईमेल पत्ता द्या
नवे लेखन प्रकाशित झाले की गूगल फीडबर्नर च्या कृपेने आपोआप आपल्या ईमेलवर येईल
खरं तर माझ्याविषयी काहीही माहिती जाणून घ्यायची इच्छा तुम्हाला व्हावी असं या माहितीत काहीही नाही तरीही आपण इथे, या पानावर, आलाच आहात तर आपल्याला पिडण्याचं थोडं स्वातंत्र्य मी घेतो