महाराष्‍ट्राचे महावस्‍त्र - पैठणी | थिंक महाराष्ट्र!

महाराष्‍ट्राचे महावस्‍त्र - पैठणी
फडताळात एक गाठोडे आहे
त्याच्या तळाशी अगदी खाली
जिथे आहेत जुने कपडे
कुंच्या टोपडी शेले शाली
त्यातच आहे घडी करून
जपून ठेवलेली एक पैठणी
नारळी पदर जरी चौकडी
रंग तिचा सुंदर धानी
कवयित्री शांता शेळके यांनी पैठणीचे स्त्रीजनात असलेले हळवे स्थान मोजक्या शब्दांत किती सुंदरपणे गुंफले आहे पैठणी म्हणजे महाराष्ट्रातील भरजरी पारंपरिक वस्त्रप्रकार. गर्भरेशमी, संपूर्ण जरीचा पदर आणि रुंद व ठसठशीत वेलबुट्टीचे काठ... पैठणीची ही प्राथमिक ओळख, तर संपूर्ण काठावर दोन्ही बाजूंनी एकसारखी वेलबुट्टी दिसणे हे तिचे खास वै‌शिष्ट्य.
कपाट ढीगभर साड्यांनी भरलेले का असेना, विशेष प्रसंगी ठेवणीतील पैठणीच हवी, असा तमाम महिलावर्गाचा हट्ट असतो. त्यात ‘गृहमंत्री’ ठरवण्यासाठीच्या टीव्हीवरील ‘शो’ने पैठणी जिंकण्याच्या स्पर्धेला जन्म देऊन पैठणीप्रेमात भर घातली आहे.
नऊवारी ही मराठी स्त्रीची ओळख, तर पैठणी हे तिचे महावस्त्र मराठा काळात पैठणची पैठणी महिलांमध्ये लोकप्रिय होती. पैठणीची रंगसंगती आणि पायाजवळच्या काठावर व पदरावर केले जाणारे जरीकाम तिला मौलिक ठेव्याचे वजन प्राप्त करून देत. मराठे स
रदारांपासून ब्राह्मण-वाण्यापर्यंत सर्व घरांतील महिलावर्ग सणा-समारंभांना पैठणी नेसत. पेशव्यांना पैठणच्या या कलेचे आकर्षण होते. त्यामुळे पेशव्यांच्या बायकांसाठी पैठणहून पैठण्या मागवल्या जात. पेशवे स्वतःसाठीसुद्धा पैठणीसारखी वरून पारंपरिक नक्षी असलेले दुपट्टे, उपरणी अशी वस्त्रे मागवत. थोरल्या माधवराव पेशव्यांनी त्यांना त्यांच्या धोतरावर ज्या पद्धतीची नक्षी हवी ती काढून पैठणला पाठवल्याचा उल्लेख १७६६ मध्ये सापडतो.
महाराष्ट्रात पैठणी इतकी लोकप्रिय का झाली, याबाबत इतिहासतज्ज्ञ डॉ. रा. श्री मोरवंचीकर सांगतात, “पैठणी लोकप्रिय होण्याचे कारण म्हणजे ती नववधूची साडी होती. तेव्हाची उच्चभ्रू कुटुंबेच पैठणी घेऊ शकत असत. कारण पैठणी तयार करायला वेळ बराच लागे आणि ती वैशिष्ट्यपूर्ण असायची. पैठणीचा रंग, त्यावरची नक्षी, त्यातील सोने-चांदीचा वापर, रंग या साऱ्यांमुळे पैठणीचे सौंदर्य खुलून यायचे. कोणतीही स्त्री पैठणीला पाहून खूष होऊन जायची. ती साडी हातमागावरून थेट नेसता यायची. तिच्यावर अजून काही संस्कार करण्याची गरज नव्हती. पैठणी म्हणजे राजकन्या, राजमाता यांचे व्यवच्छेदक लक्षण असायचे.” नंतर पैठणी ही श्रीमंतांची मिरास झाली.
पैठण हे त्या कलेचे केंद्र म्हणून गेली दोन हजार वर्षे ओळखले जाते. ‘पैठणी’ हे नाव त्या साडीला पैठण गावावरूनच मिळाले. पैठण हे पैठणी, पीतांबर व धोतर यासाठी प्रख्यात होते. सातवाहन राजांचा पैठणी विणण्याच्या कलेला आश्रय होता. साडीनिर्मितीसाठी लागणाऱ्या साहित्याची स्वतंत्र बाजारपेठ पैठणला निर्माण झाली होती. सद्यकालात तेथे पैठणी साहित्य मिळत नाही. बाजारपेठांची तेव्हाची नावे मात्र कायम आहेत. उदाहरणार्थ, ‘पावटा गल्ली’ (चांदीच्या तारांना दावा देणारे साहित्य), ‘जरगल्ली’ ‘तारगल्ली’ व ‘रंगारगल्ली’ ही गल्ल्यांची नावे. सतराव्या शतकात रघोजी नाईक या सरदाराने शामदास वालजी नावाच्या एका गुजरात्यास हाती धरून पैठणहून येवलेवाडीला म्हणजेच नाशिक जिल्ह्यातील येवल्यात पैठण विणणारे काही कसबी कारागीर आणून तेथे पेठ वसवली आणि त्यांच्याकडून पैठणीचे उत्पादन सुरू केले. त्यांना कच्चा माल मिळावा व विणलेल्या मालाला बाजारपेठ लाभावी म्हणून मुद्दाम गुजरातेतून व्यापारी आणण्यात आले व त्यांच्या पेढ्या तेथे उघडण्यात आल्या. तेथील पैठण्यांना सरदार व धनिक यांचा ग्राहकवर्ग लाभला. नाशिकच्या येवला, नागडे, वडगाव, बल्लेगाव, सुकी या गावांमध्ये अनेक कारागीर पैठणी बनवण्याचा व्यवसाय करत आहेत. त्या परिसरातील कारागीर हे क्षत्रिय खत्री, साळी, कोष्टी, मराठा, नागपुरी समाजातील आहेत. त्यांतील खत्री समाजातील कारागीर स्वतःच्या नावामागे ‘सा’ लावतात.
पैठणी कारागीरांचे आर्थिक दृष्ट्या तीन प्रकारांत वर्गीकरण प्रामुख्याने करता येईल. १. कोणतेही भांडवल उपलब्ध नसलेले, उधारीवर कच्चा माल आणून पैठणी तयार करून देणारे, २. कच्चा माल खरेदी करून पैठणी तयार करून देणारे, ३. कच्चा माल देऊन पैठणी तयार करवून घेणारे व्यापारी. बहुतांश कुटुंबे वडिलोपार्जित व्यवसाय चालवतात. अशा कुटुंबांत भाऊ मागावर बसतात, तर घरातील महिलाही डिझाइन बनवण्यास हातभार लावतात.
अनेक कुटुंबांनी स्वतःच्या विणकराच्या व्यवसायाला मोठ्या उंचीवर नेऊन बसवले आहे. त्यातील एक म्हणजे राष्ट्रपती पुरस्कार विजेते पैठणी उत्पादक शांतिलालसा भांडगे. त्यांना राष्ट्रपती प्रणव मुखर्जी यांच्या हस्ते संत कबीर पुरस्कार प्रदान करण्यात आला. तो वस्त्रशिल्पासाठी पैठणीच्या नवीन नक्षीकामासाठी मिळाला आहे. भांडगे परिवारात पैठणीसाठी मिळालेला केंद्र सरकारचा तो सलग पाचवा राष्ट्रीय पुरस्कार, तर स्वतः शांतिलालसा भांडगे यांचा तो दुसरा राष्ट्रीय पुरस्कार. भांडगे यांना यापूर्वी १९९१ मध्ये पैठणी उत्पादनातील ‘आसावली ब्रॉकेड’ या नक्षीकामाला राष्ट्रपती पुरस्कार मिळाला होता. शांतिलालसा यांचे बंधू दिगंबरसा भांडगे यांना ‘टसर पैठणी’साठी पुरस्कार १९९८ मध्ये मिळाला होता. शांतीलालसा यांचे पुत्र महेशसा भांडगे यांना टिश्यू ब्रॉकेड’साठी २००१मध्ये तर राजेशसा भांडगे यांना ‘जरी स्ट्रेप्स’ पैठणीसाठी पुरस्कार २००३ मध्ये मिळाले आहेत.
अर्थात अद्वितीय कामगिरी करणारी भांडगे यांच्यासारखी कुटुंबे अपवादात्मक. बहुतांश कारागीर वर्ग हालअपेष्टात जीवन कंठत असतो. काही लोक इतके गरीब, की त्यांना स्वतःच्या घरी हातमाग टाकणे शक्य नसते. एका हातमागाला आठ बाय आठ फूट इतकी जागा लागते. तेवढे घरही काही कारागिरांच्या नशिबी नसते. मग असे कारागीर सुस्थितीतील कारागिरांकडे मजुरी करतात. काही घरांत दोन, तीन, पाच, सहा माग असतात. मग तो कारखानाच बनतो. पण पैठणी बनवली, म्हणजे पुढील सर्व सोपे अजिबात नसते. पैठणी बनवली म्हणजे ती विकता येईलच, अशी खात्री नसते. शिवाय, साड्या क्रेडिटवर विकाव्या लागतात. त्यासाठी भांडवल नसल्याने बहुतांश कारागिरांना नाईलाजाने केवळ शंभर-दोनशे रुपये जादा घेऊन पैठण्या व्यापाऱ्यांना विकाव्या लागतात. विणकरांची मजुरी ही पदर आणि त्यासाठी लागणाऱ्या दिवसांवर मोजली जाते. म्हणजे पदरावरचे डिझाइन जितके कौशल्यपूर्ण तितके अधिक दिवस पैठणी बनवायला लागतात.
पैठणीच्या साड्या साधारणतः चार ते पाच हजारांपासून सुरू होऊन त्यांची किंमत दोन-तीन लाखांपर्यंत असू शकते. त्यामध्ये मजुरी खर्च, निर्मिती खर्चही जमा असतो, अशी माहिती येवल्याच्या ‘महात्मा फुले अकादमी ट्रेनिंग सेंटर’मध्ये ‘रिसर्च अँड डेव्हलपमेंट’ विभागात गेली पाच वर्षे विणकरांच्या ट्रेनिंगची जबाबदारी असलेल्या अस्मिता गायकवाड यांनी दिली.
पैठणीच्या निर्मितीत अनेक कारागिरांचा हातभार लागतो. हिरवा, पिवळा, लाल, कुसुंबी हे पैठणीचे खास रंग. ते करडीच्या मुळांपासून तयार केले जात. त्यांना सुवासही असे. रंगारी रेशमावर पक्क्या रंगाचा हात फिरवत. सोनार सोन्यारूप्याचे पत्रे ठोकून देत व ते पत्रे ठोकून एकजीव करण्याचे काम चपडे करत. चपडे हे काम ज्या मठाराच्या (हातोड्याच्या) साहाय्याने करत, त्या मठारावर व ऐरणीवर पाण्याची विशिष्ट प्रक्रिया केल्यामुळे त्या पत्र्यांना झळाळी येई. त्यानंतर लगदेकरी पत्र्यांच्या तारा सफाईने ओढत. नंतर त्या बारीक तारा तारकशी काढत. त्यानंतर वाटवे त्या सुबक तारा चाकावर गुंडाळून कारागिरांच्या हवाली करत असत. उंची रेशमी धागेही विविध प्रक्रिया करून तयार करण्यात येत. उदाहरणार्थ, रहाटवाल्याने रेशीम धाग्यांची निवड करणे, कातणाऱ्याने ते असारीवर चढवणे, असारीवरील रेशीम चाचपून त्यातून चांगले रेशमी धागे निवडणे, तात नावाच्या यंत्रावरून निवडलेल्या धाग्यांच्या देवनळाच्या साहाय्याने लहान लहान गरोळ्या बनवणे, नंतर त्यावरून ते रेशीमधागे ढोलावर घेणे व ढोलावरून फाळक्यावर नेणे इत्यादी विविध प्रक्रिया करण्यात येत. कातलेल्या रेशमी धाग्याला ‘शेरिया’ म्हणत. नंतर रहाटवाला रेशीम रंगाऱ्याकडे देई व रंगारी ते हव्या त्या विविध रंगांत रंगवून मागवाल्याकडे देई. अखेर मागवाला त्याला खळ वगैरे देऊन ते मागावर चढवी व त्यांपासून ताणा आणि बाणा यांच्या साहाय्याने पैठणी विणून पूर्ण करी. विणकर रेशमी पोताच्या खाली हव्या असलेल्या नक्षिकामाचे आकृतिबंध असलेले कागद ठेवत व मग त्यानुसार विणकाम करत. त्यात विणकराला बरेच कसब दाखवावे लागे. तसेच, अत्यंत काटेकोरपणाही राखावा लागे. पैठणी तयार करण्यासाठी एकवीस दिवस लागत. त्यांपैकी केवळ पदराच्या विणकामासाठी सात दिवस खर्ची पडत. नव्या युगात यंत्रसामग्री आली असली तरी पदराचे काम हातानींच केले जाते. त्यात सोन्याचा धागा ओवायचा, मग जरीच्या रंगीत धाग्यांनी नक्षी काढायची हे काम कुशल कारागीर करतात.
जुनी पैठणी सोळा हात लांब व चार हात रुंद असायची. तिच्या काठापदरावर वेलबुट्टी किंवा पशुपक्ष्यांच्या प्रतिमा असत व तिचे वजन साडेतीन शेरापर्यंत म्हणजे सुमारे तीन किलो तीनशे ग्रॅम बसायचे. एका पैठणीसाठी साधारणत: बावीस तोळे चांदीबरोबर सहा, आठ, बारा व क्वचित अठरा मासे म्हणजेच सुमारे १७.४ ग्रॅम सोने वापरण्यात येई. बारामासी, चौदामासी, एकवीसमासी यांसारख्या नावांनी पैठणीचा प्रकार, दर्जा व किंमत ठरवण्यात येई. १३० नंबरचे रेशीम वापरलेल्या छत्तीसमासी पैठण्या राजघराण्यात गेल्याची नोंद जुन्या कागदपत्रांत आढळते. फूल, पाने आणि नदी यांच्या नक्षीकामाच्या पैठणीला आसवली, रुईच्या नक्षीला रुईफुल, चौकोनी फुलांच्या नक्षीला अक्रोटी असे म्हटले जाते. राजहंसाचा पदर असलेली पैठणी म्हणजे राजेशाही मानली जाते. इतकेच नव्हे तर पैठणीच्या रंगांनुसारही तिला नावे दिली आहेत. पिवळ्या रंगाच्या पैठणीला सोनकळी, काळ्या रंगाच्या पैठणीला चंद्रकळा, गुलाबी रंगाच्या पैठणीला राणी तर कांद्याच्या रंगाच्या पैठणीला अबोली असे म्हटले जाते. या रंगांखेरीज अंजिरी, सोनकुसुंबी व दुधी या रंगांचाही वापर करण्यात येई.
पैठणीमध्ये आधुनिक काळात सेमी पैठणी, सिंगल पदर, डबलपदर, टिश्यू पदर आणि रिच पदर असे पाच प्रकार दिसून येतात. त्याशिवाय पदर व काठ यांच्या विशिष्ट नक्षिकामानुसार मुनिया ब्रॉकेड व ब्रॉकेड असे वर्गीकरण केले जाते.
पैठणी साडीची किंमत अडीच हजार रुपयांपासून तीन लाखांपर्यंत असते. पैठण्यांची किंमत दोनशे वर्षांपूर्वी हजाराच्या घरात असायची. दुसऱ्या बाजीरावाने त्याच्या सासूला असेच लुगडे भेट दिल्याची नोंद पेशवे दफ्तरात आहे. त्यात त्या लुगड्याची किंमत आठशे रुपये असल्याचे म्हटले आहे. लाखो रुपये किमतीची पैठणी बनवताना शुद्ध सोन्याची जर, चांदीच्या तारा वापरल्या जातात. रेशीम बंगळुरू येथून विकत घेतले जाते तर सोने व चांदीची ‘जर’ गुजरातमधून मागवली जाते. असावली पैठणी महिलांमध्ये अधिक लोकप्रिय होती. त्या पैठणीवर असावलीच्या फुलांचे सुंदर नक्षिकाम सोन्याच्या तारेने केलेले असायचे. सध्या सहावारी, नऊवारी पैठण्याच पाहायला मिळतात, परंतु मराठा काळात पैठण्यांची लांबी दोन-तीन मजले असायची. लांबीने मोठ्या असलेल्या व संपूर्ण साडीभर सोन्याचे जरीकाम असल्यामुळे आणि राजेशाही वस्त्र असल्यामुळे पैठणीला महावस्त्र म्हणण्याचा प्रघात पडला.
पैठणीचे भाग्य पेशवाईच्या ऐन भरभराटीच्या काळात अधिक उजळले व तिचे मोल ‘मजल्यांच्या भाषे’त होऊ लागले होते. पेशव्यांच्या लग्नात महागड्या पैठण्या घेतल्या गेल्याची नोंद आहे. पैठणी सोन्यारूप्याच्या वापरामुळे भरदार व वजनी बनली आणि ‘पैठणी झोक’हा वाक्प्रचार रूढ झाला.
सध्या जी पैठणी दिसते ती परंपरागत शैलीची नसून ती ‘अजंठा’शैलीची म्हणून ओळखली जाते, कारण तिच्यात अजिंठा येथील भित्तिचित्रांत असलेले पानाफुलांचे व पशुपक्ष्यांचे आकृतिबंध साधलेले असतात. तसेच, काठाच्या किनारपट्टीसाठीही ‘फरसपेठी’ व ‘इंदौरी’ या दक्षिणी शैलींचा वापर करण्यात येतो. यादव काळात पैठणी सुवर्ण कमळाने नटलेली असे, तर शालिवाहनांच्या सत्ताकाळात पैठणीवर बगळे व हंस यांची चित्रे विणली जात होती. ज्या ग्राहकांना पैठणीतील परंपरागत कलाकुसरीचे बारीक नक्षिकाम आणि पदराची भव्यता रुचत नाही, त्यांना ‘अजंठा’ शैलीच्या पैठणीतील हलकेफुलकेपणा आवडतो. पैठणीवरील पारंप‌रिक कलाकुसरीत मोगलांच्या आक्रमणानंतर बदल झाला. शिकारखाना, हुमापरिंदा या खास मुगलकालीन नक्षी पैठणीवर आल्या.
पैठणीच्या साड्यांबरोबर हल्ली ड्रेस मटेरियल, कुर्ते, जॅकेट्स, परकर-पोलके; एवढेच नव्हे तर पैठणीचे दुपट्टे, टाय आणि क्लचही मिळू लागले आहेत. नऊवारी पैठणीचीही क्रेझ पुन्हा आली आहे. लग्नसमारंभात नऊवारी पैठणी ही तरुणींची पसंती दिसून येते. अस्मिता गायकवाड यांनी खऱ्या सोने-चांदीच्या जरीची सुमारे सत्तर हजार रुपये किंमतीची नऊवारी पैठणी बनवून दिली. पैठणी साकारताना इमिटेशन सोने-चांदी वापरली जाते. त्याचा दर पंधराशे ते दोन हजार रुपये किलो असतो. खर्याश चांदीची जर वापरायची म्हटले तर त्याची किंमत चांदीच्या दरानुसार त्या परिसरात मागेपुढे असते.
दुसऱ्या महायुद्धानंतर सोन्याचांदीचे भाव चढले, यंत्रांवरील विणकामामुळे उत्पादनाचा वेग वाढला, लोक स्वस्त खरेदीकडे झुकले, परिणामी, पैठणीचे बाजारातून उच्चाटन झाले आणि तिची जागा बनारसी शालू व कोईमतुरी साड्या यांनी घेतली. नायलॉन, शिफॉन व अन्य धाग्यांचे आकर्षण; तसेच, नवीन पिढीतील पैठणीबाबतची अनास्था यामुळे निष्णात कारागिरांनी त्यांच्या पुढच्या पिढ्यांना अन्य नोकरीधंद्यात पाठवले आहे. प्रचंड कष्टाच्या त्या व्यवसायातून अनेक विणकर बाहेर पडले. मात्र काही विणकर कुटुंबांनी तो वारसा पुढच्या पिढ्यांना सोपवला. स्वातंत्र्योत्तर काळात महाराष्ट्र सरकारने त्या कलेचे पुनरुज्जीवन करण्याचे ठरवले व १९६८ मध्ये पैठण येथे ‘पैठणी उत्पादन केंद्र’ सुरू केले. सरकारने पैठणी उद्योगाचा विकास करण्याचे काम १९७४ पासून ‘महाराष्ट्र लघु उद्योग विकास मंडळा’कडे सोपवले आहे. मंडळाने पैठण व येवला या दोन्ही ठिकाणच्या विणकरांना उत्तेजन देऊन पैठणी निर्मितीचे कार्य पुन्हा जोमाने सुरू केले व त्यात मंडळास यशही लाभले.
शुद्ध रेशीम, आकर्षक डिझाइन आणि हस्तकला हे पैठणीचे वैशिष्ट्य. त्यामुळे पैठणीचा निर्मितिखर्च वाढतो. पैठणीची किंमत चार ते पाच हजारांपासून सुरू होते, तर डुप्लिकेट पैठणीत सिंथेटिक धागा वापरला जातो. रेशीम तीन ते चार हजार रुपये किलो असते तर सिंथेटिक धाग्याची किंमत रेशमाच्या तुलनेत एक दशांश इतकी असते. रेशीम धाग्याची किंमत तीन-चार हजार रुपये किलो आहे. शिवाय, पैठणीत जे चित्र पुढून दिसते तेच मागे दिसते. मात्र बनारसी साड्यांमध्ये मागे जाळी असते. अस्मिता सांगते, की ‘ग्राहकांना पदरावर मोर असला म्हणजे ती पैठणी असे वाटते (पदरावरती जरतारीचा मोर नाचरा हवा- सारख्या गाण्यांनी तो विचार पक्का रुजवला गेला). खरे तर, पैठणीवर अनेक प्रकारची डिझाइन असतात. पण ग्राहकांच्या मोराच्या हव्यासापायी डुप्लिकेट पैठण्यांचा व्यवसाय जोमाने वाढू लागला आहे. दक्षिणेकडील राज्यांतील कारागीर सिंथेटिक धाग्याने मोराचे डिझाइन असलेली पैठणी बनवतात. शिवाय, साड्या पॉवरलूमवर बनवल्या जात असल्यामुळे त्यांचा निर्मितिखर्च खूपच कमी होतो. एक अस्सल पैठणी बनवण्यास खूप वेळ लागत असल्याने पैठण्यांचा तुटवडा असतो. त्यामुळे अनेक व्यापारी त्यांच्या दुकानात डुप्लिकेट पैठण्या ठेवतात. दक्षिणेकडील राज्यांमध्ये पैठण्या बनवल्या जातात. त्याच पैठण्या येथील दुकानदार त्यांच्या दुकानांमध्ये ठेवतात. डुप्लिकेट पैठण्यांच्या नावाखाली व्यापाऱ्यांना पैसा मिळतो आणि ते केवळ कमी किंमतीच्या साड्यांच्या बाबतीत घडत नाही, तर पंधरा हजार रुपये किमतीच्या साड्याही पैठण्या म्हणून विकल्या जातात. त्यामुळे त्यात स्थानिक कारागिरांचे नुकसान तर होतेच, पण ग्राहकांच्या माथीही नकली पैठण्या मारल्या जातात.
बंगळुरूमध्ये व दक्षिणेकडील काही शहरांत यंत्रमागावर बनवलेल्या नकली व कमी किंमतीत मिळणाऱ्या पैठणी याला कारणीभूत आहेत. या पैठणी कमी प्रतीच्या असूनही त्यांचे रंग व दिसणे अगदी खऱ्या पैठणींसारखे दिसते. पैठणीच्या जीवावर अशी फसवणूक करणाऱ्यांना चाप बसावा यासाठी नुकतेच एक क्रांतिकारी पाऊल उचलले गेले आहे. पैठण आणि येवले यांच्या पैठणीला बौद्धिक मालमत्ता हक्क (इंटेलेक्चुअल प्रॉपर्टी) अंतर्गत केंद्र सरकारचे जिओग्राफिक इंडिकेशन (भौगोलिक उपदर्शन) मिळाले आहे. त्या दोन्ही ठिकाणांना आणि पैठणी विणणाऱ्या विणकरांना हा विशिष्ट दर्जा मिळाल्याने त्यांना कायदेशीर अधिकार मिळाला आहे. त्यामुळे कर्नाटकात किंवा दक्षिणेकडील राज्यांत जर विणकरांनी पैठणी बनवून ती ‘पैठणी’ म्हणून विकण्याचा प्रयत्न केला तर तो गुन्हा ठरू शकतो ही माहिती जिऑग्रॉफिकल इंडिकेशन देणाऱ्या पुण्याच्या ‘ग्रेट मिशन ग्रूप कन्सल्टन्सी’चे गणेश हिंगमरे यांनी दिली.
‘जिओग्राफिक इंडिकेशन’ मिळाले असले तरी अस्सल पैठणीची विक्री व्हावी आणि कारागीर व ग्राहक यांना त्याचा फायदा व्हावा यासाठी व्यापाऱ्यांनीही साथ देणे गरजेचे आहे. त्यांनी पुढाकार घेतल्यास अस्सल पैठणी जगू शकते. पैठणीला दोन हजार वर्षांचा भरजरी इतिहास लाभला आहे, तो इतकी वर्षे टिकून राहिला आहे, तो या विणकरांचे कष्ट आणि कौशल्य यांमुळेच. तो टिकवणे आणि वाढवणे, ही जबाबदारी महाराष्ट्रीय नागरिक म्हणून तरी आपण नक्की स्वीकारली पाहिजे.
(संदर्भ : मराठी विश्वकोष: इतिहासाचे साक्षीदार)
विस्त्रुत माहितीही छानच दिली आहे.
महाराष्रट्रीय नवरी शोभून दिसते अशा
लेख खूप माहितीपूर्ण आहे. पण खरी पैठणी कशी ओळखावी
मला येवल्याची पैठणी साडीचा बिजनेस करायचा आहे
मला येवल्याची पैठणी साडीचा बिजनेस करायचा आहे
सुचित्रा सुर्वे 2008 सालापासून पत्रकार म्‍हणून कार्यरत आहेत. त्‍यांनी 'बॉम्‍बे कॉलेज ऑफ जर्नालिझम'मधून पत्रकारितेची पदवी मिळवली. सध्‍या त्‍या दैनिक 'महाराष्‍ट्र टाईम्‍स'मध्‍ये काम करतात. सभोवताली घडणाऱ्या घटनांचे प्रतिबिंब स्वतःच्या लेखणीतून समाजासमोर मांडणे त्‍यांना आवडते. त्‍या लेखन, चित्रपट पाहणे, पुस्तक वाचणे असे छंद जोपासतात. समाजासाठी चांगले काम करू पाहणाऱ्यांना जगासमोर आणणे त्यांना महत्‍त्‍वाचे वाटते.
माधव चव्‍हाण - प्रथम शिक्षण
संदर्भ: शिक्षण, शिक्षण क्षेत्रातील संस्‍था, शिक्षणातील उपक्रम, माधव चव्‍हाण
फरिदा लांबे - सेवारत्न
महाराष्‍ट्राचे महावस्‍त्र - पैठणी
संदर्भ: वेशभूषा, साडी, कारागिर, पेशवे, पैठणी
कौस्तुभ ताम्हनकर यांचा शून्य कचऱ्याचा मंत्र
संदर्भ: समाजकार्य, ऊर्जा, खत निर्मिती, व्यवस्थापन, निर्माल्य
भंडारी समाजाचा इतिहास, उत्पत्ती व विविध पोटजाती
लेखक: अशोक रामचंद्र ठाकूर
संदर्भ: पुराणकथा, महाराष्‍ट्रातील समाज, भंडारी समाज, पोटजाती, वेशभूषा
संदर्भ: येवला शहर, येवला तालुका, पैठणी, वीणकाम
साडीचा पदर - एक शोध
संदर्भ: saaree, साडी, दुर्गा भागवत, पदर
ज्योती पंडित यांचा पाचवारी पसारा
सोशल मिडिआ अकाऊंटने लॉगिन करा...
सोशल मिडिआ अकाऊंटने रजिस्टर व्हा
अधिक संकेस्थळांसाठी इथे क्लिक करा..
लॉगिन करा ओनलाइन डोनेशन द्या
सर्व हक्क 'व्हिजन महाराष्ट्र फाउंडेशन'कडे राखीव | सौजन्य : अनन्या मल्टीटेक प्रायवेट लिमीटेड


मनपाकडून दिला जातोय श्‍वानदंशाचा ‘ओव्हर’ डोस | पुढारी	Top

होमपेज › Solapur › मनपाकडून दिला जातोय श्‍वानदंशाचा ‘ओव्हर’ डोस
मनपाकडून दिला जातोय श्‍वानदंशाचा ‘ओव्हर’ डोस
महापालिकेकडून श्‍वानदंश झालेल्या व्यक्तींनी गरजेपेक्षा जास्त म्हणजे ‘ओव्हर’ डोस दिला जात असल्याची धक्कादायक बाब शिवसेनेचे नगरसेवक गुरूशांत धुत्तरगावकर यांनी उजेडात आणली आहे. याविषयी त्यांनी महापालिका आयुक्त डॉ. अविनाश ढाकणे यांना पत्र देऊन लक्ष वेधले आहे.
धुत्तरगावकर यांनी आयुक्तांना दिलेल्या पत्रात म्हटले आहे की, श्‍वानदंश झालेल्या नागरिकांना सध्या महापालिकेच्या वतीने जी लस (ए.आर.व्ही.) दिली जाते ती इंट्रॉमस्क्युलर पद्धतीने प्रत्येक वेळी 0.5 एम.एल. असे एकूण पाच वेळा म्हणजेच 25 एम.एल. दिली जाते. म्हणजे याचाच अर्थ एका रुग्णाला 25 एम.एल.ची गरज असते. दुसरीकडे छत्रपती शिवाजी महाराज सर्वोपचार रुग्णालयात मात्र श्‍वानदंश लस देण्याबाबत वेगळी पद्धत आहे. तिथे इंट्रॉमस्क्युलर पद्धतीने डाव्या व उजव्या दंडास प्रत्येकी 0.1 एम.एल. असे एकूण चार वेळा म्हणजे 0.8 एम.एल.चा डोस दिला जातो. महापालिकेच्यावतीने इंट्राडर्मल पद्धतीने डोस देण्याची पद्धत सुरू केल्यास 25 एम.एल.ऐवजी 0.8 एम.मध्ये रुग्णाचा कोर्स पूर्ण होऊ शकतो, असे धुत्तरगावकर यांनी पत्रात म्हटले आहे.
मनपा व शासकीय रुग्णालयातील पद्धती व एम.एल.चा विचार करता मनपाकडून जादा डोस दिला जात असल्याचे उघडकीस आले आहे. जादा डोस का दिला जातो, याबाबत शंका घेण्यास वाव आहे, असे धुत्तरगावकर यांचे म्हणणे आहे.
काही दिवसांपूर्वी स्थायी समितीच्या सभेत श्‍वानदंश लस खरेदीचा विषय आला होता. यावेळी चर्चा करताना सदस्यांनी श्‍वानदंश लस शासनाकडून मोफत मिळत असतानाही मनपाकडून त्याची खरेदी का केली जाते, असा सवाल उपस्थित झाला होता. जादा डोस तसेच लस खरेदी करण्याचे मनपाचे धोरण पाहता यामध्ये काहीतरी ‘काळेबेरे’ असल्याचे दिसून येत आहे. या गंभीर प्रकाराची चौकशी करण्याची मागणी होत आहे. मोकाट व पिसाळलेल्या कुत्र्यांची संख्या दिवसेंदिवस वाढतच असून नागरिकांना त्यांच्या उपद्रवाला सामोरे जावे लागत आहे. मोकाट कुत्र्यांच्या निर्बीजीकरणाच्या रखडलेल्या कामाला गती मिळण्याची अपेक्षा आहे.
ताडसौंदणे दुहेरी खूनप्रकरण; आरोपींना 4 पर्यंत कोठडी
सोलापूर : माध्यमिक शिक्षणाधिकार्‍यांना कार्यमुक्त करा
गुटखा सापडल्यास होणार पानशॉप सील
शहीद गोसावी स्मारकाचे लोकार्पण
वरवडेतील विहिरीत बुडून माय-लेकीचा मृत्यू
अपहरण व विनयभंगप्रकरणी तरुणास चार दिवसांची कोठडी
सहकाराने नवीन क्षेत्रात प्रवेश केल्यास चळवळ वृध्दिंगत
आश्रमशाळांची आदिवासी विभाग घेणार झाडाझडती
धसगिरी’चे सोशल मीडियावर जोरदार स्वागत
ग्रामस्थांचे शोले स्टाईल आंदोलन
पशुपालकांना आता प्रतीक्षा छावणी सुरू होण्याची
मराठा आरक्षण कार्यवाही याच महिन्यात : मुख्यमंत्री
धनगर समाजाला अनुसूचित जमातीच्या सवलती देणार


एक्स्ट्रॉ ऑर्डिनरी इंडीयन | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
← आयुष्य एवढं का स्वस्त झालंय
मेडिकल कॉलेज मधुन एम बी बी एस ची परिक्षा पास केल्यावर अगदी मनापासुन आदिवासी लोकांची सेवा करण्याची इच्छा असलेले प्रकाश आमटे सगळ्यांच्याच परिचयाचे आहेत. नुकत्याच दिल्यागेलेल्या मेगॅसेस पुरस्कारामुळे त्यांचे नांव सर्वतोमुखी झालेले आहे. आज एका अशाच एका दुसऱ्या ध्येयवेड्याची माहिती वाचनात आली.
 म्हंटलं की काय आठवतं उपासमारिने खंगलेले मुलं. पिठाचं दुध करुन -म्हणजे पाण्यात पिठ कालवुन मुलांना दुधाच्या ऐवजी पाजणाऱ्या त्या माता.कुपोषणाचे मृत्यु.. आणि मुख्य म्हणजे मुर्दाड मनोवृत्तीची प्रशासकिय यंत्रणा..
अशा परिस्थितित डॉ कोल्हे यांनी एमबिबिएस नंतर या कोर्कू जमातिच्या सेवेसाठी इथे येउन प्रॅक्टिस करण्याचे ठरवले. डॉ. रविंद्र कोल्हे. एम डी. हल्ली मुक्काम मेळघाट.. आदिवासींच्या मधे . यांची फी असते पहिल्या कन्सल्टेशनला २ रुपये, आणि नंतर फॉलो अप साठी १ रुपया. डॉक्टरांच्यावर रस्किन बॉंडच्या या स्टेटमेंटचा खुपच असर झालेला होता.. जर तुम्हाला मानवजातिची सेवा करायची असेल तर गरिब आणि निग्लेक्टेड लोकांची सेवा करा.
एमबीबीएस नंतर दिड वर्ष मेळघाटात काम केल्यावर त्यांना असं वाटलं की आपलं इथलं काम झालेलं नाही.. म्हणुन त्यांनी तिथेच राहुन गरिबांची सेवा करण्याचे ठरवले. गेली २४ वर्ष ते तिथेच रहातात.
माझ्या भाषेबद्दल बरेच आक्षेप घेतले जातात. पण मी अगदी मनापासुन जे काही मनात येइल ते लिहित असतो. अगदी मला जे वाटेल ते. अर्थात, हा माझा ब्लॉग माझे विचार मांडण्यासाठिच आहे नां
महाराष्ट्राच्या आणि मध्यप्रदेशाच्या बॉर्डर वर असलेला एक आदिवासी विभाग..इथे नेमेची येतो पावसाळा प्रमाणे कुपोषण, बाल मृत्यु यांचं प्रमाणही खुप जास्त आहे. इतर भारतात १००० मुलांमधिल जर ८ किंवा ९ मुलं दगावत असतिल तर तेच प्रमाण या भागात २०० होते. पण एका ध्येयवेड्या डॉक्टरमुळे मात्र आता हे प्रमाण ६० वर आलेलं आहे. अर्थात, ही पण काही आनंदाची बाब नाही, पण दगडापेक्षा विट मऊ.. म्हणुन २०० पेक्षा ६० बरे असं म्हणायची वेळ स्वातंत्र्यानंतर ६२ वर्षांनी आलेली आहे.
डॉ,. कोल्हे यांनी याच गोष्टी साठी पब्लिक लिटीगेशन केस दाखल केलेली आहे मुंबई हाय कोर्टात. यांनी ऍफेडेव्हिट फाइल केलंय आणी आता गव्हर्नमेंटच्या रिप्लायची वाट पहाताहेत. आता मी वर म्हंटल्या प्रमाणे मुर्दाड मनोवृत्तीची नोकर शाही या नोटिशिला उत्तर पण अजुन देत नाही. डॉ. कोल्हे म्हणतात.. आम्ही काहिच करु शकत नाही आता…फक्त वाट पहाणं आमच्या हातात आहे.
या भागात कोर्कु जमातिचे लोकं रहातात. कित्येक किलोमिटर्स मधे अजिबात इलेक्ट्रिक सप्लाय नाही– कारण काय तर म्हणे टायगर रिझर्व फॉरेस्ट असल्यामुळे इथे विद्युत सप्लाय देता येत नाही.
या आदिवासींच्या आयुष्याबद्दल बोलतांना डॉक्टर म्हणाले, की या आदिवासी लोकांची शेती केवळ पावसावरच अवलंबून आहे. सप्लिमेंट फुड म्हणून हे लोकं पुर्वी लहान सहान प्राणी मारुन खायचे जंगलामधे. पण आता सरकारने रिझर्व फॉरेस्ट म्हणुन घोषित केल्यापासुन शिकार करणे इल्लिगल झाले आहे. हे लोकं शिकार करतात, ते पोट भरण्यासाठी , शौक म्हणुन नाही.
मार्च ते ऑक्टोबर या दरम्यान इथे कुठलेही धान्य वगैरे अव्हेलेबल नसते, ज्या मुळे आईला बरोबर अन्न मिळत नाही, आणि तान्ही बाळं मालन्युट्रिशनने दगावतात.
इथला दुधाचा व्यवसाय.. मिल्क को ऑपरेटिव्ह सेक्टर पण फेल झालाय. कारण इथे जर्सी गाईंना पुरेसं खाद्य मिळत नाही, आणि देशी गाईंना पुरेसं दुध येत नाही..
या भागात व्हेटरनरी सर्विसेस पण नाहीत. त्यामुळे पहिल्या दोन दिवसांमधेच बरिचशी कोंबडीची पिल्लं मरतात. कोंबड्यांना पहिल्या ३६ तासामधे व्हॅसिनेशन द्यावं लागतं.. पण ते देणार कोण म्हणुन पोल्ट्री पण सुटेबल व्यवसाय होऊ शकत नाही.
सगळ्यात दुःखाची गोष्ट.. आदिवासींसाठी ४०० च्या वर स्किम्स आहेत, पण ज्यांची माहितीच आदिवासिंना नाही. इथे वर्षातले १०० दिवस एम्प्लॉयमेंट देण्यासाटःई म्हणुन नॅशनल रुरल एम्प्लॉयमेंट गॅरंटी स्किम सुरु करण्यात आलेली होती. पण नंतर लवकरंच बंद करण्यात आली. ज्या लोकांनी कामं केलीत त्यांचे पैसे पण या योजनेअंतर्गत देण्यात आलेले नाहीत असे.. भांडू साने, एका एनजिओ चे फाउंडर (खोज) म्हणतात.
ऍग्रिकल्चर बोर्ड बंद करण्यात आलेलं आहे. तसेच पिण्याच्या पाण्याची पण करण्यात आली तर मग आदिवासींचे उन्हाळ्यात होणारे हाल वाचतिल.
शासनाने एकच चांगली गोष्ट केलेलीआहे, ती म्हणजे या भागात ३०० शाळा सुरु करण्यात आलेल्या आहेत. कोर्कू लोकांना प्रायमरी एज्युकेशन त्यांच्याच कोर्कु भाषेत दिलं जातं, ज्यामुळे लिटरसी रेट बराच वाढलाय.
डॉ. कोल्हे यांचा सेल नंबर ९४२३१४६१८१, आणि लॅंडलाइन नंबर ०७२२६-२०२००२
हा लेख रेडिफ मधे वाचलेल्या एका न्युज वर अवलंबुन आहे.मला खुप इन्स्पायरिंग वाटला, म्हणुन इथे मराठित लिहिलाय..
मेडिकल कॉलेज मधून एम बी बी एस ची परीक्षा पास केल्यावर अगदी मनापासून आदिवासी लोकांची सेवा करण्याची इच्छा असलेले प्रकाश आमटे सगळ्यांच्याच परिचयाचे आहेत. नुकत्याच दिल्या गेलेल्या मेगॅसेस पुरस्कारामुळे त्यांचे नांव सर्वतोमुखी झालेले आहे. आज एका अशाच एका दुसऱ्या ध्येयवेड्याची माहिती वाचनात आली.
 म्हंटलं की काय आठवतं उपासमारीने खंगलेले मुलं. पिठाचं दूध करुन -म्हणजे पाण्यात पीठ कालवून मुलांना दुधाच्या ऐवजी पाजणाऱ्या त्या माता.कुपोषणाचे मृत्यु.. आणि मुख्य म्हणजे मुर्दाड मनोवृत्तीची प्रशासकीय यंत्रणा..
अशा परिस्थितीत डॉ कोल्हे यांनी एमबिबिएस नंतर या कोर्कू जमातीच्या सेवेसाठी इथे येउन प्रॅक्टिस करण्याचे ठरवले.एमबीबीएस नंतर दीड वर्ष मेळघाटात काम केल्यावर त्यांना असं वाटलं की आपलं इथलं काम झालेलं नाही.. म्हणून त्यांनी तिथेच राहुन गरिबांची सेवा करण्याचे ठरवले. गेली २४ वर्ष ते तिथेच रहातात. डॉ. रविंद्र कोल्हे. एम डी. हल्ली मुक्काम मेळघाट.. आदिवासींच्या मधे . यांची फी असते पहिल्या कन्सल्टेशनला २ रुपये, आणि नंतर फॉलो अप साठी १ रुपया. डॉक्टरांच्यावर रस्किन बॉंडच्या या स्टेटमेंटचा खूपच असर झालेला होता.. जर तुम्हाला मानवजातीची सेवा करायची असेल तर गरीब आणि निग्लेक्टेड लोकांची सेवा करा,आणि हे वचन अगदी अमलात पण आणलंय त्यांनी..
महाराष्ट्राच्या आणि मध्यप्रदेशच्या बॉर्डर वर असलेला एक आदिवासी विभाग..इथे नेमेची येतो पावसाळा प्रमाणे कुपोषण, बाल मृत्यु यांचं प्रमाणही खुप जास्त आहे. इतर भारतात १००० मुलांमधील जर ८ किंवा ९ मुलं दगावत असतील तर तेच प्रमाण या भागात २०० होते. पण एका ध्येय वेड्या डॉक्टर मुळे मात्र आता हे प्रमाण ६० वर आलेलं आहे. अर्थात, ही पण काही आनंदाची बाब नाही, पण दगडापेक्षा वीट मऊ.. म्हणून २०० पेक्षा ६० बरे असं म्हणायची वेळ स्वातंत्र्यानंतर ६२ वर्षांनी आलेली आहे. 😦
डॉ,. कोल्हे यांनी याच गोष्टी साठी पब्लिक लिटीगेशन केस दाखल केलेली आहे मुंबई हाय कोर्टात. यांनी ऍफेडेव्हिट फाइल केलंय आणि आता शासनाच्या उत्तराची वाट पहात आहेत. आता मी वर म्हटल्या प्रमाणे मुर्दाड मनोवृत्तीची प्रशासकीय यंत्रणा या नोटिशीला उत्तर पण अजुन देत नाही. डॉ. कोल्हे म्हणतात.. आम्ही काहीच करु शकत नाही आता…फक्त वाट पहाणं आमच्या हातात आहे. 😦
या भागात कोर्कु जमातीचे लोकं रहातात. कित्येक किलोमिटर्स मधे अजिबात इलेक्ट्रिक सप्लाय नाही– कारण काय तर म्हणे टायगर रिझर्व फॉरेस्ट असल्यामुळे इथे विद्युत सप्लाय देता येत नाही.विज नाही, पाणी नाही.. खाण्याची व्यवस्था नाही. शासकीय स्वस्त धान्याची दुकानं नाहीत..इथे नुसती बोंबाबोंब आहे.ऍग्रिकल्चर बोर्ड बंद करण्यात आलेलं आहे. तसेच पिण्याच्या पाण्याची पण करण्यात आली तर मग आदिवासींचे उन्हाळ्यात होणारे हाल वाचतील.
या आदिवासींच्या आयुष्याबद्दल बोलतांना डॉक्टर म्हणाले, की या आदिवासी लोकांची शेती केवळ पावसावरच अवलंबून आहे. सप्लिमेंट फुड म्हणून हे लोकं पुर्वी लहान सहान प्राणी मारुन खायचे जंगलामधे. पण आता सरकारने रिझर्व फॉरेस्ट म्हणुन घोषित केल्यापासुन शिकार करणे इल्लिगल झाले आहे. हे लोकं शिकार करतात, ते पोट भरण्यासाठी , शौक म्हणुन नाही.
इथला दुधाचा व्यवसाय.. मिल्क को ऑपरेटिव्ह सेक्टर पण फेल झालाय. कारण इथे जर्सी गाईंना पुरेसं खाद्य मिळत नाही, आणि देशी गाईंना पुरेसं दुध येत नाही..
बरं पोल्ट्री सुरु करावी म्हंटलं तर,या भागात पशूवैद्यक सुवीधा पण नाहीत. त्यामुळे पहिल्या दोन दिवसांतच बरीचशी कोंबडीची पिल्लं मरतात. कोंबड्यांना पहिल्या ३६ तासामधे व्हॅसिनेशन द्यावं लागतं.. पण ते देणार कोण म्हणून पोल्ट्री पण योग्य व्यवसाय होऊ शकत नाही.
सगळ्यात दुःखाची गोष्ट.. आदिवासींसाठी ४०० च्या वर स्किम्स आहेत, पण ज्यांची माहितीच आदीवासींना नाही. इथे वर्षातले १०० दिवस एम्प्लॉयमेंट देण्यासाठी म्हणून नॅशनल रुरल एम्प्लॉयमेंट गॅरंटी स्कीम सुरू करण्यात आलेली होती. पण नंतर लवकरच बंद करण्यात आली. ज्या लोकांनी कामं केलीत त्यांचे पैसे पण या योजनेअंतर्गत देण्यात आलेले नाहीत असे भांडू साने, एका एनजिओ चे फाउंडर (खोज) म्हणतात.
या आदिवासींच्या कडून कामं करुन घेउन त्यांचे पैसे बुडवणाऱ्या अधिकाऱ्यास चाबकाने फोडून काढले पाहिजे आणि सरळ जेलमधे टाकले पाहिजे, म्हणजे पुन्हा दुसरा कोणी अशी हिम्मत करणार नाही.
शासनाने एकच चांगली गोष्ट केलेली आहे, ती म्हणजे या भागात ३०० शाळा सुरु करण्यात आलेल्या आहेत. कोर्कू लोकांना प्रायमरी एज्युकेशन त्यांच्याच कोर्कु भाषेत दिलं जातं, ज्यामुळे शिक्षणाचा ओढा बराच वाढलाय.
नॅशनल अवॉर्ड हे अशा ध्येयवेड्या व्यक्तिंना द्यायला पाहिजे.. धोनी , हरभजन ,हेलन ला किंवा ऐश्वर्याला सारख्या लोकांना नाही.. असं वाटणारे माझ्यासारखे बरेच लोकं असतील असे मला वाटते.
डॉ. कोल्हे यांचा सेल नंबर ९४२३१४६१८१, आणि लॅंडलाइन नंबर ०७२२६-२०२००२
असेच एक डॉक्टर सावजी म्हणून आहेत चांदुरबाजारचे. ते पण व्यसनमुक्ती केंद्र आणि हार्ट ट्रबल अवेअरनेस प्रोग्राम चालवतात. प्रयास नावाची एनजीओ आहे त्यांची. असे लोकं नेहेमी मागेच पडतात जेंव्हा बक्षीसं वगैरे देण्याची वेळ येते तेंव्हा..
हा लेख रेडिफ मधे वाचलेल्या एका न्यूज वर अवलंबून आहे.मला खुप इन्स्पायरिंग वाटला, म्हणून इथे मराठीत लिहीलंय..
← आयुष्य एवढं का स्वस्त झालंय
14 Responses to एक्स्ट्रॉ ऑर्डिनरी इंडीयन
तुम्ही बिंधास – मनापासून लिहिता तेच वाचण्यायोग्य मारून – मटकुन लिखाण होतं … भावना – संदेश पोहचत नाही.
नॅशनल अवॉर्ड हे अशा ध्येयवेड्या व्यक्तिंना द्यायला पाहिजे.. धोनी , हरभजन ,हेलन ला किंवा ऐश्वर्याला सारख्या लोकांना नाही.. असं वाटणारे माझ्यासारखे बरेच लोकं असतिल असे मला वाटते.
बरेच आहेत.. मी ही त्यातलाच एक
खुप मोलाची माहिती दिलीत.. ह्या अशा व्यक्ती नेहमीच पडद्यामागे राहतात.. अशा व्यक्तींचे काम पाहिले की एक नवी प्रेरणा, एक वेगळा उत्साह मिळत राहतो…
जगात असे लोक आहेत म्हणून कलियुगातही सदभाव-आपलेपण टिकून आहे. डॊ.कोल्हें व त्यांच्या कार्याला सलाम. बाकी नॆशनल अवॊर्ड अशा व्यक्तींना द्यायला हवे याच्याशी सहमत. अर्थात त्यांना याची गरज नाही हा भाग वेगळा.
नॅशनल अवॉर्ड हे “अशाच” ध्येयवेड्या व्यक्तिंना द्यायला पाहिजे.. धोनी , हरभजन ,हेलन ला किंवा ऐश्वर्याला सारख्या लोकांना नाही… खरेच अगदी भारतरत्न सुद्धा द्यायला काहीच हरकत नाही… आपले जीवन वाहतात हे ध्येयवेडे…
आजच्या पेपरला राजिव गांधी अवॉर्ड मिळालेल्यांची नावं आली आहेत.. जरा नजरेखालुन घाला..
अशी माणसं आज जगात आहेत म्हणुन भारत टीकुन आहे असं वाटतं मला.मी त्यांना फोन पण केला होता. त्यांना फार बरं वाटलं.
तुमचं म्हणणं अगदी योग्य आहे.खरं तर हे असे लोकं अवॉर्ड्स साठी कामं करित नाहित. ते कामं करतात ते स्वान्त सुखाय त्यांना अवॉर्डस देउन आपण अवॉर्डस चं मोठेपण वाढवतो.
मटा मधला लेख तर मला वाचता आलेला नाही.पण चिखलदरा म्हणजे अमरावती पासुन फक्त ९० किमी अंतरावर..आणि इतक्या जवळ असुन सुध्दा तिथे अशी परिस्थिती असावी याचं वाईट वाटतं.
अगदी मनातलं बोललात. जर शक्य झाल्यास त्यांना फोन करु शकता. नंबर दिलाय वर..
तुम्हा सगळ्यांचे प्रतिक्रिये बद्दल आभार.
बरं झालं त्यांचा कॉन्टॅक्ट नंबर दिलात…
आता पुढची देणगी आनंदवनाऐवजी त्यांनाच…
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
तुम्ही पण बालक आहात
छोटीसी कहानी.. भाग १
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


Passivität का अंग्रेजी अनुवाद | कोलिन्स जर्मन-अंग्रेज़ी शब्दकोश

जर्मन से अंग्रेज़ी शब्दकोश | वीडियो | पर्यायकोश | School | अनुवादक | कोबिल्ड ग्रामर पैटर्न | स्क्रैबल | वेबदैनिकी
| साइन अप करें | लॉग इन करें मुख्य-पृष्ठ पर जाएं
अंग्रेज़ी अंग्रेजी कोश अंग्रेजी शब्द सूची अमेरिकी पर्यायकोश ग्रामर आराम से सीखना Easy Learning Spanish Easy Learning French Easy Learning German Easy Learning Italian अंग्रेजी - फ्रेंच फ्रेंच - अंग्रेज़ी अंग्रेजी - जर्मन जर्मन - अंग्रेज़ी अंग्रेजी - स्पेनिश स्पेनिश - अंग्रेज़ी अंग्रेजी - इतालवी इतालवी - अंग्रेज़ी अंग्रेजी - चीनी चीनी - अंग्रेज़ी अंग्रेज़ी - पुर्तगाली पुर्तगाली - अंग्रेज़ी अंग्रेजी - हिन्दी हिंदी - अंग्रेजी
जर्मन से अंग्रेज़ी शब्दकोश वीडियो पर्यायकोश School अनुवादक व्याकरण स्क्रैबल वेबदैनिकी
साइन अप करें लॉग इन करें मुख्य-पृष्ठ पर जाएं
Passivität का अंग्रेजी अनुवाद
स्त्रीलिंग संज्ञाशब्द प्रारूप:Passivität genitive, no plural
उदाहरण वाक्य जिनमे Passivitätशामिल है
ये उदाहरण स्वचालित रूप से चुने गए हैं और इसमें संवेदनशील सामग्री हो सकती है अधिक पढ़ें…
आम तौर पर इस्तेमाल होने वाला Passivität कोलिन्स शब्दकोश के 10000 सबसे अधिक इस्तेमाल होने वाले शब्दों में से एक है
उपयोग देखें: शुरूआत के बाद से अंतिम १० साल अंतिम ५० साल अंतिम १०० साल अंतिम ३०० साल
Passivität के आस-पास के शब्द
'P' से शुरू होने वाले सभी जर्मन शब्द
से Passivität का अनुवाद से जर्मन से अंग्रेज़ी शब्दकोश की परिभाषा
Crudical नवंबर १३, २०१८
Polexit नवंबर १२, २०१८
glampsite नवंबर १२, २०१८
bathmophobia नवंबर १२, २०१८
प्रस्तुत करें और अधिक देखें
जर्मन-अंग्रेज़ी शब्दकोश को ब्राउज़ करें
सभी शब्दकोशों को देखें ...


author Shafaat khan Dental story | माझी ‘दंत’कथा | Loksatta

टोपी घालताना अजिबात त्रास होत नाही हे कळल्यामुळे मी निवांत होऊन बनारसच्या तयारीला लागलो.
VIDEO - शुभमंगल सावधान रणवीर-दीपिकाच्या विवाहाचे फोटो आले समोर
लग्नाच्या आमिषाने ७ घटस्फोटीत महिलांना १४ लाखांना गंडा
चौथीनंतरच्या प्रत्येक प्रगतीपुस्तकावर बाळासाहेबांची सही - राज ठाकरे
मध्यंतरी बनारसला हुबेहूब संत वाटावेत असा पोशाख केलेले एक गृहस्थ भेटले होते, ते आठवले.माझी करुण कहाणी ऐकून ते म्हणाले होते, ‘भरोसा रखो.. सब ठीक होगा.’ भरोसा कुणावर ठेवायचा, ते विचारायला मी विसरलो होतो. समोर जे नाटक चाललंय ते वैचारिक आणि अर्थपूर्ण आहे असा भरोसा ठेवायचा मी ठरवलं. आसपासच्यांनी असा भरोसा ठेवलेला दिसतच होता. मीही ठेवला.
मध्यंतरी माझ्या दाढेचा प्रॉब्लेम झाला. अचानक डावीकडची दाढ दुखू लागली. एरवी अधूनमधून इथली किंवा तिथली दाढ ठणकते.. दोन-चार दिवसांचा कोर्स केला की दुखणं थांबतं. आनंदीआनंद होतो. तक्रार करण्याचं कारण उरत नाही. पण या खेपेची गोष्ट वेगळी आहे.
मला एका महत्त्वाच्या कामासाठी आठवडाभर बनारसला जायचं होतं. तारखा ठरल्या होत्या. मी बनारसबद्दल खूप ऐकलं होतं, वाचलं होतं. आता पहिल्यांदाच बनारसला जाणार असल्यामुळे फार उत्साह वाटत होता. मी बनारसची तयारी सुरू केली आणि अचानक डाव्या दाढेनं उचल खाल्ली. दोन-चार दिवस दुखण्याकडे दुर्लक्ष करून बघितलं. दुखणं कमी न होता वाढतच गेलं. डावी बाजू सुजली. चेहऱ्याचा बॅलन्स गेला. शेवटी घराजवळच असलेल्या एका डेंटिस्टकडे गेलो. डॉक्टर तरुण आणि स्मार्ट होता. त्याचं शांत बोलणं धीर देणारं होतं. त्याने मला खुर्चीत आडवा करून जबडा उघडून तपासण्या केल्या. दात ठोकून बघितले. एक्सरे बघून सर्व दातांचा इतिहास समजावून घेतला आणि दाढेचं रूट कॅनल करावं लागेल असं म्हणाला. वेदनेतून कायमच्या सुटकेचा तो एकच मार्ग असल्याने मी ‘हो’ म्हणालो आणि माझ्या दंतकथेची सुरुवात झाली..
तीन-चार बैठकांत दाढ कोरणे, खरवडणे, खणणे, ठोकणे, टोचणे, हिरडय़ात इंजेक्शन खुपसणे असे हिंसक प्रकार आलटूनपालटून होत राहिले. ही हिंसा आपल्या भल्यासाठीच असून, उद्या त्यामुळे वेदनारहित बरे दिवस येतील, या आशेवर मी हे सर्व सोसत राहिलो. निमूट खुर्चीत आ वासून पडून राहिलो. मगरीसारखा जबडा फाकवला. सर्व सहकार्य केलं. रूट कॅनल पार पडलं आणि ते भलतंच यशस्वी झाल्याचंही कळलं. आता फक्त कॅप बसवणं, दुखऱ्या दाढेवर टोपी घालणं एवढंच उरलं होतं.
टोपी घालताना अजिबात त्रास होत नाही हे कळल्यामुळे मी निवांत होऊन बनारसच्या तयारीला लागलो. काळजीचं काहीच कारण दिसत नव्हतं. प्रवास उत्तम झाला. पण बनारसचा वारा लागताच दाढ पुन्हा ठणकायला लागली. मी गोळ्या खाऊन कळा थांबवायचा प्रयत्न केला, पण उपयोग झाला नाही. काम होईना, मन रमेना अशी अवस्था झाली. माझी सैरभैर अवस्था बघून स्थानिक लोक कळवळले. प्रेमाने, मायेने चौकशी करू लागले. त्यांच्या हिंदी भाषेत ओलावा होता. पण ओलाव्याने फार काही फरक पडला नाही. एक नवीनच संकट उभं राहिलं.
रात्री झोपण्यापूर्वी ब्रश करण्यासाठी तोंड उघडायचा प्रयत्न केला तर तोंडच उघडत नाही असं लक्षात आलं. बळजबरीने ब्रश घुसवायचा प्रयत्न केला तर ब्रश मोडला आणि जबडा ठणकायला लागला. मराठी नाटककाराचं तोंड बंद झाल्याची बातमी शहरभर पसरली.
बातमी ऐकून सकाळी एक बनारसी गृहस्थ भेटायला आले. ते हरहुन्नरी होते. स्वत: कवी आणि गीतकार होते. ते गंगेच्या घाटावर होणाऱ्या देशी, परदेशी सिनेमाच्या शूटिंगसाठी कलावंत पुरवणे, वेळप्रसंगी अभिनय करणे, अभिनयाच्या कार्यशाळा घेणे, थोरामोठय़ांची बडदास्त ठेवणे, स्वस्तात बनारसी साडय़ा वा मिठाया मिळवून देणे इत्यादी कामं करत. फावल्या वेळेत ते अडल्यानडल्यांना मदत करत. त्यांचे हात वपर्यंत पोचलेले होते. त्यांच्या मोबाइलमध्ये ते थोरामोठय़ांच्या खांद्याला खांदा भिडवून हसत उभे आहेत असे असंख्य फोटो होते. मी त्यांना स्वत:चं बंद तोंड दाखवलं. बंद तोंड दाखवताना लाजल्यासारखं झालं. त्यांनी काळजी करायचं कारण नाही, असा धीर दिला. बनारसमध्ये एक जुने डेंटिस्ट आहेत, त्यांच्याकडे दैवी शक्ती आहे, हातात जादू आहे, त्यांच्या निव्वळ एका स्पर्शाने सर्व काही ठीक होतं अशी माहिती त्यांनी दिली. आम्ही दोघे त्या डेंटिस्टकडे गेलो.
तो डेंटिस्ट डॉक्टरही वाटत नव्हता आणि जादूगारही दिसत नव्हता. पण हिंदीतले अनेक थोर लेखक त्याच्याकडे येऊन गेल्याचं कळलं. त्याच्या स्पर्शाने तोंड उघडलेल्या काही लेखकांना पुढे ज्ञानपीठ मिळून गेल्याची बातमी स्वत: त्यानेच सांगितली. सोबतच्या हरहुन्नरी गृहस्थाने त्याला दुजोरा दिला. मी बंद तोंडाने बोलायचा प्रयत्न केला, पण त्याला काही ऐकायची गरज वाटली नाही.
त्याने दैवी नजरेनं तपासणी केली. एक तपकिरी डाग पडलेला औषधाचा फाया आत खुपसला आणि मी ठणठणीत बरा झाल्याचं जाहीर केलं. मी तोंड उघडून बोलायचा प्रयत्न करू लागलो. ते हरहुन्नरी गृहस्थ म्हणाले, ‘आता सगळं विसरा.. लिहा.. ज्ञानपीठ मिळून जाईल.’ मीदेखील वेदना विसरून ज्ञानपीठाचा विचार करू लागलो. ज्ञानपीठ स्वीकारताना काय बोलावं, याची मनातल्या मनात जुळवाजुळव करू लागलो. नंतर ज्ञानपीठ नाकारावं आणि ते का नाकारलं त्याचंही भाषण मनातल्या मनात तयार केलं. ते पहिल्यापेक्षा जास्त प्रभावी झालं. त्यामुळे ज्ञानपीठ नाकारावं असंच वाटू लागलं. हे असं सगळं डोक्यात चालू असल्यामुळे दुखणं लक्षात आलं नाही आणि मी बरा झालो असं वाटायला लागलं. हरहुन्नरी गृहस्थ ‘बनारसी जादूगाराने मराठी लेखकाचं तोंड क्षणार्धात उघडलं..’ असं गावभर सांगत हिंडू लागला. असो
परंतु प्रत्यक्षात काही तोंड उघडत नाही. उघडायचा प्रयत्न केला तर जबरदस्त कळ मारते. कळ कानाच्या कडेकडेनं थेट मेंदूपर्यंत जाते. जाणकार म्हणतात, ‘किमान उभी चार बोटं आत जातील एवढं तोंड उघडायलाच पाहिजे.’ माझं तर एकही बोट जात नाही. ‘हां- हूं’ पलीकडे बोलता येत नाही. वाद घालायचा प्रश्नच येत नाही. आता मी फक्त समोरच्याचं सगळं बरोबरच आहे अशी मान हलवतो. समोरचा खूपच बोलायला लागला तर त्याला थांबवण्यासाठी हात वर करतो. मी आशीर्वाद देतोय असं समजून तो पायांना स्पर्श करतो. कळ मारते, पण किंचाळता येत नाही. आता मी आतल्या आत किंचाळायची सवय लावून घेतली आहे. घास तोंडात जात नाही. द्रव पदार्थावर दिवस ढकलतो आहे. अमेरिकन बर्गर नको, पण देशी पाणीपुरी तरी खाता यावी एवढीच इच्छा आता उरली आहे.
मुंबईच्या डॉक्टरांनी काळजी करण्याचं कारण नाही असा सल्ला दिला आहे. दाढेची ट्रीटमेंट चालू असताना बराच वेळ जबडा उघडा ठेवावा लागतो. त्यामुळे जबडय़ाचे स्नायू आखडतात आणि तोंड बंद होतं असं म्हणतात. दोन-चार दिवसांत तोंड उघडेल असं डॉक्टर म्हणाले. पण त्यालाही आता दोन महिने झाले. बोलायचा प्रयत्न करावा तर एक नॉर्मल कळ मारतेच; शिवाय गालफड दाढेत अडकून दुसरी एक जबरदस्त कळ मारते. बाहेरून कुणी तोंड बंद करू पाहिलं तर लढता तरी येईल, पण आतूनच बोलणं थांबवलं जात असेल तर काय करावं काळजी वाटते. मी माझ्या नकळत बोलण्याची नवीन रीत शोधून काढली आहे. ठणकणाऱ्या डाव्या दाढेला टाळून मी जीभ उजवीकडे वळवून बोलतो. ऐकणाऱ्याला बोलणं कळत नाही. हरकत नाही. आपण निर्थक का होईना, बोलू शकलो हे समाधान मोठं आहे.
मध्यंतरी एक अर्थपूर्ण वैचारिक नाटक आलंय असं कळलं. बाजारात हसवणारी बरीच नाटकं आली होती. पण हसवणाऱ्या नाटकानं हसू आलं तर कळ मारेल म्हणून मी वैचारिक नाटक बघण्याचा निर्णय घेतला. पडदा उघडल्या उघडल्या कंटाळ्याचे अटॅक येऊ लागले. जांभई द्यावी तर कळ मारते अशी अवस्था झाली. नाटक पडलंच होतं; आता फक्त पडदा पडायची वाट बघणं एवढंच उरलं होतं. लेखकाकडे बोलण्यासारखं काही नसल्यामुळे तो लवकर थांबण्याची शक्यता नव्हती. जांभया आणि कंटाळ्यानं मी हैराण झालो. मध्यंतरी बनारसला हुबेहूब संत वाटावेत असा पोशाख केलेले एक गृहस्थ भेटले होते, ते आठवले. माझी करुण कहाणी ऐकून ते म्हणाले होते, ‘भरोसा रखो.. सब ठीक होगा.’ मी भरोसा कुणावर ठेवायचा, ते विचारायला विसरलो होतो. मी समोर जे नाटक चाललंय ते वैचारिक आणि अर्थपूर्ण आहे असा भरोसा ठेवायचा ठरवलं. आसपासच्यांनी असा भरोसा ठेवलेला दिसतच होता. मीही ठेवला.
 कंटाळा गेला. जांभया थांबल्या. लेखकाच्या विचाराने मी आतून समृद्ध होत चाललोय असं जाणवायला लागलं. नाटकाच्या शेवटी सर्व नटांना भेटलो. पुरुष कलावंतांना मिठय़ा मारल्या. एक समृद्ध करणारा वैचारिक अनुभव दिल्याबद्दल आभार मानले. हे ऐकून ते गलबलले. मीही गलबललो. कळा बंद झाल्या. ओढलेल्या चेहऱ्यावर चमक आली. खोटेपणातच खरी पॉवर असते ही जाणीव झाली.
या कठीण काळात अनेक लहानथोर भेटले. लोकांनी- मी आता सकारात्मक विचार करावा असा सल्ला दिला आहे. घराबाहेर निसर्ग नसल्यामुळे घरातच निसर्गचित्रं लावली आहेत. घरातल्या घरात फिरतो. चटईवर योगा करतो. सतत खाली डोकं आणि वर पाय केल्यामुळे मी डोक्याने चालतो आहे आणि पायाने विचार करतो आहे असं वाटू लागलं आहे. ठेचल्या- चेचल्याच्या बातम्यांनीही आतून गुदगुल्या व्हाव्यात असा प्रयत्न सुरू आहे. लवकरच जमेल असा भरोसा वाटतो आहे.
खिडकीबाहेर काहीतरी गडबड सुरू आहे. महागडय़ा मोटरसायकलवर बसून आलेले सुसंस्कृत तरुण एकाला खाली पाडून लाठय़ा-काठय़ाने बडवताहेत. त्यांच्यातलाच एक कवीमनाचा कलावंत तरुण थोडय़ा दुरून मोबाइलवर सर्व शूट करतो आहे. चांगला अँगल मिळावा म्हणून धडपडतो आहे. मारण्याचा वेग वाढला आहे. पूर्वी एवढय़ा माराने माणूस मरत असे. आता माणसाची मार खाण्याची क्षमताही वाढली आहे. मला ओरडावंसं वाटतं, पण कळ मारेल या भीतीने गप्प राहतो. मार खाणाराही ओरडत नाही. सगळ्यांच्याच तोंडाचा प्रॉब्लेम झालाय. तोंड बंद होण्याची साथच आली आहे. तोंड बंद करून जगण्याची चटक लागण्याअगोदरच काहीतरी करायला हवं. काळजी घ्या..


brics business council | बरहूडचा नव्याने शोध | Loksatta

नव्या जाहिरात धोरणात राजकीय फलकबाजीबाबत मौन
सतराव्या वर्षीच तीन इंग्रजी पुस्तके नावावर
तीन महाविद्यालयांनी एक गाव दत्तक घेण्याचे निर्देश
गावठी कट्टे आणि पिस्तुलांचे रॅकेट
मोदी सरकारच्या ‘नेबरहूड फर्स्ट’ परराष्ट्र धोरणाला विलक्षण कलाटणी मिळण्याची शक्यता आहे.
ब्रिक्स शिखर परिषदेसाठी भारताने सार्कऐवजी बिम्सटेक (बे ऑफ बेंगॉल इनिशिएटिव्ह फॉर मल्टी-सेक्टोरल टेक्निकल अ‍ॅण्ड इकॉनॉमिक को-ऑपरेशन) संघटनेच्या सदस्यांना निमंत्रित केले आहे. आपले पाकिस्तानसमवेतचे संबंध नाजूक वळणावर असताना बिम्सटेक देशांना आमंत्रित करण्याचा निर्णय महत्त्वाचा आहे..
२९ सप्टेंबर रोजी भारताने पाकव्याप्त काश्मीरमध्ये केलेल्या ‘सर्जिकल स्ट्राइक्स’ची घोषणा सार्वजनिकरीत्या केली. यामुळे भारत आणि पाकिस्तान द्विपक्षीय संबंधांना वळण मिळालेच आहे. परंतु त्यासोबतच मोदी सरकारच्या ‘नेबरहूड फर्स्ट’ परराष्ट्र धोरणाला विलक्षण कलाटणी मिळण्याची शक्यता आहे.
मागील काही महिन्यांपासून राजनयिक स्तरावर पाकिस्तानला वेगळे पडण्याचा भारताचा प्रयत्न आहे. ‘उरी दहशतवादी हल्ल्यानंतर’ भारताच्या राजनयिक प्रयत्नांना धार आली. त्याची चुणूकच संयुक्त राष्ट्र संघातील सुषमा स्वराज यांच्या भाषणातून दिसली. दक्षिण आशिया प्रादेशिक सहकार्य संघटना(सार्क)च्या इस्लामाबादेतील शिखर परिषदेवर भारताने बहिष्कार टाकलाच पण त्यासोबत इतर सदस्य देशांनी दिल्लीची साथ दिल्याने पाकिस्तानवर परिषद पुढे ढकलण्याची नामुश्की आली. सार्कच्या स्थापनेपासून(१९८५) सदस्य देशांचे सामूहिक नेतृत्व करण्याची भारताची आकांक्षा पाकिस्तानच्या कुरापतींमुळे शक्य झाली. सद्य:स्थितीत ‘सार्क’ ही प्रादेशिक संघटना संपुष्टात आणून प्रादेशिक सहकार्याच्या नवीन प्रारूपाच्या निर्मितीची जोरदार चर्चा चालू आहे. किंबहुना, सीमापार दहशतवादावर उपाय शोधला नाही तर सार्कचे भवितव्य अधांतरी असेल अशी टिप्पणी श्रीलंकेचे पंतप्रधान रानिल विक्रमसिंघे यांनी मागील आठवडय़ात दिल्ली येथे केली. तसेच ब्रिक्स संघटनेच्या शिखर परिषदेच्या वेळी यजमान देश आपल्या शेजारी देशांच्या प्रमुखांना निमंत्रण देण्याची परंपरा आहे. उद्यापासून गोव्यात होणाऱ्या ब्रिक्स शिखर परिषदेसाठी भारताने आपल्या शेजारी देशांना म्हणजेच सार्कऐवजी बिम्सटेक (बे ऑफ बेंगॉल इनिशिएटिव्ह फॉर मल्टी-सेक्टोरल टेक्निकल अ‍ॅण्ड इकॉनॉमिक को-ऑपरेशन) संघटनेच्या सदस्यांना निमंत्रित केले आहे. यामुळेच भारताचे ‘नेबरहूड फर्स्ट’ हे धोरण केवळ दक्षिण आशियापुरते मर्यादित आहे, का त्याला इतर कंगोरे आहेत याचा ऊहापोह करणे गरजेचे आहे.
१९५३च्या सुमारास अमेरिकन विद्यापीठात सिंधू आणि भारतीय संस्कृतीचे अध्ययन करणाऱ्या विभागांनी भारतीय उपखंड या भौगोलिक रचनेऐवजी दक्षिण आशिया ही संकल्पना वापरण्यास सुरुवात केली. १९५९ पासून अमेरिकन परराष्ट्र विभागाने भारतीय उपखंडाऐवजी राजकीयदृष्टय़ा त्रयस्थ अशा दक्षिण आशिया संकल्पनेला प्राधान्य दिले, याला अर्थातच शीतयुद्धाचा संदर्भ होता. त्यानंतर बांगलादेशच्या पुढाकाराने १९८५ मध्ये सार्कच्या स्थापनेने ‘दक्षिण आशिया’ या संकल्पनेला अधिक बळ मिळाले. सार्कच्या माध्यमातून सर्व छोटे देश एकत्रित येऊन विरोध करतील या भीतीने सुरुवातीला भारत या प्रादेशिक संघटनेसाठी उत्सुक नव्हता.
नेपाळमधील १८ व्या सार्क शिखर परिषदेच्या वेळी भारतीय पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी सांगितले की ‘जमले तर सर्व देशांनी एकत्रितपणे अथवा काही देशांच्या साथीने सहकार्याची प्रक्रिया पुढे नेण्याचा भारताचा मानस आहे. याद्वारे मोदी यांनी पाकिस्तानला वेगळे पडण्याचा इशाराच दिला होता. मोटार वाहन करार पूर्ण करण्यात पाकिस्तानने आडकाठी निर्माण केल्यामुळे भारताने सार्क चार्टरमधील तरतुदींचा आधार घेऊन उपप्रादेशिक स्तरावर बांगलादेश, भूतान, भारत आणि नेपाळ यांचा (बीबीआयएन) प्रकल्प प्रस्तावित केला. या प्रकल्पांतर्गत सप्टेंबरमध्ये प्रायोगिक तत्त्वावर मालवाहतूक करण्यात आली. याशिवाय सार्क उपग्रहाला पाकिस्तानने नकारघंटा दर्शविल्याने त्यांच्याशिवाय भारताने दक्षिण आशिया उपग्रहाचे काम चालू केले आहे. या पाश्र्वभूमीवर भारताच्या प्रभावाला रोखण्यासाठी पाकिस्तानने मंगळवारी दक्षिण आशियाई आर्थिक आघाडीची संकल्पना मांडली. चीन-पाकिस्तान आर्थिक मार्गिकेमुळे जोडल्या जाऊ शकणाऱ्या दक्षिण आशिया आणि मध्य आशियातील देशांना बृहत् दक्षिण आशिया आघाडीत समाविष्ट करण्याचा पाकिस्तानचा प्रस्ताव आहे. भारताच्या वाढत्या प्रभावाने चिंतीत चीनलादेखील ही संकल्पना सोयीस्कर वाटते आहे.
इतिहासात डोकावले तर ध्यानात येईल, भारताचा शेजार पश्चिम आशिया आणि हिंदी महासागरातील देशांपर्यंत विस्तारलेला होता. ब्रिटिश राज्यकर्त्यांनीदेखील भारतातून पश्चिम आशिया आणि हिंदी महासागरातील आपले राज्यशकट चालविले होते. थोडक्यात भारताचा शेजार दक्षिण आशिया या शीतयुद्धकालीन आणि मर्यादित संकल्पनेपेक्षा विस्तृत आहे. शिवाय धोरणकर्ते, अभ्यासक वगळता सर्वसामान्य जनतेत दक्षिण आशियाची जाणीव फारशी रुजलेली नाही. किंबहुना ‘धोबी घाट’ या हिंदी सिनेमातील अभिनेत्रीने ‘करिअरसाठी मी दक्षिण आशियात आले आहे’ हा संदर्भ वगळला तर सध्याच्या लोकप्रिय माध्यमातदेखील दक्षिण आशियाच्या संकल्पनेने बाळसे धरलेले नाही.
या पाश्र्वभूमीवर मोदी सरकारच्या ‘नेबरहूड फर्स्ट’ धोरणाचा विचार करावा लागेल. जागतिक स्तरावर जबाबदारीने कार्य करण्यासाठी भारताला स्थिर आणि शांततामय शेजारी देशांचा पािठबा आवश्यक आहे. राजकीय, व्यापारी संबंध आणि कनेक्टिव्हिटी ही ‘नेबरहूड फर्स्ट’ धोरणाची महत्त्वपूर्ण तत्त्वे आहेत. मोदींच्या शपथविधी समारोहाला दक्षिण आशियातील देशांच्या प्रमुखांना निमंत्रण होते. परंतु त्यासोबत दुर्लक्षित करण्यात येणारी बाब म्हणजे हिंदी महासागरातील मॉरिशसचे पंतप्रधान नवीन रामगुलाम यांची उपस्थिती होय. म्हणजेच अगदी पहिल्या दिवसापासून नेबरहूड फर्स्ट धोरण दक्षिण आशियाच्या पलीकडे जाणारे आहे. गेल्या दोन वर्षांतील मोदी सरकारच्या नेबरहूड फर्स्ट धोरणाचा आढावा घेतला तर अनेक कंगोरे ध्यानात येतील.
परराष्ट्र मंत्रालयाच्या २०१४-२०१५ मधील वार्षिक अहवालात भारताचे शेजारी म्हणून दक्षिण आशियातील देश तसेच चीन आणि म्यानमार यांचा समावेश आहे. २०१५-२०१६ मधील वार्षिक अहवालात मात्र गुणात्मक बदल असून या पूर्वी नमूद केलेल्या देशांसोबतच मॉरिशस, सेशल्स या हिंदी महासागरातील देशांचादेखील विशेष उल्लेख आहे. मोदी यांनी मार्च २०१५ मध्ये श्रीलंका, मॉरिशस आणि सेशल्सचा दौरा करून हिंदी महासागरातील देश भारताचे शेजारी आहेत याचे संकेत दिले. तसेच जानेवारी २०१६ मध्ये हिंदी महासागर क्षेत्रासाठी नवीन विभागाची निर्मिती करण्यात आल्याचेही या अहवालात सांगण्यात आले आहे. ‘अ‍ॅक्ट ईस्ट आणि थिंक वेस्ट’ ही अनुक्रमे पूर्व आशिया आणि पश्चिम आशियासाठीची धोरणे भारताच्या नेबरहूड फर्स्टचे विस्तारित रूप आहे. याशिवाय चीनचा विचार नेबरहूड फर्स्टमध्ये करणे भारतासाठी अपरिहार्य बनले आहे.
अशा वेळी ब्रिक्स परिषदेच्या वेळी चीनसोबत पाकिस्तानची उपस्थिती टाळण्यासाठी बिम्सटेक देशांना आमंत्रित करण्याचा निर्णय भारताने एप्रिल २०१६ मध्ये घेतला. सर्जिकल स्ट्राइक्सनंतर भारत आणि पाकिस्तान संबंध नाजूक वळणावर असताना बिम्सटेक देशांना आमंत्रित करण्याच्या निर्णयाचे महत्त्व अधिक जाणवते. यातील महत्त्वाची बाब म्हणजे भारतासहित भूतान, नेपाळ, बांगलादेश आणि श्रीलंका हे पूर्वेकडील सार्कचे सदस्य देश बिम्सटेकचेदेखील सदस्य आहेत. म्यानमार आणि थायलंड हे बिम्सटेकचे इतर दोन सदस्य आहेत. याद्वारे सार्कपेक्षा वेगळा मार्ग जोखण्याचा भारताचा प्रयत्न ध्वनित होतो. थोडक्यात, भारताने थायलंडचा समावेशदेखील शेजारी देशांच्या यादीत केला आहे. पूर्वेकडील शेजारी देशांबाबत सहकार्याचे नवे प्रारूप उदयाला येत असताना पश्चिमेकडील देशांबाबत ठोस पावले उचलण्याची गरज आहे.
विशेषत: पश्चिमेकडील अफगाणिस्तान आणि इराणला दुर्लक्षित करणे भारताला परवडणार नाही. छाबहार प्रकल्पाद्वारे इराण आणि अफगाणिस्तानची मोट बांधण्याचा भारताचा प्रयत्न आहे. याशिवाय पाकिस्तानला बाजूला सारून भारत आणि अफगाणिस्तानदरम्यान मालवाहतुकीसाठी हवाई मार्गिकेचा खर्चीक पर्याय पडताळून पाहत आहेत. याशिवाय, चीनच्या कह्यत जाण्याच्या प्रयत्नात पाकिस्तान पश्चिम आशियातील पारंपरिक मित्र देशांपासून काहीसा दुरावला आहे. यामुळे उपलब्ध झालेल्या संधीचा भारताने फायदा करून घेतला पाहिजे. अबू धाबीच्या युवराजांना प्रजासत्ताक दिनाला भारताने दिलेले आमंत्रण या संदर्भात महत्त्वाचे आहे. अर्थात या संधीला काही मर्यादा आहेत हे ओळखूनच भारताने पावले उचलणे अपेक्षित आहे.
पाकिस्तानच्या उपस्थितीमुळे दक्षिण आशियाच्या प्रादेशिकीकरणाची संकल्पना फोल ठरत आहे. त्यामुळेच दक्षिण आशियाच्या पलीकडे जाऊन भारत ‘नेबरहूड फर्स्ट’चे धोरण आखत आहे. पंडित नेहरूंच्या मते भारताचा शेजार पश्चिम आशियातील ‘होरमुजची खाडी’ ते पूर्व आशियातील ‘मलाक्का खाडीपर्यंत’ पसरलेला आहे. एवढय़ा मोठय़ा भौगोलिक प्रदेशासाठी प्रादेशिक सहकार्याची एक संरचना लागू होणे अशक्य आहे. त्यामुळे दक्षिण आशियाच्या पलीकडे जाऊन भारताचा शेजार पुन्हा नव्याने आणि समांतरपणे एका सूत्रात गुंफण्याची गरज आहे. त्यातूनच ‘नेबरहूड फर्स्ट’ धोरणाचा मार्ग सुकर होईल.
लेखक सिम्बायोसिस स्कूल ऑफ इंटरनॅशनल स्टडीज्मध्ये साहाय्यक प्राध्यापक म्हणून कार्यरत आहेत.
ताज्या बातम्यांसाठी लोकसत्ताचे मोबाईल अॅप डाऊनलोड करा.
खालील बातम्या तुम्ही वाचल्या का
VIDEO - शुभमंगल सावधान रणवीर-दीपिकाच्या विवाहाचे फोटो आले समोर
चौथीनंतरच्या प्रत्येक प्रगतीपुस्तकावर बाळासाहेबांची सही - राज ठाकरे
लग्नाच्या आमिषाने ७ घटस्फोटीत महिलांना १४ लाखांना गंडा
Video : भर कार्यक्रमात किसिंगच्या त्या प्रकरणाबद्दल काजल म्हणते..
वकील तरुणीशी शेरेबाजी तरुणांना पडली महागात; तिघांची रवानगी पोलीस कोठडीत
राज ठाकरेंना सचिनकडून 'ही' गोष्ट शिकायला आवडेल
Photos : लग्नासाठी रणवीर- दीपिका इटलीला रवाना
पहिल्यांदा संघ जिंकल्यानंतर सईच्या डोळ्यात आनंदाश्रू
लग्नातल्या मेन्यूसाठी दीप-वीरचा शेफसोबत हा आहे खास करार
राखी म्हणते मला मारायला तनुश्रीनं कुस्तीपटूला दिली सुपारी
छोट्यांची रामलीला; आराध्या बच्चन सीता तर आमिरचा मुलगा झाला राम
नव्या जाहिरात धोरणात राजकीय फलकबाजीबाबत मौन
हंगामापूर्वीच गोड रसाळ द्राक्षांची आवक
सतराव्या वर्षीच तीन इंग्रजी पुस्तके नावावर
तीन महाविद्यालयांनी एक गाव दत्तक घेण्याचे निर्देश
गावठी कट्टे आणि पिस्तुलांचे रॅकेट
अंबरनाथमध्ये घर घेऊ नका


मेहतर समाजाची माहिती संगणकावर संकलित - आरोग्य.कॉम - मराठी

पोषक पदार्थ आणि अन्न
कोड - पांढरे डाग
मेहतर समाजाची माहिती संगणकावर संकलित
मेहतर समाजाची माहिती संगणकावर संकलित
पुणे – मेहतर समाजाची सर्वंकष माहिती या समाजाच्या तरुणांकडून संगणकाच्या मदतीने तयार करून त्यांचे शैक्षणिक, सामाजिक, आर्थिक उत्थान करण्याचा निर्णय एसएमएसवन या संस्थेने घेतला आहे, अशी माहिती संस्थेचे अध्यक्ष रवी घाटे यांनी बुधवारी पत्रकार परिषदेत दिली. अभिनेता आमीर खान याच्या "सत्यमेव जयते' या कार्यक्रमालाही आमचा सक्रिय प्रतिसाद आहे, असेही ते म्हणाले.
मेहतर समाजाला आजही हाताने मैला वाहतुकीचे काम करावे लागते. ही बाब संपूर्ण मानव जातीसाठी लांच्छनास्पद असल्याचे लक्षात घेऊन हा उपक्रम हाती घेतल्याचे घाटे यांनी स्पष्ट केले. त्यांना या कामासाठी "आरोग्य डॉट कॉम'चे तुषार संपत यांचे सहकार्य लाभणार आहे.
घाटे म्हणाले, की मेहतर समाजाची सध्याची पिढी मोठ्या प्रमाणात शिक्षण घेत आहे. या विद्यार्थ्यांना प्रथम एसएमएससेवेच्या माध्यमातून एकत्र आणायचे आणि त्यांच्यामार्फत त्यांचे भाऊबंद व इतर नातेवाइकांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न आहे. हा डाटा मिळाल्यानंतर आम्ही या सर्वांना विविध शैक्षणिक अभ्यासक्रम, शिष्यवृत्त्या, शासकीय योजना, लघुउद्योग, कौशल्य विकासविषयक संधींची माहिती त्यांना उपलब्ध करून देऊ. त्यासाठी एसएमएसबरोबरच फेसबुक, व्हाइस कॉल, ई–मेल, यू–ट्यूब, नियतकालिक यांचाही उपयोग करण्यात येईल. 8484878786 या क्रमांकावर नाव, ठिकाण, जात, व्यवसाय आदी माहिती एसएमएसद्वारे कळविल्यास माहिती देण्यास सुरवात केली जाईल. गोळा झालेली माहिती "सत्यमेव जयते'लाही प्रदान करण्यात येईल, असेही घाटे आणि संपत यांनी सांगितले.
आरोग्य म्हणजे सुदृढता असणे किंवा सुरळीतता असणे. सुदृढता, सुरळीतता आहे किंवा नाही हे जाणून घेण्यासाठी मार्गदर्शन करणे हा या वेबसाईटचा प्रयत्न आहे. आरोग्य.कॉम ही भारतातील आरोग्य विषयक माहिती पुरवण्यात सर्वात अग्रेसर असणा-या वेबसाईट्सपैकी एक आहे. या आरोग्यविषयक माहिती पुरवणा-या साईट्स म्हणजे डॉक्टर नव्हेत. पण आरोग्याविषयी पुरक माहिती व उपचारांचे वेगवेगळे माध्यम उपलब्ध करुन देणारी प्रगत यंत्रणा आहे. या साईटच्या गुणधर्मांमुळे इंटरनेटचा वापर करणा-यांमधे आरोग्य.
» आमच्या सर्व समर्थन गट पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा
आमच्या बातमीपत्राचे सदस्यत्व घ्या
आरोग्य संबंधित नवीन माहिती मिळवा.
आरोग्य.कॉम ही भारतातील एक आरोग्याविषयीची आघाडीची वेबसाईट आहे. ह्या वेबसाईटवर तुम्हाला आरोग्याविषयी जवळ जवळ सर्व वैद्यकीय आणि सर्वसामान्य माहिती मिळण्यास मदत होईल असे विभाग आहेत.
हे आपले संकेतस्थळ आहे, यात सुधारण्याकरिता आपले काही प्रस्ताव किंवा प्रतिक्रीया असतील तर आम्हाला जरुर कळवा, आम्ही आमचे सर्वोत्तम देण्याचा प्रयत्न करू
“माझे नाव पुंडलिक बोरसे आहे, मला आपल्या साइट मुळे फार उपयुक्त माहिती मिळाली म्हाणून आपले आभार व्यक्त करण्यासाठी ईमेल पाठवीत आहे.
कॉपीराईट © २०१६ आरोग्य.कॉम सर्व हक्क सुरक्षित.


The Battlefield Displayed In Entire Maharashtra From May 11 | रणांगण ११ मे पासून संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रदर्शित | Lokmat.Com

गुरुवार १५ नोव्हेंबर २०१८
आंतरराष्ट्रीय नृत्य महोत्सवात नवी मुंबईतील चमूचे सुयश
फटाक्यांच्या धुरामुळे मुलांना श्वसनाचा विकार, तज्ज्ञांकडून चिंता
वाहन सर्व्हिस सेंटरने पदपथ काबीज
कचरा व्यवस्थापनात नियोजनाचा अभाव, घंटागाडीचा मार्ग ठरेना
भरतीसाठी राज्यभरात ५५ परीक्षा केंद्रे, नवी मुंबईमध्ये फक्त एकच केंद्र
भारतात अमेरिकन विद्यार्थ्यांचा ओढा वाढला; भारतातील अभ्यासक्रमांना पसंती
माझ्या प्रगतिपुस्तकावर बाळासाहेबच सही करायचे- राज ठाकरे
पैसे नसल्याने सानुग्रह अनुदानास विलंब, तारीख जाहीर करण्यास महाव्यवस्थापकांचा नकार
हायकोर्टाच्या वकिलाच्या मुलीचा विनयभंग; जुहू पोलिसांनी केली तिघांना अटक
Maharashtra News: राज्यातील टॉप 10 बातम्या - 14 नोव्हेंबर
Deepika Ranveer Wedding: दीपिका पादुकोण आणि रणवीर सिंग यांच्या लग्नाचे हे काही फोटो सोशल मीडियावर झाले व्हायरल
Deepika Padukone Ranveer Singh Wedding: रणवीर सिंग व दीपिका पादुकोण यांच्याआधीच विकिपीडियाने जाहीर केले त्यांचे लग्न
Deepika Ranveer Wedding: रणवीर सिंग व दीपिका पादुकोण अडकले लग्नबेडीत
Deepika Padukone Ranveer Singh Wedding: 'दीपवीर'च्या रिसॉर्टमधील एका रुमची किंमत ऐकून व्हाल अवाक्
Deepika Padukone Ranveer Singh Wedding: दीपिका पादुकोण व रणवीर सिंग या दोघांचीही नजर काढा - करण जोहर
अकोल्यामध्ये मुख्यमंत्र्यांच्या आढावा बैठकस्थळी भारिप-बमसंची निदर्शने
पुण्यातील धनकवडी परिसरात जलतरण तलावाला आग
नवी मुंबईत पार्किंगमध्ये असलेल्या कारला अचानक आग
सकल मराठा क्रांती मोर्चाच्या उपोषणाला राजकीय नेत्यांची भेट
व्रण जाण्यासाठी बोटॉक्स तंत्रज्ञानाचा शोध
पेडिक्योर करण्यासाठी 'या' नॅचरल ऑइल्सचा वापर करा
दीपिका पादुकोणचे 'हे' 5 रिल लाइफ ब्राइडल लूक नक्की पाहा
खजुराचा गुळ एकदा खाल तर पुन्हा पुन्हा मागाल
Children's Day : बालपणी तुम्हीदेखील ऐकल्या असतील 'या' धमक्या
हैदराबाद - तेलंगणा विधानसभा निवडणुकांसाठी तेलंगणा राष्ट्र समितीकडून 10 उमेदवारांची दुसरी यादी जाहीर
मुंबईत उद्यापासून १० टक्के पाणीकपात लागू, स्थायी समितीच्या मंजुरीशिवाय पाणीकपातीचा निर्णय.
राजस्थानमध्ये भाजपची 31 जागांसाठी दुसरी यादी जाहीर
दिल्लीतील मीराबागमध्ये अनेक वाहने एकमेकांना धडकली; एक ठार 8 जखमी
पुणेः नक्षलवाद्यांशी संबंधाच्या आरोपावरून न्यायालयीन कोठडीत असलेला आरोपी महेश राऊत याची त्वरीत वैद्यकीय तपासणी करून रिपोर्ट सादर करण्याचे कोर्टाचे आदेश.
गडचिरोली : ग्यारापत्ती-सावरगाव मार्गावर नक्षलवाद्यांनी पेरलेले भूसुरुंग पोलिसांनी केले निकामी
राजस्थानमधील नागौरचे भाजपा आमदार हबीबुर रहमान यांचा काँग्रेसमध्ये प्रवेश
नवी दिल्ली : संसदेचं हिवाळी अधिवेशन 11 डिसेंबरपासून 8 जानेवारीपर्यंत; राफेल, राम मंदिर, तिहेरी तलाक सारखे अनेक मुद्दे गाजण्याची शक्यता
मुंबईत उद्यापासून 10 टक्के पाणीकपात; पुरवठ्याची वेळेतही 15 टक्क्यांची कपात; स्थायी समितीला अंधारात ठेऊन निर्णय
मुंबई- बेस्ट कर्मचा-यांच्या बाेनसचा वाद चिघळला. बाेनस कधी देणार याबाबत महाव्यवस्थापकांचे माैन. विराेधी पक्षांचा सभात्याग
श्रीहरिकोटा येथून जीसॅट-२९ उपग्रहाचे अंतराळात यशस्वी प्रक्षेपण
यवतमाळ : शेंबाळपिंप्री येथील कुख्यात हातभट्टीवाला MPDA अंतर्गत स्थानबद्ध, खंडाळा पोलिसांची कारवाई
यवतमाळ : शहरातील दत्त चौक भाजी मार्केट मागे राजरोसपणे मटका अड्डा सुरू आहे.
जम्मू-काश्मीर : राजौरीमध्ये बर्फवृष्टी झाल्यामुळे मुगल रोड बंद करण्यात आला आहे.
मोदी, केजरीवालांनी ऐकले नाही म्हणून थेट डोनाल्ड ट्रम्प यांच्याकडे तक्रार
हैदराबाद - तेलंगणा विधानसभा निवडणुकांसाठी तेलंगणा राष्ट्र समितीकडून 10 उमेदवारांची दुसरी यादी जाहीर
मुंबईत उद्यापासून १० टक्के पाणीकपात लागू, स्थायी समितीच्या मंजुरीशिवाय पाणीकपातीचा निर्णय.
राजस्थानमध्ये भाजपची 31 जागांसाठी दुसरी यादी जाहीर
दिल्लीतील मीराबागमध्ये अनेक वाहने एकमेकांना धडकली; एक ठार 8 जखमी
पुणेः नक्षलवाद्यांशी संबंधाच्या आरोपावरून न्यायालयीन कोठडीत असलेला आरोपी महेश राऊत याची त्वरीत वैद्यकीय तपासणी करून रिपोर्ट सादर करण्याचे कोर्टाचे आदेश.
गडचिरोली : ग्यारापत्ती-सावरगाव मार्गावर नक्षलवाद्यांनी पेरलेले भूसुरुंग पोलिसांनी केले निकामी
राजस्थानमधील नागौरचे भाजपा आमदार हबीबुर रहमान यांचा काँग्रेसमध्ये प्रवेश
नवी दिल्ली : संसदेचं हिवाळी अधिवेशन 11 डिसेंबरपासून 8 जानेवारीपर्यंत; राफेल, राम मंदिर, तिहेरी तलाक सारखे अनेक मुद्दे गाजण्याची शक्यता
मुंबईत उद्यापासून 10 टक्के पाणीकपात; पुरवठ्याची वेळेतही 15 टक्क्यांची कपात; स्थायी समितीला अंधारात ठेऊन निर्णय
मुंबई- बेस्ट कर्मचा-यांच्या बाेनसचा वाद चिघळला. बाेनस कधी देणार याबाबत महाव्यवस्थापकांचे माैन. विराेधी पक्षांचा सभात्याग
श्रीहरिकोटा येथून जीसॅट-२९ उपग्रहाचे अंतराळात यशस्वी प्रक्षेपण
यवतमाळ : शेंबाळपिंप्री येथील कुख्यात हातभट्टीवाला MPDA अंतर्गत स्थानबद्ध, खंडाळा पोलिसांची कारवाई
यवतमाळ : शहरातील दत्त चौक भाजी मार्केट मागे राजरोसपणे मटका अड्डा सुरू आहे.
जम्मू-काश्मीर : राजौरीमध्ये बर्फवृष्टी झाल्यामुळे मुगल रोड बंद करण्यात आला आहे.
मोदी, केजरीवालांनी ऐकले नाही म्हणून थेट डोनाल्ड ट्रम्प यांच्याकडे तक्रार
All post in लाइव न्यूज़
रणांगण ११ मे पासून संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रदर्शित
सध्या सर्वत्र चर्चेचा विषय ठरलेला सचिन पिळगांवकर आणि स्वप्नील जोशी या जोड गोळीचा 'रणांगण' हा चित्रपट नुकताच ११ मे ला संपूर्ण महाराष्ट्रात प्रदर्शित झाला असून चित्रपटाच्या पहिल्याच दिवशी प्रेक्षकांचा भरगोस प्रतिसाद मिळत असलेला दिसून येतो आहे. तब्बल दहा वर्षांनी पुन्हा एकदा सचिन पिळगांवकर आणि स्वप्नील जोशी एकत्र रुपेरी पडद्यावर पाहायला मिळणारं असून प्रथमच ते एकमेकांच्या विरोधी भूमिका पार पडताना दिसून येत आहेत.
या चित्रपटातील रणांगण हे नात्यांमधील द्वंद्वाचं असलयामुळे ते सर्वार्थाने वेगळं ठरतं असल्याचे चित्रपट पाहून बाहेर येणाऱ्या प्रेक्षकांच्या प्रतिसादावरून समजते. नात्यांना लागलेला सुरूंग फोडून नात्यांची खरी बाजू मांडणारा श्लोक, आपल्या कुटूंबाची मानमरातब जपत असताना डावपेच रचणारे श्यामराव देशमुख आणि या एकंदर खेळात वेठीला धरलेलं त्यांचं कुटूंब... अशाप्रकारे कलियुगात बदलत चाललेल्या नात्यांचं हृदयस्पर्शी चित्रण दिग्दर्शक राकेश सारंग दिग्दर्शित रणांगण या चित्रपटाची हवा सध्या सर्वत्र पसरलेली आहे.
निर्माते करिष्मा जैन, जो राजन, सहनिर्माते अर्जुन सिंह बर्रन, स्वप्नील जोशी, कार्तिक निशानदर निर्मित रणांगण या चित्रपटाची कथा दिग्दर्शक राकेश सारंग यांनी लिहिली असून चित्रपटाच्या कथेला पूरक संगीत या चित्रपटाला लाभलेल्या अवधूत गुप्ते, राहुल रानडे आणि शशांक पोवार या संगीतकारांनी दिला आहे. तर सचिन पिळगांवकरांनीही एक गाणं संगीतबध्द करून आपली आणखी एक छटा प्रेक्षकांना दाखवून दिली आहे. या चित्रपटाला साजेशी गाणी गुरू ठाकूर आणि समीर सामंत यांनी लिहिली असून या चित्रपटाच्या गीतांना आनंदी जोशी, वैशाली माडे, स्वप्नील बांदोडकर, अवधूत गुप्ते यांचे स्वर लाभले आहेत.
रणांगणातील या युध्दामागची नक्की कारणं काय नवं पिढीतील अशा कोणत्या गूढ सत्याचा या चित्रपटात उलगडा होणार आहे नवं पिढीतील अशा कोणत्या गूढ सत्याचा या चित्रपटात उलगडा होणार आहे कोणत्या परिस्थितीने या दोघांना रणांगणात एकमेकांविरोधात उभं केलं आहे कोणत्या परिस्थितीने या दोघांना रणांगणात एकमेकांविरोधात उभं केलं आहे या रणांगणात विजयी कोण ठरणार… या सगळ्याच प्रश्नांची उत्तरं जाणून घेण्यासाठी आजच्या युगात आजची कलाकृती मांडणारा 52 विक्स एंटरटेनमेंट आणि हार्वे फिल्म्स प्रस्तुत आणि ग्लोबल एंटरटेनमेंट मिडिया सॉल्यूशन्स (जीसिम्स) निर्मित रणांगण चित्रपट तुम्ही लवकरच ११ मे पासून तुमच्या जवळच्या चित्रपटगृहात जाऊन बघा कारण, आता युद्ध अटळ आहे
 मराठी मॅट्रीमोनीमध्ये रजीस्ट्रेशन मोफत आहे
मराठी सिनेमा अधिक बातम्या
‘व्हॅनिला, स्ट्रॉबेरी अॅण्ड चॉकलेट’ लवकरच चित्रपटगृहात
वैभव तत्ववादीने सोशल मीडियावर शेअर केला सेटवरील फोटो
भूषण प्रधान गुणगुणतोय, हा सागरी किनारा….. समुद्र किनाऱ्यावर समाधान शोधतोय भूषण…
''आमच्या 'ही'च प्रकरण''च्या प्रयोगादरम्यान अवयवदानाची केली जनजागृती
‘मुंबई पुणे मुंबई-३’ मधील ‘आई तू बाबा मी होणार गं...कुणी येणार गं...’ हे गाणे ऐकले का
'हा' दिग्दर्शक ठरला सई ताम्हणकरसाठी लकी चार्म
 चिंता सोडा आम्ही सांगतो
Thugs of Hindostan Movie Review :जाणून घ्या कसा आहे ‘ठग्स आॅफ हिंदुस्तान’
Lust Stories Review: प्रेमाच्या सीमा, नात्यांची घालमेल दाखवणारा मस्ट वॉच 'लस्ट स्टोरीज' 15 November 2018
Sacred Games Review : बॉलिवूडसाठी धोक्याची घंटी असलेला मस्ट वॉच ‘सेक्रेड गेम्स’
फडणवीस सरकारच्या कामगिरीचं मूल्यमापन कसं कराल
डिस्टिंक्शन फर्स्ट क्लास काठावर पास नापास
फर्स्ट क्लास (236 votes)
काठावर पास (204 votes)
दीपिका पादुकोणबालदिनमराठा आरक्षणमधुमेहदीप- वीरजवाहरलाल नेहरूस्टेन लीआयसीसी महिला ट्वेंटी-20 क्रिकेट वर्ल्ड कपसोनाली बेंद्रेराफेल डील
सिद्धार्थचं नवं घर तुम्ही पाहिलंत का
बालदिन विशेष- बचपन की यारी फिर ना आयेगी दोबारा....
सर्वाधिक बोली लागलेला दुर्मीळ हिरा
पेडिक्योर करण्यासाठी 'या' नॅचरल ऑइल्सचा वापर करा
निसर्गसौंदर्यच नव्हे तर उत्तम फोटोग्राफीसाठीही प्रसिद्ध आहेत ही ठिकाणे
चंकी पांडेची मुलगी अनन्या पांडे इंस्टावर आपल्या ट्रेडिशनल अंदाजाने चाहत्यांना पाडतेय भुरळ
Children's Day : बालपणी तुम्हीदेखील ऐकल्या असतील 'या' धमक्या
OnePlus 6T चा विचार करताय...सातवा अवतार पाहून घ्यायची हिंमतही होणार नाही...
DeepVeer Wedding: दीपिका-रणवीरचे 'हे' फोटो पाहिलेत का
'अशा' मुलींशी कधीच करू नका लग्न; आयुष्यभर होईल पश्चाताप
अकोल्यामध्ये मुख्यमंत्र्यांच्या आढावा बैठकस्थळी भारिप-बमसंची निदर्शने
पुण्यातील धनकवडी परिसरात जलतरण तलावाला आग
नवी मुंबईत पार्किंगमध्ये असलेल्या कारला अचानक आग
सकल मराठा क्रांती मोर्चाच्या उपोषणाला राजकीय नेत्यांची भेट
तेलगळतीमुळे मुंबई-पुणे एक्स्प्रेसवर प्रचंड वाहतूक कोंडी
नोटाबंदीच्या निषेधार्थ ठिकठिकाणी विरोधकांची निदर्शनं
सापासोबत स्टंटबाजी करणाऱ्या युवकाचा वनविभागाकडून शोध सुरू
नाशिक : आदिवासी विकास भवनासमोर ठिय्या आंदोलन
नाशिकमध्ये नोटांबदीच्या निषेधार्थ काँग्रेसचे धरणे आंदोलन
नोटाबंदीच्या निषेधार्थ काँग्रेसचे आंदोलन
कचरा व्यवस्थापनात नियोजनाचा अभाव, घंटागाडीचा मार्ग ठरेना
भरतीसाठी राज्यभरात ५५ परीक्षा केंद्रे, नवी मुंबईमध्ये फक्त एकच केंद्र
४५ दिवसांत कुर्ला-अंधेरी रस्त्याचे रुंदीकरण करा
महिला डॉक्टरवर जीवघेणा हल्ला, दोन हल्लेखोरांवर गुन्हा दाखल
व्रण जाण्यासाठी बोटॉक्स तंत्रज्ञानाचा शोध
अयोध्येमध्ये 1992 सारखी स्थिती होईल; सुरक्षा पुरवा अन्यथा...मौलवींना धास्ती
माझ्या प्रगतिपुस्तकावर बाळासाहेबच सही करायचे- राज ठाकरे
डीएसके यांना महारेराचा दणका, ग्राहकांना व्याजासहित पैसे देण्याचे आदेश
Maratha Reservation: येत्या 15 दिवसांत मराठा आरक्षणाचा मुद्दा निकाली निघेल- मुख्यमंत्र्यांचा दावा
स्टॅच्यू ऑफ युनिटीची लिफ्ट बंद पडली अन् मोदी अडकले
Rafale Deal: राफेल कराराच्या सीबीआय चौकशीबाबतचा निर्णय सर्वोच्च न्यायालयाने ठेवला राखून


ShivPratap Din Vishesh | Uday A. Sankhe | Marathi Book

छत्रपती श्री शिवाजी महाराज यांच्या आयुष्यातील वेगवेगळ्या साली घडलेल्या घटना लेखकाने दिनवार १ जानेवारी ते ३१ डिसेंबर या कालावधीत मांडलेल्या आहेत. घटनेच्या तारखेच्या दिवशी तिथी काय होती, ते सुद्धा दिलेले आहे. प्रत्येक घटनेचा संदर्भ दिलेला आहे.एका अर्थाने ही शिवाजी महाराजांची रोजनिशीच आहे.
त्यामुळे शिवाजी महाराजांच्या आयुष्यात रोज काय काय घडत होते हे या पुस्तकात स्पष्ट होते. कालच्या इतिहासात "आज" शिवरायांनी काय केले याची माहिती घेवून प्रेरणादायी दिवस सुरु करावा असे हे माहितीपूर्ण पुस्तक आहे.
लेखक: उदय आत्माराम संखे


’भैय्या’च्या लग्नाची गोष्ट….. | काय वाटेल ते……..

महेंद्र कुलकर्णीचा मराठी ब्लॉग……..
जुने लेख – या ब्लॉग वरचे
← ऑन द टिकिंग बॉंब..०
कधी अटेंड केलंय़ का एखादं भैय्याचं लग्नं - नाही पुण्या मुंबईला नाही.. तर थेट बिहार युपी मधे - नाही पुण्या मुंबईला नाही.. तर थेट बिहार युपी मधे  नाही अरे यार.. तुम्ही जीवनातल्या एका अत्युच्च आनंदाला मुकला आहात. वन्स इन अ लाइफटाइम , त्यांचं लग्नं एकदा तरी अटेंड केलंच पाहिजे.ह्या भैय्या लोकांच्या लग्नामध्ये खुप मजा येते. इतकी मजा तर अगदी मारवाड्याच्या लग्नात पण येत नाही.
हे भैय्ये लोकं कितीही शिकलेसवरले असले तरीही वागणुकीत फारसा फरक नसतो. शेवटी वळणाचं पाणी वळणालाच मिळणार ना
नुसती धमाल असते.. या लोकांच्या लग्नाची वेळ साधारण रात्री १ ते ४ च्या दरम्यान असते. लग्न म्हणजे एक मोठा कार्यक्रम असतो. लग्न रात्री , म्हणजे दिवसभर फुल टू टाइम पास सुरु असतो. खाणं पिणं..इत्यादी इत्यादी.. इत्यादी गोष्टींची रेलचेल असते. ज्याला जे वाटेल ते तो करित असतो.
तर अगदी पहिल्या पासून सुरु करु या आपण.. नवऱ्या मुलाला कुठल्यातरी चांगल्याशा हॉटेलमधे त्याच्या मित्रांसोबत उतरवलेले असते. आदल्या दि्वसापासूनच इथे त्यांची सरबराई सुरु असते. इतर बाराती पण तिथेच असतात, पण नवऱ्या मुलाच्या मित्रांना थोडा जास्तच मान दिला जातो.
लग्नाचा मंडप कुठे तरी दुसऱ्या एका ठिकाणी असतो. मंडपामध्ये सगळीकडे बसण्याची बैठक वगैरे व्यवस्था करुन ठेवलेली असते. जर जास्त झालीच तर झोपण्याची ही सोय असते. स्टेज बनवलेलं असतं, शक्यतो दोन भागात विभाजित असतं ते. कशाला सांगतोपण पुढे , आत्ता नाही….
लग्नाची वेळ व्हायची होती. नवरा मुलगा आय टी कंपनी मधला- आणि मुलगी पण तिथलीच. मुलाचे सगळे मित्र आले होते कानपुरला लग्नासाठी . गप्पा, खाणं पिणं सुरु होतं सकाळपासून. शेवटी संध्याकाळी बारात निघायची तयारी झाली. अंदाजे सात- साडेसात झाले होते. हॉटेलच्या समोर बॅंडवाले जोर जोरात बँड वाजवत होते. नवरा मुलगा खाली आला…. आणि एकदम स्मशान शांतता बॅंड वाजणे बंद झाले एकदम.. कोणालाच काही कळॆना.. काय झालं बॅंड वाजणे बंद झाले एकदम.. कोणालाच काही कळॆना.. काय झालं तर बॅंडमास्टर पुढे आला, म्हणाल पैसा दो.. तो बॅंड बजेगा. ( पैसा दो.. हे म्हणताना डोक्यावरून ओवाळून टाकण्याची ऍक्शन करित होता तो).शेवटी हजार रुपये नवऱ्यामुलाकडून वसूल केल्यावर बॅंड परत सुरु झाला.
समोर एक सजवलेली कार होती. कारला बदकाचा आकार दिलेला होता. चकचकीत अल्युमिनियमच काम केलेलं होतं..वरचं टप उघडं होतं. त्यात नवरदेव बसणार तर पुन्हा तेच.. ड्रायव्हर खाली उतरला. पैसा दो… तो ही गाडी चलेगी… इथे पण त्या नवऱ्यामुलाच्या भावाने हजार रुपये दिले, तरी पण तो कारवाला तयार होत नव्हता. १५०० रुपयांवर मांडवली झाली, आणि एकदाची समोर निघाली वरात.. थोडं पुढे गेल्यावर डोक्यावर लाइटींग घेउन चलणारे थांबले….
अगदी बरोबर ओळखलं.इथे पैसे उडवायची ऍक्शन केली त्या बत्ती वाल्यांनी.. म्हणजे नवऱ्या मुलाच्या डोक्यावरून ओवाळून पैसे उडवा…. इथे दहाच्या आणि शंभराच्या नोटांचं बंडल होतंच त्या मुलाच्या भावाच्या हातात, म्हणजे त्याला पुर्ण खात्री होती की असं काहीतरी होणार म्हणून. डान्स बारमधे नोटा ऊडवतात तशा नवऱ्यावरून ओवाळून नोटा उडवणे सुरु झाले. ह्या बत्ती वाल्यांच्या बरोबर लहान मुलं पण होती. ती नोटा गोळा करुन आपापल्या आई बापाकडे देत होते. सोबतंच डोक्यावरच्या बत्त्या खाली ठेवून ते लोकं स्वतः पण नोटा गोळा करित होते. नवरा मुलगा केविलवाण्या प्रमाणे हे सगळं पहात होता.
असं होता होता वरात एकदाची कण्हत कुथत लग्न मंडपा जवळ ( म्हणजे अर्धा कि.मी वर ) पोहोचली. तिथे एक सुंदर सजवलेला पांढरा घोडा, छानसं खोगीर घालुन तिथे उभा होता. त्या घोड्यावर मुलाला बसवलं.. अरे भाई…. बारात तो घोडीपेही आएंगी नां…. तर तो घोडा घेउन त्याचा मालक चालायला लागला. समोर फटाके उडवणं सुरु होतं..
घोडी चालत होती, तेवढ्यात एक गाणं सुरु झालं, आणि त्या घोडीच्या मालकाने घोडीच्या लगामाला विशिष्ट झटका दिला आणि ती घोडी नाचायला लागली. मोठं मजेशीर दृष्य होतं ते. घॊडीच्या पाठीवर नवरा मुलगा जीव मुठीत धरुन बसलाय , आणि ती घॊडी नाचते आहे. मला तर वाटलं की तो नवरा मुलगा पडणार आता. अहो घोडीवर बसायचं, आणि लगाम हातात नाही, नुसती आयाळ धरुन किती वेळ तोल सांभाळणार. नवरा बिचारा केविलवाणा चेहेरा करुन विनंती करतोय की बस्स.. करो भाई.. मत नचाओ घोडी को….मला उतरव रे बाबा.. पण … नो वे.. तो घोडी वाला अजुन चेव आल्यासारखा त्या घोडीला नाचवत होता… शेवटी त्या मुलाचा भाउ पुढे आला, आणि त्या घोडीवाल्याला १००० रुपये दिले, तेंव्हा हा तमाशा थांबला…आणि ती घॊडी दुडक्या चालिने मंडपाकडे निघाली.
नवऱ्या मुलाची सगळी हाडं खिळखीळी झालेली असावी त्या नाचण्यामुळे.चेहेरा अगदी पहाण्यासारखा झालेला.. त्याला पण वाटलं असावं, की कशाला आपल्या मित्रांना बोलावलं लग्नाला, उगीच शोभा करुन घ्यायलापरत गेल्यावर ते आपल्याला कसे चिडवतील हा पण एक प्रश्न होताच..
लग्न मंडपाच्या दाराशी, टिका लावणे हा प्रकार झाला. आणि नवरा मुलगा आत जाउन बसला. समोर जेवणाची व्यवस्था करुन ठेवलेली होती. स्नॅक्स वगैरे होतेच.. आणि कोणीतरी हळूच येउन सांगितलं की उपर व्यवस्था की गई है.. वरच्या मजल्यावर अपेय पानाची व्यवस्था होती. लोकं वर जाउन पिऊन येत होते, तर काही लोकं खालीच बाटल्या घेउन आलेले होते. समोर स्टेजवर मुलगा आणि मुलगी बसले होते. स्टेजच्या अर्द्याहुन जास्त भागात………
तर स्टेजच्या दुसऱ्या अर्ध्या भागात डान्सकरिता स्टेज सजवलं होतं.समोर चार मोठे मिशीवाले गुंडासारखे दिसणारे लठैत होते. स्टेजवर बिडी जलाइले …. जिगरसे पिया…. गाण्यावर दोन अर्ध नग्न स्त्रिया नाच करित होत्या- तुम्ही सिनेमात पहाता ना, अगदी तस्संच…. स्टेजवरच एक मेक शिफ्ट पडदा लावलेला होता. नाच सुरु असतांनाच एखादा टुल्ली झालेला स्टेजवर चढायचा प्रयत्न करित होता….. आणि मग लगेच ते लठैत का आहेत याचा शोध लागला..
कोणी त्या स्टेज वर चढलं आणि त्या मुलींच्या अंगचटीला जाउ लागलं, तर ते लठैत त्या माणसाला खाली उतरवायचे… आणि तेवढ्यातच त्या स्त्रिया पडद्यामागे धावत जायच्या, आणि ते लोकं खाली उतरले की मग पुन्हा स्टेजवर यायच्या… अशा चार मुली होत्या..आलटून पालटुन नाचायला.. 🙂
थोड्या वेळाने अनाउन्समेंट झाली, की आता १० मिनिटांचा ब्रेक आहे, आणि तेवढयात पाहुण्यांनी खान -पान करुन यावे. लोकं धावतंच माडिवर गेलेत पेय पान करायला…आणि खायला..पुन्हा थोड्यावेळाने सिडी लाउन नाच सुरु झाला.आणि पुन्हा तेच सगळं.. लोकांचं ओरडणं .. वगैरे वगैरे….
जयमालेची वेळ रात्रीची एक वाजताची होती. जयमाला झाली आणि पुन्हा हा नाच सुरु झाला. रात्री मग इतर कार्यक्रम सुरु होतेच. बरेचसे लोकं तिथेच टाकुन ठेवलेल्या बिछायतीवर आडवे होऊन घोरु लागले होते.. लग्नाचे इतर विधी पण झालेत रात्रभर चालणारा हा सोहोळा कधी संपला ते कळलंच नाही….. 🙂 विदाईची वेळ सकाळी आली, तो पर्यंत अर्धे लोकं आडवे झालेले होते… 🙂
प्रत्येकाने आयुष्यात एकदा तरी अटेंड करावा असा हा सोहोळा… मस्ट फॉर एव्हरी वन .. वन्स इन लाइफ टाइम… 😀 बाय द वे.. मी नाही अटॆंड केलं हे, तर माझी बहीण आणि तिचा नवरा दोघे पण गेले होते या लग्नाला. ती दिल्लीला असते , आयटी मधेच 🙂 तिने केलेले वर्णन इथे लिहुन काढलंय. आज आली होती ती मुंबईला..
← ऑन द टिकिंग बॉंब..०
60 Responses to ’भैय्या’च्या लग्नाची गोष्ट…..
त्यांच्याकडली ती पध्दत आहे, एखादा युपी वाला मित्र असेल तर त्याला विचारुन पहा.. हे असंच असतं त्यांचं.. लोकसंगितातली गाणी असतात. किंवा सिनेमातली द्वै अर्थी.. बिडी जलाइले सारखी..
असे प्रोग्राम्स नाही होत आपल्या कडे.. दारुपिणं वगैरे कधिच नसतं.. आपली पध्दत खुप चांगली आहे..
माझी बहिण सांगत होती, खुप मजेशिर प्रकार आहे हा. ती पण आय टी मधलीच, कलिग असल्यामुळे त्या नवऱ्यामुलाने बोलावले म्हणे लग्नाला. 🙂 मारवाडी लोकं त्रास देतात मुलीकडच्यांना.. विनाकारण, इथे तसं दिसलं नाही म्हणे फारसं..
धांगडधिंगा असतोच. हल्ली तर मुली पण नाचतात वरातिमधे, फक्त या बिहारी किंवा युपी लोकांच्याइतका आक्रस्ताळेपणा नसतो आपल्याकडे…
केरळी लग्न केलंय अटेंड, पण ते फक्त मराठी केरळी लोकांचं. माझा एक मामे भाउ डॉक्टर आहे, त्याचं लग्नं केरळी मुलिशीच झालं. ती फक्त नावालाच केरळी, जन्मापासुन महाराष्ट्रात, म्हणुन पुर्ण मराठी होती ती.. फक्त नांव होतं केरळी.. खरं केरळी लग्नं अटेंड करायचंय एकदा. आता ९ तारखेला हैद्राबादला जातोय, एका लग्ना साठी. इथे मराठी मुलगी, आणि हैद्राबादी मुलगा असं कॉम्बिनेशन आहे .. बघु या.. कस काय होतं ते.. 🙂
बंदुकिच्या गोळ्यांचं मी पण ऐकलं होतं. नेहेमीच पेपरला पण येत असतं, बरात मधे गोळिबारामुळे कोणीतरी गोळी लागुन मेलं म्हणुन.. प्रतिक्रियेकरता आभार..
आम्ही एक बिहारी लग्न मिस केलं, पण आम्ही मुलीकडून जाणार होतो… आता अजून एक चान्स आहे, मुलाकडून जाण्याचा त्यावेळी बघता येणार आहे….
वर्णन मात्र एकदम झकास, बिहारी मित्राकडून ऐकल्या सारखे ….
अवश्य जा लग्नाला. पण ते लग्न मात्र बिहार /यु पी मधे व्हायला हवं.. इकडे मुंबईला आपल्याच पध्दती प्रमाणे होतं यांचं लग्नं.. इकडचे भैय्ये बरेच सुधारलेले आहेत..
बहिण नुकतीच शिकागो हुन परत आलेली, म्हणुन जास्त मजेशिर वाटलं असावं.. पण तीने ज्या पध्दतीने सांगितलं, ते ऐकुनच मजा आली आणि , तेंव्हाच ठरवलं, यावर लिहायचं म्हणुन… 🙂
हैद्राबादच्या लग्नाची गोष्ट… सगळे नातेवाईक फाडुन खातिल , काही लिहिलं तर.. 😀
🙂 मजा आली वाचताना.
मला पण ऐकतांना इतकं हसु येत होतं की विचारायची सोय नाही.. 🙂
 मला कोणी अशा लग्नाला बोलावताय का याची मी वाट बघतोय आता. वाचताना खूप हसू आले. माझी खात्री आहे की हि कहाणी ऐकताना तुम्हाला जास्तच हसू आले असेल.
बराच वेळ माझा विश्वासच बसत नव्हता.. असं शक्यच नाही असं सारखं वाटत होतं.. पण ती इतक्या सिरियसली सांगत होती की विश्वास ठेवावाच लागला.. एखादा युपी वाला मित्र असेल तरच चान्स आहे… बेस्ट लक..
फ़ारच छान वर्णन केलं.पहिल्यांदाच याबाबत वाचतोय. मजा आली.
माझे काही वर्गमित्र आहेत. तिकड्ले ,त्यांना आता मी लग्नाच विचरिल व त्यांच्या लग्नाची वाट पाहिल.
अजिबात चान्स सोडू नका. आणि इतर कुठल्याही लग्नाला जायचं म्हंट्लं तरिही कधीच चान्स सोडू नये या मताचा मी आहे.
सुंदर वर्णन झाल आहे एका लग्नाच. माझ्या माहितीप्रमाणे त्यांचे लग्न जवळ जवळ एक आठवडा चालते. रोज रात्री नाच गाण्यांचा कार्यक्रम असतो. 🙂 🙂 धमाल असते.
ते एक आठवड्याचं म्हणजे नवऱ्या मुलाच्या घरी, आणि त्या मुलीच्या घरी वेगवेगळे प्रोग्राम्स असतात असं ऐकलंय.. माझी इच्छा आहे .. बघु या कसं जमतं ते.. एक भैय्या लग्नं पुण्याला अटेंड केलं तर ते अगदी साधं आपल्या सारखंच झालं..
आयला… तुम्ही नुसत्या ऐकलेल्या वर्णनावरून एवढ मस्त लिहील आहेत. प्रत्यक्षात अटेंड केल असतात तर किती details दिले असतेत 🙂 .. पण जायला हव एकदा या लग्नाला. बघूया कोणी बोलावतय का 🙂
ते तर आहेच. जर स्वतः पाहिलं असतं तर अजुन जास्त व्यवस्थित लिहिता आलं असतं. 🙂 बघु पुढे मागे चान्स मिळेलच …
माझ्या बिहारी मित्राने अगदी असेच वर्णन केले होते. नाचणार्‍या बायांना ’बाईजी’ म्हणतात.गोळीबार वगैरे ज्यांचे मोठे प्रस्थ आहे त्यांच्याकडे. पण एक मात्र खरे, रात्रीच्या लग्नातच मजा असते.मराठी लोकांमधे जे दिवसा लग्न लागतात ते मला अगदीच मिळमिळीत वाटतात आणि उन्हाळ्यातील दुपारचे लग्न जीव खातात.
उन्हाळ्यातली दुपारची लग्नं.. आणि ती पण नागपुरसाईडला/औरंगाबादकडे असली तर हाल विचारायलाच नको.. आपल्या कडे सकाळचाच मुहुर्त असतो नेहेमी..
मी मे महिन्यातलं सकाळी ९ चं लग्न attend केलं होतं नागपुरला, खापरी railway crossing traffic jam मुळे १२ ला लागलं(नवरदेव वर्ध्याचा ) सगळयांचेच जे हाल झाले त्याचे वर्णन शक्य नाही.
नागपुरचा उन्हाळा.. बापरे कल्पनाच करवत नाही. नागपुरला असतांना बाइकवर ह्याच उन्हातफिरायचो..आता सहन होत नाही..
मस्तच वर्णन आहे. मी वाचेपर्यंत २९ वाचक लग्न पाहून आले सुद्धा तुमच्या बहिणीला खास धन्यवाद सांगा. त्यांच्या मुळे हा लग्न योग जुळून आला. मी ओमानी लग्नाचे आमंत्रण येते का तुमच्या बहिणीला खास धन्यवाद सांगा. त्यांच्या मुळे हा लग्न योग जुळून आला. मी ओमानी लग्नाचे आमंत्रण येते काह्याची वाट पाहत आहे.
ओमानचं लग्न.. मला वाटतं तेआपल्या कडल्या मुस्लिम लग्नासाखंच असावं.. ती जेंव्हा सांगत होती तेंव्हा नुसती हसुन ह्सुन पुरेवाट झाली होतीआ्मची..
मी पण अटेंड केलेय हे असे एक लग्न..खुप मजा आली होती..माझ्या एका मावज बहिणीने च केलेय बिहारी मुलाशी लग्न..सोलिड धमाल आली होती.पैशाची उधळण तर काही विचारु नका.आणि विशेष गोष्ट म्हणजे त्यांच्या कडे ह्या प्रकारच्या नाचगाण्यांना बायका काही आक्षेप घेत नाहित.त्यांच्या मते..”अरेमर्द नही ये सब करेगा तो कोहुन करेगा..असे म्हणुन पुरुषांना प्रोत्साहित केले जाते.फ़रक एव्ह्ढाच कि आपण स्वातंत्रदिन सेलिब्रेट करतो.पण हे लोक पारतंत्र्याचा तो पहिल वहिला दिवस अगदी जोशात सेलिब्रेट करतात.लग्ने अटेंड करावी तर त्यांची.बाकी रागरुसवे जसे त्यांच्याकडे तसे आपल्याकडे पण होतातच नाही का
बाकी लेख एकदम सही..
माझी पण इच्छा आहे .. एकदा अटेंड करण्याची . माझी बहिण नॉन स्टॉप बोलत होती त्या लग्ना बद्दल जवळपास एक तास. एक मोठी कादंबरी होऊ शकते यावर.. 🙂
पहिल्यांदा ब्लॉग वर आलात.. धन्यवाद.. 🙂
काका अगदी खर आहे. माज्या एका बिहारी मित्राच्या लग्नाला गेलो होतो. आपल्या गावाकडच्या तमाशा सारखाच असत त्याचं लग्न.
नशिबवान आहात तुम्ही सचिन.. 🙂 तसंच बंगाल्यांचं लग्न पण मजशिर असतं म्हणतात.. आजपर्यंत फक्त रिसेप्शन अटेंड केलंय. एकदा ते पण लग्न अटेंड करायची इच्छाआहेच..
महेंद्रजी वाचतांनाच ’बिडी जलाईले’ आठवत होते की पुढे उल्लेख आलाच….मजा आली वाचताना :)……
आजकाल आपल्याकडेही बरेच बदल झालेत लग्नात…..पण तरिही शांत असतात आपल्याकडची लग्न
बिडी जलाइले..आणि चोली के पिछे तर ह्यांचंफेवरेट असतं.. सारखं तेच ते गाणं सुरु होतं म्हणे..
LOLz… 😀 इतकं घाबरायला नको..
तुमच्या मित्रांना मजा येइल..तुमच्या लग्नात. 😀 जर बिहारी मुलशी लग्न केलंच तर
मी शाळेत-बिळेत असताना एका चणेवाल्या भय्याच्या मुलीच्या लग्नाच्या दुसर्या दिवशी तृतीयपंथी लोकांना बोलावून नाच आणि असाच धांगडधिंगा पाहिलेला पुसटसा आठवतोय..अर्थात काही कळण्याचं वयही नव्हतं…या पोस्टवरून आठवलं…
बाकी सगळ्यांनी कॉमेन्टू ठेवलंय…तुम्ही मात्र सॉलिड उत्सुक आहात बिहारी लग्नाला जायला असं दिसतंय….:) आणि जर गेलात तर मात्र लगेच एक ओरिजिनलवारी पोस्ट टाका. 🙂
अगदी मनातलं ओळखलंत..खरंच इच्छा आहे मनापासुन.. 🙂
विजय ला म्हणा, की हे पोस्ट ट्रान्सलेट करुन सांग त्या मित्राला.. 🙂 तु काल सांगितलंस तेंव्हाच खुप हसु येत होतं,केवळ २५ मिनिटात टाइप करुन पोस्ट केलंय.. फारसा विचार न करता…
कांही लोका्नी तुला पण थॅंक्स म्हंट्लंय…मला हे सांगितलं म्हणुन.. 🙂
अरे कामामूळे आता सर्व ठिकाणाचे मित्र ओळखीचे झाले आहेत. येत्या काही वर्षात नक्की अशी भन्नाट लग्न नक्की अटेंड करणार .. हाहा … बाकी तुझे वर्णन मस्तच… 😉
नक्की कर अटेंड..आणी एक मस्त पोस्ट टाक..
बायका असतात त्यांच्या लग्नात आमच्या शेजारची मिश्रा मावशी सांगायची की दुल्हा बारात घेऊन जेव्हा घरी येतो, तेव्हा बायका त्याला ओवाळण्यासाठी घरीच थांबतात म्हणे. कदाचित मुलीकडच्या बायका लग्नाला येत असतील.
त्यांचा गौना (की गवना) पण भारी असतो. मुलीला सुई पासून गाडी पर्यंत सर्व काही देतात. मुलाने फक्त मांडवात उभं रहायचं.
आमच्या शेजारच्या मिश्रा मावशीला दोन मुलं तीन मुली. मुलांच्या लग्नात मिळवलं, ते मुलींच्या लग्नात दिलं. “सौदा तो घाटे का ही रहा”, असं म्हणाली. मुली तीन ना
माझी बहिण तर गेली होती मुलाकडुन.. ..तो मित्र म्हणुन त्याच्या लग्नाला.. स्त्रिया येतात की नाही ते विचारलं नाही मी .. कदाचित नसतिल पण….
तुमचं हे बाकी अगदी खरं की ..प्रत्येक गोष्टीत सौदा पहातात ते लोकं.
घोडीचा सीन सॉलीड आहे 🙂
अजुन तरी असा “शाही लग्नसोहळा” आपल्या नशिबी पाहणे – हजर राहणे – आले नाही… मात्र आता नजर ठेऊन बसतो, कदाचित मित्र – मित्राचा मित्र – असा कोणी सापडेलच 😉
महेंद्र कसला धमाल प्रकार आहे. अर्थात फक्त लांबून पाहण्याकरीताच बरं का. आपल्याकडे असे काही होत नाही ….तेच चांगल आहे. बाकी कसले सही आहे हे लग्न. हा हा…. घोडीचा सीन तर मस्तच. माझ्या चुलतबहिणीच्या लग्नात माझा मेहुणा असाच घोडा उडवत आला होता. पण त्याला घोड्यावर नीट बसताही येते आणि रपेटही जमते. आणि खान पान व नाचकाम तर कठीणच ………:) मस्तच.
प्रतिक्रियेकरता आभार.गेले काही दिवस नेट वर जवळपास नाहीच .. म्हणुन वेळ झाला उत्तर द्यायला.
खूप छान वर्णन केलयंत  जणू लग्नात सामील झाल्या सारखेच वाटत होते
आपला भारत इथुन तिथे पसरला आहे  त्यामूळे व ठिक ठिकाणच्या परंपरांमुळे हे बदल घडून आलेले दिसतात, आणि ह्या परंपरांनाही अनेक पिसे जोडली गेलेली असतात
कशाला, परवा एका गृहमुखाला जाण्याचा प्रसंग आला…फार लांब नाही औरंगाबादला तिथे गृहमुखालाही गावजेवण होते लग्नाला तर तालुकाच यायचा  लग्नाला तर तालुकाच यायचा
प्रतिक्रियेकरिता आभार. लहान गावात तर कुठलाही प्रसंग असो.. अख्खं गांव येणारंच , तुम्ही बोलवा किंवा नका बोलवु.. 🙂
या ब्लॉग वर शोध घेण्यासाठी …..
सध्या उपस्थित असलेले …
इ मेल मधे काय वाटेल ते.....
"काय वाटेल ते" वरील नवीन लेखाबद्दल माहीती साठी आपला इ मेल नोंदवा.
रॅंडम पोस्ट् -डायस वर क्लिक करा.
जी एस टी – नेमकं काय आहे
केरळ – कॉंग्रेस – आणि गोहत्या.
इंटरनेट वर तुम्ही काय करता ते ट्रॅक केलं जातंय. तुमचा क्लाउड वर सेव्ह केलेला डेटा कितपत सुरक्षित आहे
म्हातारा नवरा अन, कुंकवाला आधार.
खरंच आपण लोकशाहीसाठी लायक आहोत
द्वेष नसलेला त्वेष, विष नसलेला विनोद
नरेंद्र मोदींचे गुजरात मॉडेल…
लोकं लग्न का करतात
तुम्ही पण बालक आहात
छोटीसी कहानी.. भाग १
व्यक्ती आणि वल्ली (16)
‘काय वाटेल ते’ तुमच्या ब्लॉग वर
खाली दिलेला कोड तुमच्या ब्लॉगवर पेस्ट करा
या ब्लॉग वरील लिखाण कॉ्पीराईट प्रोटेक्टेड आहे, कुठेही पब्लिश करण्यापूर्वी लेखकाची परवानगी घेणे आवश्यक आहे.


Marathi news Pune news tribal women संक्रांतीनिमित्त आदिवासीं भगीनींना साडीवाटप | eSakal

संक्रांतीनिमित्त आदिवासीं भगीनींना साडीवाटप
शनिवार, 13 जानेवारी 2018
वाहनगावचे ग्रामदैवत काळूबाई देवी मंदीराच्या प्रांगणात हा कार्यक्रम संपन्न झाला, थ्रिसेनक्रुप कामगार संघटनेचे अध्यक्ष अनिल गोडसे, कंपनीचे अधिकारी सोमनाथ माने, संजीव येळगे,रविंद्र कामथे,वर्षा येळगे, अश्विनी माने, तृप्ती कामथे, माजी सरपंच निवृत्ती वाडेकर, बळीराम वाडेकर, गुलाब तनपुरे, पंढरीनाथ तनपुरे आदि उपस्थितीत होते.
टाकवे बुद्रुक : मकरसंक्रांतीच्या निमित्ताने पिंपरीतील थ्रिसेनक्रुप लिमिटेडच्या वतीने आंदर मावळातील वाहनगाव, कुसवली, शंकरवाडीतील आदिवासी पाडयावरील सुमारे शंभर महिलांना साडी वाटप केले. सणासुदीच्या दिवसात मिळालेल्या साडयांनी आदिवासीं भगीनींच्या चेहर्‍यावर स्मित झळाळले.
वाहनगावचे ग्रामदैवत काळूबाई देवी मंदीराच्या प्रांगणात हा कार्यक्रम संपन्न झाला, थ्रिसेनक्रुप कामगार संघटनेचे अध्यक्ष अनिल गोडसे, कंपनीचे अधिकारी सोमनाथ माने, संजीव येळगे,रविंद्र कामथे,वर्षा येळगे, अश्विनी माने, तृप्ती कामथे, माजी सरपंच निवृत्ती वाडेकर, बळीराम वाडेकर, गुलाब तनपुरे, पंढरीनाथ तनपुरे आदि उपस्थितीत होते.
मागील दोन वर्षांपूर्वी सकाळने आदिवासी पाडयावरील आदिवासी बांधवांच्या समस्या मांडल्या होत्या, रोजगाराचा प्रश्न, रहायला हक्काचे घर नाही, की थंडीत पांघरूण नाही. याची दखल घेऊन मागच्या वर्षी थ्रिसेनक्रुपने निगडे, आंबळे, माऊ,फळणे या कातकरी पाडयावर ऊबदार कपडे वाटली होती. मागील वर्षाचा कित्ता गिरवित या वर्षी या पाडयावरील महिलांची गरज ओळखून व महिलांच्या मागणी प्रमाणे प्रत्येक महिलेला तीन साड्यांचे वाटप करण्यात आले.
आदिवासी समाजाला मुख्य प्रवाहात आणण्यासाठी सकाळचे बातमीदार रामदास वाडेकर यांनी या बाबत पुढाकार घेतला आहे, केवळ शैक्षणिक साहित्याच्या अभावी या पाडयावरील शून्य ते सहा वयोगटातील बालक शाळा बाह्य राहू नये यासाठी देखील थ्रिसेनक्रुपच्या वतीने शैक्षणिक किट देण्याचे आश्वासन कामगार संघटनेचे अध्यक्ष अनिल गोडसे यांनी दिले.शिक्षण,आरोग्य आणि आदिवासी युवकांना रोजगार उपलब्ध करून देण्यासाठी कंपनीची मदत मिळेल असा विश्वास इतर अधिकाऱ्यांनी दिला.
आदिवासी महिलांनी मनातील न्यूनगंड काढून, मुलांना शिकवा त्याच बरोबर मोठी स्वप्ने पाहून त्यासाठी प्रयत्न करा, आमची सोबत तुमच्या बरोबर आहे असे येळगे, माने, कामथे या महिला प्रतिनिधींनी सांगीतल्यावर आदिवासी महिलांनी टाळ्या वाजवून दाद दिली. खरेदी विक्री संघाचे संचालक मारूती खांडभोर यांनी प्रास्ताविक केले. काळूराम वाडेकर यांनी सुत्रसंचालन केले. बजरंग हिलम यांनी आभार मानले.
'युवकांना देशासाठी प्रेरित करावे लागेल'
पुणे - युवकांना देशासाठी प्रेरित करावे लागेल. तसेच, त्यांच्यात भारताचा इतिहास जागृत ठेवण्याचे कार्य करावे लागेल, असे मत निवृत्त एअर मार्शल भूषण...
शॉर्ट सर्किटमुळे चव्हाणनगर येथील अंगणवाडीला आग
सहकारनगर : चव्हाणनगर (तीन हत्ती चौक) येथील कै.विष्णू जगताप क्रीडा संकुल येथील जलतरण तलावात इलेक्ट्रिकल मोटारीने पाणी सोडले जाते. मोटारीच्या...
९० व्या वर्षी ते झाले पट्टीचे चित्रकार
किवळे : तरुणपणी चित्रकलेशी काडीचाही संबंध नसणाऱ्या मामुर्डी येथील सी. के. दामोदरन यांनी वयाच्या ७८ व्या वर्षी आपल्या कुंचल्यातून...
कवडीपाटला वैविध्यपूर्ण पक्षांची मांदीयाळी
मांजरी - उत्तरेत वाढू लागलेल्या कडाक्याच्या थंडीमुळे तेथील देशी-विदेशी पक्षी दक्षिणेकडे स्थलांतरीत होऊ लागले आहेत. शहर व जिल्ह्यातील विविध...
चिमुरड्यांच्या खेळांना बुद्धिमत्तेची किनार
जळगाव - खेळ म्हटला म्हणजे मुलांचा आवडता विषय. पूर्वी खेळण्याच्या माध्यमातून शारीरिक विकास कसा साधला जाईल याचा विचार केला जायचा. परंतु आता ‘ट्रेंड’...
छटपूजेनंतर कुकडी नदी किनारा केला चकाचक
जुन्नर - उत्तर भारतीयांच्या काल सांयकाळी सुरू झालेल्या छट पूजेची आज बुधवार ता.14 रोजी सूर्योदयानंतर सांगता झाली. यानंतर नदी किनारा परिसर त्यांनी न...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर

मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन
क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर
4 0 संपादक १४ जुलै, २०१८ संपादन
क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर, मराठी लेख - [Kshetra Sanganak First Programmer, Marathi Article] संगणक क्षेत्रातील माऊली ऑगस्टा एडा किंग उर्फ एडा लवलेस यांच्या कार्याविषयी.
आध्यात्मात जसे ‘पंढरपूर’ला महत्व आहे तसे अभ्यासविश्वात ‘संगणक’ क्षेत्राला महत्व आहे. तंत्रयुगातील वारीच्या निमित्ताने संगणक क्षेत्रातील एका माऊलीची थोडक्यात ओळख
क्षेत्र पंढरपूरला असंख्य वारकरी आषाढी एकादशी निमित्त माऊलींच्या दर्शनासाठी पायी वारी करतात. मनःशांती आणि आध्यात्मिक जीवनाच्या अंतिम ध्येयाकडे घेऊन जाणारा हा प्रवास कष्टाचा असला तरी सुखद वाटतो कारण मन पांडुरंगात रमलेलं असतं. याचप्रमाणे तुमच्या ध्येयावर जर तुमची भक्ति जडली असेल तर तुमच्या आवडत्या क्षेत्रात प्रवास कष्टदायी असला तरी आनंदमयी असेल यात शंका नाही. खरं तर अभ्यासविश्वात अनेक क्षेत्रं आहेत आणि प्रत्येक क्षेत्राचं स्वतःचं असं वेगळेपण आणि महत्व आहे. परंतु २१ व्या शतकाच्या उंबरठा ओलांडत असताना आणि आधुनिकीकरणाच्या जागतिक बाजारपेठेचा जर वेग पकडायचा असेल तर संगणकाची मदत गरजेची आहे. प्रत्येक क्षेत्राच्या माहिती, विकास आणि संशोधन कार्यात संगणकाची मदत मोलाची आहे आणि म्हणूनच आध्यात्मिक जगात जसं क्षेत्र ‘पंढरपूर’ला महत्व आहे तसं अभ्यासविश्वात क्षेत्र ‘संगणका’ला आहे असं मला वाटतं. तेव्हा या वारीच्या निमित्ताने याच संगणक क्षेत्रातील एका माऊलीची थोडक्यात ओळख करून देत आहे.
संगणक म्हटलं की प्रोग्रामर हा शब्द जणू जोडगोळीच वाटतो. मग मनात कुतुहल तयार होतं की, ‘कोण असेल बरं पहिला प्रोग्रामर ’ आणि मला लिहिताना अत्यंत अभिमान वाटतो की, ही पहिली प्रोग्रामर आहे एक माऊली जिचं नाव आहे ‘ऑगस्टा एडा किंग’ जी ‘एडा लवलेस’ या नावाने देखिल ओळखले जाते.
‘एडा लवलेस’ यांचा जन्म १० डिसेंबर १८१५ रोजी झाला. लंडनमधील सुप्रसिद्ध कवी ‘जॉर्ज गॉर्डन बायरन’ यांची ती कन्या परंतू तिच्या जन्माच्या काही आठवडे आधीच तिच्या आईने म्हणजेच ‘अ‍ॅनी इस्बाला मिल्बॉक बायरन’ यांनी तिच्या वडिलांशी घटस्फोट घेतला होता. काही महिन्यांनीच ‘लॉर्ड बायरन’ यांनी इंग्लंड सोडले. त्यानंतर एडाने तिच्या वडिलांना कधीच पाहिले नाही. ‘जॉर्ज गॉर्डन बायरन’ यांचा एडा ८ वर्षांची असतानाच ग्रीसमध्ये मृत्यू झाला. एडाचे संपूर्ण संगोपन तिच्या आईनेच केले आणि तिच्या आईच्या आग्रहाखातर तिला गणित आणि विज्ञान शिकविण्यात आले. त्या काळात अशा आव्हानात्मक विषयाचा अभ्यास करण्यासाठी स्त्रियांना दुय्यम स्थान दिले जात होते. परंतू एडाच्या आईचा असा समज होता की, कठीण विषयाच्या अभ्यासात गुंतून राहिल्यामुळे का होईना पण तिच्यामध्ये तिच्या वडिलांचे उपजत गुण तरी विकसित होणार नाहीत.
[next] एडाच्या आईचा निर्णय कदाचित योग्य असावा अगदी सुरूवातीपासूनच एडा तिची गणित आणि भाषेविषयीची प्रतिभा दाखवित होती. वयाच्या १७ व्या वर्षी एडाची गणितज्ञ आणि संशोधक ‘चार्ल्स बॅबेज’ यांनी तिला त्यांची मदतनीस व मार्गदर्शक म्हणुन काम पाहण्याची परवानगी दिली. बॅबेज यांच्या सहाय्याने एडाने लंडनचे प्राध्यापक ‘अगस्तस डी मॉर्गन’ यांच्यासोबत प्रगत गणिताचा अभ्यास सुरू केला.
संगणकाचे जनक मानले जाणारे ‘चार्ल्स बॅबेज’ यांच्या विचारांनी एडा अत्यंत प्रभावित झाली होती. बॅबेज यांनी गणिती आकडेमोड करण्यासाठी फरक इंजिनाचा शोध लावला. ही मशीन पूर्ण होण्याआधी एडाला ती पाहण्याची संधी मिळाली आणि ती भारावून गेली. नंतर बॅबेज यांनी आणखी एक अ‍ॅनालिटिकल (विश्लेषणात्मक) इंजिन तयार केले जे जटिल आकडेमोडीसाठी उपयुक्त होते. कालांतराने एडा यांना इटालियन इंजिनिअर ‘लुइजी फेडरीको मिनब्रा’ यांनी बॅबेज यांच्या अ‍ॅनालिटीकल इंजिन या विषयावर लिहिलेला लेख अनुवाद करण्यासाठी विचारण्यात आले आणि त्यांनी मुळ फ्रेंच भाषेतील हा लेख इंग्रजी भाषेत फक्त अनुवादितच केला नाही तर त्या यंत्राविषयी स्वतःचे विचार व संकल्पनाही मांडल्या.
एडा ही पहिली व्यक्ती होती जिने ओळखले होते की, मशीनचा वापर हा आकडेमोड करण्याव्यतिरीक्तही केला जाऊ शकतो आणि मग याच मशीनद्वारे चालविण्याच्या उद्देशाने तिने तिचा पहिला अल्गोरिदम प्रसिद्ध केला. एडा यांनी त्यांच्या अभ्यासात अक्षरे व चिन्हे हाताळण्यासाठी कोड कसा तयार करावा याची नोंद करून ठेवली आहे तसेच आजच्या कॉम्पुटर प्रोग्रामिंगमध्ये वापरल्या जाणाऱ्या लुपिंग (Looping) पद्धतीचे म्हणजेच ठराविक सूचनांचा सम्च जर वारंवार लागत असेल तर त्याची पुनरावृत्ती कशी करावी याबद्दलही लिहून ठेवले आहे. तिच्या या सर्व मोलाच्या योगदानाबद्दल ती संगणक क्षेत्रातील पहिली प्रोग्रामर म्हणुन ओळखली जाते. दुर्दैवाने एडा यांचा गर्भाशयाच्या कर्करोगामुळे २७ नोव्हेंबर १८५२ रोजी मृत्यू झाला. एडा यांना आणखी थोडे आयुष्य मिळाले असते तर नक्कीच गणित आणि संगणक क्षेत्रात भरीव कामगिरी पाहायला मिळाली असती.
जाता जाता या लेखातुन एकच सम्देश द्यावासा वाटतो की, ‘एडा यांचा जीवनप्रवास हा केवळ ३६ वर्षांचा होता. आपण जर जगाचा आणि भारताचा इतिहास पाहिला तर एडा यांच्या सारखेच अनेक प्रज्ञावंत आहेत ज्यांचे आयुर्मान कमी आहे. परंतु त्यांच्या कार्य आणि कर्तुत्वाने त्यांचे आयुष्यमान अमर झाले आहे. त्यामुळे आयुर्मानाच्या या दृष्टचक्रात न अडकता कर्तुत्वाच्या प्रतिभेचं आयुष्य कसं उंचाविता आणि वाढविता येईल यासाठी तरूण पिढीने प्रयत्न करावा असं मला मनापासून वाटतं.’
‘वारीच्या निमित्ताने संत तुकाराम यांच्या तुकाराम गाथेतील माझ्या आवडीचा एक अभंग’
आहे अवघी फजिती ॥१॥
प्रमाण तें फिकें गोड ॥ध्रु॥
भरली लावूं नये होटीं ॥२॥
शुद्ध बरा सोंग वाव ॥३॥
अक्षरमंच जीवनशैली ज्योती मालुसरे मराठी लेख विज्ञान तंत्रज्ञान
नवीनतम पोस्ट थोडे जुने पोस्ट मुख्यपृष्ठ
ईमेलद्वारे बातमीपत्र$desc=ईमेलद्वारे प्रेरणादायी, मनोरंजक लेखन प्राप्त करण्यासाठी सदस्यता घ्या
प्रत्येकावर विश्वास ठेवणे हे धोकादायक आणि कुणावरही विश्वास न ठेवणे हे खूपच धोकादायक होय.
खेड्यापाड्यातली मराठी भाषा रांगडी, अशुद्ध आणि अपभ्रंश असलेली असते; कशीही असो ती ‘मराठी’च म्हणून मराठी माणसाला आवडते मराठी भाषा आमुची मा...
छत्रीवालीच्या छत्रीला आजीच्या मायेचा ओलावा
पावसाळा आला, की सगळ्यांच्या कपाटात ठेवलेल्या छत्र्या बाहेर येतात. बाजारातही अनेक प्रकारच्या नव्या आणि ट्रेंडी छत्र्या मिळू लागतात. स्टार ...
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक - मातीतले कोहिनूर
टिळकांचे खरे नाव केशव आहे परंतु त्यांना ‘बाळ’ या टोपण नावानेच सगळे ओळखत. टिळक अतिशय कुशाग्र बुध्दिमत्तेचे होते. त्यांचे गुरु त्यांना ‘सु...
चलो अयोध्या - व्यंगचित्र
चलो अयोध्या - व्यंगचित्र
गुरुपौर्णिमा - गुरु पूजनाचा दिवस - सण-उत्सव
आषाढ पौर्णिमा म्हणजे गुरुपौर्णिमा हा गुरुपूजनाचा दिवस आपल्या भारतीय संस्कृतीत मध्ये देवदेवता ह्यांना जितके महत्त्व आहे. त्यापेक्षा थोड ...
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक - मातीतले कोहिनूर
टिळकांचे खरे नाव केशव आहे परंतु त्यांना ‘बाळ’ या टोपण नावानेच सगळे ओळखत. टिळक अतिशय कुशाग्र बुध्दिमत्तेचे होते. त्यांचे गुरु त्यांना ‘सु...
खेड्यापाड्यातली मराठी भाषा रांगडी, अशुद्ध आणि अपभ्रंश असलेली असते; कशीही असो ती ‘मराठी’च म्हणून मराठी माणसाला आवडते मराठी भाषा आमुची मा...
निसर्ग रंगात रंगुया सरगम सुर हे आपण छेडूया निसर्ग रंगात आपण सारे रंगुया पाऊल वाटेच्या दुतर्फा झाडांची ही दाटी मन जाई हा मोहूनी निसर्...
© 2015 मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन
अजय दिवटे,1,अनिल गोसावी,2,अनुभव कथन,2,अपर्णा तांबे,7,अब्राहम लिंकन,2,अभंग,1,अमन मुंजेकर,1,अमित पडळकर,4,अमित बाविस्कर,4,अमुक-धमुक,1,अमोल सराफ,1,अलका खोले,1,अक्षरमंच,123,आईच्या कविता,9,आकाश भुरसे,6,आज,38,आजीच्या कविता,1,आठवणींच्या कविता,1,आतले-बाहेरचे,1,आत्मविश्वासाच्या कविता,1,आनंदाच्या कविता,8,आभिजीत टिळक,2,आरती गांगन,1,आरती शिंदे,5,आरती संग्रह,1,आरोग्य,2,आशिष खरात-पाटील,1,इंद्रजित नाझरे,5,इसापनीती कथा,43,उदय दुदवडकर,1,उपवासाचे पदार्थ,1,उमेश कुंभार,6,ऑगस्ट,1,कपिल घोलप,3,कपील घोलप,2,करमणूक,31,कर्क मुलांची नावे,1,कार्यक्रम,3,किल्ले,1,किशोर चलाख,1,कुठेतरी-काहीतरी,2,केदार कुबडे,18,कोशिंबीर सलाड रायते,1,गणपतीच्या आरत्या,1,गण्याचे विनोद,1,गावाकडच्या कविता,6,गोड पदार्थ,2,घरचा वैद्य,2,जीवनशैली,54,जून,1,ज्योती मालुसरे,1,टीझर्स,1,ट्रेलर्स,2,तिच्या कविता,4,तुकाराम गाथा,1,तेजस्विनी देसाई,1,दादासाहेब गवते,1,दिनदर्शिका,28,दिनविशेष,6,दुःखाच्या कविता,8,दैनिक राशिभविष्य,8,धोंडोपंत मानवतकर,1,निसर्ग कविता,7,नोव्हेंबर,4,न्याहारीचे पदार्थ,1,पंचांग,14,पाककला,8,पावसाच्या कविता,6,पुणे,2,पोस्टर्स,5,प्रतिक्षा जोशी,1,प्रवासाच्या कविता,1,प्रियांका न्यायाधीश,3,प्रेम कविता,19,प्रेरणादायी कविता,7,फोटो गॅलरी,6,बातम्या,1,बाबाच्या कविता,1,बायकोच्या कविता,2,बालकविता,5,बाळाची मराठी नावे,1,बाळासाहेब गवाणी-पाटील,1,भाग्यवेध,8,मंदिरे,1,मधल्या वेळचे पदार्थ,1,मधल्या वेळेचे पदार्थ,1,मनाचे श्लोक,12,मराठी कथा,19,मराठी कविता,90,मराठी गझल,1,मराठी गाणी,1,मराठी चारोळी,1,मराठी चित्रपट,10,मराठी टिव्ही,18,मराठी नाटक,1,मराठी भयकथा,19,मराठी लेख,10,मराठी विनोद,1,मराठी सुविचार,2,मराठीमाती,52,मसाले,2,महाराष्ट्र,18,मांसाहारी पदार्थ,1,माझा बालमित्र,43,मातीतले कोहिनूर,4,मुंबई,1,मुलांची नावे,1,मैत्रीच्या कविता,2,यादव सिंगनजुडे,1,राशिभविष्य,8,राहुल अहिरे,2,रोहित साठे,7,लता मंगेशकर,1,विचारधन,15,विद्या कुडवे,2,विद्या जगताप,2,विनायक मुळम,1,विरह कविता,10,विलास डोईफोडे,1,विवेक जोशी,1,विशेष,125,विज्ञान तंत्रज्ञान,1,वेदांत कोकड,1,व्यंगचित्रे,6,शांततेच्या कविता,1,शाळेच्या कविता,1,शितल सरोदे,1,शिक्षकांवर कविता,1,श्रावणातल्या कहाण्या,4,श्रीनिवास खळे,1,संघर्षाच्या कविता,2,संजय पाटील,1,संजय सावंत,1,संत तुकाराम,1,संपादकीय,4,संपादकीय व्यंगचित्रे,5,संस्कृती,11,सचिन पोटे,2,सण-उत्सव,5,सणासुदीचे पदार्थ,2,सनी आडेकर,9,सामाजिक कविता,15,सायली कुलकर्णी,1,साहित्य सेतू,1,साक्षी खडकीकर,9,सुशीला मराठे,1,सैनिकांच्या कविता,1,सैरसपाटा,3,स्त्रोत्रे,1,स्वाती खंदारे,10,स्वाती दळवी,1,ह मुलांची नावे,1,हर्षद खंदारे,12,हर्षदा जोशी,3,हेमा चिटगोपकर,2,
मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन: क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर
क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर
क्षेत्र संगणक - फर्स्ट प्रोग्रामर, मराठी लेख - [Kshetra Sanganak First Programmer, Marathi Article] संगणक क्षेत्रातील माऊली ऑगस्टा एडा किंग उर्फ एडा लवलेस यांच्या कार्याविषयी.
मराठीमाती | माझ्या मातीचे गायन
सर्व पोस्ट लोड केल्या आहेत कोणत्याही पोस्ट आढळल्या नाहीत सर्व पहा अधिक वाचा उत्तर द्या उत्तर रद्द करा हटवा द्वारे स्वगृह पाने पाने सर्व पहा तुमच्यासाठी सुचवलेले विभाग संग्रह SEARCH सर्व पोस्ट आपल्या विनंतीसह कोणतीही पोस्ट जुळणी आढळली नाही स्वगृहाकडे रविवार सोमवार मंगळवार बुधवार गुरुवार शुक्रवार शनिवार रवी सोम मंगळ बुध गुरु शुक्र शनी जानेवारी फेब्रुवारी मार्च एप्रिल मे जून जुलै ऑगस्ट सप्टेंबर ऑक्टोबर नोव्हेंबर डिसेंबर जाने फेब्रु मार्च एप्रि मे जून जुलै ऑग सप्टें ऑक्टो नोव्हें डिसें आत्ताच १ मिनिटापूर्वी $$1$$ minutes ago १ तासापूर्वी $$1$$ hours ago काल $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago ५ आठवड्यांपेक्षा अधिक पूर्वी अनुयायी अनुसरण करा हे दर्जेदार साहित्य अवरोधीत केले आहे STEP 1: Share. STEP 2: Click the link you shared to unlock सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड कॉपी करा सर्व कोड आपल्या क्लिपबोर्डवर कॉपी केला आहे Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy
येथे टाईप करून शोध घ्या


२८ मे रोजी सार्वजनिक सुट्टी जाहीर | DAILY RAJTANTRA Online; Editor: Sanjeev Joshi (Helpline 9890359090)

कोकण पाटबंधारे महामंडळाच्या उपाध्यक्षांकडून वांद्री धरणाची पाहणी
कातकरी उत्थान अभियानाअंतर्गत सापणे येथे दाखले वाटप
वाडा तालुक्यातील शिक्षक सहाव्या वेतन आयोगाच्या फरकापासुन वंचित
26 नोव्हेंबर ते 2 डिसेंबर संविधान सप्ताह
बंदुकीतून चुकून सुटलेल्या गोळीने घेतला भावोजीचा बळी
कोकण पाटबंधारे महामंडळाच्या उपाध्यक्षांकडून वांद्री धरणाची पाहणी
कातकरी उत्थान अभियानाअंतर्गत सापणे येथे दाखले वाटप
वाडा तालुक्यातील शिक्षक सहाव्या वेतन आयोगाच्या फरकापासुन वंचित
कोकण पाटबंधारे महामंडळाच्या उपाध्यक्षांकडून वांद्री धरणाची पाहणी
वेश्याव्यवसायासाठी बांगलादेशातून मुलींची तस्करी करणारा आरोपी गजाआड
रस्त्यांच्या दुरुस्तीची मागणी; अन्यथा आंदोलनाचा इशारा
कंपनीच्या दूषित सांडपाण्यामुळे आरोग्य, भातशेती धोक्यात
आमच्या बातम्या ईमेल वर मिळवा
You are here: Home » ताज्या बातम्या » २८ मे रोजी सार्वजनिक सुट्टी जाहीर
२८ मे रोजी सार्वजनिक सुट्टी जाहीर
पालघर लोकसभा मतदार संघ पोटनिवडणुकीसाठी सोमवार दि. २८ मे २०१८ रोजी मतदान तर गुरुवार दि. ३१ मे २०१८ रोजी मतमोजणी होणार आहे. या मतदारसंघातील सर्वाना मतदानाचा अधीकार बजावत यावा यासाठी २८ मे २०१८ या दिवशी जिल्हाधिकारी डॉ. प्रशांत नारनवरे यांनी सार्वजवजनिक सुट्टी घोषित केली आहे. शासकीय, निमशासकीय कार्यालयातील अधिकारी व कर्मचारी व विविध खाजगी आस्थापना, दुकाने आस्थापने, निवासी हॉटेल, नाट्यगृहे, व्यापार, औद्योगिक उपक्रम किंवा इतर आस्थापना तसेच माहिती तंत्रज्ञान कंपन्या, शॉपिंग सेंटर्स, मॉल रिटेलर्स इत्यादी येथील कामगारांना मतदानाचा हक्क बजावण्यासाठी ही सार्वजनिक सुट्टी जाहीर करण्यात आली.
Previous: प्रशिक्षणास दांडी मारणारे अधिकारी, कर्मचारी व शिक्षकांवर गुन्हा
Next: मनोर : लहान मुलांसाठी उन्हाळी शिबीर संपन्न
कोकण पाटबंधारे महामंडळाच्या उपाध्यक्षांकडून वांद्री धरणाची पाहणी
कातकरी उत्थान अभियानाअंतर्गत सापणे येथे दाखले वाटप
वाडा तालुक्यातील शिक्षक सहाव्या वेतन आयोगाच्या फरकापासुन वंचित
26 नोव्हेंबर ते 2 डिसेंबर संविधान सप्ताह
बंदुकीतून चुकून सुटलेल्या गोळीने घेतला भावोजीचा बळी
डॉ. व्हिक्टर यांना शहरात प्रॅक्टीस करण्यास मनाई
कोकण पाटबंधारे महामंडळाच्या उपाध्यक्षांकडून वांद्री धरणाची पाहणी
कातकरी उत्थान अभियानाअंतर्गत सापणे येथे दाखले वाटप
वाडा तालुक्यातील शिक्षक सहाव्या वेतन आयोगाच्या फरकापासुन वंचित
डहाणूत 26 जुगाऱ्यांना अटक; 6 कार व 26 मोबाईल जप्त
डहाणूत जुगारींना अटक – रामवाडी मित्र मंडळाशी कनेक्शन
वाजपेयी निधन : बोईसरमध्ये कडकडीत बंद;
जगण्यासाठी संघर्ष करणाऱ्या युवकाला महिला शक्तीने दिले बळ
विद्यार्थ्यांनी लोकशाही प्रक्रियेमध्ये सहभागी होऊन शासनाशी जोडले जाण्यासाठी लोकराज्यचे वाचन करावे – संजीव जोशी
जिल्ह्यातील चार शिक्षकांना आदर्श शिक्षक पुरस्कार जाहीर
डहाणू : बिनधास्त प्रश्न विचारा आपल्या नगरसेवकांना


editorial कासगंजचा कलंक | eSakal

बुधवार, 31 जानेवारी 2018
दंगल, हिंसाचारामुळे होणारे समाजाचे, देशाचे, धार्मिक सद्‌भाव व सौहार्दाचे नुकसान मोठे आहेच; पण त्यापेक्षाही मोठे नुकसान आहे, तरुणांचा देश म्हणून सर्वसामान्यांच्या विकासाची, आर्थिक प्रगतीची स्वप्ने पाहणाऱ्या समाजाचे.
राजधानी दिल्लीपासून अलीगडमार्गे जेमतेम दोनशे किलोमीटर अंतरावर असलेले कासगंज हे उत्तर प्रदेशातले अवघ्या तीन तालुक्‍यांच्या छोट्या जिल्ह्याचे मुख्यालय. गेल्या शुक्रवारी, प्रजासत्ताकदिनी उसळलेल्या दंगलीमुळे हे लाख-सव्वा लाख लोकसंख्येचे गाव देशभर चर्चेत आले आहे. उत्तर प्रदेशाचे मुख्यमंत्री योगी आदित्यनाथ किंवा पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी कासगंजच्या घटनांवर अद्याप प्रतिक्रिया दिलेली नाही किंवा शांततेचे आवाहन केलेले नाही. घटनात्मक जबाबदारी सांभाळणाऱ्या कोण्या वरिष्ठ नेतृत्वाकडून आलेली पहिली प्रतिक्रिया आहे, उत्तर प्रदेशाचे राज्यपाल राम नाईक यांची. कासगंजची दंगल हा उत्तर प्रदेशावरील कलंक असल्याचे त्यांनी म्हटले आहे.
त्या दंगलीची दंडाधिकाऱ्यांमार्फत चौकशीची घोषणा झाली आहे. चौकशीतून नेमकी कारणे स्पष्ट होतीलच; तथापि, पुढे आलेल्या दोन परस्परविरोधी कारणांचा एकत्रित विचार, तसेच जिल्हाधिकारी राजेंद्रप्रताप सिंह यांनी दूरचित्रवाहिन्यांवर दिलेली माहिती लक्षात घेता, असे दिसते, की प्रजासत्ताक दिनानिमित्त अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद, विश्‍व हिंदू परिषद व बजरंग दलाने आयोजित केलेली "तिरंगा सन्मान रॅली' मुस्लिमबहुल भागात गेली. तिथे आधीच ध्वजवंदनाचा समारंभ सुरू होता. हातात भगवा आणि तिरंगा ध्वज घेतलेल्या राष्ट्रप्रेमी मंडळींनी अल्पसंख्याक समाजाच्या लोकांना "हिंदुस्थान झिंदाबाद'चे नारे द्यायला लावले. ते त्या जमावाने दिलेही. त्यानंतर "पाकिस्तान झिंदाबाद' किंवा "मुर्दाबाद' म्हणा असा आग्रह धरला. पाकिस्तानचे नाव घ्यायला नकार देण्यात आल्यानंतर वाद वाढला. हिंसाचारात चंदन गुप्ता नावाचा तरुण गोळी लागून मरण पावला. नौशाद नावाचा आणखी एक तरुण जखमी झाला. तोडफोड, जाळपोळ झाली. सार्वजनिक संपत्तीचे नुकसान झाले. हेही स्पष्ट झाले आहे, की मुळात या रॅलीला पोलिस किंवा मुलकी प्रशासनाची परवानगी नव्हती. त्यावर "तिरंगा सन्मान रॅली' काढायला देशात परवानगी कशाला हवी, असा तद्दन फालतू युक्‍तिवाद केला जात आहे. बरेलीचे जिल्हाधिकारी राघवेंद्र विक्रम सिंह यांनी हाच, विनापरवानगी मिरवणूक मुस्लिमबहुल भागात नेण्याचा व भारत-पाकिस्तानच्या अनुषंगाने वाद घालण्याचा मुद्दा सोशल मीडियावर मांडला. त्यांच्यावर योगींचे सरकार संतापले. परिणामी "फेसबुकवर'ची ती पोस्ट त्यांना काढून टाकावी लागली.
राम नाईक म्हणतात त्याप्रमाणे राष्ट्रीय सणावेळी उसळणारा धार्मिक हिंसाचार हा नक्‍कीच कलंक आहे. पण, दंगलींचे असे केवळ वर्णन करून थांबता येणार नाही. अशा घटनांच्या मुळापर्यंत जाण्याची, दंगल घडविणारी विकृती ठेचून काढण्याची गरज आहे. अन्यथा, कधी मुझफ्फरनगर, कधी कासगंज, कधी अन्य शहरे अशी मालिका सुरूच राहील. त्यामुळे होणारे समाजाचे, राष्ट्राचे, धार्मिक सद्‌भाव व सौहार्दाचे नुकसान मोठे आहेच. पण त्यापेक्षाही मोठे नुकसान आहे, तरुणांचा देश म्हणून सर्वसामान्यांच्या विकासाची, आर्थिक प्रगतीची स्वप्ने पाहणाऱ्या समाजाचे. देशात नवे उद्योग सुरू व्हावेत, जगभरातून त्यासाठी गुंतवणूक व्हावी, रोजगार निर्माण व्हावेत, यासाठी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी दावोसमध्ये "वर्ल्ड इकॉनॉमिक फोरम'मध्ये प्रयत्न करीत होते, तेव्हा इकडे भारतात "पद्मावत' चित्रपटावरून हिंसाचार उफाळला होता. कासगंजसह उत्तर प्रदेशातल्या सगळ्या जिल्हा प्रशासनाच्या वेबसाइटवर फेब्रुवारी महिन्यात 21 व 22 तारखेला लखनौमध्ये होणाऱ्या "युपी इन्व्हेस्टमेंट समिट'चा जोरदार प्रचार सुरू आहे. परंतु, अशांत व हिंसाग्रस्त वातावरणात कोणते मोठे गुंतवणूकदार उद्योग उभारायला तयार होतील, जागतिक कंपन्या कशा भारतात येऊन गुंतवणूक करतील, याचा विचार कोणी करायचा
देशाच्या पंतप्रधानांनी किंवा राज्यांच्या मुख्यमंत्र्यांनी एकीकडे मोठमोठ्या परिषदांमध्ये देशी-विदेशी उद्योजकांना गुंतवणुकीचे आवाहन करायचे, त्या माध्यमातून चौफेर आर्थिक विकास होईल, असे चित्र रंगवायचे आणि त्यासाठी आवश्‍यक असलेले राजकीय, सामाजिक स्थैर्य, शांततेकडे मात्र दुर्लक्ष करायचे, असा प्रचंड विरोधाभास सध्या दिसतो आहे. त्याला केंद्र, तसेच बहुतांश राज्यांमध्ये सत्तेवर असलेल्या भारतीय जनता पक्षाशी संबंधित विविध हिंदुत्ववादी संघटना कारणीभूत आहेत. देशभक्‍ती, राष्ट्रवाद, हिंदुत्व अशा मुद्यांवर एक उन्मादी वातावरण तयार झाले आहे. प्रत्येक घटना, कृती, विचार अल्पसंख्याक समाजाच्या देशभक्‍तीशी, पाकिस्तानशी जोडून स्वत:ला प्रखर देशभक्‍त ठरविण्याच्या प्रयत्नातून हा उन्माद तयार झाला आहे. हे धार्मिक ध्रुवीकरणाचे प्रयत्न आहेत. देशापुढचे बेरोजगारी, आरोग्य-शिक्षणाची दुरवस्था, महिला-मुलांचे कुपोषण वगैरे मूलभूत प्रश्‍न जणू संपले आहेत. एखाद्या धर्माच्या लोकांवर सरसकट देशद्रोहाचे आरोप करीत राहणे, त्या धर्माचे लोक प्रतिसाद देत नसतील तर त्यांच्या इलाख्यात जाऊन त्यांना खिजविणे, वारंवार देशभक्‍ती वदवून घेणे, देशभक्‍तीची प्रमाणपत्रे वाटणे, हे प्रकार नक्‍कीच चिंताजनक आहेत..
अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद
मराठा समाजाचा "ओबीसीं'मध्ये समावेश करावा
मुंबई - ""मराठा समाज हा शैक्षणिक, सामाजिक, आर्थिक दृष्ट्या मागास असल्याचे सर्व निकष पूर्ण करत असल्याने मराठा समाजाचा इतर मागासवर्गीयांच्या (...
दस्तनोंदणी बंदविरोधात संघर्ष समितीचा मोर्चा
कल्याण - कल्याण-डोंबिवली महापालिकेत नव्याने समाविष्ट झालेल्या २७ गावांत वर्षभरापासून दस्तनोंदणी बंद आहे, असा आरोप करत सर्वपक्षीय संघर्ष समितीने...
स्वातंत्र्य, समृद्धी, शांततेसाठी भारत-अमेरिकेचे प्रयत्न : डोनाल्ड ट्रम्प
वॉशिंग्टन : भारत व अमेरिकेचे संबंध हे स्वातंत्र्य, समृद्धी आणि शांतता यासाठी एकत्रित कसून प्रयत्न करतील, असा विश्‍वास अमेरिकेचे अध्यक्ष डोनाल्ड...
'युवकांना देशासाठी प्रेरित करावे लागेल'
पुणे - युवकांना देशासाठी प्रेरित करावे लागेल. तसेच, त्यांच्यात भारताचा इतिहास जागृत ठेवण्याचे कार्य करावे लागेल, असे मत निवृत्त एअर मार्शल भूषण...
फिनटेक कंपन्यांना भारतात प्रचंड संधी : पंतप्रधान
सिंगापूर : जगभरातील फिनटेक कंपन्यांसाठी भारत संधीचे प्रवेशद्वार असून गुंतवणूकदारांसाठी भारत आता सर्वाधिक आवडते ठिकाण बनल्याचे पंतप्रधान नरेंद्र...
25 लाखांची खंडणी मागणाऱ्या दोघांना अटक
पुणे - मजूर पुरवठा करणाऱ्या कंत्राटदाराकडे सुमारे 25 लाख रुपयांची खंडणी मागितल्याच्या आरोपावरून दोन जणांना गुन्हे शाखेच्या खंडणीविरोधी पथकाने...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.