10 th,ICT

शर्यत अजून संपलेली नाही , कारण मी अजून जिंकलो नाही " with Dr. Kumar Vishwas and 62 others.
यशस्वी लोकांच्या वाट्याला आलेले काही इंटरव्ह्यू:-
कल्पना करून पाहा, असा इंटरव्ह्यू
आपल्या वाट्याला आला तर.
१) "मी जर तुझ्या बहिणीला पळवून नेलं तर तू काय करशील
Ans:- (जो उमेदवार त्यादिवशी सिलेक्ट झाला त्यानं दिलेलं उत्तर..)
"सर, मला माझ्या बहिणीसाठी तुमच्याइतका उत्तम जोडीदार मिळूच शकणार नाही. त्यामुळे तुम्ही जर माझ्या बहिणीच्या मागे लागलात तर मला आनंदच होईल
(तुम्हाला डिवचणा-या प्रश्नाचं हे पॉझिटिव्ह उत्तर. तुम्ही परिस्थिती कसे हाताळता, ते कळतं अशा प्रश्नांच्या उत्तरातून.
२) कॉलेजातून नुकत्याच पासआऊट झालेल्या एका मुलीला पहिल्यावहिल्या मुलाखतीत प्रश्न विचारण्यात आला..
"एका सकाळी तू उठलीस आणि अचानक तुला कळलं की तू प्रेग्नंट आहेस तर..
Ans:- (मुळात लग्नही न झालेल्या अशा जेमतेम विशीतल्या मुलीला कुणीतरी नवखा माणूस हा प्रश्न अचानक विचारतो म्हटल्यावर ती भंजाळूनच जाईल. पण या मुलीने दिलं एक सोपं सरळ पण समोरच्याला चक्रावून टाकणारं उत्तर
ती म्हणाली, ‘मी फार एक्साईट होईन. प्रचंड आनंद होईल मला. मी तो क्षण माझ्या नव-या सोबत सेलिब्रेट करेन. आमच्या आयुष्यातला सगळ्यात चांगला क्षण असेल तो. सुट्टी घेईन मी त्या दिवशी, दांडी ऑफिसला  (त्या मुलीने विचार केला, आपण हा प्रश्न भलत्या अर्थाने का घ्यायचा (त्या मुलीने विचार केला, आपण हा प्रश्न भलत्या अर्थाने का घ्यायचा कधीतरी असं होईलच, मग पॉझिटिव्ह विचार करावा याबाबत.)
३) मुलाखत घेणार्‍या माणसाने कॉफीची ऑर्डर दिली. समोर उमेदवार बसलेला होता. कॉफी आली. मग त्या माणसाने त्या उमेदवाराला विचारलं- वॉट इज बीफोर यू
Ans:- (तुम्हाला माहितीये काय उत्तर दिलं असेल त्याने. थोडी शक्कल लढवून पाहा..)
तो उमेदवार म्हणाला - टी  (
(चुकलं उत्तर. वाटलं ना तुम्हाला. त्यानं हे असं काय उत्तर दिलं असं वाटलच असेल. पण मुळात प्रश्न होता की, वीच अल्फाबेट कमस् बीफोर ’यू’  पण मुळात प्रश्न होता की, वीच अल्फाबेट कमस् बीफोर ’यू’  म्हणजे बाराखडीत यू अक्षराच्या आधी कोणतं अक्षर येतं. वाचा प्रश्न पुन्हा. यालाच डोकं चालवणं असं म्हणत असावेत कदाचित  म्हणजे बाराखडीत यू अक्षराच्या आधी कोणतं अक्षर येतं. वाचा प्रश्न पुन्हा. यालाच डोकं चालवणं असं म्हणत असावेत कदाचित
४) रामाने पहिली दिवाळी कुठे साजरी केली
या प्रश्नाच्या उत्तराचा विचार करताना अयोध्या, मिथिला, लंका असली ठिकाणी आठवली ना तुम्हालाही आठवू शकतात. हे आठवणं साहजिकच आहे.
Ans :- (इंटरव्ह्यूसाठी गेलेला उमेदवार साधारण एक इंटर्नशीप करून गेलेला. त्यानं उत्तर देण्यासाठी काही सेकंदांचा वेळ घेतला आणि म्हणाला.)
उमेदवार - रामाने कधीच दिवाळी साजरी केली नाही  (का तर द्वापारयुगात दिवाळी साजरी करण्याची प्रथा सुरू झाली. पण कृष्णाचा हा रामाचाच पुढचा अवतार. त्यामुळे रामाने दिवाळी साजरी करण्याची काही शक्यताच नाही. )
५) प्रश्न - तू एकटाच गाडी घेऊन एका वादळी वाऱ्याच्या रस्त्यावरून निघालास.. भयंकर जोरात पाऊस कोसळतोय.. तीन माणसं वाटेत तुला दिसतात. बसची वाट पाहात
उभी आहेत. एक म्हातारीबाई (जिची अवस्था फार वाईट आहे आणि ती कधीही मरेल असं चित्र आहे.) तुझा एक मित्र (याच मित्राने तुझा जीव वाचवला होता एकदा) आणि ती. जिच्यावर तुमचं जिवापाड प्रेम आहे ती. काय कराल. कुणाला गाडीत बसवून घ्याल.
Ans:- आता विचार करा, या प्रश्नाचं आपण काय उत्तर दिलं असतं. आपल्याला लगेच माणुसकी आठवली असती. नैतिक दडपण आलं असतं. आपण विचार केला असता, म्हातारी बिचारी. तिचा जीव वाचवायला हवा. पण मग मित्राचं काय, त्याचे उपकार आहेत आपल्यावर. या नैतिक घोळातच फसलो असतो आपण. साधारणपणे यातलं कोणत्याही उत्तराचा आपण विचार करू शकतो. पण सिलेक्ट झालेल्या उमेदवाराने उत्तर दिलं..
‘मी गाडीची चावी माझ्या मित्राकडे देईन, त्याला त्या म्हाताऱ्या बाईला दवाखान्यात घेऊन जायला सांगेन. आणि मी ‘तिच्या’बरोबर बसची वाट पाहत उभा राहीन. (हा उमेदवार २00 उमेदवारांमधून फक्त या एका उत्तरासाठी सिलेक्ट झाला ना कसला नैतिक घोळ.ना खोटेपणा. ना मोठेपणाचा आव. मुलाखतीत अशी साधी प्रॅक्टिकल सोल्यूशन असणारी उत्तरं आपण का देऊ शकत नाही.)
६) ते म्हणाले, आता हा शेवटचा प्रश्न, यावर ठरेल तुला नोकरी द्यायची की नाही.
‘मला या टेबलचा सेण्टर पॉईण्ट म्हणजे मध्यबिंदू कुठेय ते सांग.’.
उमेदवाराने आत्मविश्वासाने टेबलावरच्या एका भागावर बोट ठेवलं. प्रश्न विचारणा-याने पुन्हा विचारलं.
"असं का.. हीच जागा का.
Ans:- उमेदवाराने उत्तर दिले- "सर तुम्ही शेवटचा, एकच प्रश्न विचारणार असं ठरलं होतं ना, मग आता हा पुढचा प्रश्न कसा.
त्याचं प्रसंगावधान पाहून बॉसलोक खूश झाले. त्याला नोकरी मिळाली, हे वेगळं सांगायला नको.
 थिंक आऊटसाईड ऑफ द बॉक्स- म्हणजे नेहमीपेक्षा जरा वेगळा, प्रसंगी सोपा-साधा, विचार करून पाहा. छापील आणि घोकीव उत्तरांच्या पायवाटांच्या पलीकडे अशा काही वाटा असतात ज्या आनंददायीही असतात आणि यशदायीही.
नक्की शेयर करा आणि आपल्या मित्रांनाही वाचू दया
शर्यत अजून संपलेली नाही , कारण मी अजून जिंकलो नाह...


या 7 चुकांमुळे स्त्रियांना मिळत नाही प्लेझर | Webdunia Marathi

मंगळवार, 24 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
या 7 चुकांमुळे स्त्रियांना मिळत नाही प्लेझर
अधिकश्या महिलांना ऑर्गेज्‍मचे प्लेझर मिळणे कठीण जातं कारण नकळत त्या अश्या काही चुका करतात ज्या प्लेझरमध्ये अडथळे टाकतात. बघू काही कारण:
आपल्या शरीराप्रती सजग राहणे- स्वत:च्या शरीराप्रती अती सजग राहिल्यामुळे अनेकदा स्त्रिया त्या प्लेझरपर्यंत पोहचू पावत नाही. सेक्स दरम्यान त्या याबाबत विचार करत असतात की त्या सुंदर दिसत आहे की नाही किंवा दुर्गंध तर येत नाहीये, इत्यादी.
क्लिटोरिस उत्तेजित न करणे- हे जाणून घ्या की क्लिटोरिस उत्तेजित केल्याने पेनिट्रेटिव सेक्स करताना उत्तेजना वाढते. म्हणून ऑर्गेज्‍म सुख मिळवू इच्छित असाल तर क्लिटरिससोबत फोरप्ले नक्की करा.
लग्नापूर्वी सेक्स करणे चुकीचे, पण का
सेक्स दरम्यान या 6 चुकांमुळे मूड जातं
करण जोहरने काय सांगितले आपल्या सेक्स लाईफबद्दल
पहिल्या संभोगानंतर रक्त आलं नाही तरी...
जाणून घ्या कोणती रास आहे आपली पर्फेक्ट सेक्स पार्टनर
यावर अधिक वाचा :
31 मार्चला संपणार जिओ प्राइम मेंबरशिप
1 एप्रिल 2017 रोजी सुरू झालेली जिओ प्राइ मेंबरशिप 31 मार्च 2018 रोजी संपणार आहे. आता ...
भिडे यांच्या अटकेसाठी सरकारला ८ दिवसांची मुदत
कोरेगाव-भीमा येथे झालेल्या दंगलीमधील मुख्य आरोपी संभाजी भिडे यांना आठ दिवसांमध्ये अटक ...
इन्कम टॅक्सच्या दहा नियमांमध्ये 1 एप्रिलपासून होणार बदल
1. नव्या नियमानुसार नोकरदारांना सध्या देण्यात येणाऱ्या प्रवास भत्ता (रू.19,200) आणि ...
एअर एशियाची दमदार ऑफर
एअर एशिया या विमान कंपनीने दमदार ऑफर आणली आहे. यानुसार विदेशात विमान प्रवास करण्यासाठी ...
भिडे यांच्या अटकेसाठी सरकारला ८ दिवसांची मुदत
कोरेगाव-भीमा येथे झालेल्या दंगलीमधील मुख्य आरोपी संभाजी भिडे यांना आठ दिवसांमध्ये अटक ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


पदसंग्रह - उद्रारलहरी

 आणि श्राद्धाचे चार भेद कोणते आहेत
मराठी मुख्य सूची|मराठी साहित्य|अभंग संग्रह आणि पदे|श्रीरंगनाथस्वामीकृत पदसंग्रह|
पदे १ ते ५
पदे ६ ते १०
पदे ११ ते १५
पदे १६ ते २०
पदे २१ ते २५
पदे २६ ते ३०
पदे ३१ ते ३५
पदे ३६ ते ४०
पदे ४१ ते ४५
पदे ४६ ते ५०
पदे ५१ ते ५३
पदे ५५ ते ५६
पदे ५७ ते ५८
पदे ५९ ते ६२
पदे ६३ ते ७०
पदे ७१ ते ८०
पदे ८१ ते ८५
पदे ८६ ते ९०
पदे ९१ ते ९५
पदे ९६ ते १००
पदे १०१ ते १०५
पदे १०६ ते ११०
पदे १११ ते ११५
पदे ११६ ते ११९
पदे १२० ते १२५
पदे १२६ ते १३०
पदे १३१ ते १३५
पदे १३६ ते १४०
पदे १४१ ते १४५
पदे १४६ ते १५०
पदे १५१ ते १५५
पदे १५६ ते १६०
पदे १६१ ते १६५
पदे १६६ ते १७०
पदे १७१ ते १७५
पदे १७६ ते १८०
पदे १८१ ते १८५
पदे १८६ ते १९०
पदे १९१ ते १९५
पदे १९६ ते २००
पदे २०१ ते २०५
पदे २०६ ते २१०
पदे २११ ते २१५
पदे २१६ ते २२०
पदे २२१ ते २२५
पदे २२६ ते २३०
पदे २३१ ते २३५
पदे २३६ ते २४०
पदे २४१ ते २४५
पदे २४६ ते २५०
पदे २५१ ते २५५
पदे २५६ ते २६०
पदे २६१ ते २६५
पदे २६६ ते २७०
पदे २७१ ते २७५
पदे २७६ ते २८०
पदे २८१ ते २८५
पदे २८६ ते २९०
पदे २९१ ते २९५
पदे २९६ ते ३००
पदे ३०१ ते ३०५
पदे ३०६ ते ३१०
पदे ३११ ते ३१५
पदे ३१६ ते ३२०
पदे ३२१ ते ३२५
पदे ३२६ ते ३३०
पदे ३३१ ते ३३५
पदे ३३६ ते ३४०
पदे ३४१ ते ३४५
पदे ३४६ ते ३५०
पदे ३५१ ते ३५५
पदे ३५६ ते ३६०
पदे ३६१ ते ३६५
पदे ३६६ ते ३७०
पदे ३७१ ते ३७५
पदे ३७६ ते ३८०
पदे ३८१ ते ३८५
पदे ३८६ ते ३९०
पदे ३९१ ते ३९५
पदे ३९६ ते ४००
पदे ४०१ ते ४०५
पदे ४०६ ते ४१०
पदे ४११ ते ४१५
पदे ४१६ ते ४२०
पदे ४२१ ते ४२५
पदे ४२६ ते ४३०
पदे ४३१ ते ४३५
पदे ४३६ ते ४४०
पदे ४४१ ते ४४५
पदे ४४६ ते ४५०
पदे ४५१ ते ४५५
पदे ४५६ ते ४६०
पदे ४६१ ते ४६५
पदे ४६६ ते ४७०
पदे ४७१ ते ४७५
पदे ४७६ ते ४८०
पदे ४८१ ते ४८५
पदे ४८६ ते ४९०
पदे ४९१ ते ४९५
पदे ४९६ ते ५००
पदे ५०१ ते ५०५
पदे ५०६ ते ५१०
पदे ५११ ते ५१५
पदे ५१६ ते ५२०
पदे ५२१ ते ५२५
पदे ५२६ ते ५३०
पदे ५३१ ते ५३५
पदे ५३६ ते ५४०
पदे ५४१ ते ५४५
पदे ५४६ ते ५५०
पदे ५५१ ते ५५५
पदे ५५६ ते ५६०
पदे ५६१ ते ५६५
पदे ५६६ ते ५७०
पदे ५७१ ते ५७५
पदे ५७६ ते ५८०
पदे ५८१ ते ५८५
पदे ५८६ ते ५९०
पदे ५९१ ते ५९५
पदे ५९६ ते ६००
पदे ६०१ ते ६०५
पदे ६०६ ते ६१०
पदे ६११ ते ६१५
पदे ६१६ ते ६२०
पदे ६२१ ते ६२५
पदे ६२६ ते ६३०
पदे ६३१ ते ६३५
पदे ६३६ ते ६४०
पदे ६४१ ते ६४५
पदे ६४६ ते ६५०
पदे ६५१ ते ६५५
पदे ६५६ ते ६६०
पदे ६६१ ते ६६५
रंगनाथ स्वामींचा जन्म शके १५३४ परिघाविसंवत्सर मार्गशीर्ष शुद्ध १० रोजीं झाला.
Tags : ranganatha swaniपदमराठीरंगनाथ स्वामी
तंतू तंतुपणें न जाणत पटा नामा रुपा नातळे ॥ माती नेणत त्या घटासि सहसा मातीस माती मिळे ॥
किंवा हेम नगासि जाणत नसे कल्पांत झाला तरी ॥ ब्रह्मीं विश्व तसें नसोनि विलसें प्रत्यक्ष भासें जरी ॥१॥
भासे सर्प सर्व विवर्त रज्जुवरि तो रज्जूसि ठावा नसे ॥ स्थाणू स्थाणुपणें न जाणत नरा स्थागूव तो कीं असे ॥
नेणे शक्तिरुपें स्वयेंभस्वरुपें ते शुक्तिका यापरी ॥ ब्रह्मीं विश्व मृगांबु जेविं विलसे या सूर्यरश्मीवरी ॥२॥
काष्ठें जेंगट ताडितां रव करी गर्जोनि उच्च स्वरें ॥ तैसे अल्पमती अहंकृति गुणें देताति प्रत्युत्तरें ॥
भगवद्भक्त परापराध साहती सर्वात्मभावें सदां ॥ नोहे शब्द विखंड खंड करितां त्या हेमपात्रीं कदां ॥३॥
एकीं एक असोनि मूख अपुलें भासे दुजें दर्पणीं ॥ वाटे सर्वहि पीतवर्ण नयनीं ज्याच्या असे कामिणी ॥
अद्वैतीं जग द्वैत हें दिसतसे संकल्पयोगें जनां ॥ तात्पर्यार्थ असाच कीं गमतसे ज्याची जशी भावना ॥४॥
झाला सिद्ध स्वयंभ दर्पण तवा एकाच लोहांतरीं ॥ विद्वद्दर्पण स्वप्रकाश-घन तो सम्मूख घेतां करीं ॥
अज्ञानी नर तो तवा मलिन या संतप्त तापत्रयें ॥ श्रोत्रीं स्वानुभवी गुरू जरि मिळे तैं शुद्ध तोही स्वयें ॥५॥
जरि पर पुरुषातें भोगणें स्वस्थ चित्तें ॥ तरि करिं शिर ध्यावें छेदुनीयां स्वहस्तें ॥
विषवत् विषयांतें मानुनी साधुसंगें ॥ हरिसि शरण जावें बुद्धिनें सानुरागें ॥६॥
धेनुचें मन वत्स टाकुनि वना तें जाईना हो कदां ॥ ते सेवी तृण जीवना परि मनामध्यें वसें सर्वदां ॥
तैसें चित्स्वरुपीं निमग्न मन हें होऊनियां तो मुनी ॥ लीलाविवहि दीनबंधु जगदुद्धारी दिसे या जनीं ॥७॥
देशांतरा कृपण ठेवुनि जाय ठेवणीं ॥ जैसा मनांत धन आठवितो क्षणोंक्षणीं ॥
ज्ञानी प्रपंच करिताति असेंच भासतें ॥ सच्चित्सुखीं सतत मानस तें विलासतें ॥८॥
उडे वावडी वातवेगें आकाशीं ॥ असें सूत्र हातींच तें निश्वयेंसीं ॥
तसें वर्ततां देह प्रारब्धयोग ॥ मुनींची मनें रगलां पूर्ण रगें ॥९॥
जैशी शील पतिव्रता अवयवां झांकनि वर्ते जनों ॥ किंवा सोपडल्या दरिद्र अवघें द्रव्याढय जो तो वनीं ॥
तैसे सज्जन आपुल्या गुणगणां जाणोनि आच्छादिती ॥ देहीं बाळ पिशाच्च उन्नत दशा दावोनिया वर्तती ॥१०॥
पुष्पांची वनवाटिका जगरुपें शोभे विवित्राकृती ॥ नानारंग सुरंग जीवकुसमें देती अनेकद्रती ॥
त्याहीमाजिं सुसेव्य दिव्य सुमनें मानें सुगबे भलीं ॥ झालीं धन्य स्विकारिलीं गुरुवरें तीं चित्पदीं शोमलीं ॥११॥
पुण्याचें फळ सौख्य शाश्वत मना म्हावें असें आवडे ॥ पापावें फळ दु:ख लेश कवणा स्वप्नांतरीं नावडे ॥
यत्नें दुष्कृत आचरोनि सुख हें कां इच्छिती पामरें ॥ पुण्याचा लवलेशहि न घडतां हें दु:ख वाटे पुरे ॥१२॥
अहं देही ऐशा अनृत वचनें दोव घडती ॥ महत्पापें येणें येणें अधम नरकीं जीव बुडती ॥
अहं ब्रह्मास्मी हें वचन वदतां सत्य वचनीं ॥ महत्पुण्यें येणें सुजन रमती सौख्यसदनीं ॥१३॥
आत्मस्वरूप ह्रदयीं सम साम्य आहे ॥ अज्ञानही सतत जेथ समग्र राहे ॥
जेथें निबीड तम तेथ रविप्रकाश ॥ आश्वर्य हें गमतसे मजला विशेष ॥१४॥
काष्ठीं अग्नि असोनि गुप्त न दिसे कोणासि कामा नये ॥ केल्या मंथन यज्ञ होमहवतें सर्वांसि कार्यासि ये ॥
तैसा हा ह्रदयस्थ राम नकळे देहात्मबुद्धी जना ॥ सारासार विवेक पूर्ण करितां ये प्रत्यया सज्जना ॥१५॥
गोहत्त्या शत एक विप्रवध तैं ऐसें श्रुती बोलती ॥ ब्रह्मत्या शत एक स्रीवध घडे तेव्हां करी त्यांप्रती ॥
स्रीहत्या शत बाळवध तैं हें निश्वयें जाणिजे ॥ बाळेंही शत एक त्यासम मृषा वाक्यें मुखें बोलिजे ॥१६॥
शब्दे मृत्यु मृगा गजासि स्परशें रूपें पतंगा घडे मीना मृत्यु रसें सुगंध कमळीं घेतां अली सांपडे ॥
एकेकाविषयीं सहा धरुनियां हे पांचही नाडती ॥ जो या सेवित नित्य पंच विषयां त्य ची कसी हो गतीं ॥१७॥
माया मोह नदींत विश्व पुलिनीं मिश्रीत चिलार्करा ॥ दाहींचें निवडील तो चतुर हा इत्यर्थ झाला खरा ॥
तेथें देह-भिमान मत्त गज हा कांहींच कामा नये ॥ मुंगीतें निरहंकृती निवडुनी घेईल हा निश्वयें ॥१८॥
घटेमाजिं निनाद गंध सुमनीं माधुर्यता शर्करीं ॥ नेत्रा आंतिल बाहुली न निवडे ते शुभ्रता कर्पुरीं ॥
किंवा वायु नमीं सतेजपण हें मुक्ताफळीं निश्चयें ॥ विश्वीं राम तसा नये निवडितां तो जाणिजे प्रत्ययें ॥१९॥
विष्णूजामात तीर्थं सकळहि उदरीं दिव्य रत्नावसौटा ॥ लक्ष्मी कन्या जयाची त्रिभुवन वदनीं कीर्तिचा घोष मोठा ॥
तेथें जातां तृषार्ती चुळभरि जळही प्राप्त कोणासि नाहीं ॥ तैसा तो शब्द ज्ञानीं निजसुख दिसे लेशही तेथ कांहीं ॥२०॥
भासे प्रत्यक्ष मिथ्या जग मृगजळ हें आणि अंतीं नसोनी ॥ यातें जो सत्य मानी नर मृगपशु तो मानवीही असोनी ॥
राहू द्दष्ठी दिसेना रवि-शशि-ग्रहणीं तो कळे जेविं तैसा ॥ आत्मा सर्वत्र व्यापी नकळत अबळां तो अहे नाहिं ऐसा ॥२१॥
भोंवे वक्र कुलालचक्र वरि त्या माजी बसे येउनी ॥ ते तेथूनि न हालतां दिसतसे भोंवे असी लोचनीं ॥
प्रारब्धास्तव वर्तणें जनिं वनीं देहीं दिसे त्यापरी ॥ विद्वद्वर्य सदां सुनिश्वळ निजानंदें स्वरूपांतरीं ॥२२॥
मिष्टान्नांत विषयप्रयोग जहाल्या ज्या नेणवे निश्वयें ॥ तेव्हां त्या क्षुधितास काय कळतें सेवील नि:सशयें ॥
संज्ञा होत तरीच ठाव अवघा टाकोनियां तो पळे ॥ तैसें या विषयांसि जाणुनि पुन्हा ज्ञानी तयां ना-तळे ॥२३॥
ज्ञानी पंडित वेदपाठक मुनी याज्ञीक हो ज्योतिषी ॥ संन्यासी वनि वानप्रस्थ अथवा शास्त्रज्ञ किंवा ऋषी ॥
योगी साधक ब्रह्मचर्य अगमीं मौनी समस्तांप्रती ॥ होतां संग अनर्थ मूळ वनिता सिद्धां बोले श्रुती ॥२४॥
पव्कान्नीं मृत मक्षिका पडलिया तें अन्न भक्षी तया ॥ होती क्लेश विशेष वांतिसमयीं संत्रास कर्त्री क्रिया ॥
स्वानंदामृत-भोजनी जरि पडे हे कल्पना-मक्षिका ॥ तेव्हां तो परमार्थ व्यर्थ ह्मणतां संदेह मानू नका ॥२५॥
स्वस्थानी सहजें अहंकृतिबिजें ज्ञानाग्निनें भर्ज्लिलीं ॥ होती प्रस्तुत तीं निवारणसुधें जन्मांतरा वंचिलीं ॥
पेरायासि अयोग्य तें कृषिबलें जाणोनियां नर्जिलीं ॥ ब्रह्मीभूत तरोनि तारक जनां होऊनियां संचिलीं ॥२६॥
दावी दर्पण ज्यासि नापित तया भासे स्वरूप स्वयें ॥ याला केवळ तो तवा मलिन या पृष्ठीकडे निश्वयें ॥
सांगे सर्व परोक्ष उत्तम कथा बोधोनि श्रो जना ॥ आंगें आपण बोधरूप नव्हतां विश्रांति कैंची मना ॥२७॥
मोजी माप अमूप धान्य परि तें अंतीं रिकामें पडे ॥ वक्ता काय तसा प्रसण पडतां कामादिकां सांपडे ॥
गोणी पूर्ण भरे सवेंचि रिचवे तेही पडे हों रिती ॥ श्रोत्यांच्या सहसा क्षणीक श्रवणीं तैशा वसात या स्थिती ॥२८॥
स्वातीचा घत सुक्तिकेंत पडतां होताति मुक्ताफळें ॥ झालें वीष विशेष व्याल वदनीं तें कायकेलें जळें ॥
सर्व ब्रह्म ह्यणोनि बोध करितां सच्छिष्य संबोधला ॥ दुष्कर्मीं नर वर्णसकर करी शिस्नोदरीं वेधला ॥२९॥
शोभे वैराग्य भाग्यें उपरम समता भक्तिची प्रीति लागे ॥ सत्कर्मींही न भागे अबल जन तयां योग्य सन्मार्ग सांगे ॥
षडैवरी दूरि मागें करुनि सदय जो ज्ञानि सच्छास्त्रयोगें ॥ झाला, चित्सौख्य रंगें त्रिभुवनविजयी ब्रह्मविद्वर्य आंगें ॥३०॥
न होती हे कांहीं गुणमयी तयीं ब्रह्मचि असे ॥ तपापासूतीही जग ह्मणति वेदागम असे ॥
सुवर्णापासूनी उपजत तदक्यें नग वसे ॥ पहातां ये रीती अवसरचि भेदा न गवसे ॥३१॥
उपादान मातीच जैसी घटातें ॥ उपादान तंतुत्व जैसें पटातें ॥
विना ब्रह्म येना जग प्रत्ययातें ॥ उपादान तें नेमिलें सत्य यातें ॥३२॥
नगीं द्दष्टी मुष्टी कनक नुसतें सांपडतसे ॥ उपादानत्वें तें म्हणवुनिच ठायीं पडतसे ॥
असें सर्वावृत्ती चिदुदधि जग स्थान गवसे ॥ म्हणूनी ब्रह्मीं हें जग म्हणति वेदाऽगम असे ॥३३॥
स्नानें पानें दोष गंगा निवारी ॥ कीर्णद्वारें इंदु संताप हारी ॥
नाशी दैन्या कल्पितां कल्पलता ॥ सत्सगें या नाश पावे समस्तां ॥३४॥
गिरिवर सह मेरू कज्जलें सिंधुपात्नीं ॥ सुरवर तरूशाखा लेखुनी भूपिपत्रीं ॥
सतत लिहित आंगें शारदा आदि माया ॥ तरि तव गुणसीमा नेणवे रामराया ॥३५॥
विमळ वाढविसी जरि सत्वरे ॥ तरिच पावसि पूर्ण महत्व रे ॥
गुरुपदांबुज सत्वर सांपडे ॥ परम तत्व निजांगिंच सांपडे ॥३६॥
दुर्योधनादि शिसुपालहि पापकारी ॥ वरें करुनि जगदीश तयांसि तारी ॥
देऊनियां स्वपद मुक्तिपदासि नेलें ॥ वैचित्र्य काय परि पावन भक्त केले ॥३७॥
पिता राम माता विदेहात्मजा हो ॥ सखे बंधु माझे हरीभक्त पैं हो ॥
करी कर्म वेदोक्त तो मित्र जाणा ॥ तयाच्या बळें घाव घाली निशाणा ॥३८॥
दासीस पुत्र दिधला जगदैक-पाळें ॥ श्रीपाद सेवना तया घडलें कपाळें ॥
त्या वैभवेंकरुनि नारद वद्य झाला ॥ आत्माचि अद्वितीय तो गमला अजाला ॥३९॥
केलीं तीर्थ न पूर्वीं द्विजहि न पुजिले होमिलें द्रव्य नाहीं ॥ ध्यानें विध्युक्त पूजा निशि-दिनिं भजतीं नार्चिला देव तोही ॥
दानें गो भूमिरत्नें फळ-जळ-वसंत नार्पिलों याचकांहीं ॥ ते दु:खी नित्य देहीं न चुकत पडती जन्मधाराप्रवाहीं ॥४०॥
जनीं काननीं सागरीं पर्वताग्रीं ॥ अमित्नीं सुमित्रीं त्रिलोकीं समग्रीं ॥
अवस्थात्रयीं वर्ततांही त्रितापा ॥ नुपेक्षी कदां पूर्व पुण्यप्रतापी ॥४१॥
विद्याबळें विनयही अति मान्य लोकां ॥ ते बाह्म भूषण असे बरबें विलोका ॥
नारायिला जरि हरी द्दढ अंतरीं हो ॥ शृंगारिली मृततनू परि ते खरी हो ॥४२॥
या लोकिंचें जीवित साच नाहीं ॥ कां पापकर्मीं पडिजे प्रवाहीं ॥
क्षणार्ध सौख्यासरिसेंच मागें ॥ अकल्प दु:खावह भोग लागे ॥४३॥
मी देह माझीं धन पुत्र जाया ॥ हे वारि ओझें स्वपदासि जाया ॥
उपाय सेवा गुरुराजवाची ॥ तारी भवाब्धींत दया जयाची ॥४४॥
परिस विनवणी हे सद्रुरु देवराया ॥ जळति सकळ कर्में आदरीं त्या उपाया ॥
पुढति जनन मृत्यु सर्वयाही न लागो ॥ मन तव पदपद्मीं मी-पणेंवीण जागो ॥४५॥
अष्टौपाळ किरीटि नित्य भिडतां ज्याचे पडीं दाटणी ॥ ब्रह्मा शंकर ध्यात नारद सदां शेष स्तची आननीं ॥
योगीही सनकांदि वंदिति शिरीं व्यासादि जे का मुनी ॥ तो हा भक्तपदें हरी निजकरें क्षाळी शिरीं वंदुनी ॥४६॥
निर्धारें रमतां मनादि करणां जो नाकळे तत्वता ॥ झाला तोचि सगणरूप जन एह लावावया सत्पथा ॥
नंदाचे घरिचीं वळीत हरि हा वृंदावनीं गोधनें ॥ दभा दूरि असे कदां न गवसे तीर्थें तपें साधनें ॥४७॥
सारासार विचार, नैश्वर असे तें, वारि सर्वापरी ॥ चित्तातें शमवूनि नित्य विवरीं श्रीसद्नुरूच्या घरी ॥
तेव्हां दु:खनिवृति सौख्य भरिते अब्रह्मतेच्या शिरीं ॥ भावाभावविना निरंकुशपदीं साधाज्य ऐसें करी ॥४८॥
कांता कांचन पुत्न मित्र दुहिता जामात माता पिता ॥ बंधू इतर पीशुनें बहुजणें संख्या नसे मोजितां ॥
देहांतीं सकळीक मायिक नरा सांडूनि येती घरा ॥ अतीं सोडविता नसे रघुविरावांतूनियां दूसरा ॥४९॥
मिथ्या वाद घडे आंगी अहता जडे ॥ दोषी द्दष्टिपुढें समत्व न घडे वैराग्य तेंही बुडे ॥
शांती सौख्य क्षमा दया उपरती सद्भाव तोही उडे ॥ ऐसा योग समस्त येउनि घडे सत्संगही नातुडे ॥५०॥
सुखोर्मीच्या मेळें नुगळति जळें नेत्नकमळें ॥ गळा बाष्पें दाटे पुलक उठती सात्विक बळें ॥
चळे कांपे देहीं नुपजती मनीं मोहपटळें ॥ गळे संसाराच्या स्मरति हरिचीं पादयुगुळें ॥५१॥
काया काय खरी मृगांबुलहरी हे स्वप्निंची सुंदरी ॥ आस्था कोण घरी खरीच दिसते हे जेविं वोडंबरीं ॥
पाहे भर्तुहरी त्यजूनि अवघे वीरक्त चित्तांतरीं ॥ तूंही याचपरी करूनि भज रे कोदंड ज्याचे करीं ॥५२॥
कैंचा मोक्ष अमोक्ष सर्व लटिका कैंचा मुळीं बंध हा ॥ कैचा रे जगडंब कोठुनि असे निर्माण नाहींच हा ॥
स्वप्नांचा उगमार्थ काय वदसी मूढाप्रती भास हा ॥ निद्रा कारण जागृतीं न पहातां मानीं मनीं व्यर्थ हा ॥५३॥
अहंकारा एकया धरुनि तुज तूं देह म्हणसी ॥ स्वरूपेंसी कैसी सद्दढ लटिकी भ्रांति धरिसी ॥
जगद्यापी कृष्ण स्मरण करिं पां तूं कवण रे ॥ वृथा मोहें नोहे भ्रमित निजरूपा न विसरें ॥५४॥
नभा अंभा तेजा क्षिति मरुत व्यापी निबिड जो ॥ स्वयें चाळी पाळी अखिल त्निगुणातीत पर जो ॥
सरेना विस्तारें अज अमुप जो त्या न विसरें ॥ स्मरें सोहं तो मी शबल तनु हेमीं न ह्मण रे ॥५५॥
स्वरूपा निर्लेपा सहज निज कां बा विपरसी ॥ अनित्या नि याचा सद्दढ अभिमानी ह्मणविसी ॥
अहा ऐसा कैसा नवल लटिका मोह पडला ॥ असा देहीं मी हा ह्मणसि न दिसे लाज तुजला ॥५६॥
अनंता नामाचा रघुविर जनांमाजि वसतो ॥ विवेकी लोकांला प्रकटचि मनामाजिं दिसतो ॥
तनू पूरीं वर्ते पुरुषचि तया लागिं ह्मणती ॥ तया लक्षी जो तो तद्रुपचि पहा व्यर्थ शिणती ॥५७॥
शिणावें काशाला जगदिश तरी बाह्यभितरीं ॥ तिहीं लोकांमध्यें सकळिक जिवां पालन करी ॥
कळेना लक्षेना जंववरि जंववरि नसे ज्ञान पुरतें ॥ असारा त्यागावें तदुपरि पुढें काय उरतें ॥६०॥
सायुज्यतेप्रति तनूसमवेत जो या ॥ हें काय़सें जड असे मजला त्वजाया ॥
नाहीं जडीं विषमता निज चिद्रसाची ॥ पाणीच तें कठिण गार जसी न साची ॥६१॥
विषय इंद्रिय बुद्वद-तोय मी ॥ ह्मणुनि जो स्वसुखीं स्थिर तो यमीं ॥
न सलिलीं सलिलाकृति कामना ॥ इतर संयम त्या वरि काम ना ॥६२॥
प्रियें कदां दु:खकरें न होती ॥ प्रयें मना व्याकुळता न देती ॥
प्रियें बहू साम्य तयासि नाहीं ॥ तो प्रिय सर्वोत्तम एक पाहीं ॥६३॥
भासें मिथ्यांबु जैसें दिनकर किरणीं कक्षितां साच नाहीं ॥
चित्रें भिंतीबिनाहीं अणुहि परि नसें अन्यथा जाण कांहीं ॥ तैसा लोकत्रयींही रथुविर भरला साक्षि या चारि साही ॥
पाहा प्रत्यक्ष येथें हरिविण दुसरें वागवी कोण दाही ॥६४॥
गोपाळीं मन रातलें मग तयां अप्रीति कामीं सदां ॥ सौख्यें गोवळ. संगतीं विचरतां विक्षेप नाहीं कदां ॥
मोक्षाची परि चाड सोडुनि निरापेक्षें सवेंरातलें ॥ स्वानंदीं रत सर्वदां अतिशयें नामामृतें मातलें ॥६५॥
फलत्यागें वर्णाश्रम उचित कर्में द्दढ करीं ॥ निषेधें पैं काम्यें प्रतिकुल तुतें, चाड न धरी ॥
अशा, स्त्रीची चर्या करुनि परधर्मीं विचरसी ॥ बलात्कारें कैसा प्रकट दिवसा रात्र करिसी ॥६६॥
सर्वीं सर्वत्र वस्तू सम विषम नसें जंगमीं स्थावरीं हो ॥ तेथें हे रंग नाना विलसति असत, ऐक्यता अंतरीं हो ॥
याचा सिद्धांत ऐसा शुभ अशुभ क्रिये सारिख्या वर्णव्यक्ती ॥ झाल्या कर्मानुसारें विविध प्रकृति या मुणभेदें प्रयुक्ती ॥६७॥
अनुभव नसतां हो शब्दब्रह्मेंकरूनी ॥ निरतिशय सुखातें पावले कोण ज्ञानी ॥
सफलित तरु जैसा बिंबला पूर्ण डोहीं ॥ मधुर सफळ स्वादा पावला कोण पाही ॥६८॥
स्वपति सन्निव वर्तत सुंदरी ॥ परि पती वचनें न धरी शिरीं ॥
तदुपरी निगमागम जाण तो ॥ परि हरी भजनेंविण शीण तो ॥६९॥
जंववरि मन रामीं रातलें पूर्ण पाहीं ॥ तंववरि प्रणवांगें साधनें व्यर्थ पाहीं ॥
ह्मणवुनि सकलांगें राघावातें भजावें ॥ ह्रदयकमळकोशीं रामरूपा भरावें ॥७०॥
विशाळा त्या माळा द्दढ नरकपालादिक गळां ॥ कशा अग्निज्वाळा विषम निढळीं शांति बहळा ॥
निजांगी वेलाळा हिम अचळ बाळा निजकळा ॥ असा शंभू भोळा ह्रदयकळामाजिं कवळा ॥७१॥
माथा जान्हवि दिव्य लाघवि कळा भाळीं शशीची कळा ॥ कार्णीं कुंडल मुंडमाळ ह्रदयीं कंठीं विषें सोज्वळा ॥
भस्माचा उधळा गजाजिना गळां वामें असे आबला ॥ आंगीं भूषित दीर्घ व्याळ दिसती जे वर्षती गारळा ॥७२॥
कमल समल पंकावांचुनी उद्भवेना ॥ हिमकरहि कलंकी दोष त्याचा ढळेना ॥
मुकल निकर बिंबीं अंवकारीं दिसेना ॥ अतुल मुख हरीचें तूलना हे घटेना ॥७३॥
तुझ्या रंगणीं शांति विश्रांति पावे ॥ तुझ्या पादपद्मीं क्षमाही विसावे ॥
सुखावे निजांगीं हे दयाहीफलासी ॥ निजानद तूं सद्नुरू चिद्विलासी ॥७४॥
तुझ्या कामनें काम निष्काम वागे ॥ मनोमंदिरीं सत्य निर्वाण जागे ॥
कृपावैभवें भक्त कैवल्यवासी ॥ निजानंद तूं सद्नरू चिद्विलासी ॥७५॥
पदीं रंगलों चित्पदीं मी निवालों ॥ नदी सागरी यापरी पूर्ण झालों ॥
अजत्वा प्रबोधूनियां द्वैत नेसी ॥ नजानंद तूं सद्नुरू चिद्विलासी ॥७६॥
सोळा मासिक श्राद्धें कोणती
 भारतिचे वैभव कोठे ...
माझी एकच इच्छा - एक मात्र चिंतन आता एकची व...
मनमोहन मूर्ति तुझी माते - मनमोहन मूर्ति तुझी माते स...
भारतमाता - हे भारतमाते मधुरे
निरोप - निरोप धाडू काय तुला मी बा...
आत्मा ओत रे ओत - आत्मा ओत रे ओत निर्मावा द...
प्रेमाचे गाणे - बा नीज, सख्या
 - “चिरमित्र सखा सहोदर मम तू...
गायीची करुण कहाणी - रवि मावळला, निशा पातली, श...
 - शस्त्रास्त्रांनी सुटती न ...


News - Jai Maharashtra Marathi News: Latest & Breaking Marathi News Online

महासुगरण - झटपट रेसिपी
महासुगरण - झटपट रेसिपी
कठुआ बलात्कार प्रकरणात सुप्रीम कोर्टाचा हस्तक्षेप
शरद पवार 10 मे'ला नाणार प्रकल्प ठिकाणी देणार भेट
मूर्तीवरील आभूषण, दानपेटीतील रक्कम पळवली; चोरटे कॅमेऱ्यात कैद
सांगलीत तरुणाची पक्षी बचाव मोहिम
नाणार प्रकरणी शरद पवारांच्या भूमिकेकडे सर्वांचे लक्ष
सोलापूरातील सिव्हिल हॉस्पिटलमध्ये जन्मले 'विशेष' बाळ
महाराष्ट्रात प्लास्टिक बंदी कायम, उच्च न्यायालयानं फेटाळली याचिका
भारताची पदकांची लयलूट सुरूच, सीमा पुनियाला रौप्यपदक
मराठीच्या पदरी चौफेर यश,'कच्चा लिंबू' ठरला सर्वोत्कृष्ट मराठी चित्रपट
फक्त 3 महिन्यांत, डिग्री हातात; पुण्यात बोगस डिग्र्यांचा सुळसुळाट
मध्य रेल्वे घेणार ड्रोनचा आधार
रक्तपिपासू पॅथॉलॉजी लॅब संदर्भात जय महाराष्ट्रची विशेष बातमी
बेस्टची धक्कादायक बातमी; 411 वाहने 'पीयूसी' विनाच
पुणे लोकसभेची जागा लढविणार - अजित पवार
एमआयटी कॉलेजच्या पर्यवेक्षक,प्राचार्यावरील गुन्हा मागे घेण्याची मागणी
सीडीआरप्रकरणी 13 अटकेत, तपासात महत्त्वाची बातमी समोर
कावेरी हिसांचारावरुन रजनीकांत नाराज
महासुगरण - झटपट रेसिपी


अण्णा हजारेंना शुभेच्छा! - Marathi Corner a marathi forum| मराठी कॉर्नर एक मराठी फोरम

मुख्य पान General शुभेच्छा विभाग
येथे सर्वप्रकारच्या शुभेच्छा दिल्या जातिल
प्रत्येकाच्या मनात भ्रष्टाचारा बद्दल चीड आहेच...पण विरोध दर्शवायला कुणी तरी पुढे यायलाच ह्वे होते....ते काम अण्णा हजारे यांनी केले...आणि एका क्रांतीला सुरुवात झाली...हजारेजी आगे बढो...हम तुम्हारे साथ है ही आपण ही आपल्या या इथे त्यांच्या कार्याला त्यांना शुभेच्छा देवुयात..
Return to “शुभेच्छा विभाग”
लेखमाला स्पर्धा- फेब्रुअरी २०११
आपली ओळख करून द्या
प्रदूषण क्षणिका (३) - वारे - पूर्वी आणि आता
लॅपटॉप घेऊ कि नेटबुक
श्रावणात : अंत आणि आरंभ
तुमचा ब्लॉग आमच्याशी जोडा
ही सुविधा लवकरच पुन्हा सुरू होत आहे.
मराठी कॉर्नरची संक्षिप्त माहिती


मुंबईच्या ४४० रस्त्यांवर पार्किंगमाफियांचे राज्य, शिवसेनेने केला भांडाफोड | Saamana (सामना)

– सिनेमा / नाटक
 तुमच्या खात्यात लॉग इन करा
परवलीचा शब्द परत मिळवा
परवलीचा शब्द तुम्हाला पाठविला जाईल
४८ तासांत २२ नक्षली ठार, गडचिरोली पोलिसांची मोठी कारवाई
असर्जन येथे पिसाळलेल्या कुत्र्याचा १४ जणांना चावा
महाविद्यालयीन तरुणाची गळफास घेऊन आत्महत्या
‘एनएसएल शुगर्स’ कारखान्यावर टांगती तलवार, मालमत्ता विकून पैसे देण्याचे आदेश
कर्नाटकात अमित शहांविरोधात भाजप कार्यकर्त्यांची घोषणाबाजी
बलात्कारातील आरोपीला फाशी; निर्णयाआधी काय संशोधन केले
 सोशल साईटवरची एक पोस्ट तुमची नोकरी घालवू शकते
चार दिवसांपासून बेपत्ता मुलगी मदरशा बाहेर सापडली
दिव्यांग भिकाऱ्याचा स्वत:च्या अल्पवयीन मुलीवर ४ महिने बलात्कार
… म्हणून गेल्या १० वर्षापासून ‘ती’, ‘तो’ बनून राहतेय
येमेनमध्ये लग्न सोहळ्यात हवाई हल्ला, २० ठार
‘सेक्स ट्रिप’वर जाणाऱ्या व्यक्तीला ३३० वर्षांचा कारावास
नग्न बंदूकधाऱ्याचा बेछूट गोळीबार, ४ ठार तर ४ जखमी
काबूलमध्ये आत्मघाती हल्ल्यात ३१ जण ठार
वाचाळवीरांची फौज सरकारवर ‘बूमरँग’
कर्मयोगी माणूस घडविण्याचे कार्य
हे बंड म्हणावे काय
– सिनेमा / नाटक
चेक बाउंस प्रकरणी राजपाल यादवला ६ महिन्यांची शिक्षा
शिल्पा शिंदेने पोस्ट केली ‘ती’ लिंक; चाहते झाले नाराज
सई ताम्हणकर श्रमदान करून साजरा करणार महाराष्ट्रदिन
अस्खलित उर्दू उच्चारांसाठी मेघना गुलजारने थोपटली अमृताची पाठ
रोज ३० मिनिटं ब्रिस्क वॉक करा आणि फिट राहा
उन्हाळ्यात आहाराकडे द्या विशेष लक्ष
क्रिकेटपटू सिद्धेश लाड सांगतोय निरोगी आणि फिट कसे राहावे
७२ वर्षांच्या आजीबाईंचा नातवाच्या वयाचा नवरदेव
विष्ठा विकून ते वर्षाला कमवतात ८ लाख रुपये
रोज दोन लार्ज पेग माराल तर लवकर चितेवर झोपाल
VIDEO : हत्तीने वाचवला बुडणाऱ्या व्यक्तिचा जीव
सूपमध्ये केली लघुशंका, प्रतिस्पर्ध्याला धडा शिकवण्यासाठी किळसवाणा प्रकार
रोखठोक : इतिहासाची पुनरावृत्ती आजारी पडली आहे काय
हवामान आणीबाणी हिंदुस्थान किती सक्षम
हे दोन देश कुणी केले
मुंबईच्या ४४० रस्त्यांवर पार्किंगमाफियांचे राज्य, शिवसेनेने केला भांडाफोड
शहर आणि उपनगरातील तब्बल ४४० रस्त्यांवर पार्किंगमाफियांचेच राज्य सुरू आहे. सहाय्यक आयुक्तांनी आपल्या अधिकारात पार्किंगची कंत्राटे दिली असून त्यात वाहनमालकांची लुटमार सुरू असल्याचे आज शिवसेनेने उघडकीस आणले. शिवसेनेच्या नगरसेविका शीतल म्हात्रे यांनी याबाबतचा हरकतीचा मुद्दा उपस्थित करून सभागृहाच्या ही बाब लक्षात आणून दिली.
प्रभागांमध्ये पे ऍण्ड पार्किंगची सुविधा निर्माण करून देण्याचे अधिकार सहाय्यक आयुक्तांना देण्यात आले आहेत. वाहतूक पोलिसांनी ४४० रस्त्यांवर पार्किंगसाठी परवानगी दिली आहे. त्यावर सर्रास पार्किंगसाठी पावती फाडण्याचे प्रकार सुरू असल्याची माहिती शीतल म्हात्रे यांनी विधी समितीमध्ये हरकतीच्या मुद्दय़ाद्वारे दिली. शिवसेनेच्या शीतल म्हात्रे यांनी आज विधी समितीत पार्किंगमाफियांचा मुद्दा उपस्थित केला. शहरातील ४४० रस्त्यांवर पे ऍण्ड पार्क सुरू करण्यात आले आहेत. त्याचे अधिकार प्रत्येक विभागातील सहाय्यक आयुक्तांना देण्यात आले आहे, मात्र या पार्किंगचे नियंत्रण कोणामार्फत ठेवले जाते हेच समजत नसल्याचा आरोप त्यांनी केला. पार्किंगचे फलक लावलेले नसतात. अशा ठिकाणी वाहने उभी करून त्यांच्याकडून हवे तेवढे शुल्क आकारले जाते, असा आरोपही त्यांनी केला.
कंत्राटाची चौकशी केली जावी
नगरसेवकांना छोटेसे काम करायचे असले तरी त्याकरिता ई-निविदा काढाव्या लागतात. मात्र आयुक्तांनी ही कंत्राटे कोणाला कशी दिली, याचे दरपत्रक काय याची माहिती द्यावी, अशी मागणी शीतल म्हात्रे यांनी केली. या मुद्दय़ाला सर्वपक्षीय सदस्यांनी पाठिंबा दिला. यावर समितीचे अध्यक्ष सुहास वाडकर यांनी याप्रकरणी अहवाल सादर करण्याचे निर्देश प्रशासनाला दिले आहेत.
सामनाचे यूट्युब चॅनल सबस्क्राइब करा
मागीलधारावी पुनर्विकास प्रकल्प गतीने राबविण्यासाठी नियोजन करावे, मुख्यमंत्र्यांचे निर्देश
पुढीलगणपतीसाठी कोकणमार्गावर पोलिसांचा जागता पहारा
संबंधित बातम्या या पब्लिशरकडून आणखी
कर्नाटकात अमित शहांविरोधात भाजप कार्यकर्त्यांची घोषणाबाजी
असर्जन येथे पिसाळलेल्या कुत्र्याचा १४ जणांना चावा
‘या’ पाकिस्तानी खेळाडुला हवीय हिंदुस्थानची मदत; केलं भावनिक आवाहन
कर्नाटकात अमित शहांविरोधात भाजप कार्यकर्त्यांची घोषणाबाजी
‘या’ पाकिस्तानी खेळाडुला हवीय हिंदुस्थानची मदत; केलं भावनिक आवाहन
क्रिकेट खेळताना बॅट लागल्याने खेळाडूचा मृत्यू
पंजाबच्या संघातून ‘गेल’ बाहेर, दिल्लीकरांची निराशा
सानिया मिर्झाची चाहत्यांना ‘गोड’ बातमी
पंढरपुरात उष्माघातामुळे शेतकऱ्याचा मृत्यू
 सोशल साईटवरची एक पोस्ट तुमची नोकरी घालवू शकते
… म्हणून गेल्या १० वर्षापासून ‘ती’, ‘तो’ बनून राहतेय
चार दिवसांपासून बेपत्ता मुलगी मदरशा बाहेर सापडली
येमेनमध्ये लग्न सोहळ्यात हवाई हल्ला, २० ठार
बीसीसीआयशी खोटं बोलला, शिक्षाही भोगला; आता आयपीएल गाजवतोय
चेक बाउंस प्रकरणी राजपाल यादवला ६ महिन्यांची शिक्षा
आयपीएलला सट्ट्याचे ग्रहण, आठ बुकींना अटक
रोज ३० मिनिटं ब्रिस्क वॉक करा आणि फिट राहा
६५४ ग्रामपंचायतींसाठी २७ मे रोजी मतदान
मुंबई | ठाणे | कोकण | पुणे
नाशिक | संभाजीनगर | नागपूर
देश | विदेश | क्रीडा
सामना भवन, दैनिक सामना मार्ग, प्रभादेवी,
मुंबई – ४०० ०२५
टेलीफोन: (०२२) ६६८८ ५५५५


मराठी कविता प्रेम | Webdunia Marathi

मंगळवार, 24 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
प्रेम तुझे न जाणीले मी न ही तुझ्या डोळ्यातले
न ही तुझ्या स्पर्शातले
डोळे तुझा निरोप देत राहीले
मी ते स्वीकारले मौन पणे
प्रतिसाद न देऊ शकले मी
अजाण पण, अज्ञान पणे
स्पर्शातुन न ही जाणीले मी
मनोगत तुझे प्रेमाचे ते
तरी ही स्पर्श करत आले
तो ही किती अजाण पणे
फक्त आहे दार्शनिक हे
नसे ह्यात गंध कोणता
तरी ही हे सुगंधीत असे
एकच मागते देवा जवळी
ठेव ज्योत कायम ही
माझ्या अश्रुतुन ही पुष्प
सुगंधित हे जग करी
माझ्या मागे माझ्या मागे.
मराठी कविता : झूलाघर
 तीन महिन्यात होईल दुरूस्त
मराठी कविता : नवरा
जानेवारी 2015 मध्ये तुमचे प्रेमसंबंध कसे राहतील
प्रभू येशू म्हणजे प्रेमाचा महासागर
यावर अधिक वाचा :
झूलाघर मातृ दिन आई
टीसीएसने केला 100 अब्ज अमेरिकी डॉलरचा टप्पा पार
टाटा समूहातील एक उपकंपनी असलेल्या टाटा कन्सल्टंसी सव्‍र्हिसेस (टीसीएस)ने ऐतिहासिक असा ...
मज्जा म्हणून १०० नंबरवर कॉल करू नका
आता मस्तीमध्ये १०० नंबरवर फोन करणाऱ्यांविरोधात पोलीस कठोर पावलं उचलणार आहेत. असा लोकांवर ...
नाणार होणार नाही: उद्धव ठाकरे
नाणार असो की जैतापूर, माझ्या कोकणाची राख करून गुजरातमध्ये रांगोळी घालणार असाल, तर तुमची ...
नायडूंनी महाभियोगाचा प्रस्ताव फेटाळला
नवी दिल्ली- सरन्यायाधीश दीपक मिश्रा यांच्याविरोधात काँग्रेससह इतर पक्षांनी दिलेल्या ...
अबब, उमेदवाराची संपत्ती 1020.5 कोटी
कर्नाटक विधानसभा निवडणुकीसाठी सर्वच राजकीय पक्षांनी धनाढ्य उमेदवारांना निवडणुकीचं तिकिट ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


Vishwas Co-op Bank Ltd; Nashik बचत खाते – Vishwas Co-op Bank Ltd; Nashik

मुख्य कार्यालय व विभाग
वीज बिल भरणा/टेलिफोन बिल भरणा
एपीबीएस (आधार पेमेंट कार्यप्रणाली)
गाळा /शेड खरेदी कर्ज
बँकेच्या मुदत ठेवी/आवर्ती ठेवी व दैनिक अल्प बचतीवरील उचल
मागणी न केलेल्या रकमा
बचत खाते उघडण्यासाठी फॉर्म
कोणतीही भारतीय नागरिकत्व असलेली व्यक्ती, पात्र असलेली संस्था तसेच १८ वर्षांखालील लहान मुले (पालकत्वासहीत) बचत खाते उघडु शकते.
कमीत कमी रक्कम रु. ५०० / – सह खाते उघडता येते.
वैयक्तिक ठेव / संयुक्त ठेव / संरक्षणासह अज्ञान व्यक्तींच्या नावे ठेव सुविधा.
सीटीएस चेक बुक सुविधा
खातेवरील व्यवहारांची माहिती एस एम एस द्वारे
रूपे डेबिट कार्ड सुविधा
सर्व प्रकारचा कर भरणा (Tax)
प्रधानमंत्री सुरक्षा विमा योजना व जीवन ज्योती विमा योजना
किमान दोन पासपोर्ट आकाराचे छायाचित्रे आणि अधिकृत कागदपत्रांपैकी एखादे ओळख आणि पत्त्याचा पुरावा म्हणून खालीलपैकी कागदपत्रे आवश्यक,
निवासाचा पुरावा* (आधार कार्ड, पासपोर्ट, वाहक परवाना, मतदार ओळखपत्र, वीज बिल, टेलिफोन बिल, अलीकडचे बँक खाते स्टेटमेंट, आयकर/ संपत्ती कर आकारणी आदेश, कायमस्वरूपी निवासाच्या पुराव्यासहित नोंदणीकृत किंवा नोटराईज्ड लिव्ह अँड लायसन्स करार इ. )
फोटोसहित ओळखपत्र* (आधार कार्ड, पॅन कार्ड, पासपोर्ट, वाहक परवाना, मतदार ओळखपत्र, ज्येष्ठ नागरिक ओळखपत्र, नामांकित कंपनीने दिलेले ओळखपत्र इ.)
वीज बिल भरणा/टेलिफोन बिल भरणा
एपीबीएस (आधार पेमेंट कार्यप्रणाली)
गाळा /शेड खरेदी कर्ज
बँकेच्या मुदत ठेवी/आवर्ती ठेवी व दैनिक अल्प बचतीवरील उचल
मुदत ठेवी/आवर्ती ठेवी व दैनिक अल्प बचत कर्ज
गाळा /शेड खरेदी कर्ज
पिन कोड - ४२२०१३
९१-२५३-२३०५६०० /०१ /०२ /०३
सकाळी - ९.३० ते संध्या. - ६.००
© कॉपीराईट 2017 विश्वास बँक, सर्व हक्क राखीव


"ग्रेनेडा" हाका जोडणी आशिल्लीं पानां - विकिपीडिया

"ग्रेनेडा" हाका जोडणी आशिल्लीं पानां
हुपून वचात:	दिशा-नियंत्रण, सोद
हाका कितें जुळटा पान: नांव-थोळ सगळें (मुखेल) चर्चा वापरपी वापरपी चर्चा विकिपीडिया विकिपीडिया चर्चा फायल फायल चर्चा मिडियाविकी मिडियाविकी चर्चा प्रारूप प्रारूप चर्चा आदार आदार चर्चा वर्ग वर्ग चर्चा एकक एकक चर्चा Gadget Gadget talk Gadget definition Gadget definition talk विशय विपरीत प्रवरण
गाळणे लिपयात दूस्रात-समावेश | लिपयात जोडण्यो | लिपयात पुनर्निर्देशन
मुखावेली पानां ग्रेनेडा: हाका जोडणी करतात
प्रारूप:देश आँकड़े ग्रेनेडा  (← जोडण्यो | बदल)
वापरपी:Dcljr/Deva  (← जोडण्यो | बदल)
खंयचेंय आदलें मदलें पान


Sugarcane price increased because scarcity शेतकरी संघटनांमुळे नव्हे; टंचाईमुळे वाढली उसाची गोडी | eSakal

शेतकरी संघटनांमुळे नव्हे; टंचाईमुळे वाढली उसाची गोडी
ज्ञानेश्वर रायते : सकाळ वृत्तसेवा
सोमवार, 28 नोव्हेंबर 2016
भवानीनगर - यंदाच्या हंगामात शेतकरी संघटनांच्या कृपेने नाही, तर उसाच्या टंचाईमुळे उत्पादकांना न मागता हप्ते जाहीर होऊ लागले आहेत. खासगी कारखान्यांच्या स्पर्धेत सहकारी कारखान्यांचा जीव गुदमरू लागल्याची टीकाही होऊ लागली आहे. कारण, काहीही असले तरी ऊस उत्पादकांच्या घामाला दाम मिळण्यासाठी कारखान्यातील स्पर्धा शेतकऱ्यांच्या पथ्यावर पडली आहे.
भवानीनगर - यंदाच्या हंगामात शेतकरी संघटनांच्या कृपेने नाही, तर उसाच्या टंचाईमुळे उत्पादकांना न मागता हप्ते जाहीर होऊ लागले आहेत. खासगी कारखान्यांच्या स्पर्धेत सहकारी कारखान्यांचा जीव गुदमरू लागल्याची टीकाही होऊ लागली आहे. कारण, काहीही असले तरी ऊस उत्पादकांच्या घामाला दाम मिळण्यासाठी कारखान्यातील स्पर्धा शेतकऱ्यांच्या पथ्यावर पडली आहे.
या वर्षी पहिल्या हप्त्याचा "भाव' अजूनही फुटलेला नाही. पुणे जिल्ह्यातही सरकारी स्टाइलने एक बैठक पार पडली आणि शेतकरी संघटना स्टाइलने ती निष्फळही ठरली. प्रत्यक्षात आतापर्यंत हिरिरीने कॉंग्रेस-राष्ट्रवादीच्या विरोधात रान उठवत एकेरी भाषा वापरणाऱ्या शेतकरी संघटनांची बोलती बंद झाली आहे. कारण, मुख्यमंत्र्यांना काय वाटेल, याचीच चिंता या संघटनांना पडल्याने ऊस उत्पादक मात्र वाऱ्यावर आहेत. अशा स्थितीत यंदाचा कमी उसाचा हंगाम शेतकऱ्यांच्या मदतीला धावून आला आहे. या वर्षी उसाची कमतरता असल्याने बहुतेक सर्वच कारखान्यांनी "गेटकेन' उसावर भिस्त ठेवली आहे. पुढील हंगामात सर्वच कारखान्यांच्या कार्यक्षेत्रात गाळपक्षमतेपेक्षा अधिक ऊस असल्याने फक्त यंदाचा हंगाम कसातरी पार पाडायचा, असा कारखान्यांचा विचार आहे. त्यामुळे एकापेक्षा एक सरस भाव कारखाने देऊ लागले आहेत. सोलापूर जिल्ह्यातील काही कारखान्यांचे पदाधिकारी एका आमदारासह इंदापूर तालुक्‍यात दोन-तीन दिवस तळ ठोकून आहेत. हे पदाधिकारी ऊस उत्पादकांची प्रत्यक्ष भेट घेऊन 2500 रुपयांहून अधिक पहिला हप्ता देऊ, असे आश्वासन देत आहेत. काही खासगी कारखान्यांनी फ्लेक्‍सही लावलेले आहेत. काही ठिकाणी कारखान्यांचे शेतकी अधिकारी शेतकऱ्यांना हप्त्याच्या पावत्या दाखवून ऊस कारखान्याकडे वळवित आहेत.
या पळवापळवीत ऊस उत्पादकांना पहिल्यांदाच अनेक पर्याय मिळाल्याने जिथे अधिक हप्ता तिथे आपला ऊस, असे समीकरण मनाशी बांधून शेतकऱ्यांनी फड मोकळे करण्यास सुरवात केली आहे. परजिल्ह्यातील कारखान्यांकडून उसाची वाढती मागणी पाहून पुणे जिल्ह्यातील सहकारी साखर कारखाने मात्र अस्वस्थ झाले आहेत. आपल्या कार्यक्षेत्रातील ऊस सर्रास बाहेर जात असल्याने या हंगामातील प्रक्रिया खर्चात होणारी वाढ कशी रोखायची, हा प्रश्न कारखान्यांपुढे निर्माण झाला आहे.
उसाच्या पळवापळवीची लागण छत्रपती कारखान्याच्या कार्यक्षेत्रात मोठ्या प्रमाणात झाली आहे. उसाच्या हप्त्याच्या वाढत्या स्पर्धेत कार्यक्षेत्रातील ऊस बाहेर जात असल्याने कारखान्याने अगोदर निश्‍चित केलेल्या 2400 रुपये हप्त्यात आणखी वाढ करण्याचा निर्णय संचालक मंडळाने घेण्याचे ठरविल्याचे खात्रीलायक सूत्रांकडून समजले आहे. "एफआरपी'पेक्षा अधिक हप्ता म्हणजे प्राप्तिकराची टांगती तलवार असल्याने सरकारने लवकर हस्तक्षेप केल्यास अधिकाधिक हप्ता कारखाने देऊ शकतात, असे मत या कारखान्याच्या एका ज्येष्ठ संचालकाने व्यक्त करत छत्रपती या हंगामात समाधानकारक भाव देणार असल्याचे संकेत दिले. दरम्यान, संचालकांनी यापूर्वी निश्‍चित केलेल्या 2400 रुपयांच्या हप्त्यात आणखी वाढ करण्याचा निर्णय विचाराधीन असल्याचे या संचालकाने सांगितले. काही कारखाने 2500, 2550 रुपये पहिला हप्ता देण्याचे आमिष दाखवीत असल्याने कारखान्यास नंतर जाहीर करावयाची रक्कम आधीच जाहीर करावी लागेल, असे दिसते.
मोहोळ तालुक्यात वेगवेगळ्या घटनेत दोघांचा मृत्यू
मोहोळ (सोलापूर): मोहोळ तालुक्यात वेगवेगळ्या घटनेत दोघांचा मृत्यू झाल्याची घटना आज (सोमवार) घडली आहे. पहिली घटना सोलापुर पुणे राष्ट्रीय...
बारामती नगरपालिकेची अतिक्रमण हटाव मोहीम
बारामती - नागरिकांचा आणि माध्यमांच्या रेट्यानंतर बारामती नगरपालिकेने आज धडक अतिक्रमण हटाव मोहिम राबवली. अनेक वर्षानंतर गुनवडी चौक परिसराने आज मोकळा...
डॉक्टरांवर होणारे हल्ले चिंताजनक - डॉ. संचेती
उंड्री - 'डॉक्टरांवरील हल्ले दिवसेंदिवस वाढत असून ही समाजाच्या दृष्टेने गंभीर बाब आहे. इतर कुठल्याही व्यवसायापेक्षा डॉक्टर, तसेच...
मैदानी खेळामध्ये सहभाग घ्या - माने
वालचंदनगर (पुणे) : मैदानी स्पर्धेमुळे सर्वांगिण विकास होण्यास मोलाची मदत होत असल्याने मुला-मुलींनी मैदानी स्पर्धेमध्ये सहभाग घेण्याचे आवाहन पुणे...
मोहोळ कृषी कार्यालयात अनेक असुविधा
मोहोळ - येथील तालुका कृषी कार्यालयाला अनेक समस्यानी घेरले आहे. विषेश म्हणजे तालुक्यातील 104 गावचा कारभार असणाऱ्या या कार्यालयात झेरॉक्स मिशन,...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


मे २४ - विकिपीडिया

मे २४ हा ग्रेगरी दिनदर्शिकेनुसार वर्षातील १४४ वा किंवा लीप वर्षात १४५ वा दिवस असतो.
<< मे २०१८ >>
सो मं बु गु शु श र
१ २ ३ ४ ५ ६ ७
८ ९ १० ११ १२ १३ १४
१५ १६ १७ १८ १९ २० २१
२२ २३ २४ २५ २६ २७ २८
ठळक घटना आणि घडामोडीसंपादन करा
११५३ - माल्कम चौथा स्कॉटलंडच्या राजेपदी.
१२१८ - पाचव्या क्रुसेडचे एकरहून इजिप्तकडे प्रयाण.
१२७६ - मॅग्नस लाडुलास स्वीडनच्या राजेपदी.
१६२६ - पीटर मिनुईतने मॅनहॅटन विकत घेतले.
१६८९ - इंग्लंडच्या संसदेने सर्वधर्माच्या व्यक्तिंना समान वागणूक देण्याचा कायदा केला. कॅथोलिक धर्माचा उल्लेख मुद्दाम टाळण्यात आला.
१७८७ - अमेरिकेची संविधान सभा सुरू.
१८२२ - पिचिंचाची लढाई - पेरूमध्ये अँतोनियो होजे दि सुकरने क्विटो स्वतंत्र केले.
१८३० - साराह हेलचे मेरी हॅड ए लिटल लॅम्ब ही बालकविता प्रकाशित.
१८४४ - सॅम्युएल मॉर्स याने तारयंत्र वापरून पहिला संदेश पाठवला.
१८४६ - मेक्सिकन-अमेरिकन युद्ध - जनरल झकॅरी टेलरने मॉँन्टेरे जिंकले.
१८६१ - अमेरिकन यादवी युद्ध - उत्तरेने अलेक्झांड्रिया, व्हर्जिनीया जिंकले.
१८८३ - १४ वर्षे बांधकाम चालल्यावर न्यू यॉर्कमधील ब्रुकलिन ब्रिज वाहतुकीस खुला.
१९०० - दुसरे बोअर युद्ध - युनायटेड किंग्डमने ऑरेंज फ्री स्टेट बळकावले.
१९१५ - पहिले महायुद्ध - इटलीने ऑस्ट्रिया व हंगेरी विरुद्ध युद्ध पुकारले.
१९४० - इगॉर सिकॉर्स्कीने सर्वप्रथम हेलिकॉप्टर उडवले.
१९४१ - दुसरे महायुद्ध - अटलांटिक समुद्रातील लढाईत जर्मनीच्या युद्धजहाज बिस्मार्कने युनायटेड किंग्डमची मानाची युद्धनौका एच.एम.एस. हूड बुडवली. १,४१५ खलाशी, सैनिक व अधिकारी मृत्युमुखी.
१९५८ - वृत्तसंस्था युनायटेड प्रेस ईंटरनॅशनलची (यु.पी.आय.) स्थापना.
१९६८ - पॅरिसमध्ये निदर्शने करणार्‍या विद्यार्थ्यांनी तेथील शेअरबाजाराला आग लावली.
१९६८ - कॅनडाच्या क्विबेक सिटीतील अमेरिकन वकिलातीवर बॉम्बहल्ला.
१९७६ - लंडन ते वॉशिंग्टन डी.सी. ला कॉँकॉर्ड विमानाची सेवा सुरू.
१९९१ - इस्रायेलने इथियोपियातील ज्यूंना इस्रायलला नेले.
१९९३ - एरिट्रियाला इथियोपियापासून स्वातंत्र्य.
१९९३ - मायक्रोसॉफ्टने विन्डोज एन. टी. ही ऑपरेटिंग सिस्टम प्रकाशित केली.
२००० - इस्रायेलने २२ वर्षांनी लेबेनॉनमधून आपले सैनिक काढून घेतले.
१५ - ज्युलियस सीझर जर्मेनिकस, रोमन सेनापती
१६८६ - गॅब्रियेल फॅरनहाइट, जर्मन भौतिकशास्त्रज्ञ.
१८१९ - व्हिक्टोरिया, इंग्लंडची राणी.
१८७० - यानी स्मट्स, दक्षिण आफ्रिकेचा पंतप्रधान.
१८९९ - काझी नजरूल इस्लाम, क्रांतीवादी, हिंदू-मुस्लिम ऐक्यवादी बंगाली मुस्लिम कवी.
१९२४ - रघुवीर भोपळे, आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे जादुगार.
१९४२ - अली बाकर, दक्षिण आफ्रिकेचा क्रिकेट खेळाडू.
११५३ - डेव्हिड पहिला, स्कॉटलंडचा राजा.
१३५१ - अबु अल हसन अली, मोरोक्कोचा सुलतान.
१५४३ - निकोलस कोपर्निकस, आद्य अंतरिक्षशास्त्रज्ञ.
१९९५ - हॅरोल्ड विल्सन, युनायटेड किंग्डमचा पंतप्रधान.
१९९९ - गुरू हनुमान तथा विजयपाल लालाराम, आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे कुस्ती मार्गदर्शक.
२००० - मजरुह सुलतानपुरी, गीतकार व उर्दू शायर.
बर्म्युडा दिन - बर्म्युडा.
राष्ट्र दिन - एरिट्रिया.
बल्गेरियन शिक्षण व संस्कृती दिन - बल्गेरिया.
स्लोव्हेकियन साहित्य दिन - बल्गेरिया.
बीबीसी न्यूजवर मे २४ च्या विशेष घटना (इंग्रजी मजकूर)
मे २२ - मे २३ - मे २४ - मे २५ - मे २६ - (मे महिना)
इतर काही नोंद केली नसल्यास,येथील मजकूर CC BY-SA 3.0च्या अंतर्गत उपलब्ध आहे.


कन्नड भाषा - विकिपीडिया

येथे जा:	सुचालन, शोधयंत्र
हा लेख कन्नड भाषा याबद्दल आहे. या शब्दाच्या इतर उपयोगांसाठी पाहा, कन्नड (निःसंदिग्धीकरण).
कर्नाटक, महाराष्ट्र, आंध्र प्रदेश
इसवी सनाच्या सहाव्या शतकात बदामी येथील मंदिरामध्ये लिहिला गेलेला कन्नड मजकूर
कन्नड (किंवा कानडी) ही भारत देशाच्या कर्नाटक राज्यामधील प्रमुख भाषा आहे. ही भाषा सुमारे ३.८ कोटी लोक बोलतात. भाषिक संख्येच्या बाबतीत कन्नडचा जगातील ४० आघाडीच्या भाषांमध्ये क्रमांक लागतो.
५ हे सुद्धा पहा
कन्‍नड किंवा कानडी भाषा (ಕನ್ನಡ) ही कर्नाटक राज्याची राजभाषा आहे ही एक द्रविड भाषाकुळातील भाषा आहे.
मराठी अ आ इ ई उ ऊ ऋ ॠ ए ऎ ऐ ओ ऒ औ अं अः
क ख ग घ ङ
च छ ज झ ञ
ट ठ ड ढ ण
त थ द ध न
प फ ब भ म
य र ल व श ष स ह ळ क्ष ज्ञ
कानडी अंक कन्‍नड लिखाण कानडी उच्चार (देवनागरी लिपीमधे) मराठीतील अंक
೪ ನಾಲ್ಕು नाल्कु ४
೯ ಒಂಭತ್ತು ओंबत्तु ९
೧೦ ಹತ್ತು हत्तु १०
೦ ಸೊನ್ನೆ सोन्ने ०
೨೦ ಇಪ್ಪತ್ತು इप्पत्तु २०
೩೦ ಮೂವತ್ತು मूवत्तु ३०
೪೦ ಮೂವತ್ತು नल्वत्तु ४०
೫೦ ಐವತ್ತು ऐवत्तु ५०
೬೦ ಅರವತ್ತು अरवत्तु ६०
೭೦ ಎಪ್ಪತ್ತು एप्पत्तु ७०
೮೦ ಎಂಬತ್ತು एम्बत्तु ८०
೯೦ ತೊಂಬತ್ತು तोंबत्तु ९०
೧೦೦ ನೂರು नूरु १००
೧೦೦೦ ಸಾವಿರ साविर १०००
ಕನ್ನಡ ಶಬ್ದ(कन्‍नड शब्द) कन्नड शब्दाचा उच्चार ಮರಾಠೀ ಅರ್ಥ(मराठी अर्थवाचक शब्दाचे कन्नड लिपीत लिखाण) मराठीत अर्थ
ಮಾಡು माडु ಕರಾ करा
ಮೇಳ मेळा ಮೇಳ मेळा
ಕೆಳಗೆ केळगे ಖಾಲೀ खाली
ಪ್ರಾಣ प्राण ಜೀವ್ जीव
ಮೊಸರು मोसरु ದಹಿ दही
ಬೆಣ್ಣೆ बेण्णे ಲೋಣಿ लोणी
ತುಪ್ಪ तुप्पा ತೂಪ್ तूप
ನೀರು नीरु ಪಾಣಿ पाणी
ಅಂಗಡಿ अंगडी ದುಕಾನ್ दु्कान
ಸಂತೆ संते ಬಾಜಾರ್ बाजार
ತಾಯಿ तायि ಆಈ आई
ಅಣ್ಣ अण्णा ದಾದಾ दादा
ಅಪ್ಪ अप्पा ಬಾಬಾ बाबा
ತಲೆ तले ಡೊಕ डोके
ಕಣ್ಣುಗಳು कण्णुगळु ಡೊಳೆ डोळे
ಕಾಲು कालु ಪಾಯ पाय
ಅನ್ನ अन्ना ಭಾತ್ भात
ಅಕ್ಕಿ अक्की ತಾಂದುಳ್ तांदूळ
ತೊಂದರೆ/ಸಂಕಟ तोंदरे/संकटा ಸಂಕಟ್ संकट
ನಾಳೆ नाळे ಉದ್ಯಾ उद्या
ನಿನ್ನೆ निन्ने ಕಾಲ್ काल
ಆಮೇಲೆ/ನಂತರ आमेले/नंतरा ನಂತರ್ नंतर
ಅವಲಕ್ಕಿ अवलक्कि ಪೋಹೆ पोहे
ಜೋಳ जोळा ಜೊಂಧಳೆ जोंधळे
ಗೋಧಿ गोधि ಗಹು गहू
ತೊಗರಿ ಬೇಳೆ तोगरी बेळे ತುರಿಚಿ ಡಾಳ್ तुरीची डाळ
ಹೆಸರು ಬೇಳೆ हेसरु बेळे ಮುಗಾಚಿ ಡಾಳ್ मुगाचि डाळ्
ಉದ್ದಿನ ಬೇಳೆ उद्दिन बेळे ಉಡದಾಚಿ ಡಾಳ್ उडदाची डाळ
ಕಡಲೇ ಬೇಳೆ कडले बेळे ಚಣ್ಯಾಚಿ ಡಾಳ್ चण्याची डाळ
भारत देशामधील अधिकृत भाषा
भारतीय संविधानाची आठवी अनुसूची
आसामी • बंगाली • बोडो • डोग्री • गुजराती • हिंदी • कन्नड • काश्मिरी • कोकणी • मैथिली • मलयाळम • मणिपुरी • मराठी
• नेपाळी • उडिया • पंजाबी • संस्कृत • सिंधी • संथाळी • तेलुगू • तमिळ • उर्दू
आसामी • बंगाली • बोडॉ • छत्तिसगडी • डोग्री • इंग्लिश • गारो • गुजराती • हिंदी • कन्नड • काश्मिरी • खासी • कोकणी • मैथिली • मल्याळम • मणिपुरी • मराठी • मिझो • नेपाळी • ओडिआ • पंजाबी
• राजस्थानी • संस्कृत • संथाली • सिंधी
स्वच्छता आवश्यक असणारी सर्व पाने
येथे काय जोडले आहे
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni
या पानातील शेवटचा बदल १९ ऑक्टोबर २०१६ रोजी २२:३० वाजता केला गेला.
येथील मजकूर हा क्रियेटीव्ह कॉमन्स अट्रीब्युशन/शेअर-अलाईक लायसन्स या अंतर्गत उपलब्ध आहेत;अतिरिक्त अटी लागू असू शकतात. अधिक माहितीसाठी हे बघा वापरण्याच्या अटी.


Pankaja Munde likes 'Home' ministry 'गृह' खातं माझं आवडतं -पंकजा मुंडे | eSakal

'गृह' खातं माझं आवडतं -पंकजा मुंडे
महेश पांचाळ (सरकारनामा न्यूज ब्यूरो )
मंगळवार, 18 एप्रिल 2017
मुंबई- मंत्रिमंडळातील गृहखातं आपलं आवडतं खातं आहे, असे विधान राज्याच्या ग्रामविकास मंत्री पंकजा मुंडे यांनी केल्यानंतर मुख्यमंत्र्यांच्या विरोधातील भाजपमधील अंतर्गत धुसफूस चव्हाट्यावर आली आहे.
मुंबई- मंत्रिमंडळातील गृहखातं आपलं आवडतं खातं आहे, असे विधान राज्याच्या ग्रामविकास मंत्री पंकजा मुंडे यांनी केल्यानंतर मुख्यमंत्र्यांच्या विरोधातील भाजपमधील अंतर्गत धुसफूस चव्हाट्यावर आली आहे.
पंकजा मुंडे माजलगावमधील उपविभागीय पोलिस अधिकारी कार्यालयातील पोलिस निवासस्थानाच्या उद्घाटनावेळी आपल्या मनातील भावना व्यक्त करत असताना त्या गृहखातं आवडतं खातं असल्याचे बोलल्या. राज्याच्या मुख्यमंत्रीपदी देवेंद्र फडणवीस यांची निवड झाल्यानंतर ग्रामविकास खाते सांभाळणाऱ्या पंकजा मुंडे यांची मुख्यमंत्री होण्याची इच्छा लपून राहिली नव्हती. मात्र फडणवीस यांनी मुख्यमंत्री शर्यतीत असलेल्या पक्षातील स्पर्धकाचे अप्रत्यक्ष पंख कापले होते. त्यामुळे एकनाथ खडसे, विनोद तावडे यांच्या सारख्या नेत्यांना जागेवर स्थिर ठेवण्यात देवेंद्र फडणवीस यांना सध्या तरी यश आलेले आहे. 'चिक्की घोटाळयाचा' आरोप झाल्यानंतर पंकजा मुंडे यांना अडचणीत आणण्याच्या प्रयत्न झाला होता. परंतू गोपीनाथ मुंडे यांचा वारस म्हणून पंकजा मुंडेंची ओळख निर्माण झाल्याने मुख्यमंत्र्यांपुढे कोणताही निर्णय घेणे अवघड होऊन बसलेले आहे. त्यात मुख्यमंत्री फडणवीस यांच्याकडे असलेल्या गृह खात्याबाबत पंकजा मुंडे यांनी इच्छा व्यक्त केल्यामुळे देवेंद्र फडणवीस यांना टोला लागावण्याचा प्रयत्न केला अशी राजकीय वर्तुळात चर्चा सुरु झाली आहे.
मुख्यमंत्री फडणवीस यांनी अत्यंत हुशारीने गृह खाते स्वताःकडे ठेवले आहे. काँग्रेस आघाडीच्या काळात मुख्यमंत्री पदावरील व्यक्तिने गृहमंत्री पद स्वताःकडे ठेवलेले नव्हते. इतकेच नव्हे तर शिवसेना-भाजप युतीच्या काळात सेनेचा मुख्यमंत्री होता परंतू गृहमंत्रीपद भाजपाच्या वाट्याला होते. गृहमंत्री गोपीनाथ मुंडे यांनी या खात्याचा समर्थपणे कारभार करत भाजपाचा महाराष्ट्रामध्ये दबदबा निर्माण करण्यात यश मिळवले होते. त्यामुळे वारसा हक्काने पंकजा यांनी गृहखात्याबाबत इच्छा व्यक्त करुन मुख्यमंत्री फडणवीस यांचे लक्ष वेधून घेतले आहे. मुख्यमंत्री फडणवीस यांनी जलसंधारण खाते पंकजा मुंडे यांच्या कडून राम शिंदे यांना दिले होते. त्यावेळी पंकजा नाराज झाल्या होत्या. मुख्यमंत्री पदावर असेपर्यंत गृह खाते स्वताःकडे ठेवणार असे फडणवीस यांनी खाजगीत बोलताना सांगितले आहे. त्यामुळे पंकजा यांनी गृहमंत्री पदाबाबत मत व्यक्त करत मुख्यमंत्र्यांना अप्रत्यक्ष दुखावण्याचा प्रयत्न केला आहे.
‘मुद्रा’ने दिला 540 कोटींचा आधार
सातारा: तरुण, नवउद्योजकांना व्यवसायासाठी आर्थिक मदतीचा आधार देण्यासाठी पंतप्रधान मुद्रा बॅंक योजना सुरू करण्यात आली असून, जिल्ह्यात गत आर्थिक वर्षात...
कापसास भाव देण्यावरून जिनिंगमध्ये मारहाण
मानवत (परभणी): कापसाला जास्त भाव न देण्यात येत नसल्यामुळे मानवत येथील एका जिनिंग मध्ये जाऊन तेथील कर्मचाऱ्यांना लाथाबुक्क्यानी मारहाण केल्याची...
सई ताम्हणकर श्रमदान करून साजरा करणार महाराष्ट्र दिन
महाराष्ट्र दिनी फक्त महाराष्ट्राच्या मातीचे गोडवे न गाता, आपल्या घामानं महाराष्ट्राच्या मातीचे ऋण फेडायला अभिनेत्री सई ताम्हणकर पुण्याजवळच्या गावात...
'गावाचा विकास आराखडा 1 मेच्या ग्रामसभेत करावा'
टाकळी हाजी (पुणे): येत्या 1 मे रोजी होणाऱ्या ग्रामसभेत गावाचा 18- 19 वर्षाकरिता विकास आराखडा तयार करून पाठवावा. त्यानुसार जिल्हा परिषदेचा निधी उपलब्ध...
मोहोळ तालुक्यात वेगवेगळ्या घटनेत दोघांचा मृत्यू
मोहोळ (सोलापूर): मोहोळ तालुक्यात वेगवेगळ्या घटनेत दोघांचा मृत्यू झाल्याची घटना आज (सोमवार) घडली आहे. पहिली घटना सोलापुर पुणे राष्ट्रीय...
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
रिफंड आणि इतर आर्थिक व्यवहार
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
तनिष्का स्त्री प्रतिष्ठा अभियान
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
सकाळ इंटरनॅशनल लर्निंग सेंटर
eSakal च्या बातम्यांसाठी सबस्क्राईब करा
eSakal च्या महत्वाच्या बातम्यांची आणि ब्रेकिंग न्यूजची नोटिफिकेशन्स तत्काळ मिळविण्यासाठी सबस्क्राईब करा.
* आपण नोटिफिकेशनसंबंधी हवे ते बदल ब्राऊजर सेटिंग्जमध्ये जाऊन कधीही करू शकता.


तत्त्वज्ञान | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
वरिल शिर्षकाचे श्री मा.गो. वैद्य यांचे बौध्दीक पुस्तीकेच्या रुपाने माझ्या वाचनात आले तेही नागालॉन्ड मध्ये. आपल्या सुजाण मित्रांना ते आवडेल या प्रामाणीक हेतुने मी ते त्यांच्याच शब्दात साभार येथे देत आहे.
गुरुपोर्णिमा .. एक बाजार विक्री उत्सव .
गुरुपोर्णिमा .. एक बाजार विक्री उत्सव .
शालेय जीवनात चार वर्षे संस्कृत भाषेचे अध्ययन केले. त्यातील प्रत्येक वर्षाच्या पाठ्यपुस्तकात 'सुभाषितानि' नांवाचा पाठ असायचा आणि इतर धड्यांच्या मानाने तो जास्त आवडायचा.
बहुतेक सर्वसामान्य माणसे कांही प्रमाणात दैववादी आणि कांही प्रमाणात प्रयत्नवादी असतात. माझ्या बाबतीत प्रयत्नवादाचे प्रमाण जास्त असल्यामुळे माझे दैववाद्यांबरोबर खटके उडत असतात.
चार्वाक: पुरोगामी की उच्छृंखल
"यावज्जीवेत् सुखं जीवेत्, ऋणं कृत्वा घृतं पिबेत्
भस्मीभूतस्य देहस्य पुनरागमनं कुत:
'चार्वाक' हे नाव उच्चारताक्षणी हा श्लोक, किंबहुना त्यातला "ऋणं कृत्वा घृतं पिबेत्" हा भाग अनेकांना सर्वप्रथम आठवतो.
कारण संकल्पनेबाबत (लेखक - बर्ट्रंड रसेल): भाग ७/७
भाग ७ : स्वतंत्र निर्धारणशक्तीचा कूटप्रश्न, इतिसारांश
वर जे सांगितले गेले आहे, त्यावर अधिक प्रकाश टाकण्यासाठी आपण ते स्वतंत्र निर्धारणशक्तीच्या (free willच्या) प्रश्नाला लागू करून बघू शकतो.
कारण संकल्पनेबाबत (लेखक - बर्ट्रंड रसेल): भाग ६/७
भाग ६ : पूर्णनिर्धारितता, भूत-भविष्यकाळामधील इच्छानिर्धारणातला फरक


कॉ. गोविंद पानसरेंच्या पतसंस्थेतील भारतीय कम्युनिष्ट पक्षात घोटाळा झाल्याचा हिंदू जनजागृती समितीचा आरोप - Jai Maharashtra Marathi News: Latest & Breaking Marathi News Online

महासुगरण - झटपट रेसिपी
महासुगरण - झटपट रेसिपी
कॉ. गोविंद पानसरेंच्या पतसंस्थेतील भारतीय कम्युनिष्ट पक्षात घोटाळा झाल्याचा हिंदू जनजागृती समितीचा आरोप
जय महाराष्ट्र न्यूज, मुंबई
कॉ. गोविंद पानसरेंच्या पतसंस्थेतील भाकपमध्ये म्हणजेच भारतीय कम्युनिष्ट पक्षात घोटाळा झाल्याचा आरोप सनातन संस्थेशी संलग्न असणाऱ्या हिंदू जनजागृती समितीनं केला आहे.
या पतसंस्थेत भारतीय कम्युनिस्टच्या नावानं 45 लाख 51 हजारांची बेहिशेबी रक्कम ठेवली असल्याचा आरोप देखील करण्यात आला.
या रकमेची माहिती निवडणूक आयोगाला दिलेली नसून या काळ्या पैशाची सीबीआय चौकशी करावी अशी मागणी हिंदू जनजागृती समितीनं केली.
ख्रिस गेलच्या अभावी पंजाबचे फलंदाज लागोपाठ गारद
कोरेगाव भीमा : बेपत्ता तरुणीचा मृतदेह विहीरीमध्ये सापडला
सानिया मिर्झा आणि शोएब मलिक आई-बाबा बनणार
महाभियोगाच्या निर्णयाविरोधात कोर्टात जाणार - सिब्बल
अपघातांच्या घटनांना आळा घालण्यासाठी रस्ता सुरक्षा मोहीमेचं आयोजन
नाणार भूसंपादनाची अधिसूचना अद्याप रद्द केलेली नाही - मुख्यमंत्री
दबंग-3 मध्ये महेश मांजरेकरांची मुलगी झळकण्याची शक्यता
नागीन फेम मौनी करणार 'गोल्ड'मधून डेब्यू
गळा चिरुन शेतकरी तरुणाची हत्या
उद्धव ठाकरेंनी दिली नाणारला भेट
जय महाराष्ट्र #LIVE TV
राज ठाकरे घेणार मोठा निर्णय
नवी मुंबईत मनसेचं शिष्ट मंडळ राज ठाकरेंच्या पत्राची प्रत स्टेशन मास्तरला देण्यासाठी गेले असताना उघडकीस आला धक्कादायक प्रकार
...म्हणून अनेक आमदार आणि नगरसेवक पक्ष सोडून गेले; मनसेतून शिवसनेत आलेल्या दिलीप लांडेची प्रतिक्रिया
विद्यार्थ्यांची फीमधील पाच हजार रुपये मनसे भरणार; राज ठाकरेंच्या बैठकीत झाला निर्णय
महासुगरण - झटपट रेसिपी


गूढ माझ्या मनीचे !!: विजेता

ही माझी हसरी आणि स्वप्नाळू दुनिया
फेर धरुनी का अशी
ऊरी धडधड, श्वास अवघड
बावरी मी का अशी
सहज उत्तर मी दिले
लाभले जे हसत खेळत
आज मग का मी निरुत्तर
आज का मी पांगळी
का सुचेना मार्ग काही
आज मी का वेगळी
माघार ना मी घेतली
हार कधीही मानली ना
बाजी हर जिंकेन मी
संघर्ष माझा मित्र आता
रडविले मज हर घडी तू
नाही विझणे हे अता
ताठ आहे, ताठ राहीन
मी विजेता, मी विजेता.
द्वारा पोस्ट केलेले जयश्री येथे 11:57 PM
तुमच्या कवितेतील आशयाशी साधर्म्य असणारा हा एक शेर पहा...
झेलतो मस्तीत सार्‍या वादळांना
जीवना मी तुला नाही भिणारा
शैलेश श. खांडेकर said...
ना सहज मी कधी हारली
हे खरे उत्तर आहे जगण्याला
एका छोट्या स्मितहास्याने तुम्ही हे जगसुद्धा जिंकू शकता असा माझा ठाम विश्वास आहे. निवेदन, गायन, लेखन, काव्य,अभिनय ह्यात खूप रमते मी. “काहीही अशक्य नाही” ह्या गोष्टीवर ठाम विश्वास आहे माझा. आतापर्यंत माझे गीतकार म्हणून सहा मराठी आणि एक हिंदी असे अल्बम रिलीज झाले आहेत. सुरेश वाडकर, पद्मजा फ़ेणाणी, देवकी पंडित, वैशाली सामंत, स्वप्निल बांदोडकर, संगीता चितळे, अभिजित राणे, सुचित्रा भागवत, पल्लवी केळकर अशा प्रख्यात गायकांनी माझी गाणी गायली आहेत.
माझी मी - अशी मी
थांबलेली सांज, कातरवेळ... मनात तूच.. तसाच नेहेमीसारखा  तेच जीवघेणं हसू , तीच बेफिकीरी. त्या बेफिकीरीची भुरळ, ते गुंतत जाणं....
एकेक दिवस असा उगवतो ना.....  आतून काहीतरी होत असतं....ते कां होतं......कसं होतं ...तेच कळत नाही. मन व्याकुळ होतं...... उगाच केविलवाणं ह...


संसार | Webdunia Marathi

मंगळवार, 24 एप्रिल 2018
सेक्स लाईफसखीयोगलव्ह स्टेशनमराठी साहित्यमराठी कविता
सूर मिळता सुरात तुझ्या
बनले जीवन गाणे सात सूर हे जुळवित गेले
सरस बनले जीवन माझे
ह्या सुरातुन दोन सूर निर्मिले
ही दोन माझी छोटी बाळे
त्यांच्या सुरात रमत गेले
सुमधुर बनले गीत माझे
हे माझे गीत तू ऐकावे
साथ तुझी, घेऊनी हे
गीत बनावे कोरस रे
हाथ तुझा हाती घेऊनी
चालीन जीवन वाट रे
तुझ्या सुरात देऊनी सूर माझे
गाईन हे जीवन गाणे
प्रकाश माझ्या जीवनात करी
देऊनी साथ माझी रे
निरोप द्या मला अति प्रेमाने
सार्थक करी माझे जीवन गाणे.
बोधकथा : सवयी सुटू शकत नाही
मराठी कविता : नवरा
मूर्खाला उपदेश केला तर..
यावर अधिक वाचा :
टीसीएसने केला 100 अब्ज अमेरिकी डॉलरचा टप्पा पार
टाटा समूहातील एक उपकंपनी असलेल्या टाटा कन्सल्टंसी सव्‍र्हिसेस (टीसीएस)ने ऐतिहासिक असा ...
मज्जा म्हणून १०० नंबरवर कॉल करू नका
आता मस्तीमध्ये १०० नंबरवर फोन करणाऱ्यांविरोधात पोलीस कठोर पावलं उचलणार आहेत. असा लोकांवर ...
नाणार होणार नाही: उद्धव ठाकरे
नाणार असो की जैतापूर, माझ्या कोकणाची राख करून गुजरातमध्ये रांगोळी घालणार असाल, तर तुमची ...
नायडूंनी महाभियोगाचा प्रस्ताव फेटाळला
नवी दिल्ली- सरन्यायाधीश दीपक मिश्रा यांच्याविरोधात काँग्रेससह इतर पक्षांनी दिलेल्या ...
अबब, उमेदवाराची संपत्ती 1020.5 कोटी
कर्नाटक विधानसभा निवडणुकीसाठी सर्वच राजकीय पक्षांनी धनाढ्य उमेदवारांना निवडणुकीचं तिकिट ...
मुख्यपृष्ठ आमच्याबद्दल फीडबॅक जाहिरात द्या घोषणापत्र आमच्याशी संपर्क साधा


Press Information Bureau: Government of India news site, PIB Mumbai website, PIB Mumbai, Press Information Bureau, PIB, India’s Official media agency, Government of India press releases, PIB photographs, PIB photos, Press Conferences in Mumbai, Union Minister Press Conference, Marathi press releases, PIB features, Bharat Nirman Public Information Campaign, Public Information Campaign, Bharat Nirman Campaign, Public Information Campaign, Indian Government press releases, PIB Western Region New Page 1

सोन्याच्या दागिन्यांच्या हॉल मार्किंगसाठीच्या मानकात बीआयएसकडून सुधारणा
सोन्याच्या दागिन्यांच्या हॉलमार्किंगसाठी भारतीय मानके विभागाने सुधारणा केली असून 1 जानेवारी 2017 पासून याची अंमलबजावणी सुरू झाली आहे.
हॉलमार्क असलेले सोन्याचे दागिने आता 14 कॅरेट, 18 कॅरेट आणि 22 कॅरेट अशा तीन श्रेणींमध्ये उपलब्ध असतील.
शुध्दतेबरोबरच कॅरेटची नोंदही आता दागिन्यांवर असेल. उदा. 22 कॅरेटच्या दागिन्यावर 916 बरोबर 22K अशीही नोंद असेल. 18 कॅरेट दागिन्यांवर 18K750 तर 14 कॅरेट दागिन्यावर 14K585 अशी नोंद असेल.
सोन्याच्या दागिन्यावरील हॉलमार्कमध्ये आता भारतीय मानक विभागाचे चिन्ह, कॅरेट व शुध्दतेची नोंद, परीक्षण केंद्राचे ओळख चिन्ह आणि सोनाराचे ओळख चिन्ह अशा चार चिन्हांचा समावेश असेल.


उपचार दम्यावर! | Abstract India

दमा अथवा अस्थमा ही रुग्णाला कासावीस करणारी श्‍वसनमार्गाची व्याधी आहे. पूर्वी प्रौढ वयात जास्त आढळून येणारा हा रोग सध्या मात्र सर्व वयोगटांतील माणसांमध्ये दिसून येत आहे व दम्याच्या रुग्णांची संख्या जलद गतीने वाढत आहे ही चिंतेची बाब आहे.
निरोगी श्‍वसनसंस्था माणसाच्या शरीराला योग्य प्रमाणात ऑक्‍सिजन (प्राणवायू) पुरवते व त्यावर शरीरसंस्थेच्या अनेक क्रिया अवलंबून असतात, तसेच श्‍वसनामुळे शरीरात ऑक्‍सिजन व कार्बन डाय ऑक्‍साईडची योग्य पातळी राखली जाते. यासाठी नाक, श्‍वसननलिका, फुफ्फुसे व आलव्हिओली आणि त्या भोवतीचे रक्तवाहिन्यांचे जाळे इ. श्‍वसनसंस्थेच्या सर्व रचनांमध्ये आकुंचन व प्रसरण क्रिया योग्य प्रमाणात होणे महत्त्वाचे आहे, तसेच भोवतालच्या बरगड्या, छाती व पोटामधील पडदा आणि श्‍वासाबरोबर आत येणाऱ्या कणांना अडवण्यासाठी सिलियाचीही योग्य रीतीने हालचाल होणे आवश्‍यक ठरते.
दम्याच्या रुग्णांमध्ये या श्‍वसनमार्गाला कोणत्या ना कोणत्या कारणामुळे (External or Internal factors) सूज असते व त्यामध्ये स्राव (Mucus) जमा होतो. यामुळे श्‍वसनमार्गाची नैसर्गिक रुंदी कमी होते, तसेच या मार्गातील स्नायू आकुंचन पावल्यामुळे (bronchospasm) श्‍वसनमार्ग अधिकच अरुंद होतो. यामुळे श्‍वासोश्‍वास करण्यास अडथळा निर्माण होतो.
१) अनुवंशिकता, २) हवेचे प्रदूषण (धूळ, तंबाखू/ सिगारेटचा धूर, जळत्या लाकडांचा धूर, पेट्रोल/ डिझेलचा धूर, कारखान्यांचा धूर.) ३) कीटकनाशके, सेंट अथवा सुगंधी द्रव्यांचा वास, ४) केसाळ अथवा पिसे असणाऱ्या पाळीव प्राणी, पक्ष्यांचा सहवास, ५) सतत थंड व कोरड्या हवेत राहणे, ६) घरात अथवा आजूबाजूला दमटपणा व ओलसरपणा सतत असणे, ७) एखाद्या अन्नपदार्थाची (गहू, अंडे इ.) किंवा डबाबंद पदार्थात घातलेल्या एखाद्या घटकाची ऍलर्जी. ८) एखाद्या औषधाची ऍलर्जी, ९) सतत सर्दी, पडसे, सायनसचा त्रास असणे, १०) कारखान्यातील रासायनिक पदार्थांचा वास, कापसाचे कण, ११) फुलांचा वास अथवा परागकणांची ऍलर्जी, १२) सतत अपचनचा त्रास असणे, १३) अतिशय शारीरिक श्रम, १४) अत्याधिक मानसिक ताणतणाव, अस्वस्थता, दडपशाहीमुळे भावनांचा कोंडमारा होणे, १५) शरीराची प्रतिकारशक्ती एकंदरीत कमी असणे.
अर्थात वरीलपैकी कोणतेही कारण नसल्यामुळेसुद्धा दमा होऊ शकतो, तर वर सांगितलेल्या कोणत्याही कारणांमुळे शरीराची प्रतिक्रिया होते (श्‍वसनमार्ग आकुंचन पावणे) म्हणून दम्याला ठशरलींर्ळींश अळीुरू ऊळीशरीश असेही म्हटले जाते. म्हणून रुग्णाने थोडी जागरूकता ठेवून दम्याच्या लक्षणांपूर्वीचे कारण ओळखून त्या गोष्टीचा संपर्क टाळावा.
१) श्‍वास घ्यायला अतिशय त्रास, धाप लागणे,
३) छातीत जडपणा जाणवणे,
४) छातीतून आवाज येणे (थहशशूळपस),
५) बोलण्यास त्रास होणे,
६) रुग्णास अशक्तपणा, बेचैनी जाणवून तो घाबराघुबरा होतो.
७) झोपल्यावर त्रास वाढतो, तर बसल्यावर कमी होतो.
८) कधी कधी सारख्या दम्यामुळे रुग्ण चिडचिडा होतो.
९) चेहरा लाल होणे, मानेचे स्नायू ताठरणे, जीभ व नखे निळसर दिसणे ही घातक लक्षणे होत.
दम्याचा ऍटॅक काही मिनिटांपासून काही तास ते काही दिवसांपर्यंत राहू शकतो. आहार, विहार, आजूबाजूच्या वातावरणाची काळजी व प्रतिबंधात्मक उपाय केले, तर दमा त्रासदायक ठरत नाही. मात्र ऍटॅक आल्यावर तातडीचे उपचार घेणेच योग्य ठरते. निसर्गोपचार व ऍक्‍युपंक्‍चरमुळे दम्याचा त्रास (ऍटॅक कमी होणे, सर्दी कमी प्रमाणात बाहेर पडणे, हुशारी वाटणे) निश्‍चितपणे कमी होऊ शकतो.
१) सर्वप्रथम अतिशय सकस व पूरक आहार घ्यावा. जेणेकरून जीवनसत्त्वे व पूर्ण प्रथिनांची कमतरता भरून निघेल व शरीराची प्रतिकारशक्ती वाढण्यास मदत होईल.
२) पोषक आहार एकाच वेळी पोट जड होईपर्यंत न घेता थोड्या थोड्या प्रमाणात दिवसातून ४-५ वेळा घेणे. ८-१२-४-८ वाजता अशा दिवसाच्या आहाराचा आदर्श वेळ ठरतील. (आपल्या दिनक्रमानुसार यात थोडा बदल चालेल, मात्र रात्रीचे जेवण ८-८
३) तळलेले पदार्थ व थंड पदार्थ, पाणी टाळावे. उलट कोमट पाणी दिवसभर घेतल्यास रुग्णास फायदाच होईल.
४) कोमट दुधामध्ये मध (१ चमचा चहाचा) घालून घ्यावे.
५) ७-८ तुळशीची पाने १/२ ग्लास पाण्यात घालून उकळावे. कोमट झाल्यावर प्यावे.
६) अनुलोम – विलोम, भस्त्रिका प्राणायाम योग्य पद्धतीने हळूहळू करत ५ मिनिटांपर्यंत नियमित रोज केले तरी खूप फायदा होतो. उजव्या नाकपुडीतून हवा घेऊन डाव्या नाकपुडीने हवा सोडणे असे १-१० अंक मोजेपर्यंत करावे.
७) सिद्धासन, भुजंगासन, सुप्त वज्रासन, मत्स्यासन, शवासन इ. आसने आधी नीट शिकून घेऊन करावीत. शिवमुद्राही १० मिनिटांपर्यंत करावी.
८) काही ऍक्‍युप्रेशर बिंदूंनाही दाब देऊन फायदा होतो.
९) ज्यांना शक्‍य असेल त्यांनी सकाळचे ऊन छातीवर व पाठीवर घ्यावे. (कडक ऊन नको) किंवा सोसवेल एवढ्या गरम कपड्याने छाती व पाठीकडची बाजू शेकावी.
१०) गरम पाण्याचा वाफारा नियमित घेणे व गरम पाण्याच्या गुळण्या करणे यामुळे सुद्धा रुग्णांना खूप आराम मिळतो.
११) आंघोळीच्या वेळी गरम पाण्याची (सोसवेल एवढेच) धार छातीवर व पाठीवर धरावी.
१२) सोन्याचा व चांदीचा छोटासा पत्रा अथवा तुकडा घालून उकळलेले पाणी रुग्णास प्यायला द्यावे.
१३) रुग्णाने मोकळ्या हवेत फिरून येणारी तरतरी अनुभवावी.
१४) सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे सकारात्मक विचार करून ताणतणावांपासून दूर राहावे. मनातील भावनांचा व मतांचा निचरा वेळोवेळी योग्य पद्धतीने करावा.
१५) दिवसातील ५ मिनिटे तरी भगवंताचे नामस्मरण जरूर करावे.
१६) ज्या रुग्णांना तपकीर ओढण्याची, तंबाखू, पानमसाला खाण्याची व विडी/ सिगरेट ओढण्याची सवय असेल त्यांनी या गोष्टींपासून दूर राहावे.
१७) आहारात लसूण, पडवळ, दुधी भोपळा, चवळई इ. भाज्यांचा समावेश करावा.
स्वतःचा विकास साधताना औद्योगिक क्रांती व त्यामधून गतिमान झालेल्या जीवनशैलीच्या दुष्परिणामांना सामोरे जाताना मानवाची दमछाक होऊ लागली आहे. तेव्हा निसर्ग नियमांनुसार आहार, विहार व स्वनियंत्रित जीवनशैलीकडे वळता आले तर आपण दम्याला नक्कीच दम देऊ शकू
डॉ. आरती साठे, मुंबई
from → उपचार दम्यावर
प्रतिक्रिया व्यक्त करा उत्तर रद्द करा.
आर्चिव्ह्ज महिना निवडा जून 2016 मार्च 2016 फेब्रुवारी 2016 जुलै 2015 नोव्हेंबर 2014 एप्रिल 2014 मार्च 2014 जानेवारी 2014 जानेवारी 2013 डिसेंबर 2012 नोव्हेंबर 2012 सप्टेंबर 2012 फेब्रुवारी 2012 जानेवारी 2012 डिसेंबर 2011 नोव्हेंबर 2011 ऑक्टोबर 2011 सप्टेंबर 2011 ऑगस्ट 2011 जुलै 2011 जून 2011 मे 2011 एप्रिल 2011 मार्च 2011 फेब्रुवारी 2011 जानेवारी 2011 डिसेंबर 2010 नोव्हेंबर 2010 ऑक्टोबर 2010 सप्टेंबर 2010 ऑगस्ट 2010 जुलै 2010 जून 2010 मे 2010 एप्रिल 2010 मार्च 2010 फेब्रुवारी 2010 जानेवारी 2010 डिसेंबर 2009 नोव्हेंबर 2009 ऑक्टोबर 2009 सप्टेंबर 2009 ऑगस्ट 2009 जुलै 2009 जून 2009 मे 2009 एप्रिल 2009 मार्च 2009 फेब्रुवारी 2009 जानेवारी 2009 डिसेंबर 2008 नोव्हेंबर 2008 ऑक्टोबर 2008 सप्टेंबर 2008 ऑगस्ट 2008 जून 2008 मे 2008 एप्रिल 2008 मार्च 2008
अन्नयोग : सुका मेवा
उत्तरे तुमच्या प्रश्‍नांची ayurveda
जापान वीसा कागद पत्र
डॉ. श्री बालाजी तांबे
मूतखड्याला करणीभूत मेटॅबोलिक सिन्ड्रोम


"युनायटेड किंगडम" हाका जोडणी आशिल्लीं पानां - विकिपीडिया

"युनायटेड किंगडम" हाका जोडणी आशिल्लीं पानां
हुपून वचात:	दिशा-नियंत्रण, सोद
हाका कितें जुळटा पान: नांव-थोळ सगळें (मुखेल) चर्चा वापरपी वापरपी चर्चा विकिपीडिया विकिपीडिया चर्चा फायल फायल चर्चा मिडियाविकी मिडियाविकी चर्चा प्रारूप प्रारूप चर्चा आदार आदार चर्चा वर्ग वर्ग चर्चा एकक एकक चर्चा Gadget Gadget talk Gadget definition Gadget definition talk विशय विपरीत प्रवरण
गाळणे लिपयात दूस्रात-समावेश | लिपयात जोडण्यो | लिपयात पुनर्निर्देशन
मुखावेली पानां युनायटेड किंगडम: हाका जोडणी करतात
मेडावर,सर पीटर ब्रायन  (← जोडण्यो | बदल)
यूनाइटेड किंगडम (पुनर्निर्देशन पान)  (← जोडण्यो | बदल)
संयुक्त राजशाही (पुनर्निर्देशन पान)  (← जोडण्यो | बदल)
प्रारूप:देश आँकड़े संयुक्त राजशाही  (← जोडण्यो | बदल)
स्कॉटलंड  (← जोडण्यो | बदल)
वेल्स  (← जोडण्यो | बदल)
उत्तर आयर्लंड  (← जोडण्यो | बदल)
Wales  (← जोडण्यो | बदल)
वापरपी:Dcljr/Deva  (← जोडण्यो | बदल)
"https://gom.wikipedia.org/wiki/विशेश:WhatLinksHere/युनायटेड_किंगडम" चे कडल्यान परतून मेळयलें
खंयचेंय आदलें मदलें पान


February | 2016 | EduPonder

बऱ्याच शहरांमध्ये गल्लोगल्लीच्या शाळांमधून अगदी पहिल्या इयत्तेपासून ते दहावीपर्यंत मुलं गणित आणि विज्ञानाच्या ऑलिंपियाड परीक्षेला बसत असतात. शाळांमधूनच हे फॉर्म्स घरी येतात. “सायन्स ऑलिंपियाड फाउंडेशन” ( www.sofworld.org )नामक दिल्लीची एक संस्था या परीक्षेची पुस्तकं विकून, परीक्षा फी घेऊन लाखो मुलांची अतिशय सामान्य पातळीची परीक्षा घेत असते. परीक्षा घ्यायला, पुस्तकं विकायला आणि बक्षिसांची खैरात करायला हरकत असायचं तसं काहीच कारण नाही. आक्षेप आहे, तो ‘राष्ट्रीय ऑलिंपियाड’ आणि ‘आंतरराष्ट्रीय ऑलिंपियाड’ या नावाने अशा परीक्षा घेऊन दिशाभूल करण्याचा. उद्या दिल्लीत कुणी पोहोण्याच्या स्पर्धा आयोजित करून त्याला ऑलिम्पिक म्हणावं का किंवा मुंबईतल्या एखाद्या मासिकाने कथा स्पर्धा घेऊन विजेत्यांना द्यायच्या पुरस्काराला ‘ज्ञानपीठ’ म्हणावं का किंवा मुंबईतल्या एखाद्या मासिकाने कथा स्पर्धा घेऊन विजेत्यांना द्यायच्या पुरस्काराला ‘ज्ञानपीठ’ म्हणावं का यातून बऱ्याच मुलांच्या, पालकांच्या आणि शाळा-शिक्षकांच्या मनात गैरसमज निर्माण झालेला आहे. आपली ८-१० वर्षांची मुलं राष्ट्रीय आणि आंतरराष्ट्रीय ऑलिंपियाडमध्ये यश मिळवत आहेत, असा भ्रम निर्माण होतो आहे.
ज्या खरोखरच्या, अधिकृत ऑलिंपियाड परीक्षा आहेत, त्यांची माहिती http://olympiads.hbcse.tifr.res.in/ या संकेत स्थळावर मिळते. कोणतीही गणिताची किंवा विज्ञानाची ‘आंतरराष्ट्रीय ऑलिंपियाड’ स्पर्धा भारतातून देता येत नाही. त्यासाठी भारतीय संघात निवड व्हावी लागते आणि परदेशी जावं लागतं. गणिताची ‘आंतरराष्ट्रीय ऑलिंपियाड’ स्पर्धा भारतात आजवर फक्त एकदाच (१९९६ मध्ये) झाली होती. त्यामुळेच दरवर्षी भारतातून (आणि आपल्याच शहरातून) आपण ‘आंतरराष्ट्रीय ऑलिंपियाड’ देत असू, तर आपल्याला नक्कीच कुणीतरी फसवतं आहे.
तळटीप :- माझा मुलगा ९-१० वर्षांचा असताना एक पालक म्हणून माझाही असा गैरसमज झाला होता.
Anuya on लेखन आणि शुद्धलेखन
Piyush Nichat ('अंत्… on सैनिकीकरण आणि शिस्त
डिजिटाइझ्ड साहित्य की डिजिटल साहित्य
Anuya on लेखन आणि शुद्धलेखन
Piyush Nichat ('अंत्… on सैनिकीकरण आणि शिस्त


नॅनोच्या निमित्ताने... | mr.upakram.org

उपक्रम वाचनमात्र उपलब्ध आहे.
उपक्रम दिवाळी अंक २०१२
नवा परवलीचा शब्द मागवा.
अखेर एकदा(ची) नॅनो प्रकट झाली. एका लाखात कार देण्याचे वचन पूर्ण करण्यात टाटांना यश मिळाले. या नॅनोसाठी अनेक राजकीय घडामोडी तर झाल्याच पण त्याच बरोबर तांत्रिक, सामाजिक घमोडीहि पुढे आल्या - येतील. आता नॅनो रस्त्यावर धावतील, मुळातच कमी वेगाच्या या गाडीला शहरात फिरवणे अजिबात कठीण नाहि कारण शहरात वाहतुकीचा वेग कमीच आहे. मात्र काहि काळाने जर प्रत्येकाकडे मोटार दिसु लागली तर त्यासाठी लागणारे रस्ते आपल्याकडे आहेत का तर ह्या प्रश्नाचे उत्तर नक्कीच नकारात्मक आहे.
वाढती वाहने, वाढते प्रदुषण, वाढता इंधनाचा वापर, त्यामुळे खर्च होणारी क्रयशक्ती यांचा विचार केला तर ह्या वाढत्या मोटारी हे प्रगतीचे लक्षण समजावे का विनाशाचे जर आपण भरपूर मोटारी असणारे अमेरिकेसारखे देश बघितले, की असे दिसते की तिथे रस्ते अतिशय उत्तम आहेत. मात्र जर त्यांच्या इतिहासात डोकावले तर असे दिसून येते की ही परिस्थिती आधी नव्हती. अगदी अमेरिकेतही उत्तम रस्तेबांधणीवर खर्च करावा की लोहमार्गांवर याबद्दल अनेक विवाद झालेले आढळतात. अमेरिकेत हे रस्त्यांचे जाळे प्रत्यक्षात यायला ह्या मोटार "लॉबी"चे मोठे योगदान/दबाव आहे. आपल्या मोटारींच्या अखंड विक्रीची खात्री करण्यासाठी त्यांनी सरकारवर रस्त्यांचे असे जाळे करण्यासाठी मोठा दबाव आणला होता. हा दबाव इतका होता की चांगले रस्ते बनविण्यासाठी इतर पायाभुत सुविधांचा पैसा रस्त्यांकडे वळवला गेला. यामुळे आता अमेरिकेत परिस्थिती अशी आहे की बर्‍याच शहरांतून दुसर्‍या शहरांत जाण्यासाठी स्वतःची गाडी असणे अथवा विमानभाडे परवडणे हे दोनच पर्याय राहिले आहेत.
अमेरिकेसारख्या तुलनेने कमी लोकसंख्येच्या श्रीमंत देशाला कदाचित हे परवडु शकेल. मात्र भारतातहि "प्रगती"चे मोजमाप हेच हवे का लांब पल्ल्यांचे उत्तम रस्ते हा पायाभुत सुविधेचा महत्त्वाचा भाग आहे हे नक्की पण रस्ते वाहतुक सुधारण्यासाठी जर रेल्वेच्या वाटणीचे पैसे वापरले जाणार असतील तर ते कितपत योग्य आहे लांब पल्ल्यांचे उत्तम रस्ते हा पायाभुत सुविधेचा महत्त्वाचा भाग आहे हे नक्की पण रस्ते वाहतुक सुधारण्यासाठी जर रेल्वेच्या वाटणीचे पैसे वापरले जाणार असतील तर ते कितपत योग्य आहे भारतात अजुन तरी रस्त्याची स्थिती चांगली नाहि. तसेच रेल्वे बजेट अजूनहि भरपूर आहे आणि दरवर्षी वाढत आहे. मात्र हे असेच राहिल असे वाटते का
आता नॅनोसारख्या मोटारींच्या बाजारात येण्याने वाढणार्‍या स्पर्धेत मोटार उद्योगाला कमी किमतीत कार विकणे प्राप्त आहे. अश्या परिस्थितीत किंमत कमी असल्याने फायदा कमावण्यासाठी मोटार कंपन्यांना अधिकाधिक मोटारी विकणे प्राप्त आहे. लोक मोटारी तेव्हाच घेणार जेव्हा त्या चालवायला रस्ते, ठेवायला जागा आणि मुबलक इंधन असेल. म्हणजे अश्या मोटारी येण्याने रस्ते चांगले करण्यासाठी सरकारवर दबाव येईल हि चांगली गोष्ट आहे. मात्र रस्तेबांधणी ही फुकटात होत नाहि. तेव्हा सरकार कोणत्या पैशाने ही बांधणी करेल ह्याकडेहि लक्ष देणे गरजेचे आहे. जर हा पैसा रेल्वे, संरक्षण, आरोग्य अश्या खात्यांतून घेतला जाणार आसेल आणि चांगले रस्ते बांधले जाणार असतील तर ते कितपत फायदेशीर आहे
तुम्हाला याबद्दल काय वाटते भारतासारख्या भरपुर लोकसंख्या असलेल्या देशात नॅनोसारख्या स्वस्त व छोट्या गाड्या येण्याने सर्वसाधारण फायदा आहे की त्यामुळे उलट अधिक बिकट प्रश्न निर्माण होतील भारतासारख्या भरपुर लोकसंख्या असलेल्या देशात नॅनोसारख्या स्वस्त व छोट्या गाड्या येण्याने सर्वसाधारण फायदा आहे की त्यामुळे उलट अधिक बिकट प्रश्न निर्माण होतील अश्या गाड्या येणे हे प्रगतीचे लक्षण वाटते का
वाहनचालकाला मिळणारा स्वातंत्र्याचा सुखद अनुभव एकीकडे, रस्तेबांधणीमुळे सार्वजनिक खर्च रेल्वे/एस्टीकडून वळणे हे दुसरीकडे. खाजगी स्वातंत्र्य विरुद्ध सार्वजनिक सोय ही रस्सीखेच लोकशाही राज्यांमध्ये ताण उत्पन्न करणारी आहे. पण अपरिहार्य आहे.
माझे मत सार्वजनिक दळणवळण व्यवस्था मुबलक आणि सोयिस्कर व्हावी, असे आहे. वाटेल तेव्हा लवकर मिळणारी लोकलगाडी असेल, आणि (खचाखच न भरलेली) बस असेल तर घराबाहेर वाटेल तेव्हा मी पडू शकतो - वैयक्तिक हालचालीचे माझे स्वातंत्र्य शाबूत राहाते. अशा प्रकारे खाजगी स्वातंत्र्य विरुद्ध सार्वजनिक सोय असा विरोध काही राहातच नाही.
पण असे होण्यासाठी बाजार तयार करणे कठिण आहे. तस्मात् मुबलक गाड्या->वाहातुक ठप्प->वाहनचालकांचा रोष->रेल्वेऐवजी रस्ते अंदाजपत्रकात अधिक असा क्रम होण्याची शक्यता अधिक आहे.
कर्बवायू नियंत्रित ठेवण्यासाठी जागतिक स्तरावर तह-कायदा होईल (जर), (तर) कर्बवायू-नियंत्रणासाठी खनिज-इंधनांची किंमत वाढवावी लागेल->गाड्या कमी चालतील->कामावर पोचण्यासाठी लोक बोंब करू लागतील->रेल्वे बांधणी होईल असाही क्रम असू शकतो. पण ही मुक्त बाजारपेठ नसून सरकारी धोरणाने बदललेली अर्ध-मुक्त बाजारपेठ आहे.
रेल्वेबांधणीला ५-१० वर्षे लागतात त्यामुळे हा क्रम आचकेविचके देत बारगळूही शकेल. त्या ५-१० वर्षांत आंदोलनांमुळे कर्बवायू नियंत्रण करायचेच सरकार सोडून देईल, असेही होऊ शकेल.
(आजही जगातील सर्व "भांडवलशाही" देशात अन्नधान्याची बाजारपेठ सरकारी धोरणाने अर्धमुक्त असते. त्यामुळे सरकारी नियंत्रण मान्य करणे-न-करणे लोकांना जाचक वाटते की गौरवाचे वाटते, याबद्दल नियम नाही.)
खाजगी स्वातंत्र्य विरुद्ध सार्वजनिक सोय
खाजगी स्वातंत्र्य विरुद्ध सार्वजनिक सोय या रस्सीखेचा(ची)शी सहमत आहे. भारतातील सध्याच्या आणि होऊ घातलेल्या महानगरांमध्ये लोकांना हवी असूनही सार्वजनिक सोय पुरी पडत नाही. जिथे सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्था आहे (उदा. मुंबई) तिथे तिला आणखी वाढवण्याचे, अधिक कार्यक्षम करण्याचे प्रयत्न तितक्या जोमाने होत नाहीत. आणि जिथे सार्वजनिक वाहतूक व्यवस्था नावापुरतीच आहे (उदा. पुणे) तिथे ती सुधारण्याचे किंवा नवीन साधने (उदा. मेट्रो, लोकल इ.) निर्माण करण्याचे प्रयत्न होताना दिसत नाहीत. त्यामुळे खाजगी स्वातंत्र्य आणि सार्वजनिक सोय याबरोबरच सरकारी यंत्रणेची कार्यक्षमता आणि इच्छाशक्ती हा एक निर्णायक फॅक्टर आहे.
प्रकाश घाटपांडे [28 Mar 2009 रोजी 04:46 वा.]
एक लाखात नॅनो हा चाणक्यने विषय मांडला होता त्याच चर्चेचा हा पुढील भाग आहे. सुनिल ने त्यावेळी एक गोम मांडली होती.
माझे मत सार्वजनिक दळणवळण व्यवस्था मुबलक आणि सोयिस्कर व्हावी, असे आहे. वाटेल तेव्हा लवकर मिळणारी लोकलगाडी असेल, आणि (खचाखच न भरलेली) बस असेल तर घराबाहेर वाटेल तेव्हा मी पडू शकतो - वैयक्तिक हालचालीचे माझे स्वातंत्र्य शाबूत राहाते. अशा प्रकारे खाजगी स्वातंत्र्य विरुद्ध सार्वजनिक सोय असा विरोध काही राहातच नाही.
धनंजयने व्यक्त केलेले मत हे बहुसंख्यांचे (पुण्यातल्या) मत आहे. एका वाहनव्यवसायतील परिचिताला मी नॅनोमुळे सामाजिक प्रश्न निर्माण होतील असे सांगितल्यावर त्याने सांगितले की शासनाने खालील उपाय करावे.
१) पार्किंग चार्जेस वाढवावेत
२) पंधरा वर्षावरील गाड्या बाद कराव्यात
म्हणजे एखाद्या गोष्टीची उपलब्धता सहज ठेवायची पण उपयुक्तता कठीण करायची असा पर्याय.
मागणी जास्त व पुरवठा कमी अशी परिस्थिती सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्थेत असताना देखील हा व्यवसाय तोट्यात कसा जातो हे काही गणित कसा जातो हे काही गणित
सार्वजनिक वाहातुक व्यवस्थेत मागणी-पुरवठा
ही नियंत्रित बाजारपेठ असल्यामुळे हा प्रकार दिसतो :
मागणी जास्त व पुरवठा कमी अशी परिस्थिती सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्थेत असताना देखील हा व्यवसाय तोट्यात
अनियंत्रित बाजारपेठेत किंमत वाढते, किंवा घटते. किंमत वाढली तर मागणी घटते, किंमत कमी झाली तर पुरवठा घटतो, अशा प्रकारे समतोल साधला जातो.
मागणी जास्त व पुरवठा कमी असे असल्यामुळे अनियंत्रित बाजारपेठेत सार्वजनिक वाहातुकीची तिकिटे वाढतील.
(उदाहरणार्थ - मुंबईत प्रथम श्रेणीच्या लोकलच्या डब्यातही खूप गर्दी असते. मागणी बघून रेल्वे विभाग पहिल्या वर्गाचे सर्व डबे असलेली लोकल सोडू लागेल, किंवा लोकलची तिकिटे भरमसाठ वाढवेल - म्हणजे लोकल भरभरून जाईल इतक्या लोकांना परवडेल, बाकीच्यांना परवडली नाही तर चालेल, इतकी तिकिटे वाढवेल. ज्यांना तिकिटे परवडणार नाही, ते लोक अंथरूण पाहून पाय पसरायला शिकतील, आणि लोकलमध्ये बसायलाच जाणार नाहीत - मागणी कमी होऊन पुरवठ्याशी समतोल होईल. शिवाय रेल्वे महामंडळ फायद्यात जाईल.)
परंतु सरकारला काही कारणासाठी (घटनेने सांगितलेली जबाबदारी म्हणून) सार्वजनिक वाहातुक इतकी महाग करायची नाही. त्यामुळे तिकिटाच्या किमतीवर नियंत्रण राहाते, आणि तिकीट स्वस्त राहाते. मग मागणीचा पुरवठ्याशी समतोल राखण्यासाठी किंमतीचा पासंग राहात नाही, आणि रेल्वे महामंडळही तोट्यात राहाते. तुम्ही म्हणता तसा असमतोल दिसतो. गणित हे असे आहे.
फायद्यातील रेल्वे, तोट्यातील यस्ट्या
मागणी जास्त व पुरवठा कमी अशी परिस्थिती सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्थेत असताना देखील हा व्यवसाय तोट्यात कसा जातो हे काही गणित कसा जातो हे काही गणित
दुर्दैवाने हे गुणोत्तर सर्वत्र नसलं तरी बर्‍याच ठिकाणी आहे. मात्र गेले चार वर्षे रेल्वे फायद्यात आहेच की.
शासनाने खालील उपाय करावे.
१) पार्किंग चार्जेस वाढवावेत
२) पंधरा वर्षावरील गाड्या बाद कराव्यात
वरील उपाय म्हणजे लोकांना गाड्या घेऊ द्यायच्या मात्र वापरू द्यायच्या नहित असे झाले. त्यापेक्षा शासनाने रस्ते सुधारले, तिथे खर्च केला तरी चालेल असे वाटते. :-) चर्चा विषयात म्हटल्याप्रमाणे रस्ते सुधारणे हि गरजच आहे. मात्र ती गरज कशाच्या जोरावर भागवली जात आहे यावर लक्ष ठेवणे गरजेचे आहे. अजुनहि भारतात सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्था वापरली जाते. सार्वजनिक व्यवस्था सुधारली पाहिजे का की आता स्वस्तातील गाड्या आल्याने त्याची गरज नाहि असे सरकारला वाटेल
खाली चाणक्य म्हणतात तसे जर गावातील मंडळी जर ती हळुहळु यस्टीची वाट बघायच्या ऐवजी गाड्या घेऊन जाऊ लागली तर त्यांचा वेळ नक्कीच वाचेल मात्र ते एकुणच समाज ढवळणारे ठरेल. यातुन सामाजिक प्रश्न निर्माण होतील का प्रश्नांना उत्तरे मिळतील
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
>>दुर्दैवाने हे गुणोत्तर सर्वत्र नसलं तरी बर्‍याच ठिकाणी आहे. मात्र गेले चार वर्षे रेल्वे फायद्यात आहेच की.
भारतीय रेल्वेची प्रवासी सेवा कायमच तोट्यात राहिली आहे. रेल्वेस जो काही नफा होतो तो संपूर्णपणे मालवाहतूकीतून होतो. त्या नफ्याचा वापर प्रवासी तिकिटांत सबसिडी देण्यासाठी होतो. म्हणून भारतात रेल्वे प्रवास स्वस्त आहे. गेले ४ वर्षं रेल्वे फायद्यात असण्याची कारणे वेगळी आहेत. लालूप्रसाद यादवांनी मालवाहतूकीमध्ये एका व्यागनमधे वजन वाहून नेण्यावर जी मर्यादा होती, ती वाढवली. कारण असंही बेकायदीशीर रीत्या व्यागन्समध्ये मर्यादेपेक्षाजास्त वजन भरलं जातच असे. आता निदान रेल्वेला त्याचे पैसे तरी मिळतात. पण हे सर्व करताना ब्रिटिशकालीन पूल हे वाढलेले लोड घेऊ शकतील की नाही, तसेच सध्या अस्तित्वात असलेले एकूणच इन्फ्रास्ट्रक्चर ह्या वाढलेल्या लोडपुढे किती काळ टिकणार ही शंकाच आहे. तज्ञांच्या मते हा फक्त पायापुढचं पाहाण्याचा प्रकार आहे. याचा रेल्वेच्या सुरक्षिततेवर भविष्यकाळात विपरीत परिणाम होऊ शकतो. परंतु तोट्यात रेल्वे चालवण्यापेक्षा नफ्यातला पैसा वापरून सध्याचे इन्फ्रास्ट्रक्चर सुधारणे/नवीन उभारणे हे अधिक बरे असेही काही लोक म्हणतात. कसेही असले तरी रेल्वे मंत्र्यांनी सुरू केलेल्या काही योजना खरोखरच उत्तम आहेत. उदा. वर म्हटल्याप्रमाणे मालवाहतूकीची क्षमता वाढवणे, मालवाहतूकीचा वेग वाढवण्यासाठी तसेच नाशवंत मालाची वाहतूक लवकर व्हावी यासाठी प्रयत्न, डेडीकेटेड फ्रेट कॉरिडॉरची घोषणा, रेल्वे मालवाहतूकीसाठी खासगी कंपन्यांना परवानगी (ही आधी अर्थातच सरकारची आणि नंतर कॉन्कॉर या सरकारी कंपनीची मक्तेदारी होती) प्यासिंजरांसाठी गरीब-रथ (याच्याकडे भारतातील सर्व प्रवासी रेल्वे वाहातूक एयर-कंडिशन करण्याच्या दृष्टीने महत्वाचा प्रयोग म्हणून पाहिलं जातं) वगैरे.
नॅनोमुळे येणार्‍या मेगा समस्या
शंभर कोटी लोकसंख्येच्या देशात दर वर्षी कांही लाख जास्तीच्या गाड्या आल्याने लगेच अमेरिकेतल्याप्रमाणे प्रत्येक माणसाकडे गाडी येणार नाही. नॅनो असो किंवा नसो, वाहतूक वाढतच जाणार आहे आणि त्यातून नव्या समस्या निर्माण होणार आहेतच. त्यातून जो तो आपापल्या परीने मार्ग काढत राहील. रस्त्यांवर होणारा खर्च सार्वजनिक तिजोरीतूनच होतो ही कल्पना आता जुनी झाली. युरोप अमेरिकेत बिल्ड, ऑपरेट, ट्रान्स्फर या तत्वावरच बहुतेक नवे रस्ते बांधले जातात. त्याची सुरुवात भारतात झाली आहे. तिला आधिक वेग येईल. संसाधने अमेरिकेतल्याप्रमाणे मुबलक असोत किंवा भारतातल्याप्रमाणे तुटपुंजी असोत, त्यांचा उपयोग कशासाठी करावयाचा यातली रस्सीखेच सगळीकडे चाललेली असते आणि दुर्दैवाने त्यात 'बळी तो कान पिळी' ही म्हण खरी ठरते. याच्याविरोधात लढे चालतात आणि त्या लढ्यात पुन्हा 'बळी तो कान पिळी' या म्हणीची वेगळी प्रचीती येते. हे असेच चालत राहणार आहे, नॅनोमुळे एकदम काही मोठा फरक पडणार आहे असे मला वाटत नाही.
नितिन थत्ते [05 Apr 2009 रोजी 22:21 वा.]
बी ओ टी तत्त्वावर बांधले गेलेले रस्ते, सध्यातरी तोट्यातच आहेत्. म्हणजे मुंबई पुणे हायवे हा सध्या जेवढा टोल घेतला जातो त्यात तोट्यातच् जातो. तो नफ्यात जाईल एवढा टोल लावला तर वाहनांची संख्या रोडावेल.
नॅनो हे प्रगतीचे लक्षण आहे पण ते टाटाच्या तंत्रज्ञांसाठी. त्यांनी जे करून दाखवले ते निश्चितच प्रशंसनीय आहे. मात्र भारतातील सर्वसामान्य जनतेच्या दृष्टीने यात फारसे काही आहे असे वाटत नाही.
मी जन्मल्यापासून पुण्यात आहे. तेव्हाच्या पुण्याच्या तुलनेत आता पुण्याला बकाल स्वरूप आले आहे. सर्व दिशांनी शहर वाढते आहे पण या वाढीला आवश्यक असणारी इन्प्फ्रस्ट्रक्चरल ग्रोथ जवळजवळ शून्य आहे. सार्वजनिक दळणवळण व्यवस्था अर्थात पिएमटीने प्रवास करायचा म्हटला तरी अंगावर काटा येतो.
मागच्या वर्षी अमेरिकेची निवडणूक पाहिली, यावर्षी आपली बघतो आहे. दोन्हींमधील मूलभूत फरक धक्कादायक आहे. नेहेमीप्रमाणेच आपल्या कुठल्याही पक्षाने देशाला भेडसावणारे प्रश्न मांडलेले नाहीत. आणि आपल्याला भेडसावणार्‍या प्रश्नांची यादी मोठी आहे. लहान असताना गरिबी हटाव ची घोषणा ऐकली होती. गरीबी हटली पण ती घोषणा देणार्‍या नेत्यांची.
परदेशी वूडी ऍलनपेक्षा देशी करण जोहर कधीही श्रेष्ठ असतो.
नितिन थत्ते [05 Apr 2009 रोजी 22:27 वा.]
सार्वजनिक दळणवळण व्यवस्था अर्थात पिएमटीने प्रवास करायचा म्हटला तरी अंगावर काटा येतो.
पुण्यातील सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्था वाईट रहावी म्हणून हितसंबंधीय विशेष प्रयत्न करीत असण्याची शक्यता बरीच आहे.
याबाबत ऐकीव माहिती अशी की साई सर्विसचे मालक व सध्याचे एक खासदारकीचे उमेदवार आणि बजाज ऑटो या कंपनीत काही हितसंबंध गुंतलेले विद्यमान क्रिकेटमंत्री यांनी आपले हितसंबंध शाबूत राहावेत यासाठी गेली कित्येक वर्षे विशेष प्रयत्न केले आहेत.
पुण्यातील रस्त्यांवर बजाजच्या सहा सीटरना परवानगी देणे... आणि दुचाक्यांचा, चारचाक्यांचा खप वाढवण्यासाठी बससर्विसची वाट लावणे ही अशा प्रयत्नांची उदाहरणे म्हणता येतील.
बोलो जाता बरळ, करिसी ते नीट नेली लाज धीट, केलो देवा॥
लहानपणी ९०% गाड्या फियाट किंवा एम्बॅसेडर असायच्या मग जीप. बाकी काँटेसा, एम्पाला, गॅझेल, हर्बी गोज बनानाज् (वोक्सवॅगन), मर्सेडीज, टोयोटा अगदी तुरळक इ इ की अश्या गाड्या दिसल्या की घरी किंवा मित्रांना सांगायची गोष्ट असायची अरे आज मी मर्सेडीज् पाहीली.
मग आली खुली आर्थीक व्यवस्था व अनेक प्रकारच्या गाड्या.. पैसा दिसायला लागला म्हणुन आपण प्रगती म्हणू लागलो.
आता त्यात एक नॅनो. टाटांनी स्वस्तातील गाडी केली म्हणून नक्की कौतुक आहे पण नॅनोला प्रगती म्हणता येईल असे वाटत नाही. जर वाहतूक व्यवस्था सुधारली म्हणजे रस्ते, सुरळीत वाहतूक, सुसज्ज सार्वजनीक व्यवस्था, कमी प्रदुषण, अपघाताच्या संख्येत घट झाली तरच प्रगती म्हणता येईल.
सरकारकडे आधीच पैसा कमी आहे त्यामुळे इकडचा निधी सध्या तिकडे असे त्या त्या भागातील मतदारांकडे पाहून होईल :-( रस्ते विकास, उर्जानिर्मीती, पिण्याचे पाणी याकडे बराच निधी जाईल.
रोड टॅक्स, वाहन नोंदणी शुल्क, वाहतूक परवाना इ इ सर्व शुल्क वाढवणे, सार्वजनीक वाहतूक व्यवस्था फायद्याची (चालवायला व लोकांना वापरायला दोन्ही दृष्ट्या) पर्याय लोकांना दिला तर कदाचित लोकं तिकडे वळतील.
बाकी नॅनो चे दरवाजे काढून मागील सीट बदलून नव्या रुपात रिक्षा येतील का
गेल्या काही वर्षांत मुंबईचे ट्रॅफिक इतके वाढले आहे की इमारतीखालील मोकळ्या जागांत जेथे मुले खेळत तेथे गाड्या खचाखच भरलेल्या दिसतात. कमी किंमतीत येणारी गाडी हे म्हणजे सर्वसामान्यांना परवडणारी गाडी इतके ढोबळ वाक्य नसून एका कुटुंबाला एकाहून अधिक गाड्या परवडणे हे देखील आहे. अमेरिकन कुटुंबात सुमारे २-३ गाड्या सहज दिसून येतात कारण वाहतूकीची दुसरी सुविधा नसणे, चालण्याच्या अंतरात कामांची ठिकाणे नसणे आणि पर्यायी सुविधेची वाट बघण्याजोगे किंवा चालण्याजोगे हवामान नसणे इ. आहे.
अमेरिकेत रस्तेबांधणी करताना रस्त्यांच्या मध्यभागी आणि दोन्ही बाजूंना मुबलक जागा ठेवलेली आढळते. भविष्यात रस्ते वाढवण्याची वेळ आली तर पंचाईत होऊ नये म्हणून ही सुविधा असते. भारतात इतका विचार करून रस्तेबांधणी केल्याचे सहसा दिसत नाही. (नवीन हायवेंवर असे होणे शक्य आहे.) याखेरीज, रस्त्यांच्या बाजूंनी वाढत जाणार्‍या टपर्‍या, झोपड्या इ. रस्तेबांधणी, रस्ते-रुंदीकरणाला अटकाव करतात असे दिसते.
अमेरिकेत नवे रस्ते बांधायला घेतले की बर्‍याचदा रस्त्यांवर टोल लावून रस्त्याच्या वापराचे शुल्क भरावे लागते. सार्वजनिक तिजोरीतून रस्त्यांवर सतत खर्च करणे भारतात सरकारला झेपण्यासारखे आहे असे वाटत नाही.
नॅनो आल्याने लगेच फार मोठा फरक पडेल असे वाटत नाही परंतु नॅनो येण्याआधीच अनेक वर्षे फरक पडायला सुरूवात झाली आहे असे वाटते.
रस्तेबांधणी नियोजनपूर्वक केली जावी यासाठी पुरेशी मार्गदर्शनपरच नव्हे तर बंधनकारक मानके भारतात उपल्ब्ध व लागू आहेत.
खेरीज, रस्त्यांच्या बाजूंनी वाढत जाणार्‍या टपर्‍या, झोपड्या इ. रस्तेबांधणी, रस्ते-रुंदीकरणाला अटकाव करतात असे दिसते.
हे निरीक्षण चपखल आहे.
शिवाय सार्वजनिक तिजोरीतून रस्त्यांवर सतत खर्च करणे भारतात सरकारला झेपण्यासारखे आहे असे वाटत नाही.
गेल्या काही वर्षांपासून भारतीय राजमार्गावरील सारे प्रकल्प बांधा - वापरा - हस्तांतरित करा याच आधारावर दिले जातात. कोल्हापुर शहरातील सारे रस्ते देखील देखरेख व रखरखावासाठी खाजगी कंपनीला तिजोरीवर प्रत्यक्ष ताण न पडता देवू करण्यात आले आहेत. अशा प्रकारचा भारतातला हा पहिलाच प्रयोग असावा.
रखरखाव आवडला. मस्त आहे, पण हा हिंदी की मराठी
'देखभाल', 'निगा राखणे' टाळून वापरलेला 'रखरखाव' मराठी मानायला हरकत नसावी. हिन्दीत रेल्वेचा 'अनुसंरक्षण' हा गोड पर्याय आहे.
ब्रेकडाऊन मेंटेनंस साठी अनुनिगा व् प्रिव्हेंटीव्ह मेंटेनंससाठी अभिनिगा असे शब्द सुचताहेत.
बांधा-वापरा-हस्तांतरीत करा ही एक वेगळी दिशा होती हे नक्की. पण सध्याची परिस्थिती बघता रस्तेबांधणी सरकारकडून असरकारी संस्थेकडे गेल्याने रस्त्यांची परिस्थिती बदलेल अशी अपेक्षा व्यक्त झाली होती तसे झालेले दिसत नाहि. बिगर-सरकारी कंपन्यांनी बाधलेल्या रस्त्यांची देखरेख जवळपास शुन्य आहे. प्रचंड भ्रष्टाचार आहेच. ह्या कंपन्या आल्याने रस्त्यांची परिस्थिती सुधारलेली नसताना टोल मात्र नेमाने घेतले जातात.
काहिसे अवांतरः यात अजून एक प्रश्न म्हणजे जबरदस्तीचा. समजा मला मुंबईबाहेर पडायचे आहे तर टोल न भरता जाता येईल असा एकहि रस्ता नाहि. किंबहुना बर्‍याच मार्गांवर विविध कारणांसाठी एकापेक्षा अधिक टोल आहेत. अमेरिकेसारख्या ठिकाणी देखील तुम्हाला टोल-फ्री मार्ग निवडायचा पर्याय असतो.
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
अमेरिका आणि भारत यांची तुलना पटत नाही बॉ. प्रत्येक ठिकाणी कशा हवी हि तुलना हे दोन देश, तिथल्या देशवासियांच्या गरजा आणि सामाजिक जबाबदारीचे भान यात जमीन-आसमानाचा फरक आहे. तुलना बरोबरीच्यांसोबत सुद्धा हवी. पाकिस्तान सोबत करु, अमेरिका त्यांना जेवढी आर्थिक मदत देते तेवढी भारताला मिळते का
मुद्दा अवांतर आहे. पण तुलेनेचे मुद्दे पटले नाहीत. मला टोल योग्यच वाटतात. भारतीयांची मानसिकता पाहता, जे फुकट मिळेल ते हवे आहेच. किंबहुना अमेरिकेतल्या अनेक दुकानांमधल्या एखादी गोष्ट काही दिवस वापरुन आवडली नाही म्हणून परत देण्याच्या योजनेचा नको तसा वापर करणारे भारतीय सुद्धा अनेक आहेत. वर आणि भारतात येऊन तेच लोक बढाया मारतात की आम्ही बघा बिझीनेस व्हिसावर गेलो होतो. सोनीचा नवा टिव्ही फुकट घेऊन पाहिला आणि येताना आवडला नाही म्हणून परत दिला. :)
तशा तर भारतात न पटणार्‍या अनेक गोष्टी आहेत. नोकरदारांच्या खिशातुन कर रुपाने पैसा घेऊन हजारो कोटी रुपये एकवेळच्या कर्जमाफीसाठी करिता वापरणे हे बरोबर आहे अशाने लोकांना कर्ज बुडवण्यासाठी प्रवृत्त केले जात आहे असे वाटत नाही
बिगरसरकारी कंपन्यांनी बांधलेल्या रस्त्यांची देखरेख जवळपास शून्य आहे हे विधान पटत नाही. थोडाफार टोल दिला तरी चालेल पण वाहतुकीसाठी चांगला रस्ता मिळणे मला महत्त्वाचे वाटते. नुकताच पुणे नगर प्रवास चारचाकीने केला. जवळजवळ ९५ टक्के रस्त्याचे चौपदरीकरण पूर्ण झाले आहे. (चौपदरीकरण होण्यापूर्वी हा पूर्ण प्रवास जीव मुठीत धरुन करावा लागला होता. रात्रीच्या अंधारात तर कल्पनाही करायला नको. पुणे सोलापूर रस्त्याचे देखील चौपदरीकरण लवकर होणे गरजेचे आहे. सर्वाधिक अपघात सध्या या रस्त्यावर होतात.) आणि यासाठी चाळीस, पन्नास रु. टोल भरावा लागत असला तरी तो परवडतो. त्याचे फायदे असे...
सगळ्यात महत्त्वाचे म्हणजे सुरक्षित वाहतूक. चौपदरी रस्त्यामुळे केवळ आपल्या बाजूच्याच वाहनांकडे लक्ष द्यावे लागते. चालकाचे काम खूपच सोपे होते.
भरपूर वेळ वाचतो. वेगवान प्रवास शक्य होतो.
चांगल्या रस्त्यामुळे एकसलग वेग शक्य होतो. वाहनाकडून उत्तम मायलेज मिळते. इंधनाचा कार्यक्षम वापर होतो.
एवढे फायदा असताना टोल का मान्य होऊ नये सरकारने टोल जरुर वसूल करावा असे मला वाटते. भारतासारख्या खंडप्राय देशात रस्त्यांचे चांगले जाळे उपलब्ध करुन देणे खर्चिक काम आहे. लोक जेव्हा चांगल्या रस्त्यांची अपेक्षा करतात तेव्हा त्यासाठी थोडेफार मूल्य देण्यास त्यांनी काकू करु नये असे वाटते.
याबाबतीत अमेरिकेशी तुलना नको या चाणक्यांच्या विधानाशीही सहमत. अमेरिकेत टोल नसलेल्या मार्गाचा पर्याय उपलब्ध असतो शिवाय काही ठिकाणी जास्त व्यक्ती प्रवास करत असलेल्या वाहनांसाठी स्वतंत्र मार्गिकाही असतात. कित्येक गावात अजून रस्ते पोहोचले देखील नसताना अशा सुविधा भारतात देणे शक्य नसावे.
पुणे सोलापूर रस्त्याचे देखील चौपदरीकरण लवकर होणे गरजेचे आहे.
याचे चौपदरीकरण लवकरच (येत्या ऑक्टोबरपासून) सुरू होईल अशी आशा आहे. विशेष म्हणजे याचे (सवलतधारी)विकासक 'टाटा'च आहेत.
भारतात कदाचित टोल हा एकमेव असा प्रकार असावा जिथे दिलेल्या रोख रकमेची पावती नक्की दिली जाते. त्यामुळे एक प्रकारे टोल वसुलीच्या कारणाने ज्यांची सुटका पगाराच्या करातुन होते ते ही अप्रत्यक्षपणे कर देतात आणि उपभोग सुद्धा घेतात. खास करुन शेतकरी. सर्वात महत्वाचे म्हणजे हा सर्व व्यवहार पांढरा आहे.
पुणे-मुंबई मार्ग हा कदाचित करणे अनिवार्य होते. पण आता पुणे कोल्हापूर हे अंतर (जवळपास २५० कि मी) कापायला स्वतःच्या गाडीने कमीत ३ तास लागतात जे पुर्वी कमीत कमी ५-६ तास होते. जाण्यायेण्याचा वाचणारा वेळ हा एकवेळच्या एका दिशेच्या प्रवासा इतका आहे. अर्थात याचे श्रेय नक्कीच वाजपेयींना आहे. पण विषयांतर टाळण्यासाठी तो मुद्दा विस्तारा विना इथेच थांबवतो आहे.
असाच आणखी एक प्रश्न : गावाच्या कमीचा खर्च गावकरी गावातील एका रस्त्यावर सुद्धा करु शकतात. पण तसे होते का
आजही बां-वा-ह हीच रस्तेबांधणीची दिशा आहे. याकडून पुन्हा जुन्याच पद्धतीने रस्तेबांधणी कडे वळण्याचा निर्णय होण आजही बाकी आहे. या साठी करावी लागणारी गुंतवणूक सरकारी तिजोरीतून करणे म्हणजे पुन्हा करदात्यांचा पैसा वापरणे आहे. सरसकट करदात्यांच्या पैशाऐवजी रस्त्याचा वापर करणार्‍यांकडून टोल घेणे जास्त रास्त वाटते.
बिगर-सरकारी कंपन्यांनी बाधलेल्या रस्त्यांची देखरेख जवळपास शुन्य आहे.
कोणती सरकारी कंपनी रस्ते बांधते (राष्ट्रीय राजमार्ग प्राधिकरण बनवत नाही, सुमारे ९८% वाहतूक यांच्याच अखत्यारित येत असलेल्या रस्त्यांवरून होते.). 'सरकार' रस्तेबांधणे करीत नसल्याने या-न-त्या मार्गाने कंत्राटदारच रस्तेबांधणी करत आले आहेत. बां-वा-ह मुळे किरकोळ कंत्राटदार या स्पर्धेतून बाहेर पडून मोठेच कंत्राटदार पात्र ठरतात. शिवाय पूर्वीदेखील देखरेखीची कंत्राटेच दिली जात असे वाटते.
टोल मात्र नेमाने घेतले जातात.
काही कारणांनी रस्ता वापरायोग्य नसल्यास कंत्राटदाराला त्याच प्रमाणात दंड भरावा लागतो असे वाटते.
अजून एक प्रश्न म्हणजे जबरदस्तीचा.
कुठल्याही परिस्थितीत पैसा करदात्याचा किंवा वापर करणार्‍याचाच असणार आहे. खाजगी रस्ते नसल्याने ही एक प्रकारे जबरदस्ती आहे हे मान्य.
विविध कारणांसाठी एकापेक्षा अधिक टोल आहेत.
ठोबळमानाने राजमार्गांवर (पुलांचा अपवाद वगळता) ७५ किमी नंतर टोलनाके असतात . कुठे* टोलनाका असावा, टोल किती असावा यावर सरकारी नियंत्रण असून ते दिल्या जाणार्‍या सुविधेच्या प्रमाणात ठरतात.
* नाका 'नक्की' कुठे असावा हे सरकार/सरकारी संस्था ठरवत नाही, त्याची 'अप्रत्यक्ष' अनुमती मात्र देते.
सवलतधारी ऐवजी विशेषाधिकार प्राप्त व्यक्ती व टोल ऐवजी शुल्क वाचावे.
नॅनोमुळे अनेकांना देशहिताचे आणि देशाला भेडसावणार्‍या प्रश्नांचे विचार येत आहेत हे पाहून समाधान वाटते आहे. श्री. फोर्ड यांच्या पासून ते श्री. रतन टाटा यांच्या पर्यंत अनेकांनी जनमानसासाठी चारचाकी बनवण्याचे यशस्वी/अयशस्वी प्रयत्न केले आहेत. पण नॅनो इतके सामाजिक प्रश्नांची गांभिर्य कोणत्याच गाडीने निर्माण केले नाही. मला हे नॅनोचे यश वाटते.
मला सुद्धा काही प्रश्न पडतात.
टाटा मोटर्स म्हणजेच पुर्वाश्रमीची टाटा मोटर्स अँड लोकोमोटिव्ह लिमिटेड या कंपनीने वाहतूक व्यवस्थेसाठी सर्व प्रकारची वाहने बनवली आहेत. पण आज बस बनवण्याचा धंदा कोणत्याच कंपनीचा फारसा फायदेशीर चालत नाहीये. का सार्वजनीक वाहतूक व्यवस्था चांगली बनवण्याचे कर्तव्य कोणाचे सार्वजनीक वाहतूक व्यवस्था चांगली बनवण्याचे कर्तव्य कोणाचे भारतात सर्व समावेशक सार्वजनीक वाहतूक व्यवस्था खरच शक्य आहे का भारतात सर्व समावेशक सार्वजनीक वाहतूक व्यवस्था खरच शक्य आहे का गाव तिथे एसटी हे ब्रीदवाक्य आजच्या घडीला खरे आहे का
एका वर्षात फक्त ५०००० नॅनो भारतासाठी बनणार आहेत जोवर गुजरातचा प्रकल्प सुरु होत नाही तोवर. याच वेळेला नॅनो व्यतिरिक्त इतर किती गाड्या एका वर्षात बनतील आणि विकल्या जातील त्या आजवर सुद्धा बनत आल्या आहेत आणि विकल्या गेल्या आहेत. त्या बद्दल कोणीच काहीच काळजी का व्यक्त करत नाही
नॅनोची किंमत आता जाहिर झाली आहेच. त्याच किंमतीमध्ये सेकंड हँड चारचाक्या (नॅनो पेक्षा मोठ्या आणि जास्त प्रदुषण करणार्‍या) विकल्या जातात. मग ज्यांची एवढी किंमत देण्याची तयारी आहे ते नॅनोच घेतील का
मला अमेरिकेसोबत तुलना आत्ता तरी पटत नाही. हि गाडी जेंव्हा म्हणजेच २०११ ला अमेरिकेत जाईल तेंव्हा ते प्रश्न चर्चिले जाणे योग्य वाटते.
ऋषिकेशने विचारलेले प्रश्न पत्रकारांनी रतन टाटांना विचारले होते आणि ते प्रातिनिधीक प्रश्नच आहेत. त्या प्रश्नांची उत्तरे येथे मी देतो आहे.
वाहतुकीचा प्रश्न: हा प्रश्न मुंबई पुण्यासारख्या शहरांमध्ये बिकट होणे सहाजिक आहे. पण त्याच सोबत या मोठ्या शहरातल्या मोठ्या गाड्यांची जागा नॅनोने घेतल्यास अधिक जागा सहजच उपलब्ध होऊ शकते. त्यामुळे ठरवल्यास नॅनोमुळे जागा तयार होऊ शकते. निमशहरी भाग आणि ग्रामिण भाग, जिथे ही गाडे लोकांना घेणे आता शक्य आहे, आणि ज्या ठिकाणी सार्वजनिक वाहतुक नाहीये, तिथे नॅनो हे वरदान आहे. विचार करा, महाराष्ट्रातल्या अथवा भारतातल्या कोणत्याही ग्रामिण भागात जिथे लोकं दिवसातुन एका बसची वाट पाहतात, तिथे नॅनो गेली तर हे वरदान नाही का कि मुंबई पुणे एवढाच भारत, भारताची लोकसंख्या आणि सार्वजनीक वाहतुकव्यवस्था हा प्रश्न आहे
प्रदुषण : परत तोच मुद्दा. जुन्या गाड्या बदला आणि नॅनो घ्या. प्रदुषण कमी करा. इंधन जास्त वापरा. पर्यायाने इंधनाची बचत आणि कमी प्रदुषण.
मला नॅनोचा फायदा दिसतो तो म्हणजे भविष्यात भारताला मिळणारे परकिय चलन आणि जागतिक पातळीवर, जगातले सर्वात चांगले आणि तरीही स्वस्त उत्पादन भारतीय बनवू शकतात हा जगभर पोहोचवलेला संदेश असे वाटते. बाकी येणारा काळ या सगळ्याची उत्तरे देईलच.
जागतिक पातळीवर, जगातले सर्वात चांगले आणि तरीही स्वस्त उत्पादन भारतीय बनवू शकतात हा जगभर पोहोचवलेला संदेश
बाकी भारतात रुंद रस्ते बनण्याची प्रक्रिया सुरू झालीच आहे; तिला वेग आला तरी बरेच आहे.
श्री. फोर्ड यांच्या पासून ते श्री. रतन टाटा यांच्या पर्यंत अनेकांनी... पण नॅनो इतके सामाजिक प्रश्नांची गांभिर्य कोणत्याच गाडीने निर्माण केले नाही. मला हे नॅनोचे यश वाटते.
असे नसावे. त्या प्रत्येक परिस्थितीत असेच प्रश्न उपस्थित झाले होते, असे वाटते. त्या सर्वांचेच यश म्हटल्यास म्हणावे.
आणि प्रत्येक वेळा एखादे तंत्रज्ञान अतिशय स्वस्त होऊ घातले, (आणि बाकी तंत्रज्ञाने त्याच्या सापेक्ष महाग वाटू लागली) तर समाजात उलथापालथ होते.
वाफेच्या बळावर चालणारी इंजिने जेम्स वॉटपूर्वीही होती, पण वॉटने ती त्या मानाने स्वस्त बनवली; शोभेची दारू आधीपासून होती पण मध्ये त्यापासून जड गोळे उडवायचे तंत्रज्ञान एका काळात त्या मानाने स्वस्त झाले (राजेराजवाड्यांना तरी), आणि खुद्द मॉडेल-टी फोर्ड - या सर्व तंत्रज्ञानाच्या किमती बदलल्याने समाजात खूप फरक पडला. फरक पडल्याचा इतिहास असल्यामुळे असे प्रश्न उपस्थित होणे रास्त आहे, असे मला वाटते.
प्रश्न केवळ प्रदुषणाचा, इंधनाचा नाहिच. ते अनेक प्रश्नांपैकी एक आहेतच. नॅनो आल्याने त्यात काहि प्रमाणात वाढ होईल इतकेच. प्रश्न असा आहे की अश्या स्वस्तातील गाड्या आल्यावर सरकार सार्वजनिक वाहतुकीकडे / व्यवस्थेकडे दुर्लक्ष करू लागेल का आणि असल्यास ते कितपत योग्य वाटते हा आहे.
महाराष्ट्रातल्या अथवा भारतातल्या कोणत्याही ग्रामिण भागात जिथे लोकं दिवसातुन एका बसची वाट पाहतात, तिथे नॅनो गेली तर हे वरदान नाही का
हं यातून त्या लोकांचा वेळ वाचेल. मात्र गावातील दिनक्रमाचा वेग बघता खरोखर माणशी १ अथवा कुटुंबात १ अश्या गाड्या गावागावात असण्याची गरज आहे का यात खरेच वरदान असण्यासारखे मला काहि वाटले नाहि. त्यापेक्षा दिवसात चार यस्ट्या पोचणे अधिक फायद्याचे वाटते.
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
हं यातून त्या लोकांचा वेळ वाचेल. मात्र गावातील दिनक्रमाचा वेग बघता खरोखर माणशी १ अथवा कुटुंबात १ अश्या गाड्या गावागावात असण्याची गरज आहे का यात खरेच वरदान असण्यासारखे मला काहि वाटले नाहि. त्यापेक्षा दिवसात चार यस्ट्या पोचणे अधिक फायद्याचे वाटते.
 किंबहुना असे ठरवणारे आपण कोण आणि दिवसाला ४ यस्ट्या पोहोचवायला कोणी सामान्य माणसाने अथवा कोण्या उद्योगपती विरोध केलेले ऐकले/वाचले नाही. तसेच ज्या दुर्गम गावात (लोकसंख्या फार कमी) तिथे यस्ट्या पाठवणे आणि त्यासाठी नोकरदार ठेवणे यस्टीला सुद्धा परवडले नाहीच. वर तो यांनी कोल्हापूरच्या रस्त्यांबद्दल लिहिले आहे. कोल्हापूर सारखे शहर/गाव, जिथे दरडोई उत्पन्न हे दशातल्या सर्वात जास्त उत्पन्नांपैकी आहे, भरपूर जागा उपलब्ध आहे आणि नव्याने तयार होणार्‍या पायाभुत सुविधा आहेत, अशा लोकांना जर हव्या त्या किंमतीत चांगले उत्पादन मिळाले तर विरोध का करायचा
जाता जाता एक प्रश्न : बेसुमार संगणकांमुळे जो इलेक्ट्रॉनिक कचरा होतो आहे, सेलफोनच्या बॅटर्‍यांमुळे जो कचरा निर्माण होतो आहे, त्यामुळे जे प्रश्न निर्माण होत आहेत, होणार आहेत त्याची माहिती - चर्चा करुयात का
नॅनोच्या काही माहित्यांपैकी एक माहिती अशी आहे की एका घरात एकच नॅनो घेतली जाईल याची काळजी घेतली जाणार आहे.
इलेक्ट्रॉनिक कचरा - उत्तम चर्चाप्रस्ताव
हा उत्तम चर्चाप्रस्ताव आहे. यावर वेगळा धागा सुरू करून अधिक चर्चा व्हावी.
या प्रस्तावाला माझे समर्थन आहे.
चर्चाविषय रोचक आहे. येऊ देत प्रस्ताव :)
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
नॅनोच्या काही माहित्यांपैकी एक माहिती अशी आहे की एका घरात एकच नॅनो घेतली जाईल याची काळजी घेतली जाणार आहे.
म्हन्जे टाटा अजून जुन्या म्हन्जे ब्रेझनेव्हच्या युगात आहेत का
त्या काळात हमालांनी २ रुपयापेक्शा जास्त मागू नये, असे इंदिराजी म्हनत होत्या. मनमोहनसिंगांनी नरसिंहरावाच्या कृपेने हमालीचा रेट अनलिमिटेड केला.
आमचा एक हमाल बंधू आजकाल दोन नॅनो घेऊन एक स्वतःसाठी आनि एक फ्यामिलीसाटी वापरू शकतो. त्याच्य अभिव्यकतीवर गदा आननारे हे कोन
काळजी घेतात म्हने. रजनीशकडे ४० मर्सिडीज होत्या त्यावेळी कचर्‍याची समश्या सुचली नाही. आमच्या हमाल बंधूंकडे एकापेक्षा अधिक नॅनो आल्यातर चालले रेशनिंग करायला.
सारी दुनिया का बोझ हम उठते है
मूळच्या युक्रेनमधील मुलीशी बोलण्याचा प्रसंग आला.
ती सांगत होती, की युरोपमध्ये ती जेव्हा फिरली तेव्हा तेथली सार्वजनिक वाहतूकव्यवस्था इतकी चांगली होती, आणि स्टेशने चकचकीत, अगदी संगमरवर बसवलेली अशीही असतात आणि अत्यंत सुंदर. स्वच्छ ठेवतात. त्यामुळे तेथे सार्वजनिक वाहनांमधून जाताना अस्वच्छ असे वाटत नाही आणि त्यामुळे जायला काही वाटत नाही. (ती हे अमेरिकेच्या तुलनेत म्हणत होती).
अमेरिकेतही आमच्या गावात सबवे आहे, पण तीही खूप स्वच्छ असतेच असे नाही.
जेव्हा सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष होऊन नवीन रस्त्यांची बांधणी होते, तेव्हा समाजाला वेगळा संदेश जातो - "सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष केले तरी चालेल", असा काही. शिवाय ज्याला आपल्याकडे नवीन रस्ते किंवा रस्त्यांचे रूंदीकरण असे संबोधले जाते, त्यासंबंधी माझ्या मनात तीव्र भावना आहेत. माझ्या मते सामान्य माणसाला पूर्णपणे किंवा अतिशय अंधारात ठेवून आज आपल्याकडे प्रकल्प केले जात आहेत. नॅनो नक्कीच यावी, तिची गरज आहे, समाजाच्या एका वर्गाला नॅनो नक्कीच हवी आहे आणि इतरांकडे लक्ष देताना ह्या वर्गाकडे दुर्लक्ष करू नये हे मान्य आहे. पण ते करीत असताना सार्वजनिक वाहतुकीच्या सोयी अतिशय वाईट ठेवून नक्की काय साधले जात आहे हे कळत नाही.
जेव्हा सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष होऊन नवीन रस्त्यांची बांधणी होते, तेव्हा समाजाला वेगळा संदेश जातो - "सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष केले तरी चालेल", असा काही.
ती हे अमेरिकेच्या तुलनेत म्हणत होती
बाकी युक्रेनियन लोक भारतात पर्यटन कमी करतात वाटते ;)
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष होऊन नवीन रस्त्यांची बांधणी होते म्हणजे नक्की काय या सार्वजनिक सोयी कोणत्या या सार्वजनिक सोयी कोणत्या हे नवे रस्ते कोणते हे नवे रस्ते कोणते
सार्वजनिक सोयींकडे दुर्लक्ष होऊन नवीन रस्त्यांची बांधणी होते
माझे वाक्य चुकले आहे - ते असे वाचावे: सार्वजनिक वाहतुकींच्या सोयींकडे दुर्लक्ष होऊन नवीन रस्त्यांची बांधणी किंवा रस्त्यांचे रूंदीकरण ..
माझा नवीन रस्त्यांवर सरळ सरळ आक्षेप नसेल, हे तुम्हाला बहुतेक पटावे. त्याच रस्त्यांवरून बस, एस्ट्या आदी वाहने जाऊ शकतात. त्यामुळे त्यांना नुसताच विरोध करण्याचा प्रश्न येत नाही.
पण जेव्हा शहरांमध्ये वाहने अधिक झाली म्हणून रस्ते रूंद केले जातात, त्या नावाखाली आहे त्या शहरांचे काँक्रिटीकरण अधिक केले जाते, पादचारी मार्ग (फुटपाथ) उठवले जातात, सलग फुटपाथ एकही आढळत नाही, असतील त्यांची उंची ही बाकीच्या रस्त्याहून अधिक असते, हे नवीन घडत असताना शहरवासीयांना अंधारात ठेवले जाते, किंवा समाजातील एका विवक्षित घटकाचीच सोय लावल्याचे दिसते तेव्हा नक्की प्रश्न पडतो की हे सर्व काय चालले आहे. नवीन रस्त्यांबाबतीतही तेच. शहरांत नवीन रस्त्यांचे (विशेषतः महामार्गांचे) जाळे हवेच असते. पण ठाणे-मुंबईसारख्या शहरांमध्ये जेव्हा ट्रेनने येणारे लोक बहुसंख्य आहेत तेव्हा त्यातील गाड्या आरामदायी करणे, स्टेशने सुधारणे इत्यादी कामांकडे पॉलिसी म्हणून अधिक लक्ष पुरवले जात नाही असे दिसते.
हे नवीन घडत असताना शहरवासीयांना अंधारात ठेवले जाते.
या वाक्याला आक्षेप आहे. बहुतेकदा, सार्वजनीक वाहतुकीच्या अथवा अशाच प्रकारच्या प्रकल्पांसाठी नियोजन होत असताना नागरिकांकडून हरकती मागवल्या जातात. असे किती नागरिक आहेत जे हरकती नोंदवतात लता मंगेशकर एक आहेत. पण का ते ही जगजाहीर आहे.
शहरवासीय अंधारात असतात हे अमान्य आहे. कदाचित ते दुर्लक्ष करतात असे म्हणा हवे तर. नाहीतर जोवर स्वतःच्या घराची जागा जात नाही अथवा स्वत:वर येत नाही तोवर झोपलेलेच असतात. फारतर सरकारला ४ शिव्या हासडतात. ज्यासाठी त्यांनी मतदान सुद्धा केलेले नसते.
या वाक्याला आक्षेप आहे.
आक्षेप बर्‍याच अंशी योग्य आहे. पण ही हरकत घेण्याची प्रक्रिया किती लोकाभिमुख असते किंवा त्याचा वापर कसा होतो याची कल्पना कोणास असली तर त्यांनी इथे द्यावी.
शिवाय इथे माझ्या माहितीप्रमाणे नॅनोला विरोध केलेला नाही आणि नवीन शहरीकरणालाही सरधोपटपणे नाही. टाटांचे कौशल्य आणि व्यापारी दृष्टीची तर दादच द्यायला हवी. विरोध असल्यास तो बोटचेप्या किंवा तात्पुरत्या सोयी लावण्याच्या धोरणांनाच आहे. आणि अशी धोरणे लांबच्या पल्ल्यात योग्य न ठरणे याची जबाबदारी शेवटी कोण घेणार का तीही नागरिकांवरच तेव्हा टाकली जाणार
पुण्यामध्ये मागील वर्षी नवीन नगर विकास आराखडा तयार केला होता..त्यावर जवळपास १५, ००० हरकती नोंदविल्या गेल्या होत्या. ही माहिती सकाळमधील बातम्यांवर आधारित आहे. त्या हरकती निकालात कशा काढल्या हे माहित नाही.
ता. कर्‍हाड जि. सातारा
सार्वजनिक वहातूक व्यवस्थेकडे दुर्लक्ष करून 'नॅनो' आणि इतर गाड्या रस्त्यांवर याव्यात हे फक्त काही लोकांच्याच फायद्याचं असेल. ऋषिकेशशी या मुद्द्यावर सहमत. निम्न-उत्पन्न गटातील लोकांना परवडणारी सायकल आज खूप महाग झाली आहे, आणि त्यावर मात्र सवलतींचा वर्षाव होत नाही, अशी चर्चा अधूनमधून त्याच गटातल्या लोकांकडून कानावर येतं.
साधारण याच विषयावर मटामधे ही बातमी वाचली.
वृत्तपत्रातील बातम्यांनुसार आता मारुती ८०० आणि ओम्नी व्हॅनचे उत्पादन बंद होत आहे. बंद होण्याचे कारण या गाड्या प्रदुषणाचे पुढचे निकष पुर्ण करु शकत नाहीत. मारुती ८०० आज पर्यंत (गेली २५ वर्षे) सामान्य लोकांची गाडी होती. गेल्या २५ वर्षात २७ लाख मारुती ८०० विकल्या गेल्या आहेत आणि ओम्नीचा आकडा सुद्धा काही लाखच असेल. अगदी आपण ३ लाख पकडू. म्हणजे पर्यावरणाला हानीकारक, नॅनोपेक्षा जास्त जागा व्यापणार्‍या अशा ३० लाख गाड्या भारतीय रस्त्यांवर आहेत. प्रदुषणाचे कारण देऊन या गाड्या निकालात काढल्या (आता पर्याय आहे म्हणून) तर किती जागा तयार होईल, किती प्रदुषण कमी होईल आणि नव्या गाड्या घ्यायच्या झाल्या तर अर्थ व्यवस्थेला चालना मिळेल.
उत्तराने निर्माण होणारे प्रश्न
प्रदुषणाचे कारण देऊन या गाड्या निकालात काढल्या
असे झाले की या चर्चेमधे इथे धनंजय म्हणतात ते निर्माण होणारे प्रश्न आहेतच .. तेव्हा निकालात काढल्या म्हणजे जागा झाली असे म्हणता येईल का त्या ३० लाख गाड्याची विल्हेवाट कशी लावली जाणार आहे तेहि तितकेच महत्त्वाचे आहे.
प्रदुषणहि कमी होईल ते वायु प्रदुषण.. अश्यावेळी वायुप्रदुषण कमी केले हा दावा करताना भुप्रदुषण वाढले त्याकडे सरकार लक्ष देत नाहि .. म्हणजेच एक प्रश्न निस्तरताना दुसरा निर्माण होणार नाहि हे सरकार बघत नाहि..
मला मुळ चर्चेत हेच म्हणायचे होते की गाडी अवश्य यावी.. मात्र त्यामुळे सार्वजनिक वाहतुक व्यवस्थेवर परिणाम होणार नाहि याची काळजी सरकारने घेतली पाहिजे.
आयुष्य हे चुलीवरल्या कढईतले कांदेपोऽहे
प्रश्न तर आहेतच... आणि त्या चर्चेत उत्पादन करणार्‍या कंपन्यांनीच विल्हेवाटीची जबाबदारी घ्यायला हवी असा सुद्धा सुर आहेच. गंमत हिच आहे की या आणि अशाच प्रकारच्या लाखो गाड्यांचे उत्पादन होताना, नॅनो येताना जे प्रश्न पडले आहेत ते का नाहीत पडत प्रदूषण करणार्‍या ३० लाख गाड्यांचे सुटे भाग कालांतराने मिळणे बंद होईलच. त्यावेळी काय प्रदूषण करणार्‍या ३० लाख गाड्यांचे सुटे भाग कालांतराने मिळणे बंद होईलच. त्यावेळी काय कदाचित मारुती सुझुकी त्यांची नवी स्वस्तातली गाडी काढताना याच गाड्या परत घेऊन हे प्रश्न निकाली काढेल कदाचित मारुती सुझुकी त्यांची नवी स्वस्तातली गाडी काढताना याच गाड्या परत घेऊन हे प्रश्न निकाली काढेल म्हणजे पर्यावरणाच मुद्दा निकाली आणि धंदा सुद्धा...
सगळी काळजी सरकारने करावी हा मुद्दा पटत नाही बॉ. मुळात सरकार तयार करणार्‍या जनसामान्यांच्या निष्काळजी दृष्टीकोनामुळे आज असे अनेक प्रश्न आपल्या समोर उभे आहेत. पण या सगळ्यात बदल करावा असे फक्त मुठभर लोकांना वाटते. जिथल्या लोकशाहीत क्रांतिकारकांना दहशवादी म्हटले जाते, तिथे काय अपेक्षा करणार प्रत्येकाला आपापले मतपेट्यांचे राजकारण करायचे आहे. काळजी त्या मतपेट्यांची असते.
अवांतरः दाभोळ प्रकल्पाच्या बातम्या ऐकतो त्यावेळी सुद्धा असाच प्रश्न येतो, कि हा प्रकल्प वीज निर्मिती करतो की प्रश्न निर्मिती आता ऐन उन्हाळ्यात विमा नाही म्हणून विद्युत संच बंद आहेत. हा योगायोग म्हणावा की निवडणुकीचा परिणाम आता ऐन उन्हाळ्यात विमा नाही म्हणून विद्युत संच बंद आहेत. हा योगायोग म्हणावा की निवडणुकीचा परिणाम दाभोळ = राजकारण हे तर उघड आहे.
प्रकाश घाटपांडे [03 Apr 2009 रोजी 16:18 वा.]
विचार करा, महाराष्ट्रातल्या अथवा भारतातल्या कोणत्याही ग्रामिण भागात जिथे लोकं दिवसातुन एका बसची वाट पाहतात, तिथे नॅनो गेली तर हे वरदान नाही का
ब्रेड मिळत नाही तर हे लोक केक का खात नाहीत या फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या वेळी इतिहासात कुठेतरी वाचल्याचे आठवते. नॅनोचा ग्राहक वर्ग कुठला आहे या फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या वेळी इतिहासात कुठेतरी वाचल्याचे आठवते. नॅनोचा ग्राहक वर्ग कुठला आहे तिची कार्यक्षमता कुठल्या भुभागावर टिकणार आहे तिची कार्यक्षमता कुठल्या भुभागावर टिकणार आहे खेड्यातील रस्ते कसे
ग्रीन गॉबलिन [03 Apr 2009 रोजी 16:30 वा.]
लोकांकडे कर्ज काढून गाड्या घ्यायला पैसे एकवेळ असतात हो पण पेट्रोल कर्ज काढून कुठे मिळतं पेट्रोल, गाडीचं सर्विसिंग, मेटेन्सन्स याचा खर्च नॅनो झाली म्हणून कमी होणार का पेट्रोल, गाडीचं सर्विसिंग, मेटेन्सन्स याचा खर्च नॅनो झाली म्हणून कमी होणार का आणि समजा झाला तरी इतका सगळा खर्च सार्वजनिक वाहतूक सोयीपेक्षा कमी असणार का
केक रोज खाता आला तरी पचायला नको का
केक रोज खाता आला तरी पचायला नको का
हाच तरा खरा मुद्दा आहे. गाडी लाखाला आहे म्हणून घेतली असे किती जण करतील लाखात गाडी उपलब्ध आहे हीच सोय. बाकी नखरे हे नेहमी प्रमाणेच असणार आहेत. ते ज्याला परवडणार तोच गाडी घ्यायचा विचार करणार. उगाच आहेत लाख म्हणून घ्या नॅनो असे थोडेच होणार आहे लाखात गाडी उपलब्ध आहे हीच सोय. बाकी नखरे हे नेहमी प्रमाणेच असणार आहेत. ते ज्याला परवडणार तोच गाडी घ्यायचा विचार करणार. उगाच आहेत लाख म्हणून घ्या नॅनो असे थोडेच होणार आहे बाजारात एक स्वस्त आणि चांगला पर्याय उपलब्ध झाला हे सत्य आहे. याचा अर्थ प्रत्येकजण गरजा सोडून गाडी घेईल असे नाही.
सार्वजनीक वाहतुकीच्या आनंदी आनंदाने दुचाकी हा परवडणारा, कमी जागा व्यापणारा पर्याय ही गरज बनली आहे. चारचाकी अजुन सुद्धा भारतात गरज नाहीये.