text: Skiednis fan 'e filosofy - EduDocs
  Skiednis fan 'e filosofy
  De skiednis fan 'e filosofy is in paragraaf fan' e filosofy dy't histoaryske soarten filosofy studearret. It befettet sawol de filosofyske systemen fan yndividuele filosofen en de ûntwikkeling fan har opfettingen yn it ramt fan filosofyske skoallen.
  De term skiednis fan 'e filosofy wurdt ek brûkt as it beoardieljen fan it proses fan' e ûntwikkeling fan 'e filosofyske gedachte as gehiel, yn oerienstimming mei bepaalde tiidperioaden en de filosofyske tendins dy't yn har bestean. De wichtichste funksjes fan 'e filosofy
  Op it folsleine paad fan syn histoaryske sosjale ûntwikkeling besiket in persoan in antwurd te finen op de algemiene en djippe fragen: wat is de wrâld om en wat is it plak en doel fan in persoan yn dizze wrâld? Wat is de basis fan alles besteande: materiaal of geastlik? Of in ûnderwerp wrâld foar guon wetten? Kin in persoan de wrâld kenne, wat is dat kennis? Wat is de betsjutting fan it libben, har doel? Sokke fragen binne filosofysk. It sintrale ideologysk probleem is de relaasje fan tinken om te wêzen, de minske nei de wrâld, it bewustwêzen oan mate, de geast foar natuer, ideaal en materiaal, dat primêr is. Sa wurdt de wichtichste fraach fan 'e filosofy foarme, sûnt troch de hâlding fan in persoan, syn tinken, bewustwêzen, geastlike, geastlike aktiviteit, in plak yn 'e wrâld, syn doel, betsjutting fan' e bestean is realisearre.
  Hoewol in soad filosofen de fraach fan 'e relaasje fan tinken oan' e basispresje fan 'e filosofy net werkenne, komme oare fragen byinoar om gear te meitsjen, in komplete byld fan' e wrâld oanbiede. Om sa'n foto te jaan, de wrâld as in folsleine ideologyske funksje fan 'e filosofy te presintearjen. Oars as oare wittenskippen útsjocht de filosofy details, mar markearje allinich de meast foarkommende eigenskippen en ferbiningen. De epistemologyske funksje fan 'e filosofy bestiet út it ûndersykjen fan de relaasje "de wrâld fan' e minske". De teory fan kennis wurdt beskôge as de ferhâlding fan in objekt en in ûnderwerp fan kennis, de ferbining tusken sinnige en rationalisearre is, de problemen fan 'e wierheid, de formaasje fan leauwen en oare epistemologyske fragen wurde ûndersocht. Elk filosofyske konsept is in sicht fan 'e wrâld, dat is in metoade fan kennis. Philosophie, wylst it ûntwikkeljen fan algemiene, yndividuele en algemiene wittenskiplike metoaden fan 'e kunde binne rjochtfeardich, en dêrmei in metodyske funksje foldwaan. Philosophie, algemienalisearret de befiningen fan bysûndere wittenskippen, ferieniget har op grûn fan har filosofen en ferwizingmetoades, fet in yntegraasjefunksje út en ferlient it nei oare gebieten fan geastlike kultuer, ynklusyf politike, juridyske, morele, estetyske, religieuze atheistyske foarmen fan sosjale bewustwêzen.
  It filosofyske systeem jout net allinnich foar teory en befoardere teoryske stellingen, mar ek ynterpretearret har, jout in beoardieling, in systeem fan wearden. Dit is de axiologyske funksje fan 'e filosofy. Underwilens in krityske evaluaasje fan wat net it filosofyske systeem foldocht, draacht de filosofy syn krityske funksje út. Kommunikaasje en ynformaasjeferfanging fiert de kommunikaasjonsfunksje fan 'e filosofy. Sa is it dúdlik dat de filosofy no op 't heden in pear wichtige funksjes hat, mar it is mooglik om har de haadfunksjes fan' e filosofy te ûnderskieden: de teoretyske-kognitive funksje; kognitive funksje; evaluaasjefunksje.
  Kognitive-teoretyske funksje: in wrâldbyld is in systeem fan generalisearre werjeften fan 'e wrâld, it plak fan in persoan yn har en har relaasje nei dizze wrâld, lykas leauwen, gefoelens, idealen dy't de posysje fan' e persoanen bepale, prinsipes fan gedrach en weardeoardielen basearre op dizze werjeften. Yn 'e begjinstêden fan' e ûntwikkeling fan 'e maatskippij begûnen minsken in mytologyske wrâldbyld te foarmjen. Dit wie de earste minsklike probleem om de oarsprong en struktuer fan 'e wrâld te ferklearjen, it ferskinen fan minsken, dieren, de oarsaken fan natuerlike fenomenen, om te bepalen. Mythen wiene ferbûn mei rites, gewoanten, morele en estetyske ideeën, kombinearre realiteit en fantasy, gedachten en gefoelens. Yn 'e mythen hat de minske him net fan' e natuer ûnderskieden. Letter, mei de ûntwikkeling fan 'e maatskippij, begûnen minsken in religieuze wrâldferzje te foarmjen. Hy ûnderskiede fan it mytyske leauwen yn it bestean fan supernaturale krêften en har dominante rol yn it universum en it minsklik libben. De filosofyske wrâldview is rjochte op in rationales ferklearring fan 'e wrâld. Algemiene ideeën oer natuer, maatskippij, minske is it ûnderwerp fan teoretyske konsideraasje en logyske analyze. De filosofyske wrâldferzje fernaam út it mytologyske en religieuze set fan fragen oer 'e oarsprong fan' e wrâld, it gebou, it plak fan minske, ensfh., Mar ûnderskate logyske oarder, systematyskeisearring fan kennis, karakterisearre troch in winsk om de bepalingen en prinsipes teoretysk te fersterkjen.
  De teoretyske-kognitive funksje docht de synthesis fan kennis en de oprjochting fan in inkeld foto fan 'e wrâld, dy't in bepaald nivo fan wittenskip, kultuer en ûnderfining is. Elke persoan is te krijen mei problemen dy't yn 'e filosofy besprutsen binne. Hoe is de wrâld? Is de wrâld ûntwikkele? Wa of wat bepaalt dy wetten fan ûntwikkeling? Wat is it plak fan geregeldheid, en wat is it gefal? De posysje fan 'e minske yn' e wrâld: stjerlike of ûnstjerlik? Hoe kin in minske syn doel begripe? Wat binne de kognitive mooglikheden fan in persoan? Wat is de wierheid en hoe't it ûnderskiede fan leagen? Moraal morele problemen: gewisse, ferantwurdlikheid, gerjochtichheid, goed en kwea. Dizze fragen stean troch it libben sels. In bepaald probleem bepaalt de rjochting fan it minsklik libben. Wat is de betsjutting fan it libben? Is der doch? Hat de wrâld in doel? Is it ferhaal earne oars? Binne de natuer echt regele troch wetten? Of in ferdielde wrâld yn geast en saak? Wat is de manier fan har gearhing? Wat is in persoan: in stikje stof? In set fan gemyske eleminten? Geastlike riis? Of allegearre? Hâld it sa as wy libje: rjochtfeardich of net? Is der hegere wiisheid? De filosofy is ûntwurpen om dizze problemen goed te regearjen, om te helpen om de spontaanfoarmige werjeften yn 'e werjefte fan' e wrâld te ferwurkjen, dy't nedich is yn 'e formaasje fan it yndividu. Dizze problemen waarden >
  Yn alle histoaryske epochs gie de filosofy en wittenskip yn 'e hân, inoar komplementearjend. In soad idealen fan 'e wittenskip, lykas bewiis, konsistinsje en ferifikaasje fan ferkizen, waarden oarspronklik yn' e filosofy ûntwikkele. Yn 'e filosofy, lykas yn' e wittenskip, ûndersykje se hoe betere ferklearrings troch oaren ferstien binne. Mar wêr't wittenskip ûnderskiedt (allinich wat relevante op it gebiet fan dizze wittenskip is fan be>
  Wittenskiplik en filosofyske wrâldferzje docht kognitive funksjes, relatearre funksjes fan wittenskip. Tegearre mei sokke wichtige funksjes as generalisearring, yntegraasje, synteze fan alle soarten kennis, ûntdekking fan 'e meast foarkommende wetten, ferbiningen, ynteraksjes fan' e wichtichste subsystemen fan wêzens, dy't al besprutsen binne, theoretyske skaal, logika fan 'e filosofyske geast litte it ek de funksjes fan prestiizje útfiere, it meitsjen fan hypotessen oer algemiene prinsipes , ûntjouwende trends, as primêre hyptezen oer it aard fan spesifike fenomenen dy't noch net troch spesjale wittenskiplike metoaden wurke binne. Op grûn fan 'e algemiene begjinsels fan it rationalen begryp, filosofyske gedachte groepen, allegear praktyske beoardielen fan ferskate ferskynsels en foarmje algemiene aspekten oer har natuer en mooglik wize fan wittenskip. Mei it brûken fan it ûnderfining fan fersteanberens yn oare gebieten fan kennis en praktyk, skept se filosofyske "sketsen" fan beskate natuerlike of sosjale realiteiten, it meitsjen fan har foar subsequinte konkrete wittenskiplike stúdzjes. Tagelyk wurdt spekulative tinken troch grûnslachens, logysk en teoretysk mooglik opsjes útfierd.
  Sa spilet de filosofy de rol fan 'e yntellektuele yntelliginsje, en betsjut ek folslein kognitive spaasjes, folslein ûntsteane yn ferbân mei ûnfolsleine, ferskille graden fan kennis fan beskate fenomenen, de oanwêzigens fan "wyt spots" fan it kognitive byld fan' e wrâld. Natuurlijk, yn in konkreet wittenskiplik plan bliuwt de gap bliuwend troch spesjalisten fan in oare algemiene wrâldviewsysteem te folle. Filosofy folget se mei de krêft fan logyske tinken. Spesjalisten dy't alle soarten konkrete fenomenes ûndersykje, moatte algemiene, hollyske ideeën oer de wrâld hawwe, oer de begjinsels fan har struktuer, algemiene wetten, ensfh. Hja sels ûntwikkelje lykwols gjin soksoarte represintaasjes yn spesifike wittenskippen mei universele tinkwizen (kategoryen, begjinsels, ferskate metoaden fan 'e kunde), mar wittenskippers binne net spesifyk dwaande mei de ûntwikkeling, systematisaasje en begripen fan kognitive techniken en middels. De wrâld-útstrieljen en kognitive-teoretyske fûneminten fan wittenskip wurde studearre, praktisearre en foarme op it mêd fan 'e filosofy. Sa binne filosofy en wittenskip hielendal ferbûn, se hawwe in protte yn 'e mienskip, mar der binne grutte ferskillen. Dêrom kin de filosofy net eangens oan 'e wittenskip oannommen wurde en oarsom kin men syn wittenskiplike karakter net leare. Filosofy is in aparte foarm fan kennis, mei in wittenskiplike basis, dy't himsels yn dy mominten en yn dy gebieten fan wittenskiplike kennis manifestearret, as it teoretysk potensjaal yn dizze gebieten wol lyts of net-besteand is.
  Evaluaasjefunksje Elk wittenskip ûndersiket it oanbod fan problemen. Om dat te ûntwikkeljen, ûntwikkelet syn eigen begripen dy't brûkt wurde yn in bepaald gebiet foar bilhmens beheinde sprieding fan ferskynsels. Mar ien fan 'e wittenskippen, útsein filosofy, behannelet de spesjale fraach fan wat "needsaak", "saak", ensfh. hoewol kinne se op har fjild brûke. Sokke begripen binne tige breed, universele en universele. Se reflektearje de algemiene ferbiningen, ynteraksjes en betingsten fan it bestean fan elke dingen en wurde kategoryen neamd. De wichtichste taken of problemen betelje de kliïnten fan 'e relaasje tusken it minskewurk en de eksterne wrâld, tusken tinken en om ús hinne. Yn 'e regel wurdt de filosofy beskôge as miskien de meast ûnbegryplike en abstrakte fan alle wittenskippen, it fierste fan it deistich libben. Mar hoewol in soad minsken tinke oan dat as net ferbûn binne mei gewoane be>
  Wy sette in mear betsjutting yn dit wurd as wy troch filosofy betsjutte in besykjen om te evaluearjen of te ynterpretearjen wat is yn 'e libbens of sin betsjutting. Yn 't algemien prate, sûnder de ferskaat fan betsjuttingen dy't yn' e tema 'filosofy' en 'filosofysk' yn 'e tillevyzje wurd wurde, fiele wy it winsk om dit ûnderwerp te keppeljen mei wat soarte komplekse mentale wurk. "... Alle ... gebieten fan kennis oer de romte om ús hinne mei de ûnbekende. As in persoan yn 'e grinsgebieten yntrodusearret of yntrekt, falt it fan' e wittenskip yn 'e ryk fan spekulaasje. Har spekulative aktiviteit is ek in soarte fan stúdzje, en dit is ûnder oare in filosofy. "(Б. Рассел). Трудность состоящий в том, что философию легче объяснить занимаясь им, чем описывая ее со стороны. Частично она состоит в определенном подходе к рассмотрению вопросов, частично в попытках решить некоторые проблемы, традиционно интересующие тех, кто называет себя (или кого так называют другие) «философами».Единственная вещь, о которой философы никогда не могли договориться да и вряд ли вообще договорятся ли когда-либо вообще это то, из чего состоит философия.